رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫‫داستان دوم ‫اولین اجرا
‫من دارم چه غلطی ‫می‌کنم؟
‫یه راکوگوکایِ آینده‌دار.
‫یعنی شخص شخیصم، گوریکو آراکاوا.
‫تعقیب کردن استادم اونم اینطوری...
‫حلالم کن، شیشو.
‫همه‌اش بخاطر اتفاقیه که .دیروز سر صحنه افتاد
‫میشه هرچی درباره ماهیگیری بلدی ‫بهم یاد بدی؟
‫کی به اون چیزا اهمیت میده؟
!فقط رازش رو برام بگو
‫گوریکو، یه لحظه وقت داری؟
‫هی، ریچی. چه خبر؟
‫تو شاگرد استاد شیگوما بودی، درسته؟
!دقیقاً
!‫آخرین شاگرد شیگوما آراکاوا شخص خودمم
‫نمی‌دونم چطور بهت بگم، ولی...
‫این حرفا که استاد شیگوما ‫با یه دختر جوون رابطه داره...
‫- راسته؟ ‫- ها؟ این دیگه چه صیغه‌ایه؟
.آدمای زیادی هستن که اونا رو قدم‌زنان کنار هم دیدن
‫راسته.
‫اصلاً هم همچین چیزی نیست!
‫رفت داخل!
‫کارائوکه؟
‫اون توئه، نه؟
‫صبر کن. محاله.
‫پس راسته!
‫ها؟ اون دوتا دارن چیکار ‫می‌کنن؟
‫راکوگو؟ از اونجور بازی‌هاست؟
‫ولی قیافه استاد...
‫از این جدی‌تر نمیشه!
‫ببخشید آقا؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- ها؟
‫اوه، نه... نه، هیچی نیست.
‫استاد!
!تخم سگ
‫شایعات بی‌اساس رو شنیدی و ‫خودسرانه منو تعقیب کردی؟
چطور می‌تونی انقدر گستاخ باشی؟
‫خجالت بکش!
...خب، اگه انقدر فاز جیمزباند بازی نمی‌گرفتی
گندش در نمیومد، نه؟
هوی! میدونی داری با کی ...حرف میزنی؟ دختره‌ی گستاخ
شیشو، این بچه دیگه کیه؟
‫اون آکانه اوساکیه، دختر شینتا.
!خوشوقتم
‫ای-این بچه؟
‫دختر شینتا آنی-سان که ‫شش سال پیش اخراج شد؟
‫اونو ولش کن.
‫راکوگوی من چطور بود؟
‫از اون روز، شش سال پیش ‫که آموزش منو شروع کردی...
‫هنوز اجازه ندارم جلوی ‫تماشاگرها راکوگو اجرا کنم.
‫اما امسال هفده‌ساله می‌شم، ‫و سال آخر دبیرستانم.
‫- پس نظرت عوض نشده؟ ‫- نه.
‫می‌خوام شین‌اوچیِ ‫مکتب آراکاوا بشم.
‫شین‌اوچی می‌شم و بهشون نشون ‫می‌دم ‫که هنر بابا چقدر بی‌نظیر بود.
... به همه
‫به اون مرد...
‫ثابتش می‌کنم!
‫لطفاً اجازه بدید شاگردتون بشم!
زمان مثل برق و باد می‌گذره، نه؟
‫شاگردم بشی؟
.‫اما آکانه، تو هنوز بچه‌ مدرسه‌ای هستی
‫چرا می‌خوای راکوگوکا بشی؟
چه خبر شده؟
‫بابا رفت توی یه شرکتی که .بتن می‌فروشه مشغول کار شد
‫گفت نمی‌تونه همین‌طور ‫دائم غصه بخوره،
‫واسه همین شروع کرد به کار ‫کردن.
‫- خیلی خب، الان راه می‌افتم. ‫- انگار هر روز خدا سرش شلوغه.
‫اما به خاطر همین،
‫حالا بیشتر از زمانی که راکوگو ‫کار می‌کرد، پول درمیاره.
