در کیهانی غبارآلود
رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم مرتبه.
‫همش می‌گفتی هیچی نداری، ‫فکر کردم اینجا کاملاً خالیه.
‫اون دیگه زیاده‌روی بود.
واسه امتحانات دبیرستان درس می‌خونی؟
‫هوم.
‫واسه کار تو نمایشگاه حشرات ‫به مدرک دیپلم نیاز دارم.
‫وقتی ترک تحصیل کردم اینو نمی‌دونستم.
‫نمایشگاه حشرات؟
‫خب آره. ‫البته فعلاً فقط یه رویاست.
‫چه خوب، خیلی عالیه.
‫رویا، هان؟
‫ببین، ماه داره کامل میشه.
‫وقتی ماه کامله، من و کولو ‫همیشه ادای زوزه کشیدن درمیاریم.
‫این خلاف قوانین مدرسه نیست؟
‫واسه همین فقط اداشو درمیاریم.
‫خیلی آروم این کارو می‌کنیم،
‫ولی همین که می‌دونیم صدامون حتی وقتی از هم دوریم ‫به همدیگه می‌رسه، بهمون آرامش میده.
‫دمش تکون نمی‌خوره.
‫دوست دارم یه روز صدای زوزه‌ات رو بشنوم، ‫لگوشی.
‫جک.
‫چیزی شده؟
.انگار کیفت کوک نیست
‫اه، شاید کلاس‌های تیزهوشانم ‫یکم انرژی‌مو گرفته.
‫کلاس‌های تیزهوشان انقدر سخته؟
.هوم
،خب، سخت براش درست نیست
‫ولی واقعاً متفاوته.
‫متفاوت؟
‫همه دانش‌آموزها سگ هستن.
‫همه‌شون؟
‫از یه جهت، فکر کنم منطقی باشه.
‫سگ‌هایی مثل ما جوری پرورش داده شدن ‫که هوش پیشرفته‌ای داشته باشن.
‫واسه همینه که توی درس‌هات موفقی، نه؟
‫نه.
‫معنیش اینه که ما آروم و منطقی هستیم. ‫تحت تاثیر احساسات قرار نمی‌گیریم.
‫اولین جنگ گوشت‌خواران و گیاه‌خواران
‫توی کلاس‌های ‫تیزهوشان،
‫مجبورمون می‌کنن چیزایی رو بخونیم ‫که تو کلاسای معمولی درس نمیدن.
‫یاد می‌گیریم کدوم گونه‌ها ‫گونه‌های دیگه رو قتل‌عام کردن،
‫و کدوم گونه باعث انقراض بقیه ‫شده.
‫ولی بعدش جوری رفتار می‌کنیم که ‫انگار اتفاق مهمی نیفتاده.
‫جزوه می‌نویسیم و اطلاعات رو ‫توی مغزمون ذخیره می‌کنیم.
‫بعد کلاس هم خیلی عادی ‫لبخند می‌زنیم و خداحافظی می‌کنیم.
‫مثل ربات‌هایی که دارن کاری رو می‌کنن ‫که واسش برنامه‌نویسی شدن.
،اگه تو اونجا بودی، لگوشی .میدونم که عصبانی و ناراحت می‌شدی
‫ولی به نظر میاد این موضوع داره خودت رو هم ‫اذیت می‌کنه.
‫پس چرا هیچ نفرتی حس نمی‌کنم؟
‫چرا سعی نمی‌کنم ازش فرار کنم؟
‫چون من یه سگم.
‫من آروم و منطقی‌ام.
‫من جوری پرورش داده شدم که این‌طوری باشم.
‫ولی این نگرانی‌ها روی هم جمع میشن.
‫یعنی من واقعاً انقدر بی‌احساسم؟
‫کاش حداقل می‌تونستم گریه کنم.
‫واسه همینم من...
‫واسه همین اینو همراهت داشتی؟
‫آره.
‫از این استفاده می‌کنم تا به زور گریه کنم.
‫الان، این تنها راهیه که دردم رو آروم ‫می‌کنه.
‫وای، جک!
‫من دیگه نمی‌خوام یه لابرادور باشم!
