WEBVTT 00:07.520 --> 00:09.070 ‫طبق قولی که والدین‌شون به هم دادند، 00:09.070 --> 00:15.490 ‫نیکوی ساحره و موریهیتوی اوگر ‫ به‌طور ناگهانی شروع به زندگی با یکدیگر کردند. 00:16.030 --> 00:18.740 ‫زندگی دبیرستانی‌ای که نیکو اشتیاقش را می‌کشید ثمربخش بوده، 00:18.870 --> 00:21.950 ‫و در حینی که احساساتش نسبت به موریهیتو درحال افزایش بود، 00:22.200 --> 00:24.830 ‫کانشیِ تنگو، کیگوی گرگینه، 00:24.830 --> 00:27.590 ‫و میهاروی خون‌آشام نیز شروع به زندگی با آن‌ها کردند. 00:28.170 --> 00:30.250 ‫به‌لطف شخصیت‌های جورواجور و متنوع‌شان، 00:30.250 --> 00:35.050 ‫زندگی ساحره و آشناهایش روز به روز پرنشاط‌تر می‌شود. 00:35.890 --> 00:38.640 ‫روزهای باقی‌مانده 00:35.890 --> 00:38.640 ‫تا جشنواره‌ی آسونارو: 00:35.890 --> 00:38.640 ‫15 00:37.550 --> 00:39.890 ‫جشنواره‌ی آسونارو نزدیکه ها، نه؟ 00:39.890 --> 00:41.640 ‫آره، نمی‌تونم براش صبر کنم. 00:41.890 --> 00:44.310 ‫با کارا-چان و بقیه درباره‌ی اینکه می‌خوایم چیکار کنیم حرف می‌زدم. 00:44.310 --> 00:46.150 ‫اوه، ارائه‌ی کلاس‌مون برای جشنواره؟ 00:46.230 --> 00:49.480 ‫درسته، به فکر چیزی مثل کافه، بند موسیقی، یا رقص گروهی بودیم. 00:49.480 --> 00:50.610 ‫چقدر عالی. 00:50.610 --> 00:52.740 ‫موریهیتو؟ چی شده؟ 00:53.440 --> 00:55.320 ‫من، فردا... 00:56.360 --> 00:59.160 ‫من فردا! همه‌شونو می‌شورم! 01:00.660 --> 01:01.990 ‫تو که همیشه می‌شوری‌شون. 01:01.990 --> 01:03.540 ‫این چه‌جور اطلاعیه‌ایه؟ 01:03.540 --> 01:06.370 ‫تازه‌شم، از اول قرار بود لباسامونو خودمون بشوریم. 01:06.370 --> 01:07.880 ‫این شلوار جین‌ـه! 01:07.880 --> 01:10.000 ‫با امروز، الان یه‌سال شده که دارم می‌پوشمش. 01:10.000 --> 01:13.550 ‫منظورم اینه که دومین شست‌وشوییه که ‫ برای این جین‌های LVC 1947 مدل 501 انجام می‌دم. 01:17.130 --> 01:19.680 ‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی. 01:41.410 --> 01:44.790 ‫HADAD 01:41.410 --> 01:44.790 ‫‫ANIMELIST 01:44.790 --> 01:47.300 ‫HADAD 01:44.790 --> 01:47.300 ‫‫ANIMELIST 02:50.690 --> 02:52.900 ‫دومین شست‌وشو، دقیقاً همون چیزیه که به‌نظر میاد. 02:52.900 --> 02:54.730 ‫یعنی برای بار دومه که می‌شورمش. 02:53.110 --> 02:58.780 ‫فداکاری جینِ مویی-چان 02:54.730 --> 02:58.690 ‫چی؟ داری می‌گی این شلوارو کلاً یه‌دفعه شستی؟ 02:58.690 --> 03:01.030 ‫فکر می‌کردم آدم تمیزی باشی، ولی این خیلی چندشه. 03:01.030 --> 03:02.620 ‫کِی اولین‌بار شستیش؟ 03:02.870 --> 03:06.370 ‫این پارچه‌ی خام‌ـه، پس اولین شست‌وشو وقتی که خریدمش، ‫برای از بین بردن آهارش بود. 03:03.500 --> 03:06.370 ‫m 773.67 16.11 l 1264 17 1264 72 755 72 03:03.500 --> 03:06.370 ‫آهار: ماده‌ای که برای فرم‌دادن به پارچه استفاده می‌شه. 03:07.660 --> 03:09.620 ‫خام؟ آهار؟ 03:09.620 --> 03:12.330 ‫پارچه‌ی خام، پارچه‌ایه که از قبل شسته نشده باشه. 03:12.330 --> 03:15.460 ‫یه‌بار فقط با آب می‌شوریشون که کوچیک بشن، 03:15.460 --> 03:17.040 ‫وگرنه خط چروک‌ها طبق بدنت فرم نمی‌گیرن. 03:17.960 --> 03:20.630 ‫بعد از اون، برای یه‌مدت باید بدون شستن بپوشی‌شون. 03:20.630 --> 03:21.840 ‫حداقلش سه ماهه. 03:21.840 --> 03:26.430 ‫اونایی که اراده‌ای راسخ دارن حتی تا یه سال هم ‫بدون شستنش سر می‌کنن، و انقدر جین‌هاشونو می‌پوشن که بپوسن! 03:26.680 --> 03:27.930 ‫هدفت باید ریش‌های اوگر باشه! 03:27.930 --> 03:29.730 ‫هیچ نمی‌فهمم چی می‌گی. 03:29.980 --> 03:32.480 ‫بیخیالش شو، کیگو. بیشتر از این بحثو باز نکن. 03:32.900 --> 03:36.070 ‫موریهیتو وقتی درباره‌ی چیزای موردعلاقه‌ش حرف می‌زنه، ‫کلاً یه آدم دیگه می‌شه. 03:36.070 --> 03:38.320 ‫اگه چیزی بپرسی، تاابد وراجی می‌کنه. 03:38.320 --> 03:40.150 ‫که اینطور. پس باید تمومش کنم. 03:40.150 --> 03:45.120 ‫عــــه. چقدر جالب به‌نظر میاد. ‫می‌شه درمورد پارچه‌های جین بیشتر بهم بگین؟ 