‫ایشیکاوا-سان، همکلاسی من، خون‌آشامه.
‫وای.
‫برای یه مقاله‌ست.
‫برای روزنامه‌ی کاشینوکیدای، درسته؟
‫اون باحال، مرموز و ‫همیشه مرکز توجهه.
‫هی، می‌تونید دست از خیره شدن به من بردارید؟!
‫می‌خوایم شما رو در حال گذروندن روزتون ثبت کنیم،
‫پس لطفا طوری رفتار کنید که انگار دوربینی وجود نداره.
‫فیلمبردار! اون ‫عکس از ایشیکاوا-سان رو گرفتی؟!
‫ایشیکاوا-سان همیشه بی‌نقص و عالی به نظر می‌رسه، ‫پس حواست رو جمع کن!
‫اون عکس‌ها رو می‌خوام!
‫منم همینطور!
‫وسط کلاس هستیم.
‫آه، درسته.
‫چرا از این فرصت استفاده نکنیم تا ‫ایشیکاوا-سان مسئله‌ی بعدی رو حل کنه؟
‫چی؟
‫آفرین، کیشی-سنسی!
‫هنمی-سان، لطفا سر جات بشین.
‫موفق باشی.
‫لونا-چان، می‌تونی انجامش بدی!
‫فقط آرامشت رو حفظ کن.
‫برو بترکون!
‫- ایشیکاوا-سان، خیلی باحالی! ‫- ایشیکاوا-سان!
‫تو از پسش برمیای!
‫اَه! دارم سعی می‌کنم ‫تمرکز کنم، ساکت باشید!
‫وای خدای من.
‫خون‌آشام کوچولو نمی‌تونه درست بمکه
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫مصاحبه‌ی خون‌آشام کوچولو
‫خیلی استرس داشتم...
‫کارت خوب بود.
‫وقتی گفتند مقاله‌ی جامعیه، واقعا منظورشون همین بود.
‫خیلی وقت‌ها نمی‌بینیم خبرنگاران روزنامه‌ی محلی ‫وارد مدرسه بشن.
‫میزو-چان حتی چون سرگرم‌کننده به نظر می‌رسید، ‫اجازه داد.
‫میزو-چان؟
‫آه! فراموش کردم مصاحبه هم هست!
‫اوتوری، راحت باش و اول شروع کن به خوردن!
‫خوش بگذره!
‫حتما.
‫دفتر مدیر
‫بیا تو.
‫ببخشید.
‫لونا-چان!
‫منتظرت بودیم.
‫ممنون که امروز وقت گذاشتید.
‫م-اسم من لونا ایشیکاوا است!
‫ممنون که امروز من رو دعوت کردید!
‫خیلی بامزه‌ست!
‫چی؟
‫اوتوری-کون، لونا-چان کجاست؟
‫سلام.
‫چی شده، اوتوری؟
‫لونا-چان با تو نیست؟
‫ام، اون مصاحبه داره.
‫بدون مقدمه، لونا ایشیکاوا-سان.
‫ب-بله؟
‫به عنوان زیبایی خون‌آشام که ‫سوژه‌ی روز بوده،
‫می‌خواستیم چند تا سوال از شما بپرسیم.
‫ام، گفتید «سوژه‌ی روز»؟
‫ممکنه به خاطر ‫طبیعت اشرافی خون‌آشامی‌ام باشه؟
‫بله، برای مثال...
‫کمک به یه پیرزن برای رد شدن از خیابون.
‫چی؟
‫چیزی که درباره‌اش شنیده بودم این بود که...
‫لونا-چان چتر دستشه!
‫شبیه خون‌آشام‌ها، نه؟
‫فکر می‌کنی؟
‫یهو باد شدیدی وزید!
‫چی؟!
‫هی، صبر کن! نمی‌تونم پایین بیام!
‫لونا-چان! چتر رو ول کن!
‫نه، خطرناکه!
‫حادثه شیء پرنده ‫شناور کاشینوکیدای!
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫و راستی، درباره ‫جاهای بلند، اون هم هست!
‫چی؟
‫وای نه! یه گربه اون بالا گیر افتاده!
‫من انجامش می‌دم.
‫حالا دیگه امنی.
‫ممنونم!
‫فوق‌العاده‌ست!
‫ممنون، ایشیکاوا-سان!
‫نگران نباش، من تو رو پایین می‌آورم...
‫کمکم کن!
‫ایشیکاوا، پایین رو نگاه نکن!
‫الان نجاتت می‌دیم!
‫یکی یه تشک بیاره!
‫پلیس! به پلیس زنگ بزنید!
‫این‌ها همه داستان‌های خجالت‌آوری هستند!
‫چرا، این‌ها همه خاطرات دلگرم‌کننده هستند!
‫قلب من که گرم نمی‌شه...
