رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫واو، چه قشنگه!
‫تولدت مبارک، ارن.
‫هورا!
‫عزیزم، خیلی گرون به نظر میاد...
‫یکی از نقاشی‌هام فروش رفت، واسه همین...
‫می‌فهمم.
‫فقط یه کم دیگه...
‫لطفاً بذار فقط یه کم دیگه ‫این کار رو ادامه بدم.
‫من فقط دارم...
‫به خودم فکر می‌کنم.
‫به جفتتون دروغ گفتم...
‫نقاشی‌ام فروش نرفت.
‫مامان؟
‫پدرم...
‫این رو خیلی جدی‌تر گرفت!
‫ولی باز هم حتی نزدیک به کافی بودن نبود!
‫اون زندگیش رو پاش گذاشت!
‫همه چیزش رو به خطر انداخت!
‫و تا آخر عمرش خودش رو لعنت کرد!
‫کاشیوا ساتو. تاکو ساتو.
‫قسمت 2:
‫یه چیزی ‫اون‌طرف‌تر از اینجاست، می‌دونی؟
‫گروویژن. ایکو تاناکا.
‫نیگو... ماکوتو سایتو...
‫لعنتی، حتی نمی‌تونم ده تا اسم ببرم.
‫هی... یادت هست اون روز ‫گفتم شاید منم برم هنرستان؟
‫یه آموزشگاه خوب پیدا کردم.
‫اینجا نقدهای خوبی داشت.
‫جدی می‌گفتی، آره؟
‫الان دیگه پاییزه،
‫ولی ظاهراً خیلی از سال‌دومی‌ها ‫از دوره فشرده تابستون شروع می‌کنن.
‫باید سریع خودم رو برسونم.
‫تو از پسش برمیای.
‫کویچی، تا حالا با رنگ اکریلیک کار کردی؟
‫آزمون ورودی فقط ‫طراحی سیاه و سفید نیست، می‌دونی که.
‫شنیدم یه آزمون «ترکیب رنگ» ‫با رنگ اکریلیک هم دارن.
‫بخش تئوری هم داره. ‫قبول شدن تو هنرستان اون‌قدرها هم آسون نیست.
‫من می‌خوام برم ‫رشته هنر و فرهنگ.
‫به مدیریت هنرمند و ‫این‌جور چیزا علاقه دارم.
‫رشته هنر و فرهنگ دانشگاه ام.ای.یو، آره؟
‫آره، دقیقاً!
‫فکر کنم برای من تاما آرت مناسب باشه...
‫آره، فکر کنم همین‌طور باشه.
‫اگه کسی ازم بپرسه شبیه کی هستم،
‫فکر نمی‌کنی سبک ‫کاشیوا ساتو رو داشته باشم؟
‫از این نظر که منطقیه و...
‫آره، شاید؟
‫دفترچه کویچی من
‫نگران نباش، کویچی.
‫من تو رو تبدیل به کاشیوا ساتو می‌کنم.
‫نزدیک‌ترین ایستگاه ‫پنج دقیقه پیاده‌روی از ایستگاه کانای
‫آموزشگاه هنری باشامیچی
‫اوه، پیداش کردم!
‫ساختمونش باید همین باشه.
‫هی، کلاهت رو دربیار.
‫با این قیافه محبوب نمی‌شی، می‌دونی که؟ ‫خیلی داری دپرس نشون می‌دی خودت رو.
‫هی، داری به حرفم گوش می‌دی؟
‫این کار بهم آرامش می‌ده.
‫نه، نرو اون گوشه سایه قایم شو.
‫مگه حیوونی؟
‫بیا، برو داخل منتظر بمون.
‫بهت گفتم اون کار رو نکن، کچل!
‫ها؟
‫جو اینجا با باشگاه ‫هنری دبیرستانمون فرق داره.
‫حدود بیست تا دانش‌آموز اینجا هستن.
‫اینکه بیشترشون دخترن ‫کمی نگران‌کننده‌ست، ولی...