‫با این وضعیت، جامعه داره ‫تبدیل به دیکتاتوریِ سگ‌ها میشه!
‫من که مطمئن نیستم، فکر کنم...
‫اگه بهمون بگن منطقیه، ‫بدون پلک زدن دست به قتل‌عام می‌زنیم!
‫سگ‌ها موجودات ترسناکی هستن. ‫و منم همین‌طور!
‫این ربطی به سگ بودنت نداره! ‫تو چون جک هستی، از کسی متنفر نمیشی!
‫فقط خودِ جک باش!
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫اصلاً از کجا اینو می‌دونی؟
‫چون ما با هم بزرگ شدیم.
‫مگه نه؟
‫با هم؟
‫نه، این‌طور نبود، ‫لگوشی.
‫تو منو تو غبار جا گذاشتی ‫و کاملاً تنهایی بزرگ شدی.
‫تو به آزادی رسیدی، ‫جایی که من هیچ‌وقت نمی‌تونم برم.
‫بی‌خیال، بی‌حوصله نباش.
‫می‌خوام دوباره خنده‌تو ببینم، جک.
‫احمق! تفش کن بیرون جک، ‫پیاز خوردن برات سمّه!
‫فکر کردی فقط چون سگم ‫حرفتو گوش میدم؟
‫خفه شو! پای مرگ و زندگی وسطه!
‫لابرادورها هم می‌تونن شورش کنن، ‫می‌دونی که!
‫دارم دستم رو می‌برم داخل!
‫همه‌شو تف کن بیرون!
‫ناخن‌های بلند و تیز لگوشی ‫داره ته گلوم رو می‌خراشه.
‫درد داره. نمی‌تونم نفس بکشم.
‫اون همیشه همین‌طوریه.
‫همیشه همین‌طور بوده.
‫ببخشید.
‫اما نمی‌تونستم بذارم ‫به خاطر خوردن پیاز بمیری.
‫باید برای زندگی خودت ارزش قائل بشی.
‫حتی وقتی پیر شدیم،
‫می‌خوام پیشم باشی ‫تا مثل همیشه با هم گریه کنیم و بخندیم.
‫این حرفا از زبون گرگ بزرگ بدجنس؟ ‫تو یکی دیگه حرف نزن.
‫کسی که داره به من صدمه می‌زنه تویی.
‫لگوشی...
‫ملدا؟ اصلاً نمی‌فهمم ‫داری درباره چی حرف می‌زنی.
‫همون دارویی که شبِ ‫مهمانی بالماسکه ازش رونمایی کردن.
‫می‌دونم شیشی‌گومی ‫از اینجا گیرش آورده.
جون من؟
‫چه جور دارویی هست حالا؟
‫منم اومدم اینجا تا همین رو بفهمم.
‫همینه؟
‫لطفاً شوخی رو بذار کنار.
‫این قهوه کوپی لوواک مخصوص منه.
‫تخم‌مرغ، شیر و بقیه غذاهایی ‫که از بدن یه حیوان به دست میان،
‫حسی از سرخوشی ایجاد می‌کنن ‫که شبیه به مصرف گوشته.
‫این قهوه کوپی لوواک هم همین‌طوره.
‫یه گیاه‌خوار، و این‌قدر واکنش شدید؟
‫تا حالا قهوه کوپی لوواک خوردی؟
‫نه.
‫گوشت‌خوارها گاهی بهش واکنش نشون میدن...
‫این باید اثر خوردن هویج‌هایی باشه ‫که با کود گوشت رشد کردن.
‫احیاناً تو یه گونه دورگه نیستی؟
‫چی باعث شد این فکر رو بکنی؟
‫از کجا شروع کنم؟
‫قاطعیتت بی‌نظیره،
‫و اشتیاق لازم رو داری تا ‫هر کاری که می‌خوای رو عملی کنی.
‫از به کار بردن خشونت ابایی نداری.
‫انتقادها برات مهم نیستن ‫و تا حد غرور، خودشیفته‌ای.
‫البته این ویژگی‌ها لزوماً ‫مختص دورگه‌ها نیست.
‫ولی بین سوژه‌های تحقیقم، ‫به دورگه‌هایی با این ویژگی‌ها برخوردم.