‫شما دو نفر خیلی به هم نزدیک هستید.
‫میزو-چان — یعنی، کارگردان...
‫خیلی به من کمک کرده.
‫آره!
‫کنجکاوم ببینم توی ‫مصاحبه ازش درباره چی می‌پرسن؟
‫شاید سبک زندگیش؟
‫مثلاً چطور وقتش رو توی خونه می‌گذرونه.
‫اوه، من می‌خوام بدونم!
‫منم دوست دارم یه چیزایی از ایشیکاوا-سان بپرسم.
‫می‌گن خون‌آشام‌ها نمی‌تونن نور خورشید رو تحمل کنن...
‫پس آیا اون توی ماه‌های آینده حالش خوبه؟
‫کورم کرد!
‫فکر کنم گفت اگه ‫ضدآفتاب بزنه حالش خوبه.
‫پس خون‌آشام بودن به ‫معنی نداشتن ضعف نیست؟
‫آه، ولی روزهای ‫بارونی خیلی بی‌حاله.
‫به نظر من که یه جور ضعفه!
‫فکر می‌کنم هنوز چیزای زیادی ‫هست که درباره‌اش نمی‌دونم.
‫باشه! یه گروه چت برای ‫مامان‌های همدرد درست می‌کنم!
‫ها؟
‫که بتونیم هر وقت خواستیم ‫درباره این چیزا حرف بزنیم!
‫اوه، گروه چت...
‫اوه... ها؟
‫اینجا جای منه؟
‫ای بابا! خودم انجامش می‌دم!
‫باشه، خیلی ممنون.
‫سوالام تموم شد.
‫م-من هم از شما ممنونم.
‫وقتی مقاله چاپ شد ‫براتون می‌فرستیم.
‫می‌شه با یه عکس از شما ‫دو تا کار رو تموم کنیم؟
‫اوه، من نمی‌تونم عکس بگیرم...
‫چی؟
‫کاش زودتر گفته بودم...
‫خون‌آشام‌ها توی عکس‌ها دیده نمی‌شن.
‫مسائل دیگه‌ای هم هست.
‫هیچ سایه‌ای نیست...
‫واقعاً همینطوره؟
‫ببخشید که نپرسیدم.
‫اصلاً هم اینطور نیست.
‫آهان...
‫اگه نتونیم از هیچ‌کدوم از این عکس‌ها استفاده کنیم...
‫کوسونوکی، اوتوری، ایشیکاوا و ‫آیکو رو به یه گروه چت دعوت کرد.
‫سرپرست‌ها
‫سرپرست‌ها؟
‫ممنون میسا!
‫مطمئن شو که همه چیزهایی رو که ‫متوجه می‌شی یادداشت کنی.
‫آره! اشکالی نداره اگه من اول برم؟
‫نه...
‫اول از همه...
‫اون بامزه‌ست!
‫ح-حقیقت داره، ولی...
‫تازه، وقتی گاز می‌گیره خیلی درد داره!
‫کاملاً عادی بودن
‫خب، بستگی داره.
‫تازه...
‫اون خوراکی دوست داره.
‫یا بهتره بگم، سخت‌گیر نیست و زیاد می‌خوره.
‫به به!
‫اون روز داشت سیر سیاه می‌خورد.
‫چون مفیده.
‫چه فایده که خون‌آشامه.
‫هم ورزشکاره هم باهوشه!
‫صبح‌ها خیلی خواب‌آلود به نظر میاد.
‫از من قوی‌تره.
‫این چه معنی می‌ده؟
‫آیکو: تولد لونا-چان ۷ ژوئن هست!
‫همینه!
‫ا-اممم...
‫لونا-چان واقعاً خیلی بامزه‌ست!
‫فکر می‌کردم وضعیتت از این هم بدتر باشه...
‫ممنون، شما دو تا.
‫حتماً از ایشیکاوا-سان هم می‌پرسم.
‫اوتوری-کون، شخصیتت عوض شده؟
‫چی؟
‫تو و لونا-چان ‫خیلی شادتر شدین!
‫اوتوری-سان.
‫اون چیه رو سرت؟
‫من هدیه‌ی امروز برای همه‌تونم.
‫چه دوست‌داشتنی.
‫فکر می‌کنی؟
‫خیلی خودمو تحویل نمی‌گیرم؟
‫این دفعه مثل آدم‌های عادی حرف می‌زنی ‫به جای اینکه فرار کنی.
‫هی!
‫ح-حتی الان هم استرس می‌گیرم...
‫ولی حرف زدن با همه خوش می‌گذره.
‫فکر کنم باید از ایشیکاوا-سان تشکر کنم.
‫باز شروع شد!
‫چیه؟ چی شده؟
‫خیلی گشنمه، لونا!
