سال دوم بونکیو (۱۸۶۲)
راستی عزیزم، دیروز لرد یاسوهیده صدات کرد، مگه نه؟
درباره چی با هم حرف زدین؟
باور کن، لرد یاسوهیده یه شمشیر مخصوص برام آماده کرد.
واقعاً؟
انگار از کارم این روزا خوشش اومده.
گفت: «تلاشی که هر روز نشون دادی، واقعاً جایزه داره.»
باورم نمی‌شد چی شنیدم!
عجب چیزیه!
نظرت چیه؟
واو، جدی؟
رفتم از یه مغازه شمشیرسازی به اسم تاماگاوا گرفتمش.
چه کاتانای فوق‌العاده‌ای.
آره، خودم هم همینو می‌گم!
دنیای انیمه تقدیم می کند{ol;h;sl;be10t;دنیای انیمه تقدیم می کند}
مترجم: SorenA{ol;h;sl;be15sl;pos(964,104)sl;3c&H060BBD&t;مترجم: h;sl;fs60sl;fnBread Saucesl;3c&HD530F3&t;SorenA}
زیرنویس های بیشتر کانال تلگرامی دنیای انیمه awsub@{ol;h;sl;be15sl;pos(960,196)sl;3c&H692D6F&t;زیرنویس های بیشتر کانال تلگرامی دنیای انیمه h;sl;fnA nicsl;3c&HE7C62E&t;awsub@}
یه شمشیر نفرین‌شده که آهنگرش با یه شیطان ازدواج کرده؟
آره. می‌دونم این یه کم خارج از کارای معمولته، ولی گفتم بگم.
جالبه.
تو این نور، شما دوتا مثل یه زوج خوشبخت به نظر میاین.
اوه، بس کن دیگه، میورا-ساما. این‌جوری اذیتم نکن.
راستی، زنت چطوره؟
کینو رو می‌گی؟ خوبه. یه بار بیا خونمون سر بزن.
مطمئنم خوشحال می‌شه.
بعید می‌دونم از دیدن من خوشحال بشه.
به حرف من اعتماد کن دیگه.
راستی، خودت علاقه‌ای به تشکیل خانواده داری؟
نه، خیلی نه.
وای، نائوتسوگو-ساما چه سوالای مهمی می‌پرسه!
درسته، اوفو؟
ای بابا! بابا، شروع نکن دیگه.
ببین، ظرفا داره رو هم جمع می‌شه.
خب، برگردیم سر بحث اون شمشیر نفرین‌شده...
آهان، راست می‌گی.
یه مرد به اسم ماتاروکو سوگینو،
یه دستیار که تو اقامتگاه لرد هاتاکه‌یاما، خدمتکار آیزو تو ادو هست،
ظاهراً سه روز پیش اون شمشیر رو خریده.
خیلی عجیبه.
یعنی چی؟
آخه دستیارایی مثل اون فقط کارای جزئی خونه رو انجام می‌دن، نه؟
عجیب به نظر میاد یکی با اون جایگاه بره دنبال خرید یه شمشیر کادونو،
اونم تازه یه شمشیر نفرین‌شده.
در واقع یه دلیل منطقی براش هست.
با حزب وفاداران توسا آشنایی داری؟
سال پیش، یه مرد از توسا به اسم زویزان تاکه‌چی جنگجوهای شهرش رو جمع کرد،
و حزب وفاداران توسا رو راه انداخت.
روش شوگون برای دیپلماسی بعد از اینکه چند سال پیش کشتی‌های خارجی اومدن،
حتی از نظر منم مشکوک بود.
این حزب جدید بر پایه ملی‌گرایی و حمایت از امپراتور شکل گرفت،
ولی یه قدم جلوتر رفتن و وفاداری جمعی رو به جای وفاداری فردی تبلیغ کردن.
فکر کنم با گذشت زمان جنگجوهای بیشتری بهشون ملحق می‌شن.
