สัมผัสได้แล้ว
อยู่ใกล้ๆ นี่เอง
ติดกับแล้วสินะ ซารุเอล
ป่านนี้เพื่อนๆ เธอคงติดอยู่ในคุกแห่งกาลเวลา
เธอจะไม่ได้เจอเพื่อนอีกต่อไป
และต้องตกเป็นเหยื่อของฉัน
ตราบใดที่ยังมีประกายแสงแห่งโนว่า
เพื่อนฉันจะไม่มีวันพ่ายให้คนชั่วหรอก
ฉันก็เหมือนกัน
เพ้อเจ้อจริงยัยหนู
ฉันจะงาบหัวแกเดี๋ยวนี้แหละ
ด้วยกฎแห่งอีเดน ฉันจะกำจัดแกเอง
ไชนี่ เบลด
(กำลังอัดเสียง)
กลับก่อนนะคะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
มีสัมภาษณ์นิตยสารต่อตอนบ่ายสี่
รีบไปกินข้าวเที่ยงกันก่อนเถอะครับ
ไม่ต้องกินหรอก
พาฉันกลับออฟฟิศที
ฉันอยากซ้อม แค่ครึ่งชั่วโมงก็ยังดี
ได้ครับ
ราคุโกะของคนเมื่อกี้สุดยอดเลยเนอะ
สมเป็นแชมป์คราวก่อน
เนอะ
คนต่อไปแล้ว
ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้ฟังเสียงใสๆ ของท่านซารุเอลด้วย
ไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่านี้แล้ว
พร้อมเปย์ค่า
ทำไมเหรอคะรุ่นพี่
คนนั้นเขาเป็นอะไรน่ะ
แฟนอนิเมะละมั้ง
เห็นว่านักแสดงคนถัดไปเป็นนักพากย์
นักพากย์เหรอ
งานแข่งถ้วยคาราคุปีนี้ดรอปไปเยอะเลยนะ
ขนาดคนไม่ได้เล่นราคุโกะจริงจัง ยังผ่านเข้ารอบชิงได้
(ฮิคารุ)
เรามาชมนักแสดงคนถัดไปกันดีกว่า
โครางิ ฮิคารุครับ
สู้ๆ
ฮิคารุ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ความสวยก็เป็นได้ทั้งคุณและโทษนะ
ดูจากบรรยากาศ
คนดูไม่มีทีท่าว่าจะสนใจการแสดงเลย
การแสดงจะสำเร็จได้ คนดูต้องตั้งใจดูก่อน
ซึ่งสำหรับมือสมัครเล่น อาจทำได้ยาก
นี่คุณ คุณคะ
ตื่นสิคุณ ตื่นๆ
อะไรเล่า
ปลุกให้มันนุ่มนวลหน่อยสิ มีอะไร
โธ่ ยังจะถามอีกว่ามีอะไร
คุณไม่ได้ออกไปทำงานมา 20 วันแล้วนะ
ข้ามไปบทสนทนาในเรื่องเพื่อดึงความสนใจคนดูรึ
ฉันต้องเจียดเงินอันน้อยนิดมาซื้อเหล้าให้คุณเนี่ย
เห็นไหม
เป็นผู้ชายประสาอะไรไม่ไปทำงาน
จะไปหรือไม่ไป
ได้ยินว่าปีนี้มีนักแสดงและนักพากย์
ที่ยังเป็นนักเรียนนักศึกษามาลงแข่งกันเยอะ
จะให้ทำไงได้ล่ะ
คุณนี่จริงๆ เลย
ฉันไม่ได้เพิ่งเป็นเมียคนหาปลามาวันสองวันนะ
ก้นกระบุงก็รองน้ำไว้ตลอดไม่มีรั่ว
เข้าใจละ ใจกล้าไม่เบาเลยนี่
ไม่เป็นไรหรอก
