‫کاری از: Cielo ‫Cielo_Sub@
‫اکنون به بندر ماهیگیری جزیره‌ی توری‌شیروجیما خواهیم رسید.
‫ممکن است هنگام پهلوگیری، ضربه‌ی شدیدی را تجربه کنیم.
‫توری‌شیروجیما، ها؟
‫لطفاً تا اطلاع ثانوی در جای خود باقی بمانید.
‫به گمونم حالا یه پرنده‌ی مهاجر زخمی به حساب میام.
‫چی گفتی؟
‫کی یه پرنده‌ی مهاجر زخمی‌ـه؟
‫آه...
‫من؟
‫تو؟
‫چرا؟
‫چون‌که زخمی شدم.
‫کجات زخم شده؟
‫قلبم.
‫و ـ ولش کنین.
‫این اولین‌بارمه که به این جزیره میام.
‫پس چرا انقدر احساس دلتنگی می‌کنم؟
‫چی می‌گی؟
‫ای وای، داشتم با خودم حرف می‌زدم؟
‫کم‌وبیش.
‫تاحالا شده برای اولین‌بار به یه‌جایی برین ‫ولی حس کنین به‌شدت دلتنگش بودین؟
‫آه، چیز رو می‌گی...
‫حجاب.
‫هــــه؟
‫احیاناً منظورتون دژاوو نیست؟
‫آره، همون.
‫حجاب.
‫برو که رفتیم.
‫با اجازه.
‫شرمنده‌ات شدم.
‫می‌خواستم توی بندر به استقبالت بیام، ولی...
‫بگذریم، تابه‌حال فرصت آشنایی نداشتیم، من میساکی کیوکو ام. ‫از وقتی مادربزرگ فوت کردن، مسئولیت خونه‌ به عهده‌ی من بوده.
‫تاکاهارا هایری هستم.
‫ممنونم که توی تعطیلات تابستونی ازم مراقبت می‌کنین.
‫خواهش می‌کنم، بیا اتاقت رو نشونت بدم.
‫شرمنده بابت بوی نم اتاق.
‫دستی به سر و روش کشیدم، ولی ‫مدت‌ طولانی انباری بوده.
‫نفرمایید، اتفاقاً بازتاب دقیقی از وضعیت روحی‌ام ـه.
‫هرچی نباشه، من یه پرنده‌ی مهاجر زخمی‌ام.
‫جانم؟
‫آه، هیچی، مهم نیست.
‫راستی، یکی دیگه از بچه‌های فامیل هم الان توی جزیره‌ست.
‫از بچه‌های فامیل؟
‫آره.
‫ولی انگار اصلاً‌ توی خونه بند نمی‌شه.
‫الان هم اینجا نیست.
‫بعداً باهم آشناتون می‌کنم.
‫«نظرت چیه بیای به جزیره‌ی توری‌شیروجیما؟»
‫توی نامه‌ی خاله کیوکو که درست قبل‌ از ‫تعطیلات تابستونی ‫به دستم رسید، نوشته بود.
‫مادربزرگ عجیب‌وغریبم ماه پیش از دنیا رفت،
‫و انباری پر از چیزمیزهایی که از سفرهاش ‫به کشورهای ‫مختلف جمع کرده بود، از خودش به یادگار گذاشت.
‫بعضی از وسایل برای خانواده‌مون ارزش معنوی دارن،
‫برای همین نمی‌تونیم با شرکت خدمات نظافتی تماس بگیریم.
‫به‌خاطر همین، خاله کیوکو دنبال یه نفر توی ‫فامیل می‌گشت که سرش خلوت باشه.
‫که از قضا من راست کارش بودم.
‫البته تا پارسال وقت سر خاروندن نداشتم.
‫و حالا، پیش‌بینی آب‌وهوای فردا، بیست‌وششم جولای.
‫منطقه‌ی سِتوچی تحت‌تأثیر فشار جوی بالا...
‫ببخشید...
‫تونستی استراحت کنی؟
‫شرمنده که از راه نرسیده مزاحم‌تون می‌شم...
‫اودونِ سانوکی!
‫با کلی تِمپورای کاکیاگه!
‫و سوپ رقیق و بافت نرم!
‫اودونِ سانوکی!
‫ای‌کاش این اولین غذایی نبود که اینجا می‌خوری.
سان کاری طلایی
اودون سانوکی
‫اشکالی نداره.
‫شرمنده‌ات شدم.
‫دوست داشتم یه‌چیزی برات درست کنم، ولی خودت می‌دونی دیگه...
‫بله، متوجه‌ام.
‫هـــه؟
‫آه، راستی! یه جای خوب این نزدیکی‌ها هست.
‫هایری-کون، می‌تونی موتور سیکلت برونی؟
‫آره، گواهینامه دارم.
‫یه رستوران پایین تپه هست.
‫غذاهاش خیلی خوش‌مزه‌ان.
رستوران مارین
کاتسودون
وعده نان کرم‌دار
سینی شاد
سینی صبحانه
سینی ناهار
‫این‌ها...
‫می‌بخشید، یه «سینی شاد» لطف می‌کنید.
