رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Hinata :مترجم ANIMEX.CLICK
‫جواب نمیده.
‫خیلی داره طول می‌کشه!
‫مطمئنی از پسش برمیایم؟!
‫آره، می‌تونیم!
‫با اینکه خودمون این زندگی رو ‫انتخاب کردیم،
‫ولی زندگی وقتی به تک‌تک آدمای ‫روی زمین وصلی و دارن تماشات می‌کنن...
‫من اینو قرض می‌گیرم!
‫توهم زدم؟
‫نه. واقعیه.
‫اوه. گرمی.
‫مامان.
‫نه! تا وقتی من نگفتم اشکالی نداره،
‫گوشیت تو توقیف می‌مونه ‫و خودتم همین‌جا می‌شینی.
‫این دستور استریمریه که ‫الان رتبه یک ژاپنه!
‫تعداد کل فالورهای کارامازوف
‫پس یه درخواست دارم.
‫موهای دوگوشی جدید ‫و کیوت‌ترین لباسی که می‌تونی پیدا کنی.
‫اوه، راستی برام یه چای خوشمزه هم دم کن.
‫بد نیست.
‫ممنون. به نظر می‌رسه ‫از خیلی جهات شبیه همیم.
‫وقتی این کارو کردم، یه مشت قرص اعصاب ‫خورده بودم و اصلاً تو حال خودم نبودم.
‫و هر وقت می‌خواستم حس کنم زنده‌ام، ‫نبض مچ دستم رو چک می‌کردم.
‫چه داروهایی برات تجویز شده بود؟
‫برام «بیپ» و «بوپ» تجویز می‌کردن، ‫(مترجم: اسم داروها رو سانسور کردن)
‫خودمم «بی» و «با» رو ‫قاچاقی وارد می‌کردم.
‫اوه، خدای من.
‫منم «بوپ» مصرف می‌کردم، ولی بعدش «سووو» ‫پیش اومد و مجبور شدم برم سراغ «بی».
‫ولی «پا» کبدت رو ‫رسماً نابود می‌کنه،
‫عجب بساطی.
‫واسه همین آلفا میره رو امگا ‫و بعدش اپسیلون کار خودشو می‌کنه.
‫وای، دقیقاً، مگه نه؟
‫ما رسماً نیمه گمشده همدیگه‌ایم.
‫سریع سر بحث مسخره قرص‌هاتون ‫با هم صمیمی نشین!
‫خب تو چرا سعی نمی‌کنی ‫باهاش صمیمی بشی؟
‫بیا.
‫از اینا دوست داری، مگه نه؟
‫می‌دونستی؟ ‫این یکی از خاطرات بچگیمه.
‫من تک‌تک استریم‌هات رو تماشا کردم.
‫بهشت.
‫نه اینکه به من علاقه‌ای داشته باشی.
‫ممنون که طرفدارمی.
‫البته الان من رتبه یک ژاپنم!
‫«ما» رتبه یکیم.
‫نمی‌خوای کلاه‌گیس رو برداری؟
‫اینجا نه.
‫این مدرکیه که نشون میده من خودمم و خودم ‫نیستم.
‫که این‌طور.
‫خب می‌خوای با اون زخم‌ها ‫و قرص‌ها چیکار کنی؟
‫الان،
‫وقتی ما سه تا با همیم، حتی بدون ‫اوردوز کردن هم حالم یه ذره بهتره
‫حتی تو این دنیای کثیف.
‫در ضمن من یه دوست دارم.
‫واقعاً؟
‫در نهایت، خودآزاری فقط یه راهه ‫واسه خفه کردن پوچی و اضطراب.
‫عصبانی شدن و ممنوع کردن همه‌چیز راحته، ‫ولی اول، یکی باید به حرفت گوش بده.
‫پس بیا به حرفشون گوش بدیم.
‫این هنوزم مشکل اصلی رو حل نمی‌کنه.
