‫‫و این‌طوری، این عدد ‫‫‫حذف می‌شه و...
‫‫استاد.
‫‫در این صورت، استفاده از این فرمول ‫‫بهتر نیست؟
‫‫ام، شاهزاده سیسیل. همچین تئوری وجود نداره.
‫‫همینطوره، همین الان کشفش کردم.
‫سسیل ۱۰ ساله
رسانه‌ی انیمکس با افتخار تقدیم می‌کند A_Off_Originall :مترجم Animex.click
‫‫چی؟ عالی‌جناب با اینکه شما فوق‌العاده‌اید، ‫‫‫اما این دیگه...
‫‫ج-جور در میاد؟!
‫‫اما این یعنی یه کشف جدید ‫‫‫در دنیای ریاضیات!
‫‫با به هم وصل کردن بخش‌هایی که داشتیم، ‫‫به نطرم خیلی ساده به دست میاد.
‫‫م-من باید برم و ‫‫‫به انجمن گزارش بدم!
‫‫رفت.
‫‫خب، مهم نیست.
‫‫وقتی می‌تونم یه چیزی رو که گوش میدم، همون بار ‫‫‫اول بفهمم،
‫دیگه برای مدت طولانی شنیدنش ‫‫‫فایده‌ای نداره.
‫‫آه، چقدر کسل‌کننده.
‫‫شاهزاده سیسیل!
‫‫من یه بانوی شرور هستم!
‫‫نقش من اینه که عالی‌جناب و ‫‫‫شخصیت اصلی رو از هم جدا کنم،
‫‫در آخر هم شما رو ‫‫‫طوری شوکه میکنم که مات و مبهوت بمونید!
‫‫آره، اصلاً سر در نمیارم چی میگه.
‫ گزارشی از بررسی رفتارهای نامزد من ‫‫بانوی شرور خودخوانده
‫فصل ۱
‫گزارشی از دیدار با ‫بانوی شرور خودخوانده.
‫‫من سیسیل گلو آلفاستا هستم.
‫‫من شاهزاده اول پادشاهی آلفاستا ‫‫‫و ولیعهد هستم.
‫‫امروز روزیه که من و نامزدم،
‫‫برتیا ایبیل نوچس، دختر مارکی*، ‫‫*فرد اول خاندانی که نجیب‌زاده باشند.
‫‫برای اولین بار رودررو باهم ملاقات کردیم. اما...
‫‫به نظر میاد من تنها کسی نیستم که ‫‫‫نمی‌فهمه اون چی می‌گه.
‫‫بانو برتیا، ایستاده صحبت زدن ‫‫‫کار درستی نیست.
‫‫می‌خواید پای میز چایی ‫‫باهم صحبت کنیم؟
‫‫چی؟
‫‫ب-بله.
‫‫این زنوئه.
‫زنو
‫‫خدمتکار شخصی منه. ‫‫‫لطفاً باهاش مهربون باشید.
‫‫خیره شدن...
‫‫مشکلی پیش اومده؟
‫‫شاهزاده سیسیل، برای سن‌تون ‫‫زیادی آروم و خونسرد نیستید؟
‫‫ممکنه که ‫‫‫تناسخ پیدا کرده باشید؟
‫‫تناسخ؟
‫‫به من یاد دادن که خاندان سلطنتی ‫‫‫باید این‌طور رفتار کنن.
‫‫چیز خاصی نیست.
‫‫بله که هست!
‫‫اگه یه شاهزاده ده ساله دیگه هم این‌قدر ‫‫‫تافته جدا بافته و
‫متفلسف بود، ‫‫‫هیچ‌کس نمی‌تونست این رو تحمل کنه!
‫‫صدای توی دلت داره ‫‫‫بیرون می‌ریزه، زنو.
‫‫خب، حالا. می‌شه توضیح بدی ‫‫‫قبلش چی داشتی می‌گفتی؟
‫‫البته!