‫به روی چشم.
‫نوش جان.
‫می‌گما...
‫فکر می‌کردم «سینی شاد» سفارش دادم.
‫مرغ و تخمش باهم نفله شدن.
‫شاد نیست؟
‫فکر کنم یه دوری توی جزیره بزنم.
دبستان توری‌شیروجیما
‫تو روحش.
‫گم‌وگور شدم.
‫ببخشید...
‫جنابعالی؟
‫آه...
‫تاکاهارا هایری.
‫تاکا...؟
‫و تو؟
‫اسمت چیه؟
‫شیروها.
‫شیروها...
‫چه کار داری می‌کنی؟
‫تمرین می‌کنم.
‫شنا؟
‫این منم که باید تو رو سؤال‌پیچ کنم!
‫جانم؟
‫پس گم شدی؟
‫دارم سعی می‌کنم راه خونه‌ی کاتو-سان رو پیدا کنم.
‫عــه، منظورت خونه‌ی خودته، ساکاهارا-سان؟
‫آه، نه، اسمم تاکاهاراست.
‫سا ـ ساکاهارا؟
‫نه...
‫هرچی، می‌تونی ساکاهارا هم صدام کنی.
‫شرمنده، باید برم.
‫برو بالای تپه و تهش بپیچ دست راست.
‫سر تقاطع سوم بپیچ دست چپ.
‫یکی طلبت.
‫راستی...
‫چرا این‌موقع شب داری تمرین می‌کنی؟
‫خطرناکه. نباید این‌کار رو بکنی.
‫یه‌وقت خدای نکرده عضله‌ی پات بگیره و ‫کسی این دور و بر نباشه، چی؟
‫...کوی.
‫دوسوکوی!
‫این کلمه احتمالاً مخففِ «Do shitsukoi» به معنای «خیلی سمج» باشه.
‫خـ ـ خداحافظ!
‫مرسی که آدرس دادی!
‫ببخشید...
‫خب؟
‫خوش‌مزه بود؟
‫بله، حرف نداشت.
‫تا یادم نرفته، «دوسوکوی» یعنی چی؟
‫شیتسوکوی.
‫سمج
‫آه، ببخشید...
‫نه، این یه اصطلاح عامیانه توی جزیره‌ست.
‫وقتی یه نفر سمج می‌شه و اعصابت رو خرد می‌کنه، ‫بهش می‌گی، «دوسوکوی».
‫راحتم بذار!
‫آه.
‫پس، یعنی داشتم اعصابش رو خرد می‌کردم.
‫این یه هوم‌ ران تمام‌کننده‌ست!
‫به بهترین شکل ممکن به توپ ضربه می‌زنه!
‫سلام.
‫بیدار شو دیگه.
‫عه، هشت صبحه ها.
‫آه...
‫از آشنایی‌ت خوش‌وقتم. اومی هستم.
‫تو باید همون بچه‌ی فامیل باشی.
‫من تاکاهارا هایری‌ام.
‫از دیدنت خوش‌حالم.
‫همچنین...
‫تاکاهارا-سان.
‫بفرما، نوش جان کن.
‫برنج سرخ‌شده؟ اول صبحی؟
‫خودم درستش کردم.
‫هـــه، باریکلا بابا.
‫حالا همچین تحفه‌ای هم نیست.
‫آره والا.
‫چی گفتی؟!
‫هیچی، ببخشید.
‫خدایی دستخوش داری.
‫خیلی‌خب، ایتاداکیمـــاس.
‫نوش جان.
‫به به، چه خوش‌مزه‌ست!
‫برنجش خیلی نرمه و ادویه‌اش کاملاً‌ میزونه.
‫نظر لطفته.
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫بازم باختم؟
‫داری دغل‌ می‌کنی!
کارهای خانه
دوشنبه
سه‌شنبه
چهارشنبه
پنج‌شنبه
جمعه
شنبه
یک‌شنبه
بیرون بردن زباله‌ها
اومی
ظرف شستن
لباس شستن
تمیز کردن اتاق
تمیز کردن حمام و دستشویی
‫چطور می‌تونم توی سنگ، کاغذ، قیچی دغل کنم؟
‫آخه مگه می‌شه آدم هر سری ببازه!
‫چاره‌ای نیست، بهت می‌گم.
‫پس واقعاً داری دغل می‌کنی!
‫دغل‌ تو کارم نیست.
‫از قیافه‌ات پیداست.
‫وقتی می‌خوای سنگ بیاری، قیافه‌ات رو این‌جوری می‌کنی.
‫و وقتی می‌خوای قیچی بیاری، این قیافه رو می‌گیری.
‫خیلی تابلویی.
‫صبر کن ببینم...
‫پس اگه قبل از سنگ آوردن دهنم رو باز کنم، می‌برم.
‫منتها من شنیدم چی گفتی.
‫سنگ، کاغذ، قیچی...
‫حالا!
‫چطور ممکنه؟
‫خیلی‌خب!
‫پس اگه قیافه‌ام رو این‌جوری کنم و سنگ بیارم، چی؟!
‫سنگ، کاغذ، قیچی...
‫به حق چیزهای ندیده...