‫واسه تو، جایگزینش ‫دلخوش کردن به آمار و ارقام بود؟
‫وقتی اینترنت پناهم رو ازم گرفت، ‫دیگه کل ارزشم رو از دست دادم
‫و حالا دوباره یه راه دیگه می‌خوام ‫تا از زندگی واقعی فرار کنم.
‫خب، بالاخره خودت یه روز ‫حقیقت رو می‌فهمی.
‫کی اوضاع روحی‌ت از همه داغون‌تر بود؟
‫یه مدت کوتاه بعد از اینکه مدرسه رو ول ‫کردم.
‫داشتم تسلیم این حس می‌شدم
‫که مرز بین واقعیت ‫و رویا داره از بین میره.
‫همین‌طور هی قرص‌های بیشتری می‌خوردم، ‫و یه شب تو حال خودم نبودم و زدم بیرون.
‫بعد یه مرده ازم پرسید: «چند؟»
‫من بهش محل ندادم، ولی اون همین‌طور ‫پول‌های بیشتری از کیفش می‌کشید بیرون.
‫مسئله این نبود که پول می‌خواستم.
‫اما...
‫وقتی با خودم گفتم «یعنی بدن من ‫این‌قدر می‌ارزه؟» بیهوش شدم.
‫وقتی به هوش اومدم، تو یه هتل بودم.
‫ولی قبل از اینکه اتفاقی بیفته، ‫نچیکا اومد و نجاتم داد.
‫داشت می‌کوبید به در.
‫و حتی بعد از اینکه منو آورد بیرون، ‫کل شب رو روی شونه‌ش گریه کردم.
‫چرا داری اینا رو به من میگی؟
‫اگه اینو لو بدم، فوری هیت می‌گیری ‫و آبروت کلاً میره.
‫چون واقعیت همینه.
‫دارم بهت میگم تا بتونیم ‫با هم روبرو بشیم و اعتماد بسازیم.
‫ما عروسک‌های اون‌ور صفحه نیستیم. ‫ما هم گوشت و پوست داریم.
‫واسه همینه که می‌تونیم با هم حرف بزنیم.
‫ما جزو معدود کسایی هستیم ‫که جوونی‌مون رو فدا کردیم
‫تا تایید بقیه رو بگیریم، مگه نه؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫حالا که بهم اعتماد داری، ‫می‌شه چندتا از قرص‌های خوابت رو بدی بهم؟
‫نه.
‫ای بابا.
‫خب، با اون‌همه الکلی که می‌خورد، ‫هر لحظه ممکن بود بیفته و بمیره.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫پس با این قیافه میای پیش من؟
‫فکر کردم این مدل ‫واست بهتر باشه.
‫چون تو عزاداری و این حرفا.
‫وقتی دوباره برگشتی، ‫باید با ما همکاری کنی.
‫مترجم: لباس پوشیدن به سبک جنسیت مکملشون یا مبدل پوشی
‫می‌تونیم با هم یه برنامهcross-dressing ‫ .یا یه چیزی شبیه این بریم
‫همه عاشقش می‌شن.
‫تو تنها کسی هستی که ‫مطمئنه من برمی‌گردم.
‫خب آره. برمی‌گردی، مگه نه؟
‫حس می‌کنم بازی رو بیشتر به تو باختم ‫تا کارامازوف.
‫تو تنها کسی بودی
‫که از همون اولش برای شماره یک شدن ‫تو ژاپن واقعاً جدی بود.
‫اختلافمون خیلی کمه، ولی تو اونی هستی ‫که از همه بیشتر دوستش دارم.
‫یه قمار بود.
‫انگار بالاخره اعتیاد به قمارِ ‫بابام به منم ارث رسیده.
‫برنده شدم، پس مهم نیست.
‫ولی بقیه رو هم کشوندم ‫توی رویای احمقانه خودم.
‫ولی به نظر من که میومد ‫همه دارن لذت می‌برن
‫از اینکه اون رویا چقدر راحته.