خیلی خوب خبر داری.
بعضی از خدمتکارای توسا تو ادو زندگی می‌کنن، می‌دونی.
این دوران جدید باعث تغییر فکری شده و الان بیشتر مردم معتقدن
که شمشیر باید برای باورهای خودمون کشیده بشه، نه فقط برای ارباب‌ها.
پس تعجبی نداره که مردم دارن خودشون رو مسلح می‌کنن.
می‌دونم روش‌هاشون با رفتار سامورایی‌ها فرق داره.
ولی دیدن این آدم‌ها منو به فکر انداخته. شاید تغییر بهتر باشه.
شوگون غرور جنگجوییش رو کنار گذاشته تا جلوی خارجی‌ها خم بشه.
واقعاً خدمت به اونا کار درستیه؟
واقعاً نمی‌دونم...
ببخشید. حرفام رو فراموش کن.
منم تقریباً همین حس رو دارم.
جدی؟ تو هم؟
آره. بعضی وقتا واقعاً نمی‌دونم دارم با خودم چیکار می‌کنم.
زندگی هیچ‌وقت اون‌جوری که فکر می‌کنی پیش نمی‌ره.
آره، واقعاً.
به هر حال، دوست دارم اون شمشیر نفرین‌شده رو ببینم.
پس بریم خودمون ببینیمش.
مطمئنی؟
بالاخره خودم موضوع رو پیش کشیدم.
ببخشید که بی‌خبر و یهویی اومدیم.
آیا آقای ماتاروکو سوگینو اینجاست؟
ام... ماتاروکو... گفتین؟
هوم؟ چی شده؟
اوه!
این آقایون فقط می‌خواستن ماتاروکو رو ببینن...
متاسفم، ولی ماتاروکو رفته.
اوه...
می‌دونید کی ممکنه برگرده؟
نه. راستش، احتمالاً دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
جدی؟ چرا؟
چون همین امروز صبح، ماتاروکو سوگینو زنش رو کشت و از اینجا فرار کرد.
جین-دونو!
انگار دیر رسیدیم.
بریم دنبالش بگردیم.
باشه.
تسوچیورا-ساما!
صبر کنید. لرد یاسوهیده گفته می‌خواد شما دوتا رو ببینه.
از آشنایی با شما خوشحالم
اسم من یاسوهیده هاتاکه‌یاما است و ارباب این املاکم.
قربان! من نائوتسوگو میورا هستم. الان به عنوان مدیر اداری برای شوگون کار می‌کنم.
و من...
جینیا-دونو، درسته؟
مشکلی نیست.
جین-دونو!
لطفاً، هاتاکه‌یاما-دونو. خطاش رو ببخشید.
نه، اشکالی نداره. بی‌خیال باش.
شنیدم درباره اون جنگجوی شجاعی که تو ادو کلی شیطان رو نابود کرده.
من جینیا-دونو رو با نیت بد اینجا دعوت نکردم.
می‌خواستم خودم ببینم کسی که قدرت ماورایی داره و می‌تونه
با یه ضربه شمشیر شیطان‌ها رو بکشه، چه شکلیه. فقط همین.
خیلی‌ها بودن که به خاطر شیفتگی به ماوراء به فنا رفتن.
ولی تو کلی هیولا رو نابود کردی بدون اینکه وسوسه شی،
درست مثل یه قهرمان واقعی مردم.
نیازی به چاپلوسیت ندارم.
حتماً منو فقط واسه حرف مفت زدن صدا نکردی.
درسته، به خاطر یه دلیل خاص صدات کردم.
یه پیشنهاد دارم، جینیا-دونو. دوست داری به صورت قانونی برای من کار کنی؟
هرچند اجازه دارم شمشیر داشته باشم، اما اصالتاً یه آدم عادی‌ام.
خودمو لایق خدمت به یه خاندان سامورایی بزرگ نمی‌دونم.