‫حتی می‌تونیم برای شام بریم ‫بیرون.
‫خب، این چیز خوبی نیست؟
‫همه همینو می‌گن.
‫که چیز خوبیه.
‫اینکه بابا راکوگو رو کنار گذاشت...
‫اینکه مجبور شد راکوگو رو کنار بذاره...
‫ولی من عاشق راکوگوی بابا ‫بودم!
‫با اینکه فقط اون حرف ‫می‌زد،
‫می‌تونستم کلی ‫آدم ‫و منظره‌های مختلف رو ببینم،انگار که جادو می‌کنه.
‫واسه همین ناراحتم که فکر کنم ‫دیگه هیچ‌وقت راکوگوی بابا رو نمی‌بینم.
‫اما وقتی بابا راکوگو رو کنار گذاشت،
‫همه گفتن: "حالا دیگه یه مرد جدی شده" ‫و همه می‌خندیدن و خوشحال بودن.
‫تنها کسی که ناراحت بود، من بودم.
‫هر بار که کسی می‌گفت: ‫"خوشحال نیستی؟"
‫انگار داشت می‌گفت ‫راکوگوی بابا به درد نمی‌خورده.
‫خیلی بهم برمی‌خورد.
‫واسه همین تصمیمم رو گرفتم!
‫شین‌اوچی می‌شم و ثابت می‌کنم ‫که راکوگوی بابا عالی بود!
‫بزرگ شدی. واقعاً.
...شاگردی با مدرک دبیرستان
‫این روزها نادره، ‫اما غیرممکن هم نیست.
‫اگه اصلاً مشکلی وجود داشته باشه...
‫این مشکل منه.
‫من صلاحیت شاگرد گرفتن ‫ندارم.
‫با این حال...
‫ببخشید، آکانه.
‫الو؟
‫اوه، خیلی وقته خبری ازت نیست!
‫چی؟
‫خب، این که دردسر شد!
‫بذار یه نفر رو برات پیدا کنم.
‫خیلی خب، بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫شیشو، اتفاقی افتاده؟
.یوشینو - سان از کافه رائکوگو بود
‫دنبال کسی می‌گرده که ‫امروز اجرا کنه.
.خیلی یهوییه
‫انگار اجراکننده‌شون ‫دیر کرده.
‫جدی؟
‫فهمیدم! پس من...
‫آره. آکانه، تو برو.
‫- ها؟ مطمئنید؟ ‫- عه؟
‫آکانه، شاگرد من شدن یعنی ‫رسماً یه راکوگوکای حرفه‌ای بشی.
‫حالا برو دنیای حرفه‌ای‌ها رو ببین!
‫چشم.
‫با خنده‌شون می‌ترکونم، ‫طوری که زبونشون بند بیاد!
‫فقط صبر کن و ببین!
‫کافه راکوگو
‫اوه، تویی گوری-چان!
‫ممنون که امروز جایگزین شدی.
‫اوه، نه، من قرار نیست ‫امروز روی صحنه برم.
‫ایشون می‌ره.
‫چی؟ این دختر؟
اوه، شما یوشینو - سان هستین؟
.عه؟ بله
‫من از طرف شیگوما آراکاوا ‫برای جایگزینی فرستاده شدم.
‫اسمم آکانه اوساکیه!
‫با تمام وجودم از این فرصت ‫کم‌نظیر استفاده می‌کنم!
!قدردان حمایتتون هستم
‫این دختر کیه؟
‫چه دختر نازیه!
‫و ممنون از حمایت شما!
‫آکانه
‫آکانه دیگه کیه؟
‫عجیبه، فقط اسم کوچیکش رو گفت.
‫کنجکاوم بدونم شاگرد کیه؟
‫چی؟ شاگرد نیست؟
‫تازه اولین اجراشه؟
!‫اگه گند زد، خودم ماستمالی‌ش میکنم
‫پس لطفاً بذارید اجرا کنه.
‫گوری-چان خیلی اصرار ‫کرد.
