‫خیلی به ساحل خوش گذشت.
‫تازه تعطیلات تابستان ‫شروع شده.
‫شرط می‌بندم پر از خوش‌گذرونیه!
‫یا حداقل اینطور فکر می‌کردم...
‫هی، اوتوری.
‫چیه، ایشیکاوا-سان؟
‫هوا خیلی گرمه...
‫آره.
‫کولر واقعاً خراب شده؟
‫سکوت
‫کاملاً خراب شده.
‫میرم معلم رو پیدا کنم.
‫میای باهام؟
‫آره. اینجا گرمازده میشم.
‫چطوره فعلاً بریم توی یه کلاس خالی ‫که خنک بشیم؟
‫می‌تونیم امروز باشگاه‌مون رو اونجا برگزار کنیم.
‫قبوله!
‫خون‌آشام کوچولو درست نمی‌تونه بمکه
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫خون‌آشام کوچولو و ‫شروع تعطیلات تابستان
‫انتظار نداشتم اینقدر آدم توی ‫تعطیلات تابستان اینجا باشه.
‫شاید تعطیلات تابستان باشه، ولی فصل آماده‌سازی ‫برای جشن مدرسه هم هست.
‫جشن مدرسه؟
‫پارسال توی مدرسه قبلی‌ات ‫چیکار می‌کردی؟
‫اممم، آها، درسته.
‫راستش تا پارسال خارج از کشور بودم.
‫و من تنها دانش‌آموز اونجا بودم...
‫تمام اقوامش
‫جشن مدرسه‌ای به اصطلاح ‫که در واقع روز بازدید خانواده بود
‫اممم...
‫این مواد به عصب‌ها واکنش نشون میدن...
‫د-درسته؟
‫بگو جشن‌های مدرسه اینجا ‫چه شکلیه!
‫اممم...
‫توی مدرسه ما، سال اولی‌ها ‫بیشتر بازی‌های نمایشی برگزار می‌کنند...
‫وای، چه باحال!
‫از سال دوم به بعد، ‫اجازه داریم غرفه‌های غذا داشته باشیم.
‫غذا!
‫پارسال، مردم یاکی‌سوبا، کاری،
‫آبنبات لانه زنبوری، سیب روکش‌دار، ‫و دامپلینگ می‌فروختن.
‫بعضی‌ها برای اجرای گروه موسیقی ‫عضوگیری می‌کنن.
‫شب آخر هم یه رقص داریم.
‫و نمایشگاه‌های باشگاه‌ها هم هست.
‫ارکستر بادی، باشگاه تئاتر، ‫و البته باشگاه هنر.
‫چی؟
‫انگار یه جشن واقعیه!
‫برای ما هم همینه.
‫باید برای کلاس‌مون و باشگاه هنر ‫ایده‌پردازی کنیم.
‫به نظرم کار بیشتری از اون چیزیه ‫که فکر می‌کردم.
‫ولی...
‫تازه درست کردن تابلوها، ‫و همچنین...
‫ما همین یکی رو انتخاب می‌کنیم.
‫فکر نمی‌کنی این بهتر باشه؟
‫واقعاً؟
‫ها؟
‫ایشیکاوا-سان و اوتوری‌ان!
‫چی گفتی؟!
‫اوه؟ همه اینجا هستن!
‫ایشیکاوا-سان، مثل همیشه بانمک!
‫سلام.
‫ایشیکاوا-سان!
‫می‌شه لطفاً اینو امضا کنی؟!
‫امضا نمی‌دم.
‫رئیس، از کی مدیر برنامه‌هاش شدی؟!
‫می‌دونی که می‌گن امروز ‫دیگه تکرار نمی‌شه!
‫یعنی ایشیکاوا-سانِ امروز ‫بعد از امروز دیگه نیست!
‫خوبه که یه تخته‌ی دیگه دارم.
‫می‌ترسم مجبور شیم ممنوع‌ات کنیم.