‫‫من باید کاری کنم که عالی‌جناب ‫‫‫همه چیز رو درک کنن
‫‫و به کسی تبدیل بشن که لیاقت طرد کردن من رو ‫‫‫داشته باشه.
‫‫شاید این شوکه‌کننده باشه، اما من ‫‫‫خاطرات زندگی قبلیم رو دارم.
‫‫در سرزمینی که توش به دنیا اومدم ‫‫‫و بزرگ شدم، ژاپن،
‫‫داستان‌هایی وجود داشت که شبیه رمان بودن و تصاویر متحرک داشتن.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫ژاپن ‫ خانم در حال بازی کردن
‫A
m -100 -85 b -100 -96 -96 -100 -85 -100 l 85 -100 b 96 -100 100 -96 100 -85 l 100 85 b 100 96 96 100 85 100 l -85 100 b -96 100 -100 96 -100 85 l -100 -85
‫سیسیل گلو آلفاستا
‫‫این «بازی‌های اوتومه» چیزهایی بودن ‫‫‫که بسیار ازشون لذت می‌بردم.
‫هی، تویی.
‫هی، تویی؟
‫‫بعد، وقتی خاطراتم رو به یاد آوردم،
‫‫اون موقع بود که فهمیدم...
‫‫که اون بازی اوتومه، همین دنیا رو به تصویر می‌کشید.
‫‫برای همینه که از جریان کل داستان رو خبر دارم... ‫‫یعنی از آینده.
‫‫عالی‌جناب عاشق دختر یه نجیب‌زاده می‌شن، ‫‫‫دختر سرنوشت.
‫‫من، اون زن شرور، تبدیل به یه دیو حسود ‫‫‫می‌شم و اون رو به طرز وحشتناکی آزار می‌دم.
‫‫این کار باعث خشم عالی‌جناب می‌شه.
‫‫نامزدی‌مون رو بهم می‌زنید، ‫‫‫و خاندانم به نابودی کشیده می‌شه!
‫‫خلاصه اینکه، شکست دادن من باعث می‌شه ‫‫‫شما دو نفر به خوشبختی برسید!
‫‫با اینکه سرنوشتم نابود شدنه، ‫‫‫ولی این کار رو باشکوه انجام میدم!
‫‫من تبدیل به یه گل شر درجه‌یک می‌شم!
‫‫تا حالا نشده بود که نتونم بفهمم ‫‫‫کسی چی می‌گه.
‫‫هرچند، راستش رو بخواید، چه اون ‫‫قدرت تخیل بیش از حد فعالی داشته باشه،
‫‫یا اینکه قدرت پیش‌گویی آینده رو داشته باشه، ‫‫‫برام فرقی نداره.
‫‫یعنی، اون می‌خواد به شخصی تبدیل بشه که ‫‫مناسب این جریان داستانی که ازش تعریف می‌کنه باشه.
‫‫تا وقتی که درخور یه ملکه آینده ‫‫باشه، مشکل‌ساز نیست و اشکالی نداره.
‫‫برام سوال شد، این گل شر درجه‌یکی که ‫‫‫گفتی دقیقاً چیه؟
‫‫قوی، نجیب و زیبا!
‫‫با اینکه مسیرش ممکنه به نابودی ختم بشه، ‫‫‫بدون تردید در اون قدم بر می‌داره!
‫‫منظورم ‫‫‫همچین بانویی هست!
‫‫قوی، نجیب...
‫‫و زیبا؟
‫‫اوه، از دهنم در رفت!
‫‫نـ-نه، اشتباه متوجه شدید!
‫‫برتیا قرار بود کسی باشه که ‫‫‫واقعاً هیچ شانسی نداره.
‫‫پس، به عنوان یه شخصیت، ‫‫‫ظاهرش تعریف نداره.
‫‫به نظر آدم غمگینی میاد.
‫‫با همه‌ی این‌ها مشکلی نداری؟
‫معلومه که دارم.
‫‫هر چیزی که گفتم مربوط به ‫‫‫برتیای توی بازی بود.