‫وقتی موسیقی شروع شد، برو روی صحنه، باشه؟
‫- صدام رو شنیدی؟ ‫- چی؟
‫اوه، آره... راست می‌گی!
‫این کیمونویی که از شیشو قرض گرفتم ‫انگار دقیقاً برای من دوخته شده!
‫استرس داری، نه؟
‫چی؟ ها؟ نه، اصلاً!
‫خب، گوش کن. آماده‌ای؟
کلمه "مردم" رو کف دست غالب‌ت بنویس .و قورتش بده
.دست غالب‌ت نماد تماشاچی‌هاست
‫یه راکوگوکا باید به تماشاچی مسلط باشه، ‫فهمیدی؟
‫شیشو هم برای اجراهای بزرگ ‫همین کار رو می‌کنه.
‫شیشو هم این کار رو می‌کنه؟
‫- پس بالاخره استرس داری! ‫- خفه شو!
‫خب، خیلی خودت رو درگیر نکن.
جدی، آدم مهربونی هستی؟
منظورت از "جدی" چیه؟
‫ببخشید! منظور بدی نداشتم.
‫ممنونم.
‫حالا کمی احساس آرامش می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫من دیگه می‌رم.
‫وای. چه جمعیتی!
‫خب، نه اینکه ندونم.
‫می‌دونستم قراره انقدر ‫باشن.
‫اما دیدنش از ‫اینجا...
‫فشارش ‫دیوانه‌کننده‌ست!
‫و یه جوری، کاملاً حس ‫می‌کنم...
‫که تنهام.
‫اما خودم تصمیم گرفتم ‫که بیام اینجا.
‫کم نیار.
‫فرار نکن.
‫همه چیز رو بیرون ‫بریز!
‫هر چیزی که تا الان ‫ساختی...
‫چیزی که درونم وجود ‫داره...
‫امروز، همین‌جا...
‫همه‌ش!
‫خب، هر کسی علایق و سلایق خودش رو داره.
!خداروشکر، زبون باز کرد
‫صداش قویه، ‫و حرکاتش جسورانه است.
‫هی، چه شوکی! خدای من، چه شوکی!
‫راکوگو یه نمایش ‫دیالوگ‌محوره.
‫تو خودت نقش تک‌تک شخصیت‌ها رو ‫از طریق گفتگوهاشون بازی می‌کنی،
‫و از تماشاچی‌ها خنده ‫می‌گیری.
...داشت می‌خزید، با آرواره‌هایی که کاملاً باز بود
‫زبون درازش این‌طوری می‌کرد، فیلیک‌فیلیک! ‫یه مار اونجا بود، می‌فهمی؟
‫خدای من، چقدر شوکه شدم!
‫ها؟ جدی؟
‫خب تو چی؟ تو از چی می‌ترسی؟
‫"ترس از مانجو"
ترس از مانجو
‫داستانی درباره مردهای جوانی که ‫از ترس‌هاشون حرف می‌زنن،
‫و هیاهویی که بعدش به پا ‫می‌شه.
‫یه اثر کلاسیک و آشنای راکوگو. ‫اما...
.یه چیزی هست که ازش می‌ترسم مگه بهت نگفتم؟
‫اوه خدای من! این دیگه ‫چیه؟
‫این چیزی نیست که یه تازه‌کار ‫بدون استاد بتونه انجام بده!
‫اوه، بی‌خیال.
‫مانجو.
‫چی گفتی؟ ها؟ مانجو؟
‫چی گفتی؟ هی، مگه حشره‌ای به اسم ‫مانجو داریم؟
‫این چیه دیگه؟ .حس خیلی نوستالژیکی داره
!اون بابا میگه از مانجو می‌ترسه
‫هی، اگه مانجو ببینه که می‌میره، ‫پس این یه جور "ترور" نیست؟
‫شین-چان!
‫مانجو!
‫هی! بهتون گفتم چقدر از مانجو می‌ترسم،
‫اون‌وقت شماها خریدینش و ‫می‌خواین منو بکشین!
‫مانجو... خیلی ترسناکه!
‫مانجو...
‫خیلی می‌ترسم... خیلی می‌ترسم!
