‫اینجا یه کم ‫جون گرفته.
‫آره. الان آدمای خیلی بیشتری داریم.
‫چیزی اذیتت می‌کنه، رئیس؟
‫معلومه همه تو ‫کارشون خیلی بهتر شدن.
‫مشکل اینه که...
‫احمق نباش.
‫اگه قبل من بمیری، می‌پرم تو ‫رودخونه جهنم و می‌کشونمت بیرون.
‫خیلی تو این ‫کار از قبل بدتر شدم.
‫رئیس؟
‫مشکل چیه؟
‫خب، پاییز و زمستون ‫همیشه آتیش‌سوزی بیشتره.
‫آره. باید مطمئن بشیم ‫تا اون موقع آماده‌ایم.
‫به هر حال به یه بادخوان نیاز داریم.
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫قاتل آتش ادو ‫افسانه ققنوس
‫وای. ساکورا به خاطر اینه که جزو ‫بهترین رستوران‌های سوبا حساب می‌شه.
‫و دختر صاحب مغازه هم ‫دختر خیلی خوب و خوشگلیه.
‫ببخشید! یه پرس دیگه!
‫همین الان تموم شد؟
‫بچه‌ها، یادتون نره اینجاییم تا ‫در مورد یه بادخوان حرف بزنیم.
‫می‌دونم.
‫ولی پیدا کردن یه بادخوان ‫به این راحتی‌ها هست، رئیس؟
‫اگه بخوایم مثل همیشه عمل کنیم سخته.
‫گفتی سرنخی از یکی داری، درسته؟
‫آره. یه نفر از وقتی که ‫آتش‌نشان جو بودم تو ایداماچی.
‫اسمش یه کم ترسناکه، واسه ‫همین بهش می‌گفتم "پیرمرد".
‫ترسناک؟
‫کاچی "آتش" ماگوایچی.
‫"آتش"؟
‫اسم خیلی بدی برای یه آتش‌نشان.
‫واقعا.
‫ولی تا جایی که می‌دونم، ‫بهترین بادخوان اطرافه.
‫هیچ وقت ندیدم اشتباه تصمیم بگیره.
‫اگه اینقدر فوق‌العاده‌ست، ‫حتما هنوز آتش‌نشان جوئه، نه؟
‫نه، قبل از من ترک کرد.
‫داری ترک می‌کنی؟
‫می‌خواستم با تو بمونم،
‫ولی یه کاری هست که ‫باید بهش رسیدگی کنم.
‫هیچ وقت بهم ‫نگفت اون "کار" چیه،
‫ولی هفت سال گذشته. حتما ‫تا الان بهش رسیدگی کرده.
‫می‌دونی کجاست؟
‫نه. سامون رو ‫فرستادم دنبالش، ولی...
‫خانم، نودل سوبای اینجا ‫فوق‌العاده‌ست. ماده مخفی خاصی داره؟
‫مخفی که نه، ولی گندم سیاهی که برای ‫نودلمون استفاده می‌کنیم رو از شینانو می‌گیریم.
‫یه انبار اون پشت داریم که ‫همه چیز رو تازه نگه می‌داره.
‫اینجا زیاد رستوران سوبایی ‫نیست که این کار رو بکنه...
‫خوش آمدید.
‫ناهار برای یک نفر؟
‫بله.
‫ببخشید آقا.
‫در حال حاضر پر هستیم. اگه ‫می‌تونید فقط یه دقیقه صبر کنید...
‫اونجا یه میز خالی می‌بینم.
‫اممم...
‫ببخشید آقا.
‫اوسوزو.
‫گروه قفل‌ساز...
‫یا بهتره بگم، مشتری‌های ثابت ما ‫به زودی از اونجا استفاده می‌کنن.
‫چی؟
‫کشیش عزیزم.
‫کارمون فقط یه لحظه دیگه تموم می‌شه.
‫اگه اشکالی نداره صبر کنید...
‫تو...
‫اینکه با عصبانیت نودل سوبا بخوری ‫ بی‌احترامی بهشه.
‫وقت ندارم سوبا بخورم.
‫ممنون.
‫قابلی نداشت. اوسوزو، درسته؟ ‫ خیلی شجاع بودی.
‫بانوی این مغازه منو مثل دخترش ‫ بزرگ کرد. کار خاصی نکردم.
‫می‌فهمم. خوبه که اینو می‌شنوم.
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫قفل‌ساز یکی از مشتری‌های ثابت ماست،
‫ولی می‌تونه یه کم بی‌ادب باشه ‫ و شهرت بدی داره.
‫چه بد.
‫سوبا
‫ممنون.
