‫ز-زیرزمین؟!
‫چی، واقعاً؟
‫همه‌تون زیادی تعجب کردین.
‫زیر زمین که آفتاب نیست، ‫پس یه جورایی...
‫می‌شه گفت ‫خونه‌ی خون‌آشامیه؟
‫اینطوریه که کار می‌کنه؟!
‫راستی، این تا چند طبقه ‫می‌ره پایین؟
‫نمی‌دونم. حدود بیست تا؟
‫این دیگه چیه، سیاه‌چاله است؟!
‫درست گفتی! شبیه بازیه!
‫آه، رسیدیم...
‫وای، یه طبقه دیگه پایینه.
‫صبر کن!
‫اون خونه بود؟!
‫یکی هم اونجا بود!
‫خانم خون‌آشامه نمی‌تونه درست بمکه
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫خانم خون‌آشامه و جشن مدرسه
‫این یعنی بیشترِ ظرف‌هایی که ‫برای جشن مدرسه لازم داریم!
‫واقعاً نجاتمون داد.
‫وقتی منو برد طرف آسانسور، ‫نمی‌دونستم چی انتظارمو می‌کشه.
‫فوق‌العاده بود!
‫تالار کاخ...؟ هتل...؟
‫راهروهای طولانی ‫مثل قلعه‌ها داشت،
‫و اون اتاق‌های بزرگ ‫به سبک ژاپنی!
‫پس بالاخره سیاه‌چاله است؟
‫خوبه که داخلش عادیه.
‫با این حال هنوز خیلی بزرگه.
‫آدم هیچ‌وقت خبر نداره.
‫ممکنه این کابینت‌ها ‫تله داشته باشن!
‫یا قفل الکترونیکی ‫با رمز عبور داشته باشن!
‫بدون اجازه به ‫وسایل دست نزن.
‫آه، تنقلات.
‫بذارش زمین.
‫هیس.
‫ایشیکاوا-سان خیلی داره وقت می‌گیره.
‫از وقتی گفت می‌ره دنبال ظرف‌های دیگه ‫بگرده، برنگشته.
‫صبر کن ببینم!
‫اگه گم شده باشه چی؟
‫توی خونه‌ی خودش؟
‫آهاهاها
‫خواهش می‌کنم...
‫ممکنه همچین اتفاقی بیفته!
‫گو گو!
‫گو گو
‫من می‌رم پیداش کنم.
‫منم میام.
‫ها؟
‫اممم، گوشیم...
‫چرا اینقدر طول کشید، اوتوری؟
‫یه چیزی زیر میزه...
‫دوباره گم شدم...
‫آه، اینجاست!
‫لونا-چان!
‫همگی؟!
‫بذارین بیایم تو! بذارین بیایم تو!
‫وایسا، وایسا!
‫ممنون که اومدین!
‫ممنون بابت همه چی.
‫فردا برای بقیه‌ش برمی‌گردیم.
‫با هم وقت بگذرونیم!
‫م-مراقب ارواح باش!
‫ارواح؟
‫یه روح تو اتاق نشیمن دیدیم!
‫چی، واقعاً؟
‫خلاصه، مراقب باش!
‫بعداً می‌بینمتون!
‫آره، بعداً می‌بینمت!
‫وای، چقدر غافلگیر شدم!
‫چرا اینقدر خوشحالی؟!
‫م-موچان!
‫مامان؟!
‫چی شده مامان؟
‫دو-دوستات رفتن؟
‫آره.
‫می‌بینی، داشتم سعی می‌کردم ‫فکر کنم چطوری بهشون خوشامد بگم...
‫لبخند بزن، لبخند بزن!
‫که ترسناک به نظر نیای!
‫قلبم هنوز آماده نیست!
‫و انقدر عصبی بودم که نتونستم سلام کنم!
‫چقدر احمقم من!
‫چی؟
‫اونا اولین ‫دوستای موچان هستن!
‫اشکال نداره.
‫آها، اونا گفتن یه روح دیدن.