‫‫من... من خودمم!
‫‫توی زندگی قبلیم، عادت داشتم توی لاک ‫‫‫خودم برم، اما شما تکیه‌گاهم بودید.
‫‫شاهزاده سیسیل، ‫‫من آرزوی خوشبختی‌ شما رو دارم!
‫‫و برای همینه که می‌خوام یه گل شر ‫‫‫صادق و درستکار بشم!
‫‫یه گل شر صادق و درستکار؟
‫‫خودم رو بهتر می‌کنم و دوباره برمی‌گردم!
‫‫روز خوش!
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫برتیا فرار کرد
‫‫کنجکاوم بدونم درباره چی حرف میزد.
‫‫عالی‌جناب، می‌خواید چیکار کنید؟
‫‫خب...
‫‫در مورد نامزد من شدن،
‫‫اون هیچ‌کدوم از آداب لازم برای معاشرت ‫‫‫با خانواده سلطنتی رو نداره،
‫‫و من خیلی از حرف‌ها و کارهاش رو ‫‫‫نمی‌فهمم.
‫‫و دقیقاً همین موضوعه که ‫‫‫اون رو این‌قدر سرگرم‌کننده می‌کنه.
‫یه ‫مدت اون رو زیر نظر می‌گیرم.
‫‫اگه لازم شد، فقط ‫‫‫کافیه که رامش—
‫اون رو ‫به مسیر درست هدایت کنم.
‫‫به نظر میاد داری لذت می‌بری.
‫‫این حس غیرقابل‌پیش‌بینی بودن ‫‫‫اصلاً بد نیست.
‫‫معمولاً اگه کاری رو امتحان کنم، ‫‫‫همون بار اول از پسش برمیام،
‫‫برای همین، دنیا برام جای کسل‌کننده‌ایه.
‫‫به ندرت حس ‫‫‫موفقیت رو تجربه کردم.
‫‫از نظر من، دنیا رنگش رو از دست داده.
‫‫برای همین...
‫‫امیدوارم ناامیدم نکنی.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫یک سال بعد
‫‫عالی‌جناب، گزارشی از اون پیام‌رسان ‫‫‫رسیده.
‫‫بانو برتیا یک ساله که خودش رو ‫‫‫توی خونه‌اش حبس کرده.
‫‫قطعاً الان دیگه جای نگرانی داره.
‫‫مدام پیام‌رسان می‌فرستادم ‫‫‫تا ببینم اوضاعش چطوره.
‫اون ‫حالش فوق‌العاده خوبه.
‫‫پس چرا خودش رو تو خونه حبس کرده؟
‫‫زنو، وقتی ببینیش ‫‫‫خودت متوجه میشی.
‫بزودی خودش رو نشون میده.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫چند روز بعد
‫‫خیلی وقته که ندیدمتون، ‫‫‫عالی‌جناب.
‫‫یعنی میگی منو نشناختی؟
‫‫برتیا ایبیل نوچس!
‫‫نامزد عالی‌جناب!
‫‫خب، این تحسین برانگیزه. ‫‫‫خیلی ظاهرش تغییر کرده.
‫‫انگار اون گزارش‌ها حقیقت داشتن.
‫‫فقط دو کیلو دیگه!
‫‫من رو با کس دیگه‌ای اشتباه گرفتی؟ ‫‫‫نشناختی‌ام، مگه نه؟
‫‫آخ!
‫تــــ
‫ــــــق
‫تــــق
‫‫برتیا، این چه طرز برخورد ‫‫‫با ولیعهده؟
‫‫پدر، چیکار داری می‌کنی؟
‫‫عالی‌جناب، لطفاً بی‌ادبیِ ‫‫‫دختر احمقم رو ببخشید.
‫‫خواهش می‌کنم، فکرشم نکنید.
‫‫خیلی بچگانه و ‫‫‫دوست‌داشتنیه، این‌طور نیست؟
‫‫عـ... عالی‌جناب... می‌شه ‫‫‫لطفاً اون رو دوباره بگید؟
‫‫وقتی که... گفتید «دوست‌داشتنی».
