‫بلند شو.
‫آدم که وسط کار خوابش نمی‌بره.
‫آه، تویی هیتومی.
‫بازم داشتی چرت می‌زدی،‌ کیوکو؟
‫هان؟ خوابم برده بود؟
‫خیلی هم عمیق خوابیده بودی.
‫ دیگه نمی‌تونم تشخیص بدم کِی خوابم و کِی بیدار.
‫پروانه‌ام یا یه آدم...
‫چی داری می‌گی؟
‫آه، نشنیدی؟ از یه داستان افسانه‌ایه.
‫نه شنیدم و نه اهمیتی به سواد مطالعه‌ت می‌دم.
‫از دست تو.
‫خیلی بی‌ادبی، هیتومی.
‫خب، چه خبر از این‌ورا؟
‫آه، یه درخواستی ازت داشتم.
‫یه‌ روزی قراره با یه دختر آشنا بشی.
‫یه‌ روزی؟ با یه‌ دختر؟
‫چقدر سربسته.
‫وقتی ببینیش، می‌فهمی کی رو می‌گم.
‫اوهوم. گرفتم.
‫با یه دختر آشنا می‌شم و وقتی ببینمش، می‌فهمم.
‫چیزه...
‫خوش اومدی.
‫خب... اسمت چیه؟
‫اومی.
‫اومی-چان.
‫خب، بیا داخل.
‫و یه چیز دیگه.
‫احتمالاً با یه پسر هم آشنا می‌شی.
‫تاکاهارا هایری هستم.
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم.
‫منم از آشناییت خوش‌وقتم.
‫میساکی کیوکو هستم.
‫ازت می‌خوام مراقب هردوشون باشی.
‫اسمِ‌ اومی-چان با حروف «بال» و «آینده» نوشته می‌شه.
‫اومی
‫هـــــه.
‫چه اسم باحالی.
‫از آشناییت خوش‌وقتم، اومی-چان.
‫به اسمم «-چان»‌ نچسبون.
‫عــه؟ فقط من نمی‌تونم با «-چان» صدات کنم؟
‫بله.
‫عه‌وا، حالا که فکرشو می‌کنم...
‫اومی ‫هایری
‫توی اسم جفت‌تون «بال»‌ هست.
‫خب،‌ پس...
‫اومی؟
‫اوهوم.
‫امیدوارم این تابستون حسابی بهمون خوش بگذره.
‫چقدر خرت‌وپرت اینجا هست.
‫مادربزرگ علاقه‌ی شدیدی به احتکار داشته.
‫عادت داشت هرچیزی رو که به‌نظر نایاب می‌اومد، نگه داره.
‫پس برای همین زنگ زدین و ازم کمک خواستین.
‫واقعاً ممنونم که اومدی.
‫آه، فکر کنم دیگه وقت شامه.
‫ولی، شرمنده‌م. دست‌پخت من ‫انقدر خاصه که نمی‌تونم جلوی کسی بذارمش.
‫پایین تپه یه رستوران هست.
‫می‌شه لطفاً اومی-چان هم با خودت ببری؟
‫ممنونم.
‫خب، برگردیم خونه؟
‫سفت بچسب.
‫برو که رفتیم!
‫ای داد.
‫باورم نمی‌شه بنزین‌ تموم کردیم.
‫رسماً وسط ناکجاآباد گیر افتادیم.
‫ستاره‌ها رو می‌گی؟
‫آره، ستاره‌ها.
‫نگاهشون کن.
‫دارم می‌بینم.
‫تو کی هستی؟
‫چیزه، من تاکاهارا هایری‌ام.
‫و ایشون...
‫اومی‌ام.
‫اومی؟
‫اوهوم.
‫تو چی؟
‫شیروها ام.
‫شیروها؟ اسم کوچیکته یا اسم فامیلیت؟
‫اسم کوچیکه.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫رو هوا گفتی؟
‫پس، شیروهایی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم شنا می‌کنم.
‫اونو که با یه نگاه فهمیدم.
‫منظورم اینه چرا این ساعت اینجایی؟
‫هوا تاریکه. به‌نظرم خیلی خطرناکه.
‫یه‌وقت خدای نکرده عضله‌ی پات بگیره و ‫کسی این دوروبر نباشه، چی؟
‫اقلاً وقتی بقیه این نزدیکیا بودن، بیا شنا کن.
‫دوسوکوی.
‫عــه؟
‫دوسوکوی!
‫چه دختر عجیبی بود.
‫خوشگل بود.
‫آره خدایی.
