1
00:00:01,022 --> 00:00:01,856
{\an8}(อุมิ)

2
00:00:01,939 --> 00:00:04,191
{\an8}ขอบคุณที่มาช่วยอาทิตย์นึงนะจ๊ะ

3
00:00:04,275 --> 00:00:06,277
เธอช่วยพวกเราได้เยอะเลย

4
00:00:06,360 --> 00:00:08,529
พรุ่งนี้พวกเราคงเหงาแน่

5
00:00:08,612 --> 00:00:10,656
มิคุจัง คุณฮิอิรางิ

6
00:00:10,740 --> 00:00:13,159
ขอบคุณที่ช่วยสอนหนูนะคะ

7
00:00:13,242 --> 00:00:15,119
พวกเราต่างหากต้องขอบคุณ

8
00:00:15,202 --> 00:00:16,037
(อาคาเนะจัง)

9
00:00:16,120 --> 00:00:18,330
ค่าจ้างจ้ะ ไม่มากมายอะไรแต่รับไว้นะ

10
00:00:18,414 --> 00:00:19,665
ขอบคุณค่า

11
00:00:19,749 --> 00:00:22,126
ต้องขอบคุณเคียวจังด้วย

12
00:00:22,209 --> 00:00:23,878
อาทิตย์หน้ามีแสดงใช่มั้ย

13
00:00:23,961 --> 00:00:25,045
ใช่ค่ะ

14
00:00:25,129 --> 00:00:27,965
อ้าว ไหนบอกช่วงนั้นมีสอบกลางภาคไง

15
00:00:28,049 --> 00:00:29,050
คุณพระ

16
00:00:29,133 --> 00:00:30,843
ตารางแน่นเลยนะเนี่ย

17
00:00:30,926 --> 00:00:32,428
เธอจะไหวรึเปล่า

18
00:00:34,346 --> 00:00:36,682
คิดว่าหนูเป็นใครกัน

19
00:00:36,766 --> 00:00:40,978
{\an8}หนูจัดการได้อยู่หมัดทั้งคู่อยู่แล้ว

20
00:02:11,819 --> 00:02:13,946
(หนึ่งอาทิตย์ต่อมา)

21
00:02:17,074 --> 00:02:20,494
{\an8}วันนี้เราแสดงที่บ้านพักคนชราจริงๆ ด้วย

22
00:02:20,578 --> 00:02:22,496
(บ้านพักคนชราคางายาคิ)

23
00:02:22,580 --> 00:02:24,874
แหมๆ สวัสดีครับ

24
00:02:24,957 --> 00:02:26,876
นักแสดงราคุโกะใช่มั้ย

25
00:02:26,959 --> 00:02:29,211
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลวันนี้ ชื่อไทนากะครับ

26
00:02:29,295 --> 00:02:30,713
ผมอาราคาวะ เคียวจิครับ

27
00:02:31,213 --> 00:02:33,591
วันนี้รบกวนด้วยนะครับ

28
00:02:33,674 --> 00:02:36,010
หนูชื่ออาคาเนะ ขอรบกวนด้วยเช่นกันค่ะ

29
00:02:36,552 --> 00:02:38,637
{\an8}เชิญทางนี้เลยครับ รบกวนทีนะ

30
00:02:38,721 --> 00:02:41,098
ไม่เป็นไรเลยครับ พวกผมพร้อมช่วยเสมอ

31
00:02:44,518 --> 00:02:46,395
อุ๊ย น่ารักจัง

32
00:02:46,478 --> 00:02:49,899
คนดูวันนี้คือคนในบ้านพักใช่มั้ยคะ

33
00:02:49,982 --> 00:02:51,275
ถูกต้อง

34
00:02:51,358 --> 00:02:54,987
เขาเรียกเรามาแสดงวันนี้
เป็นกิจกรรมนันทนาการของบ้านพัก

35
00:02:55,070 --> 00:02:55,988
อ๋อ

36
00:02:57,573 --> 00:02:58,490
ชินไว้ซะ

37
00:02:59,742 --> 00:03:03,746
{\an8}ข้อได้เปรียบของราคุโกะคือเล่นที่ไหนก็ได้
ขอแค่มีเบาะรองนั่ง

38
00:03:03,829 --> 00:03:05,789
{\an8}เธออาจกังวลเพราะต้องแสดงในที่ไม่คุ้นเคย…

39
00:03:05,873 --> 00:03:06,707
{\an8}ใครกังวลคะ

40
00:03:07,374 --> 00:03:08,751
ไม่กังวลเหรอ

41
00:03:08,834 --> 00:03:11,503
ฉันคิดว่าโชคดีด้วยซ้ำ

42
00:03:11,587 --> 00:03:13,005
โชคดียังไง

43
00:03:13,589 --> 00:03:15,674
เมื่อกี้ฉันคิดน่ะค่ะ

44
00:03:16,592 --> 00:03:20,387
ว่าผู้ชมวันนี้ใช้ชีวิตกันแบบนี้นี่เอง

45
00:03:20,971 --> 00:03:25,601
{\an8}ปกติพวกเราจะได้เจอคนดู
เฉพาะตอนมาหน้างานใช่มั้ยล่ะคะ

46
00:03:26,477 --> 00:03:29,521
ที่ฉันจะพูดคงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร

47
00:03:29,605 --> 00:03:35,236
แต่นี่ช่วยเตือนฉันว่าพวกเขายอมสละ
เวลาใช้ชีวิตเพื่อมาดูพวกเราแสดงเลยนะเนี่ย

48
00:03:35,986 --> 00:03:37,863
เลยรู้สึกว่าโชคดีแล้วค่ะที่มาแสดงที่นี่

49
00:03:39,031 --> 00:03:41,492
ฉันตั้งใจจะแสดงเต็มที่แต่แรกอยู่แล้ว

50
00:03:41,575 --> 00:03:45,162
แต่ตอนนี้รู้สึกยิ่งกว่าเดิม
ว่าต้องทำให้คนดูสนุกให้ได้