‫‫برتیا.
‫‫فریب ظاهرش رو نخور. چشم‌های عالی‌جناب ‫‫‫هیچ‌وقت نمی‌خندن، مگه نه؟
‫‫اون احساسات لازم برای ناز کردن ‫‫‫چیزهای بامزه رو نداره. خیلی بی‌احساسه.
‫‫باید با همین «دوست‌داشتنی» گفتنِ ‫‫‫پر از عشق من سر کنی.
‫‫تو خیلی دوست‌داشتنی هستی!
‫‫نمی‌دونم مارکی می‌دونه که حرفش ‫‫‫از بانو برتیا هم بی‌ادبانه‌تر بود یا نه؟
‫‫اوه، کورو!
‫‫می‌دونستم. پس زنده‌ست، نه؟
‫‫خیلی عذر می‌خوام.
‫‫از وقتی پیداش کردم، ‫‫‫اصلاً از کنارم تکون نمی‌خوره.
‫‫برای همین گذاشتم ادای شال‌گردن رو ‫‫‫در بیاره و با خودم بیارمش.
‫‫ادا درآوردن.
‫‫خیلی هم موفق نبود، ‫‫‫ولی با این حال...
‫‫پس باید همون‌طور که فکر میکنم باشه.
‫‫اگه الان چیزی نگم بهتره، تا در آینده ‫‫‫اوضاع جالب‌تر بشه.
‫‫حالا، لطفاً قبل از اینکه چای سرد بشه، ‫‫‫کمی شیرینی میل کنید.
‫‫ممنونم! حتماً می‌خورم!
‫‫رژیم.
‫‫این کیک با مقدار کمی ‫‫‫شکر درست شده.
‫‫می‌دونی که، خیلی با ‫‫‫شیرینی‌جات میونه‌ای ندارم.
‫‫شکر کم! کیک!
‫‫خواهش می‌کنم، میل کنید.
‫قرار نبود به یک ‫‫‫گل شرِ قدرتمند و نجیب تبدیل بشه؟
‫‫حس می‌کنم داره دقیق ‫‫‫برعکسش عمل می‌کنه.
‫‫خب، می‌خوای درباره فردا صحبت کنیم؟
‫‫بله! تو مهمونی فردا، ‫‫‫به عنوان یک بانوی شرورِ درجه‌یک،
‫و همراهِ عالی‌جناب، ‫‫‫وظیفه‌ام رو به خوبی انجام ‌میدم!
‫‫چرا این‌طوریه؟
‫‫قرار بود قابل‌اعتماد باشه، ‫‫‫اما حالا داره نگرانم می‌کنه.
‫‫این خیلی اطمینان‌بخشه.
‫‫اما اینکه تو یک شرور هستی و ‫‫‫خاطرات زندگی قبلی‌ات رو داری...
‫‫بیا این رو فقط بین خودمون ‫‫‫نگه داریم.
‫‫چرا؟
‫‫چون جامعه اشرافی‌ای که ‫‫‫قراره واردش بشیم،
‫‫دنیاییه که هیچ‌وقت نمی‌دونی چی ‫‫‫ممکنه عواقب بدی برات داشته باشه.
‫‫یه گلِ شر که خودش رو در معرض ‫‫‫حمله قرار می‌ده، به نظرت ضعیف نیست؟
‫‫مـ... متوجه شدم!
‫‫شکست دادن رقبا در خفا، ‫‫‫کارِ یه آدمِ درجه‌یکه،
‫‫اما بی‌پروا حرف زدن و کندنِ گورِ خودت، ‫‫‫کارِ یه آدمِ درجه‌سه‌ست!
‫‫کاملاً متوجه شدم!
‫‫من با برتیای توی بازی فرق دارم،
‫‫چون قراره تبدیل به یه گلِ شرِ ‫‫‫زیبا و نجیب بشم!
