‫تموم شد.
‫این آخرین کارم بود.
‫به قولی که رئیس قبلی ‫بهم داد عمل می‌کنی.
‫معلومه که می‌کنم.
‫ولی...
‫اما قبل از اون، به عنوان رئیس نسل دوم، ‫یه هدیه‌ی تشکر کوچیک برات دارم.
‫چرا؟
‫فقط دست و پا گیری، همین.
‫درست مثل بقیه‌ی لات و لوت‌های ‫به درد نخوری که پیرمرد ازشون استفاده می‌کرد.
‫از این به بعد، من این تشکیلات رو می‌گردونم.
‫می‌فهمم. ‫حالا می‌فهمم چرا ‫رئیس قبلی ازت دل کنده بود.
‫آره؟ ‫خب، ممنون بابت سال‌ها ‫زحمت بی‌وقفه‌ات.
‫اوکاجیما-سان!
‫بگیرینش!
...تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫عزیز دردونه، بخواب
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫در آغوشم، بخوا...
‫این آهنگ خواب رو به چشم منم میاره.
‫خب، انتخاب کن.
‫خواهرت رو می‌کشی، یا خودت می‌میری؟
‫این دفعه فقط قصد دارم یه بچه بخرم.
‫ما رو فروختن.
‫اونقدر ساده و راحت که غم‌انگیز بود.
‫کدومش؟
‫نمی‌ذارم مائو رو بکشی!
‫من تو رو می‌کشم!
‫از تو خوشم اومد.
‫رئیس قبلی اوکاجیما ‫مرد عجیبی بود.
‫می‌ذارم خواهرت زنده بمونه.
‫در عوض، تو هر کاری که بهت ‫بدم رو انجام می‌دی.
‫این معامله تا وقتی ‫خواهرت بیست ساله بشه ادامه داره.
‫میگن این دور و بر، ‫بیشتر بچه‌ها تا بیست سالگی زنده نمی‌مونن،
‫ولی من تضمین می‌کنم که اون ‫تو این مدت غذا، لباس و سرپناه داشته باشه.
‫آهنگی که داشتی می‌خوندی... ‫یه لالایی مال این منطقه است، درسته؟
‫سالی یک بار، یه لالایی ‫از طرف خواهرت برات می‌فرستم.
‫تولدت مبارک.
‫امروز، تو دوباره متولد شدی.
‫در تمام اون روزهایی که صرف گرفتن ‫جان آدم‌ها کردم، یه چیز همیشه با من موند.
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫نظرت چیه؟ راحته، مگه نه؟
‫در اعماق ماه، بخواب
‫داداش، این لالایی شماره هشت بود.
‫خوب خوندمش، نه؟
‫امروز هشت سالم شد. ‫سال دیگه نهمیش می‌شه، ها؟
‫خوب خوندمش، نه؟
‫امروز هشت سالم شد. ‫سال دیگه نهمیش می‌شه، ها؟
‫مائو...
‫من...
‫من استعداد کشتن داشتم.
‫چند وقت پیش، یکی ‫تو محله‌مون بچه دار شد!
‫خیلی نازه!
‫من با دقت به اون پیام‌های کوتاهی ‫که سالی یک بار دریافت می‌کردم گوش می‌دادم،
‫و برای خوشبختی خواهر کوچیکم آرزو می‌کردم.
‫غذاتو درست می‌خوری؟
‫می‌دونی، مِی، این دختر کوچولوی ‫تو محله‌مون، از سبزیجات متنفره.
‫درست مثل توئه.
‫این تنها چیزی بود که بهم انگیزه می‌داد.
‫مِی یه خال رو گونه چپش داره. ‫درست همون جایی که مال توئه!
‫آها، راستی...
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫لبخند بزن و بخواب
‫این لالایی شماره نوزده بود.
‫خوب خوندمش، نه؟
‫حیفه همچین آدمی رو بکشیم.
‫کلی حرف دارم که می‌خوام بهت بگم.
‫نمی‌تونم اینجا بمیرم.
‫قبلاً در موردش بهت گفته بودم، مگه نه؟
‫جاییه که امثال تو می‌تونن برن.
‫اگه هر اتفاقی افتاد...
‫اینجا...
‫به هتل غیرانسان‌ها خوش آمدید.