‫این روزا آدمای عجیب غریب ‫ زیاد شدن تو ادو، نه؟
‫خودتم یکی از همونایی.
‫داشتی نودل می‌خوردی ‫ وقتی اوضاع داشت داغ می‌شد.
‫خب، نودل‌ها خیلی خوشمزه بودن.
‫حالا چیکار می‌کنی، رئیس؟
‫میرم از سامون بپرسم ‫ اطلاعاتی از اون پیرمرد پیدا کرده یا نه.
‫شماها بدون من برگردین.
‫باشه.
‫پیرمرد.
‫چیه، رئیس؟
‫امروز هم باد رو عالی پیش‌بینی کردی ‫ و کسی هم آسیب ندید.
‫میای یه نوشیدنی با هم بخوریم؟ ‫ می‌تونیم بشینیم و به ماه نگاه کنیم.
‫همیشه برام سوال بوده...
‫چی؟
‫اگه بخوای می‌تونی خیلی بهتر از ‫ یه آتش‌نشان باشی، نه؟
‫فکر کنم زیادی منو دست بالا می‌گیری.
‫چرا تصمیم گرفتی ‫ آتش‌نشان بشی؟
‫داخل خونه می‌تونی باد رو حس کنی؟
‫می‌تونی به ماه نگاه کنی؟
‫فقط با بیرون رفتنه که آدم می‌تونه ‫ مثل ستاره‌ها بدرخشه.
‫اوه، ببخشید پیرمرد. ‫ منظورت چیه؟
‫گِنگو.
‫چه وقت‌شناسی. ‫ داشتم میومدم دنبالت.
‫چیزی در مورد اون پیرمرد ‫ فهمیدی؟
‫آره. تونستم کسی رو پیدا کنم ‫ که می‌شناختش.
‫واقعاً؟ اسمش چیه؟
‫یاماجی رِنگایکن.
‫منجم دربار شوگونیه.
‫منجم دربار شوگونی؟
‫ممنون که امروز وقت گذاشتی ‫ و با من صحبت کردی.
‫خواهش می‌کنم. فرصت ملاقات با ‫ "قاتل آتش" معروف رو از دست نمی‌دادم.
‫از کجا منو می‌شناسی؟
‫هر وقت شیبوکاوا ماگوایچی ‫ ازت حرف می‌زد، خیلی هیجان‌زده می‌شد.
‫شیبوکاوا؟ کاچی ماگوایچی نه؟
‫می‌فهمم. از کجا شروع کنم؟ ‫ یه کم داستانش طولانیه.
‫اشکالی نداره.
‫ماگوایچی عضوی از ‫ خاندان شیبوکاوا بود،
‫اولین منجم‌های دربار شوگونی.
‫پسر سومین نفر از نسل منجم‌ها، ‫ شیبوکاوا هیروتادا بود.
‫ولی یه رازی در مورد تولدش بود.
‫رازی در مورد تولدش؟
‫هیروتادا برای یادگیری ‫ هنر نجوم به دجیما در ناگاساکی رفت.
‫همونجا با مادر ماگوایچی ملاقات کرد.
‫به عبارت دیگه، مادرش ‫ یه زن خارجی وحشی بود.
‫یه زن خارجی وحشی؟ فکر کردم ‫ چهره‌اش مشخصه، ولی...
‫از بچگی هنر نجوم ‫ رو یاد گرفته بود،
‫ولی چون بچه نامشروع بود ‫ نمی‌تونست وارث باشه.
‫می‌گن وقتی ۳۰ ساله شد، ‫خانواده‌اش رو ترک کرد.
‫قبل از اینکه منو ببینه چیکار می‌کرد؟
‫اسم «کاچی» رو برای خودش انتخاب کرد و ‫ وقف مطالعاتش شد.
‫هر چیزی که در مورد هنر ‫ نجوم خارجی وجود داشت رو مطالعه کرد،
‫و دانشی کسب کرد که ‫ خیلی بیشتر از دانش منه.
‫چرا کسی مثل اون ‫ آتش‌نشان شد؟
‫همیشه می‌گفت منجم‌ها ‫ برای خدمت به مردم وجود دارن.
‫که آدم تو دنیای بیرون یاد می‌گیره،
‫پس باید به ‫ دنیای بیرون هم خدمت کرد.
‫خدمت به دنیا؟
‫پس تصمیم گرفت برای کمک به مردم ‫ آتش‌نشان بشه؟
‫ولی ترک کرد.
‫بهش گفتم برگرده.
‫برای تنظیم ‫ یه تقویم رسمی جدید به کمکش نیاز داشتم.
