‫پس به حرف هیچ‌کس گوش نمی‌دن؟ جالبه.
‫زک، تو...
‫اگر در غار قدم نگذاری، مار به خنده میفته.
‫منم موجود لجبازی هستم.
‫تازه از دست فازی‌ها آزادت کردیم، ‫و هنوز قدرت کاملت رو نداری!
‫نباید تنهایی بری اونجا.
‫یه شایعه‌ی تأییدنشده هست که می‌گه
‫اونجا یه از دسته از دشمن‌ها برامون کمین کردن.
‫چرخ آبی با ضربه‌های کاپّا نمی‌چرخه.
‫هرچند...
‫شورا درموردش ساکت نمی‌شینه ها.
‫اگه اون پیرمردها انقدر می‌خوان قافله عقب بمونن...
‫خودم تو گوششون فرو می‌کنم!
‫اورون
‫HADAD
‫AnimeList
‫میراژ
‫اولین دیدار آفلاین‌مون
‫پیدا کردن اسم گروه خودش کار سختیه، نه؟
‫m 858 36 l 1084 36 1084 681 858 681
‫طراح
‫هایمی
‫(اورشینو ‫کوکومی)
‫سنسه، لازم نیست خیلی باهاش کلنجار برید.
‫m 858 36 l 1084 36 1084 681 858 681
‫طراح
‫هایمی
‫(اورشینو ‫کوکومی)
‫m 858 36 l 1084 36 1084 681 858 681
‫طراح
‫هایمی
‫(اورشینو ‫کوکومی)
‫m 858 36 l 1084 36 1084 681 858 681
‫طراح
‫هایمی
‫(اورشینو ‫کوکومی)
‫m 858 36 l 1084 36 1084 681 858 681
‫سازنده
‫دنگکی ‫ملون
‫(ماکووا یوری)
‫بیشتر روی پنل‌بندی صفحات گیر کردم.
‫هردو سعی دارن با همکاری یکدیگر یک فن‌مانگا از اورون میراژ بسازند.
‫شرمنده، سنسه.
‫تقصیر منه که نمی‌تونم درست پنل‌های مانگا رو تقسیم کنم.
‫اشکالی نداره. خودمم می‌خواستم ‫ توی پنل‌بندی خودمو به چالش بکشم.
‫درضمن، به‌نظرم ساختن مانگا از اون داستان کوتاه کار سختیه.
‫پنل‌بندی یعنی...
‫مرزگذاری برای پنل‌ها، کشیدن شخصیت‌ها، ‫و نوشتن دیالوگ‌ها در صفحه.
‫وظیفه‌ی دنگکی ملون آماده‌سازیِ داستان تا بخش پنل‌بندی‌ـه.
‫ولی فکر نمی‌کردم همین اول‌کاری گیر کنم...
‫این وضعیت قطعاً شبیه «چرخ آبی با ضربه‌های کاپّا نمی‌چرخه»ست.
‫آره، می‌فهمم.
‫منو یاد جمله‌ی زک توی چپتر 127 میندازه ‫ که گفت «خودم تو گوششون فرو می‌کنم!»
‫ولی این چند روزه بیشتر از قبل ‫ توی چیتر، داستان‌های کوتاه پست می‌کنید.
‫× ‫SS = داستان کوتاه
‫فالوورهاتونم بیشتر شده.
‫چون داستان‌های تک صحنه‌ای رو راحت می‌تونم درست ‌کنم.
‫ولی وقتی حرف از نوشتن یه داستان کامل باشه، ‫نمی‌تونم چیزی بنویسم.
‫صرفاً داشتن میل به داستان‌سرایی کافی نیست.
‫حس می‌کنم یه مؤلفه...
‫مثل یه ماده‌ی مخفی وجود داره که ‫ برای جذب مخاطب‌ها بهش نیاز دارم.
‫حس می‌کنم درست جلوی چشمامه.
‫ولی همه‌چیز درست مثل اورو میرا دست‌نیافتنیه!
‫متأسفم، ولی می‌شه یکم دیگه وقت بگیرم؟
‫دلم می‌خواد یه‌مقدار تنهایی روش فکر کنم.
‫البته، هنوز تا زمان رویداد وقت داریم.
‫تو این مدت، من روی بهبود طراحی‌م کار می‌کنم.
‫اینو ببینید.
‫اوه، مادارا!