51
00:03:46,247 --> 00:03:47,414
งั้นเหรอ

52
00:03:48,874 --> 00:03:51,961
คิดได้ดี แต่อย่ากดดันตัวเองมากไปล่ะ

53
00:03:52,044 --> 00:03:53,128
ค่ะ

54
00:03:53,212 --> 00:03:55,631
ฉันขออนุญาตเจ้าของสถานที่แล้ว

55
00:03:55,714 --> 00:03:57,591
ให้เธอเล่นเปิดเวที

56
00:03:57,675 --> 00:03:59,635
มีเวลาสิบห้านาที

57
00:03:59,718 --> 00:04:01,095
อยากทำอะไรก็ทำ

58
00:04:01,178 --> 00:04:04,056
เธอจะแสดงราคุโกะให้คนดูชอบได้รึเปล่า

59
00:04:04,139 --> 00:04:07,226
ขอดูคำตอบให้เต็มตาหน่อยแล้วกัน

60
00:04:09,270 --> 00:04:10,104
ถ้างั้น…

61
00:04:10,187 --> 00:04:11,105
นั่นสินะ

62
00:04:11,188 --> 00:04:13,190
ผมขอเริ่มเทศกาลราคุโกะประจำเดือนพฤษภาฯ

63
00:04:13,274 --> 00:04:15,109
- เชิญรับชมได้เลยครับ
- เราได้…

64
00:04:15,192 --> 00:04:17,486
รับโอกาสเรียนรู้อะไรมากมาย

65
00:04:21,407 --> 00:04:24,576
ดังนั้นเพื่อเป็นการตอบแทน

66
00:04:30,082 --> 00:04:32,960
เราจะแสดงคำตอบให้ดูแบบมีสไตล์เอง

67
00:04:39,008 --> 00:04:41,510
คนดูมีเกือบยี่สิบคน

68
00:04:41,593 --> 00:04:43,512
มีแต่คุณตาคุณยาย

69
00:04:44,013 --> 00:04:46,307
ก็แหงอยู่แล้ว บ้านพักคนชรานี่นา

70
00:04:46,890 --> 00:04:48,809
เรามีเวลาสิบห้านาที

71
00:04:48,892 --> 00:04:51,603
ด้วยเวลาเท่านี้
เราจะทำให้ทุกคนสนุกได้มากแค่ไหนนะ

72
00:04:51,687 --> 00:04:55,733
ถ้าอยากให้คนอื่นขำไปกับเรา
เราก็ต้องเข้าถึงใจคนอื่นให้ได้ก่อน

73
00:04:56,442 --> 00:04:58,319
ใช่มั้ย มิคุจัง

74
00:04:58,944 --> 00:05:00,112
ก่อนอื่น

75
00:05:00,195 --> 00:05:01,864
ต้องให้ทุกคนรู้จักเราก่อน

76
00:05:02,573 --> 00:05:05,242
สวัสดีค่ะ หนูชื่ออาคาเนะ

77
00:05:05,326 --> 00:05:08,370
อายุ 17 ยังเรียนอยู่ม.ปลายค่ะ

78
00:05:08,454 --> 00:05:10,372
- จะเรียนจบฤดูใบไม้ผลิปีหน้า
- อุ๊ยแหม

79
00:05:10,456 --> 00:05:13,667
- และไปเป็นศิษย์อาจารย์อาราคาวะ ชิงุมะค่ะ
- อายุเท่าหลานฉันเลย

80
00:05:13,751 --> 00:05:16,920
อ้าว อายุเท่าหลานคุณยายเลยเหรอคะ

81
00:05:17,004 --> 00:05:19,798
ขอโทษนะคะ คุณยายอายุเท่าไหร่คะ

82
00:05:19,882 --> 00:05:21,842
88 จ้ะ

83
00:05:22,634 --> 00:05:26,180
88 จริงเหรอคะ ดูไม่ถึงเลยนะเนี่ย

84
00:05:26,263 --> 00:05:29,183
ดูยังไงก็น่าจะแค่ 87

85
00:05:30,392 --> 00:05:34,563
มีหลานใครอยู่ม.ปลายอีกมั้ยคะ

86
00:05:35,564 --> 00:05:37,357
โห เพียบเลย

87
00:05:37,441 --> 00:05:40,277
งั้นวันนี้คิดซะว่าหลานมาแสดงให้ดู

88
00:05:40,360 --> 00:05:42,613
- สนุกๆ นะคะ
- อย่างนี้เอง

89
00:05:42,696 --> 00:05:44,239
ใช้วิธีคุยกับคนดู

90
00:05:44,782 --> 00:05:46,533
เพื่อเช็คบรรยากาศในห้องสินะ

91
00:05:49,244 --> 00:05:50,496
อารัมภบท

92
00:05:50,579 --> 00:05:53,499
คือบทสนทนาเบาๆ ทั่วไปก่อนเริ่มเล่าเรื่อง

93
00:05:54,249 --> 00:05:59,505
นักแสดงจะใช้จังหวะนี้
อุ่นเครื่องให้คนดูและสังเกตบรรยากาศ

94
00:05:59,588 --> 00:06:02,674
พอจะเข้าใจบรรยากาศของที่นี่แล้ว

95
00:06:02,758 --> 00:06:04,718
เหลือแค่… คุณคนนั้น

96
00:06:05,385 --> 00:06:07,721
คนเดียวที่ยังดูเบื่อๆ

97
00:06:07,805 --> 00:06:09,306
ถ้างั้น…

98
00:06:09,389 --> 00:06:14,478
วันนี้หนูตั้งใจจะแสดงเรื่อง "ชมเด็ก"

99
00:06:14,561 --> 00:06:17,773
ช่วยอยู่เป็นเพื่อนกันจนจบด้วยนะคะ

100
00:06:24,238 --> 00:06:26,031
"สบตาจังหวะสุดท้าย" เหรอคะ

101
00:06:26,115 --> 00:06:27,074
ใช่จ้ะ

102
00:06:27,783 --> 00:06:30,953
เขาว่ากันว่าดวงตาสื่อความหมายได้มากเท่าคำพูด

103
00:06:31,036 --> 00:06:33,539
เทคนิคนี้แอร์โฮสเตสก็ใช้กัน

104
00:06:33,622 --> 00:06:36,625
ก่อนจะเดินออกไป ให้มองตาอีกฝ่ายแล้วยิ้มหวาน

105
00:06:36,708 --> 00:06:38,293
ช่วยสร้างความประทับใจได้ดีเลยละ

106
00:06:38,794 --> 00:06:40,671
มันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ

107
00:06:40,754 --> 00:06:43,590
ขนาดนั้นแหละ ลองคิดดูสิ

108
00:06:43,674 --> 00:06:47,511
ถ้ามีคนยิ้มให้เฉพาะเราแค่คนเดียว

109
00:06:47,594 --> 00:06:50,222
เราจะรู้สึกดีใจเหมือนเป็นคนพิเศษใช่มั้ยล่ะ

110
00:06:52,141 --> 00:06:54,560
ซาบุโร่ ตั้งสติหน่อย

111
00:07:01,024 --> 00:07:02,442
เก่งขึ้นผิดหูผิดตาเลย

112
00:07:02,526 --> 00:07:05,946
สิ่งสำคัญในการแสดงราคุโกะ
คือการโต้ตอบกับคนดู

113
00:07:06,029 --> 00:07:08,532
ต่อให้ไม่สนทนาด้วยคำพูด
ก็สามารถเก็บข้อมูลได้มากมาย