และใจกล้าที่เลือกเล่นเรื่องนี้ด้วย
เมียจ๋า ฉันเอง เปิดประตูหน่อย
จ้ะๆ คุณเองเหรอ
รอหน่อยนะ มาแล้วจ้ะ
มีอะไรเหรอคุณ
ยังไม่ต้องถาม ปิดประตูเร็วเข้า
ไม่มีใครตามฉันมาใช่มั้ย
(ชายหาดชิบะ)
"ชายหาดชิบะ" คือเรื่องเล่าซึ้งกินใจที่ดังที่สุด
แต่ที่เลือกเล่นเรื่องนี้คงแค่บังเอิญ
ตอนพี่ชินตะโดนไล่ออกจากสำนักวันนั้น
ก็คงไม่ใช่เพราะเลือกเรื่องนี้หรอก
ได้ยินใช่มั้ย
แต่ว่า…
นี่เรื่องจริงเหรอ
ชินตะ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะพี่
เขาแค่เล่นมุกกันใช่มั้ยครับ พี่บอกมาสิว่าแค่มุก
ทำไมต้องเป็นเรื่องนี้
ในสถานการณ์นี้ด้วยนะ
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
ฉันแค่
มีอะไรอยากให้คุณดู
แต่สัญญานะ
ว่าคุณ…
จะไม่โกรธจนกว่าฉันจะพูดจบ
สิ่งที่ฉันอยากให้ดู
คือนี่จ้ะ
ตอนที่คุณ…
เก็บเงินก้อนนี้มา ฉันดีใจมาก
เพราะบ้านเรากำลังขัดสน
ฉันคิดว่าเราจะได้อยู่อย่างสบายกันเสียที
มีเงินไปใช้หนี้เสียที โล่งอกเหลือเกิน
แต่เจ้าของบ้านเตือนสติฉันว่า
"คิดอะไรอยู่ฮึ ทั้งผัวทั้งเมียเลย
ก่อนผัวเอ็งจะสร่างเมา
หาทางกลบเกลื่อนซะ บอกมันว่าแค่ฝันไป"
เจ้าของบ้านว่ามางี้จ้ะ
พอฉันบอกคุณว่าฝันไป คุณก็เชื่อฉันจริงๆ
"แต่เจ้าของบ้านจ๊ะ แบบนี้ฉันเองก็รู้สึกผิด
ผัวฉันก็ทำเต็มที่แล้ว"
"เอ็งจะรู้สึกผิดบ้างก็ไม่เห็นเป็นไรเลย"
คุณน่ะตั้งใจสุดชีวิต
ถึงขั้นยอมอดเหล้าของโปรด
ถ้างั้นฉันที่เป็นเมียคุณ
จะต้องทนฝืนใจบ้างก็คงไม่ผิดบาปอะไร
เจ้าของบ้านว่ามางั้นจ้ะ
คุณคงไม่รู้หรอกว่า ตอนฉันมองคุณแบกของเดินออกไปทำงาน
ฉันโค้งคำนับให้คุณไปไม่รู้กี่ครั้ง
ฉันปิดบังคุณมานานขนาดนี้
คุณคงจะโมโหฉัน
แต่เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นเช่นนี้
คุณจะต้มยำทำแกงฉันยังไง
ก็ตามแต่ใจคุณเลย
ฝีมือการแสดงขั้นสูง บวกกับน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยอารมณ์
เงยหน้าขึ้นเถอะ
แถมยังจงใจเพิ่มบทภรรยาให้เยอะขึ้น
ถ่ายทอดอารมณ์ออกมาอย่างประณีต ดึงคนดูให้มีอารมณ์ร่วม
อาจพูดได้ว่า
นี่คือราคุโกะสไตล์ละครเวที ซึ่งเล่นโดยใช้ศิลปะการแสดงละคร
