แต่หนูเพิ่งเข้าใจไม่นานนี้เอง
ว่าหัวใจสำคัญของจุเกมุ ไม่ใช่การพูดให้เร็ว
สมัยเอโดะ
มีคำกล่าวว่า "เด็กยังอยู่ในเงื้อมมือของเทพเจ้า
จนกว่าจะอายุครบเจ็ดปี"
เพราะอัตราการตายของเด็กสูงมาก
สมัยนั้น
จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่พ่อแม่จะตั้งชื่อลูก โดยหวังให้มีชีวิตยืนยาว
หัวใจของเรื่องจุเกมุไม่ใช่บทบิดลิ้น
หัวใจของเรื่องที่เรียกเสียงฮา ด้วยการพูดชื่อยาวเหยียดซ้ำไปซ้ำมานี้
คือความรักอันล้นเหลือของพ่อแม่ที่มีต่อลูก
จนตั้งชื่ออันยาวเหยียดนี้ให้ต่างหาก
(อาคาเนะ)
แล้วโยมอยากได้ชื่อประมาณไหนล่ะ
ฉันอยากได้ชื่อที่ทำให้เขาเติบโตมาแข็งแรง
และมีชีวิตยืนยาวน่ะหลวงพ่อ
อยากให้มีชีวิตยืนยาวเหรอ เข้าใจละ
ใช้คำว่าสึรุ ที่แปลว่านกกระเรียน
ตั้งชื่อว่าสึรุคิจิ หรือสึรุทาโร่ดีมั้ย
ว่ากันว่านกกระเรียนมีชีวิตยืนยาวเป็นพันปีเลยนา
แค่พันปีเองเหรอ
ไม่ค่อยยาวเท่าไหร่นะ
ถ้างั้นเต่าล่ะเป็นไง
เขาว่ากันว่าเต่าอยู่ได้เป็นหมื่นปีเลยเชียว
แค่หมื่นปีเอง
ฉันอยากได้ชื่อที่สื่อว่าไม่มีวันตาย
อยู่ได้ตลอดไป มีมั้ยหลวงพ่อ
สิ่งที่เปลี่ยน
ไม่ใช่น้ำเสียง แต่เป็นวิธีพูด
สีหน้าก็เปลี่ยนแค่ที่จำเป็น
วิธีแสดงตรงข้ามกับเราเลย
ไม่รู้มาก่อนเลยว่าเราสามารถเล่นราคุโกะ แบบไม่ต้องเล่นใหญ่ใส่อารมณ์ได้ด้วย
ถ้าอย่างนั้น
ในคัมภีร์ของวัดนี้ มีคำความหมายดีอยู่เต็มไปหมด
ลองเอาคำในนั้นมาตั้งชื่อดูมั้ย
คำในคัมภีร์เหรอ
มีคำที่สื่อถึงอายุยืนยาวมั้ย
ชื่อนี้เป็นไง
จุเกมุ
เป็นท่อนหนึ่งในคัมภีร์อมิตายุสูตร
แปลว่ามีเรื่องมงคลไม่มีที่สิ้นสุด
มีเรื่องน่ายินดีต่อเนื่องไม่ขาดสาย
อ้อ จุเกมุเหรอ
ไม่เหมือนใครดีนะ
แต่มีชื่ออื่นอีกมั้ย
โกะโคโนะสุริคิเรสุ
ทุกๆ สามพันปี
นางฟ้าจะลงมาจากสวรรค์ เพื่อเอาชายแขนเสื้อลูบก้อนหินใหญ่บนพื้นโลก
พอผ่านไปสามพันปีก็กลับมาลูบอีกครั้ง
จนก้อนหินที่โดนลูบถูกกร่อน และมลายหายไป นับเป็นหนึ่งกัลป์
โกะโค หมายถึงห้ากัลป์ สื่อถึงเวลาที่ยาวนานจนไม่อาจนับได้
โห
มีนางฟ้าใจเย็นขนาดนั้นด้วยแฮะ
แล้วมีอีกมั้ยหลวงพ่อ
ไคจาริซุยเกียว
หมายถึงเม็ดทรายและฝูงปลาในมหาสมุทร
ซึ่งเอามาเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมดสิ้น
ชื่อนี้ก็ดีแฮะ แต่มีอีกมั้ย
ซุยเกียวมัทสึ อุงเกียวมัทสึ ฟุไรมัทสึ
หมายถึงสายน้ำ ก้อนเมฆ และสายลม ที่ไม่มีใครรู้ว่าสิ้นสุดที่ตรงไหน
