‫اومی
‫مرسی که یه هفته برامون کار کردی!
!حسابی مدیونتیم
.دلمون برات یه ذره می‌شه
... میکو - چان، هیراگی - سان
!مرسی که همه‌جوره هوامو داشتید
!باعث افتخارمونه
‫آکانه - چان
،بفرمایید، چیز قابل داری نیست .ولی حقتونه
‫ممنونم!
‫باید از کیو-چان تشکر کنم، ولی...
‫هفته دیگه اجرا داری، درسته؟
‫آه، بله!
صبرکن، مگه نگفتی امتحان میانترم داری؟
عه؟ میتونی از پسش بربیای؟
مشکلی برات پیش نمیاد؟
من رو چی فرض کردی؟
!‫معلومه که می‌تونم! جفتشون رو می‌ترکونم
رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫یک هفته بعد
قسمت چهارم ‫فراتر از شادی
جایی که امروز اجرا داریم خونه سالمندانه دیگه؟
‫مرکز نگهداری سالمندان کاگایاکی
‫آه، سلام.
شما راکوگوکا هستید، درسته؟
‫من تاناکا هستم و امروز مسئول اینجام.
.کیوجی آراکاوا هستم
.برای امروز لحظه شماری میکردم
.آکانه هستم
.ممنون بابت میزبانی‌تون
لطفاً از این طرف بیاید. عاه .خیلی شرمنده‌ام
.نه اصلاً. طبق معمول سپاسگزاریم
‫اوه، چه بچه دوست‌داشتنی.
‫مخاطبان امروز...
همشون اینجا زندگی می‌کنن؟
‫درسته.
از ما خواستن امروز .به عنوان بخشی از برنامه تفریحی مرکز اجرا کنیم
.که اینطور
‫عادت می‌کنی.
زیبایی راکوگو اینه که ،تا وقتی یه کوسن (بالش) باشه
.هرجایی میتونی اجرا کنی
ممکنه درمورد یه محیط نا آشنا ...دل‌نگرانی داشته باشی
دل نگرانی؟
تو نداری؟
‫نه، راستش احساس خوش‌شانسی می‌کنم.
‫خوش‌شانسی؟
.همین الان به فکرم رسید
‫اینکه مخاطبان امروز ‫به طور عادی این جور زندگی رو ‫دارن.
خب میدونی که ما فقط مخاطب‌ها رو سر صحنه اجرا می‌بینیم چجوریه دیگه؟
‫پس با اینکه بدیهیه،
‫می‌دونم که زندگی عادی دارن، ‫و وقت می‌ذارن که راکوگو ببینن.
‫واسه همینم ذوق دارم که .تو این محل اجرا هستم
‫منظورم اینه که از اول آماده بودم،
‫ولی الان بیشتر مشتاقم ‫که از اجرا لذت ببرن.
.که اینطور
نگرش خوبیه، ولی زیادی به خودت .فشار نیار
.عاه، چشم
.اجازه رو از مدیر گرفتم
.اجرای آغازین با توئه
‫۱۵ دقیقه وقت داری.
‫هر کاری دوست داری بکن.
راکوگویی که به نمایش میذاری ...که تماشاچی‌ها ازش لذت ببرن
من جوابی که بهش رسیدی رو .خوب نظاره میکنم
‫درسته.
.اجرای راکوگو رو شروع می کنیم
.بهم فرصتی دادی که چیزای زیادی یاد بگیرم
‫پس به عنوان تشکر از ‫تو...
.یه جواب همه‌چی تموم به سوالت میدم
‫به نظر میاد حدود ۲۰ نفر ‫باشن.
‫و همه‌شون هم پدربزرگ و مادربزرگ هستن.
‫خب معلومه که هستن. ‫اینجا خونه‌ی سالمندانه.
‫وقت من ۱۵ دقیقه‌ست.
‫ببینیم چقدر لذت میتونم .تو این مدت بهشون هدیه بدم
‫اگه می‌خوای مردم دوستت داشته باشن، ‫اول باید اونا رو قبول کنی!