‫بهش گفتم که استفاده از ‫ یه تقویم نادرست
‫باعث رنج بی‌مورد ‫ بین مردم می‌شه.
‫من خبر نداشتم.
‫پس اون «چیزی» که باید انجام می‌داد ‫ اون تقویم بود. هنوز داره انجامش می‌ده؟
‫مُرد. خیلی زود بعد از اینکه ‫ شغل آتش‌نشانیش رو ترک کرد.
‫چطور؟
‫یه آتیش‌سوزی.
‫تو مسیرمون به سمت کیوتو بود.
‫تو شهر مهمانسرای مورایاما ‫ توقف کردیم، خیلی نزدیک به کیوتو.
‫یه آتیش‌سوزی تو یه مهمانسرا ‫ نزدیک جایی که ما اقامت داشتیم شروع شد.
‫آتش‌نشان‌ها بهمون گفتن که شب‌ها باد ‫ از کوه‌ها به سمت پایین می‌وزه.
‫قصد داشتن ساختمون‌های ‫ سمت غربی رو خراب کنن.
‫ولی ماگوایچی گفت که بارون چند روز ‫ اخیر دریاچه بیوا رو خنک کرده،
‫به این معنی که باد مسیرش رو عوض نمی‌کنه، ‫ و باید سمت شرقی رو خراب کنن.
‫ولی اونا گوش ندادن.
‫و ماگوایچی درست می‌گفت.
‫باد از سمت دریاچه وزید ‫ و کل شهر به زودی آتیش گرفت.
‫آتش‌نشان‌هایی که ‫ اشتباه پیش‌بینی کرده بودن فرار کردن.
‫ماگوایچی موند تا به پیرها، ‫ زن‌ها و بچه‌ها، و مریض‌ها کمک کنه.
‫و وقتی شنید که هنوز ‫ آدم‌هایی تو شهر هستن...
‫نرو!
‫باید فرار کنیم وگرنه ‫ جون خودمون به خطر می‌افته!
‫متاسفم. فکر کنم هنوز یه آتش‌نشانم.
‫نرو! ماگوایچی! ماگوایچی!
‫و اون آخرین ‫ باری بود که دیدیمش.
‫پس اون پیرمرد دیگه نیست.
‫ممنونم که همه‌چیز رو بهم گفتی.
‫صبر کن، ماتسوناگا-دونو. ‫شاید هنوز امیدی داشته باشی.
‫یه نفرو بود که بهش می‌گفت ‫ نابغه. شاید کمکت کنه.
‫کجا پیداش کنم؟
‫اون تو روستای میاگی ‫ اون طرف رودخونه آراکاو زندگی می‌کنه.
‫اسمش کاچی سِییجوروئه.
‫پسر ماگوایچیه، و یه نابغه واقعیه.
‫به نظر می‌رسه اینجا همونجاست.
‫سلام؟
‫چه اتلاف وقت. ‫من در رو می‌شکنم.
‫اوه، سلام.
‫تو پسر کاچی ماگوایچی هستی؟
‫ماتسوناگا گِنگو-دونو، درسته؟
‫چطور فهمیدی؟
‫می‌بینم که همه‌تون ‫ سن‌ها و رده‌های اجتماعی متفاوتی دارید.
‫و دست راستت...
‫یه جای سوختگیه.
‫و اگه اینجا هستی و اسم پدرم رو می‌بری، ‫ باید یه آتش‌نشان باشی.
‫یعنی جواب واضحه.
‫تحسین‌برانگیزه. اینجوری سریع پیش می‌ره.
‫استان شینجو می‌خواد تو رو استخدام کنه.
‫ظاهراً این موضوع رو ‫جلوی در خونه نمی‌شه بحث کرد. بفرمایید داخل.
‫چرا من؟
‫می‌دونم برای یه ستاره‌شناس چیز زیادی نیست، ‫اما ۱۳۰ کوکو به عنوان حقوق براش در نظر گرفتیم.
‫آزاد خواهی بود تا ‫تحقیقات و مشاهداتت رو انجام بدی،
‫و فقط در صورت وقوع اتفاقات غیرمنتظره ‫به محل حادثه بری.
‫و «اتفاق غیرمنتظره» در این مورد چیه؟
‫آتش‌سوزی.
‫قبول نمی‌کنم.
‫قصد ندارم راه ‫پدرم رو ادامه بدم.
‫مرد خردمندی بود، اما احمق هم بود.
‫منظورت چیه؟
‫یه محقق باید خودش ‫رو وقف مطالعاتش کنه.
‫بازی کردن نقش آتش‌نشان کار ما نیست.
‫و اون به خاطر دردسرش مثل سگ مُرد.