การไร้จุดสิ้นสุดนี่แหละมงคลนัก
อ๋อ เข้าใจละ
ยังมีอีกมั้ย
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
หมายความว่าไม่ขาดปัจจัยในการใช้ชีวิต นี่ก็เรื่องมงคลอีกเหมือนกัน
อันนี้ต้องมีเลยแฮะ
มีอีกมั้ยหลวงพ่อ
เอ…
ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
หมายถึงต้นไม้ที่แตกหน่อในฤดูใบไม้ผลิ ผลิดอกในฤดูร้อน
ออกผลแดงฉ่ำในฤดูใบไม้ร่วง และยืนต้นต้านทานน้ำค้างแข็งในฤดูหนาว
เป็นชื่อต้นไม้มงคลต้นนั้น
ขออีกๆ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง
ชูรินกังโนะกุรินได
กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะปงโปโกะปิ
ในจีนแผ่นดินใหญ่มีอาณาจักรชื่อไปโปะ ที่เจริญรุ่งเรืองมานานนับหมื่นปี
ราชาและราชินีของอาณาจักรนั้นมีลูกสองคน ชื่อตามที่ว่ามาเลย
โห ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
มีอีกมั้ย
โยมเอาแต่ขอเพิ่ม ไม่คิดจะเอาชื่อไหนไปตั้งให้ลูกบ้างรึ
จริงๆ เลย
โชคิวเม เขียนด้วยตัวคันจิที่แปลว่าชีวิตยืนยาว
กับโชสุเกะ แปลว่ามีผู้คอยช่วยเหลืออุปถัมภ์
อาตมาคิดว่าถ้ามีลูกชายจะตั้งชื่อประมาณนี้แหละ
นี่ม้า
ทำไมตั้งชื่อหนูว่าอาคาเนะเหรอ
เอ๊ะ
ทำไมถามงี้ล่ะ ใกล้แข่งเลยอารมณ์อ่อนไหวเป็นพิเศษเหรอ
ตอบมาเถอะน่า
ชื่อลูกน่ะ โทรุเป็นคนตั้งให้จ้ะ
ป๊าน่ะเหรอ
อาคาเนะคลอดก่อนกำหนด
(รพ.ฮิงาชิโคมาคาตะ)
ตอนนั้นโทรุทำงานอยู่ต่างจังหวัด
กว่าจะมาถึงโรงพยาบาล ก็เย็นวันถัดจากวันที่ลูกเกิดโน่น
(โอซากิ)
โอ๊ะ ระวังๆ
ใช่ๆ
ใช้แขนขวารองหัวไว้
โอ๋ๆ
(คลอดลูกปลอดภัย)
นี่ มาซากิ
ตั้งชื่อลูก
ว่าอาคาเนะดีมั้ย
อาคาแปลว่าสีแดง วันนั้นป๊าเห็นท้องฟ้าสีแดงเลยนึกถึงชื่อนี้
สีแดงยังขับไล่โชคร้าย และสื่อถึงชีวิตที่ยืนยาวด้วย
นั่นแหละความหมายของชื่อ
ป๊าคิดมาเยอะเหมือนกันนะเนี่ย
โอ๊ย
หยิกหนูทำไม
ป๊าก็ต้องคิดสิ
ไม่มีพ่อแม่คนไหนตั้งชื่อลูกแบบขอไปทีหรอก
เมียจ๋า
เอาชื่อที่หลวงพ่อให้มา มาตั้งให้ลูกทั้งหมดเลยเถอะ
หมดเลยเหรอ
มันจะไม่ยาวไปเหรอคุณ
ยาวอะไรล่ะ
ขืนเลือกชื่อเดียวแล้วลูกตายขึ้นมาก็แย่สิ
เดี๋ยวเราก็มานั่งเสียดายว่า โธ่ รู้งี้น่าจะเลือกอีกชื่อนึง
ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองจึงเอาชื่อที่หลวงพ่อให้มา
มาตั้งให้ลูกทั้งหมด
แต่พอลูกชื่อยาวขนาดนี้ จะกล่อมทีก็ลำบาก
แม่ แม่
โอ๋ ไม่ร้องนะจ๊ะ
