رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫چیزی که بیشتر از هرچیزی ...دوست داشتم
‫تماشای داستان‌ سرایی‌های بابا از اینجا بود.
‫داستان اول ‫آن روز
‫صاحب‌خونه اومد و گفت: ‫"ببین، من جعبه‌ابزارت رو برمی‌دارم."
‫پیش خودم گفتم: «اوه، صاحب‌خونه ‫می‌خواد نجار بشه؟»
‫پس گفتم: «بفرما!» ‫و بهش قرضش دادم.
‫انگار تو اون سن می‌تونست نجاری کنه...
‫شینتا آراکاوا
.حتماً زوال عقل گرفته
‫نه، تویی که عقلت رو از دست دادی!
‫تو... صبر کن، می‌خوای بگی که...
!‫خشک! خیلی خشک حرف می‌زنی، شین - چان
جداً خشکم؟
‫آره. خیلی به ‫خودت فشار میاری.
عاه، اینطور فکر می‌کنی؟
،امتحان در پیش داری
‫و دختر کوچولوت داره بزرگ‌تر می‌شه.
‫واسه همین درکت می‌کنم که تحت فشاری، ولی...
‫باید نرم و روون باشی، ‫بعد یهو بترکونی!
صدت رو بذار، باشه؟
‫خیلی ممنونم.
‫خیلی قبولش داری، نه؟
‫اگه از من بپرسی، خیلی بی‌مزه است ‫و سبک کارش اصلاً به دلم نمی‌شینه.
‫خب، قبول دارم امروز خیلی معمولی بود.
‫پس چرا؟
‫خب، یه بار دیدم که ‫یه اجرای درخشان داشت.
‫آدمیه که نباید توی همچین جایی .زندگیش تلف بشه
‫دبستان میتسوئه
...از طرف آکانه‌ست
‫دبستان میتسوئه
‫هی! چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫- چطور جرأت می‌کنی... ‫- آروم بگیر. فقط گفتم...
!با این لحن باهام حرف نزن
‫اوه، نمی‌بینی...
‫- پسرم چطور داره گریه می‌کنه؟ ‫- اوزاکی - سان
‫- لطفاً، صداتون... ‫- دلتون براش نمی‌سوزه؟
‫باورم نمی‌شه بچه‌های این دوره زمونه...
.اصلاً نمیشنوی چی میگم
‫خیلی خب. پس بهتون نشون می‌دم، لطفاً نگاه ‫کنید.
‫نشونمون بدی؟
‫خب، همه‌چیز از زنگ پنجم، ‫کلاس ادبیات شروع شد.
‫داشتیم انشاهامون رو با موضوع ‫"کسی که بهش احترام می‌ذارم" می‌خوندیم.
‫کسی که بهش احترام می‌گذارم.
‫کلاس پنجم، گروه ۳. آکانه اوزاکی.
.کسی که براش احترام قائلم بابامه
‫بابا یه راکوگوکا است و ‫خنده‌دارترین داستان‌ها رو تعریف می‌کنه.
‫احترام؟ هه، چه مسخره.
‫از مامانم شنیدم، می‌دونی. ‫می‌گه بابات یه مردِ خونه‌نشینه.
اونوقت بهش احترام می‌ذاری؟
‫مرد خونه‌نشین؟ یعنی چی؟
حتی معنی‌شم نمیدونی؟
‫- یعنی یه بابای بی‌عرضه... ‫- ای وای!
که حتی کار نمیکنه، فهمیدی؟
.شگفت انگیزه
.منظورم اینه مو به مو این اتفاقات افتاد
اما این دلیل نمی‌شه که !اشک‌ش رو در بیاره
‫تو همش اون رو قربانی نشون می‌دی، ‫ولی خودش شروع‌کننده بود.
‫چرت‌وپرت نگو، تو احمقِ...
‫تمومش کن.
‫بابا! صبر کن، چرا...
!‫ببخشید، یاناگیا - سنسه
‫آکانه همیشه دردسر درست می‌کنه.
‫از شما هم عذر می‌خوام.