มิน่าล่ะ ถึงเลือกเรื่องเล่าซึ้งกินใจ
ไม่เป็นไรจริงเหรอคุณ
ยกโทษให้ฉันเหรอจ๊ะ
ตอนแรก เรานึกว่างานพากย์จะราบรื่นดี
โครางิ ฮิคารุจากแอคโปรดิวซ์ค่ะ
ฝากตัวด้วยนะคะ
ด้วยกฎแห่งอีเดน…
ได้บทซารุเอลเรื่องอีเดนส์โนว่าแล้วครับ
จริงเหรอคะ
ซารุเอลเป็นหนึ่งในตัวละครนำ
ได้บทใหญ่เลย ทำให้เต็มที่นะครับ
ค่ะ
งานเราค่อยๆ เพิ่มขึ้นทีละนิด
แถมมีหลากหลายแนว
เรานึกว่าคงยืดอกแนะนำตัวได้แล้ว ว่าเป็นนักพากย์ชื่อโครางิ ฮิคารุ
กลับก่อนนะคะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
แต่ว่า…
ไม่ผ่านออดิชั่นอีกแล้ว
ฉันก็ชวดรัวๆ เลย
ถ้าฉันสวยเหมือนฮิคารุจังก็ดีสิ
ใช่เลย
หน้าตาดีมีชัยกว่าครึ่ง
แค่สวย แฟนคลับก็เยอะแล้ว
พากย์บทซารุเอลแถมหน้าตาดีอีก จะไม่ให้คนกรี๊ดได้ไงล่ะเนอะ
(ถ้วยคาราคุ)
แต่เรา…
ไม่ใช่จ้ะ
พรุ่งนี้ก็ขึ้นปีใหม่แล้ว
ฉันซื้อเหล้ามาให้
อยากดื่มสักจอกมั้ยจ๊ะ
อย่างที่ว่าไปแหละครับ
ผมว่าราคุโกะไม่คุ้มจะลงแรงเท่าไหร่ คุณโครางิ
- เข้าใจมั้ยครับ - ถึงอย่างนั้น…
ฉันก็จะลงแข่งถ้วยคาราคุค่ะ
แต่ว่า…
ตอนนี้คุณก็ได้บทนำใน อีเดนส์โนว่าแล้วนะครับ จำเป็นต้อง…
คนดูชอบที่ตัวอนิเมะเรื่องนั้น
ไม่ได้ชอบที่ฝีมือฉันค่ะ
คุณมาโดกะคะ
ฉันอยากทดสอบฝีมือตัวเอง
ในฐานะนักแสดงชื่อโครางิ ฮิคารุค่ะ
เราเองก็ยอมรับในฝีมือการแสดงของเธอ
แต่ที่ได้รับบทและดังขนาดนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเป็นเพราะหน้าตา
เราเลยเข้าใจที่เธออยากได้รับการนับถือ จากผู้มีอิทธิพลในวงการ
เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอเป็นนักแสดงที่ขายฝีมือ
แต่ราคุโกะคือศิลปะการแสดง ที่ต้องพูดคนเดียวทั้งเรื่อง
ซึ่งเป็นคนละเรื่อง กับการรับบทเป็นตัวละครตัวเดียวเลย
ตอนนี้งานก็ไม่ได้ขาดแคลนอะไรสักหน่อย
ทำไมต้องทุ่มทุนขนาดนั้นนะ
42 เรียวเลยเหรอ
เผลอไม่ได้เลยนะนี่ เก็บเงินไว้เยอะขนาดนี้เชียว
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เงินฉัน
โอ๊ยไม่ไหวแล้ว ยากเกิน
ใจเย็นๆ สิ ฮิคารุ
ฉันเป็นสาวโตเกียว
ฉันต้องไม่ระเบิดอารมณ์
ตั้งใจทำดีๆ
เราทำได้ ไม่เป็นไร แค่นี้สบาย
เราไม่ได้มีฝีมือแค่นี้สักหน่อย