ไหน มองแม่ซิ
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ
อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง
ชูรินกังโนะกุรินได
กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะปงโปโกะปิโนะ
โชคิวเมโนะโชสุเกะจัง
อยู่ไหนน้า จ๊ะเอ๋
อ้าว
ลูกคลานไปโน่นแล้ว
ทำไมกันนะ
ยิ่งฟังก็ยิ่งมองเห็นโลกของตัวละครชัดขึ้น
แต่ตัวตนของนักแสดงกลับยิ่งเลือนหายไปจากเวที
เข้ามาสิ เข้ามา
ยายได้ยินมาน่ะจ้ะ
ว่าตั้งชื่อลูกได้แล้ว
แบบนี้คือเก่งมั้ยนะ
ยัยนักพากย์น่ะเก่ง
ทำให้คนดูร้องไห้ได้อย่างที่ตั้งใจ
แต่เราไม่รู้เลยว่ายัยนี่ตั้งใจจะทำอะไร
ถ้างั้นแปลว่าไม่เก่งเหรอ
ตอนเรียกชื่อ ยายจะอ่านอันนี้
ถ้าอ่านผิดก็บอกนะจ๊ะ
เล่นเป็นธรรมชาติจนลืมคิด เรื่องเก่งหรือไม่เก่งไปเลยต่างหาก
โกะโคโนะซุริคิเรสุ
ทั้งที่เราเรียกเสียงฮาได้มากกว่า เหนือชั้นกว่าแท้ๆ
อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
มีคนบอกว่าถ้าคนดูโฟกัสไปที่ความเก่ง แปลว่ายังไม่เก่งจริง
แต่ตอนนี้คนดูสนใจกับโลกในเนื้อเรื่อง
ไม่อาจสัมผัสได้ว่ามีนักแสดงเลย
เวลาเราดูการแสดงของปรมาจารย์
บางทีก็ได้สัมผัสภาพลวงตาแบบนั้นบ้าง
แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้ลิ้มรสความรู้สึกนี้ ในการแข่งถ้วยคาราคุ
โชคิวเมโนะโชสุเกะ
ขอให้ไปสู่สุคตินะจ๊ะ
ลูกฉันยังไม่ตายนะยาย
นึกว่าอาคาเนะจะเสียเปรียบซะอีก
คนดูเกือบทุกคนแสดงเรื่องจุเกมุได้
ฟังจนชินหู
จะทำให้คนดูประเภทนี้หัวเราะได้ ไม่ใช่ง่ายๆ
แต่เพราะคนดูคุ้นเคยอยู่แล้วนี่แหละ เลยจินตนาการเรื่องราวได้ง่าย
ใช่
จะแสดงจุเกมุยังไงก็แล้วแต่เลย
ไปบอกอาคาเนะสิว่าแสดงอย่างที่อยากแสดงเลย
ได้ครับ
แล้วก็…
ผมอยากถามอีกเรื่อง
ทำไมเลือกเรื่องจุเกมุน่ะเหรอ
อาคาเนะมีพรสวรรค์
ไม่ว่าฉันจะสอนอะไร
เธอก็ทำได้ทันที เป็นมาแต่เด็กแล้ว
แต่ว่า
พอเก่งเกินก็เลยมองข้ามบางอย่างไป
อาคาเนะไม่ได้เข้าถึงอารมณ์ ของตัวละครอย่างแท้จริง
เพราะต่อให้ไม่ได้เข้าใจตัวละครอะไรมากมาย
ก็ยังเก่งพอจะเล่นให้ออกมาดีได้
แต่นั่นก็เป็นแค่ฉากหน้า
ที่ข้างในกลวงเปล่า
แบบนั้นเข้าถึงใจคนดูไม่ได้หรอก
ตอนนั้นฮาจิโกโร่คิดอะไรอยู่
คุมาโกโร่ล่ะ
หลวงพ่อล่ะ
ผู้เฒ่าล่ะ
เราต้องคิดเสมือนว่าเราเป็นตัวละครนั้น
ทัศนะนี่แหละที่ฉันอยากให้อาคาเนะได้เรียนรู้
