رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند BRAVO 0-7 :مترجم ANIMEX.CLICK
‫از صبح روز اول ‫جشنواره مدرسه‌مون،
‫محوطه مدرسه پر از ‫بازدیدکننده‌ها و خانواده‌ها شده.
‫و به نظر می‌رسه بعدازظهر ‫حتی هیجان‌انگیزتر هم بشه.
‫[تاکویاکی]
‫[سوسیس فرانکفورتر ‫تایاکی]
‫[ماهی مرکب کبابی]
‫[اوکونومیاکی]
‫واو!
‫عالیه!
‫واو!
‫خیلی خوشمزه به نظر می‌رسه!
‫مراقب خودت باش، ‫سایوی کوچولو بزرگ‌ِ من.
‫توی مراسم آتش‌بازیِ بعداً...
‫شاید فرصت فوق‌العاده‌ای واسه ‫شما دوتا گل نا‌شکفته باشه.
‫فرصت فوق‌العاده؟
‫هی، آمانه.
‫هی، آبجیِ سایو.
‫اوه؟
‫سلام، آبجیِ سایو.
‫این چیه پوشیدی؟
‫این لباس گال دوران هیسیه.
‫صبر کن ببینم، نمی‌دونستم ‫شما پسرا هم می‌آین.
‫منظورت از «هم» یعنی...
‫عمراً.
‫اونم اینجاست؟!
‫راستش، سایو همین الان رفت.
‫حیف شد.
‫هوم.
‫فکر کنم می‌خواستین ببینینش. ببخشید.
‫ها؟ من کی همچین حرفی زدم؟
‫ما فقط اومدیم کوتوکو رو دست بندازیم!
‫آ-آبجیِ سایو، ‫مـ-ما رو ببر به کلاستون!
‫خیلی بامزه تابلوان!
‫چرا اون شکلی نگاه می‌کنی؟
‫جدی؟ ولی فکر کنم سایو هم ‫خیلی دوست داشت ببینتتون.
‫ها؟
‫ا-اگه اون واقعاً می‌خواسته ببینه، ‫خب منم فک کنم میخواستم ببینمش.
‫ها؟ خب، پس منم همین‌طور!
‫اون‌جوری نگامون نکن!
‫[گال‌ها نمی‌تونن با اوتاکوها مهربون ‫باشن؟!]
‫[بخش یازدهم ‫«جرقه!»]
‫ایول! تا آخرین لحظه با تمام قوا جلو ‫می‌ریم!
‫آره!
‫این گال هیسی خیلی زیادی بامزست!
‫مرسییی!
‫خب، بفرمایید تو.
‫من تو رو انتخاب می‌کنم، کوتوکو!
‫چاکریم! ولی ما سفارشی کار نمی‌کنیم.
‫می‌خوام باهات عکس بگیرم، کوتوکو!
‫حله، بیا بگیریم!
‫برام چایی بیار، آبجی.
‫الان می‌آر...
‫کاکرو؟ هیبیکی؟ شما دوتا...
‫یعنی، کی اومدین اینجا؟
‫چرا این شکلی لباس پوشیدی؟
‫خنده‌داره.
‫من که بهتون گفتم نیاین چون سرم شلوغه!
‫آره، ولی گن گفت: «برین ازش عکس بگیرین.»
‫بهمون پول تو جیبی هم داد.
‫شماها چقدر راحت خودتونو می‌فروشین!
‫این دوتا...
‫برادرهای کوچیکتر ایجیچی‌ان؟
‫وای، خدا! چقدر جفتشون بامزه‌ان!
‫کاکرو، تو خیلی شبیه آبجیتی.
‫هیبیکی، تو واقعاً می‌تونی مدل بشی.
‫شرط می‌بندم تو مدرسه خیلی طرفدار داری.
‫تا حالا چندتا دختر بهت پیشنهاد دادن؟
‫از دختری هم خوشت میاد؟
‫نـ... نه بابا. مگه نه؟
‫آره.
‫معلومه که آره!
