رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Ruby :مترجم ANIMEX.CLICK
‫بازم از دارک وب موشک خریدی؟
‫خب، یه نمونه اولیه کمیاب بود، ‫مجبور بودم بخرمش.
‫یه مجسمه مرمری خیلی کمیاب پیدا کردم!
‫چه بی‌سلیقه!
‫واو، چه سنگ قشنگی! ‫پر از گل‌های شکوفه‌زده‌ست!
‫اون عقیق شکوفه گیلاسه. ‫اگه می‌خوایش، راحت باش و بردارش.
‫موتسومی
‫اینم یه جعبه دیگه «موتسومی».
‫می‌خوای ببینی توش چیه؟
‫نه، نه! همین‌طوری ببرش بیرون!
‫این واقعاً منو می‌بره به گذشته!
‫همه چقدر کوچولو بودن.
‫آلبوم
‫همین که تنبلی می‌کنی کافیه. ‫حداقل گند نزن به اینجا!
‫اون بالش بغلی، ‫مگه نگفتم بندازیش دور،
‫داداش بزرگه؟
‫ولی... ولی اینو یه سازنده ‫پروتز حرفه‌ای ساخته،
‫و صد در صد با چگالی و ‫وزن بدن تو مطابقت داره.
‫دور و برش نپلک. ‫داری مور مورم می‌کنی.
‫چشم.
‫فقط میگی، ‫ولی باز دوباره قایمش می‌کنی.
‫ببخشید موتسومی، کارتو زیاد کردم.
‫آپدیت «شکارچی پیرمرد» خیلی طول کشیده.
‫و اینکه، تازگیا حالت هم خوب نبوده؟
‫نگران نباش. فقط شبا یه کم تب دارم، همین.
‫واضحه که اون رئیس احیا شده، ‫یه ارتباطی با بابا داره.
‫ردپای بازدید بابا از ‫عمارت نینومائه وجود داشت.
‫یعنی تحقیق درباره بانو نینومائه ‫می‌تونه یه راه باشه.
‫ولی بانو نینومائه مال ۲۰۰ سال پیشه.
‫اولین کاری که باید بکنیم اینه که
‫دفترچه نینومائه رو پیدا کنیم، ‫مهم‌ترین سند خانواده یوزاکورا،
‫و سرنخ‌هایی درباره بابامون به دست بیاریم!
‫آره.
‫پیدا کردنش فکر خوبیه، ‫ولی نباید تو کتابخونه باشه؟
‫این خونه خیلی قدیمیه، ‫پس حتی اگه اسنادی هم باشه،
‫اصلاً نمی‌دونیم خیلی از چیزا کجا قایم شدن.
‫قطعاً کتابخونه، ‫همین‌طور انباری‌ها،
‫مخزن‌ها و کمدها.
‫کار رو تقسیم می‌کنیم و ‫با دقت تمام همه جا رو می‌گردیم!
‫شینزو! دقیقاً می‌خوای با این همه
‫پوکه فشنگ چیکار کنی؟
‫نمی‌تونم برم اونجا. ‫سر راهن!
‫وای، ببخشید. الان جابه‌جاشون می‌کنم.
‫کی قفسه‌های کتاب سمت شمال رو ‫با مجله‌های مد پر کرده؟
‫من!
‫تعجبی هم نداره.
‫انباری طبقه دوم پر از مواد شیمیایی منه،
‫پس تا وقتی جابه‌جاشون نکردم نرید اون تو.
‫من این گل‌های خشک‌شده رو می‌خوام!
‫می‌تونی برشون داری. ‫بهشون میگن گل خار.
‫این جعبه مال کیه؟
‫هارد دیسک‌هام! فکر کردم گم‌شون کردم!
‫- هان؟ توشون چیه آبجی؟ ‫- پس اونجا بودن؟
‫باورم نمیشه این همه شماره قدیمی ‫«استپ» رو جمع کردی.
‫واو! جلدش خیلی خفنه!