‫ارن اینجا چیکار می‌کنه؟
‫من کایدو هستم، رئیس ‫آکادمی هنر باشامیچی.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫شما دو تا اومدید تماشا، آره؟
‫بله.
‫ارن!
‫اوه؟ شماها با ارن هم‌مدرسه‌ای هستید؟
‫رئیس آکادمی هنر باشامیچی ‫ریوتا کایدو
‫بله، هم‌کلاسی هستیم.
‫ولی اون حتی عضو باشگاه هنر هم نیست،
‫واسه همین تعجب کردم که ‫می‌بینم اینجا میاد.
‫اون دانش‌آموز اینجا نیست.
‫پس چرا اون...
‫ببین، باباش تو مدرسه هنر ‫ارشد من بود.
‫واسه همین از وقتی بچه بود ‫می‌شناسمش.
‫گاهی اوقات بهش می‌گم بیاد اینجا.
‫فهمیدم. پس قراره کلاس‌های ‫هنر راه بندازی، هان؟
‫آره. تازه یه جای خوب ‫پیدا کردم و همه چی ردیفه.
‫همسرت هم کار می‌کنه، درسته؟
‫هر وقت بخوای می‌تونم مراقبش باشم.
‫به نظر میاد کنترلش راحت باشه.
‫نجاتم دادی.
‫اگه بخوای حتی می‌تونم بهش یاد بدم.
‫«یاد بدم»، هان؟
‫اونجا رو ببین؟ رنگ‌ها رو با هم ‫ترکیب می‌کنی تا رنگ دلخواهت دربیاد.
‫می‌تونی هر رنگی که بخوای بسازی.
‫هر رنگی؟
‫دقیقاً. هر رنگی که فکرش رو بکنی.
‫عجیبه. پس چرا...
‫همم؟
‫نقاشیت. چرا رنگ‌های ‫خیلی کمی توش داره؟
‫هر چقدر بخوای یادت می‌دم ‫چطور از «ابزار»ها استفاده کنی.
‫در عوض...
‫لطفاً اون دنیایی که می‌بینی رو بهم نشون ‫بده!
‫یو، خیلی وقته ندیدمت، ارن!
‫قدت یه کم بلندتر شده؟
‫یه نگاه به این بنداز. تونستم ‫یه شاهکار بکشم، و...
‫اون بچه...
‫دیگه نقاشی نمی‌کشه.
‫احتمالاً وقتی بچه بوده از نقاشی خوشش ‫می‌اومده.
‫اون عادت داره فقط خط بکشه، ‫چون همیشه مانگا می‌کشیده.
‫تو هنوز از مرحله خط رد نشدی.
‫چون فقط یه بچه بودی ‫که عاشق نقاشی کشیدن بود.
‫به همین خاطره که ‫با اینکه عاشق نقاشی‌ای، رشد نمی‌کنی.
‫مگه می‌شه طنز بزرگ‌تری از این داشت؟
‫دنیایی که می‌خوای توش باشی، ‫اینقدر بی‌رحمه.
‫دیگه نمی‌خوام پایان هیچ رویایی رو ببینم.
‫چه رویای خودم باشه...
‫چه رویای هر کس دیگه‌ای.
‫ارن، ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫خیلی خب، یه کم می‌رم بیرون!
‫مواظب باش تنبلی نکنی، شنیدی؟
‫ارن.
‫من نمی‌بازم.
‫ده سال گذشته، نه؟
‫اینکه اول صبحی بره وسط خیابون ‫و با ماشین تصادف کنه...
‫حتماً کلی بدهی داشته، نه؟
‫هنوز خودکشی بودنش تایید نشده.
‫یاماگیشی-سنپای...
‫نمی‌تونم باور کنم که خودکشی کرده باشی ‫و دخترت رو تنها گذاشته باشی.
‫اون پسره، کویچی آساکورا ‫توی استودیو رو می‌شناسی؟
‫آره، همونی که امروز اومده بود.
‫اونم همین‌طور...
‫مثل یه احمق خل، ‫به خودش اعتقاد داره.
‫واقعاً حالم رو بهم می‌زنه.