‫خب، از چه جور دختری خوشت میاد؟ ‫پرانرژی مثل آبجیت؟
‫همین اتفاق واسه سایو هم افتاد.
‫واسه همین گفتم نیان.
‫بهتره بری نجاتشون بدی، ایجیچی.
‫باشه، باشه! دیگه بسه.
‫بقیه سوالاتون رو ‫آبجی بزرگشون جواب میده.
‫آمانه، یه لحظه حواست بهشون هست؟
‫حتماً. خب پسرا، با من بیاین.
‫با آمانه برین یه چیزی بخورین.
‫واقعاً مثل یه آبجی بزرگست.
‫آبجی بزرگ ایجیچی...
‫خب، اینم از این.
‫بفرمایید، اینم برای شما.
‫عه، شما پسرا هم اومدین؟
‫به موقع اومدی، اوتاکو.
‫می‌تونی یه کم مواظبشون باشی؟
‫باید برم لباسامو عوض کنم.
‫بله، حتماً!
‫از تابستون تا حالا ‫کاکرو و هیبیکی رو ندیده بودم...
‫اوه!
‫انگار روح از تنشون رفته!
‫اونا هم مثل سایو محاصره شده بودن.
‫خب چـ... چیکار کنیم؟
‫هوم...
‫بسیار خب.
‫وقتی ایجیچی خواست بیاد خونمون بمونه،
‫شما دوتا هم می‌تونین باهاش بیاین.
‫نه بابا، حوصله‌سربره.
‫چرا ما باید بیایم؟
‫سایو هم میاد.
‫ها؟
‫واقعاً میاد؟
‫ایول! بیا با هم وقت بگذرونیم، اوتاچی!
‫گوشیتو بده من.
‫بازی باحال داری؟
‫به این زودی حالشون خوب شد؟!
‫دستت درد نکنه، آمانه!
‫واقعاً رگ خوابشون ‫دستت اومده!
‫فکر کنم آره.
‫خوش به حالتون، پسرا.
‫مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫تو هم بیا دیگه، اوتاکو.
‫ها؟ اشکالی نداره بیام؟
‫آره. فکر کنم ایجیچی هم ‫منتظرت باشه.
‫آره، کوتوکو خیلی دوست داره ببینتت.
‫خوش به حالت، اوتاچی.
‫آره!
‫من دیگه باید برم.
‫خب، اوتاکو، مواظبشون باش.
‫حله.
‫وای! دمت گرم!
‫خیلی کارت درسته.
‫نه بابا، این که چیزی نیست.
‫خب بچه‌ها، دیگه وقت تعطیل کردنه.
‫کاسپلیرها، نوبتی برید ‫لباساتون رو عوض کنید.
‫چشم!
‫[کافه کاسپلی]
‫برای پایان روز اول، ایشیکاوا سنپای ‫توی سالن ورزش کنسرت داره.
‫عه؟ جدی؟ بدو بریم، بدو بریم!
‫ایجیچی سان!
‫همم؟
‫می‌خوای تا داری لباس عوض می‌کنی، ‫من کاکرو کون و هیبیکی کون رو تا دم در ببرم؟
‫عه؟ واقعاً زحمتش رو می‌کشی؟
‫آره، کاری ندارم که.
‫پس دمت گرم، زحمتش با تو.
‫خب پسرا، بهتره راه بیفتیم.
‫آخ. یه لحظه صبر کن.
‫ها؟
‫بیا قبل اینکه لباسم رو عوض کنم ‫یه عکس با هم بگیریم!
‫تا یه عکس دوتایی نگیریم ‫نمی‌ذارم بری.
‫بخند! خب، بگو سیب!
‫وای خدا!
‫مرسی که مواظب داداشام بودی.
‫خواهش می‌کنم، کاری نکردم.
‫اوه.
‫اون عکس...
‫چیزی شده؟
‫هیچی. فقط یه لحظه حس کردم ‫قبلاً این صحنه رو دیدم.
‫وای! اون روز رو یادمه!