‫عجیبه که وقتی طرفدارِ اوتسو x اوبو هستی اونو بکشی.
‫بله. برای سفارشِ از یکی از دوستام بود که توی چیتر پیدا کرده بودم.
‫عــــه.
‫وایسا، چی؟ توی چیتر یه دوست پیدا کردی؟
‫بله! زیر پست‌هام خیلی نظر می‌ذاره.
‫اسمش «لیموی له‌شده‌ی کوچیک»‌ـه. ‫خیلی خوب باهم کنار میایم.
‫عــــه، عجب، درست وقتی دارم روی پنل‌بندی جون می‌دم، هــــا؟ ‫عــــجــــب، لابد خیلی کِیف مـــی‌ده.
‫عــجـــب. وایسا، مگه سفارش قبول می‌کنی؟
‫توی دایرکت درموردش حرف زدیم.
‫عجب، پس انقدر باهم صمیمی شدین ‫ که شخصاً سفارش می‌گیری، ها؟
‫انقدر باهم جور شدیم که بعداً قراره از نزدیک همو ببینیم.
‫عه، چی؟
‫همدیگه رو ببینین؟ از نزدیک؟
‫بله، قراره یه دیدار آفلاین داشته باشیم.
‫مطمئنی مشکلی پیش نمیاد؟ اصلاً این طرف رو می‌شناسی؟
‫مثل من یه دختر دبیرستانیه.
‫اگه نگرانید، چطوره پیام‌های دایرکت‌مونو چک کنید؟
‫تابلوئه طرز حرف زدن یه پیرمرده!
‫نه خب، وایسا، وایسا! این پیر... ‫یعنی مطمئنی این یه دختر دبیرستانیه؟
‫بله، یه دختر دبیرستانیه.
‫چه چشمای مطمئن و در عین حال معصومی!
‫خیلی از ایموجی می‌فرسته، سریع ذوق می‌کنه، ‫و خیلی درمورد خودش حرف می‌زنه.
‫قطعاً یه پیرمرده!
‫حتی اسم اکانت «لیموی له‌شده‌ی کوچیک» خیلی بانمکه.
‫نه، قشنگ ضایع‌ست یه پیرمرده.
‫و همه‌ش می‌گه دلش می‌خواد از نزدیک منو ببینه.
‫نه، این دیگه خط قرمزه!
‫نمی‌شه! اون احتمالاً یه پیرمردِ 50 و خرده‌ای ساله‌ست!
‫نباید انقدر راحت با آدمایی که آنلاین پیدا می‌کنی ملاقات کنی!
‫چی؟ ولی زشته که بدون شناختنش بهش تهمت بزنید.
‫خیلی دختر خوبیه!
‫نباید اوتاکوها رو دست‌کم بگیری!
‫آوردن رابطه‌های آنلاینت به دنیای واقعی خطرناکه!
‫ما هم خودمون اوتاکوـییم و اینم عملاً یه دیدار آفلاینه!
‫راست می‌گه.
‫ولی من یه معلمم.
‫محافظت از دانش‌آموزها وظیفه‌مونه.
‫با فکر کردن به این چیزا،
‫به زیر و رو کردنِ اکانت لیموی له‌شده‌ی کوچیک مشغول شدم.
‫علاوه بر اورو میرا، از گولف و بازیِ گو هم پست می‌ذاره.
‫توی این عکس... بازتابش توی چوب گلف معلومه؟
‫خودشه! واقعاً یه پیرمرده.
‫وای، باورم نمی‌شه یه پیرمرد اینطوری گولش زده.
‫حالا چیکار کنم؟ نذارم بره؟
‫نه، «اگر در غار قدم نگذاری، مار به خنده میفته.» الان باید...
‫«خودم تو گوششون فرو می‌کنم!»
‫قیافه‌ی طرف رو می‌شناسم.
‫و می‌تونم ثابت کنم یه معلمم.
‫هایمی-سان به‌نظر مضطرب میاد.
‫اوه، این پیامِ «دیگه تقریباً رسیدم»ـه؟
‫کجاست؟ رسیده؟ اگه یه پیرمرد باشه، خودم حالیش می‌کنم.
‫«حق نداری به دانش‌آموزم دست بزنی!»
‫خودشه! خودم آبِ این لیمو رو می‌گیرم!
‫آهای، تو!
‫خوشوقتم!
