‫آن دروانز. متولدِ‌ 25 مارچ 1864.
‫مرگ براثر جراحات متعدد؛ 17 آگوست 1889.
‫بدون هیچ نکته‌ی حائزاهمیتی.
‫اگرچه شیاطین چهره‌ی فریبنده‌ای دارن، اما بی‌شک اعمال منزجرکننده‌ای ازشون سر می‌زنه.
‫حالا تکلیف چیه، ساشا؟
‫هی!
‫اون‌بالا چیکار می‌کنی؟
‫ یه‌ساعت داشتم با خودم حرف می‌زدم.
‫شرمنده‌ام، جناب لودگار. آخه گزارشاتی که شعبه‌ی انگلیسی ارسال کرده، خیلی جالب ان.
‫این‌طور که بوش میاد، اوضاع قراره حسابی جذاب بشه.
‫مثل اینکه کبکت خروس می‌خونه، ساشا.
‫معلومه! آخه فکرشو بکنین، جناب لودگار؛ انگلستان و آلمان!
‫با تصور اینکه چه اتفاقی ممکنه بیفته، به وجد نمیاین؟
‫قسم می‌خورم تک‌وتوک فرشته‌های مرگی پیدا می‌شن که به اندازه‌ی تو از انجام این کار لذت ببرن.
‫دقیقاً! واقعاً‌ خوش‌حالم که یه فرشته مرگ شدم.
‫هی، به‌نظرتون بعدش چه اتفاقی میفته، جناب لودگار؟
‫شخصاً، حدس می‌زنم‌ــ
‫آه، این بحث بمونه برای بعد.
‫سؤال اصلی اینه که، چه‌جوری با اون شیطان سروکله بزنیم؟
‫به‌نظرم بهتره به حال خودش بذاریمش. الان همراه طرف قراردادشه.
‫اون دختره رو می‌گی؟
‫نه.
‫پس،‌ طرف قراردادش کجاست؟
‫آه، نه، منظورم این نبود.
‫اون طرف قراردادشه، منتها طبق این گزارش، یه پسره.
‫هـــه؟ جان من؟
‫کارنامه‌ی قابل‌توجهی هم داره.
‫خانواده‌ش، فنتوم‌هایوها، ترتیب کارهای کثیف خاندان سلطنتی انگلستان رو می‌دن.
‫ارباب جوان؟
‫لباس‌هاشون‌ــ اون‌ها فرشته‌ی مرگن؟
‫پربیراه نمی‌گفتی، ساشا. از نزدیک که نگاهش کنی، معلومه پسرـه.
‫متوجه حضورمون شد!
‫احتمالاً از وقتی‌که با یه شیطان پیمان بسته، یه پاش لب گوره.
‫آدم‌هایی که توی یه قدمی مرگن، درجا ‫متوجه ‫حضورمون می‌شن، چون‌که ما اساساً خود مرگ‌ایم.
‫یا اینکه...
‫شاید یه‌چیز آبا و اجدادی‌ـه.
‫جان من راست می‌گین؟ اگه این‌طوری باشه که اوضاع از این هم باحال‌تر می‌شه.
‫به‌هرحال، کم‌کم دیگه باید بریم سراغ قبض روح بعدی‌مون.
‫چـــشـــم!
‫غیب‌شون زد.
‫همیشه وقتی آدم‌ها می‌میرن، سروکله‌ی این‌ها پیدا می‌شه.
‫البته از اونجایی که به پروپامون نپیچیدن، ‫به‌نظرم صد شرف دارن به فرشته‌های مرگ انگلیسی.
‫خب دیگه، به راه‌مون ادامه بدیم.
‫باشه.