‫اومدم توری‌شیروجیما تا کمک کنم ‫وسایل مادربزرگم رو جمع‌وجور کنیم.
‫وقتی هفده سالم بود، تعطیلات تابستونیم این‌طوری شروع شد.
‫گرسنمه.
‫می‌خوای یه‌چیزی درست کنم؟
‫درخواستی داری؟
‫برنج سرخ‌شده.
‫ایتاداکیماس.
‫چطوره؟ خوش‌مزه‌ست؟
‫هفت امتیاز.
‫هــه؟ از چندتا؟
‫از صدتا.
‫چقدر نمره‌ی پایینی.
‫دلم نمی‌خواد.
‫ببخشید، ولی هنوز آماده نشده.
‫عیب نداره، یکم دیگه صبر می‌کنم.
‫فهمیدم!
‫اگه امکانش هست، می‌شه جای من با اومی-چان بازی کنی؟
‫چشم.
‫از اونجایی که کار دیگه‌ای نداشتم، با اومی-چان رفتیم جزیره‌گردی.
‫درعرض چند روز، با کلی آدم آشنا شدم.
‫همه‌شون یکم عجیب‌وغریب بودن، ‫ولی درکل دوستانه باهامون رفتار کردن.
‫یه جای جدید، دوست‌های جدید...
‫یه تابستون جدید.
‫با خودم فکر کردم شاید بتونم اینجا تبدیل به یه آدم جدید بشم.
‫اومی، برنج سرخ‌شده‌ی تلافی‌ام رو ملاحظه کن.
‫ایتاداکیماس.
‫هشت امتیاز.
‫ای بابا.
‫می‌خوای طرز تهیه‌ی برنج سرخ‌شده رو یاد بگیری؟
‫بذار ببینم.
‫تا اونجایی که یادمه...
‫برنج سرخ‌شده‌ی شیروها رودست نداشت.
‫برنج‌ سرخ‌شده‌ی شیروها؟
‫مامان و بابای شیروها قدیم‌ها یه رستوران داشتن.
‫آره.
‫شیروها عطر و طعم واقعی رو از اونجا یاد گرفت.
‫چه جای باصفاییه.
‫سلام.
‫هیچ فکرشو نمی‌کردم اهل ماهی‌گیری باشی.
‫امواج امروز به کامم نیستن.
با ماهی‌ای که می‌گیری، چیکار می‌کنی؟
‫می‌خورمش. مسلماً.
‫قلابت گیر کرد.
‫ای وای!
‫می‌خوریش؟
‫د ـ درستش اینه که بخورم.
‫به خودت فشار نیار.
‫د ـ دریای اینجا خیلی دلپذیره.
‫اگه بذارم یه ساعت توی آب بجوشه، مزه‌ی آبالون می‌ده.
‫نوعی صدف دریایی
‫انشالا.
‫انشالا؟
‫می‌شه چوب ماهی‌گیریت رو قرض بگیرم؟
‫آب‌های توری‌شیرو رو دست کم نگیر.
‫اینجا جای آدم‌های ناشی نیست.
‫گرفتم.
‫تخصص داری؟
‫نه، مبتدی‌ام.
‫امتحان می‌کنی؟
‫گرفتم.
‫خدایی؟
‫اومی‌ام.
‫آماده‌ست.
‫خیلی سفت و در عین حال جویدنی‌ـه!
‫تازه از دریا گرفتیمش.
‫پسندیدی، اومی؟
‫نود و پنج امتیاز!
‫خوش‌حالم که خوشت اومده.
‫راستی.
‫می‌شه طرز تهیه‌ی برنج سرخ‌شده رو بهمون یاد بدی؟
‫عــه؟ چقدر یهویی.
‫می‌خوام برنج سرخ‌شده‌ای درست کنم که اومی انگشتاشو باهاش بخوره.
‫مهم‌ترین نکته‌ی برنج سرخ‌شده، حرارته.
‫اولاً به یه تابه‌ی چینی نیاز داری و...
‫وایسا.
‫ما فقط تابه‌ی معمولی توی خونه‌مون داریم.
‫پس، به خودت زحمت نده.
‫برنج سرخ‌شده درست کردن کار هرکسی نیست.
‫می‌خوام با خانواده‌م بخورم...
‫عــه؟ خانواده؟
‫اوهوم، اون‌طوری که همه دور هم جمع می‌شن.
‫نمی‌دونم چه شکلی می‌شه.
‫من مامان و بابا ندارم.
‫کم‌کم دیگه بریم خونه.
‫جدی؟
‫خب پس، بریم.