‫اسمم هایمی‌ـه
‫چی؟ این همون لیمو-سانه؟
‫چه دختر خوشگلیه.
‫باشه، ممنون بابا.
‫بابا؟
‫آره، اصرار داشت باهام بیاد.
‫که اینطور.
‫دارم از خجالت می‌میرم!
‫این فقط صحنه‌ی آشناییِ دوتا دختر خوشگله.
‫خیلی دلم می‌خواست امروز ببینمت!
‫خیلی بی‌انصافم که فقط به‌خاطر طرز پیام نوشتنش بهش شک کردم!
‫هایمی-چان، حال و احوالت خوبه؟ ‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫امروز می‌خوام هایمی-چان عزیزم دوای دردم باشه. هاها، شوخی.
‫شبیه پیرمردها هم حرف می‌زنه؟
‫به‌نظرت طرز حرف زدنم عجیبه؟
‫صورت و صداش قشنگن، ‫ولی طرز حرف زدنش اصلاً بهش نمی‌خوره.
‫من یه دختر دبیرستانی‌ام که عاشق گلف و گوـه.
‫پس با دوستای بابام صمیمی شدم،
‫و انقدر توی لاین باهاشون حرف زدم که مثل خودشون حرف می‌زنم.
‫طرز حرف زدن پیرمردها واگیرداره؟
‫دفعه بعدی دلم می‌خواد شب خونه‌تون بمونم.
‫یا می‌تونیم بریم حموم آب‌گرم!
‫مغزم دیگه نمی‌کشه.
‫این دختر بانمک خیلی خودشیرین و ترسناک حرف می‌زنه.
‫وایسا، الان...
‫یه نشونه برای مانگام بود!
‫اختلاف... سوءتفاهم...
‫احساسات پرشور؟
‫یه صحنه داره بهم الهام می‌شه!
‫سنسه؟
‫شـ ـ شما دنگکی ملون-سان هستید؟
‫معلم و دانش‌آموز باهم همکاری می‌کنن؟
‫این اطلاعات برام زیادیه.
‫سنسه، من از قبل با یه برنامه‌ی تماس صوتی ‫ با لیمو-سان حرف می‌زدم.
‫فکر کنم یادم رفت این بخششو بگم.
‫شرمنده نگران‌تون کردم. ولی خوشحالم که اینجا اومدید.
‫نـ ـ نه، فقط کاریو کردم که هر معلمی باشه انجام می‌ده...
‫نه، احتمالاً یه‌ذره حسودی می‌کردم.
‫می‌ترسیدم اورشینو-سان... ‫نه، هایمی-سان ازم گرفته بشه، ولی...
‫خوشحال دیدنِ جفتتون منم خوشحال کرد.
‫پیدا کردن دوستی که سرگرمی‌های ‫ مشترکی باهات داره فوق‌العاده‌ست.
‫ولی خیلی شوکه شدم.
‫یه معلم و دانش‌آموز؟ درست مثل ‫مانگای «خاطرات دیوانه‌وارِ ماهیگیری» می‌مونه.
‫راست می‌گی.
‫البته اونا کارمند اداره و مدیرعامل بودن.
‫راستی، من یه ایده‌ی عالی درمورد اسم گروه‌تون دارم.
‫این چطوره؟ تادا!
‫ولی بخشِ «آرتیست موردعلاقه» یکم خجالت‌آوره.
‫بازی با کلماتشو دوست دارم.
‫پس چطوره توی کاتاکانا بنویسیمش و... این چطوره؟
‫آره!
‫فایل فن‌آرت موردعلاقه
‫با این اسم توی رویداد ثبتش می‌کنم!
‫«خوشحالم یه فرصت دیگه پیدا کردم.»
‫«موی سفید... اوبورو یه سپیدزاد شده؟»
‫«تعجبی نداره. برادر بزرگترش هم یه سپیدزادـه.»
‫«بعد از تمام این قضایا، مثل اینکه بالأخره وقتش رسیده، نه؟»
‫m 242 139 l 742 139 745.56 216 242 216
‫یه اتفاق وحشتناک افتاده
‫همون جای همیشگی
‫همو می‌بینیم
‫باورم نمی‌شه.
‫فایل آرتیست موردعلاقه: موج خلاقیت
‫منم بهش شک داشتم.
‫و تازه پنل‌بندیِ دوجینشی‌مونو هم تموم کرده بودم.
