رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Amirali\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫تصنیفِ ویرانیِ شادمانه
‫بالاخره می‌تونیم شروع کنیم به غذا دادن ‫به تازه‌واردها.
‫دیگه نیازی نیست پودر سیاه تولید کنیم و ‫بفروشیم.
‫ثروت این عمارت برای تأمین ‫نیازهای همه‌مون کافیه.
‫رئیس هنوز برنگشته.
‫انگار «تون» و «ناتسوکی» برگشتن.
‫ظاهراً می‌خوان همه رو جمع کنن ‫و یه چیزی نشون بدن.
‫محشره! حتی یه خراش هم برنداشته!
‫یه نوع جادوی دفاعی.
‫نتونستیم «کیکوراگه» رو بگیریم،
‫اما جادوی «ناتسوکی» توی مبارزه ‫با خانواده‌ی «اِن» بیدار شد!
‫این چیزی که شبیه لباس محافظه، ‫شاید حتی جادو رو هم دفع کنه.
‫آره! دفعه بعد امتحانش می‌کنیم!
‫ولی اگه «ناتسوکی» می‌تونه از این جادوی ‫فوق‌العاده استفاده کنه،
‫دیگه لازم نیست عضو «چشم صلیبی ها» باشه.
‫با این جادو می‌تونه خیلی راحت ‫زندگی خوبی برای خودش بسازه.
‫حالا که گفتی، راست می‌گی.
‫هی، چشم چپت...
‫بعد از اینکه به عمارت برگشتیم ‫و دستم رو درمان کردیم،
‫منم روی این چشمم یه صلیب خالکوبی کردم!
‫بچه‌ها،
‫حتی حالا که می‌تونم از جادو استفاده کنم، ‫همیشه عضو «چشم صلیبی ها» می‌مونم!
‫ناتسوکی...
‫یا حداقل این چیزیه که خودم حس می‌کنم.
‫می‌تونم اینجا بمونم؟
‫معلومه که می‌تونی!
‫اگه به دردسر بیفتیم، ‫با اون جادو ازمون محافظت می‌کنی.
‫بچه‌ها...
‫از امروز تو رسماً عضو ‫«چشم صلیبی ها» هستی.
‫ساجی...
‫بچه‌ها، ممنونم!
‫آغاز
‫فکر نمی‌کردم یه روز تبدیل به مرد بشم ‫و دوباره برگردم اینجا.
‫خیلی خوش‌تیپ شدی، «نیکایدو».
‫تو هم خوب جیگری شدی
‫راستی، ‫این لباس‌ها خیلی سنگینن.
‫چون تمریناتت هنوز ادامه داره، ‫با جادو سنگینشون کردم.
‫تازه، جادویی که جنسیتت رو عوض می‌کنه ‫فقط چهار ساعت دوام داره.
‫بعدش به حالت اولت برمی‌گردی، ‫پس حواست باشه.
‫فهمیدم. چهار ساعت.
‫پس حدود ساعت نه.
‫یه بار این رو از یه شیطان شنیدم.
‫ظاهراً یه اتاقی ‫توی این عمارت هست
‫که فقط اشیاء قیمتی‌ای رو نگه می‌داره ‫که «اِن» از شیاطین هدیه گرفته.
‫چیزی یادت میاد؟
‫حالا که فکرش رو می‌کنم،
‫«اِن» یه بار من رو برد به یه اتاق عجیب ‫و مجبورم کرد به پز دادن‌هاش گوش بدم.
‫شاید همون اتاق باشه.
‫اگه درست یادم باشه،
‫یه جور شیئی ‫به عنوان در مخفی عمل می‌کرد.
‫بیا بگردیم پیداش کنیم.
‫این اتاق هم توسط یکی از افسرهای ‫خانواده «اِن» استفاده می‌شه؟
‫آره، این اتاق «نوی» هست.
‫خیلی خب، بریم سراغ اشیاء قیمتی.
‫پول نقد به اندازه کافی داریم.
‫ما دنبال سرنخی هستیم
‫که بقیه اعضای خانواده «اِن» ‫کجا قایم شدن، درسته؟
‫عکس‌های زیادی اینجا هست.
‫وقتی رئیس برگشت، ‫بیاین همگی با هم یه عکس بگیریم!
‫آره!
‫بی‌صبرانه منتظرشم.
‫هی، خیلی وقته ندیدمتون، ‫افسرهای «چشم‌صلیبی».