‫چرا، چرا؟! چرا نمی‌شه؟!
‫می‌پرسی چرا؟
‫خب پس، این‌طوری چی؟
‫صورتش...
‫پوکر شد.
‫سنگ، کاغذ، قیچی...
‫بردم! بردم!
‫بالأخره موفق شدم!
‫جانمی!
‫حال کردی؟!
‫خب دیگه، من می‌رم بیرون.
‫به سلامت.
‫خداحافظ!
‫اگه بخوای، می‌تونی کمی استراحت کنی.
‫بعداً ازت می‌خوام توی انبار بهم کمک کنی.
‫چطوره فعلاً از جزیره لذت ببری؟
‫شاید با شخص خاصی آشنا شدی.
‫شخص خاص؟
‫خوابیده، نه؟
‫خداوکیلی...
‫چطور اینجا انقدر امنه؟
‫سگ؟
‫بپا!
‫چیزه...
‫صبح بخیر.
‫تو ـ تو ـ تو ـ تو ـ تو کی هستی؟!
‫واسه چی بغلم کردی؟!
‫می‌ ـ می‌خوای ترتیبم رو بدی؟
‫لطفاً اولش با ملایمت جلو برو!
‫پس آخرش می‌تونم خشن شم؟
‫برو بابا!
‫تاکاهارا هایری؟
‫اسم عجیبی داری.
‫اگه شکایتی داری، می‌تونی به پدر و مادرم رجوع کنی.
‫الان مشغول زیر و رو کردن وسایل مادربزرگتی؟
‫پس حالا حالاها اینجایی، نه؟
‫برای مدتی.
‫می‌شه انقدر تابلو ازم متنفر نباشی؟
‫من دل‌نازک‌تر از اونی‌ام که به‌نظر می‌رسم.
‫چطور می‌تونم متنفر نباشم؟
‫تو توی خواب بهم حمله کردی.
‫حمله نکردم.
‫به‌هرحال، اگه دیدی خوابم، راحتم بذار.
‫وای، گندش بزنن!
‫ساعت دو شده!
‫دیر می‌رسم به سرکار!
‫ایناری! بدو بریم!
‫پون!
‫ساعت دو ـه؟
‫از کجا فهمید؟
‫به یکم تنوع توی زندگی‌ام نیاز دارم.
‫دریا همه‌چیز رو فرو می‌بره.
‫گذروندن تابستون توی یه جزیره‌ی ناآشنا،
‫همه‌ی نگرانی‌های بی‌اهمیتم...
‫تابستون همیشه بی‌رحمه.
‫داره کاملاً‌ درکش می‌کنه.
‫تو ـ تو کی هستی؟
‫نباید با این سر و وضع بیای بیرون.
‫خطرناکه.
‫خطرناکه؟
‫دیوونه!
‫بدون اخطار بهم شلیک کرد!
‫شلیک؟
‫آهای، مردک خودنما!
‫حق نداری خارج از منطقه‌ی شنا لخت بگردی!
‫فوراً لباس بپوش و خودت رو تسلیم کن!
‫هـ ـ هیچ معلوم هست اینجا چه خبره؟
‫شکار برهنه‌ها.
‫شکار برهنه‌ها؟
‫اگه از جونت سیر نشدی، آتیش کن برو!
‫با ـ باشه!
‫من اومدم.
‫خوش او‌ــ
‫چیـ ـ چیه؟ چی شده؟
!‫‫منم همین سؤال رو دارم
‫چرا نیمه‌لختی؟
‫هـــه؟
‫نیمه‌لخت؟
‫این هم از رسم و رسوم جزیره‌ست؟
‫رسم و رسوم؟
‫دیروز...
‫دیروز هم یه مرد نیمه‌لخت دیدم.
‫آه، شکار برهنه‌ها...
‫شکار برهنه‌ها؟
‫هیچی، بیخیال.
‫ولش کن.
‫به‌هرحال، زود باش یه‌چیزی تنت کن.
‫آه، راستی.
‫تاکاهارا-سان...
‫یه بسته برات اومده.
100% نویچیگو
‫از خونه فرستادن؟
‫توی تیم شنا بودی؟
‫نه.
‫توی باشگاهِ شورت شنا بودم.
‫همچین چیزی وجود نداره.
‫می‌تونی از کیوکو-سان بپرسی.
‫کیوکو-سان، باشگاه شورت شنا چیه؟
‫تاکاهارا-سان! کیوکو-سان فقط یه قیافه‌ی عجیب به خودش گرفت...
‫هان؟
‫تاکاهارا-سان؟
‫تاکاهارا-سان!
‫بدک نبود.
‫کدوم بخش رو می‌گی؟
‫بـ ـ ببخشید، فکر کنم بلند گفتم.
‫بازم گم شدی؟
‫نه دقیقاً.
‫پس، چی؟
‫دوسو‌ــ
‫ببین، باید دستت رو تا جای ممکن دراز کنی.
‫بعد یه‌لحظه همون‌طوری نگه‌اش داری.
‫تفاوت زیادی ایجاد می‌کنه.
‫چـ ـ چی؟
‫فعلاً!