‫چی؟ تو...
‫وقتی آدم با کار ناتمام ‫بمیره، مثل سگ مرده، درسته؟
‫من موافق نیستم.
‫اما این «کار» که می‌گی چیه؟
‫آشکار کردن قوانین آسمان و زمین.
‫راه یه محقق ‫کمتر از این نیست.
‫هی، کچل موقرمز!
‫دقیقاً این یادگیری‌های پر زرق و برق ‫چیزی درباره آسمان به تو یاد می‌ده؟
‫مثلاً فاصله تا ماه.
‫شک دارم این رو بدونی، ‫اما مردی به اسم ژروم لالاند
‫قبلاً فاصله تا ‫ماه رو محاسبه کرده.
‫دانش ستاره‌شناسی اون ‫خیلی بیشتر از دانش کشور ماست.
‫فقط نگاه کردی پایین و ‫دستت رو گذاشتی رو گردنت.
‫به عبارت دیگه، عصبی هستی.
‫چی؟ این مزخرفاته.
‫«روان‌شناسی».
‫ترجمه شده از اروپایی، ‫می‌شه گفت مطالعه ذهن.
‫در خارج از کشور، راه‌های ‫قلب یه مرد رو یاد می‌گیرن تا گرایش‌هاش رو پیش‌بینی کنن.
‫نه اینکه انتظار داشته باشم تو این رو بدونی.
‫خب که چی؟
‫آیا این مهم‌تر از نجات جان آدماست، ‫مثل کاری که یه آتش‌نشان می‌کنه؟
‫نجات جان، می‌گی؟ ماتسوناگا-دونو.
‫چیه؟
‫شنیدم که تا همین اواخر ‫آتش‌نشان نبودی.
‫چی باعث شد دوباره شروع کنی؟
‫احتمالاً دوباره ترک می‌کنی، ‫اگه دلیل خوبی داشته باشی.
‫چی؟ تو...
‫نمی‌تونم سرزنش کنم که اینجوری حس می‌کنی.
‫اما این بار، قصد دارم بقیه ‫عمرم رو صرف انجام این کار کنم.
‫مطمئنم پدرم در زمان آتش‌نشان ‫بودنش چند نفری رو نجات داده.
‫اما اگه یه محقق مونده بود،
‫می‌تونست خیلی بیشتر از هر ‫آتش‌نشان تنهایی نجات بده.
‫قبول نمی‌کنم که شیوه ‫زندگی پدرم رو دنبال کنم.
‫نمی‌خوام طوری زندگی کنم که ‫احساسات زودگذر باعث بشه فراموش کنی
‫چی واقعاً مهمه.
‫اما...
‫«سِی» در اسمی که پدرم ‫بهم داد یعنی «ستاره».
‫حتماً می‌خواسته منم ‫مثل خودش ستاره‌شناس بشم.
‫و من کاری رو می‌کنم که اون نتونست انجام بده.
‫حرف دیگه‌ای باهات ندارم.
‫لطفاً برو.
‫می‌فهمم.
‫به نظر می‌رسه مرد خیلی ‫سختی برای کنار اومدن باشه.
‫حسش رو درک می‌کنم.
‫به نظرم درست نیست که پدرم ‫فقط به خاطر آتش‌نشان بودن مُرد.
‫مطمئنم.
‫ولی اون مردیه که بهش نیاز داریم.
‫باشه، می‌تونی فال باد کنی.
‫من از پسش برنمیام.
‫خیلی از موفقیت‌های قبلیم ‫به خاطر این بود که پیرمرد حمایتم می‌کرد.
‫و اگه من فالگیر باد باشم...
‫اگه دوباره فرصت کردی با ‫«سِیجورو-ساما» صحبت کنی،
‫چرا خودت اون چیز «سایفولوفی» ‫رو امتحان نمی‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫طبق حرفات، اون از مرگ ‫«ماگوایچی-سان» خیلی رنج می‌بره.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫وگرنه پدرش رو جلوی کسایی که تازه ملاقات کرده بود، ‫این‌جوری بد نمی‌گفت.
‫احتمالاً اونقدر باهات تند بود
‫چون نمی‌دونست چطور ‫با احساسات خودش کنار بیاد.
‫می‌فهمم. پس شاید هنوز زوده که ناامید بشم.
‫ولی مطمئنم زمان می‌بره.
‫سه روز بعد
‫ببخشید معطل شدی.
‫نه، ممنونم که اومدی.
‫من زیاد نامه نمی‌نویسم، ‫ولی خوشحالم که این کار رو کردم.
‫تعجب کردم.
‫وقتی نامه رو گرفتم، مطمئن بودم ‫از طرف «ماتسونِگا-دونو»ئه.
