BEASTARS SEZON FINAŁOWY
KOCI SKOK
Jesteśmy zaszczyceni będąc w twojej obecności,
o wielki Brachiozaurze.
Każdego dnia, my, roślinożercy, ryzykujemy naszym życiem.
Prosimy cię, byś oczyścił nasz świat.
Kupmy sobie amulet omamori.
Amulety ofuda są tańsze.
Nie bądź sknera, to ma być ofiara.
Co za różnica?
Daj nam bezpieczeństwo. Zapewnij nam pomyślność.
Zapraszamy.
Dostąpcie oczyszczenia i módlcie się, by nigdy nikt was nie pożarł.
Roślinożercy bawią się na festiwalu,
z góry wiedzą, że są bezbronni i świętują bycie ofiarą.
Ale nie tamta dziewczyna.
Dla mnie to coś niezrozumiałego.
Ja wiem, że mogę zginąć w każdej chwili.
Dlaczego więc chodzisz na studia? Jeśli możesz zginąć…
To nie to samo.
Nie chcę umrzeć.
Mimo że śmierć na mnie czyha, staram się walczyć o swoje marzenia.
Interesujące.
Jej ciało aż buzuje od czystych emocji.
Jak musi smakować?
Profesorze Lumrong.
A może raczej „Melonie”.
Przyszedłem odwdzięczyć się za postrzelenie mnie.
Ty…
Jeszcze żyjesz?
Przyszedłeś, żebym cię w końcu zabił?
Wybacz, ale jestem zajęty.
Wróć kiedy indziej.
Ona nie przyjdzie.
Haru nie przyjdzie.
Co? Haru to twoja przyjaciółka?
Przyszedłem zamiast niej. By cię dorwać!
No nie.
To porwanie!
Wytłumacz się.
Przestań tupać. To irytujące!
O co chodzi? Miałam iść na festiwal.
Wiem. Ale…
Niech zgadnę.
Boisz się o mnie, bo powiedziałam, że dam się zjeść profesorowi?
Miałeś się nie wtrącać!
Powiem mu, że żartowałam…
On nie potraktuje tego jako żart!
Posłuchaj.
To nie jest zwykły wykładowca.
To brutalny przestępca z czarnego rynku, który dwa razy próbował zabić Legoshiego.
Dziś zostań tutaj.
Rany, jestem głodna.
Na co masz ochotę?
Na warzywa.
W porządku.
Przyniosę ci. Nie ruszaj się, okej?
Proszę przestać!
Z jakiego jest pan gatunku?
Jak widzisz, jestem zwykłą gazelą.
To zachowanie raczej nie było nacechowane seksualnie.
Czułam się jak ofiara w ramionach drapieżnika.
Rozumiem.
Jesteś jej chłopakiem, prawda?
I tyle z mojego urodzinowego prezentu…
Czemu zależy ci na Haru?
Czemu?
Pomyślmy.
Z tego powodu, co tobie.
Bo wygląda apetycznie.
Wiedziałeś o tym?
Smakuje jak piach.
Co smakuje jak piach?
Zwierzę, które umarło wystraszone.
Mięso…
Jeśli zwierzę żyje całe życie w strachu, jego mięso jest twarde.
Każdy boi się umrzeć!
Jesteś tego pewien?
Cóż…
Ta biała króliczka nie boi się ani śmierci, ani życia.
Dlatego pragnę jej mięsa.
Polubiłem ją.
Podobnie jak ty, prawda?
Nie!
Nigdy bym nie…
Widzę, że też swoje przeszedłeś.
Uwolnię cię od tego cierpienia.
Dziś są moje urodziny.
Daj mi się nacieszyć.
Nawet jeśli mnie zabijesz, nie będzie tak, jak chcesz.
Całe życie robię, co mi się podoba.
Ale nie mogłem zrobić tylko jednego.
Zapobiec mojemu pojawieniu się na tym świecie.
O co ci chodzi?
Moi pochodzący z dwóch różnych gatunków rodzice byli lekkomyślni.
Ich błędy zostawiły skazę na społeczeństwie.
Skazę?
Mnie.
Gdyby społeczeństwo zadbało o segregację, nikt nie rodziłby mieszańców.
Nie sądzisz?
Bzdura!
Ci rodzice chcą tylko szczęścia…
By zadowolić własne ego.
Dla mieszańca narodziny są jak śmierć.
Co? Jak możesz…
To cierpienie.
Ci rodzice powinni zobaczyć, jak to jest.
Zanim na świecie pojawią się kolejne mieszańce,
zemszczę się na lekkomyślnych rodzicach w związkach międzygatunkowych.
Kiedy dziecko się urodzi, będzie już za późno.
To ty stoisz za serią pożarć!