Nee sono te de kowashite
هی، بزن بشکن با دست‌هات
Fujouri na unmei
این سرنوشت واهی رو
Nomikomareta
بلعیده‌شده
Kaibutsu no ibukuro
در بطن یک هیولا
Are kara zutto
از اون‌موقع تابه‌حال
Karamitsuku sabita kusari
این غل‌وزنجیر زنگ‌زده من رو به بند کشیدن
Kizukazu ni ita nara
اگه بی‌خبر مونده بودم
Kizukazu ni ita nara
اگه بی‌خبر مونده بودم
Yami demo kowaku nakatta
حتی تاریکی هم من رو نمی‌ترسوند
Nee sono te de kowashite
هی، بزن بشکن با دست‌هات
Nee sono te de kowashite
Fujouri na unmei
این سرنوشت واهی رو
‫سیاه دمخا
‫آرک جادوگر سبز
Kirisaita sono ken de
با شمشیرت تکه‌ پاره‌ش کن
Hontou no sekai misete
دنیای واقعی رو بهم نشون بده
Moudoku ni tokedashite
پیش از اینکه سم من رو توی خودش حل کنه
Watashi de naku naru mae ni
و دیگه خودم نباشم
Saa sono te de kowashite
بجنب، بزن بشکن با دست‌هات
Chigirenai tsumi to watashi o
من و گناه گسست‌ناپذیر رو از هم بِدَر
Chigirenai tsumi to watashi o
من و گناه گسست‌ناپذیر رو از هم بِدَر
Chigirenai tsumi to watashi o
من و گناه گسست‌ناپذیر رو از هم بِدَر
Nidoto mou modorenai
این‌دفعه دیگه برگشتی نیست
Fujouri na mezame ne
از این بیداری مضحک
Saa sono te de kowashite
بجنب، بزن بشکن با دست‌هات
Naraka e to tsureteitte
من رو در ورطه فرو ببر
Mou wasurenai mada itai
خاطرم می‌مونه، هنوز هم درد داره
Kimi no koto keshitai
می‌خوام محوت کنم
‫کاری از: Cielo ‫Cielo_Sub@
‫پناه بر خدا!
‫این یارو... دیگه کیه؟ می‌تونه آروم و بی‌‌سروصدا آدم رو غافلگیر کنه.
‫هیچ بنی‌بشری نمی‌تونه لرزه به اندامم بندازه.
‫توی فاصله‌ی کم دست بالا با اونه. باید یه‌مقدار ازش فاصله بگیرم.
‫تف تو ذات‌شون،‌ تیرانداز هم دارن؟
‫کدوم گوری‌ـه؟
‫گمونم فعلاً‌ چاره‌ای جز عقب‌نشینی ندارم.
‫جناب تاناکا، صدمه‌ای ندیدین؟
‫خوبِ خوبم.
‫ممنونم که هوام رو داشتی.
‫ای امان از روزگار بی‌وفا، ظاهراً حتی من هم از عوارض پیری مصون نیستم.
‫بریم دنبالش؟
‫نه، به ریسکش نمی‌ارزه.
‫ارباب جوان علامتِ تغییر مسیر دادن.
‫لابد اتفاقی افتاده. باید عجله کنیم.
‫اطاعت می‌شه.
‫اونجاست؟
‫اگه درست یادم باشه و اطلاعاتم غلط از آب درنیاد، باید همین‌جا باشه.
‫راه‌آهن نظامی باید اون‌طرف این در باشه.
‫خدا کنه یکی از قطارها هنوز کار کنه...
‫صبر کنین.
‫اسکار می‌گه، «داخل آدم هست. صدای پای شیش هفت نفر رو می‌شنوم.»
انقدر دقیق می‌تونی بفهمی؟
‫می‌بینم اون نیم‌وجبی یه خدمتکار اعجوبه استخدام کرده.
‫سلیقه‌ش توی خدم‌وحشم هرچقدر هم با مال پدرش فرق کنه، ولی همون‌قدر عجیبه.
‫حضور دشمن به این معناست که همچنان از راه‌آهن استفاده می‌شه.
‫خوشا به احوال‌مون. شاید بتونیم سه‌سوته یه قطار رو راه بندازیم.
‫تو همین‌جا بمون و این رو نگه دار.
‫یالا بریم، ته‌ریش خان.
‫اطاعت.
‫کـ ـ‌کی اونجاست؟
‫مـ‌ ـ‌ متجاوزها؟!
‫چجوری وارد اینجا‌ــ
‫تمام.
‫«آ ـ آهان.»
‫«چه فی‌الفور!»
‫اسکار و امیلی می‌گن.
‫دست بجنبونین، پسرها!
‫فوراً برای آتشدان، زغال‌سنگ بیارین.
‫حله.
‫جناب بالدو!
‫فینی! همه‌تون روبه‌راهین؟
‫بله!
‫امیلی می‌گه، «از قرار معلوم، کیتس راهنمای به‌دردبخوری بوده.»
‫فینی، در خروجی رو باز کن!