‫منم می‌خوام ببینمش!
‫خیلی خب! گوش بدید، همگی!
‫الان فهمیدم که چقدر احمقانه‌ست
‫که بخوایم تو یه عمارت به این شلوغی ‫دنبال یه کتاب بگردیم.
‫بنابراین بیاید شروع کنیم...
‫عمارت یوزاکورا ‫عملیات پاکسازی بزرگ!
‫- آه! ‫- چی شد؟
‫خانواده یوزاکورا
‫ماموریت ۳۶ ‫تسوبومی و موتسومی
‫این دیگه آخر شلختگیه!
‫مثلاً...
‫- کنگو! ‫- من؟
‫این مجسمه‌های خودت رو جمع کن!
‫ژست‌هاشون چندش‌آوره، از اون مهم‌تر ‫اصلاً معلوم نیست برای چی هستن!
‫چی، جدی؟
‫فکر کردم باعث آرامش و چشم‌نواز باشن.
‫از نظر بصری و روانی دارن دیوونم می‌کنن!
‫من این کوچولوئه رو برای خودم برمی‌دارم!
‫بعدی، شیون آبجی!
‫واو!
‫خانواده آساگائو
‫جمع کردن تمام نسخه‌های ‫یه کتاب یکسان...
‫جمع کردن بازی‌ها با شماره سریال...
‫داری از یه چیز یکسان خیلی زیاد جمع می‌کنی!
‫کی فکرش رو می‌کرد ندونی یه کلکسیونر ‫برای رسیدن به کمال چی کار می‌کنه.
‫هنوز خیلی بچه‌ای، موتسومی.
‫هیچ‌چیز بچگانه‌تر از
‫خرید عمده نیست!
‫اگه این‌قدر بهش افتخار می‌کنی، ‫میشه این وسایل
‫«دختر جادوگر جنگجو بوینگ» رو که ‫بهم قرض دادی...
‫ازم پس بگیری؟
‫واو! موتسومی! اون یه رازه!
‫منم عاشق اوسا-پینک هستم!
‫- آی، اینو بهت میدم، پس ساکت باش! ‫- هورا!
‫شینزو داداش...
‫تو هم استثنا نیستی!
‫اووف!
‫خرید موشک بالستیک؟ ‫می‌خوای باهاش چی کار کنی؟
‫ما جاسوسیم، نه دلال اسلحه!
‫بدتر از اون، از شرکای تجاری‌مون نخریدی،
‫از حراجی دارک وب خریدی، ‫جایی که راحت ردت رو می‌زنن!
‫باحال بود، ‫نتونستم جلوی خودم رو بگیرم.
‫اسلحه رو مثل زیورآلات نخر!
‫خیلی بزرگه! خیلی باحاله!
‫خدای من. تعجبی نداره که خونه این‌قدر شلوغ‌پلوغه.
‫همه‌تون همین‌طور از این شاخه ‫به اون شاخه می‌پرید.
‫این خونه پر از میراث خانوادگیه، ‫مثل کتاب‌ها و سفال‌ها.
‫موافق نیستید که محافظت از سنت‌هایی مثل این‌ها...
‫باید هدف خانواده یوزاکورا باشه؟
‫پس یعنی
‫اون همه عروسک‌های قدیمی رو بیرون آوردی...
‫نه چون ناز هستن، بلکه...
‫چون میراث خانوادگی هستن.
‫و دلیلی که این اواخر می‌ذاری‌شون کنار بالشتت
‫به خاطر این نیست که از ‫تنهایی خوابیدن می‌ترسی، درسته؟
‫چون میراث خانوادگی هستن.
‫اوه. چه نازن!
‫ منم دارم خونه رو با چیزی شلوغ می‌کنم؟
‫نه. تو یکی از منظم‌ترین‌هایی، نانائو.
‫فقط یه چیز...
‫موی ‫موتسومی
‫کاش نمونه‌های مو و ناخن خانواده رو
‫جای دیگه‌ای نگه می‌داشتی.