‫موهات کلی به هم ریخته بود، اوتاکو کون.
‫اون موقع هنوز خیلی با هم حرف نمی‌زدیم.
‫من واقعاً این عکس رو خیلی دوست دارم.
‫این مال وقتیه که تازه داشتم ‫با تو و آمانه سان آشنا می‌شدم. و خب...
‫نمی‌دونم چطوری بگم،
‫ولی فکر کنم شروع یه چیزی رو ‫ثبت کرده.
‫ا-البته مطمئنم واسه تو ‫چیز خاصی نبوده، ایجیچی سان.
‫ببین، اوتاکو کون...
‫بله؟
‫قضیه آتش‌بازی رو شنیدی؟ ‫همون که بعد از جشنواره‌ست؟
‫آره؟
‫قراره خیلی خوش بگذره!
‫آره، منم همین‌طور فکر می‌کنم!
‫خب دیگه، من برم کاکرو کون ‫و هیبیکی کون رو راهی کنم.
‫دستت درد نکنه!
‫فعلاً، اوتاچی.
‫فعلاً داداش.
‫موقع رفتن به خونه مواظب خودتون باشید، ‫باشه؟
‫کنسرت داره شروع میشه!
‫کنسرت؟ یادم نمیاد ‫چیزی دربارش شنیده باشم.
‫انگار همه رفتن.
‫روز اول جشنواره مدرسه...
‫اون‌قدرا هم که فکر می‌کردم بد نبود، ‫خوش گذشت!
‫فکر کنم داره کمکم می‌کنه ‫توی کلاس هم بیشتر احساس راحتی کنم.
‫خوش اومدی، اوتاکو کون.
‫مرسی که داداشام رو راهی کردی.
‫شما دوتا اینجا چیکار می‌کنید؟
‫منتظر تو بودیم دیگه.
‫ما که نمی‌ذاریمت بری داداشام رو راهی کنی ‫و خودمون دوتایی بریم خوش‌گذرونی.
‫ف-فکر کنم همین‌طوره.
‫بقیه همه رفتن سالن ورزشی ‫واسه کنسرت.
‫تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫من راستش زیاد از این‌جور چیزا خوشم نمیاد.
‫آره، درکت می‌کنم.
‫خب پس،
‫چطوره سه‌تایی جیم شیم و ‫واسه خودمون یه جشن کوچیک بگیریم؟
‫یه جشن کوچیک؟
‫آره، عالیه!
‫از شانس خوبمون، یه اتاق گریم داریم که ‫واسه این کار عالیه.
‫ها؟ و-وایسا. من که مشکلی ندارم، ‫ولی شما دوتا مطمئنید؟
‫بقیه توی سالن ورزشی منتظرتون نیستن؟
‫الان فقط دلم می‌خواد ‫با شما دوتا وقت بگذرونم.
‫پس من که پایه‌ام.
‫تو چی، اوتاکو کون؟
‫آره، منم همین‌طور!
‫هی، بچه‌ها! خوش می‌گذره؟!
‫آره!
‫می‌خوایم این رو به بهترین ‫جشنواره مدرسه تبدیل کنیم!
‫و حالا آهنگ آخرمون، «گادبریک».
‫آره!
‫[کافه کاسپلی]
‫پسر، کلی پیام از مایو برام اومده.
‫واسه منم از شیون اومده.
‫ببخشید، اوتاکو کون.
‫باید یه سر بریم سالن ورزشی.
‫نگران من نباشید.
‫من دیگه کم‌کم رفع زحمت می‌کنم.
‫خیلی خوش گذشت!
‫ایجیچی! آمانه!
‫ببخشید، پیام‌هاتون رو ندیدم. چی شده؟
‫هنوز با هم عکس نگرفتیم.
‫یه عکس دسته‌جمعی ‫توی روز اول جشنواره!
‫آره، فکر خوبیه.
‫وقت عکسه، وقت عکسه!
‫ما هم می‌تونیم توی عکس باشیم؟
‫آره، حتماً!