03:45.490 --> 03:46.370 ‫ای احمق! 03:46.580 --> 03:49.370 ‫هه؟ میهارو، می‌خوای بیشتر بدونی؟ 03:49.370 --> 03:53.210 ‫همم. باشه، متوجه شدم. بذار بهت توضیح بدم. 03:53.330 --> 03:55.330 ‫اوه. یادم اومد یه‌کاری دارم. 03:55.460 --> 03:56.220 ‫منم. 03:56.220 --> 03:57.460 ‫منم همینطور. 03:59.960 --> 04:01.470 ‫این فرصت خوبیه، پس شما هم گوش کنین. 04:01.470 --> 04:02.840 ‫فرصت برای چی؟ 04:03.380 --> 04:10.850 ‫وقتی بحث از پارچه‌ی جین باشه، می‌خوام طوری توضیحش بدم ‫که حتی شما آبی‌های آسمونی هم خوب متوجه بشید. 04:11.350 --> 04:12.940 ‫من از آدمای پوشنده‌ام. 04:12.940 --> 04:16.900 ‫یعنی خودمو تمرین می‌دم تا بافت و ظاهرِ شلوار ‫به اون‌شکلی که خودم می‌خوام دربیاد. 04:16.900 --> 04:19.360 ‫متوجه شدید؟ می‌تونین شلوار جین رو تمرین بدید. 04:19.780 --> 04:20.900 ‫هرچقدر بیشتر بپوشیدش، 04:20.900 --> 04:24.570 ‫چروک‌ها فرم می‌گیرن، ‫و درحالی که جنس پارچه پوسیده می‌شه، رنگش هم می‌ره. 04:24.570 --> 04:27.490 ‫به این چروک‌ها، ریش هم می‌گن. 04:27.910 --> 04:32.370 ‫وقتی این ریش‌ها جاشونو پیدا کنن، اونوقت خط‌های سفیدی تشکیل می‌دن. 04:32.370 --> 04:37.500 ‫بخش‌های فرو رفته، رنگ نیلیِ تیره می‌گیرن، ‫در عین اینکه بخش‌های برجسته رنگ‌شون می‌ره. 04:38.000 --> 04:41.050 ‫به رنگ‌رفتگیِ زیر کمر و فاقِ شلوار هم ریش می‌گن. 04:41.670 --> 04:44.550 ‫به رنگ‌رفتگیِ پشت زانوها می‌گن کندوی عسل، 04:44.550 --> 04:47.090 ‫و این دوتا شلوار خوب می‌تونن ارزشِ این رنگ‌رفتگی‌ها رو نشون بدن. 04:47.680 --> 04:50.260 ‫عاشق‌های جین دنبال اینجور چیزان. 04:50.260 --> 04:52.850 ‫«خوب رنگشو نگه داشته، ولی این ریش‌های اوگر حرف ندارن!» 04:53.020 --> 04:55.600 ‫«وای. کندوهات عجب شکل‌وشمایلی به خودشون گرفتن.» 04:55.600 --> 04:59.020 ‫«این چین و چروکا خوب روت نشسته ها.» و این چیزا. 04:59.610 --> 05:03.360 ‫کانشی-سان، من شلوار جین نمی‌پوشم، سر همین خیلی حوصله‌م سر رفته. 05:03.360 --> 05:05.200 ‫خودِ جنابعالی تحریکش کردی! 05:05.490 --> 05:07.530 ‫خب، امم، می‌گم، سنسه. 05:07.530 --> 05:08.700 ‫چی شده، میهارو-کون؟ 05:08.910 --> 05:11.990 ‫یه‌سری شلوارهای جین رو می‌فروشن که رگه‌های سفید روشون هست. 05:11.990 --> 05:15.460 ‫به‌جای تمرین دادنِ جین‌ها، نمی‌شه اونا رو خرید؟ 05:16.420 --> 05:19.210 ‫هوم، سؤال بسیار خوبی بود. 05:19.630 --> 05:24.420 ‫خب البته، علاوه بر پارچه‌ی خام، جین‌های دیگه‌ای هم هست که ‫با طول‌عمر مصنوعی فروش می‌رن. 05:20.680 --> 05:25.850 ‫m 25 78 l 710 78 710 147 25 147 05:20.680 --> 05:25.850 ‫خام = جدید، پارچه شسته‌نشده که هنوز جا اتو داره 05:22.390 --> 05:25.850 ‫m 25 78 l 968 78 968 147 25 147 05:22.390 --> 05:25.850 ‫از قبل شسته‌شده = پارچه‌ای که خیلی زود شروع به نخ‌نما شدن می‌کنه 05:24.420 --> 05:27.720 ‫به‌خاطر این محبوبن چون وقتی می‌خری‌شون، یه بافتِ نرمی به خودشون دارن. 05:27.720 --> 05:29.970 ‫چرا حس می‌کنم اخلاقش داره عوض می‌شه؟ 05:30.100 --> 05:32.310 ‫ولی این ریش و رنگ‌رفتگی‌ها... 05:32.310 --> 05:35.520 ‫نتیجه‌ی این بوده که یکی برای چندین‌سال اونا رو پوشیده؟ 05:35.520 --> 05:36.980 ‫چی؟ از کجا بدونم. 05:37.350 --> 05:39.360 ‫درسته. همچین چیزی نیست. 05:39.360 --> 05:45.120 ‫m 20 90 l 930 90 930.73 222 20 222 05:39.400 --> 05:45.120 ‫شست‌وشوی سنگی = روشی که در آن پارچه را با سنگ‌پا می‌شورند 05:39.400 --> 05:45.120 ‫شست‌وشوی اسیدی = روشی که پارچه را با سفیدکننده می‌شورند تا رنگ‌رفته شود 05:39.650 --> 05:42.530 ‫از توی شست‌وشوی سنگی یا اسیدی عبور می‌کنن، 05:42.530 --> 05:45.110 ‫برای همین طول‌عمرِشون مصنوعیه. 05:45.950 --> 05:47.320 ‫با همین جواب راضی هستی؟ 05:47.320 --> 05:48.200 ‫عــه؟ 