‫چون یه کم ترسناکه.
‫بابتش متاسفم!
‫برای کنترل سلامت همه خیلی مفید هستن
‫و برای تجویز داروهایی که ‫با بدن هر کس سازگار باشه،
‫واسه همین کلی ازشون جمع کردم.
‫نانائو، اگه هر کس دیگه‌ای بود ‫الان دستبند به دستش بود.
‫راستی، یه چیز دیگه.
‫کیوئیچیرو-نی‌چان ازم خواست ‫نمونه‌های تو رو بهش بدم، پس...
‫کلکسیون ‫مخفی موتسومی
‫دور بریز! دور بریز!
‫داری با کلکسیون موتسومیِ من چیکار می‌کنی؟
‫گولیات، ‫ببرشون سمت کوره‌ی زباله‌سوز.
‫نمی‌خوام. یه جورایی ترسناکه.
‫نه!
‫زباله
‫خیلی خب! حالا اینجا خیلی مرتب‌تر شد،
‫پس می‌تونیم دنبال اون دفترچه بگردیم.
‫منم باید مراقب باشم ‫که خیلی خرت‌وپرت جمع نکنم.
‫این‌طور نیست، تایو.
‫داشتنِ این همه وسیله، ‫چه خوب چه بد، نشون‌دهنده‌ی
‫اینه که تاریخچه‌ی خانواده یوزاکورا چقدر طولانیه.
‫تو تازه اولِ راهی که وسایل جمع کنی و نگه داری.
‫اشیاء و خاطرات، بیا کلی ازشون جمع کنیم!
‫موتسومی.
‫باید مراقب باشم که این توده خیلی بزرگ نشه،
‫وگرنه دعوام می‌کنن.
‫ها؟ هی، این دیگه چیه؟ وای!
‫تایو
‫این یه بادبزنِ تایوئه!
‫مگه اینا همون چیزایی نیستن که ‫باهاشون آیدل‌ها رو تشویق می‌کنن؟
‫دقیقاً.
‫تازه معلومه که کارِ دسته.
‫خدای من، تایو؟ ‫چقدر عاشقِ خودتی؟
‫هی! من تو نیستم، کنگو!
‫من هیچ‌وقت همچین چیزی نمی‌سازم!
‫پس کی ساخته؟
‫آی، اینو کجا پیدا کردی؟
‫اونجا!
‫باز نشود
‫از لای درزِ جعبه‌ی موتسومی افتاد!
‫دست نزنید
‫آخی! دستم خورد بهش!
‫پوسترها، عکس‌ها، کیف‌های پارچه‌ای، ‫زیرلیوانی‌های تایو،
‫جلد کتاب، چراغ‌قوه‌های قرمز ‫و حوله‌های قرمز.
‫تازه، هشت مدل پیکسل،
‫دو مدل جاکلیدیِ دایکات،
‫پنج مدل استند اکریلیک ‫و یه ماکتِ هم‌اندازه‌ی واقعی.
‫یه بالش بغلیِ دوطرفه!
‫نکنه یعنی...
‫همه‌ی اینا رو...
‫تو ساختی، موتسومی؟
‫خب، چیکار می‌تونستم بکنم؟ آخه...
‫آخه تایو...
‫اون عزیزترینِ منه.
‫واقعاً فکر کردی با این اشک‌های قشنگ ‫می‌تونی گولمون بزنی؟
‫کی فکرشو می‌کرد موتسومی ‫چنین رویی هم داشته باشه؟
‫کلی تایو!
‫تو دقیقاً مثل کیوئیچیرویی!
‫چرا، موتسومی؟
‫چرا وقتی برادرت این‌قدر شبیه توئه،
‫عشقت رو نثار من نمی‌کنی؟
‫ما هم خونیم، می‌دونی که!
‫فکر کنم دارم می‌میرم.
‫تمام بدنم داره داغ می‌کنه.
‫- موتسومی. ‫- اوه.