‫فعلاً شیروها، بابت ماهی هم ممنونم.
‫خواهش.
‫خداحافظ.
‫هی، مطمئنی نمی‌خواستی یکم بیشتر با شیروها وقت بگذرونی؟
‫همین‌طوری خوبه.
‫تو هنوز بچه‌ای. باید هرچی می‌خوای بگی.
‫بچه‌ها لازم نیست خواسته‌هاشونو بریزن توی خودشون.
‫باشه.
‫کاری از: Cielo ‫Cielo_Sub@
‫کیوکو-سان؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫هایری-کون.
‫تنهایی؟
‫آره. رفته بودم قدم بزنم.
‫موضوع چیه؟
‫اومی گم شده.
‫خونه‌ی ما همیشه ساکته.
‫خیلی مدته که وقتی بابا می‌رسه خونه، نمی‌گه «برگشتم».
‫نمی‌دونم چند وقت شده.
‫اون حرف باعث می‌شه صرفاً بیشتر احساس تنهایی ‌کنم.
‫اینجایی.
‫بابایی؟
‫نه‌خیر.
‫من بابات نیستم.
‫دلت برای بابات تنگ شده؟
‫بابام سرش شلوغه.
‫خب، باباها باید کار کنن. ‫اون هم فقط داره کارشو انجام می‌ده.
‫اوهوم.
‫بابام خیلی وقت پیش بهم گفت...
‫قبلاً برای یه‌چیزی خیلی زحمت می‌کشیده، اما موفق نشده.
‫گفت از اینکه فرار کرده، پشیمونه.
‫فرار کرده؟
‫منم فرار کردم.
‫بعضی‌ها بهم محبت داشتن.
‫یه‌سری‌ها نگرانم بودن.
‫اما من فرار کردم.
‫به‌خاطر همینه که اینجام.
‫می‌خوام ازشون معذرت بخوام، ولی الان نمی‌تونم.
‫دیگه نمی‌خوام فرار کنم.
‫اومی...
‫آره، حق با توـه.
‫دیگه نباید از تابستون فرار کنیم.
‫بیا بریم خونه.
‫کیوکو-سان دلش شور می‌زنه.
‫اصلاً برای چی اومدی اینجا؟
‫بابایی خونه نبود.
‫منو «بابایی» صدا نکن.
‫عــه، داشتی دنبال من می‌گشتی؟
‫آخه چرا؟
‫چون‌که نمی‌خوام فرار کنم.
‫می‌خوام پیشت بمونم.
‫باشه.
‫همه اینجا جمع شدن.
‫اومی-چان!
‫خداروشکر.
‫ببخشید که نگران‌تون کردم.
‫همین که سالم و سرحال می‌بینمت، برام کافیه.
‫دوستان، ممنونم که دنبال اومی گشتین.
‫می‌گما...
‫کاری هست که بخوای انجام بدی؟
‫کاری که بخوام انجام بدم؟
‫مگه چندبار توی زندگی فرصت می‌کنیم همچین جزیره‌ای بیایم.
‫بیا کاری بکنیم که یه تابستون به‌یادموندنی بشه.
‫کاری که می‌خوام بکنم؟
‫مامان...
‫می‌خوای خاله‌بازی کنی؟
‫مطمئن نیستم با این سن‌وسال بتونم باهات خاله‌بازی کنم.
‫نه.
‫یه‌کاری هست که می‌خوام با مامانم انجامش بدم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای به کیوکو-سان بگیم بهش زنگ بزنه و ازش بخواد بیاد به جزیره؟
‫نه.
‫من مامان ندارم.
‫دیگه مامانی ندارم.
‫که اینطور.
‫می‌خوای دنبالش بگردیم؟
‫می‌خوای دنبال یه مامان بگردیم؟
‫دنبالش بگردیم؟
‫بیا یکی رو پیدا کنیم که مامانت بشه.
‫بازم اومدی.
‫چیزه...
‫می‌شه به حرف‌هام گوش بدی؟
‫خب...
‫عجب.
‫اومی-چان هم مامان نداره.
‫آه، ببخشید. بی‌ملاحظگی کردم.
‫می‌گم، چرا انقدر به خودت زحمت می‌دی؟
‫می‌گه نمی‌خواد فرار کنه.
‫نمی‌خواد فرار کنه؟
‫هیچ‌وقت نپرسیدم از کی یا چی داره فرار می‌کنه.
‫ولی خودم بعد اینکه مشکلی برام توی خونه ‫پیش اومد، به اینجا فرار کردم.
‫اومدم اینجا تا ذهنم رو از نگرانی‌ها دور کنم.