‫از مانجو...
‫اوه، خیلی می‌ترسم... از مانجو!
‫وحشت کردم! خیلی می‌ترسم...
‫این دیگه چیه؟ هی...
‫این فقط مانجوی خمیر لوبیای قرمزه؟
‫این یکی دیگه چیه؟
‫مانجوی گندم‌سیاهه، درسته؟ مگه نه؟
‫اوه، خیلی می‌ترسم! بیخیال، ‫دست از سرم بردارین!
‫هی، اون پروانه‌ها کجا ‫رفتن؟
‫حتی برای اولین اجرا هم ‫اصلاً دست‌پاچه نشدی.
لعنتی. صد سال سیاه اگه ."از "مانجو ترسیده باشی
‫تو از همه ‫ترسناک‌تری!
‫خب، این افتضاحه.
‫بالاخره به آرزوم رسیدم و اولین اجرای ‫تک‌نفره‌م رو تو کافه راکوگو داشتم.
‫اما به‌خاطر اون تصادف، سه ساعت و نیم ‫توی اون اتوبوس گیر افتادم.
‫اصلاً خنده‌دار نیست.
‫مخاطب‌ها رو حسابی منتظر گذاشتم.
‫خیلی حس بدی دارم.
‫من از مانجو می‌ترسم!
‫چطور تونستی، استاد ‫شیگوما؟
‫یه دختر رو بدون اینکه چیزی در ‫موردش بگی فرستادی اینجا،
‫بعد ازم می‌پرسی نظرم ‫چیه؟
‫دیگه چی می‌تونم بگم جز اینکه ‫اجراش عالی بود؟
‫گوش کن، عوضی!
‫داری اون مانجوها رو می‌چپونی تو حلقت ‫و همزمان داد می‌زنی که ازشون می‌ترسی.
‫پس لعنتی، واقعاً از چی می‌ترسی؟
‫اوه، خب. چیزی که الان ازش می‌ترسم ‫یه چای تلخه!
‫خسته نباشی.
‫ممنون.
‫خب، اولین اجرا چطور بود؟
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم ‫خسته‌کننده بود.
‫خب، بیست دقیقه یک‌نفس ‫صحبت کردی.
‫آره، ولی این خستگی رو با جون‌ودل ‫می‌خرم!
‫یعنی بازم اجازه می‌دن اجرا کنم؟
‫پررو نشو، احمق! تو...
‫فوق‌العاده بود!
‫محشر بود! محشر!
بچه‌ای؟ از من کوچیک‌تری؟
!دختر، کارت خیره کننده بود
‫واقعاً اون جمع شلوغ رو ‫به وجد آوردی!
‫لحن و ضرب‌آهنگت مثل ‫شیشو شیگوماست، ولی یکم متفاوت.
‫بگو ببینم، معمولاً کجا اجرا می‌کنی؟
‫هی! تو...
‫خب؟ خب؟ خب، چی شد؟
‫کاملاً می‌فهمم چرا اون کار رو کردی.
‫ولی نفر بعدی اون آقاست.
‫ها؟ نگرانیت اینه؟ کی اهمیت می‌ده؟
‫آخ، آخ.
‫هی، ببخشید.
‫وقتی یه راکوگوکای بااستعداد می‌بینم، ‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم.
‫ولی جدی، «مانجوی ترسان» تو ‫عالی بود!
‫مخصوصاً اون‌جوری که مانجوها رو می‌خوردی.
‫طرز خوردن مانجوی شاه‌بلوط و کودزو رو ‫یکم تغییر دادی.
‫با خودم گفتم "ترکوندی"!
‫خیلی خب. نوبت منه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫حالا که اومدی روی صحنه ‫تا جای من رو پر کنی...
‫هوم! به عنوان یه لطف ویژه، می‌ذارم ‫اجرای تک‌نفره‌ام رو مجانی ببینی!
‫از پشت صحنه نگاه کن و یاد بگیر.
‫چه پررو! عمراً ‫اگه نگاهش کنم!
