‫آن در ابتدا،
‫یک گوی بود.
‫آن گوی، بعد از دریافت محرک‌های گوناگون،
‫تغییر پیدا کرد.
‫هر شکلی می‌توانست باشد...
‫و هرچیزی را می‌توانست بسازد.
‫در این شکل انسانی، رویایی داشت.
‫و آن لذت بردن از یک زندگی آرام بود.
کاری از تیم ترجمه اختصاصی شیوری
Sayaka :مترجم
دنیایی صلح‌آمیز
‫وقت پاک‌سازی رسیده.
‫دانش‌آموزان، لطفاً به نواحی معین‌شده‌تون برید و علف‌ها رو بکنید.
‫طبق یه فرضیه،
‫این ریشه از یه درخت غول‌پیکر توی پایتخت باستانی رنریل میاد.
‫برای از بین بردن تاریکی که روی دنیای حاکمه،
‫پیامبر خدا، ریشه‌های مقدس درخت، همه‌ی دنیا را فرا گرفتن.
‫باز شروع شد... این ادا‌ اطوارای وقتای تمیزکاری:
‫حقایق جالب‌انگیزناک با معاون رئیس باشگاه علوم عجایب.
‫باشگاه علوم عجایب نیست. ‫باشگاه ادبیات خلاقانه‌ست.
‫هانا-سنپای.
‫آئوکی-کون، درست تمیز کن.
‫چشم!
‫ولی این ریشه‌ها...
‫هر روز بزرگتر می‌شن.
‫همه‌ش می‌چینمشون و دوباره در میان.
‫علف‌کش هم جواب نمیده.
‫سنپای، تاماکی.
‫بیاید برای جلد اکتبر مجله‌ی تحقیقاتی علوم عجایب...
‫روی همین کار کنیم.
‫چطوره، رئیس؟
‫باشگاه ادبیات خلاقانه.
‫ایولا بابا.
‫اینا مال مسابقه‌هایی هستن که میزوها توشون شرکت کرده، آره؟
‫میزوها.
‫برمی‌گردی؟
‫بیا با هم بریم.
‫من... باید برم جایی.
‫به خودت نگیری ریکویا.
‫دیروز، کش موی میزوها-سنپای رو که یادش رفته بود بهش برگردوندم.
‫بعدش بهم لبخند زد و گفت «ممنونم.»
‫حتی دستش خورد به دستم.
‫در اصل کش موی من بود.
‫گفت نزدیک تولدشه و ازم گرفتش.
‫اگه خوشحالی...
‫خوبه که بهش دادم.
‫می‌گم،
‫تولد میزوها-سنپای کیه؟
‫16 اپریل.
‫16 اپریل. یادت بمونه.
‫چشم.
‫چه حس آرومیه.
‫دنیایی که مشتاقش بودم...
‫همین‌جاست.
‫میزوها، کلوب ناگیناتا چی؟
‫استعفاء دادم.
‫بازم؟
‫حوصله‌م سر رفت آخه.
‫قبلاً هم چندباری از باشگاه‌ها زدی بیرون، نه؟
‫خب... کدومشون؟
‫تنیس، کندو... و...
‫اینکه هیچ‌کدوم رو ادامه نمی‌دی یه‌طورایی عجیبه.
‫همه‌ی تلاشمو کردم و نتیجه هم داد، ‫اما وقتی حس رضایت کردم، کسل‌کننده شد.
‫توی همه‌ی باشگاه‌ها نتیجه‌های خوبی گرفتم.
‫پس جای شکایتی نمی‌مونه.
‫خیلی خفنین، سنپای! واقعاً قوی هستین.
‫معاون رئیس.
‫برای مجله‌ی تحقیقاتی علوم عجایب، این تیکه رو چطوری بنویسیم؟
‫«حتی امروزه هم ریشه‌های پیامبر خدا... به مبارزه ادامه می‌دهند،
‫برای صلح این دنیا.»
‫همین‌طوری بنویسش.
‫صلح چیه؟
‫یعنی نگرانی نداشته باشی؟
‫یا یعنی آزادی و دنیایی که همه توش خوشحالن؟
‫بله، فکر کنم همینه.
‫و اینکه...
‫اینه که با کسی که دوستش داری توی یه اتاق باشی.
‫وقتی همه‌ی تاریکی‌های این دنیا از بین بره،
‫پیامبر خدا با 11 حوری خود دوباره احیاء می‌شه.
‫و اون‌موقعست که دیگه ریشه‌ها رشد نمی‌کنند،
‫و صلح به دنیا برمی‌گرده.
‫چقدر زیباست...
‫از وقتی که من خوابیدم، چند وقت می‌گذره؟
‫بذار بفهمیم.
‫باید دنیایی که توش صلح برقراره رو ببینم.
‫درسته. من دیگه آزادم.