!حق باتوئه، میکو - چان
‫میذارم اول من رو بشناسن!
‫خب... سلام، اسم من آکانه ست.
‫من فقط یه دانش‌آموز ‫۱۷ ساله‌ی دبیرستانی‌ام.
!ای خدا. هم‌سن نوه‌ی منه
‫شروع می‌کنم به تمرین...
عه؟ هم‌سن نوه‌ی شمام؟
،جسارتاً میتونم بپرسم شما چند سالتونه؟
‫به زودی ۸۸ سالم می‌شه.
‫اوه، ۸۸؟
‫چقدر جوونی!
‫از هر زاویه‌ای نگاه کنم، ‫بیشتر از ۸۷ سال بهت نمیاد!
‫کسی دیگه اینجا ‫نوه دبیرستانی داره؟
‫اوه، خیلی‌ها!
‫پس امیدوارم منو مثل ‫نوه‌تون که اومده دیدنتون ببینید!
‫و امیدوارم لذت ببرید...
‫میفهمم چیکار داره میکنه.
سعی میکنه
‫جو اینجا رو بسنجه.
.ماکورا
‫صحبت‌های کوتاه و گفتگوهای مختصر و صمیمانه ‫قبل از شروع داستان.
‫این زمانیه که راکوگوکاها ،مخاطب رو گرم می‌کنن
.و باهاشون ارتباط می‌گیرن
‫فکر می‌کنم حس این مخاطب رو ‫گرفتم.
.فقط اون شخص مونده
‫الان فقط اون یه نفر حوصله‌اش سر رفته.
‫در این صورت...
‫امروز می‌خوام داستانی به اسم ‫"ستایش کودکان" براتون تعریف کنم.
‫ممنون می‌شم تا ‫آخرش تحمل کنید
‫آخرین ارتباط چشمی؟
‫درسته
‫می‌دونید که می‌گن چشم‌ها ‫به اندازه دهان گویا هستند؟
این یه استراتژی خدمات به مشتریه که .مهماندار‌های هواپیما استفاده میکنن
،درست وقتی دارن میرن .به چشم‌هاشون نگاه میکنی و لبخند میزنی
‫تأثیر خوبی روشون می‌ذاره
‫اینقدر راحت پیش می‌ره؟
‫البته! فقط بهش فکر کن
‫کس دیگه‌ای نیست
‫اگه کسی فقط به تو لبخند ‫بزنه،
‫حس خاص و خوبی ‫بهت دست نمی‌ده؟
‫سابورو، خودت رو جمع ‫کن!
‫انگار یه آدم ‫دیگه‌ست.
‫راکوگو ایجاب میکنه که با مخاطب .ارتباط برقرار کنی
‫حتی اگه کلامی رد و بدل نشه، ‫اطلاعاتی هست که می‌تونی بدستشون بیاری
.‫از نحوه‌ی نگاه‌ها، حالت چهره و جو حاکم
‫با فهمیدن و هم‌دلی با احساساتشون،
‫می‌تونی اون‌ها رو وارد داستانت کنی.
‫و تنها راهش اینه که با مخاطبت .تعامل داشته باشی
خب می‌دونی که می‌گن .پر و بال قرضی بالاخره از تن آدم میریزه
‫ظاهراً تقلید از دیگران ‫هیچ‌وقت خوب از آب درنمیاد
انگار چیزای زیادی از ایزاکایا اومی ... یاد گرفته. حالا
‫آماده‌ام! حالا واقعاً شروع می‌شه!
‫آه، سلام، استاد پیر!
چی؟ هاتسان تویی؟
‫خب، بی‌خیال، بیا تو!
.یه دنیا ممنون
امروز برای چی اومدی اینجا؟
‫خب، فقط اومدم ‫یه کم از اون...