05:48.200 --> 05:50.950 ‫و البته همینا هم نباید کم‌اهمیت شمرد. 05:50.950 --> 05:55.080 ‫اما خب، این ماییم که داریم خودمونو توی شلوار جین جا می‌دیم. 05:55.080 --> 05:57.870 ‫وقتی حرف از شلوار جین باشه، یعنی «کوچک شه تا جا شه.» 05:57.870 --> 06:01.540 ‫لذتِ واقعی از این میاد که جین رو اندازه و متناسب با بدنت کنی. 06:01.540 --> 06:03.170 ‫و ـ ولی، سنسه! 06:03.170 --> 06:08.260 ‫اگه یه دست‌دومشو بگیری، ریش‌هاش دیگه مصنوعی نیستن که! 06:08.260 --> 06:11.510 ‫درسته، کانشی-کون. به نکته خوبی اشاره کردی. 06:11.510 --> 06:13.640 ‫منم جین‌های دست‌دوم رو دوست دارم. 06:14.220 --> 06:15.720 ‫با این‌حال، فقط داری... 06:17.020 --> 06:18.480 ‫زندگیِ یه‌نفر دیگه رو می‌پوشی، نه؟ 06:18.480 --> 06:19.900 ‫تو رو خدا بس کن! 06:20.020 --> 06:22.690 ‫ولی وایسا، داره حس کلافگی بهم دست می‌ده... 06:22.690 --> 06:24.980 ‫خودتو جمع کن! داری تسلیمِ افسونش می‌شی! 06:24.980 --> 06:26.280 ‫کیگو-کون. 06:26.860 --> 06:28.900 ‫این نقطه رو روی شلوارم ببین. 06:29.490 --> 06:32.320 ‫این برای زمانیه که با ولف-کون جنگیدم. 06:33.910 --> 06:36.830 ‫ریش‌ها و زخم‌هایی روی جین هستن کاملاً شخصی‌ان. 06:36.830 --> 06:39.460 ‫ظاهر بدن و سبک زندگیِ اون فرد... 06:39.460 --> 06:42.670 ‫و همینطور طراحی بخصوصی که از خاطراتِ اون فرد زاده شده. 06:42.880 --> 06:45.550 ‫زندگی‌شون توی اون جین‌ها حک شده! 06:46.760 --> 06:48.420 ‫پس فکر نمی‌کنین... 06:49.130 --> 06:53.930 ‫فکر نمی‌کنین حتی برای یه‌بارم که شده ‫بخواید شلوار جین‌تونو تمرین بدید؟ 06:54.220 --> 06:56.020 ‫سـ ـ سنسه! 06:56.020 --> 06:58.390 ‫الان واقعاً می‌خوام جین‌های خودمو بگیرم! 06:58.390 --> 06:59.100 ‫منم همینطور! 06:59.100 --> 07:01.350 ‫می‌خوام انقدر بپوشمشون که پوست‌پوست بشن! 07:01.350 --> 07:03.690 ‫حالا این کلی هیجان‌انگیزتر شد! 07:06.360 --> 07:07.820 ‫ای خدا. 07:08.190 --> 07:10.200 ‫و اینگونه، رختشویی به اتمام رسید! 07:10.400 --> 07:13.320 ‫ریش‌ها هنوز اونجان، ولی اونقدر از بین نرفتن. 07:13.320 --> 07:14.990 ‫حتی با اینکه یه‌سال پوشیدیش؟ 07:14.990 --> 07:18.250 ‫ولی حالا، ریش‌ها جاشونو پیدا کردن، 07:18.250 --> 07:19.830 ‫پس ریشِ جدید نباید تشکیل بشه. 07:20.330 --> 07:25.590 ‫از اینجا به بعد، می‌تونی به‌طور معمول بشوریش، ‫و سال‌ها برای رنگ‌رفتگیش تلاش کنی. 07:20.340 --> 07:25.590 ‫m 20 90 l 960 90 960.73 242 20 242 07:20.340 --> 07:25.590 ‫فاصله‌ی زیاد میان شست‌وشوها باعث تسریع در ‫آسیب‌دیدگیِ پارچه خواهد شد، از همین رو پیشنهاد نمی‌شه. 07:25.840 --> 07:28.170 ‫مثل همیشه نمی‌فهمم چی داری می‌گی، 07:28.170 --> 07:29.970 ‫ولی این مسیرِ جینی خیلی سخت به‌نظر میاد. 07:30.220 --> 07:32.930 ‫چطوری باید کاری کنی زودتر رنگش بره؟ 07:32.930 --> 07:36.470 ‫اگه با رنگ‌رفتگیِ جین‌ها مشکلی نداره، فقط بیشتر بشورش. 07:36.890 --> 07:38.810 ‫اگه می‌خوای رنگِ ریش‌ها تیره‌تر شه، 07:38.810 --> 07:40.480 ‫فقط باید هرروز بپوشی‌شون. 07:40.480 --> 07:43.690 ‫پارچه بعد از بارها خورده و تا شدن رنگشو از دست می‌ده. 07:43.690 --> 07:46.480 ‫اگه زیاد کشش و اصطکاک بهش بدی، سریعتر رنگش می‌ره. 07:47.980 --> 07:50.860 ‫اگه اینطوریه، یه طلسمِ خوب براش دارم. 07:51.570 --> 07:54.160 ‫داپلگنگر! 07:57.700 --> 07:59.500 ‫همون طلسم از بازیِ اوروبوروس‌ـه. 07:59.500 --> 08:03.000 ‫آره! این‌بار، می‌ذاریم کپیِ مویی-چان شلوار رو بپوشه، 08:03.000 --> 08:04.920 ‫و می‌ذاریم تاابد اسکوات بزنه. 08:04.920 --> 08:06.210 ‫عـــــــه؟ 08:08.750 --> 08:11.970 ‫فقط برای این ساخته شده که اسکوات بزنه و جینم سریعتر رنگش بره؟ 08:11.970 --> 08:14.010 ‫بس کن! آدم دلش می‌سوزه. 08:14.010 --> 08:15.340 ‫مگه یه باشگاه ورزشی از دوره‌ی شوواـیم؟! 08:15.340 --> 08:19.310 ‫این کپی شخصیت نداره و دردی احساس نمی‌کنه، ‫پس نمی‌خواد دلت بسوزه. 08:19.310 --> 08:20.780 ‫اصول اخلاقی‌ت کجا رفته؟ 08:21.020 --> 08:24.600 ‫نه. کپی نمی‌تونه از دستوراتِ پیچیده پیروی کنه، 08:24.600 --> 08:27.860 ‫ولی اگه حرکاتِ تکراری باشه، با کلی اشتیاق انجامش می‌ده. 08:27.860 --> 08:30.070 ‫فکر کردم گفتی شخصیت نداره. 