BEASTARS MUSIM TERAKHIR
KEJATUHAN KUCING
Kami tunduk di hadapan keagunganmu,
wahai dewa Brachiosaurus.
Setiap hari, herbivor seperti kami berdepan dengan ancaman nyawa.
Kami mohon agar singkirkan dan bersihkan semua yang kotor.
Jom beli tangkal omamori.
Tapi tangkal ofuda lebih murah.
Janganlah kedekut beli barang sembahan.
Bukan penting pun.
Berikan kami perlindungan. Berikan kami kemakmuran.
Ayuh, semua.
Sucikan diri dan berdoa supaya kamu tak dimakan.
Semua herbivor yang berseronok di festival ini
tak peduli akan kelemahan mereka dan meraikan status sebagai makanan.
Gadis itu pula berbeza.
Saya takkan faham.
Seumur hidup saya, saya bersedia mati bila-bila masa saja.
Jadi kenapa belajar di universiti? Kalau boleh mati bila-bila masa…
Bukan begitu.
Bukannya saya nak mati.
Walaupun sentiasa diancam kematian, saya nak tunaikan impian saya.
Saya rasa ingin tahu.
Daging dan darahnya penuh dengan emosi.
Apa rasanya?
Profesor Lumrong.
Atau saya patut panggil, Melon.
Saya nak balas dendam sebab tembak telinga dan pinggang saya.
Awak…
Awak masih hidup?
Awak datang untuk dibunuh lagi?
Maaf, saya ada urusan penting malam ini.
Datang semula kemudian.
Dia takkan datang.
Haru takkan datang.
Rupanya Haru kawan awak.
Jadi, saya yang datang untuk tangkap awak!
Sudahlah.
Ini penculikan!
Jelaskan kepada saya.
Berhenti hentak kaki. Menjengkelkan!
Apa hal? Saya nak pergi ke Festival Jiwa Aneh hari ini.
Saya tahu, tapi…
Biar saya teka.
Awak risau sebab saya nak biar guru saya makan saya?
Saya dah kata jangan menyibuk!
Saya akan cakap saya bergurau…
Dia takkan anggap ia gurauan!
Dengar cakap saya.
Awak berjanji dengan lelaki yang bukan pensyarah biasa.
Dia dalang Pasar Gelap yang kejam dan telah cuba bunuh Legoshi dua kali.
Duduk saja di sini hari ini.
Saya lapar.
Awak nak makan apa?
Sayur cucuk.
Baiklah.
Saya bawakan, jangan ke mana-mana, okey?
Berhenti!
Profesor spesies apa?
Macam awak nampak, saya hanya seekor gazel.
Cara profesor peluk saya tadi tak terasa seksual.
Rasa seperti seekor karnivor yang menangkap herbivor.
Begitu rupanya.
Awak kekasihnya, ya?
Habis hadiah hari jadi saya…
Kenapa awak nak buru Haru?
Kenapa?
Biar saya fikir.
Sebab yang sama dengan awak.
Sebab dia nampak enak.
Awak tahu tak?
Rasanya macam pasir saja.
Apa?
Haiwan yang mati dalam keadaan takut.
Daging mereka…
Seumur hidup mereka takut kepada kematian, jadi dagingnya liat.
Semua orang takut mati!
Awak pasti?
Itu…
Si putih salju itu tak takut mati atau hidup.
Sebab itu saya nak dagingnya.
Mungkin juga saya sayang dia.
Sama macam awak, betul tak?
Tidak!
Saya takkan…
Nampaknya awak pun alami masalah yang sama.
Biar saya tamatkan kesengsaraan awak.
Hari ini hari jadi saya.
Ikutlah kemahuan saya.
Walaupun awak bunuh saya, kemahuan awak takkan tercapai.
Seumur hidup, saya buat sesuka hati saya.
Tapi ada satu perkara yang saya tak dapat buat.
Menghalang kelahiran saya daripada berlaku.
Apa? Apa maksud awak?
Ibu bapa saya pasangan interspesies yang tak bertanggungjawab.
Kesilapan mereka meninggalkan cela kepada masyarakat.
Cela?
Saya.
Kalau masyarakat asingkan mereka, tiada baka campuran akan dilahirkan.
Betul tak?
Awak silap!
Ibu bapa sebegitu nak keluarga bahagia…
Hanya untuk puaskan ego mereka.
Bagi anak berbaka campuran, dilahirkan seolah-olah satu hukuman.
Apa? Kenapa awak…
Kesengsaraan itu.
Kita patut biar ibu bapa begitu alami perasaan itu.
Jadi, sebelum mereka berpeluang lahirkan anak berbaka campuran,
saya akan balas dendam terhadap ibu bapa interspesies yang tak bertanggungjawab.
Setelah mereka dilahirkan, dah terlambat.
Awak dalang kes makan bersiri itu!
Awak fikir begitu?
Awak pasti bukan awak pelakunya?
Karnivor yang makan herbivor dalam kes-kes itu, bukan?
Saya cuma uji mereka
untuk lihat sifat perhubungan mereka.