‫ولی یهو برملا کردن که اوبورو یه برادر بزرگتر داره؟
‫سنسه؟
‫لطفاً آروم باشید.
‫چطور می‌تونم آروم باشم؟
‫m 547.56 129.78 l 632.89 80 735.11 126.22 663.11 513.78 484.44 476.44
‫من هیچ ‫خواهربرادری ‫ندارم...
‫m 287.11 95.11 l 377.78 42.67 498.67 79.11 437.33 463.11 264 424
‫پس متأسفانه ‫این مشکلیه که ‫بهش ‫بر نمی‌خورم.
‫مقدمه‌ی داستانم براساس اینه که اوبورو تک‌فرزنده.
‫اگه برادر بزرگتر داشته باشه، منطقی نیست!
‫ولی نمی‌شه که تمام زحماتِ پنل‌بندی و طرح اولیه‌مونو دور بریزیم...
‫فکر می‌کنم بهتره با همین داستانی که داریم پیش بریم.
‫زمانِ درست کردن فن‌آرت، آدما همه نظرشون باهم فرق داره.
‫خیلی‌ها می‌گن جدا شدن از فضای ‫داستان اصلی عیبی نداره، و باهاش مشکلی ندارم.
‫ولی نمی‌تونم. برای من...
‫داستان اصلی مثل کتاب مقدس می‌مونه.
‫اصالت‌گرایان.
‫نوعی از اوتاکوها که وفادارانه از فضای اثر اورجینال محافظت می‌کنند.
‫به‌جای تغییر شخصیت‌ها،
‫ترجیح می‌دهند دنیای اصلی را گسترش دهند.
‫از داستان اصلی دور نمی‌شم! دنبال چیزای ناگفته می‌گردیم!
‫باید خودمونو غرق داستان‌های ناگفته ‌کنیم! ‫با خلاقیت‌مون افسار پاره می‌کنیم!
‫متوجه شدم، سنسه!
‫و بعد از دوباره خوندنش، متوجه چیزی شدم.
‫توی جلد هفتم، اون جمله...
‫حتی والدینم هم ازم انتظار چندانی ندارن.
‫به‌نظرت این به برادر بزرگترش اشاره نداره؟
‫اوتاکاتا-سنسه از همون اول داشت بهش اشاره می‌کرد!
‫خدای من!
‫به‌خاطر خطای خودم که تا الان متوجهش نشدم، مجازاتش رو می‌پذیرم.
‫از طرف دیگه...
‫اگه برادر بزرگه‌ی اوبورو یه سپیدزاد باشه،
‫پس یعنی یه فینت‌ـه، درسته؟
‫همینطوره.
‫هنوز نشونش هم ندادن، ولی حسِ یه شخصیت قدرتمند رو داره.
‫چرخ...
‫پوف.
‫چرخ، چرخ، چرخ...
‫پوف!
‫فکر کنم بتونم یه طرح اولیه‌ی جدید بکشم.
‫m -24 -12.57 l 1290.29 -9.14 1296 742.86 -28.57 739.43
‫یک هفته بعد
‫فوق‌العاده‌ست!
‫وایسا، یه‌لحظه وایسید. می‌شه یکم صبر کنید؟
‫خدایا! انگار کلمه‌ای به ذهنم نمیاد! بعداً دایرکت می‌کنمش!
‫m 410 137 l 841 137 841 553 410 553
‫[بعداً دایرکت می‌کنمش]
‫وقتی کلی چیز هست که ‫می‌خوای بگی و ترجیح می‌دی ‫وقتی زمانت خالی بود بنویسی‌شون
‫وقتی به طراحی‌هات توی این صفحات فکر می‌کنم،
‫مثل «وارد شدن به رینگ با ساکه» می‌مونه.
‫الان تنها مشکل برنامه زمانی‌مونه.
‫مهلت چاپ برای سه هفته‌ی دیگه‌ست.
‫پس یعنی باید روزی یک و نیم صفحه بکشم.
‫قبلاً روزی سه صفحه هم کشیدم، ‫پس فکر کنم از پسش بربیایم!
‫انتظاراتِ ساده‌لوحانه‌ی یک تازه‌وارد!
‫اوضاع به این راحتی پیش نخواهد رفت.
‫عجیبه. حتی نصف چیزی که برنامه داشتم هم تموم نکردم.
‫طراحی به این آسانی انجام نمی‌شه.