‫اگه سخت‌کوشی توی این دنیا جواب می‌داد، ‫بابای من هنوز زنده بود!
‫خیلی عصبانی‌ام!
‫از اون احمقی که فقط بلده سخت کار کنه،
‫و از خودم، ‫که فقط بلدم عصبانی بشم!
‫سایوری.
‫من یه تکنیک بیانی جدید یاد گرفتم!
‫من به سخت‌کوشی اعتقادی ندارم.
‫بعضی چیزها هیچ‌وقت عوض نمی‌شن، ‫هرچقدر هم براشون تلاش کنی.
‫کاش رویاها هم تاریخ انقضا داشتن.
‫میکل‌آنژ، یکی از سه استاد بزرگ ‫دوره رنسانس،
‫وگرنه تا ابد می‌ترسم...
‫چهار سال رو صرف کلیسای سیستین کرد...
‫می‌ترسم یه روزی منم بخوام نقاشی کنم...
‫و مثل بابام دیوونه بشم.
‫اوه، ارن-سان.
‫اگه دنبال رئیس می‌گردی، ‫امروز نیستش.
‫فهمیدم.
‫گفت یه کاری توی ‫بیمارستان داره.
‫بیمارستان؟
‫آره، شاید حالش بدتر شده.
‫ظاهراً یه جور ‫بیماری چشمی داره.
‫داری چی می‌گی؟
‫خب، منم جزئیاتش ‫رو نمی‌دونم، ولی...
‫هی! نمی‌دونستم اینجایی.
‫ها؟ رئیس، مگه قرار نبود ‫بری بیرون...
‫آره، خب، تونستم ‫سریع تمومش کنم.
‫تازه، اگه من نباشم، ‫شماها تنبلی می‌کنید، مگه نه؟
‫همم؟ چی شده ارن؟
‫چیه، دلت می‌خواد نقاشی کنی؟
‫شوخی کردم.
‫نمی‌تونم...
‫ارن؟
‫هی!
‫نمی‌تونم...
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم!
‫ارن...
‫دست چپ تو خیلی خاصه...
‫برخلاف دست بابات.
‫ارن، به خاطر ما انجامش بده.
‫انجامش بده... به خاطر ما...
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم...
‫کاش این دست چپ رو نداشتم...
‫ارن!
‫تا امتحان نکنی نمی‌فهمی!
‫ارن!
‫ارن...
‫خدایا، بودا، هر کسی که هستی...
‫التماست می‌کنم...
‫لطفاً ارن رو نجات بده.
‫می‌دونی آساکورا...
‫تو بیشتر از هر کس دیگه‌ای نقاشی می‌کشی، ‫ولی حتی یه ذره هم پیشرفت نکردی.
‫یه اثر، همه چیز رو نشون می‌ده.
‫مثل شخصیت یه هنرمند ‫و احساسی که داره.
‫تو عادت بدی داری که کار رو سرسری بگیری، ‫و این توی کارت معلومه.
‫این نقاشی دقیقاً بازتاب خودته.
‫نکنه می‌خوای بگی...
‫هنوز فکر می‌کنی توی این کار خوبی؟
‫نـ-نه، هنوز خیلی جا دارم ‫که پیشرفت کنم.
‫اگه نتونی به خودت اعتراف کنی که ضعیفی، ‫هیچ‌وقت پیشرفت نمی‌کنی.
‫کویچی.
‫یه مدت طراحی نکن.
‫برو از یه چیزی عکس بگیر ‫که بشه سوژه ترکیب رنگت باشه.
‫دوربین داری؟
‫آره. همونی که بابا برای سرگرمی‌ش استفاده ‫می‌کنه.
‫بیا فردا بریم عکس بگیریم. ‫منم باهات میام.
‫ارن...
‫ها؟ نمی‌خوای نقاشی بکشی؟
‫می‌دونی...
‫دارم اون‌ها رو به خانم خرگوشه قرض می‌دم.
‫پس بیا با هم نقاشی بکشیم.
‫نه.
‫ارن، من اسمت رو گذاشتم...