จุเกมุเป็นเรื่องที่เรียบง่าย จนไม่มีพื้นที่ให้เติมแต่งหรือดัดแปลงอะไรเลย
เหมาะจะใช้เรียนรู้
ทัศนะของตัวละครได้ดีเลยใช่มั้ยล่ะ
อาจารย์ไม่บอกเขาไปล่ะครับ
มันจะก้าวก่ายมากไปนะสิ
เราต้องคิดกลั่นกรอง
จนหาคำตอบได้เอง ถึงจะมีความหมาย
อีกอย่าง เมล็ดที่หว่านไว้เริ่มผลิหน่อแล้ว
- ไม่ช้าก็เร็ว มันจะออกดอกออกผลแน่ - ป้าฮะ ต้องไปโรงเรียนแล้ว
มารับแล้วฮะ
จุเกมุ จุเกมุ โกะโคโนะสุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง
ชูรินกังโนะกุรินได
กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะปงโปโกะปิโนะ โชคิวเมโนะโชสุเกะอยู่มั้ยฮะ
อุตส่าห์มารับ โทษทีนะจ๊ะ
แต่จุเกมุจุเกมุ…
ความเร่าร้อนของงานแข่งถ้วยคาราคุ ปีก่อนๆ หายไปไหนซะแล้วล่ะ
เวทีเปลี่ยนจากสถานที่ประชันฝีมือ
กลายเป็นเวทีฟังเรื่องเล่าเพลินๆ ไปซะแล้ว
ไม่สิ ต้องบอกว่าเด็กคนนี้เป็นคนเปลี่ยนมากกว่า
แต่แบบนี้ชักไม่ดีแฮะ
ถ้าแค่เก่งเฉยๆ คงไม่มีปัญหาอะไร
แต่จังหวะการพูด การเว้นช่วงแบบนี้
ไม่ผิดแน่
อาจารย์ของเด็กคนนี้
คืออาราคาวะ ชิงุมะแน่นอน
โชคิวเมโนะโชสุเกะ
เอ้า ตื่นได้แล้ว
แต่ไม่เข้าใจเลยแฮะ
นับแต่เหตุไล่ศิษย์ออกจากสำนัก
ได้ยินว่าอาจารย์ชิงุมะไม่รับลูกศิษย์เพิ่มเลยนี่นา
แถมฝีมือยังดูเชี่ยวชาญ ผิดกับอายุที่ยังน้อย
(โอซากิ อาคาเนะ จุเกมุ)
อาจารย์ชิงุมะ คิดจะทำอะไรกันแน่
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ
ป้า ขอขัดก่อนนะ เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย
ยิ่งพยายามแสดง ยิ่งใส่อารมณ์เท่าไหร่
ตัวตนนักแสดงยิ่งโดดเด่นขึ้น
แต่หากพยายามคิดและทำความเข้าใจ ทัศนะของตัวละคร
กลับไม่ต้องพึ่งทักษะการแสดงที่เหนือชั้น
ยิ่งสวมบทบาทเป็นตัวละครนั้นๆ ได้อย่างเป็นธรรมชาติ
จนตัวตนของนักแสดง
เลือนหายไปแบบเนียนๆ จนแทบไม่รู้สึก
ถ้าอาจารย์บอกเรื่องทัศนะ กับอาคาเนะตั้งแต่แรก…
เดี๋ยวหนูรีบไปฝึกเรื่องนี้เลย
อาคาเนะคงได้แต่วนอยู่กับที่
แต่เพราะเธอเป็นคนมุ่งมั่นแบบนี้แหละ
เราถึงได้อยากเอาใจช่วย
ถ้ามองในแง่นี้
เราก็เป็นคนหนึ่ง ที่หลงมนตร์เสน่ห์ของเธอเข้าให้แล้วสินะ
คุณป้าฮะ
เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
คุณป้า
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ
อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง ชูรินกังโนะกุรินได
กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะปงโปโกะปิโนะ โชคิวเมโนะโชสุเกะเขา…
มีอะไรเหรอ
แป๊บนะฮะ
จุเกมุจุเกมุ… โอ๊ยช่างมันเถอะ
เขาตกลงไปในแม่น้ำฮะ
คุณ
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึอุงเกียวมัทสึ ฟุไรมัทสึคูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง ชูรินกังโนะ…
อ้อ มันไปฟาดหัวกินจังอีกแล้วสิ
ไม่ใช่ ลูกตกลงไปในแม่น้ำ
ว่าไงนะ
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง ชูรินกังโนะกุรินได
กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะปงโปโกะปิโนะ โชคิวเมโนะโชสุเกะ
ตกแม่น้ำเรอะ
หลบไป บอกให้หลบไป
คุณ หรือว่าลูกเราจะ…
พูดบ้าๆ
ห้ามพูดจาไม่เป็นมงคลนะ ลูกเราไม่มีทาง…
ขอให้ปลอดภัยนะลูก
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ
อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง
ชูรินกังโนะกุรินได กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะ
ปงโปโกะปิโนะโชคิวเมโนะโชสุเกะ
หาไม่เจอเลย
โดนกระแสน้ำพัดไปแล้วแน่เลย
ไม่จริงน่า
ไม่มีทาง
นี่
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง ชูรินกังโนะกุรินได
กุรินไดโนะปงโปโกะนะโนะปงโปโกะปิโนะ โชคิวเมโนะโชสุเกะ
ขอร้องละ ตอบพ่อหน่อยลูก
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
อะไรฮะ
เอ๊ะ
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
อ้าว
มาได้ไง
ถามได้
ก็ไม่มีใครมาช่วยสักทีจนขึ้นมาจากน้ำเองไงฮะ
และนี่ก็คือเรื่องจุเกมุที่ทุกคนรู้จักกันดีค่ะ
(อาคาเนะ)
(เด็กม.ปลายอัจฉริยะปริศนา)
เวรละ
เราต้องหาข่าวไปเขียน แต่ดันฟังเฉยๆ แบบปล่อยจอยซะงั้น
รุ่นพี่คะ
ราคุโกะเนี่ยเท่เนอะ
เพิ่งรู้เหรอ
ต้องรู้อยู่แล้วสิคะ
แค่เหมือนโดนย้ำชัดๆ อีกครั้ง
โอ้โห ขอบคุณมากเลยครับ
คุณอาคาเนะกับเรื่องจุเกมุ
เรามาถามความเห็นอาจารย์อิชโชกันดีกว่า
ดูแล้วเป็นยังไงบ้างครับ
เธอ…
รู้ใช่มั้ยว่าไม่ควรมาอยู่ที่นี่
ค่ะ
รู้ก็ดี
เมื่อกี้อะไรน่ะ
หมายความว่าไง
เอ๊ะ ยังไงนะ
แข่งชิงถ้วยคาราคุปีนี้สนุกเป็นบ้า
เดาถูกมั้ยว่าใครจะชนะ
จะว่าผิดคาดก็ผิดคาด
แต่ก็เข้าใจได้อยู่
เห็นมั้ยว่าไม่มีใครค้านผลสักคน
ใช่มะ
มีแต่คอมเมนต์ของอาจารย์อิชโชนี่แหละ
ที่ไม่เข้าใจว่าแปลว่าอะไร
เชิญด้านนี้เลยค่ะ
ผู้ชนะกับอาจารย์อิชโชจะมีเวลาพูดคุยกัน
