رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫چی گفتی؟!
‫ما باید تمام رازهای ‫موشک‌ها رو یاد بگیریم.
‫باید اون ریاضیات گیج‌کننده رو ‫کاملاً درک کنیم.
پس خواهش می‌کنم، ریاضی رو بهمون یاد بده.
‫درسته که قبلاً یه شغل پاره‌وقت ‫تدریس ریاضی داشتم
‫توی دانشگاه، تا وقتی کد می‌زدم ‫بتونم شکمم رو سیر کنم...
‫اما اصلاً آسون نیست. ‫و شما قراره از صفر شروع کنید.
‫جدی می‌گی، مگه نه؟
‫معلومه! کاملاً جدی‌ام!
‫چون خب، ما باید قبل از اینکه ‫سنکو موشک ماهش رو تموم کنه،
‫موشک بازگشتمون رو بسازیم تا
‫همه بتونیم اینجا باشیم و ‫پایان خوشمون رو جشن بگیریم!
‫لعنتی!
‫این همه راه رو اومدم که از شر ‫ساختن اون کامپیوتر لعنتی خلاص شم!
معلوم شد ساختن موشک هم از اون کامپیوتر راحت‌تر نیست!
‫بذار ببینم درست متوجه شدم...
‫ما قراره این وسیله، این «موشک» رو ‫با این سنگ‌های قرمز بسازیم؟
‫نه، قراره کلی روش کار کنیم.
‫اینم یه طرح کلی از
‫نقشه راه برای تولید مواد اولیه ‫بدنه موشک.
‫سنگ‌های قرمز ‫(بوکسیت)
‫سدیم ‫هیدروکسید
‫آلومینا
‫یه خروار برقِ ‫به‌شدت قدرتمند
‫آلومینیوم
‫فلوریت
‫مس
‫منیزیم
‫دورالومین
‫خیلی پیچیده و سخته، ولی ‫من که حسابی هیجان‌زده‌ام!
پس اینجاست که از اون «سنگ‌های شب‌تاب» که تو اسپانیا گرفتیم استفاده می‌کنیم.
‫به نظر میاد قراره کلی وقت‌گیرتر ‫از این حرف‌ها باشه.
‫ولی گذشته از اون... این دیگه چیه؟
‫«یه خروار برقِ ‫به‌شدت قدرتمند»؟
‫آره.
‫یه دلیلی داره که به آلومینیوم ‫می‌گن «برقِ کنسرو شده».
‫تولیدش به مقدار وحشتناکی ‫برق نیاز داره.
‫مثلاً آلومینیومی که توی ‫موشک آپولو استفاده شد...
قبض برقش تنها سه میلیارد ین شد!
و تنها راهی که بتونیم توی دنیای سنگی
به یه منبع بی‌نهایت از این همه برق برسیم...
‫سدِ برق‌آبی هست.
‫برای همین داریم تمام ‫این سنگ‌های قرمز رو
‫می‌بریم به کشوری که برای ‫تولید برق‌آبی عالیه.
‫بهترین کشور ‫برای... آب؟ برق؟
‫همه‌تون می‌شناسیدش، مگه نه؟
‫جایی با کلی کوه و دره، ‫و رودخونه‌های فراوان...
‫اوه، چه جالب! ما هم مواد اولیه رو داریم ‫و هم اونجا پایگاه داریم.
یادتونه؟ دقیقاً همون جایی که می‌خوایم رو داریم!
‫ژاپن!
‫تمام شهرهای دنیا ‫با هم متحد می‌شن!
‫و اتفاقاً ما هم قراره تمام ‫مواد اولیه رو بیاریم
‫به وطنمون تا اونجا بسازیمش!
‫آره.
موشک ماه رو توی ژاپن می‌سازیم.
‫ما دور دنیا سفر کردیم تا مواد ‫لازم برای موشک رو جمع کنیم.
‫یعنی بالاخره داریم...
‫آره، این آخرین ایستگاه از ‫سفر دور دنیای ما برای شهرسازیه.
‫جدی؟!
‫ایول!
‫اونجاست!
‫مقصد ما درست جنوبِ ‫خط استواست:
‫اندونزی!
‫وای، پر از درخت‌های کائوچو!
‫ما یه مقدار توی مرکز ‫آمریکای جنوبی جمع کردیم،
‫ولی به پای خونه‌ی اصلی ‫کائوچو نمی‌رسه.