‫مِی‌رین و اسنیک، برین ببینین چرخ‌ها روغن‌کاری شدن یا نه.
‫اطاعت، قربان!
‫لطفاً‌ همین‌جا منتظر بمونین، بانو سالیوان.
‫باشه.
‫جناب تاناکا، می‌سپرمش به شما.
‫همه‌شون روغن‌کاری شدن!
‫در خروجی هم بازه!
‫خیلی‌خب، وقتشه راه بیفتیم!
‫سوار شو، فینی!
‫بانوی من!
‫وُلف؟
‫بانو سالیوان!
‫وُلفرام، بهمون... خیانت کردی...
‫ولُف... آخه چرا؟
‫بانوی من!
‫متأسفم که این‌همه مدت بهتون دروغ گفتم!
‫حق دارین اگه چشم دیدن‌مون رو نداشته باشین! ‫عیب نداره اگه هیچ‌وقت ما رو نبخشین!
‫ولی، بانوی من، شما...
‫شما...
‫خائن پست‌فطرت.
‫برو به جهنم، جادوگر سبز!
‫ای داد. انتظار نداشتم غذایی از توی اجاق در بره.
‫لابد اون‌قدر که باید داغ نبوده.
‫وُلف! وُلف!
‫بانو سالیوان، مراقب باشین!
‫وُلف!
‫بانوی من...
‫شما...
‫جادوگر نیستین.
‫یه دختر عادی‌این.
‫وُلف!
‫دنیای من، خاکستری مطلق بود.
‫تا اون‌جا که حافظه‌م یاری می‌کنه،
‫اطرافم و آدم‌ها همه از دم خاکستری بودن.
‫روحم هم از رنگ‌های دیگه خبر نداشت.
‫بجنگین، توله‌سگ‌های نکبت!
‫برای کشورتون بجنگین و در راه دفاع از وطن، شهید شین!
‫سربازهای چلمن و کودن اینجا جایی ندارن.
‫اگه می‌خواین اینجا بمونین، باید انقدر بدوئین تا خون بالا بیارین!
‫شما نره‌خر‌ها پشیزی نمی‌ارزین، حالیتونه؟
‫این رو توی اون کله‌های پوک‌تون فرو کنین، نفله‌ها!
‫بکشین!
‫شما پدرسگ‌ها فقط واسه کشتن دشمن‌، زاده شدین.
‫عمر طولانی برای شما، مایه‌ی شرمساری‌ـه!
‫همه‌ی جون‌کندن‌هام فقط واسه حفاظت از کشورم بود.
‫ولی یکی نبود بگه کشور اصلاً‌ چی هست؟ و چرا باید ازش حفاظت کنیم؟
‫هیچی بارم نبود.
‫خشنود باش، ستوان دوم. امروز به یه واحد ویژه منتقل شدی.
‫توی مأموریت جدیدت، یه اسم برات انتخاب می‌کنم.
‫می‌تونی خودت رو «ستوان یکم وُلفرام گِلزِر»‌ معرفی کنی.
‫اطاعت!
‫من که فقط تکنیک‌های آدم‌کشی رو آموزش دیده بودم، مأموریتی که بهم محول شد...
...‫...مراقبت و محافظت از جادوگر سبز
‫و در صورت لزوم، خلاص‌شدن از شرش بود.
‫وُلـ... وُلفا... وُلفرام...
‫می‌شه «وُلف» صدات بزنم؟
‫بنده خدمتکارتون هستم. به هر اسمی خواستین صدام بزنین.
‫حتماً‌ شوخی‌تون گرفته.
‫وُلف؟
‫اون روزهای فلاکت‌بار توی دوره‌ی آموزشی...
‫وُلف!
‫من رو برای این کار آماده نکرده بودن.
‫نه برای این کار.
‫و نه برای این کار.
‫وُلف...
‫بانوی جوان.
‫من با شناخت شما، برای اولین‌بار به وجود رنگ‌های روشن پی بردم.
‫و فهمیدم میل به محافظت از یه‌چیز ارزشمند، چه حسی داره.
‫دلیلم برای جنگیدن.
‫پس خواهشاً، هر بلایی هم سرم اومد...
‫وُلف!
‫بانوی... جوان؟
‫من... من...
‫حرف نزن!
‫جناب وُلفرام.
‫مرگ قبل از ارباب، برای یه خدمتکار جایز نیست.