Tak myślisz?
A może to byłeś ty?
To mięsożercy pożerali roślinożerców.
Ja tylko sprawdzałem
prawdziwą naturę ich związków.
Chodziło o głód? Czy jednak o miłość?
To byłeś ty.
Doprowadziłeś ich do tego…
Widziałem na ich zakrwawionych pyskach czyste szczęście.
To obrzydliwe. Nie możesz!
Zamknij się. Mogę robić, co chcę.
Nie!
W tym społeczeństwie nikt nie może robić, co mu się żywnie podoba.
Bo po świecie krążą takie potwory jak ty.
Ja jestem inny!
Wszyscy tak mówią.
W porządku.
Zadam ci pytanie.
Masz dwie opcje.
Opcja A, społeczeństwo bez pożerania,
ale o masowym nadzorze.
Opcja B, społeczeństwo dopuszczające pożeranie.
Bez masowego nadzoru.
Którą opcję wybierzesz?
Chyba…
Opcję A.
Społeczeństwo bez pożerania.
Nie przeszkadza ci inwigilacja?
Jeśli bezpieczeństwo tego wymaga.
Haru?
Kazałem jej tu zostać…
W pokojowym społeczeństwie nic nie zyskujemy i nic nie tracimy.
To więzienie, w którym monitorujemy się nawzajem.
To jakiś żart.
Więźniowie ograniczający samych siebie.
To właśnie wy.
Ja nie będę tak żył.
Wybieram opcję B.
Pożeranie daje nam siłę i energię.
Czujemy, że żyjemy.
Rozumiesz, prawda? W końcu jesteś mięsożercą.
Dlatego tak cierpię.
Torturujesz sam siebie,
zgrywając grzecznego, by dopasować się do reszty.
Czy naprawdę tego chcesz?
W ten sposób nikomu nie stanie się krzywda.
Uszczęśliwi cię spokój i porządek?
Rozumiem.
By to osiągnąć, wolisz usunąć skazy na społeczeństwie?
Dawno nie słyszałem tych głosów.
Tych, którzy gardzili mną za sam fakt mojego istnienia
i próbowali zepchnąć mnie na kraniec świata.
- Skacz! - No już!
Masz szansę zostać prawdziwym roślinożercą.
Widzę twoje kły, Melonie!
Koty lądują na czterech łapach. Licz na to, że wdałeś się w matkę.
A jeśli wdałeś się w ojca? Masz pecha!
Skacz! Już!
Dalej!
Skacz!
Kiedy miałem dziewięć lat, pozabijałem moich rówieśników.
Po raz pierwszy byłem wolny.
Ale…
Może jednak powinienem był skoczyć.
Może zaznałbym większej wolności, takiej jak podróż na kraniec świata.
Teraz jest dobry czas.
Patrz uważnie.
Dziś nie pozwolę ci uciec.
Wstawaj. Idziemy.
No już.
Co? Dokąd?
Oddam cię w ręce policji.
Jeśli nie będziesz chciał iść, zaniosę cię.
W ręce policji?
Może nic się nie stanie, jeśli trafię na chwilę do puchy…
Chwileczkę.
Czy to oznacza, że nie pożrę tamtego królika?
Kiedy oddam go w ręce władz,
pan Yahya zezwoli mi na międzygatunkowy ślub
mimo mojej kartoteki.
Nie poczuję już, jak smakuje coś naprawdę pysznego.
Będziemy razem już na zawsze.
Wystarczy jeden gryz.
Tylko ja i Haru.
Wy, mięsożercy, jesteście naprawdę silni.
To, jak ściskasz mnie za rękę.
Zaraz pęknie mi kość.
Nie uczą was, wilków, by traktować nas delikatnie?
Robi ze mnie jakiegoś groźnego drapieżnika…
Żałuję, że nie wypatroszyłem cię wcześniej.
Zrobiłeś się zwinniejszy.
Może przebijesz nawet leniwca.
Daruj sobie!
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże! Ten wilk chce mnie zabić!
Tam!
- O co chodzi? - Do środka.
Żadnych mięsożerców.
Ale to przestępca.
Muszę go dorwać!
Nie ma mowy!
Dzwonimy na policję!
Cholera!
Haru, to ty?
Co tu robisz?
Zgubiłem obrączkę.
Nie lepiej poczekać do rana?
Halo, Louis? To ja.
Złapałeś go?
Uciekł mi.
Niestety u mnie jest podobnie.
Co?
Zostawiłem Haru samą, a ona uciekła.
Co?
Może ją zobaczysz.
Dobrze.
Jesteśmy w kontakcie.
Co za porażka.
Jeśli chodzi o panienkę Haru…
Czyli składniki i jedzenie to za mało, by otworzyć restaurację.