‫اوه، چه ضرری داره؟
‫بیا ازش یاد بگیریم.
‫دو سال پیش شاگردی کرد. ‫در ۱۹ سالگی فوتاتسومه شد.
‫اون همون راکوگوکاییه که ‫همه درباره‌اش حرف می‌زنن.
‫نگاه کردن بهش ضرری نداره.
‫اعتراف بهش برام سخته، ‫ولی راکوگوی اون پسر...
‫حس‌وحال عجیبی داره.
‫اوه، می‌دونم که امروز خیلی ‫منتظرتون گذاشتم.
‫ولی قطعاً خوش‌شانس بودید!
‫دختر قبل از من، ‫نه تنها زیبا، بلکه بااستعداد بود!
‫نمی‌دونم کی بهش راکوگو یاد داده؟
‫واقعاً، اون فوق‌العاده بود.
‫جدا از راکوگو، مطمئنم چیزهای زیادی ‫هست که می‌تونی یاد بگیری.
‫اما به پایان رسوندن تحصیلاتت ‫قطعاً کار کوچیکی نیست.
‫سلام! استاد پیر!
‫بله، بله.
‫هی، هاتسان. مشکلی پیش اومده؟
‫اوه، خدا رو شکر که اینجایی.
‫می‌دونی، می‌خوام دلربا بشم!
‫می‌خوام جذاب باشم!
‫چطور باید این کار رو بکنم؟
‫با این سوالی که پرسیدی، ‫من رو بدجوری گیر انداختی.
‫اون قیافه‌اش معمولی و ‫بی‌پوله.
‫داستان مردیه که پیش یه استاد
.کلاس آواز میره تا بتونه دلربا بشه
‫یه اونگیوکو-باناشی.
‫اوه، پس می‌خوای یه تصنیف بشنوی؟
‫تصنیف؟ حتماً، خوب به نظر می‌رسه.
‫اوه، جدی؟ خیلی خب، پس شروع کنیم.
‫خب، یه تصنیف هست به اسم "موی رها"، ‫پس...
‫چی؟ موی رها؟
‫این همون چیزیه که توی اتوبوس‌های ‫تندرو زیاد پیش میاد، نه؟
.‫نه، اون می‌شه برنامه‌های شلخته
‫این راکوگوکا سوار یکی از اونا بود و ‫گیر افتاد...
‫حالا دیگه کلاً آدم دیگه‌ای ‫شده.
‫خیلی دلفریبه.
‫باورم نمی‌شه بتونه نقش یه زن .به این اندازه اغواگر رو بازی کنه
‫خیلی خب، نظرت چیه اول من برات ‫بخونمش؟
‫تو گوش کن و سعی کن یاد بگیری.
‫آماده‌ای؟
‫اگر من بودم...
‫واو، چه صدای خوبی داره!
‫یه بلبل بیشه‌زار
‫توی باغ استادم...
از اینکارا هم میتونه بکنه؟
‫خب، یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫چی؟ یعنی من باید اون کار رو بکنم؟
‫خیلی خب، آماده‌ای؟
‫سه، دو...
‫اگر من بودم
‫یه سسک!
‫یادت نره نفس‌هات رو تنظیم کنی.
کار درسته، آدم حرصش میگیره، نه؟
.‫جوهرۀ هنرش حس انگیزیه
،‫چون می‌تونه نقش‌های با احساس رو بازی‌کنه
‫باعث می‌شه کلمات و حرکات نقش‌های ‫احمقانه‌اش بیشتر به چشم بیاد،
‫و همین هم موجی از خنده راه می‌اندازه.
‫اون کیه؟
‫کایسی آراکاوا.
‫کایسی آراکاوا
‫از زمان آزمون ارتقای شین‌اوچی ‫در شش سال پیش،
‫اون تنها کسیه که ایشو آراکاوا ‫به مقام فوتاتسومه ارتقاش داد.
‫همه این نقدها دربارۀ ‫اونه.
‫فکر می‌کردم خودم هم خوب اجرا کردم، ‫اما...
....عــــــــــه
‫چیزهای خیلی خوبی ‫دربارۀ من نوشتن.