‫بنا به گفته‌ی محترم‌ترین فرد مشغول در این حیطه.
‫سباستین، یه چاقوی گداخته برام بیار.
‫می‌رین، هرچی آب و پارچه می‌تونی برام بیار.
‫الساعه.
‫متوجه شدم.
‫نذارین بلند شه.
‫و یه گوله پارچه توی دهنش فرو کنین تا زبونش رو گاز نگیره.
‫چشم!
‫نه... نه، وُلف! توروخدا نمیر!
‫خودت رو جمع‌وجور کن!
‫وظیفه‌ی تو به‌عنوان جادوگر سبز، نجات مردمت ـه.
‫خود تو بودی که این حرف رو زدی!
‫اون تنها بازمانده‌ از اهالی روستاته.
‫ما از وُلفسشلوخت خارج شدیم، و این یعنی الان توی دنیای بیرونیم.
‫اینجا از جادو یا معجزه خبری نیست.
‫باید نجاتش بدی...
‫با دست‌های خودت!
‫وُلف.
‫اگه اینجا بمیری، تا عمر دارم، نمی‌بخشمت!
‫خون‌ریزی‌اش فعلاً‌ قطع شده.
‫اگه بتونه یه‌جایی زیر دست پزشک مداوا شه، خطری تهدیدش نمی‌کنه.
‫وظیفه‌تون رو به نحو احسن انجام دادین، بانوی جوان.
‫دیدریک، مخفیگاهت رو بهم قرض بده.
‫تو که چه بهت قرضش بدم چه ندم، سروکله‌ت اونجا پیدا می‌شه.
‫امان از دستت بچه‌ جون. الحق که لنگه‌ی پدرتی.
‫وقتی گفتین سوار قطارش کنم، حسابی جا خوردم.
‫دنیای بیرون پر از هیولاهایی به مراتب بدتر از گرگینه‌هاست.
‫هیولاهایی که اسم خودشون رو گذاشتن، «آدمیزاد».
‫به عبارتی، اون به یه سگ نگهبان نیاز داره.
‫به‌علاوه...
‫اون تضمین منه. حتی با اینکه زیاد می‌دونم، ‫به‌خاطر اون هم که شده هرگز من رو نمی‌کشه.
‫عجب. اما اینکه علی‌رغم وجود من درکنارتون، به دنبال تضمین‌این،
‫نشون می‌ده خیلی آدم دل‌نگرانی هستین، ارباب جوان.
‫مزه نریز.
‫من کمتر از همه به تو اعتماد دارم.
Waltz o odoru kono sekai de douka te o hanasazu ni
توی این دنیا که والس می‌رقصیم، لطفاً دستم رو رها نکن
Nando to naku ikikau kanashii itoshisa o kawasazu ni
گاه و بیگاه، بی آنکه از مهر و محبت غم‌بار دوری کنیم، از کنار هم می‌گذریم
Itsushika himitsu ga futsuu e to kawarihatete mo
حتی اگر روزی رازها به چیزی معمولی بدل گردند
Bokura wa kitai shite irareru ka na
آیا می‌تونیم همچنان امیدوار بمونیم؟
Nee
هی
Nee
هی
Tsuyogatte nakucha kuzurekitte kieru
اگر تظاهر به قوی‌بودن نکنم، در هم می‌شکنم و از میان می‌رم
Mahou to sura yobenai kono negai o
این آرزو که حتی نمی‌تونم جادو صداش کنم
"Suteta hou ga raku"
«اگه دور می‌انداختمش راحت‌تر بود»
Tabun sou da to shite
شاید همین‌طور باشه
Soredemo taemanaku rasen o kaku
اما مارپیچ کماکان تا ابد ادامه داره
Bokura wa
ما
Bokura wa
ما
Osore o furidoki
بر ترس‌هامون غلبه می‌کنیم
Maku wa akete kita
پرده کنار می‌ره
Ano kako wa ima to tomoni aru koto o
اون گذشته هنوز هم با منه
"Wasureta hou ga raku"
«اگه فراموشش می‌کردم راحت‌تر بود»
Tatoe sou da to shite
شاید همین‌طور باشه
Soredemo taemanaku rasen o kaku
مارپیچ تا ابد ادامه داره
(Bokura no waltz) Bokura no waltz
(والس ما) والس ما