เราไม่เคยสังเกตเลย
ว่าอาวุธของเธอไม่ใช่ทั้งหน้าตา หรือฝีมือการแสดง
รินเหล้าที
แต่เป็นความมุ่งมั่น พุ่งตรงสู่เป้าหมายแบบไม่สนลูกใคร
เสียงมันเสนาะหูดีจัง
ชื่นใจจริงๆ
หอมเหลือเกิน
- แต่เมียจ๋า ฉันดื่มไม่ได้หรอก - ตอนนี้เรากล้ายืดอกพูดแล้ว
- อ้าว - คนที่จะชนะ…
ไม่ชอบเหล้าที่ฉันรินให้เหรอจ๊ะ
คือโครางิ ฮิคารุ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันไม่อยากให้เป็นแค่ฝันกลางวันอีกแล้วน่ะ
อื้อหือ เสียงเชียร์กระหึ่มสุดของวันนี้เลย
เรื่องชายหาดชิบะ
และอาราคาวะ อิชโช
เหมือนตอนสอบเลื่อนขั้นเมื่อหกปีก่อน ที่เราเคยมาทำข่าวเลย
ตอนที่เกิดเรื่องก็บรรยากาศแบบนี้แหละ
ขอบคุณมากครับ
คุณโครางิ ฮิคารุ เรื่องชายหาดชิบะครับ
คราวนี้จะเกิดเรื่องอะไรอีกมั้ยนะ
อาจารย์อิชโช มีความเห็นยังไงบ้างครับ
ผมว่าชายหาดชิบะ ไม่ใช่เรื่องที่นักเรียนควรเอามาแสดง
ในมุมมองผมนะ
แก่นหลักของเรื่องนี้คือ "ความรักฉันสามีภรรยา"
ถ้าไม่มีทักษะมากพอที่จะถ่ายทอดอารมณ์
อันละเอียดอ่อนของตัวละครออกมาได้ คนดูก็ไม่สนุก
เรื่องนี้ยากเกินกว่านักเรียนจะแสดงได้
ดังนั้น
การที่คุณใช้ทักษะแสดงขั้นสูงถ่ายทอดอารมณ์ ภรรยาออกมาได้หมดจด จึงทำผมประทับใจมาก
แม้จะดูเล่นใหญ่แบบละครเวทีบ้าง แต่ถือว่าแสดงได้ยอดเยี่ยม
ขอบคุณอาจารย์อิชโชครับ
อาจารย์ริวจาคุคิดเห็นยังไงบ้างครับ
เก่งมากครับ
ขอบคุณค่ะ
จบแล้ว
น่าจะทำได้ดีกว่านี้
เสียงช่วงแรกสูงไปหน่อย
จังหวะพูดก็น่าจะเร็วไป
ฉากนั้น น่าจะเว้นช่วงนานกว่านี้
แย่ละ
พอเริ่มเห็นจุดแย่ๆ จุดนึงก็หยุดไม่ได้
คนดูชอบที่ตัวอนิเมะเรื่องนั้น
ไม่ได้ชอบที่ฝีมือฉันค่ะ
คุณใช้ทักษะแสดงขั้นสูง ทำผมประทับใจมาก
ยัยนักพากย์เก่งเหมือนกันนะเนี่ย
เป็นที่สองต่อจากฉัน ถือว่าไม่เลวเลย
ยอดเยี่ยมจริงๆ
ยังแข่งไม่จบสักหน่อย
หา ก็เหมือนจบแล้วนั่นแหละ
อย่าพูดจาหาเรื่องชาวบ้านสิ
(รอขึ้นเวที)
อีกอย่าง คนต่อไปคือคนที่แสดงจุเกมุนะ
คนนั้นก็เก่ง
ไม่ไหวหรอก ดูสิ
คนดูเลิกสนใจกันแล้ว
- อุด้งครับ - เรื่องเล่าดัดแปลงของฉัน
- ซาชิมิค่ะ - กับเรื่องเล่าซึ้งกินใจเมื่อกี้
ทำเอาคนดูอิ่มแปล้
