หา
ถามอะไรออกมาเนี่ย
นักแสดงทุกคนที่เล่นวันนี้
จะโดนไล่ออกจากสำนักครับ
หกปีที่ผ่านมา อาจารย์อิชโช
ไม่เคยให้คำตอบอะไร เกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนั้นเลยนะ
ถ้าเป็นไปได้ ผมขอคุยกับเขาตามลำพังได้มั้ย
เอ๊ะ ได้ค่ะ
ขออภัยนักข่าวทุกท่านด้วยนะคะ
รบกวนให้พื้นที่กับทั้งสองคนด้วยค่ะ
(ห้องประชุม)
ขอตัวก่อนนะคะ
เอาละ
ชิงุมะสั่งให้มาถามเหรอ
ตกใจอะไรเล่า
คิดว่าฉันโง่ถึงขนาดมองไม่ออกเลยรึไง ว่าเธอเป็นลูกศิษย์ใคร
สมแล้วค่ะ
แต่อาจารย์ไม่เกี่ยวหรอก
ฉันถามเพราะอยากรู้เอง
แล้วทำไมถึงอยากรู้
เพราะป๊าของฉันคืออาราคาวะ ชินตะ
นักแสดงราคุโกะที่คุณไล่ออกจากสำนักไปไงล่ะ
งั้นรึ
ตอนนั้นเธออยู่ด้วยรึเปล่า
อยู่สิคะ
เธอดูการแสดงแล้วคิดว่าไงบ้าง
ยังต้องถามด้วยเหรอคะ
เสียงปรบมือบ่งบอกทุกอย่างแล้ว
นั่นคือการแสดงระดับชินอุจิไม่ผิดแน่
จริงเหรอ
เธอกล้าพูดออกมาจากใจเลยรึเปล่า
แต่ไอ้ผมก็เป็นแค่นักแสดงราคุโกะ
ทำได้แค่พูดพล่ามไปเรื่อย
อารัมภบทเล่นแข็งไปหน่อย
แต่ไม่เห็นแปลกเลย
การแสดงครั้งนั้นมีชีวิตเป็นเดิมพัน
อีกอย่าง เพราะแบบนั้นแหละฉันและคนดูทุกคน
ถึงรู้สึกอยากเอาใจช่วยป๊า
ป๊าถึงได้รับเสียงปรบมือดังสนั่นขนาดนั้นไง
งั้นขอถามนะ
ระดับชินอุจิต้องให้คนดูคอยเอาใจช่วยด้วยเหรอ
เกร็งจนคนดูรับรู้ได้
ทำให้คนดูรู้สึกสงสาร
แถมยังต้องคอยเอาใจช่วยอีก
นี่หรือคือการแสดงของผู้มีฝีมือเป็นเลิศ
ไม่ใช่แค่ราคุโกะ ศิลปะการแสดงอื่นๆ อย่างดนตรีก็เหมือนกัน
เสียงเชียร์ต้องมาหลังการแสดง
หากต้องให้คนดูเชียร์ก่อน แปลว่ายังอ่อนหัด
ชินอุจิคือนักแสดงราคุโกะตำแหน่งสูงสุด ผู้เป็นเลิศด้านศาสตร์การแสดง
เธอคิดเหรอว่าคนที่ เผยความอ่อนแอบนเวทีแบบนั้น
เหมาะสมกับตำแหน่งนี้
ฉันน่ะ
เป็นห่วงเหลือเกิน
ยุคสมัยที่ราคุโกะเคยครองสื่อได้ มันเป็นอดีตไปแล้ว
คนที่รู้จักนักแสดงราคุโกะเกินสิบคนขึ้นไป จะมีสักกี่คนกัน
คนที่เคยดูราคุโกะจริงๆ ยิ่งน้อยลงไปอีก
(ประเภทความบันเทิง)
สมัยนี้มีความบันเทิง หลากหลายรูปแบบให้เลือกเสพ
การจะดึงคนให้หันมาสนใจ ศิลปะการแสดงชนิดหนึ่งได้
ต้องใช้ความพยายามกว่าสมัยก่อนมาก
หากเราต้องการเผยแพร่วัฒนธรรมราคุโกะ ให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น