‫بابا! این عوضی‌ها...
‫این عوضی‌ها؟
‫دلیلش هر چی که باشه، ‫استفاده از کلمات زشت اشتباهه.
میدونم که می‌فهمی، نه آکانه؟
‫خوبه که شما آدم ‫منطقی‌ای هستید.
‫- اون بچه واقعاً... ‫- یاناگیا - سنسه برام تعریف کردن.
‫هم مادر و هم پسر ‫داشتن در مورد من حرف می‌زدن.
‫هر دومون باید سعی کنیم ‫لایق انتظار بچه‌هامون باشیم، نه؟
‫اتاق مشاوره
‫بسیار خب. بریم آکانه.
‫- برو وسایلت رو بردار، باشه؟ ‫- باشه!
.هوم. خیلی خوشمزه‌ست
.آکانه بخور. آب می‌شه
‫ببخشید.
‫فقط برای اینکه بهش بگم چقدر ‫فوق‌العاده‌ای، سرش داد زدم.
،ولی فکر کنم در عوض .باعث دلخوریت شدم
خنگ کوچولو
‫تو هنوز خیلی کوچیکی ‫که بخوای نگران احساسات من باشی.
‫راکوگوکاها به سه سطح ‫تقسیم می‌شن.
‫پایین‌ترینش زِنزا است، ‫بعد فوتاتسومه، و در نهایت شین‌اوچی.
‫تو فوتاتسومه هستی، نه ‫بابا؟
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم که یادت ‫مونده.
‫یه امتحان برای ارتقا ‫به شین‌اوچی وجود داره.
‫و اگه قبول بشم، ‫می‌تونم شین‌اوچی بشم.
‫به عنوان یه شین‌اوچی، می‌تونم کلی...
‫کلی پول درمیارم.
اونوقت کسی دیگه !نمیتونه علیه‌ام حرفی بزنه
‫پس نگران من نباش.
‫تو فقط کافیه روی حرفت بمونی!
‫بسیار خب، برم تمرین کنم.
‫تو هم برو مشق‌هات رو بنویس، آکانه!
‫- چشم! ‫- آفرین.
درسته، نه؟
‫من باید شین‌اوچی بشم. ‫مجبورم.
‫وگرنه...
‫بسیار خب. چرا با مرور ‫مطالب امروز شروع نکنم؟
‫هی، یوتا! یوتارو! یوتا!
‫اوه، خدای من.
.‫حتماً به‌خاطر کاریِ اودونیه که ناهار خوردم
‫با این حال، خانم اوزاکی چقدر ‫دیوانه‌وار عصبانی بود؟ چندش.
‫اه، اون آکانه و تورو... ‫بازم گند زدن.
‫من اومدم!
‫اوه، لعنتی، دوباره نه! دو بار کاری تو یه ‫روز.
‫واقعاً دیگه، چقدر ما شیفته‌ی کاری هستیم؟
‫اوه خب، کاریش نمیشه کرد.
‫اوه، اِ... اِ... یوتا، هی تو.
‫از اونجا وارد شدی؟
‫ت-تو، بیخیال، تو. ‫سعی نکن از جلو بیای تو، باشه؟
‫از پشت وارد شو، باشه؟
‫همونجا بشین. آره.
‫می‌تونم ببینم.
‫اوه، ببخشید! سلام!
‫توی اتاق هیچ‌کس جز بابا نیست.
‫و با این حال... داخل اتاق...
‫سه نفر هستن.
‫هر بار که بدنش رو ‫می‌چرخونه،
‫چهره‌اش، طرز صحبت کردنش، ‫و صداش همگی یهو عوض میشن.
‫یه آدم کینه‌ای. یه آدم بدخلق. ‫یه آدم بی‌خیال.
‫انواع آدم‌ها ظاهر ‫میشن.
‫خیلی عجیبه! انگار ‫جادوئه.
‫نه ممنون، لعنتی!
‫چطور این کار رو ‫می‌کنه؟
‫پ-پیرزن! رئیس اینجاست!