- กินของฉันด้วยสิ - ถ้ามีอะไรมาอีกก็ย่อยไม่ไหวละ
- ไข่ต้ม - แถม…
- เรื่องต่อไปยังเป็นจุเกมุอีกต่างหาก - ไม่เอาแล้ว
ตอนนี้คนดูสนใจแค่ว่า ฉันกับยัยนักพากย์ ใครจะชนะเท่านั้นแหละ
เก็ตมะ
การแข่งถ้วยคาราคุปีนี้จบลงแล้ว
คนชนะคงเป็นหนึ่งในสองคนนั้นแหละ
ต่อไปคือเด็กม.ปลายนั่นใช่มั้ย น่าสงสารจัง
ไปห้องน้ำดีกว่า
บรรยากาศแบบนี้
ไม่โอเคเลยอะพี่
พี่ไปไหน อาจารย์ก็หายต๋อม
(เฉพาะผู้เกี่ยวข้อง)
อาจารย์กับเพื่อนนักเรียนใช่มั้ยครับ
เชิญเลยครับ
ห้องพักนักแสดงอยู่ทางนี้
ขอบคุณค่ะ
ให้ผมเป็นเด็กม.ปลายเหรอเนี่ย
แถมสตาฟยังเชื่ออีก
คุณโคงุมะพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่าอยากมาห้องพักนักแสดง
เรื่องแค่นี้อย่าติดใจเลยค่ะ
ว่าแต่ ทำไมอยากมาตอนนี้เหรอคะ
เพราะอาคาเนะจะแพ้ไงล่ะ
นักเรียนคนอื่นฝีมือดีกว่าที่ผมคิดไว้
แต่คุณโอซากิก็เก่งนะ
อาคาเนะอยากเป็นนักแสดงราคุโกะ เพราะยอมไม่ได้ที่พ่อโดนไล่ออก
คิดเหรอว่าพอตัวการอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจะเค้นฝีมือออกมาได้สุดพลัง
(ทางเข้าเวที ทางเข้าห้องพัก)
ยิ่งอารมณ์รุนแรง ยิ่งควบคุมได้ยาก
ไหนจะบรรยากาศคนดูเมื่อกี้อีก
เราควรไปเตือนว่าอย่าฝืนตัวเองจนเจ็บเปล่าๆ…
พี่โคงุมะ อาจารย์ก็มาด้วย
ดูไม่ต่างจากปกตินี่นา
ดูชิลดีนะ ไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอ
แม้แต่หน้าอาราคาวะ อิชโช เธอยังไม่อยากมองเลยนี่นา
เธอจะแสดงต่อหน้าเขาได้อย่างมีสติมั้ย
พี่คะ
ฉันเคยดูราคุโกะ
ของอาราคาวะ อิชโชแล้วค่ะ
ดูมาตั้งแต่ก่อนจะขอ ฝากตัวเป็นศิษย์กับอาจารย์เราแล้ว
มันรู้สึกแปลกมากเลยละค่ะ
(ฮอลล์อุจิไซไวโจ)
ฉันยังไม่ยกโทษให้เขาเรื่องป๊า
(อาราคาวะ อิชโช)
แต่พอได้ดูเขาแสดง
ฉันรู้สึกว่าคงเป็นขี้แพ้ ถ้าไม่ยอมรับฝีมือเขา
ทั้งที่อยากเป็นนักแสดงราคุโกะ
อารมณ์มันสับสนปนเปไปหมด
ฉันก็เลย…
อยากรู้เหตุผลว่าทำไมเขาถึงไล่ป๊าออกจากสำนัก
ฉันจะได้มูฟออนต่อได้ค่ะ
งั้นเหรอ
แปลว่าถ้าไม่ชนะก็มูฟออนไม่ได้สิ
ไม่เอาสิคะ อย่าพูดกดดันก่อนขึ้นเวทีสิ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ศิษย์น้องผมไม่แพ้หรอก