.ساکه‌ی رایگان بگیرم
‫چی می‌گی؟
!بیخیال، لازم نیست قایمش کنی
همین الان بیرون از یکی شنیدم اینجا ساکه رایگان سرو می‌کنید
!با خودم گفتم، می‌تونم یکم ساکه رایگان بگیرم .اینطوری شد که اومدم
!بیخیال، یه نوشیدنی بده خسیس خان
.اینجا رو باش، حتماً خیلی دست‌پاچه‌ای
انگار کسی هست که .ساکه رایگان بده
.چیزی که دارم ساکه سه نفره‌ست
.‫رایگان نیست، سه نفره است
‫سه نفره و رایگان؟
همون داستانه، ولی .خیلی فرق داره
.تمومش کن، این همه راه اومدم
ستایش کودکان
‫"ستایش کودکان".
‫توی این زِنزا - باناشی ‫هاچیگورو استاد پیر رو اذیت می‌کنه
‫که نوشیدنی مجانی بهش بده، ولی ‫در عوض ‫یاد می‌گیره چطور از دیگران تعریف کنه.
‫از اونجایی که حواسش نبود، .مدام خرابکاری می‌کرد
‫آهان، فهمیدم.
‫اگه یه ۴۵ ساله اومد، ‫می‌گی "چقدر برای یه آدم 45 ساله جوون موندی"
."نزدیک 100 بیشتر بهت نمیاد"
‫نه، گفتم کمتر از ۴۵!
‫این دیگه چیه؟
‫هیچی نمی‌دونی، نه؟
‫برای یه مرد ۴۵ ساله، حدود ۴۲ یا اینا!
‫اگه به یه آدم ۴۵ ساله بگی ‫که ۴۲ به نظر میاد...
‫تمپوی آهسته.
‫دقیقاً مناسبه مخاطبای امروز.
‫فقط یه راکوگوکا می‌تونه ‫داستان‌گوییش رو با مخاطبش وفق‫بده.
‫پس داره از تجربه‌ی قبلیش ‫درس می‌گیره.
‫ظاهراً امروز با خیال راحت .میتونم نگاش کنم
اگه یه آدم 50 ساله دیدم چیکار کنم؟
‫خب، اون موقع می‌گی که ‫۴۵ یا ۴۶ به نظر میاد.
‫باشه... خب اگه ۶۰ سالش باشه چی؟
‫خب، اون موقع ۵۵ یا ۵۶.
‫اوه، واقعاً؟ ۷۰ سالش چطور؟
.خب، 65 یا 66
‫و ۸۰؟
‫اَه، ۷۵ یا ۷۶.
‫و ۹۰؟
‫بگو ۸۵ یا ۸۶.
‫و ۱۰۰؟
‫تمپو رو داره زیاد میکنه؟
‫مثل ماشینی که دنده عوض می‌کنه، ‫کم‌کم شتاب می‌گیره...
‫داره تمپوی داستانش رو ‫کم‌کم زیاد می‌کنه.
شاید 95 یا 96؟
‫مخاطب متوجه نشده ‫که تمپو سریع‌تر شده.
‫نکنه...
‫برای اینکه مطمئن بشی ازش ‫لذت می‌برن، حتی با تمپوی دلخواهت...
‫عادتشون دادی؟
هه؟
‫خودت مایونز درست می‌کنی؟
‫چه با اشتیاق!
‫البته!
.رضایت مشتری اوجب واجباته
و در وهله‌ی دوم باید غذایی سرو کنم !که بهش افتخار کنم
‫چه غافلگیرکننده.
‫توجه، ها؟
‫خب، مطمئنم آکانه کارش رو خوب انجام می‌ده.
‫با تمام احترامی که قائلم، ‫به نظر می‌رسید که داره غصه می‌خوره.
‫ببین، آکانه کسیه که می‌تونه ‫به دیگران فکر کنه، بهشون اهمیت بده و یاد بگیره.
ظاهراً شاگرد یه مدرسه دیگه .اخیراً حسابی براش دردسر درست کرده
‫اما جای نگرانی نیست.
.اون نگاه‌ها به قلب مخاطب می‌شینن
‫خدا رو شکر.