‫و تو این مدت، با این بچه‌ی فسقلی آشنا شدم ‫که می‌گه نمی‌خواد فرار کنه.
‫برای همین می‌خوام کمکش کنم.
‫بستنی هندوانه‌ای.
‫هرموقع خواستم، باید برام بخری.
‫و اگه بخرم؟
‫اندازه‌ی یه بستنی هندوانه‌ای، براش مادری می‌کنم.
‫قرارمون اینه.
موافقی؟
‫ممنونم!
‫حال کن، اومی!
‫شیروها گفت مامانت می‌شه!
‫سـ‌ ـ سلام.
‫اوپس؟
‫هوی، هوی.
‫وقتی کسی بهت سلام می‌ده، در جواب چی می‌گی؟
‫اوپس...
‫ببخشید، انگار بازم خجالتی شده.
‫هان؟ شیروها؟
‫اوپس...
‫استرس گرفتی؟
‫ا‌ ـ استرس نگرفتم.
‫فقط نمی‌دونم چطوری با بچه‌ها حرف بزنم.
‫این رو لطف می‌کنی.
‫دفتر خاطرات تصویری
‫می‌شه 189 ین.
‫ولی اگه این مدادرنگی دوازده رنگ هم برداری،
‫جمعاً می‌شه 1,000 ین.
‫می‌خرم!
‫ممنون از خریدتون!
‫دمت گرم، آئو.
‫نگاهش کن، داره از جون و دل مایه می‌ذاره.
‫بابایی داره تمام تلاشش رو می‌کنه.
‫اومی، تعطیلات تابستونی مفرح‌مون رو شروع کنیم؟
‫این یه دفتر خاطرات تصویری جادویی‌ـه.
{=0}‫دفتر خاطرات تصویری ‫اومی
‫هرکاری که می‌خوای انجام بدی رو توش بنویس تا عملی بشه.
{=0}‫دفتر خاطرات تصویری ‫اومی
‫وای خدا جونم!
{=0}‫دفتر خاطرات تصویری ‫اومی
‫وا ـ‌ واقعاً می‌شه یه دفتر خاطرات تصویری جادویی خرید؟
‫هـــه؟
‫یکم فروردین.
‫بابایی وقتی داشت ادای کتزالکواتل رو در می‌آورد، یه آواز خوند.
‫خیلی خوش گذشت.
‫وای، جدی یه دفتر خاطرات تصویری جادویی‌ـه!
‫وای.
‫ببینم، اومی...
‫نمی‌خوای مامانت ادای کِتزالکواتل رو دربیاره؟
‫از خدایان آزتک‌ها که معمولاً به‌صورت «مار پردار» یا «مار رنگارنگ» ترجمه می‌شود.
‫مامانی ادای کتزالکواتل رو درآورد و یه آواز برام خوند.
‫خب، چطوره از فردا بقیه‌ی صفحات دفتر خاطرات هم پر کنی؟
‫اوهوم!
‫دوم آگوست.
‫با مامانی کاردستی درست کردیم.
‫کارش حرف نداره.
‫از اینجاش بگیر.
‫اوهوم.
‫حالا یه لحظه چشم‌هات رو ببند.
‫خب.
‫می‌تونی بازشون کنی.
‫اسرارآمیزه، مگه نه؟
‫جادوییه!
‫آره احتمالاً.
‫بهم جادو یاد بده، ماــ
‫می‌تونم مامانی صدات بزنم؟
‫مامانی...
‫چقدر جلو رفت!
‫شگرد پرتاب کردن این موشک‌های کاغذی، آروم و ثابت بودنه.
‫تاحالا ندیده بودم یه موشک کاغذی انقدر پرواز کنه.
‫بهترینه، نه؟
‫آره،‌ بهترینه!
‫موشک کاغذی مامان حرف نداره!
‫هایپر ماستنگ اسپشیال دیمنشن فور مک ثری من بهتر پرواز می‌کنه.
‫ها.
‫عصبانی!
‫سوپر ماستنگ فایر کازمیک مود لول 7ام هنوز مونده.
‫منم قدرت واقعیمو هنوز رو نکردم.
‫چیزه...
‫بیاین باهم دوست باشیم.
‫می‌خوام بدون بحث و دعوا، موشک‌های کاغذی پرتاب کنیم.
‫رقابت نمی‌کنیم، همکاری می‌کنیم.
‫همه باهم.
‫آره!
‫اولترا پورک هورایزن وی اکسپلوشن فور!
‫آماده؟
‫پرواز!