‫غیرانسان
‫غیر انسان؛ ‫مثل یک هیولا
‫فاقد مهربانی یا ضعف انسانی
‫بی‌رحم؛ ‫سنگدل
‫کاری از تیم زیرنویس دنیای انیمه
‫مترجم: KAREN_X5
‫زیرنویس های بیشتر در awsub@
‫خواهر خواهر
‫برای پذیرش تشریف آوردید؟
‫بله. رزرو ندارم.
‫اولین باره که به هتل ما تشریف میارید. ‫درسته؟
‫بله. ‫رئیس قبلی در مورد اینجا بهم گفته بود.
‫گفت اگه اتفاقی افتاد، ‫باید بیام اینجا.
‫رئیس قبلی؟
‫رئیس اول گروه اوکاجیما.
‫متوجه شدم، قربان.
‫پس، لطفاً این قرارداد اقامت رو ‫امضا کنید و با خونتون مُهرش کنید.
‫آقای سیائو، دریافت قراردادتون رو تایید می‌کنم.
‫اگه در طول اقامتتون درخواستی ‫داشتید، لطفاً به ما، راهنماها، بگید.
‫می‌تونیم با رسیدگی به زخم‌هاتون شروع کنیم.
‫نه، قبل از اون ‫یه درخواست دیگه دارم.
‫فرقی نمی‌کنه درخواست چی باشه،
‫یه کلمه هست که ‫یه راهنما هیچ‌وقت به زبون نمیاره.
‫من و خواهرم از هم جدا شدیم. ‫لطفاً پیداش کنید.
‫اون کلمه "نه" هست.
‫اطاعت می‌شه، قربان.
‫که اینطور.
‫خواهر کوچیکترتون قرار بود وقتی ‫بیست ساله شد آزاد بشه.
‫رئیس دوم این قولی رو که ‫رئیس اول به شما داده بود شکسته،
‫و باعث این وضعیت شده.
‫به خودش می‌گه رئیس دوم، ‫ولی فقط یه آشغال معمولیه.
‫و آهنگی که هر سال از طرف ‫خواهرتون براتون فرستاده می‌شد
‫یه لالایی بوده که تو زادگاهتون خونده می‌شده.
‫درسته؟
‫بله.
‫آدمکش شماره یک گروه اوکاجیما.
‫سن: اواخر دهه بیست.
‫مهارت در استفاده از چاقو و اسلحه کمری.
‫برتری در مبارزات نزدیک مبتنی بر سرعت.
‫شما این همه چیز رو از کجا در مورد من می‌دونید؟
‫مهمون‌نوازی ما از مهمون‌هامون، ‫قبل از اینکه اقامتشون شروع بشه آغاز می‌شه.
‫این بخش یه جورایی مسئولیت منه.
‫اوه، ببخشید که زودتر خودمو ‫معرفی نکردم. من ایکورو هوشی هستم.
‫ایشون هم سارا هایزاکی هستن.
‫و حالا...
‫اگه اجازه بدید، ‫می‌خوام یه چیزی رو تایید کنم.
‫در مورد درخواستتون، یعنی جستجوی ‫خواهری که ازش جدا شدید...
‫می‌خواید چیکار کنید؟
‫اگه بفهمیم که اون ‫قبلاً از دنیا رفته چیکار می‌کنید؟
‫اگه اینطور باشه... پس فایده‌اش چی بود؟
‫اون تو روستایی به دنیا اومد که ‫حتی نمی‌تونست تا بیست سالگی زنده بمونه.
‫پدر و مادرش رهاش کردن. ‫برادرش رو ازش گرفتن.
‫آزادی خود مائو هم ازش گرفته شد ‫چون به عنوان گروگان زندگی می‌کرد.
‫زندگی مائو چه فایده‌ای داشت؟!
‫سارا، شروع کنیم؟
‫آقای سیائو، به کلیسا خوش آمدید.
‫بیاین اینجا منتظر بمونیم.
‫منتظر؟
‫بله. در حال حاضر، صبر کردن مهمه.
‫فهمیدم!
‫موسیقی‌ای که تو این کلیسا ‫شنیده می‌شه واقعاً چیز خاصیه!
‫میشه لطف کنید و لالایی ‫خواهرتون رو برام پخش کنید؟
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫اوه، چه آرامش‌بخش.
‫در اعماق ماه، بخواب
‫کاش می‌تونستم بعداً این آهنگ رو قرض بگیرم.