اشکالی نداره. این فقط یه قرارداد شخصیه بین من و تو. جایگاهت مهم نیست.
در واقع، تسوچیورا هم شرایطش تقریباً مثل توئه.
آها، شرایط مشابه، هوم؟
کشورمون الان سر یه دو راهیه.
درگیر شدن با قدرت‌های خارجی...
دوست دارن اینو قشنگ جلوه بدن و بگن «مرزها رو باز کردیم»،
ولی با این روند، ژاپن محکومه که مستعمره بشه.
این نظام فئودالی که داریم از هم می‌پاشه،
و سلطنت آرامی که توکوگاوا سال‌ها حفظ کرده بود تموم می‌شه
و دیگه تو عصر جدید نیازی به سامورایی‌ها نیست.
فقط مسئله زمانه که کلاً از بین برن.
صبر کنید، هاتاکه‌یاما-دونو! این نمی‌تونه درست باشه...
اونایی که طرفدار پایان انزوا هستن، این واقعیت رو نمی‌فهمن!
هرچند من دیگه بازنشسته شدم...
من عاشق این کشورم. می‌خوام سلطنت توکوگاوا و غرور سامورایی رو حفظ کنم.
تنها راهش اینه که از شر بیگانگان خلاص شیم.
و هر کاری لازم باشه انجام می‌دم.
تو اونقدری قدرت داری که هر چند نفر رو از پا دربیاری.
واسه همین ازت خواهش می‌کنم کمکمون کنی تا اوضاع رو حفظ کنیم.
ممنونم که این‌قدر منو بالا می‌بری، ولی من آدم تحصیل‌کرده‌ای نیستم.
هر وقت کسی از انزوا یا بیرون راندن حرف می‌زنه، ناخودآگاه گوش نمی‌دم.
اوه؟ یعنی برات مهم نیست آخرش این سرزمین چی می‌شه؟
چند سال پیش یه شیطان هم همین حرفا رو بهم زد.
درباره اینکه این کشور بعد از روبه‌رو شدن با فرهنگ و عناصر خارجی کلی تغییر می‌کنه.
ولی شیاطین نمی‌تونن با این تغییرات همراه بشن،
و آخرش فقط تو قصه‌ها ازشون یاد می‌شه.
راستش باید به اون شیطان حق داد. همین حرفا درباره ما هم صدق می‌کنه.
سامورایی‌ها هم دارن تو این تغییرات گم می‌شن.
دقیقاً به همین دلیله که بهت نیاز داریم.
متاسفم، ولی نمی‌تونم کمکی بکنم.
هر روشی هم که انتخاب کنی، نظرم درباره‌ات عوض نمی‌شه.
ولی مثل خودت، منم دنبال هدفای خودمم.
البته هدفای من در مقایسه با تو خیلی شخصی و کوچیکن.
ولی واسه من همه چیزن.
فرقی نمی‌کنه کی ازم خواهش کنه، دیگه نمی‌تونم سبک زندگیم رو عوض کنم.
علاوه بر این، خدمت به شما برام عملی نیست.
چرا این‌طور فکر میکنی؟
حس شرافت پشت مبارزه با تغییرات رو می‌فهمم.
پس منطقیه که کارای شما چرخه شکوفایی و افول رو هدایت کنه.
ولی من حتی هنوز دلیل مشخصی برای شمشیر کشیدن ندارم.
آدم دودلی مثل من حق نداره تو نبردهایی باشه که آینده رو می‌سازه.
یعنی می‌گی هیچ ربطی به مسائل اخلاقی یا اختلاف عقیده نداره،
فقط چون با سلیقه‌ات جور درنمیاد، نمی‌تونی به ما ملحق شی؟
نمی‌گم کارای خودم قشنگه.
ولی اینکه بخوام فقط برای خونریزی از خواسته‌هام بگذرم، واقعاً برام قابل تحمل نیست.
انگار دیگه فایده‌ای نداره که بیشتر قانعت کنم.