‫پس‌زمینه‌ها خیلی سختن! این تیکه هم سفید می‌ذارم بمونه.
‫واقعاً به این سادگی نیست. لطفاً مراقب باشید.
‫پیش‌بینی‌هام خیلی مثبت‌گرایانه بود!
‫هیچ‌وقت تمومش نمی‌کنم!
‫چه کاری خواهند کرد؟ اولین دوجینشیِ فایل فن‌آرت موردعلاقه!
‫اورون
‫میراژ
‫اورون
‫میراژ
‫و سپس، روز موعود!
‫روز موعود
‫تموم شد!
‫فکر کردم قراره بمیرم.
‫مداد و قلبم داشتن تیکه‌تیکه می‌شدن.
‫واقعاً خسته نباشی!
‫نگاه.
‫برای فرستادن طراحی‌ها برای چاپخونه سی دقیقه وقت دارم.
‫بخش‌هایی هست که دلم بخواد درستشون کنم، ‫ولی فکر کنم برای اولین کارمون همین کافیه.
‫خب، سنسه.
‫می‌شه صفحاتی که هنوز ندیدید رو چک کنید؟
‫الان توی کلود آپلودش می‌کنم...
‫هان؟
‫شرمنده، می‌شه یه‌بار دیگه بفرستیش؟
‫مثل اینکه درست ذخیره نشده، پس نمی‌تونم بازش کنم.
‫فهمیدم.
‫ها؟ بذار ببینم.
‫سنسه.
‫صفحه 23 ناپدید شده.
‫عــــــــه؟ ناپدید شده؟
‫یعنی مثل واحد-04 اِونگلیون؟ فایل اصلی رو نداری؟
‫به‌جای کپی کردن فایل، انتقالش دادم.
‫آخرین ذخیره‌ی خودکارِ فایل هم برای چند روز پیشه.
‫پس... دیگه وجود نداره.
‫«از دست دادن داده‌ها» بخشی از تولید دیجیتال است که باید در آن نهایت احتیاط را به خرج دهید.
‫لطفاً مراقب باشید، زیرا ساعت‌ها کار بی‌وقفه ‫می‌تواند در لحظه‌ای از بین برود.
‫صفحه 23! اونجا یه صحنه‌ی خیلی مهم داره.
‫m 1040 332.44 b 1028.67 337.11 1006 346.44 994.67 351.11 1018.67 376.22 1056.89 392.67 1097.78 391.11 1144.89 393.56 1240.89 325.56 1240 255.11 1240.22 224.44 1240.67 163.11 1240.89 132.44 1242 117.11 1229.11 74 1206.22 56.89 1159.78 56.67 1066.89 56.22 1020.44 56 973.11 63.78 938.89 136.22 934.22 190.22 929.56 229.78 941.56 292.89 972.44 327.11 989.11 332.22 1019.78 335.33 1040 332.44
‫خب، ‫پس من ‫جلوتر می‌رم.
‫خیلی شرمنده، همه‌ش تقصیر منه...
‫نه، تقصیر من بود که پنل‌بندی رو خیلی طول دادم.
‫اولین کتاب‌مون...
‫تموم شد.
‫هنوز نه!
‫این اولین کتابیه که درست کردیم.
‫هنوز نمی‌خوام تسلیم بشم!
‫هایمی-سان...
‫بیاید چاپخونه‌مونو تغییر بدیم.
‫قیمت چاپِ این‌یکی خیلی فرقی نداره و تا 21:00 بازه.
‫پس چهار ساعتِ دیگه وقت داریم!
‫ولی هایمی-سان، هنوز توان طراحی کردن داری؟
‫راستشو بخواید، از همون اول از نتیجه‌ی اون صفحه خوشم نیومد.
‫خوشحالم که یه فرصت دیگه برای طراحیش پیدا کردم.
‫مـ ـ منم همینطور. سخن پایانیِ کتاب رو دوباره می‌نویسم.
‫خیلی ازش راضی نبودم.
‫چون یه دوجینشی‌ـه، باید تمام تلاشمونو بکنیم.
‫اینطوری مخاطب‌ها...
‫از خریدنش احساس رضایت می‌کنن.
‫همه‌چیز ساعت 20:55 ارسال شد.
‫اولین دوجینشیِ فایل فن‌آرت موردعلاقه،
‫«قلب درحال محو، همیشه مبهم است» به چاپ رسید.