مثل ملون؟
‫سؤال خوبیه.
‫می‌دونی که، مراکز تحقیقاتی ‫موظف به حفظ محرمانگی هستن.
‫که این‌طور.
‫پس می‌شه درباره نقاط ضعف کلی ‫دورگه‌ها بهم بگی؟
‫سؤال سختیه.
‫من حاشیه نمی‌رم.
‫کاملاً معلومه.
‫خب، البته به طور کلی،
‫دورگه‌ها اشتهای کمتر ‫و میل جنسی ضعیف‌تری دارن.
‫این موارد به طور کلی شایع هستن.
‫تو این جامعه، ‫این‌ها مزیت به نظر میان.
‫ولی مطمئنم برای خودشون عذابه.
‫هر چی هم که بخورن، ‫هیچ‌وقت سیر نمی‌شن.
‫هیچ‌وقت سیر نمی‌شن، هر چی هم که ‫بخورن...
‫بپر!
‫یه دورگه که تظاهر به گیاه‌خواری می‌کنه ‫هیچ‌وقت نمی‌تونه به درجه استادی برسه.
‫بپر پایین!
،اگه گربه سان باشی از این سقوط جون سالم به در می‌بری،نه؟
‫بیا این رو بذاریم تو کیسه.
‫آه، باشه.
‫لطفاً پنجره‌ها رو ببند.
.‫- هورو - سان ‫- بله؟
‫گفتی قبلاً از کشته شدن ‫جون سالم به در بردی، درسته؟
‫آره، من یه خرگوشم. ‫همیشه این اتفاق می‌افته.
‫از گوشت‌خوارها نمی‌ترسی؟
‫خب، اگه بذارم ترس برم داره، ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم بشناسمشون.
‫این برام ترسناک‌تره.
‫ترسناک‌تر از خورده شدن؟
‫آره، فکر کنم.
‫آخ...
‫به این حرف‌ها ادامه بدی، ‫مطمئناً یه روز بلعیده می‌شی.
،اگه تقدیرم در هر صورت مرگ باشه .جونم رو برای عشق به خطر می‌اندازم
‫وای، چه طوفان شدیدی.
بدن کوچیکش باید کلی تلاش کنه .تا فقط زنده بمونه
‫چطور ذهنش می‌تونه ‫پر از این‌همه فکر و خیال باشه؟
.مثل چی داره بارون میباره
‫کنجکاوم.
‫گوشت و خون این یکی ‫لبریز از احساسات عمیقه.
‫مزه اون چطوره؟
‫دلم می‌خواد...
‫دلم می‌خواد ببلعمش.
‫این حس درست مثل وقتیه که...
‫همون‌جا وایسا!
استاد، تو چه گونه‌ای هستی؟
‫منظورم اینه، جوری که الان بغلم کردی ‫اصلاً حس جنسی نداشت.
‫بیشتر شبیه روشی بود که ‫یه گوشت‌خوار طعمه گیاه‌خوارش رو می‌گیره.
‫من قبلاً تا مرز خورده شدن رفتم، ‫واسه همین می‌دونم چه حسی داره.
‫خرگوش‌ها هر روز در خطرن، می‌دونی که؟
‫چی می‌خواستم بگم؟
‫همون‌طور که می‌بینی، من فقط یه غزالم.
‫درسته، تو یه غزالی. ‫امکان نداره گوشت‌خوار باشی.
‫ولی...
!وایسا، استاد ‫یعنی الان داشتی به من نخ می‌دادی؟
‫ببخشید، خیلی وقته از این کارها نکردم. ‫واقعاً خوشحال شدم.
‫ولی الان پسری هست که دوستش دارم،
،بعد از دبیرستان .دیگه دور عشق بازی با پسرا رو خط کشیدم
‫همون‌طور که فکر می‌کردم.
‫این برام یه تجربه کاملاً جدیدیه.
‫واقعاً درد نداره.
‫الان، فکر کنم قلبم بیشتر از همه درد می‌کنه.
...انگار یه مشکلی رو دستمون باد کرده، واقعاً که
‫ممنون، نوش جان.