‫اون مزاحمته؟
‫اگه بخوای می‌تونی بکنیش.
‫اما... اگه این کارو بکنم، اون ریشه‌ها که ‫انقدر براشون زحمت کشیدم...
‫مشکلی نیست.
‫چرا؟
‫من هنوز...
‫درسته تو هنوز کامل نشدی.
‫اما در سطح زمین ریشه دووندی و دشمن رو نابود کردی.
‫سزاوار یک پاداشی.
‫پیوند دوباره.
‫بهت قدرت اتصال دوباره حتی با وجود قطع شدنش رو دادم.
‫خدانگهدار فوشی.
‫تا دیدار بعد.
‫احسنت بهت.
‫از حالا به بعد از زندگیت لذت ببر.
‫اتصال دوباره؟
‫توانایی اتصال دوباره؟
‫ایول!
‫چشه این یارو؟
‫چرا زودتر همچین توانایی‌ای بهم نداد؟
‫بزن بریم...
‫به دنیای جدید!
‫یه نفرو ماشین زد!
‫زنگ بزنین آمبولانس.
‫چی؟
‫چقدر محکمه.
‫اسبایی که می‌کشنش، کجان؟
‫چطوری حرکت می‌کنه؟
‫اوی تو... حالت خوبه؟
‫ولی... ممکنه بعداً دردت بگیره.
‫می‌برمت بیمارستان، بپر بالا.
‫اون؟
‫تو... خارجی هستی؟
‫بی‌خیالش... پولشو می‌دم.
‫می‌شه ویدیوتو بذارم تو نت؟
‫اوهوم. ممنون.
‫خیلی خوش می‌گذره.
‫خوش می‌گذره.
‫چقدر خوشمزه‌ست.
‫این چطور تخمیه؟
‫مطمئنم همه عاشق این دنیا می‌شن.
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫فو-چان.
‫اینجا کجاست؟
‫کمکم کن!
‫مارچی تنهاست.
‫آقای خالی.
‫فو-چان!
موزۀ تاریخ و فرهنگ یانومه
‫فو-چان!
‫وقت تمیزکاری به پایان رسیده.
‫همگی خسته نباشید.
‫چیکار می‌کنین؟
‫ریشه‌ها دیگه رشد نمی‌کنن.
‫از 6 سالگی دارم چکش می‌کنم.
‫این ریشه‌ها میانگین روزی 1 متر رشد می‌کنن.
‫پس یعنی وقت صلح حقیقی رسیده.
‫الان دیگه وقت کشف حقیقت اسطوره‌هاست.
‫رئیس، فردا شنبه‌ست. بریم تحقیقات میدانی.
‫ببینیم این ریشه‌ها از کجا میان.
‫من نمیام. من که تو باشگاه علوم عجایب نیستم.
‫من میام. می‌شه؟
‫البته!
‫ولی... تو شنبه‌ها کلاس نداری؟
‫یه روز می‌تونم غیبت کنم.
ارائه شده توسط تیم ترجمه‌ی اختصاصی شیوری t.me/TheShiori
‫میزوها-چان.
‫بابابزرگ.
‫حالت خوشه؟ چقدر بزرگ شدی.
‫خیلی وقته ندیدمتون، چی شده؟
‫مامان...
‫زود باش بریم داخل.
‫مامان...
‫هی مامان...
‫فردا شنبه‌ست، می‌شه برم بیرون؟
‫میزوها، خبر داری؟
‫یوو-چان از طبقه‌ی 15...
‫قصد داره توی مسابقه‌ی باله توی هنا شرکت کنه.
‫خب، تو هم دوست داری یاد بگیری؟
‫من وقتی 10 سالم بود توی اون مسابقه بهترین جایزه‌ رو برنده شدم.
‫ها؟ جدی؟
‫راستی مامان.
‫امتحان ماه پیش رو قبول شدم.
‫پس فردا...
‫اوه... الحق که دخترم بی‌نظیره.
‫دیگه توی کلوب ناگیناتا نیستم.
‫پس اگه می‌شه فقط واسه یه روز...
‫چرا؟ نباید زودی بی‌خیالش بشی.
‫اما همین چندوقت پیش توی مسابقه‌ش برنده شدم...
‫وای... دختر خودمی.
‫خب... نظرت چیه یه ساز یاد بگیری؟
‫فلوت چطوره... یا پیانوی توی انباری.
‫همه‌ی اونا رو یاد گرفتم.
‫عه جدی؟
‫مامان، من...
‫می‌خوام یه مدتی... چیز جدیدی یاد نگیرم.
‫نه بی‌خیال. حیفه.
‫درسته.
‫خب... پس خوب فکر کن ببین بعدش می‌خوای چی یاد بگیری.
‫کاش بمیرم.
‫می‌خاره...