114
00:07:08,615 --> 00:07:11,368
จากสายตา สีหน้า และท่าทีของคนดู

115
00:07:11,452 --> 00:07:13,787
เราต้องเข้าใจความรู้สึกคนดู
และตอบสนองความรู้สึกนั้น

116
00:07:13,871 --> 00:07:15,747
เพื่อดึงผู้ชมให้อินไปกับเรื่องราว

117
00:07:15,831 --> 00:07:19,251
และจะทำแบบนั้นได้ ต้องคอยใส่ใจผู้ชมเสมอ

118
00:07:19,334 --> 00:07:22,296
ว่ากันว่าของปลอมดูดีแค่เปลือกนอก

119
00:07:22,379 --> 00:07:26,258
พยายามเลียนแบบคนอื่นไปสุดท้ายมีแต่จะพัง

120
00:07:26,341 --> 00:07:29,720
ท่าทางจะได้เรียนรู้จากร้านอุมิมาเยอะนะ ทีนี้ก็…

121
00:07:29,803 --> 00:07:31,513
พร้อมแล้ว

122
00:07:31,597 --> 00:07:33,474
ได้เวลาแสดงจริงละ

123
00:07:33,557 --> 00:07:35,851
ว่าไง พ่อเฒ่า อยู่มั้ย

124
00:07:35,934 --> 00:07:37,978
อ้าว เอ็งเรอะ ฮัตสึ

125
00:07:38,061 --> 00:07:40,522
เอ้าๆ เข้ามาๆ

126
00:07:40,606 --> 00:07:42,191
แหะๆ ขอบใจจ้ะ

127
00:07:42,691 --> 00:07:44,401
วันนี้มาทำไมล่ะ

128
00:07:44,485 --> 00:07:47,362
ฉันว่าจะมาขอพ่อเฒ่า

129
00:07:47,988 --> 00:07:49,031
ดื่มเหล้าฟรีหน่อย

130
00:07:49,114 --> 00:07:50,491
เหล้าฟรีอะไรของเอ็ง

131
00:07:50,991 --> 00:07:54,495
แหม ไม่ต้องปิดบังกันน่า เมื่อกี้ฉันได้ยินเขาพูดกัน

132
00:07:54,578 --> 00:07:58,457
ว่าบ้านพ่อเฒ่ามีเหล้าฟรี

133
00:07:58,540 --> 00:08:01,418
ฉันคิดว่าโอ้โหใจบุญจังวุ้ย ก็เลยแวะมาจ้ะ

134
00:08:01,502 --> 00:08:02,419
หา

135
00:08:02,503 --> 00:08:04,588
รีบๆ เทเหล้ามาได้แล้ว ไอ้เฒ่าขี้งก

136
00:08:04,671 --> 00:08:08,300
เอ็งจะบ้ารึเปล่า

137
00:08:08,800 --> 00:08:12,095
โลกนี้มันจะไปมีเหล้าฟรีได้ยังไง

138
00:08:12,179 --> 00:08:14,848
ข้ามีแต่ "เหล้าดี" เท่านั้นแหละ

139
00:08:14,932 --> 00:08:16,808
ดี ไม่ใช่ฟรี

140
00:08:16,892 --> 00:08:18,477
ดี ไม่ใช่ฟรีเหรอ

141
00:08:18,560 --> 00:08:20,521
เล่าเรื่องเดียวกันแต่ต่างกันเลย

142
00:08:20,604 --> 00:08:22,356
เหอะน่า ฉันอุตส่าห์มาแล้วทั้งที

143
00:08:24,942 --> 00:08:26,068
"ชมเด็ก"

144
00:08:26,860 --> 00:08:28,904
ฮาจิโกโร่อยากกินเหล้าฟรี

145
00:08:28,987 --> 00:08:31,532
พ่อเฒ่าจึงสอนวิธีพูดประจบคนให้

146
00:08:31,615 --> 00:08:33,534
แต่เพราะไม่ยอมฟังคำสอนให้ดีเลยทำพลาด

147
00:08:33,617 --> 00:08:36,620
เป็นเรื่องเล่าสำหรับเล่นเปิดเวที

148
00:08:37,162 --> 00:08:38,914
อ้อ เข้าใจละ

149
00:08:38,997 --> 00:08:40,916
ถ้าคุยกับคนอายุ 45

150
00:08:40,999 --> 00:08:42,709
ต้องบอกว่า "ดูไม่เหมือน 45 เลย"

151
00:08:42,793 --> 00:08:45,504
{\an8}"ดูยังไงก็เด็กกว่าหนึ่งร้อย"

152
00:08:45,587 --> 00:08:47,422
{\an8}หนึ่งรอบเฟ้ย ไม่ใช่หนึ่งร้อย

153
00:08:48,215 --> 00:08:49,258
อะไรคือหนึ่งรอบ

154
00:08:49,341 --> 00:08:51,552
เอ็งนี่มันไม่รู้เรื่องอะไรเลยวะ

155
00:08:51,635 --> 00:08:53,971
หนึ่งรอบคือสิบสองปี

156
00:08:54,054 --> 00:08:56,682
เด็กกว่าหนึ่งรอบหมายถึง
ดูเด็กกว่าอายุจริงสิบสองปีไง

157
00:08:57,724 --> 00:08:59,518
จังหวะเนิบช้า

158
00:08:59,601 --> 00:09:01,979
เหมาะกับคนดูวันนี้พอดีเลย

159
00:09:02,729 --> 00:09:05,357
การเปลี่ยนวิธีเล่าให้เข้ากับคนดู

160
00:09:05,440 --> 00:09:07,317
คือทักษะที่นักแสดงราคุโกะต้องมี

161
00:09:07,401 --> 00:09:09,319
อาศัยประสบการณ์จากคราวก่อนสินะ

162
00:09:10,112 --> 00:09:12,322
วันนี้คงดูได้แบบไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว

163
00:09:12,406 --> 00:09:13,407
ถ้าทุกคนอายุ 45 ก็แล้วไป

164
00:09:13,490 --> 00:09:16,368
แต่ถ้าเจอคนอายุ 50 ต้องทำไงล่ะ

165
00:09:16,451 --> 00:09:20,205
ก็บอกเขาไปว่ายังดู 45-46 อยู่เลย

166
00:09:20,289 --> 00:09:22,833
อ๋อ แล้วถ้าเจอคนอายุ 60 ล่ะ

167
00:09:22,916 --> 00:09:24,626
บอกไปว่า 55-56

168
00:09:24,710 --> 00:09:25,669
เข้าใจละ

169
00:09:25,752 --> 00:09:26,962
แล้วถ้า 70 ล่ะ

170
00:09:27,045 --> 00:09:28,171
65-66 ไง

171
00:09:28,255 --> 00:09:30,716
- 80 ล่ะ
- 75-76

172
00:09:30,799 --> 00:09:31,717
90 ล่ะ

173
00:09:31,800 --> 00:09:33,802
85-86

174
00:09:33,885 --> 00:09:34,720
ร้อยปีล่ะ

175
00:09:36,471 --> 00:09:38,932
จังหวะเล่าเรื่องเร็วขึ้น

176
00:09:39,016 --> 00:09:41,977
สปีดเรื่องกำลังเพิ่มขึ้นทีละนิด

177
00:09:42,060 --> 00:09:44,563
เหมือนรถที่ค่อยๆ เปลี่ยนเกียร์เพื่อเร่งความเร็ว

178
00:09:44,646 --> 00:09:47,107
ก็บอกว่าเหมือน 95-96

179
00:09:47,190 --> 00:09:50,444
คนดูไม่รู้ตัวเลยว่าจังหวะเรื่องเปลี่ยนไป

180
00:09:50,527 --> 00:09:51,987
อย่าบอกนะ

181
00:09:52,070 --> 00:09:55,449
ว่าเธอพยายามทำให้คนดูสนุก
ไปกับสปีดเล่าเรื่องที่เธอต้องการ

182
00:09:55,532 --> 00:09:57,951
โดยค่อยๆ ทำให้หูคนดูคุ้นชินไปเอง

183
00:10:00,954 --> 00:10:04,082
โห ทำมายองเนสเองเลยเหรอ

184
00:10:04,166 --> 00:10:05,709
งานละเอียดสุดๆ

185
00:10:05,792 --> 00:10:07,461
อะแน่นอน

186
00:10:07,544 --> 00:10:10,172
สิ่งสำคัญสุดคือลูกค้าต้องแฮปปี้

187
00:10:10,255 --> 00:10:14,092
ฉันจะเสิร์ฟเฉพาะอาหารที่ตัวเองมั่นใจเท่านั้น

188
00:10:14,676 --> 00:10:16,053
น่าตกใจจริงๆ

189
00:10:17,012 --> 00:10:19,306
รู้ใจคนเหรอ

190
00:10:19,389 --> 00:10:22,351
อาคาเนะทำได้อยู่แล้ว

191
00:10:22,934 --> 00:10:26,438
แต่เจ้าตัวดูจะกลุ้มใจเรื่องนี้อยู่นะครับ

192
00:10:26,521 --> 00:10:27,689
อาคาเนะน่ะ

193
00:10:28,273 --> 00:10:32,277
เป็นคนใส่ใจ คิดถึงคนอื่น และพร้อมจะเรียนรู้

194
00:10:33,236 --> 00:10:37,699
ถึงช่วงนี้จะโดนกดดัน
เพราะไปเห็นลูกศิษย์ของบางคนเข้า

195
00:10:39,534 --> 00:10:40,702
แต่ไม่ต้องห่วง

196
00:10:41,495 --> 00:10:44,998
สายตาของอาคาเนะจะจับจ้องไปที่คนดูแน่นอน

197
00:10:45,749 --> 00:10:47,125
ค่อยยังชั่ว

198
00:10:47,209 --> 00:10:50,212
คนดูหัวเราะไปกับการแสดงของเรา

199
00:10:50,295 --> 00:10:52,339
ชื่นใจสุดๆ

200
00:10:52,923 --> 00:10:54,007
อีกอย่างในเรื่องชมเด็ก

201
00:10:54,091 --> 00:10:59,096
ตัวเอกไม่ยอมฟังใคร แต่กลับคิดว่า
ตัวเองรู้ทุกอย่างจนพลาดในท้ายที่สุด

202
00:10:59,179 --> 00:11:03,266
มีอะไรเหมือนเราช่วงนี้หลายอย่างเลย

203
00:11:03,350 --> 00:11:06,144
คงเพราะงั้นมั้งเราเลยอินกับเรื่องนี้มาก

204
00:11:06,978 --> 00:11:09,940
จะว่าไป เมื่อก่อนอาจารย์เคยบอกไว้

205
00:11:15,320 --> 00:11:16,446
ฟังนะ อาคาเนะ

206
00:11:16,530 --> 00:11:21,368
ราคุโกะคือศิลปะการแสดง
ที่ชาวเมืองสมัยก่อนคิดค้นขึ้น

207
00:11:21,451 --> 00:11:23,370
ตัวละครในเรื่อง

208
00:11:23,453 --> 00:11:27,332
เลยมักเป็นช่างไม้ คนขายปลา เจ้าของบ้านเช่า

209
00:11:27,416 --> 00:11:30,210
คนธรรมดาทั่วไปเหมือนอย่างเรา

210
00:11:31,253 --> 00:11:32,462
สักวันหนึ่ง

211
00:11:32,546 --> 00:11:36,258
เธอก็จะเข้าใจความรู้สึก
ของตัวละครในเรื่องเอง

212
00:11:37,300 --> 00:11:40,595
หนูจะเข้าใจความรู้สึกของคนสมัยก่อนได้เหรอ

213
00:11:40,679 --> 00:11:42,222
ได้สิ

214
00:11:42,973 --> 00:11:45,934
แม้แนวคิดและการใช้ชีวิตจะเปลี่ยนไป

215
00:11:46,017 --> 00:11:50,230
แต่ความเป็นมนุษย์
ไม่ว่ายุคสมัยไหนก็เหมือนกันทั้งนั้น

216
00:11:50,856 --> 00:11:52,149
เพราะงั้นนะ อาคาเนะ

217
00:11:52,649 --> 00:11:54,484
จงหาประสบการณ์ให้เยอะเข้าไว้

218
00:11:54,568 --> 00:11:55,944
จงกลัดกลุ้มกับเรื่องต่างๆ

219
00:11:56,027 --> 00:11:57,571
เจ็บปวดให้มากเข้าไว้

220
00:11:58,280 --> 00:12:02,534
แล้วสักวันหนึ่ง ประสบการณ์พวกนั้น
จะเป็นประโยชน์กับเธอแน่นอน

221
00:12:05,745 --> 00:12:08,331
ตอนนั้นเราไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไหร่