‫هی، سلام. مادرت اومده خونه!
‫واقعاً، من بین دیوانه‌های راکوگو گیر ‫افتادم.
‫اوه، خب، چه میشه کرد؟
‫بالاخره، هفته‌ی دیگه‌ست دیگه.
!ایتاداکیماس
‫خوشمزه بود!
‫آره. خوب شده! ‫خوب از آب دراومد، نه؟
‫شب بخیر!
‫هی!
‫بیدار شو، تورو!
‫بجنب! هی!
‫مگه نمی‌خواستی بیشتر تمرین کنی؟
میخوای بخوابی؟
‫- تمرین. ‫- پس دست به کار شو!
‫دیره. من میرم بخوابم، باشه؟
‫راستی تورو، ‫انشای آکانه رو خوندی؟
‫ها؟ نه.
‫شخصی که بهش احترام می‌گذارم
‫سالن سایوای رویداد امروز
‫سالن سایوای ‫مکتب آراکاوا
‫از این طرف به سمت پذیرش!
‫مکتب آراکاوا ‫آزمون ارتقای شین‌اوچی
‫هی، اون باباست! ‫از اونی که تو خونه داریم بزرگتره!
عه، اینطوریه؟
‫به نظر من که یکیه.
!اوه، یکی خیلی انرژی داره
‫شیگوما آراکاوا
!شیگوما - شیشو
.‫خیلی وقته ندیدمت، ماساکی - چان
‫خیلی وقت گذشته.
.مرسی که هوای همسرم رو دارید
‫نه، نه، من کاری نکردم.
‫با این حال، زمان واقعاً سریع می‌گذره.
هی، شیشو، بابا کجاست؟
!خنگ
‫خب، می‌دونی.
‫الان باید تنهاش ‫بذاری.
‫آزمون ارتقای شین‌اوچی ‫مکتب آراکاوا.
‫اجراها توسط تماشاگران و ‫هیئت داوران ارزیابی می‌شن.
‫بعد از جمع زدن تمام ‫امتیازها،
‫فقط کسانی که مهارتشون تأیید بشه ‫می‌تونن شین‌اوچی بشن.
‫امسال، رئیس هیئت داوران، ‫هم‌شاگردی ‫ارشد استادم خواهد بود...
‫ممنون که وقت گذاشتید!
‫...و تحسین‌شده‌ترین فرد ‫زمانه.
‫ایشو آراکاوا!
‫خب که چی؟
‫فکر کردی چقدر برای این روز سخت ‫تلاش کردم؟
‫همون‌طور که همیشه هستی باش ‫و به هنرت ایمان داشته باش.
‫اما...
‫اگه گند بزنم چی؟
‫نه!
‫من دارم چی‌کار می‌کنم؟ احمقم؟
‫نباید تسلیم احساساتم بشم!
‫فقط باید برم تو کارش! برای خودم...
‫هیچ راه دیگه‌ای ندارم!
‫آزمون ارتقای شین‌اوچی ‫مکتب آراکاوا
‫خیلی خب، بیاید شروع کنیم.
‫آزمون ارتقای شین‌اوچی مکتب آراکاوا ‫رو شروع می‌کنیم!
‫اولین اجراکننده... این آقاست!
‫قرعه به نام من افتاد، ‫اسم من شینتا آراکاواست.
‫این اصلاً شبیه اجراهای معمولی ‫نیست.
‫هوا سنگین و سرده.
‫و مهم‌تر از همه، تماشاگرا .با نگاهشون دارن ارزیابی‌م میکنن
‫خب، واقعاً ممنونم که
‫تو این روز قشنگ، به این آزمونِ ‫بی‌مزه اومدید.
‫- نه، جدی می‌گم. ‫- این بده.
‫یا شاید هم نه؟
‫با یک رأی شما، ‫زندگی من عوض می‌شه.
‫احمق، داری به چی فکر ‫می‌کنی؟
‫شبیه سیاست‌مدارها حرف می‌زنم!
‫در اون صورت، امیدوارم...