เธอคิดว่าสิ่งที่นักแสดงราคุโกะต้องมีคืออะไร
สิ่งที่ต้องมีเหรอ
สุดยอด
เหมือนใช้เวทมนตร์เลย
ฝีมือการแสดงที่ดึงคนดูได้
ถูกต้อง
การแสดงที่มีพลัง ผ่านการขัดเกลามาอย่างดี
จะทำให้คนดูประทับใจ ตื่นเต้น และคลั่งไคล้ได้
ในทางกลับกัน หากเรายอมให้ นักแสดงที่ฝีมือไม่ถึงอยู่ในวงการ
คุณภาพการแสดงจะตก และวัฒนธรรมจะเสื่อมถอย
ดังนั้น สิ่งที่ชินอุจิแห่งสำนักอาราคาวะต้องมี
คือฝีมือการแสดงที่ทรงพลัง ชนิดที่ตรึงคนดูเอาไว้ได้
คนที่ไม่แม้แต่จะเชื่อมั่นในฝีมือตัวเอง ไม่มีทางขึ้นมาถึงจุดนี้หรอก
พูดซะใหญ่โตเชียวนะคะ
แหงสิ
นักแสดงราคุโกะไม่ใช่แค่ผู้ให้ความบันเทิง แต่เป็นผู้สืบทอดวัฒนธรรมด้วย
เราต้องอนุรักษ์ศิลปะที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ
นำมาพัฒนา
และส่งต่อให้คนรุ่นถัดไป
นั่นแหละคือหน้าที่ของนักแสดงราคุโกะยุคปัจจุบัน
สำนักอาราคาวะไม่ต้องการ คนที่ทำให้ราคุโกะถดถอยหรอก
เหตุผลคือแบบนี้เองเหรอ
อย่างโหดเลย
โหดแต่ก็เข้าใจได้
เข้มงวดเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรม
นี่สินะเกียรติภูมิของมือหนึ่งแห่งวงการ
แต่ยังไงก็เถอะ น่ากลัวชะมัด
ถึงจะทำไปเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมก็เถอะ
แต่ถึงขนาดไล่ลูกศิษย์ ออกจากสำนักตัวเองได้อย่างเลือดเย็น
เขาคืออสูรผู้มีชีวิตอยู่เพื่อศิลปะโดยแท้
งั้นเหรอคะ
ค่อยยังชั่ว
คุณทำไปเพราะมีเหตุผล มีหลักการที่ยึดมั่น
ไม่ได้ทำไปตามอารมณ์หรือทำเพื่อสร้างกระแส
ไม่ใช่เหตุผลไร้สาระพวกนั้น
งั้นรึ
แต่สิ่งที่โล่งใจที่สุด
คือแม้กระทั่งตอนนี้
ฉันก็ยังเชื่อมั่นในการแสดงของป๊า
ฉันจะทำให้คุณยอมรับให้ได้
ด้วยการแสดงที่คุณเคยขับไสไล่ส่งนี่แหละ
ขอบคุณมากค่ะ
ไปก่อนนะคะ
ฉันเองก็โล่งใจเหมือนกัน
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ
ทีนี้ก็รู้แล้วว่าคู่แข่งเราคือใคร
เราต้องเหนือกว่าเธอให้ได้ในทุกๆ ด้าน
นั่นคือเงื่อนไขที่เราต้องทำให้ได้ เพื่อเป็นดาวเด่นในการแข่งครั้งนี้
คู่แข่งบ้าอะไรล่ะ
ฝีมือคนละชั้นกันเลย
ว่าไง
เธอเป็นพวกไม่อยากยอมแพ้สินะ
ดีเลยนี่
อาจารย์อาราคาวะ อิคเคน
พอจะมีเวลาคุยกันหน่อยมั้ย
นี่ โชเฮ