‫امکان نداشت تنهایی بتونم از پسش بربیام.
‫قطعاً تسلیم می‌شدم.
‫منم همینطور.
‫چون باهم بودیم موفق شدیم.
‫اوه، درسته. هیچ‌وقت ندیدم برای سخن پایانی چی نوشتید.
‫اوه، الان برات می‌فرستمش.
‫چقدر طولانی! وقتی جفت‌مون داشتیم ‫ از استرس می‌مردیم اینو نوشتید؟
‫عه؟ عجیبه؟ حالا دارم خجالت می‌کشم.
‫نه، اتفاقاً همچین اشتیاقی رو دوست دارم.
‫عه بیخیال، خجالتم می‌دی.
‫الان بدن و روحم خیلی سبک‌تر شدن. یه حس رضایت.
‫اگه فروش نکنه برام مهم نیست.
‫حالا فقط مشتاقانه منتظر رویدادم.
‫چی؟
‫فردا نمیاید؟
‫شرمنده، یهویی مجبور شدم فردا صبح به یه‌سری کارها برسم.
‫به محض اینکه تموم شد میام اونجا.
‫تا اون‌موقع باید تنها باشی. باهاش مشکلی نداری؟
‫گمونم نمی‌شه کاریش کرد. از یه‌نفر کمک می‌گیرم.
‫اگه کمک لازم داشتی، بسپرش به خودم!
‫m 104 50.67 l 114.67 74.67 702.22 79.11 709.33 66.67 668.44 82.67 690.67 95.11 675.56 96.89 688.89 107.56 674.67 108.44 681.78 117.33 672.89 117.33 676.44 123.56 475.56 128 484.44 120.89 472.89 112.89 490.67 110.22 471.11 102.22 486.22 101.33 475.56 94.22 488.89 88.89 483.56 83.56 702.23 78.22 710.22 63.11
‫نیکو
‫وارد مبارزه می‌شود!!
‫شرمنده انقدر یهویی بهت گفتم.
‫فایل آرتیست موردعلاقه: آرک ایونتِ دیوونه‌وار
‫عیبی نداره. تا حالا همچین کاری نکردم. ‫پس امیدوارم بتونم کمکی باشم.
‫خیلی دردسر درست نکن، باشه؟
‫یه‌لحظه وایسا!
‫درسته که متوجهش شدم، ولی موریهیتو-کون هم آوردی؟
‫معلومه، من محافظشم.
‫اینکه یه مرد به یه رویدادِ زنونه بیاد خوب نیست؟
‫نه، اصلاً چیز بدی نیست.
‫بعضی‌وقتا می‌بینی مردها هم محصولات‌شونو می‌فروشن.
‫ولی غرفه‌ی راهروی داخلی فقط برای وایسادنِ دو نفر جا داره.
‫که اینطور. پس می‌تونم توی رویداد بچرخم.
‫لطفاً واسه خودت نچرخ!
‫شرمنده، ولی می‌شه جلب توجه نکنی و با دیوار یکی شی؟
‫مأموریت سختیه.
‫راستی، کتاب‌هات رو نیاوردی؟
‫چاپخونه قرار بود مستقیم کتاب‌ها رو به غرقه بیاره.
‫اوه، اونجاست.
‫فایل فن‌آرت موردعلاقه
‫ها؟ یکم زیادی نیست؟
‫ده جعبه آوردن!
‫عجیبه! ما فقط صدتا کپی سفارش دادیم. ‫ولی این انگار ده برابرِ اونه.
‫البته سنسه خودش سفارششو داده بود.
‫وای، ایول! قراره این‌همه کپی رو بفروشی؟
‫نه، قرار نیست.
‫چه جاه‌طلبانه!
‫حتماً اشتباهی پیش اومده!
‫ده‌تا جعبه اینجا تحویل دادن!
‫می‌شه سفارش‌تونو دوباره چک کنین؟
‫چای شرمندگی
‫سنسه اشتباه سفارش گذاشته!
‫خیلی عادی یه استیکرِ عذرخواهی برام فرستاد!
‫می‌بخشید، می‌شه جعبه‌هاتونو بردارید؟
‫خـ ـ خیلی متأسفم!
‫احوال‌پرسی
‫امیدوارم امروز فروش خوبی داشته باشیم، خانم همسایه.
‫بله! بیاید تمام تلاشمونو بکنیم.