‫خب، آماده باشید.
‫بسیار خب.
‫شاید نباید ‫وقتشون رو می‌گرفتم.
‫وای، من پلک زدم! یکی دیگه بگیرید.
‫باشه، دوباره می‌گیریم.
‫باشه.
‫[جشنواره مدرسه]
‫کمیته رسانه فینال ‫مسابقه «سلطان اطلاعات عمومی» از این طرفه!
‫ماهی مرکبتون ‫تا یه دقیقه دیگه آماده‌ست!
‫ماهی مرکب رو بی‌خیال! ‫تاکویاکی چطوره؟!
‫[نقشه محوطه]
‫خب، حالا کجا بریم؟
‫امروز غرفه‌ها و کمیته‌ها ‫برنامه دارن، مگه نه؟
‫آره. جای خاصی هست که بخوای ببینی؟
‫هوم...
‫غرفه چایی!
‫غرفه کندو هم ممکنه جالب باشه!
‫پس چطوره بریم یه سری بهشون بزنیم؟
‫عالیه. بیاید نهایت استفاده رو از...
‫روز دوم جشنواره ببریم!
‫آره!
‫[بازی ضربه به موش غرفه کندو]
‫بزنش، ایجیچی!
‫بکوبش!
‫آخ!
‫وای!
‫وقت تمومه! دوازده امتیاز گرفتی.
‫هر کی بالای ده امتیاز بیاره، ‫یه جایزه خفن می‌گیره!
‫ایول، بردم!
‫اوه!
‫هورا!
‫[یک بار در زندگی]
‫چقدر تلخه!
‫[سنت جشنواره مدرسه]
‫بعدش کجا بریم؟
‫می‌خوای بریم کافه شورای دانش‌آموزی؟
‫هی، سئو.
‫چه خبر؟
‫ا-اوه، سلام.
‫قضیه مسابقه شایستگیه، نه؟
‫شنیدم برگزارکننده‌ها داشتن می‌گفتن...
‫که احتمالاً ایجیچی و آمانه ‫بین سال‌اولی‌ها اول می‌شن.
‫واو.
‫با اینکه هم‌کلاسی هستیم،
‫ولی انگار اونا مال ‫یه دنیای دیگه‌ان.
‫ولی تو که همیشه ‫باهاشونی، سئو.
‫آره واقعاً.
‫خب، واسه منم انگار ‫مال یه دنیای دیگه‌ان.
‫آره، لابد همین‌طوره.
‫وای، مسابقه پادشاه اطلاعات داره شروع ‫می‌شه!
‫جدی؟ باید عجله کنیم.
‫فعلاً، سئو!
‫آ-آره، باشه.
‫[سنت جشنواره مدرسه]
‫یه دنیای دیگه، هاه؟
‫[غرفه تاریخ ‫مسابقه اطلاعات تاریخی!]
‫وای، چقدر سخت بود!
‫ولی خیلی کیف داد.
‫ایجیچی! ایجیچی!
‫بیا اینجا.
‫چی شده؟
‫به نظرت تعداد زوج‌ها ‫خیلی بیشتر از دیروز نشده؟
‫منم داشتم همین رو فکر می‌کردم!
‫همه‌اش اثر جادوی جشنواره مدرسه‌ست!
‫همه تو حس و حال جشنواره‌ان، ‫واسه همین دارن جفت می‌شن!
‫خب، من دوست ندارم با کسی ‫فقط واسه سرگرمی دوست بشم.
‫اوه؟ پس کسی رو می‌خوای ‫که واقعاً دوستت داشته باشه؟
‫آره، جدی بودن خیلی مهمه.
‫ولی فقط این نیست.
‫باید اون‌قدر متواضع باشه که بتونه ‫راحت بگه «ممنون» و «معذرت می‌خوام».
‫دلم می‌خواد خوب حرف بزنه، ‫با بچه‌ها مهربون باشه...
‫و روی علاقه‌مندی‌های خودش تعصب داشته باشه. ‫تازه...