พี่โคงุมะ
ไปแสดงฝีมือ
ให้เขาเห็นเลยว่า
ราคุโกะของอาคาเนะเป็นยังไง
(อาคาเนะ)
นักแสดงคนถัดไปคือคุณอาคาเนะครับ
(อาคาเนะ)
เยี่ยม
ดูไม่กดดันแม้จะอยู่ต่อหน้าอาจารย์อิชโช
แต่นั่นแปลว่าแค่พร้อมต่อสู้เท่านั้น
ของจริงต้องวัดกันต่อจากนี้
คนดูชมการแสดงของสองคนก่อนหน้า
และคิดว่าการแข่งผ่านจุดพีคไปแล้ว
ความครึกครื้นเมื่อกี้สลายหายไปจนหมด
บรรยากาศไม่เอื้ออำนวยแบบนี้ เธอจะแสดงยังไงกันนะ
ในโลกที่มีแต่เรื่องลวงหลอก
ว่ากันว่าสิ่งเดียวที่จริงแท้ คือความรักที่พ่อแม่มีต่อลูก
และเราจะไม่มีวันเข้าใจได้เลย จนกว่าจะมีลูกเป็นของตัวเอง
สมัยก่อน เมื่อเด็กเกิดมา
พ่อแม่จะให้ผู้เฒ่ามากความรู้ หรือพระที่วัดช่วยตั้งชื่อให้
ทำกันจนเป็นธรรมเนียมปกติ
นี่คุณ สรุปจะเอายังไงเนี่ย
ลูกเราเกิดมาอาทิตย์นึงแล้วนะ
ต้องฉลองครบเจ็ดวันแล้วสิ
เบ๊อะจริง เขาเรียกฉลองเจ็ดคืนจ้ะคุณ
เขาเรียกกันงั้นหรอกเรอะ
เพิ่งรู้เลยนะเนี่ย
แบบนี้ต้องฉลองด้วยการไปโซ้ย
ของอร่อยเจ็ดย่านน้ำด้วยเปล่า
อย่ามัวตลกน่าคุณ
เราต้องรีบตั้งชื่อให้ลูกแล้วนะ
จะให้เป็นนายนิรนามไปตลอดชีวิตไม่ได้
อืม ก็จริง
จริงด้วย
ไปวัดแล้วขอชื่อมาซะสิ
วัดเนี่ยนะ
พูดอะไรบ้าๆ
- จะว่าไงดีล่ะ - วัดเขาเอาไว้
ไหว้คนตายกันไม่ใช่เรอะ
ไม่โดนเลย
คาราชิ
ฉันพูดจริงๆ นะ
ไม่ใช่นะจ๊ะ
พูดลื่นไหล จังหวะจะโคนดีก็จริง
แต่ตอนรอบคัดเลือกเมื่อวาน ขนาดยังไม่เข้าบทบิดลิ้น
คนดูยังฮือฮากันว่าเก่งอย่างนั้นอย่างนี้
แต่วันนี้เงียบเลยเห็นมั้ย
คงเห็นบรรยากาศในฮอลล์ แล้วรู้มั้งว่าไม่มีทางชนะ
แต่ก็ไม่นึกว่าจะปล่อยเบลอแบบนี้
เห็นแล้วผิดหวังว่ะ
ทำเงินได้ตั้งเยอะตั้งแยะ
ไอ้พระจอมโลภนั่น
เทียบกับรอบคัดเลือกแล้ว รอบนี้ดูนิ่งกว่าเยอะ แต่ว่า…
พรุ่งนี้ฉันต้องแสดงให้ไม่เสียชื่ออาจารย์
อุตส่าห์ให้คำมั่นไว้แบบนั้น
คิดจะยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้จริงเหรอ
หลวงพ่อท่านรอบรู้สารพัด
ต้องตั้งชื่อดีๆ ให้ลูกเราได้แน่นอน
งั้นเรอะ
ถ้าเธอพูดถึงขนาดนั้น ฉันยอมไปก็ได้
หลวงพ่อ หลวงพ่ออยู่มั้ย
อ้าวสวัสดี โยมคุมาโกโร่
มีอะไรให้อาตมาช่วยล่ะ