‫‫خیلی خوشحالم که متوجه شدی.
‫‫هرچند حس می‌کنم کج متوجه ‫‫شده.
‫‫فردا یازدهمین سالگرد تولدمه و ‫‫‫خوشحالم که تو هم برای جشن گرفتنش اونجایی.
‫‫منم خوشحالم که قراره ‫‫‫تولد عالی‌جناب رو جشن...
‫‫یازده؟
‫‫عالی‌جناب یازده ساله می‌شن؟
‫‫درسته. نمی‌دونستی؟
‫‫نه، می‌دونستم. فقط...
‫‫یعنی تولد بعدیِ من، ‫‫‫ده ساله می‌شم.
‫‫عالی‌جناب، مادرم... ‫‫‫مادرم قراره بمیره!
‫‫مادرت؟
‫‫طبق جریان داستان،
‫‫دلیل اون بیماری فراگیری هست که ‫‫تابستون پخش می‌شه.
‫‫درست قبل از دهمین سالگرد تولدم، ‫‫‫مادرم قراره بمیره.
‫بیماری فراگیر؟
‫‫ظاهراً یه بیماری عفونیِ خاص ‫‫‫شیوع پیدا می‌کنه.
‫‫پیدا کردن راه درمانش زمان می‌بره ‫‫‫و علاوه بر اون،
‫‫گیاه مورد نیاز برای دارو...
‫‫برگ لوئونا، به اندازه کافی وجود نداره.
‫‫خیلی از مردم جونشون رو از دست میدن.
‫‫برگ لوئونا.
‫‫یه گیاه دارویی هست‌ که ‫‫‫کاشتن و پرورش اون سخته.
‫‫پدرم با بی‌تابی دنبال برگ لوئونا می‌گرده، ‫‫‫اما نمی‌تونه اون رو پیدا کنه.
‫‫در نهایت، از اعلی‌حضرت می‌خواد که ‫‫‫کمی بهش بده، اما...
‫‫چیزی که داری می‌گی، ‫‫‫یک سال دیگه اتفاق می‌افته، درسته؟
‫‫اگه از الان براش آماده بشی، ‫‫‫نمی‌تونی مادرت رو نجات بدی؟
‫‫اما اگه این کار رو بکنم، روند داستان...
‫روند داستان یا مادرت؟ ‫‫‫کدوم مهم‌تره؟
‫‫معلومه که مادرم!
‫‫اما... اما اگه روند داستان بهم بخوره، ‫‫‫عالی‌جناب ممکنه...
‫‫من؟
‫‫عالی‌جناب.
‫‫بیا. اشکات رو پاک کن.
‫‫من نامزدت هستم.
‫هر وقت به مشکلی برخوردی، ‫‫‫قبل انجام کاری بیا باهم دربارش فکر کنیم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫یک سال بعد
‫‫عمارت نوچس
‫‫عالی‌جناب شما خیلی بدین!
‫‫واقعا! واقعا! اه، ‫‫‫واقعا، واقعا، واقعا که!
‫‫لـ... لطفاً من رو ببخشید. این رفتار ‫‫‫در شأن یک بانو نیست.
‫‫نه، من باید عذرخواهی کنم.
‫‫آیا کاری کردم که باعث بشه اون ‫‫‫چهره‌ی‌ جذابت تو هم بره؟
‫‫امروز دهمین سالگرد تولدمه!
‫‫می‌خواستم راهی برای ‫‫‫مقابله با اون بیماری پیدا کنم...
‫‫اما تو توی نامه‌هات همیشه ‫‫‫جواب می‌دادی: «مشکلی وجود نداره.»
‫‫انتظار داشتی چیکار کنم؟
‫‫متأسفم.
‫‫نمی‌دونستم که این‌قدر ‫‫استرس داشتی.
‫‫اما چیزی برای نگرانی وجود نداره. ‫‫‫برای همین توی نامه‌هام اون رو می‌نوشتم.