‫تا وقتی همه‌تون کار پیدا کنید، ‫من خرجتون رو میدم، فهمیدین؟
‫خواهر بزرگتون الان دیگه ‫استریمر شماره یک ژاپنه!
‫نگران ما نباش!
‫من سهمیه ورزشی گرفتم، ‫واسه همین شهریه‌م رایگانه!
‫اصلاً دو برابر پول توجیبی‌هایی که دادی رو ‫بهت برمی‌گردونم.
‫آبجی، قیافه‌مون که به خودت رفته. ‫یه کاریش می‌کنیم!
‫بچه‌ها...
‫(هاست: پسرهای خوشگلی که به دخترها توی کلاب، سرویس می‌دن)
‫فقط نرید تو کار هاست شدن، باشه؟
‫ه-هی! ما داریم می‌ریم رامن بخوریم!
‫بهترین موقع ممکن!
‫ن-نه اینکه فکر کنی ‫موقعیت‌سنجی کردم یا چیزی!
‫بد نبود. حداقل واسه تو که بنفشی.
‫چی...
‫بزن بریم، پرنسس.
‫با این اکیپ، ‫قراره کلی غوغا به پا کنیم.
‫نگران نباش. ‫یه پاتوق همیشگی دارم.
‫وقت رفتنه!
‫تو اصلاً گواهینامه رانندگی داری؟
‫اون اوایل واسه محتوای استریمم ‫گرفتمش.
‫فکر کنم واسه امشب دیگه کافی باشه.
‫به‌علاوه، خیلی هم به کار میاد.
‫پاهات به پدال‌ها می‌رسه؟
‫معلومه که می‌رسه، احمق!
‫درست مثل پیش‌بینی هواشناسی، ‫سطح جاده یخ زده.
‫اصطکاک کمه. ‫لاستیک‌ها هنوز گرم نشدن.
‫ولی این‌طوری بهتره.
‫وقتی چسبندگی کمه، می‌تونم ‫تک‌تک لرزش‌های ماشین رو حس کنم.
‫نذار دور موتور بیفته.
‫اگه یهو از هفت هزار گاز بدم، ‫کارم تمومه.
‫پنج هزار و پانصد! همینه!
‫نذار این گشتاور از دست بره!
‫نذار از چنگت در بره!
‫تمام این قدرت رو منتقل کن به ‫جاده!
‫بوی لاستیک سوخته میاد...
‫لعنتی. چه شبی شد.
‫بفرمایید!
‫امشبم مثل همیشه درخشانین! ‫دوتا خانمی جدید خوش‌اومدین!
‫دقیقاً همین‌طوره. بفرمایید!
‫بابام بعضی وقت‌ها منو می‌آورد اینجا، ‫اون روزایی که تو مسابقه اسب‌دوانی برنده می‌شد.
‫یه مغازه رامن واقعی.
‫حالا واسه ما کارشناس نشو.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫وای خانم، ناخن‌هاتون چقدر قشنگن!
‫ها؟ اوه، ممنون.
‫دارم آموزش می‌بینم تا ناخن‌کار بشم.
‫پس فکر کنم جفتمون کارآموزیم!
‫بله!
‫از آشنایی‌تون خوشبختم! و همین‌طور شما، ‫خانم!
‫وایسا، تو کی‌آنجل رو نمی‌شناسی؟
‫کی‌آنجل؟ ببخشید، ‫انگار باید بیشتر درباره‌ش بخونم!
‫آره، خب ظاهراً این‌طوریه، نه؟
‫ممنون
‫اوم، می‌شه یه پرس دیگه ‫نودل برام بیارین، لطفاً؟
‫حتماً!
‫بفرمایید!
‫ممنو...
‫دستتون درد نکنه.
‫من کجام؟!
‫نکنه...
‫م-من تبدیل به یه پرنسس شدم؟!
‫پرنسس! پرنسس!
‫ا-این صداها...
‫رعایای کوچولوی من!
‫پرنسس! ما نمی‌تونیم برنج بکاریم! کمکمون ‫کنید!