‫چه خاکی سرم کنم، نیکو-چان؟
‫خیلی سرت شلوغه ها، کوکو.
‫اسمالولون!
‫نُه‌تا از جعبه‌ها رو کوچیک کردم.
‫دوست ساحره داشتن حرف نداره!
‫پس این...
‫اولین کتاب‌مونه!
‫چه جلد قشنگی داره.
‫کلی احساسات توش ریخته شده، ‫پس خیلی قشنگ به‌نظر میاد.
‫خیلی براش تلاش کردی.
‫اوه، چی شده، کوکو؟
‫اوه، فقط... احساساتی شدم.
‫من تا حالا برای هیچ‌چیزی انقدر تلاش نکرده بودم.
‫با سنسه...
‫نه، با دوستم دنگکی ملون-سان برای این کتاب ‫ خیلی وقت گذاشتیم، و این خوشحالم می‌کنه.
‫واقعاً عالیه.
‫مخصوصاً این بخش‌ها که هیچ دیالوگی نوشته نشده.
‫آره... عه؟
‫دیالوگی نیست!
‫عه؟ باید باشه؟
‫قطعاً نوشته‌ها رو گذاشته بودم، ‫پس شاید فقط لایه‌ی پایینی ذخیره شده؟
‫نمی‌تونستم چیزی که تایپ کردم رو چک کنم.
‫تانک شرمندگی
‫این‌همه استیکر عذرخواهی مختلف رو نمی‌خوام!
‫m 475.13 170.53 l 692.15 155.79 704.79 643.16 506.73 643.16
‫این به‌خاطر ‫نور آفتابِ ‫درحال غروب ‫نیست.
‫m 475.13 170.53 l 692.15 155.79 704.79 643.16 506.73 643.16
‫این دیالوگِ خیلی مهمیه. نباید خالی بذارمش.
‫چیکار کنم؟ جدا پرینت بگیرمشون و با چسب بچسبونم؟
‫الان؟ روی هزارتا کتاب؟ تا ابد طول می‌کشه!
‫چه خاکی سرم کنم، نیکو-چان؟
‫انگاری خیلی استرس داری، کوکو.
‫فکر کنم بتونم با جادو پرینتش بگیرم. ‫کوکو، یه‌چیز سیاه دم‌دست نداری؟
‫عه؟ یه‌چیز سیاه؟
‫این ماژیک دائمی رو دارم.
‫اره، همین جوهر خوبه.
‫استمپرینتر!
‫با دست چپ، منبعِ رنگ رو جذب می‌کنی،
‫و با دست راست متن رو برمی‌داری.
‫بعد می‌شه کپیش کرد.
‫دوست ساحره داشتن حرف نداره!
‫من می‌رم اینا رو با مویی-چان پرینت کنم، ‫پس می‌تونی غرفه رو آماده کنی؟
‫خدا رو شکر نیکو-چان اینجا بود.
‫سلام، هایمی-چان!
‫لیمو-چان!
‫ردوبدل کتاب
‫جلد جدیدم.
‫حال و احوالت خوبه؟
‫نه اصلاً! بدجوری دلشوره دارم.
‫بهتره عجله کنی، چون مردم الانشم صف کشیدن.
‫دروغ نگو!
‫هرچی نباشه، ده‌ها هزار فالوور داری،
‫و همه مشتاق بودن ببینن ‫با به چالش کشیدن خودت، مانگا می‌کشی.
‫می‌بخشید!
‫من از طرف تدارکاتم، ‫و دردسر می‌شه اگه اینجا صف درست کنید.
‫اجازه بدید غرفه‌تو جابه‌جا کنم.
‫چـ ـ چشم.
‫از راهروی داخلی، فرستادنت ته راهرو.
‫خیلی محشره.
‫اورون
‫میراژ
‫رویداد آغاز شد!
‫خیلی چشم‌انتظارش بودم.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫هایمی-سان، باید بیشتر تبلیغات انجام بدین!
‫کسایی که دارن کتابمونو می‌خونن...
‫درست جلوی چشمامن.
‫معرکه‌ست! بهترین احساسیه که تاحالا داشتم!
‫و به همین سرعت 50تا نسخه فروختیم.
‫می‌دونی، داشتم به این فکر می‌کردم. ‫مویی-چان، خیلی شبیه اوبوروـی ها.
‫این به‌خاطر ‫نور آفتابِ ‫درحال غروب ‫نیست.