‫‫من هر طور که بود سعی کردم ‫‫برگ لوئونا جمع کنم، اما به هیچ وجه کافی نبود.
‫‫و نمیدونم چرا، وقتی تابستون اومد، ‫‫‫بیماری شیوع پیدا نکرد.
‫‫و مادرم در سلامت کامل به سر می‌بره.
‫‫دیگه نمی‌فهمم ‫‫‫چی به چیه!
‫‫نگران نباش. بیماری درست همون‌طور که ‫‫‫گفتی شیوع پیدا کرد.
‫‫فقط خیلی زود فروکش کرد.
‫‫پس اون بیماری واگیردار ‫‫‫واقعاً پخش شد؟
‫‫چی؟
‫‫من از اطلاعاتی که بهم دادی ‫‫برای حدس زدن بیماری استفاده کردم و براش دارو ساختم.
‫‫به محض اینکه شروع به شیوع کرد، ‫‫‫بیمارها سریع تحت درمان قرار گرفتن.
‫‫ها؟
‫‫چی؟!
‫‫صـ... صبر کن عالی‌جناب! منظورت چیه؟
‫‫خانم برتیا، تو تنها کسی هستی که ‫‫‫اجازه داره این‌طوری با من رفتار کنه.
‫‫متوجهم. اول از همه، ‫‫‫بیا کمی آروم باشیم.
‫‫چطور می‌تونم آروم باشم؟ ‫‫‫زود باش و توضیح بده، لطفاً!
‫‫بیا بریم بیرون یکم قدم بزنیم.
‫‫حالا، برگردیم به درست بعد از ‫‫‫زمانی که درباره مادرت با من حرف زدی.
‫‫اعلی‌حضرت خیلی راضی به نظر می‌رسیدن.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫یک سال پیش
‫کاخ سلطنتی
‫‫ایشون بلافاصله بهت اجازه دادن ‫‫‫از گلخونه استفاده کنی.
‫‫شاید چون دیگه نگران این نبودن که ‫‫‫برای تولد پسرشون چی بخرن،
‫راحت شدن.
‫‫حالا بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫‫اول، کتابخونه.
‫‫باید درباره برگ لوئونا تحقیق کنم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫کمی بعد
‫‫پرورش موفقیت‌آمیز برگ لوئونا ‫‫‫خیلی ساده بود.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫یک گیاه لوئونای غول‌پیکر رشد کرد
‫‫برگ لوئونا این‌قدر بزرگ می‌شه؟ ‫‫‫عالی‌جناب، شما این رو پرورش دادید؟
‫‫حالا که این رو دارم، شاید تلاش کنم ‫‫‫کمی دارو بسازم.
‫‫این کشف قرنه!
‫‫برای اون کار، اول باید ‫‫‫نوع بیماری واگیردار رو شناسایی کنم.
‫‫فوق‌العاده‌ست!
‫‫از خانم برتیا درباره ویژگی‌های ‫‫‫بیماری پرسیدم...
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫پرسیدن سوالات در عمارت نوچس
‫‫بیماری مادرم؟
‫‫از دانش متخصصان پزشکی و داروسازی ‫‫‫کمک گرفتم...
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫پرسش سوالات در کاخ سلطنتی
‫‫و تونستم بیماری رو شناسایی کنم.
‫‫دیگه چیزی نمونده که بتونم ‫‫‫بهتون یاد بدم، عالی‌جناب.
‫‫احتمالاً اون بیماری، نسخه‌ی جهش‌یافته‌ی ‫‫‫همین بیماریه.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫مطالعه‌ی کوهی از کتاب‌ها
‫‫و در در آخر یک درمان...
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫انجام آزمایش‌های متعدد
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫به راحتی تکمیل شد
‫آخر کار خودمو کردم.
‫‫خیلی راحت درستش کردی، مگه نه؟
‫‫خب، نمی‌دونیم که ‫‫‫واقعاً اثربخشه یا نه.
‫‫بدون کسی که به اون بیماری مبتلا شده ، ‫‫‫راهی برای امتحان کردنش نیست.
