‫حسابی خوش گذرونده بودم و خیس عرق بودم.
‫همون‌جا روی زمین نشستم و به آسمون چشم دوختم.
‫خورشید دقیقاً‌ بالای سرم بود.
‫گل و گیاه زیر نور آفتاب می‌درخشیدن.
‫یه چیز نرم به آرومی سرم رو نوازش کرد.
‫باد بود؟ یا دست یه هاله؟
‫به‌طور مبهم یادمه که یه‌نفر این‌طوری سرم رو نوازش می‌کرد.
‫از دور شنیدم که یکی صدام می‌کرد.
‫می‌گفت، «بیا باهم بازی کنیم.»
‫ننه کیدو می‌گه یه چمپیون به جزیره اومده ‫که مشت شکسته‌ش رو درمان کنه.
قهرمان
‫چمپئون؟
‫نه، چمپیون.
‫چمـ...پیون؟
‫یس! چپمیون!
‫اوکی! چمپیون!
‫ا ـ احتمالاً‌ همین‌قدر برای امروز کافیه.
‫شایدم حق با بابابزرگم باشه.
‫باید بیشتر تلاش کنم.
‫ببخشید...
‫جنابعالی؟
‫تاکاهارا هایری.
‫تاکا...؟
‫تو چی؟
‫اسمت چیه؟
‫شیروها.
‫شیروها...
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫تمرین می‌کنم.
‫تمرینِ شنا؟
‫این منم که باید تو رو سؤال‌پیچ کنم!
‫جانم؟
‫پس گم شدی؟
‫دارم سعی می‌کنم راه خونه‌ی کاتو-سان رو پیدا کنم.
‫منظورت خونه‌ی خودته، ساکاهارا-سان؟
‫آه، نه، اسمم تاکاهاراست.
‫سا ـ‌ ساکاهارا؟
‫نه...
‫هرچی، می‌تونی ساکاهارا هم صدام کنی.
‫شرمنده، باید برم.
‫برو بالای تپه و تهش بپیچ دست راست.
‫سر تقاطع سوم بپیچ دست چپ.
‫یکی طلبت.
‫راستی...
‫چرا این‌موقع شب داری تمرین می‌کنی؟
‫خطرناکه. نباید این‌کارو بکنی.
‫یه‌وقت خدای نکرده عضله‌ی پات بگیره و ‫کسی این دور و بر نباشه، چی؟
‫...کوی.
‫دوسوکوی!
‫خـ ـ‌ خداحافظ! مرسی که آدرس دادی!
‫خوش اومدین.
‫آ ـ آئو!
‫نیازی نیست انقدر تعجب کنی.
‫ضمناً، بستنی‌های هندوانه‌ایمون هم تموم شده.
‫وایسا، وایسا.
‫می‌گم، فردا توی رستوران یه جشن خوش‌آمدگویی می‌گیریم.
‫می‌خوای تو هم بیای؟
‫جشن خوش‌آمدگویی؟
‫برای کی؟
‫یکی از اقوام ننه کاتو که تازه اومده اینجا.
‫گفتی کاتو؟
‫چه شکلیه؟
‫خب...
‫کم مونده بود ترتیبم رو بده.
‫ترسناکه.
‫نه، دارم شوخی می‌کنم.
‫نومیکی می‌گفت، به‌نظر پسر خوبی میاد.
‫می‌گفت از راه نرسیده، با ریویچی و تنزن مچ شده.
‫ترسناکه.
‫اگه بتونم میام.
‫باشه.
‫منتظرت می‌مونیم.
دبستان توری‌شیروجیما
‫بدک نبود.
‫کدوم بخش رو می‌گی؟
‫چیزه...
‫شب بخیر.
‫بازم گم شدی؟
‫نه دقیقاً.
‫پس، چی؟
‫می‌خوای ترتیب منم بدی؟
‫البته که نه!
‫درواقع تاحالا ترتیب هیشکی رو ندادم، خب؟
‫ببین...
‫باید دستت رو تاجای ممکن دراز کنی.
‫بعد یه‌لحظه همون‌طوری نگه‌ش داری.
‫تفاوت زیادی ایجاد می‌کنه.
‫چـ ـ‌ چی؟
‫فعلاً!
‫فازش چیه؟
‫بابابزرگ.
‫یه تُک پا می‌رم بیرون.