‫چی؟
‫امشب با هم بخوابیم.
‫یوهو!
‫عزیزم!
‫دوستای موچان از مدرسه ‫امروز اومدن اینجا!
‫اولین باره که ‫دوستاشو آورده خونه.
‫فکر کردم بهترین ‫پذیرایی رو ازشون بکنم،
‫ولی وقتی انقدر عصبی شدم ‫که چطور خوشامد بگم، نشد.
‫چقدر دست و پا چلفتی‌ام واقعاً؟
‫و خب، جشنواره مدرسه ‫شونم نزدیکه.
‫می‌فهمم. پس سرت شلوغه؟
‫وقتی تونستی استراحت کن.
‫شب بخیر ریوزابورو-سان.
‫شاهزاده خانم خون‌آشام نمی‌تونه درست بمکه
‫جشنواره مدرسه کاشینوکیدای
‫یوهو!
‫همه اینجا تو جشنواره مدرسه ‫دبیرستان کاشینوکیدای خوش می‌گذرونن؟
‫هِمّی از ‫باشگاه پخش و صدا هستم.
‫با آسمان صاف، روز کاملی ‫برای جشنواره مدرسه است!
‫بستنی‌های کلوب علمی
‫امیدواریم کاملاً ‫از وقتتون اینجا لذت ببرید!
‫کافه خدمتکار کلاس ۲-A
‫لونا-چان، آماده شدی؟
‫اینجا همه چی مرتبه!
‫خیلی بهت میاد لونا-چان!
‫تو چطور ساکوما!
‫اوتوری، بریم تبلیغ کنیم.
‫کافه خدمتکار کلاس ۲-A
‫عالی به نظر میای!
‫من هر وقت آماده‌ام.
‫کافه خدمتکار کلاس ۲-A، طبقه دوم ساختمان اصلی
‫الان میریم!
‫بعداً می‌بینمتون!
‫تا جایی که بتونیم تبلیغ می‌کنیم!
‫کلاس ۲-A کافه خدمتکار راه انداخته!
‫لطفاً بیاین ببینینش!
‫ایشیکاوا-سان! چقدر بامزه!
‫چه خوشگله!
‫اوه، ایشیکاوا-سان!
‫چقدر دوست‌داشتنی شدی!
‫یاماتا!
‫آره!
‫یه مغازه کاری کنار دستتون راه انداختین؟
‫خیلی خوبه.
‫اگه دوست داری یه نمونه امتحان کن!
‫واقعا؟ ممنون بابت غذا!
‫خوشمزه بود!
‫ایشیکاوا-سان داره کاری می‌خوره!
‫منم همون رو می‌خوام که اون خورد!
‫یه بشقاب کاری لطفاً!
‫من پنج تا می‌خوام!
‫یوهو! چه تبلیغ خوبی شد!
‫ممنون!
‫ف-فریبمون دادن!
‫خوب بود.
‫ولی حس می‌کنم یه جورایی باختم.
‫بازی‌های جشنواره کلاس ۱-B
‫سالن تیراندازی ما رو امتحان کنین!
‫ایشیکاوا-سان، اینجا ‫سالن تیراندازی دارن.
‫اوه، به نظر سرگرم‌کننده میاد!
‫شرکت‌کننده‌ها می‌تونن به ‫صورت دو نفره هم همکاری کنن!
‫همکاری کنیم!
‫اوتوری، محکم بگیر!
‫باشه! شروع می‌کنم!
‫آدامس بادکنکی - نارنگی
‫آه.
‫این...
‫خیلی بامزه‌ست، پس اشکالی نداره!
‫عالیه!
‫اوتوری، بیا ‫ببینیم اونجا چیه!
‫باشه.
‫هزارتوی پشمالو
‫کافه خدمتکار کلاس ۲-A ‫ساختمان اصلی طبقه دوم
‫اینجا برنامه‌های ‫بعد از ظهر رو داریم.
‫ساعت دوازده، گروه موسیقی بادی ‫اجرا خواهد داشت.
‫اوه، چه جالب.