‫اوه؟ شخص خاصی مد نظرته؟
‫آره، او...
‫اوه؟
‫او-او...
‫املت‌برنج!
‫منظورت غذاست؟
‫چه خبره اینجا؟
‫هیچی، ایجیچی یهو کلید کرده رو امـ...
‫فضولی‌ش به شما نیومده!
‫بعدش بریم سمت زمین بازی؟
‫من یه کم تشنمه، واسه همین من و شیون ‫می‌ریم اول یه چیزی بگیریم بخوریم.
‫ب-باشه، پس ما جلوتر می‌ریم.
‫بیا بریم، مایو!
‫بـ-باشه.
‫حالا که فکرش رو می‌کنم...
‫[روز دوم، ساعت ۳ بعد از ظهر، غرفه تئاتر ‫به کافه خونگی خوش آمدید]
‫امروز اصلاً باهاش حرف نزدم.
‫[شیر توت‌فرنگی]
‫آمانه! ببخشید منتظر موندی.
‫اونا تو زمین بازی‌ان، نه؟
‫آره.
‫باشه، پس بریم.
‫غرفه تیراندازی با کمان ‫اتاق تیراندازی زده!
‫کلی جایزه خوب هم داریم!
‫غرفه تیراندازی با کمان، هوم؟
‫درست مثل بازی‌های توی شهربازیه.
‫می‌خوای یه امتحانی بکنی؟
‫نه بابا، بیا بریم.
‫بعید می‌دونم جایزه ‫جالبی داشته باشن.
‫اون...
‫[ارباب]
‫ارباب گربه‌ماهی نیست؟!
‫بنده دلم می‌خواد یه بار بازی کنم.
‫آمانه؟!
‫بسیار خب، بفرمایید.
‫اگه با تیر چوب‌پنبه‌ای به جایزه‌ای بزنی، ‫مال خودت می‌شه.
‫متوجه شدم.
‫آمانه خیلی تمرکز کرده.
‫یعنی چیزی هست که دلش بخواد؟
‫صبر کن، اون...
‫اون روغن ناخن از اون برند معروفه!
‫ببخشید، این جایزه‌ها رو از کجا آوردین؟
‫بچه‌های غرفه چیزهایی که تو خونه ‫استفاده نمی‌کردن یا اضافه بود رو آوردن.
‫شاید چیزهای واقعاً ارزشمندی بینشون باشه.
‫پس حتماً یکی بدون اینکه ارزشش رو بدونه ‫اهداش کرده.
‫حتماً آمانه هم چشمش همون رو گرفته.
‫آخ! خیلی نزدیک بود!
‫یس!
‫صبر کن. مگه هدفت روغن ناخن نبود؟
‫آ-آره. راستش هدفم ‫اون چیزی بود که کنارش بود،
‫ولی خب خوشحالم که حداقل یه چیزی بردم.
‫آها. که این‌طور.
‫خیلی ممنون از حضورتون!
‫[ارباب]
‫این اسباب‌بازی کپسولی مخفی نسل اول ‫گلیترمون بود!
‫نمیتونم صبر کنم تا این رو به رخ ‫اوتاکو-کون بکشم.
‫ولی اون اصلاً کجاست؟ اوتاکو-کون...
‫آره!
‫ببین، بیا موقع آتش‌بازی دست هم رو بگیریم ‫و با هم خوشبخت بشیم!
‫شرمنده! از قبل با یه دوست دیگه قرار دارم.
‫آ-آمانه! واسه مراسم آتش‌بازی...
‫متأسفم. از قبل برنامه دارم.
‫بچه‌ها، بعداً حتماً بیاین به کنسرتمون!
‫بعدش هم با هم بریم ‫آتش‌بازی رو ببینیم...
‫عجب، از اون روش‌های «به همه پیشنهاد بده».
‫خیلی خوشگل شدی، کی-چان.
‫خیلی هم باحال!
‫مـ-ممنونم.
‫بقیه یه کم بیش از حد پیله نمی‌کنن؟
‫آره، واقعاً رو مخه.