08:30.070 --> 08:33.150 ‫کپی مویی-چان، با هر سرعتی که راحتی انجامش بده، خب؟ 08:33.150 --> 08:34.860 ‫اگه خسته شدی استراحت کن. 08:35.870 --> 08:38.330 ‫اگه اینطوری بهش بگی، هرموقع نیاز باشه استراحت می‌کنه، 08:38.330 --> 08:40.370 ‫و وقتی آماده شد دوباره از سر می‌گیرتش. 08:43.330 --> 08:44.620 ‫با این‌حال... 08:44.830 --> 08:48.540 ‫از آنجا که کپیِ موریهیتو از استقامتِ موریهیتو هم برخورداره، 08:48.790 --> 08:50.710 ‫نمی‌فهمید چه زمانی خسته شده. 09:02.850 --> 09:06.230 ‫معذرت می‌خوام، مویی-چان! بازم زیاده‌روی کردم... 09:06.230 --> 09:08.650 ‫نه، مشکلی نیست. 09:09.230 --> 09:11.440 ‫پارگی روی شلوار جین، نشان افتخاره. 09:11.440 --> 09:15.490 ‫خودم می‌دوزم و درستش می‌کنم. این باید خاطره‌ی خوبی بشه. 09:16.240 --> 09:17.620 ‫اصلاً نگرانش نیستم. 09:17.950 --> 09:22.330 ‫با اینکه رنگ آبی تیره‌ست، پارگی به این حجم تعادلشو به‌هم می‌زنه. 09:23.660 --> 09:27.290 ‫یه پینه‌دوزیِ درب‌وداغون خودش آدمو شاد می‌کنه. 09:27.670 --> 09:29.710 ‫بدجوری دلخور شده ها، نه؟ 09:29.920 --> 09:32.510 ‫نمی‌تونی با ترمیمِ ساحره درستش کنی؟ 09:33.340 --> 09:34.590 ‫می‌تونم، ولی... 09:35.170 --> 09:40.680 ‫این یه مدل 501xxـه و خیلی هم گیرونه. 09:40.680 --> 09:44.310 ‫مویی-چان کلی براش زحمت کشیده، که یعنی ارزشش خیلی بالاست. 09:44.310 --> 09:46.850 ‫هیچی نیست که بشه در ازاش استفاده کرد. 09:47.100 --> 09:51.440 ‫که اینطور، پس هرچی بیشتر مراقبت شده باشه، درست‌کردنش سخت‌تره. 09:51.440 --> 09:53.980 ‫خب، ممکنه با این بشه درستش کرد؟ 09:54.570 --> 09:58.660 ‫بابام اینو برام فرستاد و گفت که به موریهیتو-سان بدمش. 09:58.660 --> 10:00.410 ‫ولی زیادی ترکیده، 10:00.410 --> 10:02.620 ‫پس شاید بتونیم درستش کنیم و به‌عنوان هدیه بهش بدیم. 10:03.120 --> 10:07.460 ‫آره، همچین چیزی در ازای یکی از لباسای خودم باید درست بشه. 10:07.460 --> 10:09.880 ‫ولی خب فکر نکنم اشتباهمو جبران کنه. 10:10.080 --> 10:12.210 ‫ترمیمِ ساحره! 10:13.920 --> 10:15.340 ‫و اینطوری شد که... 10:15.340 --> 10:19.390 ‫تونستیم این جین رو درست کنیم، پس امیدوارم قبولش کنی. 10:31.980 --> 10:32.860 ‫مویی-چان؟ 10:32.860 --> 10:34.530 ‫این نزدیک یه میلیون ین می‌ارزه. 10:34.530 --> 10:35.570 ‫عــــــــــه؟! 10:35.570 --> 10:37.490 ‫یه میلیون؟ دروغ نگو! 10:37.490 --> 10:39.280 ‫این که فقط یه شلوار دست‌دومه! 10:39.820 --> 10:44.200 ‫وصله چرمی، برچسب سایزبندی و دوخت زرد. 10:44.200 --> 10:49.580 ‫این قطعاً یه لیوای 501xx مدل 1947، و یه عتیقه‌ی واقعیه. 10:49.580 --> 10:53.500 ‫سایزش عالیه، وصله‌ی چرمیش وضعش خوبه، ‫و هیچ پارگیِ زیادی نداره. 10:53.500 --> 10:56.510 ‫یه مدل محبوبه که توی این وضعیتش هیچ‌جا پیدا نمی‌کنی. 10:56.510 --> 10:58.300 ‫ارزششو نمی‌شه توصیف کرد. 10:58.550 --> 11:02.510 ‫عجب! بابام ارزششو می‌دونست ‫و می‌خواست به‌عنوان تشکر هدیه‌ش کنه. 11:02.510 --> 11:05.430 ‫طلسمِ نیکو کار نکرد، چون ارزش واقعی‌شو نمی‌دونست. 11:05.680 --> 11:09.310 ‫موریهیتو! بهتر نیست اگه بفروشیش؟ بحث یه میلیون ین‌ـه ها! 11:09.310 --> 11:11.480 ‫به اون‌همه شلوار جینی که می‌تونی بخری فکر کن! 11:14.610 --> 11:15.440 ‫نه... 11:16.480 --> 11:19.070 ‫می‌پوشمش. ممنون، نیکو، میهارو. 11:20.400 --> 11:22.990 ‫نخیر! مخت تاب برداشته؟ یکم بیشتر بهش فکر کن! 11:22.990 --> 11:24.660 ‫فقط یه تمبون پات کن دیگه! 11:24.660 --> 11:26.080 ‫نه، همینو می‌پوشم! 11:26.080 --> 11:29.040 ‫هیچ‌وقت دیگه فرصت نمی‌کنم یه 501xx عین این بپوشم! 11:29.040 --> 11:31.540 ‫امم، ولی بابام اون ریش‌ها رو اونجا گذاشته ها. 11:31.540 --> 11:33.330 ‫مگه همچین چیزی اصلاً مهمه؟! 11:34.590 --> 11:35.960 ‫اوتوگی موریهیتو. 11:36.630 --> 11:39.510 ‫مضاف بر مدل قدیمیِ 501xx، 11:39.510 --> 11:42.840 ‫او همچنین مدل اصلی که ‫به قیمت یک میلیون ین می‌ارزد را نیز به‌دست آورد. 11:48.770 --> 11:52.850 ‫خیلی‌خب، با کدوم‌یکی از این سلبریتی‌ها می‌خواید قرار بذارید؟ 