‫«ریسو»؟!
‫به لطف این علامت صلیب، ‫که حالا می‌خوام پاکش کنم،
‫تونستم راحت بیام تو.
‫یه چیزی هست که می‌خوام ازتون بپرسم.
‫«ریسو»، همون‌طور که قبلاً گفتم، ‫ما نمی‌دونیم کی تو رو کشت.
‫پس شاید «دوکوگا» ‫داره چیزی رو ازتون پنهان می‌کنه.
‫به نظر می‌رسید خیلی چیزا دربارم می‌دونه.
‫خیلی خب. ‫میرم از خود «دوکوگا» می‌پرسم.
‫نمی‌ذاریم بری پیش «دوکوگا»!
‫پس سعی کنین جلوم رو بگیرین، عوضیا!
‫حسش می‌کنم. می‌تونم حسش کنم.
‫قصد کشتنتون رو!
‫همون‌طور که فکر می‌کردم، ‫این ورودی نگهبان نداشت.
‫خوبه که برای آقای «تانبا» کار کردم.
‫به هر حال، باید «ریسو» رو پیدا کنم.
‫«دوکوگا»، می‌خوای در مورد ‫«ناتسوکی» چیکار کنی؟
‫ممکنه اونم مثل «ریسو» کشته بشه.
‫«ناتسوکی» ممکنه کشته بشه؟ ‫دارن در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫اگه رئیس چشمش رو ‫روی جادوی «ناتسوکی» بذاره...
‫جادوی «ناتسوکی»؟
‫نمی‌خوای که همین‌طوری ‫واستی و تماشا کنی، مگه نه؟
‫من مخالفم! باید یه راهی پیدا کنیم--
‫می‌خوام به «ناتسوکی» ‫یه ماموریت بدم
‫تا از اینجا دورش کنم.
‫تو اون مدت، با رئیس حرف می‌زنم.
‫بهش می‌گم دیگه هیچ‌کدوم از ‫رفیقامون رو نکشه.
‫من...
‫من، یه بار دیگه، ‫می‌خوام به رئیس اعتماد کنم.
‫«دوکوگا».
‫چون رئیس کسی بود که ‫به ما دلیل زندگی کردن داد.
‫به ما بی‌مصرف‌هایی که جادو نداریم، ‫راهی جز مرگ نشون داد.
‫آره. حق با توئه، «دوکوگا».
‫بیا به رئیس اعتماد کنیم.
‫مطمئنم که درک می‌کنه.
‫این منطقه فضای خصوصی «اِن» عه.
‫چیزهایی مثل اتاق‌خواب من ‫و «کیکوراگه» اونجا بود.
‫می‌فهمم.
‫شاید یه جایی همین اطراف باشه.
‫اونا کین؟
‫فقط افسرها اجازه ورود دارن.
‫بسپارش به من.
‫فکر کنم یه چیزایی یادم اومد.
‫شماها!
‫دستاتون رو نشون بدین!
‫می‌خوام دودتون رو چک کنم.
‫انگار چند تا دردسر درست‌کن پیدامون کردن.
‫احتمالاً از افسرهای «چشم صلیبی» هستن. ‫آسو، چیکار کنیم؟
‫زود باش، عجله کن و دستات رو نشون بده!
‫اینم بخشی از تمرینته. ‫خودت باهاش کنار بیا.
‫من می‌رم دنبال کتاب بگردم.
‫غیبش زد...
‫بگیر که اومد!
‫لباسام سنگینن!
‫گرفتمت!
‫متأسفم، دوکوگا.
‫تتسوجو، گاردت رو پایین آوردی.
‫و تو...
‫تو دیگه کی هستی؟
‫چرا «چشم صلیبی»ها دارن با هم می‌جنگن؟
‫خیلی سریعه!
‫اگه اینو تنم نگه دارم، کشته می‌شم.
‫دوکوگا!
‫لعنتی! عوضی!
‫-داری زیادی... ‫-پررو می‌شی!
‫حوصله ندارم کل روز باهات کلنجار برم. حالا!
‫آخ.
‫چی؟ تو؟
‫درد گرفت...
‫آخه تو دقیقاً داشتی چی رو نگاه می‌کردی؟
‫این پرونده پزشکی کایمانه.
‫با نگاه کردن به این، ‫مشخصه که کایمان یه انسانه.