‫نمی‌دونستم این‌قدر برات مهمم.
‫می‌دونستم قراره اینو بگه!
‫ممنون، تایو!
‫از این به بعد، ‫دیگه لازم نیست پنهونش کنی، باشه؟
‫خیلی خب! می‌خوام یه ماکت هم‌اندازه‌ی خودت بسازم!
‫می‌تونم اندازه‌هاتو بگیرم؟
‫خواهش می‌کنم، راحت باش!
‫من که دیگه از این دوتا قطع امید کردم.
‫ها؟
‫اینم یه کتاب قدیمی!
‫وای!
‫ دفترچه نینومائه !
‫دفترچه نینومائه
‫من تمام اسامی افراد، مکان‌ها،
‫و اشیاء ذکر شده در دفترچه رو دسته‌بندی کردم.
‫ بعد از تحلیل و بررسی دقیقشون،
‫متوجه شدیم سومینین در جایی آزاد می‌شه ‫که اولش از قلم انداخته بودم.
‫که قدیما توسط بانو نینومائه ‫پایه‌گذاری شده...
‫کارخانه ابریشم یوزاکورا.
‫هنوز هم در صنعت نساجی و پرورش ‫کرم ابریشم فعاله،
‫و کلی کارمند و توریست ‫در طول روز اونجا رفت‌وآمد دارن.
‫به خاطر نویز، نمی‌تونم منبع ‫دقیق انتشار سومینین رو پیدا کنم.
‫معلوم نیست پدر و بانو نینومائه ‫کی ممکنه پیداشون بشه.
‫مراقب خودتون باشید.
‫حالت خوبه، موتسومی؟
‫آره. ممنون.
‫اون تب خفیفت هنوز پایین نیومده.
‫احتمالاً گرد و خاکِ پاکسازی هم ‫بی‌تأثیر نبوده، نه؟
‫نه، نه، خوبم.
‫زودِ زود سرپا می‌شم.
‫موتسومی، می‌خوای داداش بزرگت ‫برات لالایی بخو--
‫نه، نمی‌خوام.
‫می‌دونستم اوضاع بینشون خیلی گرمه،
‫ولی کی فکرشو می‌کرد کارش به تب کردن بکشه؟
‫دقیقاً.
‫هی، نه.
‫اوه.
‫اون دیگه چیه؟
‫چه دکور پر زرق و برقی.
‫اون پنجمین رئیس یوزاکورا،
‫بانو ایتسوا، مباشر کارخانه ابریشم یوزاکورا ‫در دوران اوجش هست.
‫بانو ایتسوا.
‫اون برندها و نمایش‌های زیادی رو ‫با الیاف شرکتش راه انداخت.
‫با استفاده از الیاف شرکت خودش.
‫به عشقش به زرق و برق معروف بود،
‫می‌گن دستور داده بود بدنش رو ‫همیشه در اوج شکوهش به نمایش بذارن.
‫خب، می‌شه گفت اونم مثل کنگو ‫یه خودشیفته تمام‌عیاره.
‫چی؟ بعید می‌دونم حتی من تا این حد پیش برم!
‫هوم.
‫شاید هم برم.
‫- ما که فکر می‌کنیم آره. ‫- می‌دونستیم.
‫فایده نداره. شلوغی هنوز نمی‌ذاره ‫سومینین رو ردیابی کنم.
‫گرفتم. فعلاً جدا می‌شیم و...
‫خدای آب!
‫این زردچوبه داداش شینزوئه؟
‫باید خوشحال باشم یا ناراحت؟
‫اوضاع پیچیده‌ایه.
‫از دیدن نوه‌های عزیزم خوشحالم،
‫اما با این سر و وضع، ‫اصلاً در شأن این ملاقات نیستم.
‫حتماً ناامید شدید.
‫بیشتر از این نمی‌تونستم خجالت بکشم.