11:53.100 --> 11:54.730 ‫بعد از این پیام تبلیغاتی می‌فهمیم. 11:53.360 --> 11:58.570 ‫قرار با راهنما 11:56.690 --> 11:59.740 ‫راستی، تا حالا با دختری سر قرار رفتین؟ 12:09.500 --> 12:12.500 ‫فقط می‌تونم صدای نفسی که از بین دندوناشون میاد رو بشنوم. 12:13.620 --> 12:16.500 ‫و حدوداً بیست دقیقه بعد از اون مثل جهنم بود. 12:16.750 --> 12:21.050 ‫به این بحث تبدیل شد که کی می‌تونه بهترین برنامه‌ی قرار رو بچینه، 12:21.050 --> 12:24.590 ‫و همه خودشونو بهترین فرد معرفی کردن. 12:25.050 --> 12:27.220 ‫نتونستن موافقت کنن که کی راست می‌گه، 12:27.470 --> 12:29.810 ‫و تبدیل به کشمکشی شد که گوش دادن بهش خجالت‌آور بود. 12:30.100 --> 12:35.350 ‫آخراشم، مکان‌های قراری که می‌شناختن رو اسم بردن. 12:35.350 --> 12:36.240 ‫موزه جیبلی. 12:36.240 --> 12:37.730 ‫موزه حشره‌شناسیِ مگورو. 12:36.890 --> 12:39.360 ‫بله، گوش دادن بهش عذاب‌آور بود. 12:39.610 --> 12:42.440 ‫یعنی چی، چرا انقدر از خودت مطمئنی؟ 12:42.650 --> 12:45.240 ‫چون اعتمادبه‌نفس دارم! منطقم منطقیه! 12:45.240 --> 12:46.120 ‫اعتراف کردی! 12:46.120 --> 12:48.080 ‫ولی ثابتش که نمی‌شه کرد! 12:49.160 --> 12:51.200 ‫این دیگه چه‌جور دعواییه؟ 12:54.080 --> 12:56.000 ‫می‌تونم ثابتش کنم. 12:56.330 --> 13:00.000 ‫فقط باید یه دختر رو سر قراری که ‫ برنامه‌ریزی کردم ببرم و بهش خوش بگذره. 13:00.000 --> 13:02.720 ‫پس حالا، نیکو، من و تو فردا می‌ریم سر قرار! 13:02.720 --> 13:04.470 ‫عـــــــــــــه؟ 13:07.600 --> 13:10.260 ‫چطوری کار به اینجا کشید؟ 13:11.270 --> 13:15.190 ‫ولی خیلی مشتاقم. موندم کجا می‌خواد منو ببره؟ 13:15.190 --> 13:17.690 ‫شاید پارک؟ یا شاید پیک‌نیک؟ 13:17.690 --> 13:21.570 ‫بالأخره مویی-چانه دیگه، حتماً به یه غافلگیری هم فکر کرده. 13:22.190 --> 13:26.490 ‫شاید یهو بیاد بگه «بفرما، برات گل گرفتم.» 13:27.530 --> 13:28.530 ‫شرمنده منتظر موندی. 13:29.160 --> 13:30.410 ‫اوه، بله. 13:31.700 --> 13:34.330 ‫نیکو، اول می‌خوام یه‌چیزی بهت بدم. 13:34.330 --> 13:36.330 ‫چی؟ تصوراتم می‌خواد تبدیل به واقعیت بشه؟ 13:36.540 --> 13:39.250 ‫نه، نه، نباید گول بخوری. 13:39.250 --> 13:42.920 ‫به‌جای گل، مویی-چان حتماً بهم شیرینی سوغاتی‌ای چیزی می‌ده. 13:43.460 --> 13:44.220 ‫برنامه‌مونه. 13:44.220 --> 13:45.880 ‫این واقعاً غیرمنتظره بود. 13:46.220 --> 13:48.390 ‫عه؟ یه برنامه؟ برای قرار؟ 13:48.720 --> 13:51.060 ‫تا 3 صبح بیدار موندم که تمومش کنم. 13:51.060 --> 13:53.180 ‫ولی برای یه قرار نیازه؟ 13:53.180 --> 13:55.520 ‫تمام کارایی که توی این قرار می‌کنیم لیست شده. 13:55.520 --> 13:58.270 ‫عنصر غافلگیری رو با خاک یکسان کرد. 13:58.770 --> 14:02.020 ‫وای! حتی زمان رسیدنِ قطار هم نوشتی. 14:02.020 --> 14:03.610 ‫آره، پس دیگه باید راه بیفتیم. 14:03.610 --> 14:06.650 ‫اگه عجله نکنیم، به رزرو ناهارمون نمی‌رسیم. 14:06.650 --> 14:08.660 ‫برای ناهار جایی رزرو کردی؟ 14:12.490 --> 14:13.910 ‫خوشبختانه به‌موقع رسیدیم. 14:14.580 --> 14:15.870 ‫منو رو میارید؟ 14:15.870 --> 14:18.670 ‫و ـ واقعاً‌ سخته پابه‌پای یه اوگر دوئید. 14:19.040 --> 14:22.750 ‫استقامتِ من حتی بین دخترای معمولی هم پایینه. 14:22.750 --> 14:26.420 ‫این قرار ناهارمون به تمرین ورزشی تبدیل شده. 14:26.840 --> 14:28.590 ‫اوه، من خوراک گراتین می‌گیرم. 14:28.590 --> 14:31.300 ‫این یه‌مقدار تهیه‌ش زمان‌بره، شما مشکلی ندارید؟ 14:31.300 --> 14:31.970 ‫بله. 14:31.970 --> 14:35.060 ‫نه، ممکنه به محل بعدی دیر برسیم، ‫می‌شه یه‌چیز دیگه سفارش بدی؟ 14:35.060 --> 14:36.100 ‫شوخیت گرفته؟ 