‫فعلاً روی مقدمه‌ت تمرکز کن!
‫خ-خب، چون من یک راکوگوکا هستم...
‫خوب نیست. تمپو خیلی ‫تنده.
‫و این هم یک راه دیگه برای ‫شبیه سیاست‌مدارها شدن!
‫کسی نمی‌خنده. ‫زیاده‌روی کردم؟
‫لطفاً رأی ارزشمندتون رو به من بدید!
‫باید چی‌کار کنم؟ با این ‫وضع...
‫این...
‫اون صدا...
عه؟ آکانه داره ادای من رو در میاره؟
‫دقیقاً.
،‫من سر رشته‌ای ندارم ‫ولی واقعاً تو این کار عالیه.
‫شاید حتی از تو هم ‫بهتر حسش رو درک می‌کنه.
‫خب، پس بدجور گیر افتادم.
‫اگه این طرز فکرته، ‫پس زودتر شین‌اوچی شو!
‫جوری نگو که انگار خیلی آسونه!
‫ولی می‌شم. چون همه‌اش به خاطر آکانه است!
‫به خاطر آکانه؟
‫باور نمی‌کنم.
‫می‌دونی که آکانه باباییه.
‫معلومه که می‌خواد بهت افتخار کنه.
‫جلوی من هر چقدر ‫می‌خوای ناله کن،
‫ولی جلوی آکانه حداقل ‫یه پدر باحال باش، باشه؟
‫هوا حسابی سرد شده.
‫- ولی سرما هم آن‌چنان بد نیست ‫- این دیگه چیه؟
‫ساکه‌ی داغ تو یه روز سرد ‫چقدر می‌چسبه، نه؟
نمی‌تونی جلوی خودت رو بگیری و .مدام پیک پشت پیک می‌ریزی
تا به خودت بیای، غرق رویا می‌شی و ...انقدر می‌خوری که به همه‌چی گند
‫جو عوض شد.
‫...اتفاقی که خیلی زیاد پیش میاد.
‫پاشو دیگه، عزیزم!
‫عزیزم! زود باش، بیدار شو! عزیزم!
‫چه مرگته؟ ها؟
‫این‌طوری بیدارم نکن. ‫چی شده؟
‫خودت رو به اون راه نزن!
‫مقدمه‌چینی رو تموم کرد ‫و رفت سراغ داستان؟
‫شینتا آراکاوا
‫شیباهاما
‫کاتسوگورو یه ماهی‌فروش ‫ماهره،
‫ولی مثل ماهی می‌نوشه و ‫تا خرخره تو قرض غرق شده.
‫بعد از اینکه یه کیف پول ‫تو ساحل شیبا پیدا می‌کنه،
.به عنوان یه تاجر، غرورش رو بدست میاره
‫یه داستان نینجو-باناشیِ ‫دلگرم‌کننده است.
.روت حساب می‌کنم
‫باشه! مراقب خودت باش، خب؟
‫حالا، زن بعد از بدرقه کردن شوهرش، ‫نفس راحتی کشید چون
‫برای اولین بار بعد از مدت‌ها، ‫داشت می‌رفت سر کار و کاسبی.
‫و پلک‌هاش سنگین شد،
‫و همین که داشت چرت می‌زد، ‫چرت می‌زد...
‫هی! عزیزم!
‫منم! در رو باز کن! عزیزم!
‫آره، آره، حتماً!
‫اوه، یه لحظه صبر کن.
‫اومدم...
‫چی شده؟
‫بی‌خیال! بی‌خیالِ ‫اون. در رو ببند، عزیزم!
‫گفتم در رو ببند!
‫پس اون صحنه‌ای که کاتسوگورو ‫می‌ره ساحل شیبا رو حذف کرد.
‫یعنی، این که کاملاً مشکلی ‫نداره.
‫تا وقتی که خط اصلی داستان حفظ ‫بشه،
‫می‌تونی همه‌چیز رو از ویژگی‌های ‫شخصیت‌ها تا پایان‌بندی تغییر بدی.