‫داستان‌سرایی من ‫باعث خنده مخاطب می‌شه.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام!
‫همچنین، «ستایش‫کودکان»
‫داستانی درباره مردیه که به ‫حرف‌های کسی که بهش درس می‌داد گوش نمی‌کرد.
‫فکر می‌کرد همه‌چیز رو می‌دونه ‫ولی مدام اشتباه می‌کرد.
فکر میکنم اخیراً از خیلی جهات .دقیقاً همینطوری بودم
‫این داستان واقعاً به دلم ‫می‌شینه.
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫سال‌ها پیش، شیشو...
‫گوش کن آکانه، راکوگو هنریه ‫که مردم اون دوره شهر خلق کردن.
‫این یکی از دلایلیه که شخصیت‌ها ‫نجار، ماهیگیر،
‫صاحب‌خونه‌هایی که خونه اجاره می‌دن...
‫آدم‌های معمولی بودن، درست مثل ما.
‫پس تو هم روزی می‌فهمی ‫آدم‌های داستان‌هات چه حسی داشتن.
‫من می‌فهمم ‫آدم‌های قدیم چه حسی داشتن؟
‫حتماً که می‌فهمی.
‫انسان بودن و طرز فکر آدما ‫هیچ‌وقت، تو هیچ دوره‌ای عوض نشده.
‫پس آکانه، امیدوارم ‫همه‌جور تجربه‌ای کسب کنی.
‫هرچقدر می‌خوای عذاب بکش.
‫خیلی دلت بشکنه.
‫و یک روز حتماً ‫همه‌ی این‌ها به داستان‌هات قوت می‌بخشه.
‫اون موقع، هیچی از حرفاش نفهمیدم،
‫اما الان می‌دونم.
‫تجربه‌های اون موقع من ‫به این لحظه الانم وصله!
‫مطمئنم هیچ‌چی هدر نرفته.
‫همه‌ش یه سرمایه برای راکوگوی ‫منه.
‫چند سالش گفتی؟
‫تازه به دنیا اومده، پس یک سالشه.
‫یک سال؟ هی!
!برای یه سال، خیلی جوون میزنه
‫احمق، اگه برای یک سال جوون به نظر ‫میاد،‫پس اون چقدره؟
‫بیشتر از نصف سنش به نظر نمی‌رسه.
‫عالیه.
‫راکُوگو خیلی ‫سرگرم‌کننده‌ست!
‫اصلا نشناختمت.
‫واقعاً شوکه شده بودم.
‫همینطور ادامه بده ‫و روی تمریناتت تمرکز کن.
‫خیلی ممنونم!
‫برای چی از من تشکر می‌کنی؟
‫برای همه‌چیز.
‫می‌فهمم چقدر دیدگاهم ‫تا الان محدود بوده.
‫فکر کنم الان کمی بیشتر ‫راکُوگو رو دوست دارم.
‫واقعاً؟
‫منظورت رو متوجه نمی‌شم، ‫ولی اگه مفید بودم، خوشحالم.
.جوابت کامل به چشمم اومد
‫حالا نوبت منه که تو رو مسحور کنم.
‫بهت نشون می‌دم ‫شاگرد ارشدت چقدر تاثیرگذاره!
‫در آخرین اجرای دو نفره، ‫اونقدر مشغول کارهای اتاق گریم بودم،
‫که خوب نگاه نکردم.
‫این اولین باره ‫که اجرای کیوجی-سان رو می‌بینم.
.کیوجی آراکاوا هستم
‫نحوه‌ی نشستنش خیلی ‫زیباست.
‫فقط داشتن وضعیت بدنی عالی به ‫اندازه‌ی کافی میخکوب کننده هست.
.ادوکو، کسایی که در ادو به دنیا و بزرگ شدند...
هیچ ادوکوی واقعی پولش رو برای ...فردا پس انداز نمی‌کرد. به ثروتمند شدن فکر نمیکردن
‫اون به سوال من با اعتماد به نفس ‫پاسخ داد.