‫اگه نمی‌تونید برنج بکارید، ‫خب کیک بخورید، مگه خنگید؟! ‫(اشاره به صحبت ماری آنتوانت)
‫گندم هم نمی‌تونیم بکاریم!
‫خشکسالی شده!
‫چرا این رو به من می‌گید ‫انگار من می‌تونم کاری براتون بکنم؟!
‫باشه، قبوله! بارونش با من!
‫من الان یه مراسم مقدس ‫برای طلب بارون اجرا می‌کنم!
‫اول، یه عالمه ‫مهرگیاه آماده کنید!
‫بعد، با این تابوت آهنین...
‫می‌ریزیمشون تو مخلوط‌کن تا اسموتی سبز بشه!
‫سالم و زیبا!
‫بعد من این رو می‌خورم ‫و کاملاً می‌رم فضا!
‫بارون... بارون...
‫هاااه!
‫رعایای کوچولوی من! برید فضا!
‫ها؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫اگه اینجا بمونم، ضعیف می‌شم.
‫باید برگردم.
‫ولی بالاخره حالت ‫داشت بهتر می‌شد!
‫اگه دوباره برگردی به اینترنت، ‫حالت از قبل هم بدتر می‌شه!
‫الان دیگه حالم خوب می‌شه.
‫بعد از اینکه بالاخره اینجا ‫یه خواب درست‌وحسابی کردم، فهمیدم.
‫همه‌چیز به خاطر اینه که تو اینترنت ‫اسمم رو سرچ می‌کنم و توهم توطئه می‌زنم،
‫و الکی وقت می‌ذارم تا تک‌تک ‫نظرات بقیه رو بخونم،
‫این‌طوری اجازه می‌دم کینه‌توزی‌ها ‫بیشتر از چیزی که لازمه بهم آسیب بزنن.
‫حقیقت تلخِ چیزی که الان ‫توی اینترنت داره اتفاق می‌افته...
‫واقعیت اینه که،
‫همه دیگه اون حاشیه‌ها و شکستِ ‫فرشته اینترنتی رو فراموش کردن،
‫و فقط رفتن سراغ سوژه بعدی، ‫مگه نه؟
‫حتی این حقیقت که یه آدم ‫تا مرز مرگ پیش رفته،
‫برای این غول‌های گرسنه که تشنه هیجانن ‫حتی سه روز هم دوام نمیاره.
‫البته، لابد بعضی از هیترها هنوزم ‫دارن سگ‌دو می‌زنن تا من رو بکشن پایین.
‫و اون فن‌هایی که برام غش‌وضعف می‌کردن ‫منتظر برگشتنم هستن،
‫در حالی که این وسط دارن ‫یه دختر دیگه رو دنبال می‌کنن.
‫تو این دنیای مدرنِ پر از آیدل، ‫ارزش یه آدم فقط همین‌قدره.
‫پس الان بهترین موقع‌ست.
‫تازه دارن فراموش می‌کنن،
‫ولی فن‌ها و هیترها هنوزم ‫با شایعات و حدس‌وگمان‌ها هیجان‌زده‌ان.
‫تا وقتی که من سناریوی ‫یه بازگشت فوق‌العاده رو بچینم،
‫یه فرشته دوباره به ‫دریای الکترون‌ها هبوط می‌کنه.
‫عمراً بذارم تو یه همچین جایی بمیرم.
‫کی‌آنجل، تو واقعاً مهربونی، مگه نه؟
‫ها؟
‫خب، چون در نهایت، ‫دلت می‌خواد دوباره فن‌هات رو ببینی،
‫و می‌خوای خوشحالشون کنی.
‫آروم کردن بقیه کار خوبیه، پس...
‫آره. الان دیگه فهمیدم.
‫بی‌خود نبود اون پسره تو مغازه رامن ‫عاشقت شده بود.
‫عـ-عاشق؟
‫تو واقعاً کاملاً و ‫صددرصد معمولی هستی.
‫تو هیچ‌وقت درک نمی‌کنی...