من تو یا آرمان‌هات رو رد نمی‌کنم. فقط یه‌کم کله‌شق‌ام.
لازم نیست این‌قدر خودتو پایین بیاری.
چون منم می‌دونم یعنی چی که راهی رو انتخاب کنی و دیگه نتونی برگردی.
نائوتسوگو، باید بریم.
اون شمشیر نفرین‌شده هنوز پیدا نشده.
آه، آره، راست می‌گی.
خداحافظ، هاتاکه‌یاما-دونو. ما رو ببخشید.
اگه اصرار دارید. تسوچیورا، بدرقه‌شون کن.
آها، یه چیز دیگه. درباره سوگینو...
تا جایی که می‌دونم، می‌خواست بره رستورانی به اسم تومیزن.
به خاطر یه نفر به اسم تاکه‌چی و اون گروه توسا.
فقط امیدوارم قضیه بد نشده باشه.
تسوچیورا-دونو، درسته؟
لازم نیست با من رسمی حرف بزنی.
باشه، پس فقط تسوچیورا.
می‌تونم بپرسم چرا به هاتاکه‌یاما-دونو خدمت می‌کنی؟
یه زمانی بهم خیانت شد...
یا بهتر بگم، دیگه نتونستم به یکی اعتماد کنم.
کسی که منو از ناامیدی نجات داد، لرد یاسوهیده بود. بهم گفت:
«هم شیاطین و هم سامورایی‌ها دارن به عنوان یادگار گذشته، توسط عصر جدید کنار گذاشته می‌شن.»
«ما هم‌وطنیم. هیچ دلیلی نداره که نتونیم با هم متحد بشیم.»
واسه همین به لرد یاسوهیده خدمت می‌کنم.
بهش اعتماد کردم.
تو که بینشون زندگی می‌کنی، حتماً فهمیدی...
شیاطین با آدما سازگار نیستن.
ولی لرد یاسوهیده ما رو قبول کرده. اهمیت این موضوع رو باید بدونی.
ممنونم که این‌قدر در نظر گرفتی.
ولی اگه شما دوتا بخواین از شیاطین برای آسیب زدن بی‌دلیل به مردم استفاده کنین،
اون وقت مجبور می‌شم جلوتون وایسم.
فعلاً به خاطر خواست اربابم می‌ذارم برید.
ولی اگه یه روزی جلوی لرد یاسوهیده وایستین، دیگه رحم نمی‌کنم.
منم همین‌طور.
این‌جا که به نظر یه رستوران معمولیه.
حالا باید چیکار کنیم؟
فکر کنم بهتره قبل از اینکه اتفاق بدی بیفته، یاتونوموری کانئومی رو از سوگینو-دونو بگیریم.
ولی تا پیداش نکنیم نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
شاید باید از کارکنای اینجا بپرسیم.
فکر خوبیه.
این رئیس ما هم رسیدنش از لاک‌پشت کندتره!
شاید امروز اصلاً نیاد؟ وای چه خبره!
ببخشید.
نه، تقصیر من بود که بهت خوردم!
ای بابا، بذار یه لیوان نوشیدنی مهمونت کنم که اذیت شدی!
ها؟
سرنوشت شماها رو بی‌دلیل اینجا نیاورده!
ام، خب، ممنون از لطف‌تون، ولی هنوز یه کارایی داریم که باید انجام بدیم.
جدی می‌گی؟
اگه اشکالی نداره، می‌تونم یه سوال بپرسم؟
بپرس.
کسی به اسم ماتاروکو سوگینو رو می‌شناسی؟
نه، اصلاً اسمش رو نشنیدم!
باشه، ببخشید که سوال عجیبی پرسیدم. ممنون.
ای بابا، قابلی نداره.
فعلاً، می‌بینمتون!
امیدوارم تا نبودم همه نوشیدنی‌هام رو سر نکشیده باشن...
اهل توساست. نمی‌دونم جزو اون گروهیه که دنبال اخراج بیگانگانن یا نه؟
ببخشید.