‫لونا-چان، خوش برگشتی!
‫چطور بود؟
‫عالیه!
‫آهان، مسئله‌ی عکس‌ها بود.
‫عکس‌ها؟
‫من خون‌آشامم، واسه همین ‫تو عکس‌ها نمی‌افتم.
‫چی؟
‫واقعاً؟
‫ولی من اون نقاشی رو که اوتوری ازم کشیده بود، داشتم!
‫چی؟
‫تولدت مبارک لونا-چان ‫- از طرف جشن تولد لونا-چان!
‫اونو؟
‫آه، ببخشید، وقت نکردم بپرسم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫مطمئنی؟
‫قراره تو روزنامه چاپ بشه.
‫آره! خیلی بامزه‌ست!
‫می‌فهمم.
‫خوبه که اینو می‌شنوم.
‫آهان، درسته.
‫این «سرپرستان» چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫هی، هی!
‫داشتین سه‌تایی درباره چی حرف می‌زدین؟!
‫آه، فقط اینکه چقدر خوشحالیم که ‫چیزهای مختلفی درباره‌ت یاد می‌گیریم.
‫خیلی داغ!
‫باز شروع شد!
‫ا-ام، یه نقاشی چطوره؟
‫همینه. ازش به عنوان عکس پروفایلم استفاده می‌کنم.
‫تولدت مبارک لونا-چان
‫عالی به نظر میاد. دوست داریم ازش استفاده کنیم.
‫حتماً!
‫لونا-چان، واقعاً عوض شدی.
‫چون دارم تمام تلاشمو به عنوان یه خون‌آشام می‌کنم!
‫سلام.
‫من میزو هستم، دوست مادرت.
‫اومدم اینجا با یه کادو برای تو، لونا-چان.
‫بفرمایید.
‫«خون‌آشام بزرگ امروز هم سرحاله؟»
‫می‌خوام یه ‫خون‌آشام خفن و مرموز بشم!
‫وای خدای من!
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر!
‫خیالم راحت شد وقتی دیدم پاشو ‫از خونه گذاشت بیرون با کپی کردن اون مانگا...
‫ولی کی فکرشو می‌کرد که لونا-چان، ‫که قبلاً اینقدر خجالتی بود...
‫داره خوب بزرگ می‌شه، شیرایوری.
‫خون‌آشام کوچولو نمی‌تونه درست بمکه
‫خون‌آشام کوچولو به دیدن اوتوری-کون می‌رود
‫مسابقه ملی تابستانی هنر دبیرستان‌ها
‫ایشیکاوا-سان، تصمیم گرفتی چی بکشی؟
‫اونجا!
‫دو تا نقاشی کشیدم!
‫چی؟ اینقدر سریع.
‫یه خرچنگ.
‫یه پاندا.
‫برات ‫- کلاکی و اوتوری!
‫به نظرم عالی‌ان!
‫بس کن!
‫تازه، کوسونوکی قبلاً بهت نگفته بود؟
‫منظورش همین بود!
‫لوسش نکن!
‫شاید درست باشه، ولی همه چیز ‫در اولش به تمرین نیاز داره.
‫ایشیکاوا-سان، تو همیشه تلاشت رو می‌کنی.
‫مگه نه؟
‫دلسرد شدی؟
‫آه، درسته، ایشیکاوا-سان.
‫این اواخر یه چیزی ذهنم رو مشغول کرده.
‫درباره‌ی سوژه‌های نقاشی‌هام.
‫آره؟
‫تجسم کردن برام سخته ‫فقط با دیدن عکس‌ها،
‫واسه همین فکر کردم برم ‫شخصاً طراحی کنم.
‫شاید بعد از امتحاناتمون.
‫اوه، عالی به نظر میاد!
‫ولی چرا اینو به من می‌گی؟
‫به نظر میاد آدم این مدلی باشی که ‫هر سال سفر خارجی بری،
‫واسه همین فکر کردم جاهای ‫خوب برای سفر رو زیاد بدونی.
‫واقعاً؟
‫راستش رو بخوای، به ندرت سفر رفتم.
‫چی، واقعاً؟
‫آره، چون خیلی زود گشنم می‌شه.
‫هر جا برم، ‫تبدیل به یه تور غذا می‌شه!
‫خودش به تنهایی خیلی باحال به نظر میاد.
‫با این حال، تنها چیزی که ‫من رو سیر می‌کنه خون تازه است،
‫واسه همین حتی اگه با هم بریم ‫یه سفر طولانی...
‫هدف
‫آخرش این شکلی می‌شی!
‫فلیپ فلاپ...
‫اون بیرون رفتن روز قبل ‫نزدیک بود، نه؟
‫کسی اسمم رو صدا زد؟
‫سفر، هان؟
‫برای نقاشی کشیدن زیاد به جاهای مختلف سر می‌زنی؟
‫نمی‌گم زیاد، ولی ‫چند باری رفتم.
