‫سوگایا
‫ناتسو! حالت خوبه؟
‫جینتا...
‫ل-لطفاً نکن، جینیا.
‫اون اهریمن... پدرمه!
‫اینجوری که برنده نمیشی.
‫متاسفم، ولی وقتشه که اینو تموم کنم.
‫چه وضعیت بدی. ‫کشتن کسی که جلوی چشمم تبدیل به اهریمن شد، حس افتضاحی داره.
‫مطمئنم که اون اوضاع رو کنترل کرده، ‫ولی بهتره عجله کنم و برم کمک.
‫آخه اگه این کارو نکنم... ممکنه بعداً ‫احساس پشیمونی کنم.
‫لعنتی.
‫جینتا...
‫چقدر بدبختم.
‫بعد از اون همه آدمی که کشتم و بلعیدم ‫تا اهریمن بشم،
‫فکر کردم سرسخت‌تر شدم. حداقل کمی.
‫ولی حالا، به خاطر اون بخش انسانی قلبم که نتونستم رهاش کنم، ‫دارم تقلا می‌کنم.
‫چرا همیشه انقدر... بی‌عرضه‌ام؟
‫من فقط... خسته‌ام...
‫شاید اگه فقط دست از مقاومت بردارم، ‫آرامش پیدا کنم.
‫من و تو واقعاً سر و ته یک کرباسیم.
‫در نهایت،
‫نمیتونیم کاری کنیم جز اینکه نحوه زندگیمون رو ‫بر کسایی که باهاشون زندگی میکنیم، ترجیح بدیم.
‫یوکی-نو-ناگوری
‫پدر، نه! دور شو!
‫ج-جینیا...؟
‫این یه انرژی خوبی بهم داد.
‫ولی واقعاً زیادی ضعیفه.
‫خب، این برای ساکی که قراره خشم ایجاد کنه، طبیعیه.
‫خدایا، متنفرم.
‫این قلب بزدل لعنتی. پدرم اهریمن میشه ‫و یهو میخواد که من دست از مبارزه بردارم.
‫خیلی ازش متنفرم!
‫همسرت توسط یه اهریمن مورد تجاوز قرار گرفت و جونشو ‫به بچه‌ی اهریمنی که بعدش به دنیا آورد، باخت.
‫بعد پسرت با اون زن اهریمنی ناپدید شد.
‫و در نهایت، خودتم اهریمن شدی.
عجب طنز تلخی!
‫نیازی نیست اسمت رو بپرسم.
‫وظیفه منو به کشتن اهریمن‌ها محدود کرده...
‫و بنابراین، این کار رو خواهم کرد!
‫قدرت.
‫بهترین هدیه خداحافظی که میتونم بهت بدم... یه پایان سریعه.
‫جینتا...
‫جایی برای رنج کشیدنت نیست. ‫فقط مرگ آنی.
‫میخواستم قوی‌تر باشم.
‫چون فکر میکردم این بهم کمک میکنه ‫که همه چیز رو محافظت کنم.
‫اما اگه سرنوشت چیز دیگه‌ای بخواد...
‫پس...
‫خودم تمومش میکنم. همه‌شو!
‫جینتا!
‫خداحافظ، پدر.
‫ناتسو؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫حالا همه چی تموم شد. خوشحالم که حالت خوبه.
‫ازم دور شو.
‫پدرم...
‫تو پدرم رو کشتی!
نزدیکم نیا! هیولای لعنتی
‫هی، جینیا!
‫مثل اینکه یه موجود شیطانی حسابی رو از پا درآوردی.
‫راستش... کاش به جای این، تو مبارزه میمردم.
‫حداقل اون وقت، هیچی از دست نمیدم.
‫هوم. باید وضعیت خیلی بدی بوده باشه ‫که اینجوری حرف میزنی.
‫ولی هی، اگه هنوز سر پایی، ‫پس تموم شده و رفته، درسته؟
‫آره. تموم شد.
‫حالا فقط باید ریشه مشکل رو از بین ببریم.
یـــکم، یواش‌تر برو! ‫نمیتونی یه ذره آروم‌تر راه بری؟
‫خودت بودی که گفتی باید عجله کنیم، یادت رفته؟
‫باشه، حرفت درسته. ولی ما داریم ‫چند روزه پشت سر هم راه میریم.
‫و من فقط یه آدم معمولیم، میدونی؟
‫نمیتونی انتظار داشته باشی که پا به پای تو بیام.
‫قبل از اینکه برسیم اونجا، شب میشه.
‫بیخیال، اینجوری نق نزن.
‫گذشته از این، داریم میریم به پایتخت ترسناک‌ها.