‫این‌قدر شوکه نشو. دلم رو شکستی.
‫ولی خیلی با اشتیاق داشتی می‌خوندیشون.
نکنه تو فکر من بودی؟
‫اصلاً فکرش رو هم نکن.
‫راستی آکانه، داری زیر نظر شیشو ‫شیگورو آموزش می‌بینی؟
‫نه، هنوز نه.
‫جدی؟ پس...
‫آکانه، نظرت چیه تو هم پیش استاد من ‫آموزش ببینی؟
‫عمراً.
!چه سریع! قلبم شکست
!آخه من در این مورد جدی بودم
‫استادم در حال حاضر داره استعدادهای ‫جوان رو جمع می‌کنه
‫تا دنیای فعلی راکوگو که بر پایه ‫ارشدیت می‌چرخه رو تکون بده.
‫اون فقط مهارت هنری‌ت رو می‌سنجه.
‫برای ما محیطی ایده‌آله.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫آکانه، تو هم باید به ما ملحق بشی.
‫فهمیدم. پس...
‫فکر کنم منم زیر نظر ‫شیشو شیگوما آموزش‌هام رو شروع کنم!
‫ممنون! می‌بینمت!
‫ها؟ صبر کن، منظورت چی بود؟
‫خب، خودت گفتی دیگه.
‫که اگه مهارت داشته باشی، ارزیابیت می‌کنه.
‫اوه، درسته.
‫کایسی آراکاوا هستم، قربان!
‫امروز ازت باختم، ولی خیلی زود ‫بهت می‌رسم.
‫پس خودت رو آماده کن، باشه؟
‫آکانه!
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن!
‫فقط به این همه نقد درباره‌ت نگاه کن!
‫رفتم همه‌شون رو یکجا کپی کنم، ‫یه کم طول کشید.
‫ها؟ آکانه؟
‫هی، داریم برمی‌گردیم.
‫هـ-ها؟
‫یعنی هنوز نرفته؟
‫وای، وای، وای، وای!
‫قسمت بعد ‫شاگرد ارشد
‫گپ و گفت آکانه!
‫اولین اجرای من واقعاً لذت‌بخش بود!
‫خب، فکر کنم بد نبود، نه؟
‫قبل از اینکه شاگردی رو شروع کنی،
‫باید به کلی راکوگو گوش بدی و ‫ازشون یاد بگیری.
‫حتماً!
‫هی، می‌دونم.
‫به عنوان سنپای‌ت، بهت می‌گم ‫کجا باید راکوگو گوش بدی!
‫اوه، لازم نیست. خودم می‌دونم.
‫خجالت نکش!
‫اول از همه، یوسه.
‫این‌ها تئاترهایی هستن که مخصوص ‫نمایش هنر ما برای تماشاگران ساخته شدن.
‫یوسه‌هایی که به اسم جوسکی ‫شناخته می‌شن، معمولاً اجرا دارن.
‫۳۶۵ روز سال، از ظهر تا شب.
‫به جز راکوگو،
‫هنرهای دیگه‌ای مثل کودان، مانزای، ‫و کامیکیری هم دارن.
‫اگه صندلی خالی باشه، ‫می‌تونی همون روز بری،
‫و آزادی که هر وقت بخوای بیای و بری!
‫عالیه، مگه نه؟
‫بهت گفتم، این‌ها رو می‌دونم.
‫راکوگوکاهای محبوب‌تر هم توی ‫سالن‌های بزرگ‌تر اجرای تک‌نفره دارن.
‫اگه می‌خوای غرق در داستان‌سرایی ‫راکوگوکای مورد علاقه‌ت بشی،
‫قطعاً پیشنهادش می‌کنم!
‫هی، باید درباره امروز به شیشو بگم.
‫تو می‌تونی اجراهای راکوگو رو
‫توی مراکز اجتماعی، کافه‌ها، ‫و حتی معبدها هم ببینی.
‫آره، واقعاً باید ‫حواست بهشون باشه.
‫ها؟ هی!