‫اوه، دوست دارم ببینم!
‫حتماً...
‫چی؟!
‫کجاست نقاشی‌هات؟
‫هیچ‌کدوم اونجا نیست.
‫آه، لعنتی.
‫آره، هیچ‌وقت نقاشی‌های ‫تموم شده‌ات رو ندیدم.
‫پایین می‌ریم...
‫چون همه‌شون خونه‌ان.
‫پس می‌تونم توی خونه‌ات ببینمشون؟!
‫چی؟
‫اوتوری! زود باش، عجله کن!
‫آ-آره.
‫ایشیکاوا-سان داره میاد خونه‌مون؟
‫اوه، ایشیکاوا-سان.
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫شراب اوتوری ‫- چی؟!
‫خانواده‌ات مغازه دارن؟
‫وای!
‫خیلی معروف نیست، ولی ‫هنوز از نظر فنی یه کارخانه‌ی شراب‌سازی محلی هستیم.
‫وای! به مامان و بابام می‌گم امتحانش کنن!
‫پدر و مادرت هم خون‌آشامن، مگه نه؟
‫آره! اونا واقعاً نوشیدنی دوست دارن!
‫تصویر من از خون‌آشام‌ها ‫یه جورایی جام شراب دستشونه...
‫ببخشید، ایشیکاوا-سان.
‫می‌شه یه دقیقه بیرون منتظر بمونی؟
‫حتماً.
‫خوش اومدی!
‫به خونه خوش اومدی، تاتسوتا.
‫باید برم برای تحویل، ‫واسه همین می‌تونی مراقب مغازه باشی؟
‫بـ-باشه حتماً.
‫چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫اوه؟
‫خب، هر چی.
‫برمی‌گردم.
‫وای! چقدر عالیه!
‫به این همه نوشیدنی نگاه کن!
‫بیا، ایشیکاوا-سان.
‫چای نداشتیم، برای همین...
‫سوپ میسو؟!
‫ما میسو و سس سویا هم می‌فروشیم.
‫این تنها چیزی بود که دم دست داشتیم.
‫اینقدر غصه نخور!
‫بوش خیلی خوبه!
‫بذار یه کم امتحان کنم.
‫وای، واقعاً خوشمزه‌ست!
‫خوشحالم که خوشت اومده.
‫یه چیزی تو این طعم...
‫آه!
‫یه جورایی منو یاد خون تو می‌ندازه!
‫خون من طعم سوپ میسو می‌ده؟!
‫دوست دارم هر روز این سوپ میسو رو بخورم!
‫بنگ ‫- اوتوری غذای اصلی منه،
‫بوم ‫- با یه طرف سوپ میسو!
‫با خوردن هر دو، زندگی اشرافی دارم!
‫جایزه نقره مسابقه تصویرسازی ‫دانش‌آموزان متوسطه و دبیرستان سال ۲۰۱۷ ‫- این‌ها رو تو کشیدی؟!
‫وای، چقدر زیادن!
‫ببخشید که همه‌شون حوصله‌سربرن.
‫هی، هی!
‫اینجا کجاست؟
‫اون ساحلی بود که سال پیش رفتم.
‫و این چی؟
‫یه کوه‌های خیلی دور.
‫ها...
‫می‌دونی، نقاشی‌های تو...
‫دیدنشون باعث می‌شه حس کنم ‫اینجاها رو دیدم!
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫بریم!
‫چه ساحل باشه چه ‫کوه‌ها، هر جا که بخوای.
‫به جای اینکه فقط نگاه کنیم، می‌تونیم با هم بریم.
‫چی؟
‫منظورت...
‫ما دو نفر؟
‫ها؟ ما دو نفر؟
‫فهمیدم!
‫اهم...
‫اگه آدمای دیگه‌ای هم بیان که ‫حاضر باشن خونشون مکیده بشه،
‫از اینکه فقط خودم باشم فشار کمتریه.
‫د-درسته!
‫کونوسوکی-سان می‌گه درد داره، ‫پس باید تمرین مکیدن خون کنیم.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫منم می‌خوام با تو سفر برم!
‫آره. هر دو تلاشمون رو می‌کنیم، ایشیکاوا-سان.
‫آره!
‫خب، پس بفرمایید.
‫الان وقت...
‫بهترین وقت نیست!
‫ها؟
‫یه لحظه وایسا!
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫ســــــــــرطــــــــــان
‫من اینو رو یه تی‌شرت چاپ کردم.
‫آآآآآآآآآآ!
‫قسمت بعدی «خون‌آشام کوچولو نمی‌تونه درست بمکه»:
‫خون‌آشام کوچولو و مایو شنا