‫اینقدر عالیه که می‌خوام گریه کنم.
‫می‌تونیم از هر چقدر کائوچو که گیرمون میاد ‫استفاده کنیم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫شهر کائوچو ‫تأسیس شد!!
‫سفر طولانی‌ای بود.
‫ژاپن رو پشت سر گذاشتیم، از اقیانوس ‫آرام گذشتیم و به آمریکا رسیدیم.
‫از کلی چالش گذشتیم و موفق شدیم ‫شهر ذرت رو راه بندازیم.
‫توی هر مرحله از مسیر، ‫آدم‌ها رو به زندگی برگردوندیم.
‫شهر آلیاژهای فوق‌العاده رو ساختیم، ‫شهر فلوریت رو،
‫شهر ریاضی و سوخت، ‫شهر آلومینیوم رو...
‫و در آخر، این شهر کائوچو رو.
‫و حالا، بالاخره...
‫داریم برمی‌گردیم خونه، ژاپن، ‫تا دوباره بقیه رو ببینیم!
‫تمام بشریت دارن برای این ‫کار با هم متحد می‌شن.
شاید اتفاقی داریم اولین بار در تاریخ بشر این کارو می‌کنیم!
‫آره!
‫همه داریم با هم متحد می‌شیم!
‫داریم می‌سازیمش.
‫داریم یه موشک رفت و برگشت می‌سازیم ‫که به همه‌مون اجازه می‌ده
‫در کنار هم جلوی وای-من بایستیم.
‫آره. داریم همه رو...
‫از سنگ‌شدگی نجات می‌دیم!
‫موشک رو توی ژاپن می‌سازیم.
همه باید تا جایی که جون دارن کار کنن!
‫می‌تونستی یه کم ‫احساساتی‌تر باشی.
‫کاش می‌تونستیم به روری-نی
‫و بقیه که سنگ شدن بگیم ‫که دیگه داریم از این جهنم خلاص می‌شیم.
‫فکر کنم جهنم واقعی بعد ‫از بیدار شدنشون شروع می‌شه.
‫چیزی که واقعاً می‌خوام، یه هدیه یا ‫دو تاست که از سفرهامون به دور دنیا
‫با خودمون به خونه ببریم.
‫همیشه همین برنامه رو داشتیم.
‫ها؟ هدیه؟
‫خیلی مهربونی. عجب دوست باحالی.
‫نه، سنکو-چان رو که می‌شناسم، ‫قطعاً باز داره یه نقشه‌ای می‌کشه.
‫ما همیشه همین کار رو می‌کردیم، نه؟
‫هر جا که پیاده شدیم، ‫غذاهای محلی اونجا رو درست کردیم.
غذای دلچسب، قدرت همه‌ی کسایی که بیدارشون می‌کنیم رو برمی‌گردونه.
‫درسته!
وقتی می‌خوای همه چیز رو بذاری وسط، یه غذای آشنا خیلی فرق می‌کنه!
‫فکر کردم فقط ‫برای خودت می‌خوای.
‫قطعاً فقط برای خودم می‌خوام.
‫می‌دونیم.
‫غذای روح ژاپنی...
‫شانس آوردیم!
‫این همه برنج وحشی رو ببین که ‫اتفاقی دقیقاً فصل برداشتشه!
‫شانس نیست.
اگه سنکو-چان روی شانس حساب می‌کرد، تا الان گند زده بود به همه چی.
‫اون حتماً طوری برنامه‌ریزی کرده که ‫آخر سفر، یعنی آوریل برسه،
‫که بعد از بارون، برنج‌ها آماده باشن.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫‫برنج ‫به دست اومد!!
‫پس این هم از این، آره؟
‫خیلی زیاد نیست.
‫خب، طبیعت کار خودشو می‌کنه.
‫برای همین می‌خوایم با ساختن شالیزار، ‫آدم‌ها رو وارد چرخه کنیم
‫تا تولید رو حسابی بالا ببریم.
‫شروع کن.
‫باشه.
‫خیلی خب، بعدی.
‫گرفتم.
‫بنابراین، اگه طول سه ضلع مثلث رو ‫داشته باشی،
‫می‌تونی مساحتش رو پیدا کنی.
‫و با تقسیم کردن یه زمین به ‫تعداد بی‌شماری مثلث،
‫می‌تونی اندازه هر قطعه زمینی رو ‫حساب کنی.
‫کمی به سمت راست.