‫هی، منتظر چی هستیم؟
‫آقای سیائو، به شما خیانت شده، ‫و الان تحت تعقیب هستید.
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫و اینکه خواهرتون هنوز ‫زنده است یا نه هم مشخص نیست.
‫...خواب
‫تنها سرنخ‌هایی که الان داریم ‫یه عکس و یه آهنگه.
‫با این حساب...
‫باید خیلی ساده مستقیم بپرسیم.
‫دنبالت می‌گشتم، سیائو.
‫و تو، تو کارمند اینجایی. ‫اون مرد رو تحویل ما می‌دی؟
‫آقای اوکاجیما، می‌تونم بپرسم ‫خواهر کوچیکتر آقای سیائو الان کجاست؟
‫خنگی؟
‫اینجا ما سوال می‌پرسیم!
‫ازتون ممنونم که اینقدر وظیفه‌شناس بودید ‫و یک دقیقه زودتر رسیدید.
‫ها؟
‫«امشب ساعت ۴ صبح.»
‫«مردی در یک کارگاه ساختمانی مورد اصابت گلوله قرار گرفت.»
‫«در حالی که غرق در خون بود، ‫به کلیسای این هتل فرار کرد.»
‫اون گزارش...
‫شما لطف کردید و ‫باورش کردید، مگه نه؟
‫پس شایعات اخیر درست بودن.
‫میگن رئیس نسل دوم اوکاجیما و ‫نوچه‌هاش همه‌شون باید بیشتر تحقیق کنن.
‫سلام! من مسئول ‫این جور کارها اینجا هستم.
‫ببخشید که زودتر خودمو ‫معرفی نکردم. من ایکورو هوشی هستم.
‫خب، خواهر کوچیکتر آقای سیائو کجاست؟
‫این مسخره بازیا بسه! ‫بیاین اول کار این یارو رو تموم کنیم، اوکاجیما-سان!
‫اوه، صبر کنید، صبر کنید! ‫من مسئول...
‫پنج، چهار، سه، دو، یک.
‫طبق معمول، جایزه وقت‌شناسی به شما می‌رسه.
‫نوبت توئه، سارا.
‫به هتل غیرانسان‌ها خوش آمدید.
‫اجازه بدید من، سارا هایزاکی، ‫مهمون‌نوازیمون رو بهتون نشون بدم.
‫چه جور مهمون‌نوازی‌ای ‫می‌خواد باشه، خانم کوچولو؟
‫لطفاً کمی استراحت کنید.
‫این دختره...
‫ایـ-این زن کیه؟
‫رئیس قبلی بهتون نگفته بود؟
‫هی!
‫ایشون یه راهنماست.
‫نظریه‌های زیادی در مورد ریشه‌ی ‫کلمه "راهنما" یا "کنسیرژ" وجود داره...
‫نزدیک نیا!
‫...اما یکی از اون‌ها می‌گه که ‫در فرانسه قرن شانزدهم،
‫یه موقعیت شغلی خاص در قلعه‌ها ‫اساس معنای این کلمه رو تشکیل داده.
‫اون موقعیت شغلی...
‫دربان بود.
‫در این هتل که به طور خاص به ‫قاتل‌ها خدمات می‌ده، هتل غیرانسان‌ها،
‫اون قدرتمندترین محافظ اینجاست.
‫سـ-سیائو؟
‫مائو زنده است؟
‫صبر کن! آروم باش! همه چیز رو اشتباه فهمیدی!
‫زنده است؟!
‫اگه منو بکشی، خواهر تو هم می‌میره!
‫پس الان کجاست؟
‫نمی‌تونم بهتون بگم.
‫نه وقتی با من، رئیس دوم، ‫اینطوری رفتار می‌کنید.
‫زنده است، درسته؟
‫آره.
‫دیشب به دستم رسید.
‫خواهر نجیبت هیچ خبر نداشت ‫که برادر بزرگترش قراره کشته بشه،
‫واسه همین لالایی بیستم رو فرستاد.
‫بیستم، می‌فرمایید؟
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫عجیبه.
‫هی! اون چیه؟
‫در تمام این آهنگ حس می‌شه.
‫در دنیایی که زنده موندن ‫تا بیست سالگی سخته،
‫لبخند بزن و بخواب
‫این آهنگ دعایی رو در خودش داره که شنونده ‫تا سال بعد زنده بمونه.