222
00:12:09,624 --> 00:12:11,126
แต่ตอนนี้เราเข้าใจแล้ว

223
00:12:12,085 --> 00:12:16,339
ประสบการณ์ตอนนั้นพาเรามาสู่จุดนี้

224
00:12:16,923 --> 00:12:19,843
ไม่มีอะไรสูญเปล่าทั้งนั้น

225
00:12:19,926 --> 00:12:23,013
ทุกอย่างเอามาใช้ในราคุโกะได้

226
00:12:25,599 --> 00:12:26,808
อายุเท่าไหร่เหรอ

227
00:12:26,892 --> 00:12:29,644
เพิ่งเกิดน่ะ ขวบเดียวเอง

228
00:12:29,728 --> 00:12:32,939
ขวบนึงเรอะ โห ดูเด็กกว่าขวบนึงอีก

229
00:12:33,023 --> 00:12:36,776
{\an8}พูดอะไรของเอ็ง
ดูเด็กกว่าขวบนึงคืออายุเท่าไหร่ฮึ

230
00:12:36,860 --> 00:12:39,696
{\an8}ดูยังไงก็แค่ครึ่งขวบ

231
00:12:47,829 --> 00:12:49,206
สุดยอด

232
00:12:51,583 --> 00:12:52,834
ราคุโกะเนี่ย

233
00:12:53,668 --> 00:12:55,462
สนุกจัง

234
00:13:04,012 --> 00:13:05,472
เปลี่ยนเป็นคนละคนเลยนะ

235
00:13:05,555 --> 00:13:07,307
ทำเอาฉันอึ้งไปเลย

236
00:13:07,891 --> 00:13:10,018
ฝึกให้ได้แบบนี้เรื่อยๆ ล่ะ

237
00:13:10,101 --> 00:13:11,937
ขอบคุณค่ะ

238
00:13:13,146 --> 00:13:14,689
ขอบคุณอะไร

239
00:13:14,773 --> 00:13:16,483
จะอะไรล่ะคะ ทุกอย่างนั่นแหละ

240
00:13:17,400 --> 00:13:21,029
ฉันเข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมา
ตัวเองโลกแคบขนาดไหน

241
00:13:21,571 --> 00:13:22,447
เพราะคุณเคียวจิ

242
00:13:23,281 --> 00:13:26,660
ฉันเลยชอบราคุโกะมากขึ้นอีกนิดนึงแล้วค่ะ

243
00:13:27,702 --> 00:13:28,620
งั้นเหรอ

244
00:13:29,204 --> 00:13:32,082
ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
แต่ถ้ามันช่วยเธอได้ก็โอเค

245
00:13:32,874 --> 00:13:34,251
ฉันได้ฟัง

246
00:13:34,334 --> 00:13:36,378
คำตอบของเธอแล้ว

247
00:13:36,461 --> 00:13:38,964
ต่อไปตาฉันแสดงให้ดูบ้าง

248
00:13:39,589 --> 00:13:43,051
ขอแสดงฝีมือของศิษย์พี่ให้เห็นหน่อยนะ

249
00:13:47,305 --> 00:13:49,224
ตอนงานแสดงคราวที่แล้ว

250
00:13:49,307 --> 00:13:52,769
เรามัวแต่วุ่นอยู่กับงานจิปาถะในห้องพัก
จนไม่ได้ดูแสดงเลย

251
00:13:58,858 --> 00:14:02,445
นี่เป็นครั้งแรกที่เราจะได้ดูคุณเคียวจิแสดง

252
00:14:04,573 --> 00:14:06,825
ผมชื่ออาราคาวะ เคียวจิครับ

253
00:14:07,617 --> 00:14:09,786
ท่านั่งอย่างเป๊ะ

254
00:14:10,370 --> 00:14:12,831
แค่นั่งให้สง่าก็ดูดีได้ขนาดนี้เลยเหรอ

255
00:14:12,914 --> 00:14:15,250
เขาว่ากันอย่างนั้น

256
00:14:15,333 --> 00:14:17,794
ว่ากันว่าชาวเอโดะไม่ยึดติดกับเงินทอง

257
00:14:17,877 --> 00:14:20,797
- ไม่เคยคิดเรื่องเก็บเงิน
- อาคาเนะตอบคำถามของเราแล้ว

258
00:14:20,881 --> 00:14:23,383
- หาได้เท่าไหร่ใช้หมดวันนั้น
- ถ้างั้น…

259
00:14:23,967 --> 00:14:25,260
ในเวทีนี้

260
00:14:25,343 --> 00:14:26,761
เงินพรุ่งนี้ก็ให้เป็นเรื่องของพรุ่งนี้

261
00:14:26,845 --> 00:14:29,014
- เราจะแสดงอะไรให้เธอดูดีล่ะ
- เดี๋ยวก็หาทางได้เอง

262
00:14:29,097 --> 00:14:32,934
เป็นพวกใช้ชีวิตแบบปล่อยใจไร้กังวล

263
00:14:33,018 --> 00:14:34,728
เวรกรรมจริงๆ

264
00:14:34,811 --> 00:14:37,188
ดันไปเก็บของพรรค์นี้มาซะได้

265
00:14:37,272 --> 00:14:38,857
ไอ้กระเป๋าตังค์เนี่ย

266
00:14:38,940 --> 00:14:41,985
ข้างในมีเงินสามเรียว
กระดาษจากทางการกับตราประทับ

267
00:14:42,068 --> 00:14:45,447
กระดาษเขียนว่านี่คือกระเป๋าของคิจิโกโร่
ช่างไม้ในย่านช่างแถวคันดะ

268
00:14:45,530 --> 00:14:46,656
เรื่องนี้…

269
00:14:47,574 --> 00:14:49,409
"สามฝ่ายเสียหนึ่งเรียว"

270
00:14:50,160 --> 00:14:52,245
คินทาโร่เก็บกระเป๋าตังค์ได้

271
00:14:52,329 --> 00:14:55,290
เขาอาศัยข้อมูลในกระดาษ
และตราประทับในกระเป๋า

272
00:14:55,373 --> 00:14:57,959
ตามไปคืนให้เจ้าของชื่อคิจิโกโร่

273
00:14:58,043 --> 00:15:01,588
แต่ชาวเอโดะมีคติว่าจะไม่เก็บเงินข้ามคืน

274
00:15:02,130 --> 00:15:03,882
ทั้งสองคนจึงถกเถียงกัน

275
00:15:03,965 --> 00:15:06,468
เพราะไม่มีใครอยากเก็บเงินสามเรียวไว้

276
00:15:06,551 --> 00:15:08,219
อ้อ ที่นี่ไงๆ

277
00:15:08,303 --> 00:15:09,721
นี่ไงล่ะ

278
00:15:09,804 --> 00:15:11,932
ป้ายเขียนว่าคิจิ

279
00:15:12,891 --> 00:15:16,019
หวังว่ามันจะอยู่บ้านนะ

280
00:15:16,102 --> 00:15:19,356
ถ้าไม่อยู่ข้าก็ไม่รู้จะทำไงกับไอ้กระเป๋านี่แล้ว