‫چی؟
‫داره حرف می‌زنه؟
‫می‌بینم که یکی از بچه‌ها شبیه منه.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫قاعدتا باید یه استقبال گرم ازتون می‌کردم...
‫با لباس‌های فاخر، جلال و فراوانی،
‫طلوع درخشان امپراتوری یوزاکورا.
‫می‌خواستم نمایش هماهنگی از زیبایی رو به رخ بکشم،
‫که با ذوق هنری وهوش تجاری من ساخته شده.
‫ولی خب...
‫این قلعه از قبل نفرین شده.
‫توسط جد بزرگمون، تسوبومی یوزاکورا.
‫استخون‌های انسان!
‫توی عمارت نینومائه هم چندتا پیدا کردیم.
‫این شکوفه‌های گیلاس سیاه، ‫ریشه‌هایی هستن که تسوبومی کاشته.
‫ریشه‌های شیطانی‌ان که آدما رو می‌بلعن.
‫تسوبومی از ترس پیری، به خاطر طول عمرش،
‫این ریشه‌ها رو تا دوردست‌ها پخش کرد ‫تا بتونه به زندگی ادامه بده...
‫عمیق و طولانی.
‫اون از خون خودش استفاده کرد تا ‫نوادگانش رو بیدار کنه،
‫که تو جاهای مختلف خوابیده بودن...
‫و قدرت‌های پنهانی رو بیرون کشید که ‫هیچ‌وقت در یک رئیس خاندان ظاهر نمی‌شد.
‫و این‌طوری، برای اینکه از ریشه‌هاش محافظت کنن،
‫اونا رو به عروسک‌هایی تبدیل کرد ‫که می‌تونه به میل خودش کنترلشون کنه.
‫من هیچ علاقه‌ای به سرنوشت تسوبومی ندارم.
‫آخرین کاری که می‌کنم اینه که مثل نینومائه بپرستمش.
‫ازتون می‌خوام که با دستای خودتون ‫من رو به دنیای مردگان برگردونید.
‫فهمیدم. فقط این نیست که ‫به خاطر نویز نمی‌تونم ردیابیش کنم.
‫کل کارخونه ابریشم به سومینین آلوده شده!
‫احتمالاً اون توی مهارت‌هایی مثل ‫مشاهده و ردیابی کنگو تخصص داره.
‫داره کل کارخونه رو تغییر می‌ده.
‫خیلی خب، داره میاد.
‫بچه‌ها، طبق نقشه پیش می‌ریم!
‫باشه!
‫به احتمال زیاد اون درختای سیاه ‫منبع انرژی دشمنن.
‫اولین کار...
‫نابودش کنید!
‫چه زیبا.
‫تونستم بیشترشون رو از بین ببرم.
‫با یه ضربه دیگه کارشون رو تموم ‫می‌کنم تا نابود بشن...
‫علائم حیاتی موتسومی‌سان غیرعادیه!
‫چی؟
‫چی شده موتسومی؟
‫هی، داداش احمق!
‫اونجا چه خبره؟
‫فهمیدم. پس اون پیرزنِ گندیده...
‫مراقب حرف زدنت باش، عزیزم.
‫باید جلوی مادرت کمی ادب داشته باشی.
‫تسوبومی؟
‫خیلی پرحرفی می‌کنی.
‫این‌طوری از من تشکر می‌کنی ‫که با خونم احیات کردم؟
‫ذات من این نیست که ‫به این شکل زشت به زندگی بچسبم.
‫این همون کسیه که تایو ازش گفت؟
‫تسوبومی؟
‫حالا من فرماندهی خط مقدم رو می‌گیرم.
‫نانائو، مراقب موتسومی باش!
‫فهمیدم!
‫ولی دمای بدن موتسومی‌سان مدام بالا میره.
‫اوضاع خیلی بده!
‫شکوفه‌های گیلاس؟
‫پیوند من با موتسومی بیدار شده.
‫حتی درختی به عظمت من هم یه روزی خشک میشه.