‫از شبی که بچه یک ساله می‌شه، ‫این آهنگ خونده می‌شه،
‫و سال‌ها رو به هم وصل می‌کنه تا ‫به بیست سالگی برسه. یه لالایی نوزده بندی.
‫که یعنی همچین چیزی وجود نداره.
‫لالایی بیستمی وجود نداره.
‫...جدی نیست.
‫نمی‌تونی جدی باشی!
‫چرا مرگ یه دختر احمق...
‫باید باعث بشه من—
‫این لالایی شماره نوزده بود.
‫خوب خوندمش، نه؟
‫حالا کل آهنگ رو خوندم.
‫بالاخره سال دیگه می‌تونیم ‫همدیگه رو ببینیم، درسته؟
‫هی، داداش...
‫کلی حرف دارم که می‌خوام بهت بگم.
‫هتل غیرانسان‌ها.
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫تقلب!
‫سارا، حتماً داری تقلب می‌کنی!
‫نوزده بار پشت سر هم باختن ‫اصلاً منطقی نیست!
‫می‌دونی سه روزه که ‫چشم رو هم نذاشتم!
‫خیلی شلی.
‫شـ-شل—
‫زود باش برو بخش نظافت.
‫اه، این افتضاحه. خون ‫چند نفر روشه؟
‫تو مراکز اهدای خون از دیدن ‫این همه خون ذوق‌مرگ می‌شن.
‫مطمئنی این بهترین کار بود؟
‫اینکه فقط محل قبر ‫خواهرش رو بهش بگی.
‫قبل از اینکه تسویه حساب کنه ‫و بره، چیزای بیشتری فهمیدی، مگه نه؟
‫خواهر کوچیکتر آقای سیائو، خانم مائو،...
‫خب، اگه می‌گفتم ‫بی‌ادبی بود.
‫وقتی به حالی که آقای سیائو ‫باید داشته باشه فکر می‌کنم...
‫خوب خوندمش، نه؟
‫...تو این محله...
‫غذاتو درست می‌خوری؟
‫حالا کل آهنگ رو خوندم.
‫کلی حرف دارم که می‌خوام بهت بگم.
‫مائو. مائو...
‫من آدمای زیادی رو کشتم.
‫من تو آدم کشتن استعداد دارم.
‫ولی تو هیچوقت به ‫همچین چیزی احتیاج نداشتی، درسته؟
‫تا سال بعد هم صداتو بشنوم،
‫لبخند بزن و بخواب
‫چند وقت پیش، یکی ‫تو محله‌مون بچه دار شد!
‫خیلی نازه!
‫مِی یه خال رو گونه چپش داره. ‫درست همون جایی که مال توئه!
‫شما کی هستید؟
‫اون لالایی که داشتی می‌خوندی...
‫بلدیش؟
‫بابام بهم گفته
‫اگه اینجا بخونمش، مامانم صدامو می‌شنوه.
‫خانم مائو مخفیانه برای خودش یه خانواده تشکیل داده بود.
‫این کارش سرپیچی از زندگی‌ای بود که ‫به عنوان گروگان برادرش می‌گذروند.
‫خب، بیاید اسمش رو بذاریم یه ‫سورپرایز کوچیک از طرف یه راهنما.
‫آخ! خونی شدم!
‫ایکورو، یادت رفت—
‫بهترین هتل‌ها شرایط خاصی دارن.
‫غذاهایی با بهترین کیفیت.
‫آرامش و آسایش مطلق.
‫سرگرمی‌های جذاب.
‫و...
‫مجموعه‌ای از جدیدترین سلاح‌ها.
‫هویت‌های جعلی قابل اعتماد.
‫و امحای بی‌نقص اجساد.
‫اوه، خیلی دلم می‌خواد استعفا بدم!
‫حتماً استعفا می‌دم!
‫اینجا هتل غیرانسان‌هاست.
‫مهمون‌های ما قاتل‌های مزدور هستن.
‫اونایی که بهشون خدمت می‌کنن...
‫واقعاً که. ‫از قاتل‌ها متنفره، و با این حال...
‫خیلی شیرینه.
‫اونایی که بهشون خدمت می‌کنن...
‫کسایی هستن که هیچ‌وقت "نه" نمیگن، ‫راهنماها.
‫کاری از تیم زیرنویس دنیای انیمه
‫مترجم: KAREN_X5
‫زیرنویس های بیشتر در awsub@
‫خدمات مرگبار ۱
‫قسمت بعد