‫آدم یادش میره اینجا مدرسه است.
‫دقیقا.
‫خوش میگذره؟
‫امسال اینجا خیلی شلوغه!
‫میزو-چان!
‫مسئولین پذیرش هم ‫حسابی سرشون شلوغه!
‫به بَه!
‫اینقدر بازدیدکننده داریم؟
‫معلومه که داریم!
‫حتی دم در ‫مدرسه هم جمعیت هست.
‫در مدرسه...
‫آه!
‫جشنواره مدرسه کاشینوکیدای
‫چقدر بامزه!
‫باورنکردنی نیست؟
‫لبخند بزنین!
‫ب-ببین چقدر آدم اومده.
‫می‌بینی؟
‫تبدیل به یه نقطه عکس‌برداری مد روز شده!
‫تو نبودی که اینو درست کردی؟
‫وای نه...
‫من فقط یه کم کمک کردم...
‫همه گفتن کارها ‫به خاطر تو تموم شد.
‫لازم نیست اینقدر متواضع باشی.
‫اون راست میگه!
‫مثل نقاشی اینجا، و این تزئینات!
‫اوتوری کارهای دیگه ‫داشت، ولی همه‌ش رو اون انجام داد!
‫ا-اممم...
‫تقریباً همه‌ش کار خودش بود!
‫هی...
‫مگه نه که فوق‌العاده‌ست؟!
‫شنیدی چی گفت، اوتوری-کون.
‫آ-آره.
‫ممنون، ایشیکاوا-سان.
‫هممم!
‫آفرین به تو!
‫ضمناً، اوتوری برای ‫جاذبه‌های سال اولی‌ها هم تابلو کشید!
‫عمارت تسخیر شده، درسته؟
‫ل-لطفاً، ایشیکاوا-سان!
‫اونم اوتوری درست کرد!
‫دی-دیگه می‌تونی بس کنی!
‫اوه؟
‫خوناشام کوچولو نمی‌تونه درست بمکه
‫اوه! و این! و اون! اینم همینطور!
‫همه‌ش کار اوتوری بود!
‫ایشیکاوا-سان...
‫ها؟
‫میزا، چرا لباس تو ‫روبان کمتری داره؟
‫لباس من همین‌طوری خوبه.
‫می‌فهمم. قشنگ شدی.
‫خفه شو!
‫برگشتیم!
‫اوه، کارت خوب بود.
‫ممنون که خبر رو پخش کردی.
‫به لطف تو حسابی پول درآوردیم.
‫چی؟ واقعاً؟
‫خب، وقتشه که ‫لباست رو عوض کنی، اوتوری-کون!
‫خیلی بامزه!
‫اوه، بهت میاد!
‫اوتوری، بیا اینجا!
‫چه بامزه شدی!
‫تو هم بامزه به نظر میای.
‫باز شروع کردی.
‫بریم بیرون!
‫قدرت موئه، بوووم!
‫کافه خدمتکار، هان؟
‫این ست چای خیلی بامزه‌ست.
‫ببخشید معطل شدید، بانوان من.
‫خیلی بامزه!
‫خیلی خوش‌تیپ!
‫می‌تونیم عکس بگیریم؟!
‫من تو عکس نمیفتم.
‫وای، چقدر محبوبه.
‫مشتری‌های زیادی داریم.
‫خیلی برای تزئینات ‫زحمت کشیدیم، و لباس‌ها فوق‌العاده‌ان!
‫همه زحمت کشیدن!
‫تجهیزاتی که از خونه ‫ایشیکاوا قرض گرفتیم، فضا رو عالی کرده.
‫تقریباً زیادی خوبه ‫فقط برای تزئین.
‫بیا تو... منظورم، خوش اومدی خونه!
‫خونه‌ام!
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم!
‫اومدی دیدنمون؟
‫معلومه که اومدم!
‫و فقط من نیستم.
‫یه مشتری لوس آوردم که ‫خیلی دلش می‌خواست همه‌تون رو ببینه!