‫هی. مغازه تو هم ‫منوی مخفی داره، مگه نه؟
‫ها؟ تا جایی که من می‌دونم نه...
‫بی‌خیال، خودت رو به کوچه علی‌چپ نزن.
‫اودون با گوشت داری؟ مرغ چطور؟
‫نه! ما از این چیزا سرو نمی‌کنیم.
‫این‌طوری که دست‌پاچه شدی مشکوکه.
‫ای بابا. نوش جان.
‫گفت نه.
‫فردا از بازار سیاه ‫یکم گوشت بره می‌خرم.
‫وای چقدر عالی می‌شه! ‫یه اودون پر از گوشت مشتی درست می‌کنم.
‫عالی می‌شه، هه؟
‫یعنی دارم زیادی سخت می‌گیرم؟
.انگار نگرانی، لگوشی
!یاهیا - سان
‫انگار پات دیگه خوب شده، درسته؟
‫ملون رو پیدا کردی؟
‫خب...
‫قبل از هر چیز، ‫باید اون ماسک رو بهم پس بدی.
‫اوه، متأسفم.
‫افتاد تو اقیانوس. ‫یا بهتر بگم، با خودم پرت شد اون تو...
‫رفته بودی دنبال ملون، مگه نه؟
‫می‌دونم بهم گفتی دیگه خودم رو ‫درگیر پرونده ملون نکنم،
‫ولی اتفاق دیگه‌ای افتاده؟
‫از گپ دوستانه‌ت با ملون ‫لذت بردی؟
‫شکست خوردم.
‫دست‌کم گرفتمش.
‫مطمئنم همین‌طوره.
بهم فهموند که .شرارت واقعی تو این دنیا وجود داره
‫از ترس زهره‌ترک شدم.
‫هنوزم می‌ترسم.
‫حتی لگوشیِ رویین‌تن هم ترسیده بود؟
‫به خاطر نگاه توی چشماش بود. ‫از تماشای مرگم لذت می‌برد.
‫پشت اون چشم‌ها، ‫یه شعله سرخ و سوزان رو دیدم.
‫اون شعله رو خوب می‌شناسم.
‫وقتی گوشت خوردم، ‫وقتی اون مجرم‌ها رو کتک زدم،
‫اون شعله درون من هم بود.
‫حس می‌کنم ملون درون من هم هست.
‫و این منو می‌ترسونه.
‫این همون چیزیه که واقعاً ‫درباره ملون وحشتناکه.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ببینمش.
‫باشه.
‫ببخشید که ماسک رو گم کردم.
‫دیگه می‌تونم برم؟
‫اگه عجله نکنم، از حقوقم کم می‌شه.
‫برو. ببخشید که مزاحم کارت شدم.
‫تا کی باید از ترس هیولای درونم ‫به خودم بلرزم؟
‫بالاخره گرگ فراری برگشت! ‫قرنیه‌ام سفید شد از بس که منتظر موندم.
.با اجازه
‫پسر، اینجا خیلی دنج‌تر از چیزیه که فکر ‫می‌کردم.
‫اوه، خوب از اون نعنایی که ‫برات آوردم مراقبت می‌کنی!
‫- نمی‌تونی این بو رو از من ‫پنهان کنی، هارو. ‫- ولی معلومه فقط بهش آب می‌دی.
‫امروز تو آغوش یه مرد دیگه ‫بودی!
‫اون کیه؟ کجاست؟
‫دفعه بعد با خودم کود میارم.
‫بارون داره بو رو از بین ‫می‌بره!
‫هی، لگوشی.
‫بله؟
،‫قطارها دیگه حرکت نمی‌کنن ‫واسه همین امشب رو اینجا می‌مونم.
‫اوه، چی؟
‫اینجا می‌مونی؟ چی؟
‫نگران نباش.
‫مسواک خودم رو آوردم، ببین؟
‫این چای واقعاً عالیه.
.‫- هارو - چان ‫- هوم؟
‫خب...
‫از زندگی دانشگاهی لذت می‌بری؟
‫بهم شک داری؟
‫اوه، نه، فقط داشتم می‌پرسیدم.