14:36.100 --> 14:38.230 ‫عه، بیخیال، نمی‌خواد انقدر عجله کنیم. 14:38.230 --> 14:41.110 ‫این سانسِ سینما رو از قبل گرفتم، نمی‌تونیم معطل کنیم. 14:42.110 --> 14:45.650 ‫به‌خاطر این برنامه‌ی مسخره انگار اومدیم اردو. 14:45.650 --> 14:47.650 ‫و کلی چیزِ دیگه هم اینجا برنامه‌ریزی شده. 14:47.650 --> 14:52.830 ‫به‌نظر مویی-چان دیده برای یه قرارِ خوب چیا لازمه ‫و خواسته همه رو جا بده که طرف مقابل حوصله‌ش سر نره. 14:52.830 --> 14:58.540 ‫اعتمادبه‌نفس و اشتیاقش یه‌جایی تو دیوار رفته ‫و آخرش این برنامه‌ی جهنمی درست شده. 14:58.960 --> 15:03.130 ‫علاوه بر اون، توی تمامِ برنامه کلی پیشنهاد و نکات جزئی نوشته شده. 15:04.340 --> 15:07.380 ‫خب معلومه همچین چیزی تا 3 صبح طول می‌کشه. 15:09.840 --> 15:11.970 ‫اون پاستا چقدر خوشمزه بود. 15:11.970 --> 15:14.640 ‫توی اون رستوران هرچی سفارش بدی خوشمزه‌ست. 15:15.220 --> 15:17.600 ‫همیشه می‌خواستم اونجا ببرمت. 15:17.600 --> 15:19.640 ‫اگه ازش خوشت اومده، پس طبق برنامه بود. 15:21.730 --> 15:24.230 ‫و یهویی همچین حرفایی می‌زنه. 15:24.230 --> 15:25.900 ‫چه‌جور فیلمی قراره ببینیم؟ 15:26.400 --> 15:28.110 ‫بهش می‌گن «کشتی جنگیِ پوتمکین.» 15:28.110 --> 15:30.530 ‫چی؟ پوتـ ـ چی؟ 15:30.620 --> 15:33.910 ‫کشتی جنگی 15:30.620 --> 15:33.910 ‫پوتمکین 15:31.030 --> 15:33.910 ‫شاید مثلاً از این انیمه‌های بانمک باشه؟ 15:34.160 --> 15:38.620 ‫نسخه ریمستر از یه فیلم روسیِ سیاه‌سفید سال 1925ـه. 15:38.620 --> 15:41.000 ‫هر فیلم‌‌بازی این شاهکار رو می‌شناسه. 15:41.000 --> 15:44.790 ‫یه فیلم تبلیغاتی محسوب می‌شه، ‫ولی تأثیر زیادی روی صنعت فیلم‌سازی داشت. 15:42.330 --> 15:44.790 ‫امم، دوست داشتم یه‌چیز ساده‌تری نگاه کنم. 15:44.960 --> 15:48.130 ‫از قبل بلیط‌ها رو گرفتم، پس نمی‌شه فیلم رو تغییر داد. 15:52.640 --> 15:55.850 ‫د ـ داستانش خیلی سنگین بود، نه؟ 15:55.850 --> 15:58.350 ‫شرمنده این فیلم رو انتخاب کردم. 15:58.350 --> 16:01.230 ‫یه شاهکار بود، سر همین می‌خواستم ببینیش. 16:03.100 --> 16:05.810 ‫آره، واقعاً فیلمِ خوبی بود. 16:05.810 --> 16:11.110 ‫خودم هیچوقت تنهایی نگاهش نمی‌کردم، ‫ولی خوشحالم یه‌چیز جدید بهم نشون دادی. 16:11.900 --> 16:15.160 ‫خدا رو شکر. طبق برنامه بود... 16:17.660 --> 16:21.620 ‫مویی-چان درباره‌ی همه‌چیز خیلی دقیقه و دنبال تأیید بقیه‌ست. 16:21.620 --> 16:25.920 ‫واقعاً می‌خواد دیگران بدونن از چه چیزایی لذت می‌بره. 16:26.590 --> 16:29.300 ‫خیلی باهوشه و عاشقِ تحقیق کردن روی همه‌چیزه. 16:29.300 --> 16:31.670 ‫سر همین توی تصمیماتش اعتمادبه‌نفس داره. 16:32.170 --> 16:36.430 ‫ولی وقتی از همون اعتمادبه‌نفسش انتقاد شد، کار به اینجا کشید. 16:36.720 --> 16:39.010 ‫ولی می‌دونم قلب مهربونی داره.. 16:39.180 --> 16:41.850 ‫بعدی یه کافه‌ست. اونجا هم رزرو کردم. 16:41.850 --> 16:43.560 ‫چرا انقدر رزرو می‌کنی؟! 16:43.560 --> 16:45.600 ‫برنامه باید بی‌نقص باشه. 16:46.110 --> 16:48.860 ‫زودباش بریم. چهار دقیقه از برنامه عقبیم. 16:49.230 --> 16:50.990 ‫ولی یه کافه‌ست ها! 16:51.650 --> 16:55.240 ‫می‌تونیم کنار هم توی یه کافه‌ی باکلاس بشینیم و گپ بزنیم. 16:55.660 --> 16:59.200 ‫من نمی‌تونم قهوه بخورم، ‫پس شاید کارامل ماکیاتو برای من بهتره؟ 16:59.200 --> 17:02.160 ‫دوتا تیکه کیک سفارش می‌دیم و باهمدیگه تقسیمش می‌کنیم. 17:02.160 --> 17:04.250 ‫بعدش می‌گیم «آآآه.» 17:04.250 --> 17:08.460 ‫اوه، خدا، قرار حرف نداره! 17:12.880 --> 17:14.970 ‫وایسا، واقعاً یه کافه‌ست. 17:14.970 --> 17:17.390 ‫از اونجاها که بوی قهوه‌ی بوداده توی هوا می‌پیچه. 17:17.390 --> 17:19.930 ‫جایی که باریستای ریش‌بلند، نوشیدنی مخصوص‌شونو پیشنهاد می‌ده. 17:19.930 --> 17:22.640 ‫جایی که طعم قهوه رو تا فیهاخالدونت حس می‌کنی! 17:22.850 --> 17:25.810 ‫از نظر فنی یه قراره، ولی حس و حالِ گپ و گفت رو نداره. 17:25.810 --> 17:27.900 ‫و مویی-چان یه کلمه هم حرف نمی‌زنه. 17:28.360 --> 17:29.690 ‫داره چشماشم می‌بنده. 17:29.690 --> 17:32.070 ‫قشنگ داره از طعم قهوه لذت می‌بره. 17:33.570 --> 17:36.700 ‫یه‌چیزی هم داره یواشکی به باریستا می‌گه. 17:36.700 --> 17:38.160 ‫معلومه مشتری ثابته. 