คือว่านะหลวงพ่อ เมียฉันเพิ่งจะคลอดลูก
- วันนี้มาแบบไม่โหวกเหวกแฮะ - แล้วยังไง ลูกโยมตายแล้วเรอะ
หลวงพ่อก็รีบให้ลูกฉันตายจัง
เมียฉันว่าจะให้หลวงพ่อตั้งชื่อ…
ท่าทางสนุกจังนะ
ดูเป็นแบบนั้นเหรอคะ
ใช่
เธอชอบแบบนี้เหรอ
ไม่เชิงชอบหรอก
มันคล้ายๆ อนิเมะหรือวิทยุที่เปิดทิ้งไว้
ระหว่างทำงานน่ะค่ะ
ไม่ต้องตั้งใจฟังก็เพลินได้ ดูแล้วสบายดี
อย่างนี้เอง
ก็จริงนะ
คนอื่นๆ ก็ดูกันแบบสบายๆ
อื้ม ไม่เลวเลย
สิ่งสำคัญในการแสดงคือดึงความสนใจคนดูให้ได้
- รักนะ - ใช่ว่าจัดหนักจัดเต็มแล้วจะดีเสมอ
- เราต้องปรับเปลี่ยนการแสดงให้เข้ากับคนดู - เหนื่อยมั้ย
(เหนื่อยมั้ย)
- อย่างนั้นเองรึ - จะว่าไป
บรรยากาศแบบนี้
ไม่ค่อยเหมือนงานแข่งเท่าไหร่แฮะ
เหมือนอยู่ในโรงละครมากกว่า
ทำไมไม่แสดงให้เข้มข้นเหมือนเมื่อวานนะ
เพราะมันจะให้ผลตรงข้ามน่ะสิ
คนดูเจอบรรยากาศตึงเครียด และดุเดือดในสนามแข่งมามากพอแล้ว
(เย็นสบาย)
เล่นเบาๆ สบายๆ แบบนี้จะรู้สึกดีกว่า
ราคุโกะน่ะ ไม่ใช่ว่าเล่นใหญ่ให้เด่น แล้วจะดีเสมอไป
คุณโอซากิเก่งมากเลยนะคะ ปรับเปลี่ยนได้ตามสถานการณ์เลย
ก็ไม่นะ
แค่สนองความต้องการของคนดูเอง
คิดว่าคนดูอยากได้อะไร แล้วมอบให้โดยไม่ต้องขอ
มันคือการ "รู้ใจคน"
ทำให้คนดูที่อยู่ตรงหน้ามีความสุข
เธอกำลังเล่นตามหลักของ นักแสดงราคุโกะตัวจริงเสียงจริง
แต่จะออกหัวหรือออกก้อยล่ะ
เวทีพร้อมแล้ว
ขอดูฝีมือหน่อยละกัน
(จุเกมุ)
แล้วโยมอยากได้ชื่อประมาณไหนล่ะ
เรื่องเล่าสั้นๆ ของอาคาเนะ
อาคาเนะจัง การแสดงของคุณฮิคารุเป็นไงบ้าง
ก็ดีนะคะ
คุณฮิคารุเขาใช้เทคนิค เอาผ้าเช็ดหน้ามาทำเป็นกระเป๋าได้เก่งเลยล่ะ
นอกจากใช้เป็นกระเป๋าได้แล้ว ยังเป็นหนังสือ ที่ใส่บุหรี่ โทรศัพท์ได้ด้วย
จำเทคนิคนี้ไว้ก็ดีนะ
เรื่องแค่นี้รู้อยู่แล้วค่ะ
เหรอ แล้วรู้วิธีใช้พัดมั้ย
มาแข่งกันมั้ยว่าใครรู้วิธีใช้มากกว่ากัน
ได้เลย
งั้นเชิญเธอก่อน
- ตะเกียบ - ไปป์
- ดาบ - พู่กัน
- ถ้วยสาเก - เบ็ดตกปลา
- เอ่อ ไม้กวาด - ร่ม
เอ่อ อ่า…
ไม้พาย จดหมาย คานหาม ขวดสาเก
หอก ทัพพี ค้อน ลูกคิด
ยอมแพ้รึยัง
คนขนจมูกดก
อาคาเนะจังตลกอะ
คำบรรยายโดย อาภากร รุจีรไพบูลย์