‫اینم یه روش برای ‫نوآوریه.
‫با این حال، توصیف ‫منظره‌ی
‫ساحل شیبا وقتی کاتسوگورو ‫توی راهش به ساحل اونجا توقف ‫می‌کنه...
‫این جذابیت اصلی ‫شیباهاماست.
‫اما حذف کردن تنها صحنه‌ی ‫ساحل شیبا توی شیباهاما...
‫- مثل قرمه‌سبزی بدون گوشت می‌مونه. ‫- ببین چقدر عصبانی شده.
‫به هر حال، این همون سبک کاریه ‫که ‫زنشو آنی‌سان ازش متنفره.
‫خب منم درکش میکنم.
‫ولی این حقیقت رو عوض نمی‌کنه که ‫اون یکی از نقاط اوج داستان رو حذف ‫کرد.
‫هی، ی-یه لحظه صبر کن، عزیزم.
‫با این حال، به جای حرف زدن ‫از منظره...
تو که جایی نرفتی، نمی‌فهمی؟
‫ساحل شیبا؟
‫تصمیم گرفت درباره‌ی آدما بگه.
‫من امروز صبح بیدارت کردم. ‫و به شیبا نرفتم.
‫نقطه‌ی قوت شینتا، قدرت ‫بازیگریشه.
‫با حذف کردنِ عمدیِ یه صحنه‌ی ‫کلیدی،
‫و اعمال دیدگاهش از شخصیت‌ها به اونها،
‫مخاطب رو غرق داستان ‫می‌کنه.
‫اونم روی این صحنه.
‫صبر کن، این زن ‫شبیه...
‫- این تویی، مامان. ‫- چی؟
‫بابا... داره ادای تو رو درمیاره، ‫مامان!
‫آکانه، ماساکی، می‌بینید؟
‫از وقتی شاگردیِ استادم رو شروع ‫کردم،
‫و خودمو غرقِ راکوگو کردم، ‫۱۳ سال می‌گذره.
.انقدر ناموفق بودم که ترسناک بود
‫درآمد درست‌وحسابی هم ‫نداشتم.
‫با این حال، ماساکی هیچ‌وقت ‫بهم نگفت راکوگو رو ول کنم.
‫و آکانه...
‫"کسی که بهش احترام ‫می‌ذارم."
‫کلاس پنجم، گروه ۳. آکانه ‫اوساکی.
‫کسی که بیشتر از هر کس دیگه‌ای ‫توی دنیا بهش احترام می‌ذارم، بابامه.
‫بابا یه راکوگوکا‌ست، ‫و توی قصه‌گویی واقعاً عالیه.
‫اون هر روز منو می‌خندونه.
‫رویای بابا اینه که شین‌اوچی بشه.
‫و رویای منم اینه که ‫بابا شین‌اوچی بشه.
‫من خیلی بابامو دوست ‫دارم.
‫آکانه با وجود همه اینا، هنوزم ‫منو دوست داشت.
‫می‌خوام جواب اون عشق رو بدم.
‫به عنوان یه پدر. به عنوان یه راکوگوکا.
‫تمام مهارت‌هایی که تا الان ‫پرورش دادم، با زندگیم و همه چیز...
‫همه‌شو جمع می‌کنم.
‫و امروز،‫شین‌اوچی می‌شم!
‫نه، بی‌خیال.
‫نمی‌خوام به یه ‫رویای دیگه تبدیل بشه.
‫عالیه!
‫بابا... تو خیلی باحالی!
‫سالن سایوای
‫ببخشید که انقدر منتظرتون گذاشتم!
‫ظاهراً نتایج آماده‌ست.
‫همه‌چیز خوبه، مگه نه؟ همه‌چیز خوبه!
‫ساکت باش.
‫نتایج توسط آراکاوا اعلام می‌شه...
‫ا-استاد ایشو! اگه ممکنه...
‫آه، پس شروع شد؟
‫می‌خوام از همه‌تون تشکر کنم
‫که در این آزمون ارتقای شین‌اوچیِ ‫مدرسه آراکاوا شرکت کردید.