Kelaparan atau cinta?
Semua itu angkara awak.
Awak dorong mereka…
Saya nampak kebahagiaan pada wajah mereka yang berdarah.
Keji. Awak tak boleh buat begitu!
Diam. Saya boleh buat apa saja saya nak.
Tak boleh!
Tiada sesiapa yang boleh buat sesuka hati dalam masyarakat ini.
Betul juga, bahaya jika ada makhluk buas macam awak.
Saya berbeza!
Semua orang kata begitu.
Baiklah.
Jawab soalan ini.
Awak ada dua pilihan.
Pilihan A, masyarakat tanpa kes memakan.
Tapi pengawasan meluas.
Pilihan B, masyarakat yang benarkan jenayah memakan
dan tiada pengawasan meluas.
Yang mana pilihan awak?
Rasanya…
Saya nak pilihan A.
Masyarakat tanpa jenayah memakan.
Awak rela diawasi?
Kalau perlu, demi keselamatan.
Haru?
Saya dah suruh jangan ke mana-mana…
Masyarakat dalam kewujudan bersama yang aman tak berikan kita apa-apa.
Penjara di mana semua penghuninya saling mengawasi.
Takkanlah.
Banduan tanpa kebebasan, hidup dalam kongkongan kawalan diri.
Begitulah diri kamu semua.
Tapi saya enggan hidup begitu.
Saya nak pilihan B.
Memakan makhluk lain memberikan kita lonjakan tenaga yang menguatkan diri.
Menjadikan kita bersemangat.
Awak faham maksud saya, bukan? Awak juga karnivor.
Sebab itulah rasa sengsara.
Awak seksa diri sendiri,
menunjukkan adab yang baik demi menurut cara orang lain.
Adakah cara hidup begitu membahagiakan awak?
Memastikan semua selamat lebih penting.
Mengurangkan kejadian malang akan buat awak bahagia?
Saya dah faham.
Demi merealisasikannya, awak rela bunuh makhluk nista ini?
Setelah sekian lama, saya mula ingat suara-suara itu.
Mereka yang bencikan kewujudan saya
dan cuba menghapuskan saya.
- Lompat! - Ayuh, lompat!
Ini peluang awak untuk jadi herbivor sebenar.
Saya nampak taring itu, Melon!
Kucing boleh mendarat atas kaki. Kalau ikut sifat ibu awak, takkan matilah.
Tapi kalau ikut sifat ayah awak? Tak siapa peduli.
Lompat! Sekarang!
Ayuh, lakukannya!
Lompat!
Ketika umur saya sembilan tahun, saya bunuh rakan-rakan sekelas saya.
Buat pertama kali, saya bebas.
Namun…
Jika difikirkan semula, mungkin saya patut lompat.
Pasti rasa lebih bebas setelah tiba di penghujung dunia.
Sekaranglah masa yang tepat.
Tengok betul-betul.
Saya takkan biar awak terlepas.
Bangun. Jom.
Kita pergi.
Apa? Ke mana?
Serahkan awak kepada pihak polis.
Kalau awak tak nak jalan, saya angkat.
Polis, ya?
Mungkin dipenjara seketika tak teruk sangat…
Nanti dulu.
Maknanya saya akan terlepas peluang untuk makan arnab itu?
Setelah saya serahkan dia kepada polis,
En. Yahya boleh uruskan perkahwinan interspesies
walaupun saya ada rekod jenayah.
Kalau saya tak makan arnab itu, saya takkan tahu makna "enak".
Kami akan bersama selamanya.
Hanya satu gigitan.
Hanya saya dan Haru.
Karnivor macam awak memang kuat.
Cengkaman awak pada pergelangan tangan saya.
Kuat sangat, tulang saya hampir patah.
Bukankah serigala diajar untuk berlembut dengan makhluk lemah macam saya?
Dia buat saya rasa seperti serigala besar yang ganas…
Kalaulah saya kelar perut awak dulu.
Ketangkasan awak dah meningkat.
Mungkin sedikit lebih pantas daripada sloth.
Jangan ejek saya!
Selamatkan saya!
Sesiapa, tolong saya! Serigala itu nak bunuh saya!
Sana!
- Kenapa dengan dia? - Lekas masuk.
Karnivor tak dibenarkan.
Dia penjenayah.
Saya mesti tangkap dia!
Tak boleh!
Kami akan panggil polis!
Tak guna!
Awakkah itu, Haru?
Apa awak buat?
Saya terjatuh cincin di sini.
Kenapa tak cari selepas matahari terbit?
Helo, Louis? Sayalah.
Awak dapat tangkap dia?
Dia berjaya larikan diri.
Maaf, keadaan di sini pun sama.
Apa?
Saya tinggalkan Haru dan dia lari.
Apa?
Mungkin dia menuju ke arah awak.
Okey.
Beritahu saya perkembangan.
Hancur semuanya.
Maaf, kalau tuan cari Cik Haru…
Rupanya bukan sekadar makanan dan ramuan saja untuk buka kedai.