‫میزوها-سنپای نیومد.
‫آره... شاید یه چیزی شده.
‫باهاتون تماس نگرفت؟
‫نه اون نه من گوشی نداریم.
‫می‌دونستم.
‫این ریشه‌ها اون ‌طرف دریان...
‫و تا غرب رنریل ادامه دارن.
‫یه قدم دیگه به اثبات فرضیه‌م نزدیک شدم.
‫جدی؟ ایول آفرین.
‫خیلی خب دیگه برگردیم.
‫خسته نباشین.
‫نه! می‌ریم ماهی‌گیری.
‫نیناناه.
‫کلاً تغییر کرده.
‫گمونم قدمای مارچ دارن از این حوالی میان.
‫باید قبل از اینکه مارچ حس تنهایی کنه و بنا رو بذاره به گریه پیداش کنم.
‫مطمئنم اگه این نوشیدنی رو بخوره...
‫حسابی خوشش میاد.
‫مارچ!
‫منم. اومدم ببرمت.
‫کیه؟
‫مارچ... گویا متعلق به اون خونه‌ست.
‫نباید مزاحمش بشم.
‫بقیه متعلق به کجان...
‫چی خوشحالشون می‌کنه؟
‫من چیکار کنم؟ کجا برم؟
‫این رودخونه به کجا میرسه؟
‫چرا بعضی سنگا نوک‌تیزن و بقیه‌شون گردن؟
‫من... سنگای کوچیک رو دوست دارم.
‫چای حبابی هم خوشمزه‌ست.
‫من چیم براشون؟
‫اگه توی این رودخونه بمونم، همه فراموشم می‌کنن؟
‫فکر نمی‌کنی با هم جور در نمیان؟
‫ماهیا رو میگم.
‫به‌نظرم جاش توی همچین سطل کثیفی نیست.
‫باید جای خیلی بهتری باشه.
‫ببخشید.
‫دفعه‌ی دیگه یه سطل جدید میارم.
‫دیگه کم‌کم برگردیم، آئوکی-کون.
‫منم میام.
‫منم می‌رم.
‫باشه، تا دوشنبه.
‫نه، باید یه کاری کنم.
‫ماسه‌ها دونه‌دونه‌ان... ذهن منم شفافه.
‫فکر می‌کنم یه چیز خیلی خفن ساختم.
‫هی تو، این خیلی خفنه، نه؟
‫گرفتمش!
‫ببخشید، لطفاً فراموشش کن.
‫الان... الان تبدیل شدی؟
‫نه، یهویی از تو هوا در اومدی.
‫تلپورت؟ آدم فضایی؟
‫مرد مارمولکی؟ مرد دریایی؟
‫پیامبر خدایی؟
‫وایسا ببینم!
‫من آئوکی یوکی، معاون رئیس علوم عجایبم.
‫ما هر ماه یه مجله چاپ می‌کنیم.
‫لطفاً بذار باهات مصاحبه کنم!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫احیاناً... تا حالا دوربین ندیدی؟
‫میگم نظرت چیه... بیای خونه‌ی من؟
‫بیا یکم با هم اختلاط کنیم.
‫بخدا کاریت ندارم.
‫می‌دونم که ترسیدی.
‫اما قول می‌دم کاری بات نکنم.
‫اگه دوست نداشتی، می‌تونی بری.
‫یکم یکم یکم تو رو خدا.
‫وایسا!
‫واقعاً حرف نداری.
‫می‌تونی به همه‌چیز تبدیل بشی.
‫اما... نمی‌تونم هرکسی بشم.
‫کجا می‌ری؟
‫کجا...
‫هـ ـ هر جایی.
‫خب دیگه.
‫نمی‌تونم وایسم.
‫هیچیت نشده.
‫نمی‌تونم راه برم.
‫ببرم خونه.
‫گویا چاره‌ای نیست.
‫اونی-چان، چی شده؟
‫تو کی هستی؟
‫خب دیگه. من برم.
‫وایسا! توضیح بده ببینم.
‫ماهی و تبدیل یه چیزی؟
‫چرا یوکی داره درد می‌کشه؟
‫اینکه داره ادا در میاره.
‫زنگ می‌زنم پلیس.
‫نمی‌دونم «پلیس» چیه، هرکاری دوست داری بکن.
‫نرو!
‫بابابزرگ اشتباه می‌کنی.
‫اون منو نجات داد.
‫چی گفتی؟
‫تبـ‌... تبدیل شد.
‫چه نرمه!
‫دیدی؟ این قدرتشه!
‫بابابزرگ. می‌شه نگهش داریم؟
‫نمی‌دونم چی می‌خوری.
‫پیازچه‌ها رو برات جدا کردم.
‫امشب همین‌جا بمون.
‫نه، می‌تونی تا همیشه این‌جا بمونی.