นักแสดงราคุโกะสายดั้งเดิมที่ดังๆ มีใครบ้าง
นอกจากอาราคาวะ อิชโช
เอ…
มีหลายคนนะ แต่ที่เด่นๆ คงเป็น
เทพพิทักษ์สัจจา อาจารย์ซันเมย์เทย์ เอ็นโซละมั้ง
ทำไมเหรอ
จะไปไหน คาราชิ
คุณมาแอบฟังแบบนี้ได้ยังไง
ขอโทษครับ
ต้องพูดแบบระวังทุกคำเนี่ย เหนื่อยแทบตาย
เหนื่อยแย่เลยนะครับ
ไคเซ
ทำไมไม่บอกฉันเรื่องแม่หนูนั่น
อย่างนายน่าจะมองออกอยู่แล้วนะ ว่าใครเป็นลูกศิษย์ใคร
ผมว่าไม่บอก อาจารย์น่าจะเซอร์ไพรซ์กว่า
คิดอะไรไม่เข้าเรื่อง
ไม่ว่าเป็นใครมาจากไหน
ฉันก็สนแค่การแสดงเท่านั้น
แม้แต่นายเองก็ด้วย
วันนี้ฉันแพ้ก็จริง แต่อีกไม่นานตามทันแน่
คอยดูให้ดีละกัน
ผมทราบดีครับ
แต่ยังไงก็เถอะ
ไอ้หมอนั่น
ยังไล่ตามภาพมายา
"ราคุโกะสไตล์ชิงุมะ" อยู่อีกรึเนี่ย
ฝีมือแม่หนูนั่นจะดีพอรึเปล่านะ
แข่งชนะแต่หน้าตาไม่สดชื่นเลย
เราไม่กล้าถามว่าไปคุยอะไรกับอาจารย์อิชโชมา
แต่คงโดนพูดอะไรแรงๆ ใส่แน่นอน
อุตส่าห์เรียกเสียงปรบมือได้ขนาดนั้น
วงการราคุโกะเนี่ยโหดจัง
เอ่อ…
เข้าใจนะว่าอยากมาบ้านอาจารย์เพื่อรายงานผล
แต่ทำไมฉันต้องมาด้วยล่ะ
อาจารย์บอกว่าอยากเจอคุณน่ะครับ
เอ๊ะ อาจารย์อยากเจอฉันเหรอ
อาจารย์ไม่อยู่หรอก
ออกไปทำงานน่ะ
แต่อีกสักพักน่าจะกลับแล้วละ
ใครเหรอคะ
ลูกศิษย์อาจารย์ชิงุมะที่อยู่มานานที่สุด
เป็นศิษย์พี่ของผม
ของพี่โคงุมะ และพี่เคียวจิด้วย
พี่อาราคาวะ ไมเครุ
ฉันรู้นะ
เธอไปแข่งระดับนักเรียนมาใช่มั้ย
น้อยใจนะเนี่ย
ไม่เห็นบอกกันสักคำ
- ขอโทษค่ะ - ไม่ต้องขอโทษ
มีอย่างอื่นที่เราต้องทำก่อนไม่ใช่เหรอ
เอ๊ะ ทำอะไรเหรอคะ
ชนแก้ว
ยินดีด้วยที่ได้แชมป์ถ้วยคาราคุ
เอ่อ
เนี่ยเหรอสิ่งที่ต้องทำ
แหงสิ
ถึงจะเป็นแข่งระดับนักเรียน แต่เธอชนะด้วยเรื่องจุเกมุเชียวนะ
แถมกรรมการยังเป็น อาจารย์อิชโชกับอาจารย์อิคเคน
เงื่อนไขโหดขนาดนี้ยังชนะได้ เก่งมาก
แบบนี้จะไม่ฉลองได้ไงเนอะ
แต่พี่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนี่นา
แหม เหล้าวันนี้อร่อย กว่าวันอื่นๆ เยอะเลยนะเนี่ย
ไม่ต้องคิดมากหรอก พี่เขาแค่หาเรื่องดื่มเหล้าแหละ
อย่างนี้เอง
เดี๋ยวเถอะ แบร์จัง
อย่าใส่ร้ายกันสิ
แบร์จังเหรอ
ใช่แล้ว โคงุมะแปลว่าหมีน้อย เลยเป็นแบร์จังไง
น่ารักใช่ม้า
เอ๊ะ น่ารักอะ
พี่ ผมบอกแล้วไงว่าห้ามเรียกชื่อนี้