17:38.820 --> 17:42.540 ‫گفت «امروز می‌خوایم روبوستا باشیم.» 17:42.540 --> 17:44.410 ‫و گفتم «کافئین با این عجله.» 17:44.410 --> 17:45.660 ‫جان؟ 17:46.960 --> 17:48.170 ‫داره می‌خنده. 17:48.170 --> 17:50.500 ‫بازی با کلماتِ قهوه‌تون هنوز رودست نداره. 17:50.500 --> 17:53.840 ‫کدوم بازی با کلمات؟ اصلاً نمی‌فهمم. 17:54.630 --> 17:55.760 ‫تلخه. 17:55.760 --> 17:59.760 ‫کاپوچینو برات زیادی تلخ بود؟ ‫می‌خوای یه قهوه‌ی معمولی برات بگیرم؟ 17:59.760 --> 18:01.430 ‫مطمئنم از ماندلینگ خوشت میاد. 18:01.430 --> 18:04.810 ‫نمی‌دونم چی گفتی، ولی دیگه نمی‌تونم قهوه بخورم. 18:05.230 --> 18:08.190 ‫دلتون هوس بلو ماونتن کرده، ها؟ 18:08.190 --> 18:09.560 ‫اینم بازی با کلمات بود؟ 18:10.310 --> 18:12.690 ‫ظاهراً بود، البته اصلاً نمی‌فهمم. 18:13.400 --> 18:16.650 ‫مویی-چان داره بهش خوش می‌گذره، پس عیب نداره. 18:17.490 --> 18:21.080 ‫اون کافه خیلی حال داد. بعدش کجا بریم؟ 18:21.080 --> 18:24.200 ‫با قطار و اتوبوس بریم موزه‌ی شهر ایشیموری. 18:24.200 --> 18:26.160 ‫نمایشگاه دوره‌ی جومون رو می‌بینیم، 18:26.160 --> 18:28.790 ‫بعد می‌ریم پلنتاریوم تا ستاره‌ها رو ببینیم. 18:28.790 --> 18:31.170 ‫هنوز کلی کار داریم، نه؟ 18:31.170 --> 18:33.460 ‫ولی خیلی مشتاقِ پلنتاریومم. 18:34.550 --> 18:38.800 ‫ها؟ مویی-چان، خوبی؟ انگار سرگیجه داری. 18:39.590 --> 18:44.220 ‫چیزی نیست. تا دیروقت داشتم ‫برنامه‌ی امروز رو می‌ریختم، برای همین زیاد نخوابیدم. 18:44.810 --> 18:45.810 ‫پس... 18:47.180 --> 18:48.730 ‫انگار خواب موندیم. 18:48.890 --> 18:50.770 ‫اینجا کدوم قبرستونیه؟ 18:51.230 --> 18:52.650 ‫ایستگاه آخر. 18:52.650 --> 18:55.940 ‫شرمنده، وقتی دیدم خوابیدی، منم خوابم گرفت. 18:55.940 --> 18:59.160 ‫ساعتو ببین! دیگه به پلنتاریوم نمی‌رسیم! 18:59.360 --> 19:02.410 ‫بیا زودتر برگردیم! رستوران یه میز رزرو کردم. 19:02.620 --> 19:03.870 ‫مویی-چان. 19:06.870 --> 19:10.040 ‫بابت امروز ممنونم، ولی همین‌قدر برام کافیه. 19:12.540 --> 19:15.670 ‫متأسفم. امروز حتماً برات کسل‌کننده بود. 19:15.960 --> 19:18.170 ‫نه، اصلاً اینطور نیست. 19:18.170 --> 19:20.180 ‫حق با شماها بود. 19:20.760 --> 19:24.680 ‫من زیاد اعتمادبه‌نفس دارم، و نظر دیگران رو نادیده می‌گیرم. 19:24.850 --> 19:27.640 ‫ولی خودمم اشتباه مرتکب می‌شم. خیلی بی‌تجربه‌م. 19:27.980 --> 19:31.560 ‫توی سینما و کافه واقعاً بهم خوش گذشت. 19:32.270 --> 19:37.690 ‫اینکه سعی کردی چیزایی که دوست داری رو ‫ بهم نشون بدی خوشحالم کرد. 19:38.690 --> 19:44.330 ‫اعتمادبه‌نفس به‌خاطر تلاش به‌دست میاد، ‫ و شاید به همین ویژگیت افتخار می‌کنی. 19:44.740 --> 19:47.080 ‫و به‌نظرم این چیز خوبیه. 19:48.790 --> 19:51.080 ‫خب، این حرفت خوشحالم می‌کنه... 19:51.920 --> 19:56.090 ‫لعنتی، باید رزرو رستوران رو کنسل کنم. شرمنده، یه‌لحظه. 19:56.090 --> 19:58.960 ‫پس گمونم برای شام امشب... 20:04.470 --> 20:08.520 ‫خوشمزه‌ست. نمی‌دونستم غذای سوپرمارکتی انقدر خوبه. 20:08.930 --> 20:12.560 ‫آخه انقدر از آشپزیِ خودت خوشت میاد که چیزِ دیگه نمی‌خوری. 20:15.110 --> 20:16.770 ‫این همچین بدک نیستا. 20:17.400 --> 20:20.110 ‫البته کلاً از برنامه خارج شدیم... 20:21.030 --> 20:22.530 ‫اینطور نیست. 20:23.950 --> 20:25.280 ‫درست طبق برنامه... 20:30.410 --> 20:32.790 ‫آره، حق با توئه. 20:34.040 --> 20:36.380 ‫یه پلنتاریوم طبیعی. 20:40.380 --> 20:41.920 ‫اوه، یه ستاره‌ی دنباله‌دار! 20:42.630 --> 20:46.800 ‫ااه، دیگه رفت. وقت نشد آرزویی کنم. 20:47.300 --> 20:49.180 ‫می‌خواستی چه آرزویی کنی؟ 20:49.680 --> 20:53.810 ‫«امیدوارم ساحره‌ی فوق‌العاده‌ای بشم که می‌تونه به مردم کمک کنه!» 20:56.150 --> 20:57.310 ‫که اینطور. 