‫ولی پرونده‌ها رو چک کردم، ‫و یه چیزی ذهنم رو درگیر کرده.
‫از اونجایی که کایمان قربانی جادوئه،
‫طبیعی نیست که ‫یه چیزیش غیرعادی باشه؟
‫منظورم این نیست.
‫خب، چطور بگم؟
‫کاش می‌تونستم در این مورد ‫با آقای کاسوکابه حرف بزنم.
‫شاید دلیل اینکه سر کایمان ‫دوباره رشد می‌کنه همینه.
‫ولی از اون موقع یه ماه گذشته.
‫نمی‌دونم چه بلایی سر ‫کایمان و نیکایدو اومده.
‫پرسش و پاسخ
‫باید از این طرف فرار کرده باشه.
‫لعنتی. انگار گمش کردیم.
‫واسه همینه که عمارت‌های بزرگ...
‫از اون مهم‌تر، ‫دوکوگا، سرت خوبه؟
‫آره...
‫شرط می‌بندم از ‫راهرو رفته. بزن بریم!
‫خیلی خب، انگار موفق شدیم ‫دست‌به‌سرشون کنیم.
‫تو دیگه چه کوفتی هستی؟
‫چرا باید همراه یه «چشم صلیبی» ‫قایم بشم؟
‫بی‌خیال، خودت می‌دونی موندنِ تو ‫اینجا هم برات خطرناکه.
‫همینه! یادم اومد.
‫این مجسمه سنگی.
‫اِن واقعاً همه‌چیز رو در نظر گرفته.
‫اگه مجسمه شیطان باشه، ‫هیچ‌کس بهش دست نمی‌زنه.
‫اگه درست یادم باشه...
‫اصلاً درسته که با مجسمه شیطان ‫این‌طوری رفتار کنیم؟
‫اوه خدای من.
‫پیداش کردم! ‫این ورودی خزانه اِن هست.
‫تو هم بیا تو.
‫قایم شو تا اوضاع آروم بشه.
‫چی؟ چرا من؟
‫-سرم شلوغه، پس... ‫-فقط بیا تو!
‫اینجا دیگه چه اتاقیه؟
‫اینجا اتاقیه که پر از ‫گنج‌هاییه که اِن واقعاً دوستشون داشت.
‫گنج؟
‫به نظر من که یه مشت خرت‌وپرتن.
‫اصلاً تو کی هستی؟ ‫جوری رفتار می‌کنی که انگار منو می‌شناسی.
‫چیه، هنوز نفهمیدی؟
‫منم.
‫نیکایدو.
‫با جادو خودم رو به شکل یه مرد درآوردم ‫تا بتونم بیام اینجا.
‫چی؟
‫تو نیکایدو هستی؟
‫حالا که گفتی...
‫-دروغ نگو، عوضی! ‫-آخ!
‫زخمی شدی!
‫نگران نباش. چیز مهمی نیست.
‫-خیلی خب، باید اون کتاب رو پیدا کنم. ‫-چی؟
‫لعنتی، گرسنمه.
‫آها، درسته. ‫همون نون کاری که آوردم رو می‌خورم.
‫برای اِن، چیداروما ‫یه روز خوش‌شانس در ماه مارس
‫ببین، حتی اگه بگی نیکایدو هستی، ‫ما همین چند روز پیش همدیگه رو دیدیم.
‫من حتی قیافه‌ت رو هم یادم نمیاد.
‫پیداش کردم. حتماً همین کتابه!
‫اون چیه؟
‫تا اینجا اومدی ‫که فقط اون کتاب رو بدزدی؟
‫آره.
‫این کتاب حاوی اطلاعاتیه که ‫برای استفاده از جادوم بهش نیاز دارم.
‫ای وای! ساعت نه شده!
‫ببین، بهت گفتم که راسته.
‫نیکایدو...
‫کایمان...
‫بهت گفتم، ‫من اون پسره کایمان نیستم!
‫بس کن دیگه!
‫درسته، من بدون فکر کردن ‫اسم تو رو گذاشتم کایمان.
‫ولی وقتی برگشتی، می‌خوای بگی ‫من، هول و گیوزا رو فراموش کردی؟
‫گیوزا...
‫بس کن! ‫من هیچی درباره گیوزا نمی‌دونم!
‫شنیدم افسرها دارن با یه هیولا می‌جنگن! ‫بریم ببینیم چه خبره!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫شماها، عقب بکشید!
‫خطرناکه! عقب بکشید!