หรือจะเอาชื่องุมะงุมะ
แต่ชื่อนี้ออกเสียงยากอะ
เรียกชื่อเดิมก็จบแล้วมั้ย
เอ่อ ฉันมารบกวนทุกคนรึเปล่าคะ
ไม่เลยครับ ไม่เลย
ตายจริง ผมเป็นฝ่ายชวนคุณมา แต่กลับทำตัวเสียมารยาทซะนี่
คุณไม่ได้รบกวนพวกเราเลยแม้แต่นิดครับ
ผมมีความสุขจะตายที่ได้อยู่ใกล้ๆ คนสวยอย่างคุณ
เอิ่ม
พี่ เขาเป็นอาจารย์นะ ทำอะไรเนี่ย
ไม่ว่าผู้หญิงอาชีพไหนก็มีสิทธิ์ตกหลุมรักฉันทั้งนั้น
ใช่มั้ยคร้าบ
หน้าตาไม่สดชื่นเลยนะ
พี่เคียวจิ
เห็นว่าแข่งชนะใช่มั้ย
ยินดีด้วย
เอ้า
เจ้าของร้านอุมิฝากมาแสดงความยินดี
(ยินดีด้วยที่แข่งชนะ)
มิคุจัง
ฉันไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น
เธออาจไม่มีอารมณ์จะฉลอง
แต่คนรอบตัวกำลังยินดีกับความสำเร็จของเธอ
ไม่มีเรื่องไหนน่าดีใจไปกว่านั้นแล้ว
ตอนนี้ลืมเรื่องเครียดไปก่อนก็ได้
ขอบคุณนะพี่
เชิญครับ พี่เคียวจิ
อื้ม
ขอบคุณนะ คอกำลังแห้งพอดี
อ้าวพี่
เอาอะไรให้พี่เขาดื่มน่ะ
เอ๊ะ ทำไมล่ะ
พี่เคียวจิชอบดื่มเหล้ารสส้มไม่ใช่เหรอ
พี่เขาดื่มเหล้าไม่ได้
หา ใช่เหรอ
ฉันพลาดไปได้ไงเนี่ย
ฟีลงานฉลองมันยังไม่พอ
พี่โอเคมั้ยคะ
เวลาแบบนี้ต้องเต้นคัปโปเร
ทุกคนมาเต้นคัปโปเรกัน
ไหงพี่เป็นงี้
เอาเหล้าให้เขากินใช่มั้ย
- คัปโปเร คัปโปเร - เคียวจิเป็นพวกเมาแล้วเรื้อนนะ
- จริงปะ - จริงปะ
- อาคาเนะ ดูซะ - ดีเลยเคียวจิน เดี๋ยวฉันดีดชามิเซ็นให้ฟัง
อาคาเนะ อาคาเนะ
นี่เรียกว่าคัปโปเร เป็นระบำเอาไว้แสดงตอนเล่นราคุโกะ
- เดี๋ยวสิ พี่เคียวจิ - เอาเลยนะ คัปโปเร
อาจารย์
ดูเข้าสิ
สภาพนี่มันอะไรกัน
จะเต้นก็ตั้งใจเต้นให้จริงจังหน่อยสิวะ
อย่ามาเต้นครึ่งๆ กลางๆ ได้มั้ย
ปัญหาอยู่ตรงนั้นเหรอ
ถูกแล้ว
เราเป็นผู้ให้ความบันเทิง จะสนุกเองหรือทำให้คนอื่นสนุกก็ต้องเต็มที่ทั้งคู่
อาคาเนรุเล่นดนตรีหรือเต้นเป็นมั้ย
อาคาเนรุเหรอ
ไม่เป็นเลยค่ะ
ร้องเพลง เต้นรำ
ดนตรี กายกรรม
ถ้าเราแสดงได้หลากหลาย เราจะทำอะไรได้มากขึ้น
ไม่ใช่ว่าฝึกเล่าเรื่องอย่างเดียวแล้วจะเก่งได้นะ
ราคุโกะไม่ง่ายขนาดนั้น
หลังจากนี้ มีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ
ค่ะ
มาเต้นให้สุดแรงกันเถอะ อาคาเนะ
ได้ค่ะ
เฮ้
ฮุยเลฮุย
ฮุยฮุย
บนผืนน้ำสีดำทะมึน
เห็นใบเรือสีขาว
สวยเด่น