‫اونم وقتی که دمت سیخ ایستاده؟
‫نه، منظورم اینه فکر کردم تو دانشگاه ‫شاید با جنس مخالف هم رفت‌وآمد کنی...
‫خوب گوش کن، لگوشی.
‫اگه فکر کردی می‌تونی من رو ‫تا ابد محدود کنی، سخت در اشتباهی!
!‫دلم بوسه می‌خواد، حتی چیزای بیشتر ‫خیلی وقت بود منتظرش بودم!
‫ولی این کارها خیلی خطرناکه!
‫از نظر جسمی، اجتماعی، حتی مالی...
‫فکر می‌کنی همه چیز رو می‌دونی، نه؟
‫ولی...
‫ما هنوز حتی درباره مسائل فیزیکی ‫چیزی نمی‌دونیم.
ها؟
‫تا وقتی واقعاً امتحانش نکنیم، ‫نمی‌فهمیم می‌تونیم یا نه.
‫اول باید ببینمش.
‫این چه ‫انرژی‌ایه؟
‫شوخی می‌کنی، نه؟
.شوخی ندارم
‫نشونم بده، لگوشی.
‫بذار این کار رو بکنم.
‫هر وقت بخوای می‌تونی من رو بخوری، ‫لگوشی.
‫فقط برای امشب، بذار من تو رو بخورم.
.‫هارو - چان
‫از همون روزی که عاشقت شدم، ‫یه چیزی توی ذهنم بوده.
‫اگه من یه خرگوش ماده بودم ‫و تو یه گرگ نر بودی،
‫دلم می‌خواست من رو محکم بغل کنی ‫و تا ته بخوریم.
‫توی فکرم به این فکر می‌کنم که ‫چقدر خوب می‌شد.
‫یه جورایی خجالت می‌کشم.
‫همش همین بود.
‫واقعاً؟
‫فکر نمی‌کنم .‫نیازی به عذرخواهی باشه
‫فقط خوشحالم که نشونم دادی.
‫فکر می‌کردم قبول نمی‌کنی.
‫توی این اتاق که حتی ‫درست‌وحسابی تمیزش نکردم،
‫پرزهای خزمان در هوا می‌رقصند ‫و زیر نور می‌درخشن.
.انگار یه رویاست
‫اینکه من یه دورگه‌ام... یا اینکه ازدواج ‫بین‌گونه‌ای هیچ‌وقت عاقبت خوبی نداره.
‫اگه بتونیم همه این ‫مشکلات جامعه رو کنار بذاریم،
‫و توی این اتاق با هم باشیم، ‫فقط ما دوتا توی دنیای خودمون...
‫اون‌وقت، من می‌تونم...
‫این از کجا اومده؟
‫و این یکی.
‫اوه، فقط پام گیر کرد و افتادم.
‫وقتی یه پسر این حرف رو می‌زنه، ‫۸۰ درصد مواقع دروغه.
‫سرتاسر بدنت زخمیه، نه؟
‫بی‌خیال، لگوشی.
‫هر چی می‌خوای بگو، ‫ولی تو هنوز یه گرگ گوشت‌خوار بزرگی.
‫تو غریزی به خشونت متوسل می‌شی ‫و خودت رو به خطر می‌اندازی.
‫هیچ راه فراری ازش نیست.
‫ولی اون غریزه‌ها ‫هنوز خام و بچه‌گونه‌ان، می‌دونی که!
‫از این به بعد، خودم حواسم بهت هست ‫تا مثل یه بزرگسال زندگی کنی.
‫کم‌کم درستش می‌کنم. قدم به قدم.
‫باشه؟
‫خیلی دلم می‌خواد این‌طور بشه.
‫خوبه.
‫بیا عجله نکنیم
‫و هر چیزی رو که هنوز ‫به هم نشون ندادیم، رو کنیم.
‫شاید امشب خیلی تند رفتیم.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫تپش. تپش. تپش.
‫این صدا یعنی زنده‌ای، لگوشی.
‫اینم از اون چیزاییه که ‫هنوز به هم نشون نداده بودیم؟
‫نه.
‫این همون بخشی از وجودته که بهتر از ‫همه می‌شناسم.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
...هارو - چان