Sekurang-kurangnya awak dah faham.
Haru! Saya suruh awak duduk di bilik…
Oh ya. Maaf.
Saya jumpa rak buku ini ketika pergi ke tandas…
Dia kata nak buka kedai, ayah sarankan belajar tentang pengurusan.
Begitu rupanya.
Awak cari saya?
Jangan risau, saya tak keluar.
Jadi duduklah di bilik!
Maaflah, aduhai.
Awak pun patut baca ini juga.
Terima kasih!
Awak memang luar biasa.
Saya dah kata, hal itu tak penting.
Saya cakap saya nak omamori.
Saya Legoshi.
Saya tak dapat cari Melon. Haru pula tiada di sini…
Legoshi?
Haru?
Ini dia.
Awak okey, Legoshi? Awak cedera?
Tak cedera.
Maaf.
Tak apa. Bukan salah awak.
Saya lega awak okey.
Awak nak tahu, ayah Louis hebat.
Dia amat arif dalam bidangnya dan perangainya macam Louis.
Saya nak jumpa dia. Tapi sekarang, saya nak jumpa awak.
Esok boleh?
Okey, saya jemput awak selepas kelas.
Baik, terima kasih.
Haru kesayangan saya!
- Saya rasa nak muntah. - Louis?
Apa rancangan awak?
Oh, ya. Dialah dalang kes-kes memakan itu.
Itu angkara Melon juga? Awak dah telefon polis?
Saya tiada bukti.
Begitu rupanya.
Kita mesti tangkap dia sebelum ada mangsa lain lagi.
Betul.
Saya pun akan siasat. Jangan bertindak semberono.
- Tolong jaga Haru. - Baiklah.
Nah.
Awak betul-betul belikan untuk saya? Aduhai…
Nah.
Kita guna tilikan bulu misai untuk cari petunjuk dalam perang rebut kawasan.
Kalau bulu misai ke kanan, kita pilih calon untuk lawan.
Kalau bulu misai ke kiri…
Maaf, telefon saya.
Helo? Louis?
Akhirnya awak nak jadi bos kami semula?
Melon?
Awak tahu dia di mana?
Kami tak nampak dia di sini kebelakangan ini.
Di Pasar Gelap pun, tiada orang nampak dia.
Okey.
Saya perlukan maklumat. Boleh siasat untuk saya?
Maaf, tak boleh.
Dia masih bos kami.
Awak masih hormati rantaian perintah walaupun untuk pembunuh kejam?
Awak pun tahu hakikatnya.
Tolong saya kali ini, boleh?
MELON
Di Pasar Gelap pun tiada?
Apa saya patut buat?
Guna pengaruh TV saya dan ambil risiko?
Tak, saya tak boleh buat begitu tanpa bukti. Itu akan buat orang panik.
Patutkah saya tanya Yahya?
Tak. Mesti dia dah tahu.
Hai, Louis.
Ada pembantah dalam kalangan penonton hari ini, jadi tak perlu cakap banyak.
Satu kesilapan saja boleh cetuskan kontroversi.
Adanya awak bersiaran dah dikira kemenangan untuk kita.
Baiklah…
MELON
Bau macam kopi murahan di sini.
Mana boleh duta kita minum kopi segera begini.
Awak pernah minum kopi luwak?
Kopi yang terbaik. Saya bawakan untuk awak nanti.
Okey, giliran awak.
Jangan lupa senyum.
Kopi luwak?
UDON BEBEBE
Hei! Boleh awak hantar pesanan ini?
Baik!
Hantar ke Zon Marin Satu. Awak boleh bertutur bahasa marin?
Wah! Bunyi macam fasih.
Jangan pandang enteng, saya lepasan Sekolah Cherryton.
Patutlah.
Saya nak awak tolong walaupun bukan ketika mengganti Legoshi.
Cakap pasal Legoshi,
awak tahu kenapa dia cuti?
Tak, tapi pasti ada sebab yang munasabah.
Dia tak begitu petah bercakap, jadi orang selalu salah faham.
Di sekolah pun, dia begitu?
Saya dengar dia bercakap sendirian.
Tentang udon yang lazat dan kekacakan tuan kedai ini.
Saya pergi dulu.
Saya tahu dia memang baik.
Ayuh cuba tilikan rahsia Shishi-Gumi yang Louis pernah beritahu itu.
Bolehkah guna bulu serigala?
Melon berhenti kerja di universiti,
jadi saya perlu cara lain untuk kesan dia.
Studio tatu?
Kepantasan awak dah meningkat.
Mungkin sedikit lebih pantas daripada sloth.
Tak mungkin…
NAGA BIRU
Helo?
Awak okey?
Alamak!
Sesiapa…
Kalau saya terus berada di sini, habislah saya.
Maaf!
POLIS
Kamu! Lelaki serigala!
Jangan lari! Berhenti!
Dua mangsa, seperti dalam laporan. Ya.
Kedua-duanya dah mati.
Saya perlukan siasatan DNA.
Terjemahan sari kata oleh Aimee Suhairi