معبد میزوهو
دنیای انیمه تقدیم می کند{ol;h;sl;be10t;دنیای انیمه تقدیم می کند}
مترجم: SorenA{ol;h;sl;be15sl;pos(964,104)sl;3c&H060BBD&t;مترجم: h;sl;fs60sl;fnBread Saucesl;3c&HD530F3&t;SorenA}
زیرنویس های بیشتر کانال تلگرامی دنیای انیمه awsub@{ol;h;sl;be15sl;pos(960,196)sl;3c&H692D6F&t;زیرنویس های بیشتر کانال تلگرامی دنیای انیمه h;sl;fnA nicsl;3c&HE7C62E&t;awsub@}
خوش اومدی، تسوچیورا.
چطور پیش رفت؟
ببخشید، ارباب.
متاسفم، نائوتسوگو میورا از دستم فرار کرد.
برای شکست من هیچ بهونه‌ای وجود نداره.
هر مجازاتی صلاح بدونید، می‌پذیرم.
بی‌خیال، تسوچیورا. من هیچ‌وقت به وفاداریت شک نکردم.
یه ماموریت ناموفق باعث نمی‌شه اعتمادم بهت کم بشه.
فقط دفعه بعد جبرانش کن.
چشم، خیلی ممنونم.
دفعه بعد نائوتسوگو میورا زنده فرار نمی‌کنه.
بی‌خیالش شو.
در عوض باید بری کیوتو.
کیوتو؟
اونجا اوضاع خیلی به هم ریخته‌ست.
اربابم شینسنگومی رو به کار گرفته
تا کیوتو رو کنترل کنه و امپریالیست‌ها رو دور نگه داره،
ولی ورق داره علیه‌شون برمی‌گرده.
اینجاست که تو وارد می‌شی.
تا حالا حدود صد تا شیطان فرستادم کیوتو.
تنها با یک نخ به هم بافته شده
اونا فقط شیطان‌های ضعیفن،
ولی می‌خوام تو رهبری‌شون رو به عهده بگیری و دشمن رو نابود کنی.
چشم.
ولی ببخشید، چطور تونستید صد تا شیطان رو با خودتون همراه کنید؟
خیلی راحت. به لطف یه نوع نوشیدنی جادویی.
البته الان دیگه دسترسی بهش غیرممکن شده.
متوجه شدم.
یاسوهیده ساما، می‌تونم یه سوال بپرسم؟
بپرس.
چرا لازم بود من به نائوتسوگو میورا جلوی اون مرد حمله کنم
در حالی که مجبور شدم هویت واقعیم رو لو بدم؟
چون مجبور بودیم.
یا این جواب برات کافی نیست؟
نه، قربان.
پس برو وظیفه‌ت رو انجام بده، تسوچیورا.
چشم.
کاری می‌کنم هر کسی جلوتون وایسه، نابود بشه، ارباب.
نگاه کن! همون بچه شیطانه!
بس کن!
نمی‌دونی اگه نزدیکش بشی چی کار می‌کنه!
موجود عجیب و غریب!
کافیه! همون کاری رو بکن که می‌گم، پسر!
زودباش باید بریم!
ولی مامان، فقط نگاهش کن!
دیگه بسه! داری منو دق می‌دی!
نوماری...
بازم یه چیز دیگه رو از دست دادم.
دافنه‌های زمستونی؟
همه جا دنبالت گشتم.
یهو غیب شدی، حتی یه کلمه هم نگفتی.
پس اینجا بودی؟
تعجب می‌کنم که تونستی پیدام کنی.
راستش اصلاً نمی‌دونستم.
فقط رفتم همه جاهایی که فکر می‌کردم ممکنه بری.
حالت خوبه؟
اون‌قدر ضعیف نیستم که با چند ضربه بمیرم.
منظورم این نبود.
حالا می‌خوای چی کار کنی؟
تسوچیورا همون شیطان قبلی رو می‌کشم.
این دیونگیه.
یادت رفته حتی یه خط هم نتونستی روش بندازی وقتی باهاش جنگیدی؟
با این حال، نمی‌تونم از هدفم عقب بکشم.
جینیا-کون...
همیشه می‌خواستم اینو بپرسم.
چرا این‌قدر دنبال جنگ با شیطان‌ها هستی؟
همه‌چی برمی‌گرده به بیست و چند سال پیش...
اون موقع تو یه روستای آهنگری به اسم کادونو زندگی می‌کردم.