‫لعنتی. چقدر رقت‌انگیزه.
‫ما نمی‌تونیم از سمت خودمون به «نفرین» حمله ‫کنیم.
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫که فراریش بدیم.
‫-باید مجبورش کنیم با دوکوگا حرف بزنه. ‫-لطفاً صبر کنید!
‫من با جادوم باهاش مقابله می‌کنم!
‫-لطفاً همه عقب بایستید! ‫-ناتسوکی!
‫اون ناتسوکی نیست؟
‫اون چیز سیاه اونجا چیه؟
‫این کارت بی‌احتیاطیه، ناتسوکی. ‫اون یه عوضیِ نفرین‌شده و بی‌رحمه. هی!
‫عجیبه. تونست از جادو استفاده کنه.
‫اگه کار به جای باریک بکشه، ‫همه به ناتسوکی کمک می‌کنیم.
‫حسش می‌کنم. می‌تونم حسش کنم.
‫قصد کشتنت رو!
‫ریسو!
‫-نیکایدو. ‫-آسو.
‫پس تو اینجا بودی.
‫گرفتمش!
‫کارت عالی بود، ناتسوکی!
‫تو فوق‌العاده‌ای!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫از پنجره آویزونش کنید!
‫-هی! ‫-اون یارو...
‫چه خبره؟ این همه هیاهو برای چیه؟
‫دوکوگا!
‫ریسو تبدیل به «نفرین» شد و به ما حمله کرد.
‫چی؟
‫ولی ناتسوکی با جادو شکستش داد.
‫فهمیدیم که جادوی ناتسوکی ‫می‌تونه با نفرین‌ها هم مقابله کنه.
‫ناتسوکی، با ما بیا.
‫ریسو.
‫هی، ریسو!
‫-ریسو! بیدار شو! ‫-پس اون هیولا ریسو بود؟
‫نایکایدو، کتاب رو گرفتیم. ‫بیا زودتر از اینجا بریم.
‫آره، حتماً.
‫هی، تو...
‫کاواجری. خیلی وقته ندیدمت، آیکاوا.
‫آیکاوا. بیا با هم از اینجا بریم.
‫من نمی‌تونم با شما بیام.
‫ولی مراقبش باش.
‫اون شریک منه.
‫ریسو شریکته؟ ‫پس قضیه این بود.
‫فهمیدم. بسپارش به من. ‫ولی تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫و تو از همون اول از من دوری می‌کردی. ‫چرا؟
‫حتی اگه یادت بیاد، درست مثل قبل...
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫به من نزدیک نشو!
‫تو حتماً زندگی خودت رو داری، ‫پس کاریش نمی‌شه کرد.
‫ولی باز هم بیا گیوزا بخور.
‫بیست درصد بهت تخفیف می‌دم.
‫دیگه نمی‌تونم...
‫من...
‫نیکایدو، بیا دیگه بریم!
‫کایمان...
‫ازش متنفرم.
‫سرم!
‫ازش متنفرم!
‫ازش متنفرم...
‫چرا رد می‌کنی؟
‫خفه شو...
‫تو، از همون اول...
‫اصلاً وجود نداشتی.
‫ایول! یه ماموریت!
‫باورم نمی‌شه دوکوگا بهم اجازه داده ‫تنهایی برم ماموریت.
‫پس قراره دنبال یه جادوگر نخبه بگردم.
‫خیلی دوره.
‫حداقل می‌خواستم رئیس ‫جادوم رو ببینه.
‫ولی گفت جلب توجه نکنم ‫و از در پشتی برم.
‫نمی‌دونم چرا؟
‫رئیس!
‫ببخشید!
‫دارم می‌رم ماموریت.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Amirali\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫خب، راستش...
‫وقتی برگشتم، می‌شه ما چشم‌صلیبی‌ها ‫با هم عکس بگیریم؟
‫من تو رو می‌خوام.
‫رئیس...
‫چرا...
‫پایان
‫چیزهایی که در قسمت ۱۱ یاد ‫گرفتیم.
‫سرنخی در پرونده پزشکی کایمان ‫هست.
‫آیکاوا ریسو رو به نیکایدو ‫سپرد.
‫ناتسوکی می‌خواست ‫با همه عکس بگیرد.
‫آنچه در فصل ۳ خواهیم آموخت ‫هنوز در هرج‌ومرج پنهان است.
‫این است دوروئه‌دورو.