เอ้า ฮุยเลฮุยเล
แล่นมาจากแคว้นคิอิ
ฮุยเล ฮุยเล
ฮุยเล เฮ เฮ เฮ
เต้นตามฉันให้ดี
ค่ะ
เรือขนส้ม
วงการราคุโกะนี่โหดจริงๆ
เรือขนส้มมาแล้ว
สวยเด่น
เอ้า ฮุยเล ฮุยเล
แล่นมาจากแคว้นคิอิ
แต่เพราะแบบนี้สินะ
ฮุยเล ฮุยเล
ฮุยเล เฮ เฮ เฮ
เลยทำให้มีด้านที่แสนวิเศษด้วย
เรือขนส้มมาแล้ว
เอ้า คัปโปเร คัปโปเร
เฮ้
เหตุการณ์ไล่คนออกจากสำนักเมื่อหกปีก่อน
คือกระสุนเตือนภัยที่อาราคาวะ อิชโช ลั่นใส่วงการราคุโกะในตอนนี้
เด็กหญิงผู้เดินตามรอยเท้าพ่อ ซึ่งโดนไล่ออกจากสำนักเมื่อตอนนั้น
เดบิวท์อย่างสวยงาม ด้วยการคว้าแชมป์ถ้วยคาราคุ
แต่เราไม่ควรเอาเรื่องที่แอบฟัง ไปเขียนเป็นข่าวสินะ
ถึงงั้นก็เถอะ…
เอาให้พีคกว่านี้ยิ่งดี
ถ้าเป็นไปได้ มีนักแสดงราคุโกะหน้าใหม่ ดาวรุ่งพุ่งแรงโผล่มาด้วยยิ่งดี
เราจะปั่นกระแสให้ได้มากที่สุด ในฐานะคนนอกวงการละกัน
พี่
ฉันต้องเป็นรุ่นพี่ตัวอย่าง
แสดงกึ๋นของศิษย์พี่ให้น้องเห็น
อื้อ จริงด้วยเนอะ
- อาคาเนะต้อง… - พี่ ระวังด้วย
เดินระวังหน่อย
- แกแหละระวังปาก ไอ้บ้า - ใครไอ้บ้านะ
- เมาปลิ้นเลย - นั่นสิ
อาจารย์คะ
อ้าว ยังไม่กลับเหรอ
ชนะถ้วยคาราคุได้แล้วใช่มั้ย
เก่งมาก
หนูถามอาราคาวะ อิชโชแล้ว
ว่าทำไมไล่ป๊าออกจากสำนัก
อย่างนั้นรึ
อาคาเนะ
มานั่งนี่ซิ
มาคุยกันหน่อย
ค่ะ
จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ
อาจารย์รู้อยู่แล้วเหรอคะว่าทำไมป๊าโดนไล่ออก
ไม่รู้หรอก
แต่ว่า…
เขาคงตัดสินจากราคุโกะนั่นแหละ
เขาเป็นแบบนั้นมานานแล้ว
หัวแข็ง เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนคนรอบข้าง
แต่ถึงอย่างนั้น
เรื่องราคุโกะ เขาตรงไปตรงมาเสมอ
แต่ก็นะ
ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นยังไง
ฉันก็ยอมรับเรื่องไล่ออกไม่ได้อยู่ดี
เธอเองก็คงรู้
ตามปกติแล้ว ถ้าโดนอาจารย์ไล่ออกจากสำนัก นักแสดงจะต้องลาวงการ
แต่ว่า
(ไล่ออก)
นักแสดงที่โดนไล่ออก แล้วสำนักอื่นยอมรับเป็นลูกศิษย์
เลยได้เป็นนักแสดงต่อก็มีเหมือนกัน
ถึงจะไม่ควรทำก็เถอะ
(อาราคาวะ)
อันที่จริง คนที่โดนไล่ออกวันนั้น
บางคนก็ไปเข้าสำนักอื่นจนได้เป็นชินอุจิ
แปลว่าป๊าก็…
ใช่ เขาสามารถเลือกเป็นนักแสดงราคุโกะต่อได้
แต่ชินตะบอกว่า…
เรื่องไล่ออกคงยกเลิกไม่ได้