281
00:15:19,439 --> 00:15:21,775
อะไรเนี่ย ประตูกระดาษเพิ่งติดใหม่ๆ เลยนี่หว่า

282
00:15:22,359 --> 00:15:24,527
ไหนขอทดสอบหน่อยซิ

283
00:15:24,611 --> 00:15:27,072
เอ อยู่ไหนน้อ

284
00:15:28,073 --> 00:15:29,282
อ้อ เจอแล้วๆๆ

285
00:15:29,366 --> 00:15:30,992
ไอ้เจ้าเนี่ยเหรอคิจิ

286
00:15:31,076 --> 00:15:34,454
ทุกคำพูด ทุกท่าทาง ล้วนประณีต

287
00:15:34,537 --> 00:15:37,415
เป็นราคุโกะที่ตั้งใจแสดง
ได้ออกมาเป๊ะเหมือนจับวาง

288
00:15:38,500 --> 00:15:42,545
เฮ้ย เอ็งเป็นคนเอโดะไม่ใช่เรอะ
ทำไมแดกปลามันย่องเชียว

289
00:15:44,631 --> 00:15:45,882
ไอ้นี่ท่าจะเพี้ยนว่ะ

290
00:15:46,758 --> 00:15:49,719
เอ็งใช่มะ ช่างไม้ชื่อคิจิโกโร่

291
00:15:49,803 --> 00:15:50,845
เออสิ

292
00:15:50,929 --> 00:15:53,723
ข้าเองคิจิโกโร่ เป็นช่างไม้ เอ็งล่ะเป็นใคร

293
00:15:53,807 --> 00:15:56,434
{\an8}ข้าชื่อคินทาโร่ เป็นช่างปูน

294
00:15:56,518 --> 00:15:57,894
คินทาโร่เรอะ

295
00:15:57,978 --> 00:15:59,938
- ชื่อคินทาโร่แต่ตัวไม่เห็นแดงเลย
- งี้เอง

296
00:16:00,563 --> 00:16:03,483
พี่เคียวจิไม่ได้แค่จริงจังธรรมดา

297
00:16:03,566 --> 00:16:05,527
แต่จริงจังเกินจนฮา

298
00:16:05,610 --> 00:16:08,780
ข้าอุตส่าห์เอากระเป๋าตังค์มาคืนให้เชียวนะ

299
00:16:08,863 --> 00:16:10,490
เอ้าเอาไปซะ

300
00:16:11,574 --> 00:16:15,620
ทำอะไรไม่เข้าเรื่อง ไอ้บ้านี่
สมองหมาปัญญาควายเอ๊ย

301
00:16:15,704 --> 00:16:18,623
{\an8}ข้าไม่ได้ลืมกระเป๋าตังค์

302
00:16:18,707 --> 00:16:20,208
แต่ตั้งใจเอาไปทิ้งเฟ้ย

303
00:16:20,291 --> 00:16:23,378
เอ็งจะเก็บได้ที่ยานางิฮาระ
หรือที่ไหนข้าไม่สนทั้งนั้น

304
00:16:24,004 --> 00:16:28,091
ไม่สนรึ แต่ในกระเป๋ามีชื่อเอ็งเขียนอยู่นะ

305
00:16:28,174 --> 00:16:30,593
ช่างตื๊อจริงโว้ย ข้าไม่เอาตังค์ในกระเป๋า

306
00:16:30,677 --> 00:16:31,886
เอ็งเอาไปซะ

307
00:16:31,970 --> 00:16:34,431
อุตส่าห์เอาตังค์มาคืนให้แต่ตอบแทนกันงี้เรอะ

308
00:16:34,514 --> 00:16:36,016
จะมากไปแล้วนะโว้ย

309
00:16:36,099 --> 00:16:37,434
อยากเอาใช่มั้ย มาวัดกันมา

310
00:16:37,517 --> 00:16:39,644
บทสนทนาก็ตลกด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว

311
00:16:39,728 --> 00:16:42,230
ยิ่งตั้งใจเล่นซะจริงจังขนาดนี้ยิ่งตลกเข้าไปใหญ่

312
00:16:42,313 --> 00:16:43,690
ปัดโธ่เอ๊ย

313
00:16:43,773 --> 00:16:45,734
ไอ้ข้างบ้านมันทะเลาะกันอีกแล้ว

314
00:16:45,817 --> 00:16:47,402
เถ้าแก่ ช่วยหน่อย

315
00:16:47,485 --> 00:16:48,820
เถ้าแก่

316
00:16:49,320 --> 00:16:50,405
เคียวจิ

317
00:16:50,989 --> 00:16:53,533
นายไม่ต้องพยายามทำให้คนดูขำหรอก

318
00:16:54,034 --> 00:17:00,123
{\an8}นายไม่ได้เป็นคนหัวไวกับมุกพอจะให้คนอื่นขำได้

319
00:17:00,206 --> 00:17:01,833
เล่นแบบจริงจังไปเลย

320
00:17:02,709 --> 00:17:05,879
แต่เล่นแบบจริงจังก็ยิ่งไม่ขำสิครับ

321
00:17:06,379 --> 00:17:08,965
ใช่ ถ้าเล่นจริงจังเฉยๆ น่าเบื่อแน่นอน

322
00:17:09,049 --> 00:17:09,883
แต่ว่า

323
00:17:09,966 --> 00:17:12,343
ถ้าเล่นจริงจังจนเกินเหตุก็ตลกได้เหมือนกัน

324
00:17:13,511 --> 00:17:16,931
ถ้าทำให้ดีมันจะเป็นจุดขายได้ ตั้งใจเล่นซะ

325
00:17:17,015 --> 00:17:19,726
นั่นแหละอาวุธของนาย

326
00:17:19,809 --> 00:17:25,732
{\an8}สุดท้าย เรื่องเงินสามเรียวที่เป็นต้นเหตุ
ให้คิจิโกโร่กับคินทาโร่ตีกัน

327
00:17:25,815 --> 00:17:30,695
ก็ไปถึงขั้นต้องให้ยกกระบัตรแห่งเอโดะตอนใต้
โอโอกะ เอจิเซ็น เป็นผู้ตัดสิน

328
00:17:30,779 --> 00:17:35,366
คิจิโกโร่ ได้ความว่าคินทาโร่
เอากระเป๋าสตางค์มาคืนให้เจ้า