‫رئیس! ببخشید!
‫ولم کن!
‫تو هم برای باشگاه خودت اومدی؟
‫اوه، باشگاه تئاتر!
‫آره، داریم تمرین می‌کنیم.
‫بدون کولر جهنم واقعی بوده.
‫ها؟ تو هم همینطور؟
‫پس فقط اتاق باشگاه هنر ‫نبوده که خراب شده؟
‫هممم!
‫می‌دونی، یکی که شبیه ‫مدیر مدرسه بود اومد...
‫«تقصیر من بود!»
‫«یادم رفت به همه بگم که امروز ‫روز بازرسی همه‌ی کولرهاست!»
‫این چیزیه که گفت.
‫چی؟!
‫صدات شبیهش می‌شه!
‫نمی‌شه؟
‫چقدر فراموشکاره.
‫گفت فردا درستش می‌کنن.
‫پس فقط باید یه روز ‫تحملش کنیم!
‫من دیگه تقریباً به آخر خط رسیدم...
‫چرا اون ژاکت رو درنمیاری؟
‫اوه، می‌دونم!
‫دیدم دارن یه چیزی پخش می‌کنن که ‫ممکنه کمک کنه!
‫ممکنه کمک کنه؟
‫نمونه‌ی باشگاه علوم ‫غرفه‌اش باز است!! ‫*حداکثر دو عدد برای هر نفر
‫نمک خوراکی
‫بفرمایید.
‫ممنون که منتظر بودی!
‫خیلی سرده!
‫این دومینشه.
‫به به...
‫خوشمزه‌ست!
‫خانم خون‌آشام کوچولو خوب مک نمی‌زنه
‫کولر درست شد.
‫ببخشید!
‫حالا که تصمیم گرفتیم ‫به عنوان کلاس چیکار کنیم...
‫کافه - همه حداقل یک بار ‫لباس خدمتکار بپوشن! (مهم!)
‫وقتشه لباس‌ها رو درست کنیم!
‫یوهو!
‫اتاق خانه‌داری
‫برگشتیم!
‫کلاس به هم ریخته بود، ‫واسه همین یه کم طول کشید تا اینا رو پیدا کنیم.
‫خیلی ممنون.
‫دیگه چی؟
‫هر چی خواستی بهمون بگو!
‫بذار ببینم...
‫هنوز این قسمتش مونده؟
‫من می‌تونم کمک کنم!
‫ممنون از لطفت، ولی ‫این قیچی بزرگ خطرناکه.
‫بده من! بده من!
‫بذار من انجامش بدم! بذار من انجامش بدم!
‫قیچی که چیزی نیست!
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫خیلی پر انرژی هستی، نه؟
‫چون اولین جشن مدرسه‌ام هست!
‫برای لباس‌های خدمتکار، لباس‌های آماده رو ‫تغییر دادیم؟
‫دقیقا.
‫یه نمونه آماده داریم.
‫وای!
‫این واقعا بامزه‌ست!
‫آره، می‌دونم!
‫آفرین میسا!
‫برای تو، ایشیکاوا، یه لباس بهتر می‌دوزم.
‫خب، پسرهای کلاس روز دیگه اینو ‫دادن بهم.
‫همگی با هم!
‫یه لباس خدمتکار درست حسابی تن ایشیکاوا-سان کنید!
‫درخواست: به ایشیکاوا-سان ‫یه لباس خدمتکار درست حسابی بدید! ‫-همه همکلاسی‌هاش
‫لطفاً و ممنون!
‫چی؟ نمی‌تونم صبر کنم!
‫فقط بسپار به من.
‫می‌تونم از شما دو تا بخوام روبان‌ها رو بسازید؟
‫حتما!
‫خیلی درست می‌کنیم!
‫آره!
‫اینم از این!
‫تادا!
‫عالیه ایشیکاوا-سان!
‫دستت خیلی خوبه.