استعداد ساخت شمشیر نداشتم، ولی تو استفاده ازشون خوب بودم.
واسه همین مسئول محافظت از دختر معبد روستا شدم.
اسمش بیاکویا بود.
فکر کنم عاشقش بودی، درسته؟
ها.
اون به خاطر کادونو از خوشبختی خودش گذشت.
و دختر معبد شد.
کاراش خیلی روم تاثیر گذاشت،
واسه همین فقط می‌خواستم ازش محافظت کنم.
تا این که یه روز، کادونو مورد حمله شیطان‌ها قرار گرفت.
با این که قرار بود نگهبانش باشم،
نتونستم نجاتش بدم.
اون روز همه‌چیزمو از دست دادم.
پر از خشم شدم.
از شیطانی که این کار رو کرد متنفر شدم.
صد سال دیگه،
همون شیطان قراره تبدیل بشه به یه خدای شیطانی که بر همه شیاطین حکومت می‌کنه
و قبل از نابود کردن دنیا، دوباره به کادونو برمی‌گرده.
باید جلوی اون خدای شیطان رو بگیرم.
این تنها دلیل وجودمه.
واسه همین شیاطین رو شکار کردم تا قدرتشون رو بگیرم.
می‌خواستم قویترین بشم.
اسم شیطانی که بیاکویا رو کشت، سوزونه.
اون خواهر کوچیکمه.
یعنی می‌گی دلیل این همه قدرت خواستن این بود که خواهرت رو بکشی؟
فقط خدا میدونه.
جوابم رو نمی‌دی، نه؟
ببخشید.
نمی‌خوام طفره برم.
واقعا نمی‌دونم چی باید بگم.
پس بذار یه سوال دیگه بپرسم.
می‌دونم که برای به دست آوردن قدرت می‌جنگی.
به عنوان بخشی از هدف بزرگ‌تر که متوقف کردن خواهرت بود.
ولی دقیقاً چرا فکر می‌کنی باید سوزونه رو متوقف کنی؟
ممکنه مجبور بشی بکشی‌ش.
و نمی‌فهمم چرا با این وجود تصمیم گرفتی
بازم این مسیر رو ادامه بدی.
خب، من...
داری برای محافظت از بقیه می‌جنگی؟
یا فقط واسه خالی کردن نفرتت؟
آخرش دنبال انتقام گرفتن هستی؟
نه.
نه برای عدالت می‌جنگم، نه برای انتقام.
حتی الان هم سوزونه جای خاصی تو قلبم داره.
ولی این خشم ولم نمی‌کنه.
هنوز اون‌قدر ازش متنفرم که میخوام بکشمش.
ولی یه بخشی از وجودم هنوز برای کشتنش دو دله.
با اینکه این همه سال زندگی کردم،
هنوز نمی‌دونم دلم واقعاً چی می‌خواد.
ولی به هر قیمتی شده، قسم خوردم جلوش رو بگیرم.
و مطمئنم
این خواسته نه از قهرمان‌بازی اومده، نه از نفرت از سوزونه.
فقط می‌خواستم یه نقطه پایان درست و حسابی برای زندگی‌م بذارم.
چیزی که واقعاً می‌خواستم نابود کنم...
اون بخش ناقص وجود خودم بود.
خیلی بی‌عرضه‌ام.
واقعیت اینه که از یه طرف از سر نفرت می‌خواستم بکشمش،
از یه طرف دیگه دلم می‌خواست با بخشش نجاتش بدم.
ولی آخرش
همه‌ش بهونه بود که با ضعف خودم روبه‌رو نشم.
معلومه که این خشم هیچ‌وقت فروکش نمی‌کنه
و تهش منو به بدترین نتیجه می‌رسونه.
کل مسیر زندگی‌م اشتباه بود.
خوشحالم.
تو همون جینیا-کونی هستی که همیشه می‌شناختم.
تو آدم خوبی هستی که می‌تونه اشتباهش رو قبول کنه.
ولی واقعاً درست بودن این‌قدر مهمه؟
بابام رو یادت میاد؟
اون واقعاً همه‌چیزش رو فقط به خاطر من ول کرد.
الان که بهش فکر می‌کنم،
فکر می‌کنم این انتخاب برای هر آدم معمولی اشتباه بود.
خب اون...
نه.
مهم نیست دلیلش چی بود. هیچ دلیلی کارش رو توجیه نمی‌کنه.
چون هنوز آدم‌هایی هستن که به خاطر اون کار آسیب دیدن.
ولی با این حال منو نجات داد.