‫همین‌حالا؟
‫به دوست‌هام قول دادم...
‫خیلی‌خب.
‫با اجازه‌تون.
‫ایش.
‫اولین چیزی که به زبون میاری، «ایش»ـه؟ یکم زیاده‌رویه.
رستوران مارین
‫اهم.
‫پس خودت رو رسوندی،‌ ها؟
‫به جشن خوش‌آمدگویی.
‫ممنونم.
‫دیروز به نصیحتت عمل کردم و تونستم یکم بهتر شنا کنم.
‫و ـ‌ واقعاً؟
‫همه‌ش همین بود.
‫خدا قوت.
‫برات توی راه برگشت به خونه‌تون آرزوی سلامتی می‌کنم.
‫تازه از راه رسیدم!
‫خیر سرم این جشن خوش‌آمدگویی‌مه!
‫من که هیچ‌وقت بهت خوش‌آمد نگفتم.
‫آه، وایسا!
‫می‌گم...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، بعد از اون حرفی که بهم زدی، باید ازت می‌پرسیدم.
‫چیزه...
‫شیروها-سان؟
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫خودمون رو معرفی کردیم. ‫همون روز اولی که همدیگه رو دیدیم.
‫هایبارا ساتوشی.
‫نه‌خیر.
‫تاکاهارا هایری.
‫خب، شیروها-سان...
‫نیازی به «-سان» نیست.
‫باشه.
‫پس، شیروها.
‫منظورت از اون حرف‌های چند لحظه پیشت چی بود؟
‫خب...
‫شیروها؟
‫بـ ـ به تو ربطی نداره!
‫خودت چی؟
‫برای چی به این جزیره‌ی متروکه اومدی؟
‫برای مرتب کردن وسایل مامان‌بزرگم.
‫یادم رفته تعطیلات تابستونی رو چطوری بگذرونم.
‫حس می‌کردم دارم به یه بچه‌ی گم‌شده نگاه می‌کنم.
‫با شنیدن حرف‌هاش،‌ یادم افتاد...
‫که سال‌ها پیش، وقتی بچه بودم، ‫توی تابستون به‌ظاهر بی‌پایانی این‌ور و اون‌ور می‌دوئیدم.
‫تابستونی پر از خانواده و دوست‌هام.
‫همیشه یه کاری بود که سرم رو باهاش گرم کنم.
‫و آفتاب تمام‌مدت به صورت‌مون می‌تابید.
‫این خاطره رو برام زنده کرد.
‫از وقتی‌که به این جزیره اومدم، به دوران بچگی‌م فکر می‌کنم.
‫نمی‌دونم چرا.
‫یه‌جورایی هیجان‌انگیزه.
‫شاید به‌خاطر همین بود که،
‫وقتی بهش گفتم، لبخند خجالتی زد...
‫شاید چون دلت با جزیره‌ست، این احساس رو داری.
‫که اینطور.
‫امیدوارم همین‌طور باشه که می‌گی.
‫چیزه...
‫می‌تونم یه سؤال ازت بپرسم؟
‫خب، می‌گما...
‫جریان این مشت شکسته چیه؟
‫شنیدم تو یه چمپیونی که اومده اینجا تا مشت شکسته‌ش رو درمان کنه.
‫ا ـ‌ این صرفاً یه استعاره‌ست.
‫من سختی‌های زیادی رو از سر گذروندم، و، خب...
‫دیگه توان جنگیدن ندارم.
‫حس دردناکیه.
‫هیجاب.
‫هیجاب؟
‫ولش کن.
‫هیجاب...
‫چه عجیب‌غریب.
‫اونی-چان!
‫صبح شده. صبح شده ها.
‫صبح...
‫صبح بخیر،‌ اونی-چان.
‫صبح بخیر، اومی-چان.
‫«اونی»؟
‫آه، آره، من رو می‌گه.
‫هنوز بهش عادت نکردم.
‫اومی-چان، این دیگه چیه؟
‫برنج سرخ‌شده با خرچنگ، با مواد اولیه‌ی تازه‌ای ‫که از بندر خریدم، درستش کردم.
‫آره، فقط یکم زیادی تازه‌ست.
‫لاأقل اول تیکه‌تیکه‌ش می‌کردی.
‫آماده‌ کردنش سخته.
‫عـــه، مامان جون!
‫عه‌وا، برای صبحونه خرچنگ می‌خورین؟ چه تجملاتی.