‫شاید همه‌ش به خاطر عروسک‌هایی باشه که تعمیرشون می‌کنم!
‫وای!
‫به نظر میاد زود تمومش می‌کنیم!
‫باشه!
‫بزن بریم چند تا دیگه بسازیم!
‫روی دامنت؟!
‫درش بیار!
‫دامنت رو بالا نگیر!
‫ساکوما!
‫نمی‌تونم کار ظریف انجام بدم!
‫همه آروم باشید!
‫سلام.
‫اوه، سلام!
‫تکون نخور!
‫صبر کن ببین!
‫همین الان اون روبان رو از تنت در میارم!
‫وایسا ساکوما!
‫به به، معلومه که دارید ‫یه کار سرگرم‌کننده می‌کنید!
‫چی؟ مدیر؟!
‫چائو!
‫دنبالت اومدم چون ‫تو کلاس نبودی.
‫اینم یه خوراکی.
‫خیلی ممنونم.
‫میزو-چان!
‫لونا-چان!
‫به نظر میاد خوب پیش می‌ری.
‫آره، عالیم!
‫شما دو تا دوستید؟
‫وقتی اومدم مدرسه، ‫خیلی بهم کمک کرد.
‫اوه؟
‫پس واسه همینه!
‫اینم از این.
‫ممنون.
‫اوه، این لباس‌ها رو خودتون درست می‌کنید؟
‫چه عالی!
‫همه زحمت‌های کوسونوکیه!
‫اوه، بسه دیگه.
‫راستی، ایشیکاوا.
‫می‌خواستم اینجا یه کم تغییرات بدم.
‫همین الان تمومش کردی؟!
‫فعلاً فقط یه طرح کلی.
‫وای! می‌خوام امتحانش کنم!
‫و من می‌خوام ببینم تو امتحانش می‌کنی!
‫یه دقیقه توی اتاق آماده‌سازی هستیم.
‫باشه.
‫هنوز تموم نشده، پس ‫به دلت امید نبند.
‫من هنوز خیلی هیجان‌زده‌ام!
‫چه خوبه که جوونید؟
‫هی، داری بهت خوش می‌گذره؟
‫ها؟ اوه، آره.
‫فکر کنم جالبه.
‫خوبه که اینو می‌شنوم!
‫به نظر میاد لونا-چان ‫کاملاً داره خوش می‌گذرونه.
‫انگار لازم نیست نگران باشیم.
‫نگران؟
‫وقتی ایشیکاوا-سان گفت ‫ازش مراقبت کردی...
‫اوه، اون؟
‫مراقبت کلمه بزرگیه.
‫وقتی لونا-چان اولین بار اومد اینجا، ‫خیلی ساکت و ترسو بود.
‫من فقط گاهی به حرفاش گوش می‌دادم.
‫به نظر می‌رسید حتی بعد از شروع مدرسه ‫هم خیلی مضطرب بود.
‫من فقط نقش بازی می‌کردم!
‫نقش؟
‫و حالا بهش نگاه کن.
‫کمرش رو یه کم تنگ‌تر کنیم و ‫دامن رو پُرتر کنیم، فکر کنم؟
‫اضافه کردن گیپور بیشتر ضرری نداره!
‫برگشتیم!
‫خوش اومدی، ایشیکاوا-سان.
‫وای، اندازه‌گیری و ‫عوض کردن لباس و اینا...
‫به طرز غافلگیرکننده‌ای خسته‌کننده‌ست!
‫قـــــررررررررر
‫اوه، وای.
‫ایشیکاوا-سان، بفرمایید.
‫یوهو!
‫وقت خوردنه!
‫اون بهتر از من ‫ازش مراقبت می‌کنه.
‫اسمت تاتسوتا-کونه؟
‫باید به مامان لونا-چان در موردت بگم.
‫هی، تو یه مربی هستی!
‫عکس گرفتن رو بس کن!