329
00:17:35,450 --> 00:17:37,786
แต่กลับไปทุบตีเขา

330
00:17:37,869 --> 00:17:39,537
เป็นความจริงหรือไม่

331
00:17:40,038 --> 00:17:41,456
ใช่แล้วขอรับท่าน

332
00:17:41,539 --> 00:17:44,209
แต่ข้ามีคติว่าจะไม่รับตังค์ที่ทำหายไปแล้วคืน

333
00:17:44,292 --> 00:17:45,919
ข้าเลยบอกเขาไปว่าจะยกให้

334
00:17:46,002 --> 00:17:47,337
อย่างนั้นรึ

335
00:17:47,879 --> 00:17:51,925
คินทาโร่ แล้วทำไมถึงไม่รับเงินสามเรียวไว้

336
00:17:52,467 --> 00:17:53,968
ท่านล้อข้าเล่นรึขอรับ

337
00:17:54,052 --> 00:17:57,472
หน้าที่ท่านคือสั่งสอนให้คน
คืนของที่เก็บได้ให้เจ้าของไม่ใช่รึไง

338
00:17:57,555 --> 00:17:59,682
ข้าไม่โลภพอจะฮุบเงินสามเรียวไว้เองหรอก

339
00:18:00,350 --> 00:18:01,935
อย่างนั้นรึ

340
00:18:02,018 --> 00:18:06,815
สรุปคือทั้งคู่ยืนกรานจะไม่รับเงินสินะ

341
00:18:07,774 --> 00:18:11,319
ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์ราคุโกะและศิษย์
เป็นความสัมพันธ์ที่น่าอัศจรรย์

342
00:18:12,070 --> 00:18:16,032
อาจารย์ไม่ได้ประโยชน์อะไร
จากการรับลูกศิษย์เลย

343
00:18:16,533 --> 00:18:21,121
ซ้ำยังต้องสอนมารยาท สอนราคุโกะ

344
00:18:21,788 --> 00:18:25,458
และอื่นๆ อีกไม่รู้เท่าไหร่ มีแต่ให้ฝ่ายเดียว

345
00:18:26,334 --> 00:18:27,335
แต่ถึงอย่างนั้น…

346
00:18:29,629 --> 00:18:30,630
เอาละ

347
00:18:30,713 --> 00:18:35,093
เอจิเซ็นผู้นี้ได้ฟังความเห็นของทั้งสองแล้ว

348
00:18:35,176 --> 00:18:39,681
เราจะเป็นผู้เก็บเงินสามเรียว
ที่ก่อให้เกิดเรื่องพิพาทนี้ไว้เอง

349
00:18:40,181 --> 00:18:45,019
และเราจะให้รางวัลทั้งคิจิโกโร่และคินทาโร่

350
00:18:46,187 --> 00:18:49,774
ตอบแทนที่แสดงให้เราได้เห็น
จิตใจอันบริสุทธิ์ของชาวเอโดะ

351
00:18:49,858 --> 00:18:51,234
แต่ถึงอย่างนั้น…

352
00:18:51,317 --> 00:18:53,778
อาจารย์ก็ยังดูแลพวกเราเหมือนเป็นลูกตัวเอง

353
00:18:53,862 --> 00:18:57,198
โดยไม่สนใจว่าจะต้องได้อะไรกลับคืน

354
00:18:57,782 --> 00:18:59,617
บุญคุณนี้ตอบแทนเท่าไหร่ก็ไม่พอ

355
00:19:01,744 --> 00:19:04,831
เอาละ ลองเล่นต่อจากเมื่อกี้ซิ

356
00:19:04,914 --> 00:19:05,874
ครับ

357
00:19:06,541 --> 00:19:11,546
ถ้าคิจิโกโร่รับกระเป๋าตังค์คืน
เขาจะมีเงินสามเรียว

358
00:19:11,629 --> 00:19:15,925
และถ้าคินทาโร่เก็บกระเป๋าตังค์ไว้
เขาจะมีเงินสามเรียวเช่นกัน

359
00:19:16,009 --> 00:19:19,637
เอจิเซ็นผู้นี้จะเพิ่มหนึ่งเรียวให้สามเรียวที่รับมา

360
00:19:19,721 --> 00:19:22,390
และแบ่งให้ทั้งคู่คนละสองเรียว

361
00:19:22,473 --> 00:19:26,269
ดังนั้นในฐานะศิษย์พี่
เราก็จะสอนศิษย์น้องแบบไม่กั๊กเหมือนกัน

362
00:19:26,895 --> 00:19:29,480
เช่นเดียวกับที่อาจารย์สอนเรามา

363
00:19:29,564 --> 00:19:32,901
และเราเองก็ต้องเก่งให้มาก
พอจะสอนคนอื่นได้ด้วย

364
00:19:33,693 --> 00:19:36,738
คำพูดจะมีพลังหรือไม่ขึ้นอยู่กับคนพูด

365
00:19:37,488 --> 00:19:38,740
ดังนั้นในฐานะมนุษย์

366
00:19:39,490 --> 00:19:40,742
ในฐานะนักแสดงราคุโกะ

367
00:19:40,825 --> 00:19:43,786
ฉันจะเดินนำหน้าและแสดงให้เธอได้เห็นเอง

368
00:19:43,870 --> 00:19:47,123
แผ่นหลังของศิษย์พี่ที่ทำให้เธออยากเดินตามรอย

369
00:19:49,000 --> 00:19:50,293
เราขอตัดสิน

370
00:19:52,253 --> 00:19:55,423
ให้ทั้งสามคนเสียคนละหนึ่งเรียว

371
00:19:56,716 --> 00:19:58,051
สุดยอด

372
00:20:03,723 --> 00:20:07,101
นี่เหรอราคุโกะของคุณเคียวจิ

373
00:20:11,105 --> 00:20:12,815
(อุมิ)