بله؟
اون مردایی که تو اتاق داخلی هستن کی‌ان؟
اونا مشتری‌های همیشگی اینجان.
یه مشت وطن‌پرست که می‌خوان برای کشور کاری بکنن یا همچین چیزی.
همیشه اون تو می‌نشینن و وسط خوردن و نوشیدن درباره مسائل بزرگ و پیچیده حرف می‌زنن.
این «رییس» که ازش حرف می‌زنن رو می‌شناسی؟
آره، فکر کنم اسمش «تاکه‌چی-ساما» بود.
یه مرد محترمه که همه بهش احترام می‌ذارن.
جین-دونو، دنبال چی بودی بفهمی؟
فکر می‌کردم سوگینو شاید اومده این رستوران تا با اون گروه ارتباط بگیره، اما...
انگار اشتباه می‌کردم.
ارتباط با وفاداران، هان؟
مگر اینکه نظرش عوض شده باشه،
سوگینو-دونو باید طرف شوگون باشه چون خدمتکار هاتاکه‌یاما-دونو بوده.
در واقع، این یعنی با اون امپراتوری‌هایی که اون تو نشستن مخالفه.
جین-دونو.
اون مرد با لهجه توسا گفت رییس‌شون هنوز نیومده.
شرط می‌بندم قرار بوده یکی از کله‌گنده‌های وفاداران به زودی بیاد این رستوران.
و اگه سوگینو-دونو این رو فهمیده باشه، به عنوان مخالف اون‌ها، احتمالاً...
...می‌خواد خرابش کنه.
علاوه بر این، اگه اسم رو که هاتاکه‌یاما-دونو گفت درست باشه،
پس این «رییس» همون...
...بنیان‌گذار حزب وفاداران توسا، زویزان تاکه‌چی هست.
یعنی ماتاروکو سوگینو داره میاد اینجا تا زویزان تاکه‌چی رو ترور کنه؟
هاتاکه‌یاما-دونو عمداً اون اطلاعات درباره سوگینو رو لو داد تا ما متوجه بشیم.
و احتمالاً از مدت‌ها پیش برنامه داشته تو رو به خدمت بگیره، جین-دونو.
دقیقاً واسه همین صدات کرد.
اون شمشیر نفرین‌شده فقط طعمه بود، نه؟
اگه واقعاً زویزان تاکه‌چی ترور بشه، کلی سود می‌کنه.
ولی حتی اگه موفق نشه، باز هم تونسته مستقیم با تو ملاقات کنه.
همه اینا نشون می‌ده که پیش‌بینی کرده سوگینو دنبال تروره. چه آدم بی‌رحمی.
اینکه این‌طور قدرت‌نمایی می‌کنه یعنی شوگون داره به سمت سقوط می‌ره.
شاید دیگه برای دولت ما خیلی دیر شده باشه...
ببخشید. نمی‌خواستم این‌قدر احساسی بشم.
اشکالی نداره.
خب، حالا باید چیکار کنیم؟
اگه حتی یه درصد اون شمشیر نفرین‌شده باعث شده سوگینو-دونو خون‌ریز بشه، نمی‌تونیم ولش کنیم.
نه، این فقط یه بهونه قشنگه.
این نقشه کثیف حسابی رو اعصابمه و اگه اون شمشیر واقعاً نفرین‌شده باشه، کار من تازه شروع می‌شه.
همین کافیه.
این شمشیر بهم قدرت می‌ده تا همه اون احمق‌هایی که عاشق امپراتورن رو سلاخی کنم.
زویزان تاکه‌چی هم باید بمیره.
آره، حقشه بمیره!
رک بهت می‌گم.
من ترور رو کار بزدلانه‌ای نمی‌دونم.
بالاخره کاتانا فقط یه سلاحه.
فرقی نمی‌کنه چطور استفاده بشه، چون فقط برای کشتنه.