‫بعد از مدت‌ها، نگاهی به کارِ ‫این جوون‌ها انداختم.
‫واقعاً شوکه شدم.
‫خب، کش دادنش فایده‌ای نداره،
‫پس بذارید نتایج رو اعلام کنم.
‫تمامی کسانی که در آزمون امروز شرکت کردن، ‫همین الان اخراج می‌شن.
‫ا-اما استاد، حتماً دارید شوخی می‌کنید.
،‫این مایه‌های ننگ مدرسه‌ام ‫اجراهای فوق‌العاده رقت‌انگیزی داشتن.
‫بابتش عذر می‌خوام.
‫خیلی خب، اینم از این.
‫همین.
‫اوه! ص-صبر کنید، استاد!
‫هی، چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫اخراج یعنی چی؟
‫هی، مامان!
‫صدامو می‌شنوی، مامان؟
‫هی، مامان!
‫توهرو.
‫سالن سایوای
‫رویداد امروزِ سالن سایوای
‫گوش کن، این یعنی چی؟
‫اخراج؟
‫شینتا شاگرد منه!
‫بعداً، همه کسانی که اون روز ‫امتحان داده بودن ‫رسماً اخراج شدن.
‫نمی‌تونی همین‌طوری شاگرد منو ‫اخراج کنی، بدون اینکه...
‫چه شاگرد بی‌کفایتی داشتی.
‫دلیل اخراج اون‌ها ‫هیچ‌وقت فاش نشد.
‫نمی‌تونی به اون چیز بگی شیباهاما.
‫چی؟ منظورت اینه که واقعیه؟
‫شینتا...
‫شینتا آنی-سان، اینجا چه خبره؟
‫فقط یه شوخیه، مگه نه؟
!باید باشه. بیخیال، شینتا آنی - سان
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫اون روز...
‫راکوگوکا، شینتا آراکاوا، ‫مرد.
‫اون روز...
‫راکوگوکا، شینتا آراکاوا، مرد.
‫اما...
‫هنوز تموم نشده.
‫در واقع...
‫اون روزی بود که شروع ‫شد.
‫داستان من!
‫قسمت بعد ‫اولین اجرا
‫گپ و گفت آکانه!
‫بابا! خب، یه سوال دارم!
‫حتماً، چیه؟
چرا به راکوگو می‌گن راکوگو؟
‫خب، چون... می‌دونی که راکوگو ‫یه "پایان بند" یا به عبارتی
یه "نکته طنز پایانی" داره؟
.‫قبلاً بهش "اوتوشی - باناشی" می‌گفتن
‫می‌گن این اسم کوتاه شده ‫و شده "راکوگو"
عه؟
‫باشه، یه سوال دیگه دارم!
‫پاهات از نشستن طولانی ‫خواب نمی‌ره؟
‫خب، اگه فقط می‌نشستم ‫حتماً خواب می‌رفت،
‫اما موقع اجرای راکوگو، در حین حرف زدن ‫خیلی هم حرکت می‌کنی.
‫واسه همین اون‌قدر پاهات خواب نمی‌ره ‫که نتونی بلند شی.
‫فهمیدم.
!عاه، اجازه
‫بله، آکانه - سان؟
‫چرا وسط اجرا ‫هائوری‌ت رو درمیاری؟
‫اگه قراره زود درش بیاری،
‫خب از همون ‫اول نپوشش.
‫بهتره وقتی جلوی تماشاچی ظاهر می‌شی ‫لباس مرتبی پوشیده باشی.
‫واسه همین وقتی آماده‌ای بری سر اصل مطلب، ‫درش میاری.
‫البته قانون سفت و سختی هم نیست که ‫کی باید درش بیاری.
‫اوه؟ دلم می‌خواد خودم امتحانش کنم!
‫اولش کلی ازشون می‌پوشم،
‫بعد یکی‌یکی هائوری‌هام رو ‫درمیارم و می‌ندازم دور!
ظاهراً جمع و جور کردنش .بعد اجرا داستان باشه