‫حالا نوبت منه.
‫از اینجا چی می‌تونم بهش نشون بدم؟
.انگار خیلی دست و دلباز بودن
‫اوه، بیخیال.
چرا باید همچین چیزی می‌جُستم؟
.یه کیف پول جُستم
یه نگاه داخلش میندازم و سه‌ریو .یه سند رسمی و یه مُهر می‌جورم
‫اینجا نوشته، کاندا ‫تاته دای‌چو، کیچیگورو، نجار.
‫این داستان...
.‫سه مرد یک ریو گم ‌میکنند" هست"
‫کینتارو در خیابان یک کیف پول ‫پیدا می‌کنه.
،با استفاده از سند رسمی و مهر داخلش
‫صاحبش، کیچیگورو رو پیدا میکنه و .اون رو بهش تحویل میده
اما هیچ ادوکوی واقعی پولش رو .برای فردا پس انداز نمیکرد
‫با گم شدن سه ریو ‫هیچ‌کدوم کوتاه نمیومدن.
‫اینجاست.
.عاه، فهمیدم. کیچی داخل اون علامته
آره، ولی امیدوارم این یارو .اینجا باشه
،اگه اینجا نباشه که .با اینی که دستمه شبیه دیوونه‌ها بنظر میام
این چیه؟ انگار کاغذ درهای شوجی .رو عوض کرده
‫خودم یه نگاهی بندازم.
!بریم تو کارش
خب، اوضاع از چه قراره؟
.اوه، اونجاست
‫آره، پس این همون کیچیه.
‫هر کلمه و حرکتی دقیق و ‫حساب‌شده‌ست.
راکوگوش کاملاً جدی و بی‌نقص اجرا میشه
هوی! ادوکوی واقعی ساکه شو !با یه چیز ساده‌تر میخوره
.یه بابا عجیب غریب اومده اینجا
‫هی، تو نجار ‫کیچیگورو نیستی؟
‫خودمم.
‫من نجارم و اسمم ‫کیچیگوروئه. تو کی هستی؟
‫من؟ من کینتارو گچ‌کارم.
کینتارو؟ اونقدرا هم سرخ نیستی؟
‫فهمیدم. کیوجی-سان فقط جدی ‫نیست.
‫گوش کن، تو!
‫خیلی جدیه!
‫اومدم اینجا تا ‫این رو بهت برگردونم.
!بگیرش
چرا این کار رو کردی؟
!پست فطرت ! توله سگ
‫ببین، من این کیف پول رو جا نذاشتم، حله؟
‫خودم انداختمش.
‫چه فرقی می‌کنه توی یاناگی‌وارا ‫انداخته باشم یا جای دیگه، برام مهم نیست!
‫برات مهم نیست؟
ببین، اسمت رو این مدرکه، میبینی؟
!خفه‌شو، جاهل
.من اون پول رو نمیخوام !دارم بهت میدمش. بگیر
‫دهنم داره سرویس میشه فقط چون پولتو پس دادم؟‬
!چقدر مسخره‌ست
‫- چطور جرأت می‌کنی! ‫- خفه شو!
‫خودِ دیالوگ‌های راکوگو خنده داره.
‫ولی اگه اون اینقدر جدی ‫اجراش کنه، منو می‌خندونه!
!عه نه، دوباره همسایه بغلی خونه رو گذاشت رو سرش
!هی صاحب‌خونه! هی صاحب‌خونه
‫کیوجی.
‫نباید سعی کنی مردم رو بخندونی.
‫اونقدر چیره دست نیستی که با ‫شوخی‌های کلامی مردم رو بخندونی، هستی؟
‫جدی باش.
‫جسارتاًَ، شیشو، فقط ‫جدی بودن که خنده نمیاره.