แต่อย่างชินตะ ต้องมีอาจารย์คนอื่น ยอมรับเป็นลูกศิษย์แน่นอน
ไม่ต้องออกจากวงการ ก็ไปเป็นนักแสดงสำนักอื่นต่อได้
อย่าพูดอะไรเศร้าๆ สิครับ
การได้ฝากตัวเป็นศิษย์
ก็เหมือนผูกสัมพันธ์เป็นพ่อลูกกับอาจารย์ไปแล้ว
สำหรับผม การได้เป็นนักแสดงราคุโกะ
ไม่สำคัญเท่าได้เป็นศิษย์อาจารย์ชิงุมะหรอกครับ
ขออภัยครับที่ผมเป็นศิษย์ที่ไม่ได้เรื่อง
หนูไม่เข้าใจ
หนูอยากให้ป๊าเล่นราคุโกะต่อ
ถึงต้องย้ายสำนักก็ไม่เห็นเป็นไร
หนูคงพูดอย่างนั้นแหละ ถ้ายังไม่ได้ฝากตัวเป็นศิษย์อาจารย์
แต่ตอนนี้
หนูพอจะเข้าใจความรู้สึกของป๊าแล้ว
ดีแล้วค่ะที่เพิ่งรู้ตอนนี้
อีกอย่าง แบบนี้ก็สมเป็นป๊าดี
(ทำให้อาจารย์ภูมิใจ)
หนูรู้ว่าป๊ารักและเคารพอาจารย์มาก
ป๊าเคยบอกว่า
"ป๊าจะสืบทอดราคุโกะสไตล์ชิงุมะเอง"
ที่บ้านก็มีหนังสือที่เขียนถึงอาจารย์เต็มไปหมด
(อาราคาวะ ชิงุมะ)
เห็นแล้วรู้เลยว่าป๊าเคารพงานของอาจารย์มาก
หนูเข้าใจดี
และเพราะเข้าใจนี่แหละ ความรู้สึกเลยยิ่งแรงกล้าขึ้น
อาจารย์คะ
จากนี้ไปก็ช่วยชี้แนะ
และเคี่ยวเข็ญหนูด้วยนะคะ
ยังอีกยาวไกลนะกว่าจะไปถึงชินอุจิ
ไม่เป็นไรค่ะ
หนูพร้อมอยู่แล้ว
เรื่องเล่าสั้นๆ ของอาคาเนะ
พี่ไมเครุเล่นชามิเซ็นเป็นใช่มั้ยคะ
ฉันก็ควรหัดไว้เหมือนกันใช่มั้ย
ไม่ใช่ว่าแสดงราคุโกะแล้วต้องเล่นให้เป็นนะ มันคือศิลปะการร้องรำทำเพลงนั่นแหละ
ถ้ามีทักษะร้องเพลง เต้นรำ เล่นดนตรีติดตัวไว้ ขอบเขตการแสดงของเราก็จะกว้างขึ้น
- ค่ะ - อย่างเช่นในเรื่อง "ร้านรับฝึก"
มีตัวละครที่เป็นอาจารย์สอนร้องเพลง
ถ้าร้องเพลงไม่เป็นก็แสดงไม่ได้
อ้อ เรื่องนั้นเคยดูค่ะ พี่ไคเซเป็นคนแสดง
ต่อให้ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องโดยตรง
ศิลปะพวกนี้ก็ช่วยให้เราเข้าใจ มุมมองของคนสมัยนั้นได้
มุมมองเหรอคะ
พออารมณ์ดี คนสมัยนั้น จะร้องเพลงไม่ก็ร่ายบทกลอน
ถ้ามีเหล้าเข้าปากด้วยก็จะเต้นคัปโปเร
นี่แหละชีวิตประจำวันในโลกราคุโกะ
อย่างนี้เอง ดีล่ะ
ฉันจะหัดให้หมดทุกอย่างเลย
ต้องอย่างนี้สิ อาคาเนรุ
เพื่อฉลองให้เป้าหมายใหม่ของเธอ ฉันจะแสดงสกิลไม้เด็ดของฉันให้ดู
อิทส์ โชว์ไทม์
โอ้โห ต่อให้เลิกแสดงราคุโกะ ก็ไม่ต้องกลัวตกงานเลยนะเนี่ย
คำบรรยายโดย อาภากร รุจีรไพบูลย์