20:57.610 --> 20:58.570 ‫آره! 21:05.580 --> 21:09.580 ‫روزهای باقی‌مانده 21:05.580 --> 21:09.580 ‫تا جشنواره‌ی آسونارو: 21:05.580 --> 21:09.580 ‫10 21:06.370 --> 21:10.580 ‫پس اگه نظر دیگه‌ای نیست، برای جشنواره‌ی آسونارو... 21:09.580 --> 21:13.580 ‫m 22 16 l 108 16 108 80 22 80 21:09.580 --> 21:13.580 ‫کافه 21:10.580 --> 21:13.290 ‫کلاس‌مون یه کافه ارائه می‌ده! 21:15.080 --> 21:16.500 ‫چی شده، موریهیتو؟ 21:16.500 --> 21:19.040 ‫حس می‌کنم یه کافه‌ی معمولی خیلی خسته‌کننده‌ست. 21:19.040 --> 21:22.590 ‫فکر می‌کنم باید یه تم انتخاب کنیم ‫و کلیت‌مون کافه باشه. 21:22.840 --> 21:26.090 ‫مویی-چان عاشق کافه‌هاست، پس روش حساسه. 21:26.390 --> 21:29.510 ‫می‌گم، من تازگی‌ها آهنگ می‌سازم، 21:29.510 --> 21:31.430 ‫اگه بخواید می‌تونیم توی پس‌زمینه اجراش کنیم؟ 21:31.680 --> 21:34.480 ‫اوه، پس منم می‌تونم براش یونیفرم رو درست کنم. 21:34.730 --> 21:37.650 ‫عالیه، همینطوری بحث رو ادامه بدین. 21:37.650 --> 21:39.110 ‫سرمو بردین. 21:39.440 --> 21:42.320 ‫بذارین این خرخون‌ها هرکاری دلشون می‌خواد بکنن. 21:42.320 --> 21:43.740 ‫کوجو، چی شده؟ 21:43.740 --> 21:46.320 ‫جشنواره‌ها به‌درد برون‌گراها می‌خورن. 21:46.320 --> 21:48.820 ‫از قبل تنهایی برنامه‌ی همه‌چیزو ریختن. 21:48.820 --> 21:49.990 ‫آره، راست می‌گه. 21:50.240 --> 21:53.250 ‫ما که وظیفه نداریم پابه‌پای اونا بیایم. 21:53.500 --> 21:58.380 ‫درسته. تقسیم وظایف تو حالتی که همه راضی بشن سخته. 21:58.380 --> 22:00.750 ‫کاش می‌تونستیم درموردش یه کاری بکنیم. 22:01.050 --> 22:04.420 ‫یه کافه‌ی تم‌دار که به کارکنانش خوش بگذره. 22:05.260 --> 22:06.510 ‫نیکو رو داریم! 22:07.930 --> 22:08.760 ‫هه؟ 22:08.970 --> 22:12.100 ‫با جادوی نیکو، می‌شه کافه‌ی تم‌داری ساخت ‫ که آدمای بی‌مهارت هم... 22:12.100 --> 22:15.810 ‫بتونن شرکت کنن و با کارکنان و مشتری‌ها خوش بگذرونن. 22:15.810 --> 22:17.270 ‫مـ ـ مثلاً چطوری؟ 22:20.980 --> 22:22.530 ‫ایده‌ای ندارین؟ 22:24.860 --> 22:28.200 ‫آخرشم نتونستیم ایده‌ای براش پیدا کنیم. 22:28.200 --> 22:31.280 ‫صرفاً لازمه تا جلسه‌ی بعدی‌مون بهش فکر کنیم. 22:36.960 --> 22:38.210 ‫واکاتسوکی-سان! 22:39.380 --> 22:41.750 ‫من عضو کمیته‌ی تولیدِ جشنواره، سوگیورا هستم. 22:41.750 --> 22:43.210 ‫من هاجیمه‌ام. 22:43.800 --> 22:45.300 ‫می‌شه یه‌لحظه باهم صحبت کنیم؟ 22:46.470 --> 22:48.260 ‫در روز دوم جشنواره‌ی آسونارو، 22:48.260 --> 22:52.260 ‫می‌خواستیم یه مراسم اختتامیه‌‌ی باشکوه برگزار کنیم. 22:52.260 --> 22:55.180 ‫سوگیورا می‌خواست انجامش بده، ‫پس یه برنامه‌ی اجرایی درست کردم. 22:55.430 --> 22:57.020 ‫مراسم اختتامیه؟ 22:57.020 --> 22:58.100 ‫واسه همین... 22:58.940 --> 23:01.560 ‫می‌خواستم ببینم می‌تونی بهمون کنی یا نه! 23:01.690 --> 23:02.940 ‫عه؟ می‌خوای من... 23:02.940 --> 23:06.780 ‫با جادوت، به‌نظرم می‌تونیم یه مراسم شگفت‌انگیز برگزار کنیم! 23:06.900 --> 23:09.610 ‫خواهش می‌کنم! می‌شه بهمون کمک کنی؟ 23:11.490 --> 23:15.830 ‫«امیدوارم ساحره‌ی فوق‌العاده‌ای بشم که می‌تونه به مردم کمک کنه!» 23:17.450 --> 23:20.830 ‫باشه! سعی می‌کنم به یه‌چیز خوب فکر کنم. 23:26.840 --> 23:28.600 ‫در روز دوم جشنواره‌ی آسونارو 23:28.600 --> 23:28.850 ‫در روز دوم جشنواره‌ی آسونارو 23:30.340 --> 23:32.090 ‫جادو استفاده خواهد شد 23:33.270 --> 23:34.270 ‫تا جنایتی صورت بگیرد 23:38.140 --> 23:42.020 ‫در روز دوم جشنواره‌ی آسونارو ‫جادو استفاده خواهد شد تا جنایتی صورت بگیرد 23:42.480 --> 23:43.560 ‫قرار باحالی بود، نه؟ 23:43.560 --> 23:46.530 ‫بگذریم، نیکو، واقعاً مشکلی نداری که به کمیته‌ی تولید جشنواره کمک کنی؟ 23:46.530 --> 23:49.990 ‫چیزی نمی‌شه. وقتش رسیده که با استفاده از جادوم بدرخشم. 23:49.990 --> 23:51.110 ‫حس بدی بهش دارم... 23:51.110 --> 23:53.280 ‫و واقعاً اتفاق بدی افتاد! 23:52.830 --> 23:57.040 ‫قسمت بعد ‫‫ساحره‌ی سال‌اولی و آشنایانش 23:53.280 --> 23:55.530 ‫هفته بعد! قسمت آخر ویچ واچ!