‫درسته، فقط جدی بودن خسته‌کننده‌ست.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫اگه زیادی جدی باشی، خنده‌دار می‌شی
‫اگه استثنایی باشی، ‫منحصربه‌فرد می‌شی
‫صادق باش
‫اون سلاح تو خواهد بود
‫و این‌طوری، مسئله‌ی سه ‫ریو،
که باعث این مشاجره بین ،کیچیگورو و کینتارو شده بود
‫‫برای صدور حکم نزد آقای محترم اوکا اچیزن،‬
.‫قاضی منطقه‌ی جنوبی ادو فرستاده شد
‫کیچیگورو
‫می‌فهمم که وقتی این کینتارو ‫اومد کیف گمشده‌ی تو رو برگردونه،
‫عصبی شدی و بهش ضربه زدی
‫درسته؟
‫درسته، ولی لطفا درک کنید،
‫من قصد ندارم پولی رو قبول کنم ‫که انداخته بودم،
‫برای همین بهش گفتم: «تو بردار!»
‫واقعا؟
‫کینتارو
‫چرا پیشنهاد سه ریو ‫اون رو قبول نکردی؟
حاج آقا شوخیت گرفته؟
‫وظیفه‌ی ما اینه که به جامعه فضیلت ‫بازگرداندن اشیاء گمشده به صاحبانشون رو ‫آموزش بدیم!
من آدم خسیسی نیستم که !چشمم دنبال سه ریو‌ی دیگران باشه
‫واقعا؟
‫پس داری بهم می‌گی که هیچکدوم ‫از شما حاضر به قبول این پول نیستید؟
‫رابطه‌ی بین یک استاد ‫راکـوگو و شاگردانش عجیبه.
فقط به این دلیل که استاد شاگرد قبول میکنه
‫به این معنی نیست که چیزی به دست میاره.
‫در واقع، از آموزش آداب ‫تا تمرین راکوگو،
‫و هزار و یک چیز دیگه...
.اون فقط می‌بخشه
‫با این حال...
‫من هر دو استدلال شما را شنیدم، ‫و اکنون من، اچیزن، حکم خود را صادر می‌کنم
‫سه ریو ‫که در مرکز این اختلاف است...
‫من آن‌ها را پیش خودم نگه می‌دارم
‫و اکنون، به هر دوی شما، ‫کیچیگورو و کینتارو، پاداش خواهم داد
این برای تشکر از نمایش شما از سخاوتمندیه ادوکوست
‫و با این حال، استاد ،مثل بچه‌هاش از ما مراقبت میکنه
‫و بدون توجه به سود یا زیان، ‫همیشه مراقب ماست.
.‫حتی نمیتونم ازش تشکر کنم
خب، از اونجایی که تموم کردین .ادامه بدید
.چشم
‫اگر کیچیگورو پول رو می‌گرفت ‫که کینتارو بهش برگردونده بود،
‫سه ریوی دیگه داشت.
‫و اگر کینتارو پول رو می‌گرفت
‫که بهش پیشنهاد شده بود، ‫سه ریوی دیگه داشت.
،من یه ریو به سه ریویی که براتون نگه داشتم اضافه میکنم
...و با دادن دو ریو به هرکدوم از شما
‫اجازه بدید، من به عوان شاگرد ارشد .با سخاوت بهش ببخشم
.‫درست همون کاری که استاد در حقم کرد
‫منم کسی خواهم ماند .که قادر به بخشش است
کسی خواهم شد که کلمات رو در دل نگه می‌دارد
‫به عنوان یک شخص،
‫به عنوان یک راکوگوکا،
...به جلو پیش میرم و به شما نشون میدم
نمونه‌ای از اینکه چه نوع شاگرد ارشدی !رو میخوای دنبال کنی
‫و بنابراین، حکم من این است...
‫سه مرد، هر کدام یک ریو از دست می‌دهند!
‫باورنکردنیه
‫پس این راکوگوی کیوجی-سانه.
‫اوه، وای، پس با موفقیت فوق‌العاده‌ای روبرو شد.
!خوش به حالت
‫می‌دونم!
‫و راکوگوی کیوجی-سان ‫هم فوق‌العاده بود!