374
00:20:12,899 --> 00:20:16,569
ผ่านไปด้วยดีใช่มั้ย ยินดีด้วยนะ

375
00:20:16,653 --> 00:20:17,862
ใช่ค่ะ

376
00:20:17,946 --> 00:20:20,031
พี่เคียวจิก็แสดงได้สุดมาก

377
00:20:21,241 --> 00:20:23,534
หนูเอาเทคนิคที่เรียนรู้จากร้าน

378
00:20:23,618 --> 00:20:25,411
- ไปใช้ตอนอารัมภบทด้วยนะ
- จริงสิ

379
00:20:25,495 --> 00:20:27,330
ฉันไม่ได้อะไรเรื่องนี้หรอก

380
00:20:27,413 --> 00:20:30,708
แต่บางคนก็ไม่ชอบ
ให้คนแสดงเปิดเล่นอารัมภบทนะ

381
00:20:30,792 --> 00:20:31,918
ระวังเรื่องนี้ด้วย

382
00:20:32,001 --> 00:20:32,919
ค่ะ

383
00:20:35,046 --> 00:20:38,216
แล้วก็ เรียกฉันว่าพี่เคียวจิเถอะ

384
00:20:39,926 --> 00:20:41,803
พี่เหรอคะ

385
00:20:42,303 --> 00:20:43,221
ใช่

386
00:20:43,930 --> 00:20:48,059
การฝากตัวเป็นศิษย์
ก็เหมือนมาเป็นลูกของอาจารย์

387
00:20:48,142 --> 00:20:51,479
อาจารย์คือพ่อ และศิษย์ทุกคนคือลูก

388
00:20:51,562 --> 00:20:53,648
เธอคงไม่เรียกพี่ชายว่าคุณใช่มั้ย

389
00:20:54,232 --> 00:20:59,153
นักแสดงราคุโกะจะเรียกรุ่นพี่ที่สนิทกันว่าพี่

390
00:20:59,946 --> 00:21:01,656
เข้าใจมั้ย อาคาเนะ

391
00:21:02,949 --> 00:21:05,118
สิ่งที่เธอต้องมองไม่ใช่ข้างในตัวเธอ

392
00:21:05,201 --> 00:21:06,536
ฉันได้ฟัง

393
00:21:06,619 --> 00:21:08,204
คำตอบของเธอแล้ว

394
00:21:09,414 --> 00:21:11,291
ครั้งแรกเลยที่เขาเรียกชื่อเรา

395
00:21:11,874 --> 00:21:12,709
ค่ะ

396
00:21:14,210 --> 00:21:17,213
ขอบคุณที่แนะนำนะคะ พี่เคียวจิ

397
00:21:17,297 --> 00:21:19,132
{\an8}อืม แบบนั้นแหละ

398
00:21:20,925 --> 00:21:23,344
หนุ่มสาวนี่ดีจังเลยน้า

399
00:21:23,428 --> 00:21:27,974
อ้อ ว่าแต่สอบกลางภาคเป็นไงมั่ง

400
00:21:28,057 --> 00:21:29,475
เหวอ ลืมเลย

401
00:21:30,810 --> 00:21:32,228
"เหวอ ลืมเลย"

402
00:21:32,312 --> 00:21:34,856
ลืมอะไรเหรอ

403
00:21:36,274 --> 00:21:37,817
เอ่อคือ…

404
00:21:37,900 --> 00:21:41,404
{\an8}ก็ว่าๆ อยู่ว่าจะเริ่มอ่านแหละค่ะ

405
00:21:41,487 --> 00:21:43,614
เด็กโง่

406
00:21:45,116 --> 00:21:48,703
บอกแล้วใช่มั้ยหน้าที่หลัก
ของนักเรียนคือเรียนหนังสือ

407
00:21:48,786 --> 00:21:52,373
ช่วงสอบกลางภาคห้ามตามฉันออกงาน
ไปอ่านหนังสือสอบซะ

408
00:21:52,457 --> 00:21:55,460
ตั้งแต่พรุ่งนี้ต้องเอาสมุดโน้ตมาให้ฉันดูทุกวันด้วย

409
00:21:55,543 --> 00:21:56,502
ห้ามเกรงใจ

410
00:21:56,586 --> 00:21:58,296
- เรามาถึง…
- ฉันจะติวให้เอง

411
00:21:58,379 --> 00:22:00,256
- จุดนี้ได้ยังไง
- เพราะฉันเป็นศิษย์พี่

412
00:22:00,340 --> 00:22:02,967
- ฟังอยู่รึเปล่า อาคาเนะ
- หนุ่มสาวก็งี้แหละน้า

413
00:23:38,062 --> 00:23:40,940
เรื่องเล่าสั้นๆ ของอาคาเนะ

414
00:23:44,360 --> 00:23:45,486
พี่เคียวจิ

415
00:23:45,570 --> 00:23:49,031
พอเรียกพี่แล้ว รู้สึกใกล้ชิดขึ้นเยอะเลย

416
00:23:49,115 --> 00:23:54,328
อืม เรียกแบบนี้จะได้รู้สึกเหมือนเรา
เป็นครอบครัวร่วมสำนักเดียวกันมากขึ้น

417
00:23:54,412 --> 00:23:56,205
- ค่ะ
- แต่ว่า

418
00:23:56,289 --> 00:24:02,628
นักแสดงราคุโกะก็เรียกรุ่นพี่สำนักอื่น
ว่าพี่ได้เหมือนกันนะ

419
00:24:02,712 --> 00:24:08,426
ในภาษาญี่ปุ่น แถบคันไซจะเรียกว่า "นี่ซัง"
ส่วนแถบคันโตจะเรียก "อะนิซัง"

420
00:24:10,595 --> 00:24:13,556
และจะเรียกแบบนี้ได้ถึงขั้นฟุตัทสึเมะเท่านั้น

421
00:24:13,639 --> 00:24:15,516
ถ้ารุ่นพี่ได้เลื่อนขั้นเป็นชินอุจิแล้ว

422
00:24:15,600 --> 00:24:19,312
ถ้าไม่เรียก "อาจารย์" อาจจะเสียมารยาทได้
ต้องระวังให้ดีล่ะ

423
00:24:19,395 --> 00:24:21,689
- จะจำไว้ค่ะ
- อีกเรื่อง

424
00:24:21,772 --> 00:24:25,276
เวลาเรียกอาจารย์คนอื่น
เราต้องเรียกอาจารย์แล้วตามด้วยชื่อ

425
00:24:25,359 --> 00:24:31,157
แต่ถ้าเรียกอาจารย์ตัวเอง
ต้องเรียกอาจารย์เฉยๆ ไม่ก็อาจารย์ของฉัน

426
00:24:31,240 --> 00:24:36,454
ความสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์ก็เหมือน
ความสัมพันธ์พ่อลูกนั่นแหละ เข้าใจนะ

427
00:24:36,537 --> 00:24:40,499
อ๋อ เหมือนเวลาเรียกป๊าตัวเองว่าป๊าเฉยๆ

428
00:24:40,583 --> 00:24:43,669
แต่ถ้าเป็นป๊าของเพื่อน
ก็ต้องเรียกป๊าของคนนั้นคนนี้ใช่มั้ย

429
00:24:43,753 --> 00:24:44,962
เด็กโง่

430
00:24:45,046 --> 00:24:49,217
เวลาเรียกพ่อคนอื่น
ต้องเรียก "คุณพ่อ" ให้สุภาพสิ ไม่ใช่ป๊า

431
00:24:49,300 --> 00:24:51,052
ระ รับทราบค่ะ

432
00:24:51,135 --> 00:24:53,137
คำบรรยายโดย อาภากร รุจีรไพบูลย์