‫عشق به تصویر
‫که این معنی رو بده.
‫برای همین، ارن...
‫دست چپ تو...
‫خیلی خوابم میاد...
‫چرا می‌خوای از طلوع خورشید ‫عکس بگیری؟
‫راستی، تو روی دیوار انبار هم ‫طلوع خورشید کشیده بودی، مگه نه؟
‫بهم گفتن که صبح به دنیا اومدم.
‫درست وقتی که اولین نور زد. واسه همین اسمم ‫رو کویچی گذاشتن — یعنی «اول» و «نور».
‫تو چی، سایوری؟ ‫اسمت از کجا اومده؟
‫بابام طرفدار سایوری یوشیناگاست.
‫ایول! بابات سلیقه‌ش خوبه.
‫آره، فکر کنم.
‫خب، مهم نیست.
‫وقتی نوبت به اسم خودت می‌رسه، ‫می‌تونی هر چی دلت می‌خواد تصور کنی
‫و خودت رو قانع کنی!
‫هی...
‫هوم؟
‫کویچی...
‫می‌دونی...
‫می‌خوام بدونی که من واقعاً...
‫ارن؟
‫ها؟
‫تقریباً همین موقع‌ها بود...
‫که بابام مرد.
‫با اینکه ده سال گذشته،
‫هنوز حس می‌کنم همین‌جاست.
‫درست مثل اینکه هنوز ‫نمی‌تونم از این نقطه تکون بخورم.
‫اون‌ها...
‫کویچی، حالش خوبه. بیا بریم.
‫ولی همین‌جاست.
‫ها؟ چی همین‌جاست؟
‫عجیبه.
‫ها؟
‫هی! کویچی!
‫احمق! داری چیکار می‌کنی؟!
‫اوه... محو تماشای ‫خورشید صبحگاهی شده بودم.
‫هی... ممنون.
‫چرا نتونستم دلم رو ‫راضی کنم بهش اعتماد کنم؟
‫ارن؟
‫پس می‌خوای بگی یاماگیشی-سنپای ‫خودکشی نکرده؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم، ولی...
‫ببخشید.
‫خب، من دیگه می‌رم.
‫صـ-صبر کن، ارن...
‫نمی‌خوای نقاشی بکشی؟ خب؟
‫نمی‌تونم همین‌طوری راحت ‫تغییر فاز بدم...
‫بیشتر از ده ساله که درست و حسابی ‫نقاشی نکشیدم.
‫دیگه خیلی دیره.
‫ارن...
‫رئیس!
‫فکر کنم این یکی خیلی ‫خوب شده، پس... اوه!
‫این یارو... داره بدتر می‌شه!
‫من دارم می‌رم خونه.
‫هی! یه نگاه به کارم بنداز—
‫خفه شو.
‫هنوز خیلی زوده که ‫بخوای به خودت افتخار کنی.
‫بازم حتی یه نگاه هم ‫بهش ننداخت.
‫شاید اگه منم مثل ارن چپ‌دست بودم، ‫اوضاعم بهتر می‌شد...
‫حتی نمی‌تونم یه خط درست بکشم.
‫ها؟
‫این یارو چرا داره با دست چپش ‫ور می‌ره؟
‫هی، یه سر به استودیو بزن.
‫یه چیز خیلی جالب دارم که نشونت بدم.
‫تو یه تیکه آشغالی...
بکش کویچی
‫خیلی زود راضی می‌شی ‫و به کارت افتخار می‌کنی.
‫این اون چیزی نیست که باید باشه، کویچی.
‫یه چیزی فراتر از اینا وجود داره، می‌دونی؟
‫همیشه حوصله‌ام سر می‌رفت.
‫تا اینکه اون بهم نشون داد...
‫اون با حقیقت تلخ بهم ضربه زد.
‫جدی باش.
‫هر چی داری رو بذار وسط، کویچی.
‫هر بار لهت می‌کنم!
‫تو که نابغه نیستی...
‫نشونم بده چطور می‌خوای ‫جلوی یه زندگی معمولی وایسی.