حس می‌کنم تاریکی با این فضا بیشتر جوره، نه؟
‫صحبت از این شد، خیلی وقته دلم میخواست بپرسم...
‫چی؟
‫خب، تو خودت ایده خوبی داری ‫که یوکی-نو-ناگوری واقعاً چیه، مگه نه؟
‫ببین، میدونستم! دلم همینو میگفت.
‫حالا قراره بهم بگی یا نه؟
‫بیا از اصول شروع کنیم: ساکی چطور دم میشه؟
‫هوم؟ خب، فقط باید از برنج بخارپز شده، قارچ کوجی درست کنی ‫و بعد بندازیش تو آب. درسته؟
‫این یه خلاصه فوق‌العاده سر و ته دارِ، ولی بله.
‫حالا بیایید یه قدم جلوتر بریم و فرض کنیم ‫که یوکی-نو-ناگوری هم همینطور ساخته شده.
‫اوه، لطفاً! شروع نکن مسخره بازی درآوردن.
‫چطور ممکنه کسی بتونه ‫یه چشمه از ساکی از اون دربیاره؟
‫بندازین یه کم قارچ کوجی تو یه چشمه، ‫هیچی ازش در نمیاد!
‫پس به جای قارچ کوجی، چیز دیگه‌ای بنداز توش.
‫چیزی به اسم مشروبات "طعم‌دار" وجود داره.
‫این شامل این میشه که میوه‌ها، ادویه‌ها، یا گیاهان رو تو نوشیدنی خیس کنن ‫تا طعمشون داخلش نفوذ کنه.
‫آها، حالا فهمیدم.
‫پس، اساساً داری میگی این ماده ‫با چیزی آمیخته شده که میتونه انسان‌ها رو به اهریمن تبدیل کنه.
‫و مسئول این کار هم ‫اون خانم موطلاییه.
‫بله.
‫شرط میبندم بقایای کسی که به طرز فجیعی ‫کشته شده، ته چشمه است.
‫اوه، بسه دیگه! یخ زدم، گرسنمه، و تاریکی مطلقه!
‫دارم کم کم به این فکر میکنم که چرا اصلاً باهات اومدم.
‫تو خودت صراحتاً از کیوتو راه افتادی تا ‫به دنبال حقیقت پشت یوکی-نو-ناگوری بگردی، اینطور نیست؟
‫خب، آره، ولی فکر نمیکردم ‫انقدر سخت باشه!
‫گل؟ وسط زمستون؟
‫چی شده؟
‫خشخاش‌های شیرایوکی...
‫هان؟ شیرا چی؟
‫سومه‌گورو. اولین باری که یوکی-نو-ناگوری رو امتحان کردم،
‫مزش برام ضعیف بود.
‫اما همزمان...
‫حس نوستالژی بهم دست داد.
‫نوستالژی؟
‫فقط فرض کردم که این برای ساکی که از نفرت متولد شده، طبیعیه.
‫با این حال، واقعیت ممکنه خیلی متفاوت باشه...
‫یوکی-نو-ناگوری، پشیمانی از آن دنیاست.
‫از احساساتی که رفتگان از خود بر جای گذاشته‌اند، متولد شده.
‫احساساتی به قدر کافی قوی که انسان‌ها رو ‫به اهریمن تبدیل کنه؟ این واقعاً نگران‌کننده‌ست.
‫با چه میزان کینه‌ای مردن ‫که این اتفاق بیفته؟
‫اینطوری بهش نگاه نکن.
‫هرچند در نهایت ‫به ساکی تبدیل شد که اهریمن‌ها را به وجود آورد،
‫قصد اصلی اون جسد این نبوده.
‫اون بو چیه؟
‫سومه‌گورو...
‫من دیگه نیستم! همینجا میمونم و استراحت میکنم.
‫پاهام دارن از درد میمیرن.
‫اما...
‫بقیه مسیر برای انسان‌های ضعیفی مثل من ‫مناسب نیست.
‫ممنون.
‫میخواستی اینجا پیدات کنم، ها؟
‫تو فقط داشتی اینجا انتظار میکشیدی
‫تحریک نفرت در درون مردم و اجازه دادن به آن تا جایی که ‫به اهریمن تبدیل شوند...
‫چون معتقد بودی که یک اهریمن‌کش ‫بالاخره میاد و به این کار پایان میده.
‫اصلاً نمیدونستم.
‫پس حتی بدنت هم ازت دزدیده شد؟
‫با این حال، علیرغم چیزی که بهش تبدیل شدی...
‫...هنوز میخوای که من کنارت باشم.
‫ناگفته پیداست، جینتا.
‫متاسفم. در نهایت باعث درد زیادی برای تو شدم.