‫غم و تشنگی یه دلقک بیچاره رو که هیچ‌کس ‫نمی‌بینتش و بهش نیاز نداره،
‫و مجبوره حتی رنج‌های واقعی‌ش رو ‫نمایش بده تا فقط توجه جلب کنه.
‫یه ظرف خالی و متکبر، که بدون تماشاچی ‫هیچ دلیلی برای وجود داشتن نداره.
‫من نمی‌تونم به این دلخوش باشم که ‫آدم‌های معمولی همدیگه رو دلداری بدن،
‫اونم فقط با یه مشت حرف‌های ‫قشنگ و توخالی.
‫دوستی، خانواده، عشق.
‫هیچ‌کدومشون نمی‌تونه مثل اوردوزِ ‫تأیید گرفتن، من رو به اوج ببره.
‫من نمی‌تونم «معمولی» باشم. ‫حتی درکش هم نمی‌کنم.
‫پس قرار نیست تحت تأثیر ‫طرز فکر معمولی تو قرار بگیرم.
‫راستش، حرفی که زدی ‫فقط مطمئنم کرد.
‫تو می‌تونی معمولی باشی، پس باید ‫بری و یه زندگی معمولی داشته باشی.
‫من یه فرشته خودخواهم.
‫نمی‌تونم تحمل کنم که تو یه ‫آرامش و گرما بمیرم.
‫ولی می‌دونی چیه،
‫کاچه، دقیقاً واسه همینه که ‫آغوش تو از همه گرم‌تر بود.
‫پس باید برم.
‫چون معمولی هستی، ‫می‌تونی با بقیه مهربون باشی.
‫می‌تونی واقعاً نگرانشون باشی.
‫پس تا همیشه مهربون بمون.
‫چون این کاریه که ‫تو این دنیا فقط تو از پسش برمیای.
‫ممنون که اون‌موقع نجاتم دادی.
‫شاد باشی!
‫پس بالاخره رفت.
‫از همون موقع که تو مغازه رامن بودیم ‫رفتارش عجیب شده بود.
‫بهم گفت تا همیشه مهربون بمونم.
‫مثل قسمت آخر اولترامن، نه؟
‫تنها کاری که اون آدم می‌تونه بکنه ‫اینه که سعی کنه همه‌چیز رو نجات بده.
‫پس واسه ‫جشنواره رستاخیزش،
‫کمترین کاری که می‌تونم بکنم اینه که ‫خوشگل‌ترین لباس ممکن رو براش بفرستم.
‫یه دعای خیر.
‫هرچی بیشتر ‫عاشق کل بشریت می‌شم،
‫عشقم به تک‌تک آدم‌های واقعی ‫کم‌رنگ‌تر و ضعیف‌تر می‌شه.
‫همه فکر می‌کنن حرف‌هاشون ‫هیچ‌وقت ضربه نهایی رو نمی‌زنه،
‫واسه همین بدون هیچ فکری ‫خنجرهای زبونشون رو پرت می‌کنن.
‫حتی وقتی پشت اون آیدل، ‫فقط یه دختر یا پسر معمولی ایستاده،
‫اون خنجرهای کوچیک تبدیل به هزاران ‫تیغ می‌شن و تیکه‌تیکه‌ش می‌کنن.
‫و بعضی وقت‌ها، ‫از شدت دردی که نمی‌تونن تحمل کنن،
‫ممکنه خودشون رو در حال ‫خزیدنِ خفت‌بار روی زمین ببینن.
‫اما بعضی‌ها چنان درخششی دارن ‫که هیچ‌کدوم از این‌ها خاموشش نمی‌کنه.
‫شاید مثل کرم ابریشم بخزن، ‫دست‌وپا بزنن و مسخره بشن،
‫اما پروانه‌های قشنگ بالاخره بال‌های ‫درخشانشون رو باز می‌کنن و پر می‌کشن.
‫هر چقدرم دنیا باهام بد باشه، ‫رو الماس هیچ‌وقت خط نمی‌افته.