باید بدونی که حتی اگه کار درست رو هم درست انجام بدی
همیشه نتیجه عالی نمی‌گیری.
حداقلش اینه که
من الان اینجام چون اشتباهش منو به اینجا رسوند.
جنگیدن برای کشتن خواهرت.
خوردن شیاطین برای گرفتن قدرتشون.
همه این کارها رو برای خودت کردی.
پس حق با توئه.
مسیرت و اتفاقاتی که تو رو به اینجا رسوندن،
همه‌شون اشتباه بودن.
ولی با این حال، آدم‌هایی هستن که به خاطر کارهات نجات پیدا کردن.
چرا اینجایی؟
منو ببخشید.
یه مدت بود داشتیم یواشکی گوش می‌دادیم.
میورا-ساما با نوماری-چان کمکم کرد دنبالت بگردم.
چون می‌خواست معذرت‌خواهی کنه.
رک بگم.
شکل شیطانی‌ت منو می‌ترسونه.
ترس از روبه‌رو شدن با چیزی خیلی قوی‌تر از یه آدم معمولی
باعث شد فرار کنم.
همون‌طور که می‌بینی، من یه هیولام.
احساس تو کاملاً طبیعیه.
نه!
دیدم چقدر برای انجام کار درست عذاب کشیدی،
ولی بازم با وجود خطر، پای راهت موندی.
از این نظر من و تو مثل همیم.
شاید شیطان باشی، ولی هیچ‌وقت هیولا نبودی!
جین-دونو!
تو دوست خوب منی.
می‌دونم یه بار فرار کردم.
ولی دیگه نمی‌خوام این کار رو تکرار کنم.
دلم می‌خواد...
تا آخرش دوستت بمونم!
بابا!
نوماری...
من نمی‌ترسونمت؟
نه، نمی‌ترسم! چون تو بابامی!
پس دیگه هیچ‌وقت غیب نشو!
همیشه در حال قربون صدقه رفتنی، مگه نه؟
صد در صد.
کافیه یکی بگه «بابا» تا دلش آب بشه و احساساتی شه.
همین صحنه کوچیک نتیجه همه اشتباهات توئه.
دیدی؟ آخرش هم این‌قدر بد نشد.
آره، حق با توئه.
واقعاً همین‌طوره.
قبول دارم.
این‌که همه‌چیزمو با بهونه نفرت توجیه کنم...
از اولش هم این سبک زندگی اشتباه بود.
با این حال،
قبول کردنش چیزی رو عوض نمی‌کنه، شیطان اعظم قراره بیاد.
احتمالاً نفرت من رو تا آخر می‌سوزونه
تا وقتی که من و سوزونه رو در روی هم بجنگیم.
با این حساب...
واقعاً درسته که من
بازم دست دراز کنم و آرزوی محافظ بودن داشته باشم؟
تو تا حالا خیلی‌ها و خیلی چیزها رو از آسیب نجات دادی.
تو فقط نمی‌خواستی باورش کنی.
که اینطور.
خب، باید برم.
ببخشید.
آخرش همیشه باید به تو تکیه کنم.
نگران نباش.
می‌گن باید با آتیش جواب آتیش رو داد.
بهتره بذاری یه شیطان، شیطان‌ها رو شکار کنه.
ببخشید من—
نه.
خیلی ممنونم!
می‌خوام به هدفم برسم.
تو هم باید همین کار رو بکنی.
وظیفه‌ت رو هم به عنوان یه انسان و هم یه سامورایی انجام بده.
بابا!
اوفو.
مواظب نوماری باش.
دوباره قرار نیست غیب بشی، نه؟
نه، قول می‌دم.
دیگه قایم‌موشک بازی نمی‌کنیم.
پس دختر خوبی باش و منتظرم بمون، باشه؟
باشه، بابا!
موفق باشی! سالم برگرد!
منتظرت می‌مونیم!
هی، تسوچیورا! خوشحالم اومدی.
مثل همیشه کم‌حرفی، نه؟
این دومیشه.
این دفعه یه کم با طرح تیغه بازی کردم.
یه ترکیب موج و خط درستش کردم.
شیک و خوش‌تراشه، درست مثل یه زن خوش‌قیافه.
کانه‌اومی، بهتره لحن حرف زدنت رو عوض کنی.
شاگردت رو معذب کردی.
یاتو! فقط یه نگاه بهش بنداز!
این خوشگل‌ترین شمشیریه که ساختم.
بعد تعجب می‌کنی چرا بهت می‌گن عجیب و غریب.