‫برای احیای جسم پیر و فرسوده‌م،
‫به کودی با بیشترین قدرت و طراوت نیاز داشتم.
‫به‌خاطر همین بود که بذرهای مخصوصم رو کاشتم
‫توی خانواده یوزاکورا
‫و منتظر موندم تا به خوبی رشد کنن و شکوفا بشن.
‫بعدش...
‫باید برداشتشون می‌کردم.
‫هرچند اون روز موفق نشدم،
تونستم یه پیوند محکمی تو وجودش بکارم
‫ریشه‌هایی که دیده نمیشن، اما هیچ‌وقت قطع نمیشن.
‫با این حال، چون اون فرصت طلایی ‫رو از دست دادم،
‫کاملاً خشکیده بودم و باید ‫خودم رو بازسازی می‌کردم
‫به جسمی قوی که بتونه کودهای قوی رو تحمل کنه.
‫مومو، دکتر کاواشیتا...
‫نوادگانم که رئیس خانواده شدن...
‫کسایی که اسمشون رو هم نمی‌دونستم، ‫شدن منبع تغذیه‌ام.
‫حالا که کاملاً سیراب شدم،
‫کم‌کم قدرت خودم رو به دست آوردم.
‫و حالا وقتش رسیده.
‫آماده‌‍م که اون بچه رو از طریق ریشه‌هام جذب خودم کنم.
‫آره.
‫اون بچه برای من به دنیا اومده،
‫و برای من هم می‌میره.
‫خیلی غرقِ حرف زدن و جذب کردن شدی؟
‫ممنون. حالا می‌تونم حرکت کنم.
‫گوش کنید، موجودات مزاحم.
‫ریشه‌ها و رؤسای قبلی، ‫این‌ها چیزیه که زندگی تسوبومی رو حفظ کرده.
‫یعنی فقط یه کار هست که باید انجام بدیم.
‫همه‌شون رو نابود کنید.
‫اون‌وقت می‌تونید قدرت ریشه‌هایی ‫که زندگی رئیس رو گرفته از بین ببرید
‫و اون چیزی که داره جونش رو می‌مکه، نابود کنید.
‫به این عجوزه‌ای که نمی‌میره...
‫ضربه آخر رو بزنید.
‫چه دختر بدی.
‫تا وقتی موتسومی رو دارم، ‫به هیچ‌چیز دیگه‌ای نیاز ندارم.
‫همه‌تون برگردید...
‫به رحم من.
‫بدنم داره...
‫امکان نداره! داره تمام سومینینِ اونا رو جذب می‌کنه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این می‌تونه کشنده باشه! ‫همین الان از اونجا دور شید!
‫ولی اگه همین‌طور پیش بره...
‫موتسومی...
‫همه‌شون رو نابود کنید.
‫باید چیکار کنم؟
‫تایو... صدامو می‌شنوی؟
‫فرار کن.
‫من حالم خوبه.
‫اگه همه‌تون در امان باشید، برام کافیه.
‫ریشه‌های من رو دفع کرد.
‫من چقدر احمقم.
‫من نبودم که از موتسومی محافظت می‌کردم.
‫همیشه این موتسومی بوده که از من محافظت کرده.
‫اون قولی که اون روز دادم...
‫من...
‫از تو محافظت می‌کنم!
‫این دفعه، هر چی بشه، به قولم عمل می‌کنم!
‫آماتراسو - شکوفایی آشوب
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫تایو!
‫حالت خوبه؟
‫تایو...
‫نمی‌ذارم به خواسته‌ش برسه.
‫قسم می‌خورم نجاتت میدم، موتسومی.
‫باشه.
‫مادر، تپش ریشه‌ها متوقف شده.
‫ریشه‌های ایتسوا نابود شدن.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Ruby :مترجم ANIMEX.CLICK
‫درمانشون می‌کنم و دوباره احیاشون می‌کنم.
‫نیازی به ترس نیست.
‫اون بچه همیشه توی مشت منه.
‫قسمت بعد ‫امتناع