‫من یک نگهبانم. رسمه که شمشیرم رو ‫در خدمت ایتسوکی‌هیمه به کار بگیرم، درسته؟
‫اوم-هوم.
‫متشکرم.
‫خب، خداحافظ... جینتا.
‫ها.
‫شب بخیر، شیرایوکی.
‫از وقتی برگشتیم، سروصدای اهریمن‌ها ‫و مست‌های دیوونه کمتر شده.
‫فکر کنم این یعنی پرونده بسته شده.
‫ولی بعد از اینکه منبع رو از بین بردی، همه یوکی-نو-ناگوری ‫باقی‌مانده در ادو به آب معمولی تبدیل شد و حسابی سر و صدا به پا کرد.
‫واسه همینه که خیلی‌ها تو ادو آشفته به نظر میان؟
‫نه. اون به خاطر اوضاع سیاسیه.
‫خیلی از کله‌گنده‌های دولتمون اخیراً دارن ‫با کشورهای خارجی چاپلوسی میکنن
‫و این باعث شده همه کلافه باشن.
‫ولی انزواگرایی سیاستی نیست که تا ابد دوام بیاره.
‫بیشترین کاری که من و تو میتونیم بکنیم، کشتن اهریمن‌هاست.
‫نمیشه جلوی گذر زمان رو گرفت، میدونی؟
‫حق با توئه.
‫چی شده؟ غمگین به نظر میای.
‫چیزی نیست.
‫فقط داشتم به اون زن مو بلوند فکر میکردم.
‫آه، اون مغز متفکر شرور.
‫نگرانی که داره نقشه دیگه ای میکشه؟
‫بله.
‫خب، غصه خوردن براش فایده‌ای نداره.
‫ممنون بابت غذا! پرداختیمو اینجا میذارم.
‫بسیار خب، وقت رفتنه.
‫باید برگردم قبل از اینکه شاگردم نگران بشه.
‫بعداً می‌بینمت، جینیا.
‫اگه گذرت به کیوتو افتاد، یه سر بهم بزن.
‫فقط به مردم بگو دنبال سومه‌گورو آکیتسو میگردی ‫و اونها راهنماییت میکنن.
‫حتماً. اگه موقعیتش پیش بیاد.
‫خب، خداحافظ!
به! جینیا جان! خیلی وقته ندیده بودمت!
‫هی! خوشحالم میبینمت، رفیق!
‫یه استراحت طولانی‌تر از حد معمول کردی ‫که اینجا سر سوپا نیومدی، ها؟
‫آره. اوضاع شلوغ شد.
‫ما اخیراً واقعاً ‫با کمبود مشتری مواجه بودیم.
‫پس از دیدنت دوباره خوشحالم.
‫میورا-ساما طبق معمول برای ناهار ‫اینجا میومد،
‫ولی ناتسو-سان یا زن‌جی-سان رو ندیدیم.
‫و با توجه به اینکه تو هم نبودی، ‫ما همینجا نشسته بودیم و بیکار بودیم.
‫سفارش حاضر، یک کاکه-سوبا!
‫باشه!
‫ممنون که منتظر موندید.
‫سرآشپز.
چیشده؟
‫دستور پختت رو عوض کردی؟
‫ها؟
‫آبگوشت کمتر مزه‌دار به نظر میاد.
‫او، خب، من اونو همون‌جوری که همیشه درست میکردم...
‫که اینطور.
‫پس حتماً فقط خیال منه.
‫بفرمایید، پولم.
‫باشه.
‫آه. میتونی یه دقیقه صبر کنی، جینیا-کون؟
‫برای چی؟
‫اجازه بده تو بخشی از مسیر برگشت به خانه همراهیت کنم.
‫بریم؟
‫هوا سرد شده.
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫چرا میپرسی؟
‫گفتی اوضاع شلوغ بود.
‫ببخشید. این باعث نگرانیت شد؟
‫یه کم. تو یکی از معدود مشتری‌های دائمی ما هستی، بالاخره.
‫اینجا جاییه که از هم جدا میشیم.
‫باشه.
‫جینیا-کون؟
‫دَفنه‌های زمستانی رو یادت میاد؟
‫یادمه.
‫گل‌هایی که بعد از پشت سر گذاشتن سرمای زمستان شکوفا میشن.
‫نویدبخش بهار.
‫راستش... من بدون تو کجا بودم؟
‫برف همه چیز رو سفید محض می‌کنه.
‫بدون استثنا.
‫حتی بعد از اینکه ذوب میشه و از نظر پنهان میشه،
‫سرمای یخی که از خودش به جا میذاره، حک شده.
‫قوی و عمیق!
‫بسیار شبیه به نفرت.
‫بدنت در واقع بالاخره به درد خورد.
‫شب خوش...
‫...پرنسس.