Przynajmniej teraz o tym wiesz.
Haru! Miałaś zaczekać…
No tak. Przepraszam.
W drodze do toalety rzucił mi się w oczy ten regał…
Haru chce założyć restaurację, zasugerowałem jej kilka rzeczy.
Więc to tak.
Szukałeś mnie?
Nie martw się, nigdzie się nie wybieram.
Mogłaś zostać w pokoju!
Jejku, przepraszam.
To też powinnaś przeczytać.
Dziękuję!
Jesteś naprawdę niesamowita.
Mówiłem ci, że to nieistotne.
Chciałam omamori.
Mówi Legoshi.
Nie mogłem znaleźć Melona. Haru też nie widziałem…
Legoshi?
Haru?
Jest ze mną.
Nic ci się nie stało?
Nie, nic.
Przepraszam.
Nic się nie stało. To nie twoja wina.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Tata Louisa jest cudowny.
Zna się na swojej pracy i jest podobny do Louisa.
Chętnie go poznam. Ale w tej chwili wolałbym zobaczyć ciebie.
Co powiesz na jutro?
W porządku, odbiorę cię z zajęć.
Super, dzięki.
Moja Haru!
- Niedobrze mi. - Chwila, Louis?
Jaki masz plan?
No tak. To Melon stoi za pożarciami.
Melon? Dzwoniłeś na policję?
Nie mam dowodu.
No tak.
Musimy go złapać, zanim będzie więcej ofiar.
To prawda.
Też będę badał tę sprawę. Nie rób głupstw.
- Zaopiekuj się Haru. - Oczywiście.
Proszę.
Jednak kupiłeś mi amulet? Jejku…
Masz.
Wywróżymy z wąsów, co czeka nas w nadchodzącej walce o wpływy.
Jeśli przechylą się w prawo, wybierzemy naszego reprezentanta.
Jeśli w lewo…
Przepraszam, to mój.
Halo? Louis?
Jednak chcesz być naszym szefem?
Melon?
Wiecie, gdzie jest?
Ostatnio go tu nie widzieliśmy.
Na czarnym rynku też nikt go nie widział.
Rozumiem.
Potrzebuję informacji. Popytacie o niego?
Obawiam się, że nie możemy.
To jednak wciąż nasz szef.
Szanujecie hierarchię, nawet jeśli chodzi o obrzydliwego mordercę?
Wiesz, jak jest.
Zróbcie mi tę przysługę.
MELON
Na czarnym rynku też go nie ma?
Co robić?
Zaryzykować i wykorzystać do tego telewizję?
Nie mam dowodów. Tylko podburzę widzów.
Porozmawiać z Yahyą?
Nie. Na pewno już wie.
Czołem, Louis.
Na widowni są też nasi przeciwnicy, więc nie musisz mówić za dużo.
Jeden błąd może wywołać lawinę.
Wystarczy nam, że się pojawisz.
Tak…
Czuję tanią kawę.
Nasz ambasador nie może pić byle lury.
Piłeś kiedyś kopi luwak?
Jest najlepsza. Następnym razem cię poczęstuję.
Twoja kolej.
Pamiętaj, żeby się uśmiechać!
Kopi luwak?
UDON BEBEBE
Hej! Dostarczysz zamówienie?
Już!
Klient mieszka w oceanie. Znasz język morskich stworzeń?
Rety! Mówisz tak płynnie.
W końcu skończyłam liceum Cherryton.
No tak.
Chciałbym, żebyś pomagała, nawet kiedy nie zastępujesz Legoshiego.
Skoro o nim mowa,
wiesz może, czemu wziął wolne?
Nie, ale na pewno miał dobry powód.
Jest małomówny, więc ludzie często go nie rozumieją.
W szkole też taki był?
Zdarzało mu się mamrotać do siebie.
O tym, jaki mają tu cudowny udon i jaki przystojny jest właściciel.
Do zobaczenia.
Wiedziałem, że to dobry chłopak.
Spróbujmy tego wróżenia z wąsów, o którym mówił mi Louis.
Ale czy wilcze futro się nadaje?
Melon nie pracuje już na uczelni,
więc jakoś muszę go namierzyć.
Studio tatuażu?
Zrobiłeś się zwinniejszy.
Może przebijesz nawet leniwca.
Niemożliwe…
BŁĘKITNY SMOK
Halo?
Nic ci nie jest?
O nie!
Niech ktoś…
Jeśli tu zostanę, mogę mieć kłopoty.
Przepraszam!
POLICJA
Ej, ty! Wilku!
Zatrzymaj się!
Dwie ofiary, jak mówił raport.
Obaj nie żyją.
Musimy zbadać DNA.
Napisy: Jakub Jadowski