‫مشتری؟
‫لـ - لوس صدام نکن!
‫این وظیفه‌ی منه به عنوان پدرش!
‫روح!
‫مامان!
‫رسیدی!
‫موچان!
‫مامان؟!
‫اجازه بدید مامانم رو بهتون معرفی کنم!
‫خیلی ممنونم که ‫مواظب لونا بودید.
‫واقعاً متاسفیم بابت ‫رفتارمون اون روز!
‫اوه، این حرفا رو نزن.
‫اون دفعه فرصت نشد ‫بهتون سلام کنم،
‫واسه همینم اون منو آورد.
‫خب، آره...
‫شیرایوری
‫می‌خوام جشنواره‌ی مدرسه رو ببینم!
‫چی؟ همین الان؟
‫می‌خواستم تنها برم، ‫واسه همین داشتم می‌رفتم اونجا...
‫ولی هوا خیلی آفتابیه...
‫نور خورشید واقعاً اذیتت می‌کنه، نه؟
‫همیشه حالتو بد می‌کنه.
‫کجایی الان؟
‫بیا دنبالم خونه‌ی ما.
‫ها؟
‫لطفاً؟
‫چـ - چه رویی!
‫وای خدای من.
‫گفتم که متاسفم.
‫مامان...
‫ببخشید.
‫خب، هر چی.
‫چی میل دارید؟
‫بذار ببینم...
‫یه لحظه صبر کنید، لطفاً.
‫منتظرش باشید!
‫اوه، تاتسوتا-سان.
‫چیه؟
‫شما همیشه خون لونا رو ‫تامین می‌کنید...
‫اوه، خواهش می‌کنم. لازم نیست ‫اینقدر تعظیم کنید.
‫وقتی لونا از اینکه همیشه ‫بهش کمک می‌کنید حرف می‌زنه، خیلی خوشحال به نظر میاد.
‫من واقعاً...
‫نمی‌دونم چطور قدردانی کنم!
‫هی! صورتت! صورتت!
‫منظوری نداشتم...
‫این دیگه از یه لبخند خشک فراتر رفت!
‫چقدر می‌تونی عصبی باشی؟
‫ببخشید.
‫فقط می‌خواستم شخصاً ازتون تشکر کنم.
‫من هیچوقت تو این موقعیت‌ها نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم...
‫ممنون که منتظر شدید!
‫چی شده؟
‫لونا، خوبی؟
‫می‌تونی اینو حمل کنی؟ خیلی سنگین نیست؟
‫بیا مامان! من از پسش برمیام!
‫پنکیک‌های مخصوصمون!
‫وای خدای من!
‫این باید من باشم؟
‫دقیقا!
‫یعنی این یکی...
‫آره، خودتی!
‫همه‌ش رو داشتی تمرین می‌کردی.
‫موچان اینو کشیده؟
‫وای!
‫همه‌ش تقصیر اوتوریه که بهم یاد داد!
‫بفرمایید! نوش جان!
‫و-وایسا، باید خودم رو آماده کنم!
‫یه کم بهم وقت بدید!
‫ک-کدومشون هستن؟
‫اونا نینجا هستن؟
‫خیلی بامزه‌ای، بانوی من!
‫ممنون.
‫اون با اونا دوست شده؟!
‫اونا هنرمندان خصوصی خانواده‌ی ما هستن.
‫هنرمند خصوصی؟!
‫چون لباس‌های ‫خون‌آشام‌ها توی عکسا معلوم نمی‌شه.
‫آره، واسه همین می‌خوام لباس ‫قشنگ لونا رو به تصویر بکشم!
‫ذهنیت یه ستاره‌ی سینما!
‫من از پنکیک‌ها ‫هم عکس می‌گیرم!
‫هوم!
‫اوتوری، عجله کن!
‫گفتن که از همه‌مون ‫با هم نقاشی می‌کشن!
‫چی؟ می‌تونم بقیه رو هم بیارم اینجا؟
‫حتماً!
‫من، با این لباس؟!
‫بیخیال شو اوتوری.