‫بهتره بگیم، چقدر جهنمی.
‫قدرت آتیش، اصل و اساس برنج سرخ‌شده‌ست.
‫راستی، کیوکو-سان...
‫انبار چی می‌شه؟
‫فعلاً فکرش رو نکن.
‫برو بازم کیف جزیره رو ببر.
‫کیف جزیره رو ببرم، ها؟
‫خب، با چندتا آدم باحال آشنا شدم.
‫شیروها، ها؟
‫شیروها.
‫خوب پیش می‌ره؟
‫بگی نگی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنم؟
‫چشمم به یه دوستی... یه آشنایی افتاد و ‫گفتم بیام یه سلام و احوال‌پرسی کنم.
‫اهم.
‫خب، چی داری می‌گیری؟
‫هرچی گیرم بیاد.
‫می‌شه چوب ماهیگیری‌ت رو قرض بگیرم؟
‫ولی اینجا زیاد ماهی پیدا نمی‌شه.
‫گرفتم!
حرفه‌ای هستی؟
‫نه، ولی شاید استعدادش رو دارم.
‫قبلاً استاد خرچنگ گرفتن بودم.
‫تو...
‫نمی‌دونستم بعدازظهر شده.
‫کاری از: Cielo ‫Cielo_Sub@
‫این همون چیزیه که فکر می‌کنم؟
‫آه.
‫بیشتر شبیه غذاهای باره، ولی...
‫خداییش تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫آشپز خوبی هستیا، نه؟
‫توی خونه مسئولیتش با منه.
‫وای پسر، چقدر خوش‌مزه‌ست!
‫و ـ واقعاً؟
‫خیلی لذیذه!
‫عـ ـ عجب.
‫دستت طلا.
‫خیلی چسبید.
‫هیچ‌کس توی خونه‌ی ما آشپزی بلد نیست.
‫حالا که غذات رو تموم کردی، راحتم بذار.
‫هیچ‌چیز خوبی از این عایدمون نمی‌شه.
‫آه، حالا که شکمم سیر شده، هوس یه‌چیز شیرین کردم.
‫هستی بریم بستنی چیزی بخریم؟
‫مهمون من بابت ناهار.
‫پـ ـ پس، بستنی هندوانه‌ای بگیریم.
‫ایول، قبوله.
‫خداروشکر که امروز بستنی هندوانه‌ای‌ها رو تموم نکرده بودن.
‫عــه، هایری و شیروها ان که.
عشقم آی-چان
‫چـــــی؟!
‫چقدر سرد بود...
‫هوی هوی، اگه اینجا لخت شی، نومیکی بهت شلیک می‌کنه ها.
‫باشه، ولی شما دوتا چی؟
‫ما ردیفیم!
‫البته بهتر بود تتو باشه که با آب یا بارون شسته نشه.
‫می‌خواین داغ روی دل مامان و باباتون بذارین.
‫چی شده، شیروها؟
‫گرمازده شدی؟
‫شنیدم امروز گرم‌ترین روز ساله.
‫نه، معلومه به‌خاطر اون بستنی هندوانه‌ایش حالش گرفته.
‫نگران نباش، شیروها.
‫فردا هم روز خداست.
‫ا ـ‌ این سه‌تا مرد لخت اینجا چه غلطی می‌کنن؟!
‫همچین بی‌حیایی شرم‌آوری توی روز روشن!
‫نه تنها لخت شدین، بلکه گور خودتونم کندین.
‫سوءتفاهم شده!
‫شیروها...
‫حتماً‌ خیلی ترسیدی.
‫الان دیگه جات امنه.
‫پا ـ‌ پاره‌ی تنم رو...
‫از دست دادم.
‫شیروها-سان! توی جمله‌بندی‌ت تجدید نظر کن!
‫شما پسرها...
‫تـ ـ توروخدا اون‌جوری نگاهمون نکن!
‫کلاس انجمن خواهران...
‫زجرکش شدن...
‫این‌ها رو بگیرین.
‫چه سرده!
‫محض احتیاط سرد نگه‌شون داشتم.
‫شیروها.
‫با دست‌های خودت آبرو و حیثیت ازدست‌رفته‌ت رو پس بگیر.
‫خب خب...
‫شکار مردها شروع می‌شه.
‫سزای دشمنان زنان!