‫خب، حالا یه کانال مستقیم تا این ‫نقطه حفر کن.
‫مثل آب خوردنه.
‫عالی شد!
‫واقعاً فکر می‌کنی الان وقت مناسبی ‫برای کاشت محصوله؟
‫معمولاً هر دو ‫سال یه بار نیست؟
‫ده میلیارد درصد جواب میده.
‫اینجا زمستون نداره.
‫درسته، ما درست جنوب خط استواییم...
‫اصلاً نمی‌فهمم.
‫چطور ممکنه زمستون نداشته باشه؟
‫سه بار برداشت در سال.
‫با قدرت علم، سه بار در سال ‫می‌کاریم و برداشت می‌کنیم.
‫فقط کافیه بعد از هر برداشت، خاک رو ‫با کود تقویت کنیم.
‫طمع واقعاً چیز خوبیه.
‫هی، این همون چیزی نیست که درست قبل ‫از رسیدن به استرالیا پیدا کردیم؟
‫چی بود... اون سنگ‌های صورتی که ‫مجبورمون کرد تو اون جزیره عجیب بکنیم.
‫آره.
‫فضولات پرنده آلباتروس از ‫جزیره نائورو.
‫سنگ‌های فسفات.
‫سنگ‌های فسفات
‫اسید نیتریک
‫خاکستر گیاهی
‫یه کود خیلی قوی ازش درمیاد.
‫هووآ!
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫‫‫(یه عالمه) ‫برنج به دست اومد!!
‫شانس آوردیم!
‫با اینکه برنج ایندیکا هست، ولی ‫میزان آمیلوپکتینش خیلی بالاست.
‫یعنی شبیه برنج ژاپنیه.
‫در اون صورت...
‫محشره.
‫نمی‌فهمم.
‫توی قرن بیست و یکم هم اونقدرها ‫برنج‌توپ نمی‌خوردم.
‫هدیه‌ای بهتر از این نمی‌شد!
‫مگه نه؟
‫حالا بیاید برگردیم به جایی که شروع کردیم!
‫به ژاپن!
‫چطوری، سایوز؟
‫سنکو.
‫کوهانکو-چان!
‫آمارلیس!
‫ها؟!
‫ما توی جزیره گنج هستیم، مگه نه؟ ‫این عموی ژاپنی دیگه کیه؟
آره، من یه عموی ژاپنیم. مشکلیه؟!
‫پس تو همون بچه، سنکو هستی ‫که در موردش شنیده بودم!
‫بچه‌هام همه چیز رو در موردت گفتن!
‫هی، قضیه اینا چیه؟
‫اونا درگیر یه ماموریت ویژه‌ان.
‫ماموریت ویژه؟
‫خب، اوضاع چطور پیش می‌ره؟
‫د-درسته.
‫خب، همه‌مون سنگ شده بودیم، برای همین ‫خیلی پیشرفتی نداشتیم.
‫پشتیبانی و منابعی که از سرزمین اصلی ‫اومد، خیلی کمک کرد.
‫واقعاً توی نقش رهبری‌ت جا افتادی، ‫سایوز-چان.
‫به هر حال...
‫من بیشتر نگران روری-ساما و بقیه ‫توی سرزمین اصلی ژاپنم.
‫آدم‌های زیادی اونجا هستن.
‫نمی‌دونم از وقتی سنگ شدن ‫چه اتفاقی براشون افتاده.
‫آره. وقتشه که بریم چک کنیم.
‫اینم یه دلیل دیگه که باید ‫سریع‌تر به ژاپن برگردیم!
‫تیم اونجا حتماً دارن روی ‫ماموریت‌های سختی کار می‌کنن.
‫فکر کنم فقط ما نبودیم که ‫داشتیم جهنم رو تجربه می‌کردیم.
‫من اینجا داشتم حسادت می‌کردم که ‫چقدر وقت آزاد دارن.
‫چرا همچین فکری کردی؟
‫ده سال از وقتی مدوسای جدید ‫دنیا رو سنگ کرد می‌گذره.
‫بعد از یه سفر دور دنیا...
ما با سربلندی داریم برمی‌گردیم به ژاپن!
‫کوهانکو! خدا رو شکر که سالمی!
‫بیشتر از خودت ‫نگران منی، نه؟
‫اصلاً عوض نشدی، روری-نی.
‫صبر کن، دست‌هاش چی شده؟
‫روری-چان چطور اینقدر قویه؟
‫باید یادت باشه، ‫اون و کوهانکو خواهرن.