‫نشونم بده تا کجا می‌تونی پیش بری!
‫نشونم بده!
‫و بعد...
‫تسلیم شو.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫دانشگاه هنر موساشینو ‫سالن آزمون ورودی
‫بسیار خب. لطفاً شروع کنید.
‫فقط یک نفر از هر هجده نفر قبول می‌شه.
‫لعنتی، نگاه نکن... به دور و برت نگاه نکن!
بکش کویچی
‫تو افتضاحی
‫اون از همه کسایی که توی این سالن ‫امتحان هستن، خیلی...
‫به‌به. پس قبول شدی، هان؟
‫کویچی، هنوز ثبات نداری.
‫می‌تونستی یه سال دیگه هم ‫برای کنکور بخونی، ولی...
‫دانشگاه هنر موساشینو، ‫ارتباطات تصویری: قبولی
‫فکر کنم شانس هم خودش یه مهارته.
‫تو چطور، سایوری؟
‫منم می‌رم موساشینو، ‫همونجایی که کویچی می‌ره.
‫به هر حال، قبولی‌ت رو تبریک می‌گم.
‫اما فکر نکنی که این ‫خط پایانِ راهه.
‫دانشگاه هنر توکیو، ‫نقاشی ژاپنی: قبولی
‫در واقع، این حتی ‫خط شروع هم نیست.
‫دانشگاه هنر موساشینو، هنر و فرهنگ و دانشگاه هنر تاما، هنر: قبولی
‫هدف اینه که یه طراح تمام‌عیار بشی، ‫مگه نه؟
‫لزوماً این‌طور نیست.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی زندگی ‫واقعاً از کی شروع می‌شه.
‫برای بعضی‌ها، وقتی شروع می‌شه ‫که چیزی به دست میارن.
‫برای بعضی‌های دیگه، وقتی شروع می‌شه ‫که چیزی رو رها می‌کنن.
‫این بخشش دیگه به ‫خودت بستگی داره.
‫اما خب، وقتی اتفاق بیفته، می‌فهمی.
‫اگه کسی ازم بپرسه ‫زندگی من واقعاً از کی شروع شد...
‫احتمالاً بهش می‌گم...
بکش کویچی
‫همون روز بود.
‫من قراره یه طراح فوق‌العاده بشم!
‫و بعدش هم می‌خوای با یه ‫مدل گراویور قرار بذاری، نه؟
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫کویچی.
‫انگار خیلی سرت به خودت گرمه.
‫اصلاً خبر نداشتم...
‫که اجازه داریم زندگی‌مون رو ‫کاملاً برای خودمون زندگی کنیم.
‫کویچی...
‫ممنونم.
‫چی؟
‫صدات رو نشنیدم، ارن.
‫کویچی!
‫بیدار شو! وقت نداریم!
‫فایل پیش‌نویس D رو باز کن!
‫این دیگه چیه؟
‫این که آخرین متن نیست، هست؟
‫میچان!
‫اون نسخه‌ای که تازه اصلاح کردیم رو بده ‫ببینم!
‫چشم، قربان.
‫الو؟ آره، همین الان داریم ‫روش کار می‌کنیم.
‫ها؟ چی، چرا؟!
‫فرستادمش روی کامپیوتر کویچی-سان.
‫کویچی! عکس‌های سلبریتی رو عوض کن.
‫چی...؟
‫کات ۱۹۲ رو با ۲۱۱ عوض کن ‫و کات ۱۸۵ رو با کات ۳۱!
‫ا-ام، کات ۱۹۲...
‫ها؟! نمی‌خوام که بخش فروش ‫عذرخواهی کنه، ای بابا!
‫تقریباً ده سال از وقتی که ‫وارد دانشکده هنر شدم می‌گذره،
‫و یه چیز ‫رو مطمئنم...
‫کویچی، اون اصلاحات رو انجام بده!
‫چشم، قربان!
‫زندگی من... اصلاً شروع هم نشده بود.
‫متوقف نشو! مطمئن شو که ‫بهشون اونجا می‌گی!
!و واضح بگو
‫