‫چون اصرار می‌کنی.
‫می‌مونم.
‫نازی نازی.
‫چه پسر خوبی، نازی.
‫اسمت چیه؟
‫فوشی.
‫فوشی، خوشوقتم.
‫اسم منم یادت بمونه.
‫آئوکی یوکی‌ام.
‫آئوکی یوکی؟
‫من آیکوام.
‫آیکو.
‫این کازومیتسوـه.
‫کازومیتسو؟
‫دوست دارم.
‫راستی. من یه خواهشی دارم.
‫چیه؟
‫راستش، من چندتا دوست دارم.
‫می‌شه اونا رو هم بیارم؟
‫دوست؟
‫می‌شه بابابزرگ؟
‫خب... اتاق خالی داریم.
‫می‌تونی همه‌شون رو بیاری.
‫اسب!
‫از دستش یه دختر و یه اسب بیرون اومد.
‫ای وای.
‫اون یه گربه‌ست.
‫اون اسبه هم اسبه.
‫اسم نداره؟
‫خیلی وقته ندیدمتون.
‫امیدوارم بازم هوامو داشته باشین.
‫ممنونم یوکی.
‫اما... مطمئنی؟
‫دوست یه دوستم، دوسته.
‫همین که گفتم.
‫دوست...
‫یوکی، آیکو.
‫نباید در مورد دوستای فوشی به هیچکسی بگین.
‫فقط ما سه نفر توی این خونه زندگی می‌کنیم.
‫فهمیدین؟
‫آره.
‫اگه دولت یا دفتر توسعه‌ی فضایی بفهمه،
‫ممکنه زودی با خودشون ببرنش.
‫نمی‌تونیم بدیمشون به گروه‌های حامی حیوانات...
‫یا مراکز مشاوره‌ی کودکان.
‫این راز ماـه.
‫دهنم زیپه.
‫بچه‌ها گوش کنین.
‫یه پسر هیولا پیدا کردم!
‫شنبه، یه ماهی پفی گرفتم.
‫بعدش یهویی آدم شد.
‫و توی یه لحظه، فکر کردم از آینده‌ست.
‫بعدش یهویی اختاپوس شد، موش شد.
‫واقعاً که یه پسر هیولاست.
‫و اون پسر هیولا ...
‫یه سلاح چندمنظوره‌ی سگ‌مانند کیمیاگر از آب دراومد.
‫چی داره می‌گه این؟
‫نمی‌دونم.
‫یوکی-سان.
‫بهت نگفتم از جادوی سیاه استفاده نکن، ذهنت رو معیوب می‌کنه؟
‫اگه باورتون نمی‌شه پاشین بیاین خونه‌ی ما.
‫پسر هیولا خیلی پشمالوـه.
‫پشمالو؟
‫می‌خوای بری ببینیش؟
‫یادمه از چیزای پشمالو خوشت میومد.
‫میزوها-سنپای.
‫بابت شنبه ببخشید.
‫اما من موقتاً عضو این گروه ادبیات خلاقانه شدم.
‫پس... میزوها-سنپای شما هم میاین؟
‫یه سگ خیلی نازه، پشمالو.
‫بیاید خونه‌مون هات پات فوگو بخوریم.
‫با خرچنگ و ماهی مرکب.
‫شرمنده من کلاس دارم.
‫خانواده‌ت اون پسر هیولا رو قبول می‌کنن؟
‫معلومه، عضو خانوادمه.
‫پدربزرگ و خواهرمم فوشی رو دوست دارن.
‫فوشی...
‫اسم همون پسر هیولاییه.
‫می‌شناسیش؟
‫نه.
‫فقط یه حس آشنایی داشت.
‫چی؟
‫راستی تا یادمه یه داستانی بود که این اسم توش بود.
‫یوکی-کون خانواده‌ت خیلی مهربونن.
‫میزوها، امروز روز تمرین ورزشیه.
‫کلاس ما هم هست.
‫خیلی خسته‌م، عینکم الان میفته.
‫لنز بزن خب.
‫میزوها توی مسابقه ریلی شرکت می‌کنه.
‫میزوها-چان شرمنده.
‫خوبی؟
‫ناظر سلامت کلاس بیا این‌جا.
‫بریم بهداری.
‫مچ پات پیچ خورده.
‫به خودت فشار نیار.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫چون...
‫درد می‌کنه، نه؟
‫زخمت رو نادیده نگیر.
SayaKa T.me/TheShiori
پیش‌نمایش
‫آشنایی‌هایی در دنیای جدید،
‫تجدید دیدار با یاران گذشته،
‫و در دنیای سرتاسر شادی،
‫چه برای فوشی پیش می‌آورند.
‫سفر جاودانه...
‫دوباره آغاز شده.
عقده‌ای در قلبم