‫می‌تونی منو سرزنش کنی؟
‫این خوراکی‌ها خوشمزه‌ان!
‫شاهزاده خانم خون‌آشام نمی‌تونه درست بمکه
‫یه هدیه برای تو، اوتوری!
‫ممنون.
‫اوه، ایشیکاوا-سان.
‫راحت باش و زودتر برو.
‫هنوز ظهر نشده. ‫جایی کار داری؟
‫دارم به تزئینات دروازه مدرسه ‫کمک می‌کنم.
‫چی؟
‫و نمی‌دونم چقدر طول می‌کشه.
‫پس همینجا تمومش می‌کنیم.
‫ها؟
‫خوشحال می‌شم کمک کنم.
‫اوه، واقعاً؟
‫بفرمایید!
‫خیلی ممنون!
‫اوتوری، این خوبه؟
‫ممنون.
‫ممنونم، ایشیکاوا-سان!
‫می‌خوای بیشتر بیارم؟
‫اگه اشکالی نداره، یکی دیگه؟
‫راستش، یکی دیگه هم ‫قبلاً با وسایل نقاشی آوردم.
‫چی؟
‫از کی؟ ممنون!
‫دیگه چی؟ دیگه چی؟
‫فقط بپرس!
‫فکر کنم اینجا دیگه کافی باشه.
‫اگه اینطوره، می‌شه ‫با من بیای، ایشیکاوا-سان؟
‫حتماً!
‫اوتوری، من می‌رم کمک کنم!
‫می‌بینمت.
‫ایشیکاوا-سان اومده کمک کنه!
‫چی؟ ایشیکاوا-سان؟
‫من آماده‌ام کمک کنم!
‫این همه راه اومدی؟
‫واقعاً؟
‫ایشیکاوا-سان!
‫ایشیکاوا-سان، لطفاً اینو بگیر!
‫چی؟ من که هنوز کاری نکردم.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره!
‫بخور!
‫مـ ممنون.
‫اوه، چطور می‌تونم...
‫همین که اینجا هستی کافیه!
‫من اومدم کمک کنم!
‫اوه، ایشیکاوا-سان!
‫من...
‫بیا، بخور!
‫خدایا! ‫خدایا!
‫اوه... من که کاری نکردم...
‫همین که اینجایی خوشحالیم!
‫اون ادای احترام ‫حالم رو بهتر کرد!
‫ممنون!
‫این چه وضعشه؟
‫اوتوری، یه استراحتی—
‫وای.
‫چه هدیه‌های زیادی، ایشیکاوا-سان.
‫اون برای دروازه‌ست؟
‫نه، این یه تابلو برای سال اولی‌هاست.
‫تو روی اون‌ها هم کار می‌کنی؟!
‫نیروی کم داشتیم، ‫پس ممنونیم از کمکت.
‫اوه، من کار دروازه رو تموم کردم.
‫می‌فهمم...
‫اوتوری-کون!
‫هجوم جمعیت
‫اوتوری-کون!
‫آخرین مهلت
‫ببخشید! می‌شه لطفاً ‫این جلد رو برام بکشی؟
‫می‌شه یه نگاهی به این بندازی؟
‫اوتوری-کون!
‫یه اثر مهمان ‫ارسال نمی‌کنی؟!
‫توی ساخت وسایل صحنه کمکمون کن!
‫هی!
‫حتماً.
‫تو بهترینی!
‫چه راحت شدم! ممنون!
‫هـ-هی، تو با این مشکلی نداری؟!
‫آخرین مهلت
‫خیلی خوشحالم که پرسیدم!
‫ممنون!
‫اوتوری...
‫آخ...
‫حالت خوبه؟
‫خیلی متاسفیم...
‫اشکالی نداره. همیشه می‌تونم دوباره بکشمش.
‫به سرت ضربه خورد؟ می‌تونی وایسی؟
‫همه چی خوبه، ممنون!