‫خب، تو واسه آتش‌بازی چه ‫برنامه‌ای داری، ایجیچی؟
‫خودت چه برنامه ای داری؟
‫[آتش‌بازی مراسم اختتامیه ‫دست هم رو بگیرید تا خوشبخت بشید]
‫من که اصلاً برام مهم نیست ‫دست کسی رو بگیرم یا نه.
‫می‌دونم این قضیه خوشبخت شدن ‫فقط یه شایعه‌ست.
‫مگه نه؟
‫اگه واقعی بود، اگه همه دست هم رو ‫می‌گرفتیم، همه‌مون خوشبخت می‌شدیم.
‫ولی نمی‌دونم. اگه مجبور بودم ‫یکی رو انتخاب کنم،
‫احتمالاً اوتاکو-کون بود.
‫آره، منم همین‌طور.
‫البته فقط در صورتی که خودش می‌خواست.
‫عمراً بخواد.
‫عمراً.
‫ولی حالا چیکار کنیم؟
‫اگه پسرا همین‌طور ازم بخوان باهاشون برم،
‫دیگه واقعاً نمی‌کشم.
‫آره، رد کردنشون حس بدی داره.
‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫فهمیدم.
‫می‌خوای بی‌خیال همه‌چیز بشیم
‫و به جاش با من بیای؟
‫این یعنی...
‫با همدیگه...
‫به خوشبختی ابدی می‌رسیم؟
‫بچه‌ها، وقت اجرای بعدی—
‫مـ-من هیچی ندیدم!
‫فکر کنم لو رفتیم.
‫باید دهنش رو ببندیم تا به کسی نگه.
‫[کتابخانه]
‫[سکوت را در کتابخانه رعایت کنید!]
‫آخیش، چقدر اینجا آرامش‌بخشه.
‫با کسی قرار ندارم،
‫تنها چرخیدن توی ‫جشنواره هم ضایع بود.
‫چقدر خوب شد که به فکر این‌جا افتادم.
‫هی، اون شایعه رو شنیدی؟
‫کدوم شایعه؟
‫این رو از یکی از سال‌بالایی‌ها شنیدم،
‫می‌گن برنده‌های مسابقه دختر و پسر شایسته ‫معمولاً با هم قرار میزارن.
‫چی؟ چقدر کلیشه‌ای!
‫ولی خب منطقیه،
‫چون همه قبول دارن که اونا جذاب‌ترین ‫دختر و پسر پایه‌مون هستن.
‫واسه سال اولی‌ها، شاید ‫کوتوکو از کلاس الف برنده بشه؟
‫آره، ولی آمانه-چان رو هم فراموش نکن.
‫واسه عنوان پسر شایسته چی؟
‫هوم، شاید یکی مثل کائورو-کون یا ‫هاشیبا-کون.
‫بعدش هم دوتایی می‌رن ‫به مهمونی بعد از جشنواره؟
‫و اگه دست همدیگه رو بگیرن ‫و آتش‌بازی رو تماشا کنن...
‫وای نه! خیلی رویاییه!
‫کتابی که می‌خواستی رو پیدا کردی؟
‫آره، پیدا کردم.
‫پس بیا بریم.
‫جذاب‌ترین دختر و ‫پسر پایه‌مون، هاه؟
‫ایجیچی-سان و...
‫آمانه-سان.
‫مطمئنم اونا گزینه‌های خیلی ‫بهتری از من دارن.
‫ایـ-این چه حسیه؟
‫مگه من نمی‌خوام هردوشون خوشبخت بشن؟
‫پس...
‫چرا یهو این‌قدر نگران شدم؟
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس BRAVO 0-7 :مترجم ANIMEX.CLICK
‫[گال‌ها نمی‌تونن با اوتاکوها مهربون ‫باشن؟!]
‫[!بیاین چندتا دوست پیدا کنیم]
‫[یه دوست پیدا کردم! ‫هم‌کلاسی من]
‫[حالا همه با هم!]
‫[دوستای همیشگی]