چرا این‌جوری نگام می‌کنی؟
تو که زنمی، نه؟
تو دیگه نه، رفیق!
ببخشید، منظوری نداشتم...
اوه! دوست دختر کوچولوت اومده.
همیشه باید خودتو نشون بدی، نه؟
باشه.
امروز می‌تونی یه کم زودتر بری، وقتی کار تموم شد.
اما استاد...
شنیدی چی گفتم.
لازم نیست ناراحت باشی.
همه‌مون گاهی به یه استراحت نیاز داریم.
باشه.
خب، اگه اصرار دارید...
عالیه!
فقط یه سوال.
چرا همیشه به حرف اون گوش می‌دی؟
قراره من رئیس باشم، خب!
خیلی طولش دادی.
بازم تویی.
منتظرت بودم.
چند وقت پیش یه گپ کوچیک با یه مشت شیطان داشتم.
انگار داری میری کیوتو، نه؟
شکستشون دادی؟
بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم طول کشید، ولی تمرین خوبی بودن.
چرا؟
چرا باید هم‌نوع‌هات رو بکشی فقط برای اینکه جلوی یاسوهیده ساما رو بگیری؟
الان که همه فهمیدن شیطانی،
دیگه دلیلی نداری برای آدما بجنگی.
هدفت رو نمی‌فهمم.
ایدئولوژی به من نمیاد.
می‌خوان خارجی‌ها رو بیرون کنن یا نه، برام مهم نیست.
حداقل فکر می‌کردم این‌طوریه...
ولی فهمیدم واقعاً از روش کار یاسوهیده هاتاکه‌یاما بدم میاد.
جنگ و دعوای کیوتو بین آدماست.
دارن برای آینده این کشور می‌جنگن.
ما هیولاها تو این قضیه جایی نداریم.
واسه همین این کار رو می‌کنی؟
نه.
انقدر آدم فضول و بی‌خیالی نیستم.
دلیل من خیلی ساده‌تره.
یه دوست تو میدان نبرد کیوتو دارم.
پس نمی‌تونم بذارم رد بشی.
جدی می‌گی؟
فکر می‌کردم حق ندارم موضع بگیرم.
آخرش من یه هیولای پر از نفرت‌ام که دنبال کشتن خواهرشه.
این فکر انقدر مسخره بود که حتی نمی‌تونستم به زبون بیارمش.
ولی یکی باعث شد بفهمم هنوز جون‌هایی هستن که می‌شه نجاتشون داد
حتی با وجود اشتباهاتم.
پس...
می‌خوام همین مسیر رو با یه ذره جسارت ادامه بدم.
و به خاطر همه چیزهایی که می‌خوام ازشون محافظت کنم...
دوباره این شمشیر رو به دست می‌گیرم!
باشه.
پس تو هم یه اصولی داری که بهشون پایبندی؟
آره.
من اون کسی نیستم که عقب بکشه.
منم همین‌طور.
له‌ات می‌کنم!
می‌کشمِت!
هر چقدر می‌خوای تلاش کن، فایده نداره!
این فقط فکر خودته.
می‌دونم قدرتت می‌تونه بدنت رو از فولاد هم سفت‌تر کنه.
ولی وقتی ازش استفاده می‌کنی، کل تحرکت رو از دست می‌دی.
خب که چی؟
حتی اگه این درست باشه، بازم نمی‌تونی بهم آسیب بزنی!
گفتم که، فایده‌ای نداره.
تو کاملاً مطمئنی که شکست‌ناپذیری،
واسه همین ضربه‌م رو مستقیم خوردی.
درسته، شاید هیچ حقه‌ای نداشته باشم که بتونه دفاعت رو بشکنه.
ولی خوشبختانه، لازم هم نیست.
چون در عوض می‌تونم قدرتت رو جذب کنم!
ادغام.
می‌گن نایب‌السلطنه امپراتوری مرده.
پس انگار دوران تویوتومی هم تموم شده.
دنیا دوباره پر از خشونت می‌شه.
خیلی زود مطمئناً یه جنگ شروع می‌شه تا دوره بعد رو رقم بزنه.
یعنی کار آهنگری هم دوباره رونق می‌گیره.
چی شده؟
هیچی، حالم خوبه.
ترجمه ای از گروه انیمه ورلد مترجم: SorenA کانال تلگرام: SorenaSubs@
اگه لازم داشتی حرف بزنی، من اینجام.
باشه.
پس گوش کن...