‫خوشحالم که آسیبی ندیدی.
‫شاید اینجا امن نباشه و بهتر باشه ‫برم تو حیاط.
‫ببخشید، ایشیکاوا-سان.
‫اول می‌تونی استراحت کنی.
‫چی؟
‫آب چشمه
‫اوه. ممنون، ایشیکاوا-سان.
‫می‌بینم که داری سخت کار می‌کنی.
‫گرسنه نیستی؟
‫من باید اینو بپرسم!
‫زیادی کار می‌کنی، اوتوری!
‫هان؟
‫آره، باید سخت کار کنم.
‫«آره»؟ واقعاً؟
‫اگه زیادی کار کنی ‫و از پا بیفتی چی؟!
‫کاریش نمی‌شه کرد...
‫می‌دونم که زیادی مهربونم...
‫ولی وقتی کسی به کمک احتیاج داره، ‫می‌خوام هر کاری از دستم برمیاد براش انجام بدم.
‫چرا روی من تمرین نمی‌کنی؟
‫تـ-تمرین؟
‫ایشیکاوا-سان؟
‫اگه دلیلش اینه...
‫حتی با این وجود، دفعه بعد اول از من کمک بخواه!
‫چی؟ هیچوقت نمی‌تونم.
‫حتی همه‌ی این‌ها هم...
‫من از اولش هم ‫خیلی بهت وابسته بودم!
‫و حتی اگه اینطور نبود، ‫چون دوستیم،
‫می‌خوام که گاهی به من تکیه کنی!
‫اوم...
‫پس قبول می‌کنم.
‫فقط بسپرش به من!
‫ممنون.
‫راستش داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم ‫که بعد از این کار بیشتری انجام بدم.
‫برام فرقی نمی‌کنه!
‫بزن بریم!
‫چرا با یه غذا شروع نکنیم؟
‫آره.
‫کسی می‌تونه کمک کنه؟
‫کافه خدمتکار ۲-الف ساختمان اصلی ۲ طبقه دوم
‫آره، چیه؟
‫فقط یه کم دیگه برای ‫تزئینات داخلی مونده.
‫بالاخره داره شبیه ‫یه کافه واقعی می‌شه!
‫آره!
‫ببخشید!
‫می‌شه اون جعبه رو بیاری اینجا؟
‫من انجامش می‌دم!
‫بفرمایید!
‫چقدر قوی!
‫تحسین‌برانگیزه.
‫همه‌ی گل‌های کاغذی تموم شد!
‫یوهو!
‫خیلی زحمت کشیدیم!
‫کارتون عالی بود.
‫دیگه چی لازم داریم؟
‫قوری و بقیه‌ی وسایل پذیرایی؟
‫فکر کنم اون‌ها رو خونه دارم!
‫بعد از مدرسه بیا خونه‌م!
‫چی؟
‫مطمئنی؟
‫می‌تونیم قرضشون بگیریم؟
‫آره!
‫خوشحال می‌شم بیای خونه‌م!
‫نمی‌تونم صبر کنم خونه‌ی لونا رو ببینم!
‫باورنکردنیه!
‫خیلی بزرگه!
‫انتظار یه جای معمولی‌تر رو داشتم.
‫یه چیزی اون ته کوه‌ها.
‫چه تخیل قوی‌ای داری!
‫منظورم اینه که، از نظر فنی، ‫این خونه‌ی یه خون‌آشامه.
‫از نظر فنی؟!
‫سلام!
‫ها؟ این که ورودی نیست.
‫از این طرف!
‫بوپ!
‫آسانسور...
‫بیا تو!
‫حـ حتماً...
‫ببخشید.
‫داریم میایم تو.
‫زیـ زیرزمینه؟!
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫قسمت بعدی خون‌آشام کوچولو راستش رو نمی‌تونه ‫بمکه:
‫خون‌آشام کوچولو و جشن مدرسه