‫بجنب!
‫خوشگل شدی، پس اشکالی نداره.
‫خون‌آشام کوچولو درست نمی‌تونه بمکه
‫اوه، منم نقاشی کن!
‫اگه من پیشخدمت بودم، من و ‫ایشیکاوا-سان می‌تونستیم ست بپوشیم!
‫ست؟
‫ممنونم از همگی!
‫خب، نوبتی هم باشه نوبت مراسم اعطای جوایزه!
‫جاذبه‌ها، اجراها، ‫تابلوهای تبلیغاتی...
‫کلاس یا گروهی که در هر بخش ‫اول بشه، گواهی دریافت می‌کنه!
‫اول از همه، برنده‌ی جایزه‌ی بهترین کاری!
‫باید شروع کنم به آماده شدن!
‫دارم کم‌کم عصبی می‌شم.
‫چی شده؟
‫داره کاری می‌کنه؟
‫راستش، من بخشی از ‫نمایش پایانی جشنواره هستم!
‫چی؟ اوه، چه باحال!
‫سال پیش رقص محلی داشتیم، درسته؟
‫خیلی ضایع بود.
‫پس من دیگه می‌رم!
‫نمایشگاه انجمن هنری
‫ورودی
‫همه چی مرتبه، ایشیکاوا-سان؟
‫اندازه‌ش چطوره؟
‫بند کفشت رو بستی؟
‫اَه، خوبم!
‫نمی‌تونم نگران نباشم...
‫خون می‌خوای؟
‫با کمال میل می‌گیرم.
‫ولی بیشتر نگران توام...
‫چی؟
‫من که خوبم...
‫لرزان
‫دیدی؟!
‫خسته‌ای، پس خودت رو ‫زیاد به زحمت ننداز!
‫ولی...
‫بشین! بشین!
‫بالاخره بلند شدم!
‫دارم میرم!
‫خب، بریم نمایش ‫اختتامیه بعد از جشنواره رو شروع کنیم!
‫جوایز باحالی داشتیم.
‫آره، واقعا.
‫این چیه؟
‫داره آبنبات می‌باره!
‫همه!
‫خسته نباشید با جشنواره مدرسه!
‫لونا-چان!
‫عالیه.
‫ایشیکاوا-سان، بامزه شدی!
‫ایشیکاوا-سان! ممنون!
‫چشم‌نواز شدی!
‫مواظب باش به چیزی نخوری!
‫وای، چقدر خفن بودم!
‫واقعا شبیه خون‌آشام نبودم؟!
‫هی...
‫خوش برگشتی.
‫وقتی دیدمت خیالم راحت شد. ‫واقعا مطمئن شدم.
‫به خدا!
‫ممنون، ایشیکاوا-سان.
‫اینجوری نترسونم!
‫همین الان...
‫خیلی باحال بودی.
‫شنل بهت میاد.
‫عالی بود!
‫اولین جشنواره مدرسه‌ام ‫حسابی موفقیت‌آمیز بود!
‫اوه، درسته.
‫ببخشید که اینقدر کمکت کردم.
‫آماده‌سازیش نصف لذت بود!
‫کمک خوبی بودم؟
‫آره بودی.
‫خیلی خوشحالم که بودی...
‫خیلی زحمت کشیدی، اوتوری.
‫آفرین!
‫اتاق هنر
‫تو هم دختر خوبی بودی...
‫خیلی خواب‌آلود به نظر میای!
‫لونا-چان فوق‌العاده بود!
‫ولی خیلی طولش داده.
‫می‌دونم که پیش ‫تاتسوتا-کون امنه، ولی باز...
‫فکر کنم باید تو اتاق هنر باشن.
‫شیرایوری.
‫دلم نمی‌آد بیدارشون کنم.
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫قسمت بعدی در خون‌آشام کوچولو نمی‌تونه درست ‫بمکه:
‫خون‌آشام کوچولو و مهمانی بعد از آن
‫نقشه غافلگیرکننده خون‌آشام کوچولو