‫هی، من از تمام خدمات مشتری که اینجا ‫یاد گرفتم در ماکورا استفاده کردم...
‫تازه یادم افتاد
‫من مشکلی باهاش ندارم،
ولی افرادی هستن که از اینکه ،اجرای اول با ماکورا شروع بشه ناراضین
‫پس مراقب باش.
‫باشه!
‫یه چیز دیگه.
‫از این به بعد، منو کیوجی آنی-سان صدا کن.
‫آنی-سان گفتی؟
‫درسته.
‫شاگرد شدن
‫مثل شروع یک رابطه ‫والد و فرزندی با استاده.
استاد پدر ماست، و همه‌ی شاگرداش .فرزندانش هستن
تو که از القاب برای خواهر و برادرت استفاده نمیکنی؟
‫راکگوکاها به بزرگترهای ‫نزدیکشون آنی-سان یا نِی-سان میگن.
‫فهمیدی آکانه؟
‫الان لازم نیست ‫به درون نگاه کنی.
‫جوابت رو خوب دیدم.
‫برای اولین بار، ‫اسم من رو صدا زد.
.بله
‫ممنون که بهم درس دادی، کیوجی آنی-سان!
.هوم، آفرین
!قشنگ نیست؟ مثل لذت‌های جوونی
‫هی، راستی، ‫امتحانات میان‌ترمت چطوره؟
‫اوه، لعنتی.
‫اوه، لعنتی...
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫اوه، لعنتی؟
اینجا چه خبره؟
‫نه، نه، فقط...
‫هی، داشتم فکر می‌کردم باید ‫روش کار کنم، می‌دونی؟
!ای بچه‌ی کودن
‫بهت نگفتم تا وقتی توی مدرسه‌ای، ‫درس اولویت داره؟
اجازه نداری وسط امتحانات میان‌ترمت !همراهیم کنی
‫برو درس بخون!
!از فردا، دفتر مشقت رو بیار
‫خجالت نکش!
‫چطور کارم به اینجا کشید؟
‫منم نمی‌دونم.
‫هی! داری گوش می‌دی؟
‫آه، جوانی!
‫‫‫قسمت بعدی مسیر پیش روی او
گپ و گفت کوتاه آکانه
‫کیوجی آنی-سان!
‫صدات کردن «آنی-سان» ‫باعث می‌شه حس کنم خیلی بهت نزدیک‌ترم.
.هوم
‫اینکه توی یه مدرسه باشیم ‫مثل اینه که توی یه خانواده باشیم.
‫- باید این حس قوی‌تری داشته باشی ‫- آره!
‫همچنان این رسم راکوگوکاهاست که ‫به بزرگترهای مدارس دیگه
‫آنی-سان یا نِی-سان بگن.
‫و چیز دیگه‌ای که ما رو از ‫راکوگوی کامگاتا جدا می‌کنه
این مطلبه که اونا ‫به جای آنی-سان، نی-سان می‌گن.
‫واقعاً؟
‫البته، این فقط ‫تا رتبه فوتاتسومه هست.
‫در بعضی موارد، بی‌ادبی محسوب می‌شه
‫که شاگردان ارشد ‫که به شین‌اوچی ارتقا پیدا کردن رو "استاد" صدا نزنی،
‫- پس حواست باشه. ‫- به یاد می‌سپارم!
‫یه چیز دیگه.
.به استاد یه مدرسه دیگه "استاد فلانی" میگی
،اما وقتی به استاد خودت اشاره میکنی
‫فقط بهش می‌گفتی «استاد» ‫یا «استاد من».
‫اگه به رابطه ‫بین استاد و شاگرد مثل
‫والدین و فرزند فکر کنی، منطقی می‌شه.
‫فهمیدم!
‫من به پدر خودم «بابا» می‌گم،
‫اما اگه بابای دوستم باشه ‫می‌گم "بابای دوستم".
!نفهم
تو به والد کس دیگه‌ای !بابا نمیگی، پدر خطابش میکنی
.شـ شیرفهم شدم