‫من تبدیل به طوفان بزرگی می‌شم ‫که کل این دوران رو با خودش می‌بره.
‫«باید از دل شر، خیر بسازی، ‫چون تو این دنیا چیزی جز شر وجود نداره.»
‫سلام عشقا!
‫فرشته اینترنتی، کی‌آنجل ‫اینجاست!
‫خیلی منتظر موندین، نه؟
‫طرفدارها، هیترا و همه شما ‫فضول‌های رهگذر،
‫تک‌تکتون همین الان ‫واسه استریم بازگشت کی‌آنجل
‫جمع شید اینجا!
‫خوش بخت باشین!
‫زیباست.
‫این ممکنه ‫بزرگ‌ترین شاهکارت تا الان باشه.
‫فعلاً که این‌طوره!
‫اینترنت واقعاً معرکه‌ست!
‫می‌تونم اوج لذت رو حس کنم،
‫من رو به رویاهای شیرین ببر، خواب ‫عزیزم
‫تو رو زیر انگشتام حس می‌کنم،
‫پسر اینترنتی من، ‫در حال شنا تو فضای مجازی
‫غم می‌چرخه و میاد پایین، وقتی بازی ‫اینترنتی تو تاریکی شروع می‌شه
‫وقتی سرم رو روت می‌ذارم لبخند ‫می‌زنم،
‫قول بده هیچ‌وقت ‫دختر اینترنتیت رو فراموش نکنی، باشه؟
‫از بین نور آبیِ ‫مانیتورهای دنیا
‫وظیفه منه که تنهاییِ ‫همه نِرد رو درمان کنم
‫چون من فرشته اینترنتی هستم
‫ خوشبخت باشین
‫با آهنگ جدید فرشته برگشته، ‫آمار فالوورهاش داره می‌ترکونه!
‫اون نه تنها ژاپن رو فتح کرده،
‫بلکه تبدیل به استریمر ‫شماره یک کل دنیا شده!
‫از همگی ممنونم!
‫حالا بیاید همه با هم بگیم.
‫خوش‌بخت باشین
‫آماده‌اید؟
‫خوش‌بخت باشین
‫یه مدت بعد از روزی که کی‌آنجل ‫استریمر شماره یک دنیا شد،
‫خیلی ساده از اینترنت غیبش زد.
‫اون واقعاً اینترنت رو بوسید و گذاشت ‫کنار.
‫و به جاش، این کلیسا رو ساخت.
‫اینجا ۲۴ ساعته بازه، ‫تا شب‌ها هیچ‌کی تنها نمونه.
‫اینجا سرودهایی که به هیچ مذهبی تعلق ندارن ‫بی‌وقفه پخش می‌شن،
‫تا بار روی دوش کسایی که میان اینجا رو ‫حتی شده یه ذره سبک‌تر کنن.
‫دفعه بعد، از بعدِ اون افسانه رویایی ‫که یه فرشته ساخت براتون می‌گم.
‫داستانی از آدم‌های معمولی و نابغه‌ها، ‫بعد از اینکه بیخیال اینترنت شدن.
‫به عبارت دیگه، ‫یه بخش پایانیِ غیرضروریه.
‫ولی با این حال گوش کنید.
‫به پایان یه داستان کوچیک و معمولی، ‫که یه آدم معمولی تعریفش می‌کنه،
‫درباره آدم‌های معمولی که دارن ‫با تمام وجود معمولی زندگی می‌کنن.
‫پیش‌نمایش قسمت بعد
‫از بین نور آبیِ کم‌رنگ ‫مانیتورهاشون،
‫اون پیش طرفدارهای تنها می‌رفت و یکی‌یکی ‫تنهایی‌شون رو درمان می‌کرد.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Hinata :مترجم ANIMEX.CLICK
‫آره. اون بدون شک، ‫فرشته اینترنت بود.
‫قسمت آخر: «راحت باش و برقص»
‫قسمت ۱۳