เป็นเวลา 15 นาที
โธ่เว้ย
ฉันเข้าใจความรู้สึกนะ
แต่ใจเย็นหน่อยเถอะ
ได้ที่สองก็เก่งมากแล้ว
ที่สองคู่กับยัยนักพากย์นั่นอะนะ
อีกอย่างนายก็ได้ยินไม่ใช่เหรอ คำตัดสินนั่น
ผู้เข้าแข่งปีนี้เลเวลสูงมาก
กรรมการหนักใจกันพอสมควรเลยครับ
แต่คาราชิคุงออกแนวฉากตลก
ส่วนคุณฮิคารุออกแนวละครเวทีเดี่ยวมากกว่า
ในขณะที่คุณอาคาเนะ แสดงราคุโกะแบบบริสุทธิ์แท้ๆ
ผมต้องขอชื่นชมคุณอาคาเนะ ในฐานะนักแสดงราคุโกะจริงๆ
พอโดนบอกว่าเหมือนแสดงฉากตลก แล้วมันน่าหงุดหงิดเนอะ
ไม่ใช่เรื่องนั้นเฟ้ย
อ้าว
หลังจุเกมุจังแสดงจบ
จำได้มั้ยว่าอาราคาวะ อิชโชพูดอะไร
เธอรู้ใช่มั้ยว่าไม่ควรมาอยู่ที่นี่
เขาหมายความว่า "มือโปรไม่ควร มารบกวนการแข่งของมือสมัครเล่น"
สุดท้ายทั้งฉันทั้งยัยนักพากย์ ก็เป็นแค่มือสมัครเล่นเท่านั้น
- เชิญห้องนี้เลยค่ะ - เราไม่ใช่คู่แข่งของยัยนั่นด้วยซ้ำ
(ห้องประชุม)
ใช้สมุดจดโน้ตมั้ยคะ
เวลาเจออาจารย์อิชโชอาจจะเกร็ง จดคำถามเตรียมไว้น่าจะดีกว่า
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันมีคำถามแค่ข้อเดียว
อ้อ โอเคค่ะ
เชิญนั่งด้านนี้เลยค่ะ
ทำไมบรรยากาศมันตึงเครียดจัง
นึกว่าจะนั่งคุยกันแบบชิลๆ กว่านี้ซะอีก
ถ้างั้น เราจะเริ่มการสนทนากันเลยนะคะ
คุณอาคาเนะ มีอะไรอยากถาม อาจารย์อิชโชมั้ยคะ
เมื่อหกปีก่อน
ในงานสอบเลื่อนขั้นชินอุจิ ที่มีลูกศิษย์ของอาราคาวะ ชิงุมะเข้าร่วม
ทำไมคุณถึงไล่อาราคาวะ ชินตะออกจากสำนักคะ
เรื่องเล่าสั้นๆ ของอาคาเนะ
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ ยาบุระโคจิโนะบุระโคจิ
ไปโปะไปโปะไปโปะโนะชูรินกัง ชูรินกังโนะกุรินได
โทษนะ เมื่อกี้เธอพูดผิดน่ะ
ไม่ใช่ โกะโคโนะซุริคิเรสุ ต้องเป็น โกะโคโนะซุริคิเระ
แล้วก็ไม่ใช่ อุงเกียวมัทสึ ต้องเป็น อุงไรมัทสึ
อ๋อ ไม่เป็นไรๆ แบบไหนก็ได้
อาจารย์จะถ่ายทอดราคุโกะ ให้ลูกศิษย์ผ่านทางวาจา
เพราะงั้นเวอร์ชันของแต่ละคน แต่ละสำนัก อาจจะแตกต่างกันนิดหน่อย
เมื่อกี้เป็นเวอร์ชันที่อาจารย์ฉันสอนให้
อ๋อ งั้นเองเหรอ
ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ
เอาล่ะ ฝึกต่อๆ
จุเกมุจุเกมุโกะโคโนะซุริคิเรสุ
ไคจาริซุยเกียวโนะซุยเกียวมัทสึ อุงเกียวมัทสึฟุไรมัทสึ
คูเนรุโทโคโระนิสุมุโทโคโระ
นี่ เธอพูดผิดนะ
ก็บอกว่าไม่ผิดไงเล่า
(*ต้องอธิบายเหมือนเดิมอีกรอบ)
คำบรรยายโดย อาภากร รุจีรไพบูลย์