‫حالا حساب‌تون رو می‌ذاریم کف دست‌تون.
‫آخ!
‫سرده!
‫نه، شلیک نکن!
‫دید پویای من به لطف پینگ‌پنگ،‌ به حد اعلی رسیده!
‫نه!
‫به صورتم شلیک نکن، شیروها!
‫نمی‌تونم نفس بکشم!
‫کلکشو بکن!
‫انتقامت رو گرفتم.
‫شیروها.
‫ترتیبشو دادیم.
‫ما برنده شدیم.
‫پیروزی!
‫ولی خوب شد که همه‌مون،‌ از جمله احمق‌ها، دور هم جمع شدیم.
‫آره.
‫خیلی وقته که با شیروها وقت نگذروندیم.
‫خوش گذشت.
‫ا ـ اصلاً هم خوش نگذشت.
‫شیروها؟
‫آه، دیروز خوب گولم زدی ها.
‫ولی خوش گذشت، مگه نه؟
‫آفتاب اذیتت نمی‌کنه؟ دیروز هم اینجا بودی.
‫بستنی هندوانه‌ای دیروزی...
‫شیروها!
‫چرا اون‌قدر بیرون موندی که به این روز افتادی؟
‫داشتم امتحان می‌کردم.
‫امتحان می‌کردی؟ چی رو؟
‫دیدمش.
‫می‌دونستم طوریم نمی‌شه.
‫می‌دونستم یکی به دادم می‌رسه.
‫چی دیدی؟
‫از کجا می‌دونستی؟
‫الان دیگه خوبم.
‫بذارم زمین.
‫هی، می‌شنوی چی می‌گم؟
‫نه‌خیر.
‫همون‌جایی که هستی بمون.
‫به خدا حالم خوبه.
‫نگرانت شدم.
‫ببخشید.
‫ممنونم، هایری.
‫اوهوم.
ناروسه
‫یو.
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫شیروها از وقتی‌که بچه بود، ‫همیشه فاصله‌ش رو با بقیه‌مون حفظ می‌کرد.
‫ولی بازم همه‌مون باهم وقت می‌گذروندیم.
‫مثل دیروز.
‫بعدش چهار سال پیش، یه اتفاقی افتاد.
‫یکی از همکلاسی‌هامون یهو نشست گفت...
‫شیروها قراره نفرین‌مون کنه و بکشتمون.
‫نفرین؟ کشتن؟
‫درواقع،‌ اون بچه از یه پرتگاه سقوط کرد.
‫جون سالم به در برد، ولی...
‫وقتی اون اتفاق افتاد، شیروها اونجا بود.
‫حتماً تصادفی یا اتفاقی بوده.
‫آره، در حالت عادی آدم همچین فکری می‌کنه.
‫مسئله اینه که، خانواده‌ی شیروها یه‌جورایی، خب...
‫اینجا معبد ناروسه‌ست.
‫ناروسه...
‫ناروسه؟!
‫الان یه جزیره‌نشین عادیه، ولی اون قدیم ندیم‌ها،
{=0}معبد ناروسه
‫همه‌ی مراسم‌ها و جشنواره‌های جزیره به عهده‌ی خانواده‌ی اون بود.
{=0}معبد ناروسه
‫اون دسته از مردم خرافاتی هنوزم طور دیگه‌ای باهاش رفتار می‌کنن.
{=0}معبد ناروسه
‫پس یه‌طور اصل و نسب خاصی دارن؟ ‫انگار مثلاً کاهنه‌های معبدن؟
‫آره یه‌جورایی.
‫هم چیزهای خوب و هم چیزهای بد به بار آوردن.
‫پس همه نگفته می‌دونن که نباید زیادی باهاشون صمیمی شن.
‫برای همین بود که بهم گفت بهش نزدیک شم؟
‫نه.
‫درسته که یکم کدورت بین‌مون هست، ‫ولی همه‌مون دوست‌های بچگی هستیم.
‫و با اینکه تازه باهات آشنا شدیم،‌ ‫تو رو هم دوست خودمون می‌دونیم.
‫شاید صرفاً گیجش کردی.
‫کنار تو انگار تاحدودی اون آدم سابق می‌شه.
‫درست نیست ما اینو بگیم، ولی...
‫می‌شه حواست به شیروها باشه؟
‫تا جای ممکن؟
‫ریویچی،‌ تنزن...
‫آره.
‫البته.