‫هر دوشون در حد گوریل زور دارن.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫و این هم تنها تلفات ماست.
‫کروم!
‫اوه لعنتی، درسته!
‫تو تمام این مدت سنگ شده بودی.
‫حالا هم‌سن شدیم، روری.
‫به نظر من که ‫خیلی بزرگ شدی، کروم.
‫فهمیدم!
‫کروم و روری عاشق هم شدن!
‫آره!
‫توی دهکده کسی نیست که ‫عاشق روری نباشه!
‫ج-جدی؟ ممنونم.
‫اوه...
‫فکر کنم هیچ پیشرفتی ندارن
‫چون کروم-چان زیادی بچه‌ست.
‫یه بچه توی بدن یه مرد.
حیف چلسی نبود که تا آخرش همه چیز رو روشن کنه!
‫پسر، تو فوق‌العاده‌ای، روری.
‫کی وقت کردی این دیوار سنگی ‫بزرگ رو به عنوان بادگیر بسازی؟
‫اگه مجسمه‌ها با برخورد درخت‌ها
‫و بقیه آوارها خرد می‌شدن، ‫کارمون تموم بود.
‫نه، من این دیوار رو نمی‌شناسم.
‫چاک...
‫ساگارا...
‫البته که...
‫چاک-چان و ساگارا-چان انسان نیستن،
‫برای همین پرتو سنگ‌شدگی ‫هیچ اثری روشون نداشت.
‫آفرین که ده سال تمام دوام آوردین.
‫یه دیوار سنگی...
‫شما...
‫شما تمام این مدت از همه ‫محافظت می‌کردین.
‫فهمیدم.
‫حالا هر دوتون خانواده دارین.
‫خداحافظ، چاک، ساگارا.
‫یهو کلی آدم رو بیدار کردین.
‫غذا به همه‌مون می‌رسه؟
‫برای همینه که اون هدیه رو داریم!
‫هه، برگشتن که غذا بگیرن.
‫اون همه خداحافظی احساسی چی شد پس؟
‫انگار قراره با هم زندگی کنیم، ‫شکار کنیم و دنبال غذا بگردیم.
‫غذای برنجی که قراره به همه‌مون ‫قدرت بده...
‫اونیگیری نیست؟
‫اون غذای اصیل ژاپنی که با برنج ‫درست می‌شه رو یادت رفته؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫‫‫سوشی ‫به دست اومد!!
‫حالا همه باید برای این ماموریت ‫ویژه حسابی تلاش کنن.
‫اون چیه؟
‫بچه‌ها توی جزیره گنج هم ‫درباره‌اش حرف می‌زدن.
‫آره، سنکو-سان یه چیزی طراحی کرد ‫که اینجا توی ژاپن روش کار کنیم
‫وقتی بقیه شما داشتین ‫دور دنیا سفر می‌کردین.
‫یه س-سد؟!
‫پس داریم از نیروی برق‌آبی ‫که اینجا تولید می‌شه
‫برای ساخت آلومینیوم بدنه موشک استفاده ‫می‌کنیم!
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫طرز کارش خیلی ساده‌ست.
‫فقط داریم با بتن جلوی آب رو می‌گیریم.
‫یه سد از ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد بود ‫که توی قرن ۲۱ ازش استفاده می‌کردیم.
‫چاک-چان و ساگارا-چان حتماً ‫ایده‌اش رو از این سد گرفتن.
‫خوشم اومد!
‫توی سنگ‌ها بامبو گذاشتن؟
‫این به جای بتن‌آرمه، ‫بتن-بامبویی هست.
‫سد فقط باید بتونه فشار آب ‫یعنی نیروی رانش رو تحمل کنه.
‫پس برای تقویتش، بیشتر از هر چیزی ‫به بامبو نیاز داری.
‫ما قطعات رو توی کل دنیا ساختیم، ‫جمع‌آوری کردیم،
‫و از این واقعیت استفاده کردیم که ‫جزیره گنج به خط استوا نزدیکه...
‫داره شکل می‌گیره!
‫ماموریت ویژه ما برای ساخت ‫سایت پرتاب موشک!
‫فقط یه دشمن داریم: ‫وای-من مرموز!
‫بیاید به سمت فضا حرکت کنیم!
‫با قدرت تمام بشریت!
‫این خیلی هیجان‌انگیزه!
‫قسمت بعد
‫دانسته ناشناخته