‫مثل چشم سیاه و موهای سیخ‌سیخی‌ت.
‫عــــــــــه؟!
‫مـ ـ مویی-چان، موهات سفید شده!
‫چرا؟ ها؟
‫دستِ چپم روی ماژیک نبود و تا الان دستِ مویی-چان بود!
‫رنگِ موهات پریده!
‫عه، مهم نیست.
‫یه جواب بی‌روح!
‫نیکو-چان، نسخه‌های بیشتری می‌خوایم!
‫شرمنده‌م، مویی-چان، بعداً درستت می‌کنم، خب؟
‫عه، باشه پس.
‫ا ـ اون دقیقاً شبیه...
‫اوبوروی سپیدزاد داره کتاب می‌فروشه!
‫ولی انگار از توی مانگا بیرون اومده.
‫اما خیلی شبیه‌شه که.
‫وایسا، برای کدوم گروهه؟
‫عه، برای هایمی-سان؟
‫وایسا، یه کتاب بیرون داده؟
‫یه همکاری با دنگکی ملون داشته؟
‫باید بخرمش!
‫از انتظارم زودتر رسیدم. بذار ببینم، غرفه‌ی ما...
‫شبیه گروهی شده که داره از فروشنده‌ی کاسپلیر استفاده می‌کنه!
‫m 961 17 l 1258 17 1258 94 961 94
‫موجودی تمام شد
‫m 352.45 41.51 l 928.3 40 926.79 128.3 1046.79 129.81 1045.28 236.23 227.92 226.42 227.92 123.77 351.7 125.28
‫اولین کتاب فایل فن‌آرت موردعلاقه ‫«قلب درحال محو، همیشه مبهم است»
‫1,000 نسخه به فروش رسید!
‫شبیه یه رؤیا می‌موند.
‫امم، بابت همه‌چی شرمنده. به‌خاطر اشتباهاتِ من...
‫نه نه، چک کردن هر صفحه جزو مسئولیت‌های منم هست.
‫ولی اشتباهی که توی سفارش نسخه‌ها...
‫کلی مشکل پشت‌هم پیش اومد، ولی آخرش موفقیت‌آمیز بود!
‫واکاتسوکی-سان، اوتوگی-سان، ‫واقعاً بابت همه‌چیز ازتون ممنونم.
‫نان تو پیراشکی.
‫قطعاً خوشحال بودم که ‫تمام کتاب‌هامون فروش رفت، ولی مهمتر از اون...
‫خوشحال شدم که تونستم با همسن‌وسال‌های خودم معاشرت کنم.
‫این حس رو بهم می‌داد که تمام کسایی که اونجا بودن دوستامن.
‫فکر می‌کردم می‌خوام فقط ‫ یه‌دفعه تجربه‌ش کنم و بعد برم پی زندگیم.
‫این...
‫یه فرم ثبت‌نام برای رویدادِ بعدی!
‫شنیده بودم وقتی یه‌بار تجربه‌ش کنی، نمی‌تونی ازش دست بکشی،
‫حالا می‌فهمم منظورش این بود.
‫بیاید انجامش بدیم! یه صحنه هست که خیلی می‌خوام بکشمش.
‫خیلی خوبه چیزی داشته باشی که تو بحرش بری.
‫آره، درسته.
‫این به‌خاطر نور آفتابِ درحال غروب نیست.
‫قهوه‌ای که موهاشو سیاه کرد درواقع قهوه‌ای بود،
‫و اونم می‌خواست بگه که موهاش قهوه‌ای شده.
‫ولی موریهیتو نمی‌خواست اون لحظه‌ی دلنشین رو خراب کنه.
‫پس تصمیم گرفت ساکت بمونه.
‫سلام مخاطب‌های تو خونه، عصرتون بخیر! این منم، لیموی له‌شده.
‫اوه پسر، هرروز چقدر گرمه، نه؟ سالم و سلامت می‌مونین دیگه؟
‫امروز قطعاً‌ می‌رم یه‌ذره نودل سرد بخورم.
‫مراقب خودتون باشید و خوابای خوب ببینین، خب؟
‫قسمت بعد ‫‫فداکاری جینِ مویی-چان ‫قرار با راهنما
‫شاید منم باید یکم بیشتر خودمو نشون بدم! شوخی!
‫خیلی‌خب، هفته دیگه می‌بینمتون! خدافظ!