پس من تو رو سرزنش نمی‌کنم.
اما...
متاسفم، باید جلو این کار رو بگیرم.
چی؟ تو دیگه کی هستی؟!
ضربه‌ش از هوا رد شد؟
این یکی دیگه حقه جالبیه.
چطور هنوز زنده‌ای؟
ببخشید، ولی من از آدمای معمولی جون‌سخت‌ترم.
هرچی! پس تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم!
من به این نیاز دارم! باید بکشم!
نمی‌تونی تا ابد با اون آهن‌پاره کند دفاع کنی!
یه کاتانا با قدرت شیطانی؟
ادغام.
کانئومی، تموم شد؟
آره. این همون شمشیریه که با خون تو ساختم.
خوب از آب دراومد. فکر کنم سه‌تا دیگه هم بسازم.
روی شمشیرهای بلند امضای «یاتونوموری» می‌زنم و روی کوتاه‌ها «کانئومی».
ولی واقعاً می‌تونن قدرت شیطانی داشته باشن؟
نمی‌دونم.
«یاتونوموری» و «کانئومی».
دلم می‌خواد بدونم این شمشیرها که اسم ما روشونه، صد سال دیگه کجا می‌افتن.
ولی حیف که من اون‌قدر عمر نمی‌کنم.
پس یاتو، می‌خوام تو بری و برام بفهمی.
اگه واقعاً قدرت خاصی داشتن، نذار ایمانت بلرزه.
آدما گاهی احمق می‌شن و اشتباه می‌کنن.
شیاطین هم چون خیلی کله‌شقن، با هم درگیر می‌شن.
ولی ما تو یه دنیا زندگی می‌کنیم. می‌دونی که شیاطین و آدما می‌تونن کنار هم باشن؟
باشه.
ببخش، می‌دونم خیلی ازت می‌خوام.
نه بابا، کمک به تحقق رویای شوهرم جزو وظایف یه زنه.
«شیاطین و آدما می‌تونن کنار هم زندگی کنن.»
پس واقعاً سوگینو-دونو داشت می‌رفت سمت اون رستوران.
چه داستان ترسناکی.
اینکه روحش با یه شمشیر نفرین‌شده تغییر کنه و مجبور بشه زنش رو بکشه...
نه، این دقیقاً درست نیست.
ها؟
درسته که یاتونوموری کانئومی یه شمشیر نفرین‌شده بود،
ولی قدرت خاصش «لبه آسمان» بود.
فقط می‌تونست ضربه‌های پرنده بزنه. همین.
ا-اما پس چرا سوگینو-دونو زنش رو کشت؟
ولی چرا، عزیزم...؟
ن-نه! من نبودم! کار من نبود!
ا-اون شمشیر! فقط به خاطر نفرینش بهت حمله کردم!
تقصیر من نیست!
آره، من مقصر نیستم.
این شمشیر هر کسی رو به کشت و کشتار می‌ندازه. کارش همینه!
این شمشیر بود که تو رو کشت!
من نبودم! فقط ذهنم رو تسخیر کرد!
اون فقط چون زنش دم دستش بود، بهش حمله کرد. همین.
خدایا...
ولی نتونست حقیقت رو قبول کنه و ترجیح داد باور کنه که شمشیر مجبورش کرده.
شاید همین جنبه تاریکش بود که هاتاکه‌یاما می‌خواست ازش سوءاستفاده کنه.
پس سوگینو-دونو اصلاً نمی‌خواست به خاطر کشور اون مرد رو ترور کنه.
فقط دنبال بهونه بود تا یکی رو بکشه و هاتاکه‌یاما-دونو این فرصت رو بهش داد، درسته؟
سخته که بگیم واقعیت چیه.
خیلی جالبه که جلوی اون وایسادی و حاضر نشدی سبک زندگیت رو عوض کنی.
فکر کنم... الان وقتشه که منم راه خودم رو تو زندگی انتخاب کنم.