‫نه، خودم اومدم.
‫حتی رئیس هم خبر نداره.
‫خب، بفرمایید بشینید.
‫همیشه این رو می‌پوشی ‫وقتی میری بیرون؟
‫عذر می‌خوام.
‫به خاطر رنگ ‫موهام، می‌بینی.
‫صدات خیلی ترسو می‌آد. خیلی فرق داره ‫با دفعه قبل.
‫ازش خجالت نمی‌کشم، ‫ولی زندگی رو سخت می‌کنه.
‫خب، چرا یه کم سوبا نخوریم و حرف بزنیم؟
‫سوبای اینجا عالیه.
‫اوه، ممنونم، «اوسوزو-سان».
‫چه موهای زیبایی.
‫آره، نه؟ باهات موافقم، ‫ولی اون می‌گه خجالت‌آوره.
‫اوه؟ بیشتر به خودت اعتماد داشته باش، ‫آقای سامورایی.
‫به موهای زیبای تو حسودیم می‌شه.
‫اینجوری می‌بینه. خوب نیست؟
‫خب، بزن بریم بخوریم.
‫سوبا
‫این سوبا عالیه.
‫منم پدرم رو از دست دادم.
‫شنیدم آتش‌نشان فوق‌العاده‌ای بود.
‫ولی... و این رو حتی ‫به رئیس هم نگفتم...
‫شنیدم داشت سگی رو نجات می‌داد مرد.
‫سگ؟
‫آره. می‌دونست ممکنه بمیره، ولی...
‫این واقعاً یعنی ‫مردنِ «مرگ سگی»، نه؟
‫راستش رو بخوای، هیچ قصدی ندارم ‫مثل پدرم باشم. ولی...
‫ولی؟
‫می‌خوام درباره پدرم یاد بگیرم.
‫تا وقتی این کار رو نکنم، ‫نمی‌تونم ادامه بدم. تو چطور؟
‫من...
‫دقیقاً می‌دونم پدرم چطور مرد.
‫به اون شهر مسافرخونه رفتم و از ‫کسایی که جونشون رو نجات داد شنیدم.
‫پس...
‫ولی پدری که بهش افتخار می‌کنم، ‫یه محقق بود، نه آتش‌نشان.
‫با اینکه دوست ندارم درباره‌اش حرف بزنم،
‫به خاطر ظاهرم مورد ‫تبعیض قرار می‌گیرم.
‫بعضی وقتا بهم سنگ هم پرت می‌کنن.
‫با اینکه منم مثل خودشونم.
‫ولی پدرم جونش رو داد تا از آدمای ‫مثل اون‌ها محافظت کنه.
‫چرا باید می‌مُرد تا از اونا محافظت کنه؟
‫من اون رو نفهمیدم.
‫اول، یه چیزی از خودت رو می‌کنی ‫تا دل بسوزونن.
‫به نظر میاد تو «روان‌شناسی» استعداد داری.
‫ولی این روی من اثر نداره.
‫لو رفتم، ها؟
‫دیگه چیزی برای بحث نمونده.
‫یه لحظه صبر کن.
‫گفتی اگه رئیس دلیل خوبی داشته باشه، ‫آتش‌نشانی رو ترک می‌کنه، درسته؟
‫آره.
‫اون تنها کسیه که این حرف براش صدق نمی‌کنه.
‫چطور مطمئنی؟
‫درسته که ادو رو ترک کرد ‫و از آتش‌نشانی فرار کرد.
‫نمی‌شه این رو انکار کرد.
‫ولی برگشت.
‫و من کسی که از وقتی برگشته ‫بهتر از هر کسی می‌شناسمش.
‫لجبازه و زود عصبانی می‌شه.
‫یه عادت بد داره ‫که چیزا رو پیش خودش نگه می‌داره.
‫ولی من می‌تونم بفهمم.
‫اون هیچ‌وقت به بقیه خیانت نمی‌کنه.
‫این چیزیه که من باور دارم.
‫من و تو فرق داریم.
‫معلومه.
‫واسه همین می‌خوام دوباره باهاش ملاقات کنی ‫و حرفاش رو بشنوی.
‫فقط همین رو می‌خواستم امروز بپرسم.
‫من دیگه می‌رم.
‫من قبلاً صورت‌حساب رو دادم، ‫پس از بقیه‌ی غذات لذت ببر.
پردازش و ترجمه شده توسط موتور هوش مصنوعی اختصاصی ساب‌یار
subyar.com
‫فقط با بیرون رفتنه که آدم می‌تونه ‫مثل ستاره‌ها بدرخشه.