‫‫اما اگه بخوایم جدی آماده باشیم، ‫‫‫باید بذارم بزرگ‌ترها دست به کار بشن.
‫‫وانمود می‌کنم که اتفاقی به یه بیماری ‫‫‫خاص علاقه‌مند شدم،
‫‫و پزشکی که داره روش تحقیق می‌کنه رو ‫‫‫به عنوان معلم خودم به کاخ دعوت می‌کنم.
‫‫با اشتیاق درباره بیماری‌های ‫‫‫واگیردار بحث می‌کنم.
‫‫با جدیت اصرار می‌کنم!
‫‫بعد درباره احتمال وجود یه بیماری جدید ‫‫‫و نحوه مقابله با اون بحث می‌کنیم.
‫‫با جدیت اصرار می‌کنم!
‫‫به عنوان یه موضوع جداگانه،
‫‫درباره خواص برگ لوئونا که اتفاقی ‫‫به اون شدید علاقه‌مند شدم، بهش می‌گم،
‫‫یه سرنخ واضح!
‫‫و با شور و ذوق زیاد درباره‌ش حرف می‌زنم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫سیسیل یه سرنخ واضح ارائه داد
‫‫بعد، طوری برنامه‌ریزی کردم که ‫‫‫بیماری به برگ لوئونا ربط پیدا کنه.
‫‫اگه بتونم کاری کنم که خودش به این ‫‫‫نتیجه برسه، اون‌وقت...
‫‫اگه همچین تأثیری داشته باشه،
‫ممکنه توی تحقیقات همکارام ‫‫‫به کار بیاد...
‫دربارش بهشون می‌گم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫تاثیری نداشت
‫‫این برای تحقیقات همکارات نیست، ‫‫‫بلکه برای تحقیق خودت باید مفید باشه.
‫‫چرا نمی‌تونه یه چیز به این سادگی رو ‫‫‫درک کنه؟
‫‫عالی‌جناب، به نظر میرسه ‫‫‫با مشکل سختی دست‌ و پنجه نرم می‌کنید.
‫‫و تو هم به طرز عجیبی خوشحالی، زنو.
‫‫نه، اصلا این‌طور نیست.
‫‫با این حال، اون پزشکِ خیلی خوبیه.
‫‫مطمئنم بالاخره متوجه میشه.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫چند ماه بعد
‫‫با جدیت اصرار می‌کنم!
‫‫نکنه...
‫‫اون برگ لوئونا ویژگی مقابله با ‫‫‫بیماری رو داشته باشه؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫پزشک‌ها چیز جدیدی کشف کردند
‫‫شاید همینطور باشه.
‫‫خیلی طول کشید.
‫‫این‌طوری اتفاق افتاد.
‫‫بعد از مدتی، اولین بیمار مبتلا به ‫‫‫بیماری پیدا شد،
‫‫و همون پزشک، درمان کامل رو ‫‫‫براش انجام داد.
‫‫راستش وقتی یه بیمار واقعی پیدا شد، ‫‫‫تعجب کردم.
‫‫چون اینطور نبود که کامل حرف‌های ‫‫‫خانم برتیا رو باور کرده باشم.
‫‫اما چیزهای زیادی یاد گرفتم.
‫‫اینکه توی راهنمایی کردن اون پزشک ‫‫‫مشکل داشتم...
‫‫و اینکه باعث شدم خانم برتیا ‫‫‫این‌قدر نگران بشه...
‫‫شاید به خاطر عادت‌های بد خودم باشه.
‫‫وقتی نظریه می‌سازم، ‫‫خیلی راحت متوجه میشم.
‫‫و انگار عادت دارم که توضیحات رو ‫‫جا بندازم.
‫‫ی-یه لحظه صبر کنید.
‫‫خیلی از این حرف‌ها عجیب به نظر میاد.
‫‫عالی‌جناب، چرا باید همه این کارها رو ‫‫‫انجام می‌دادید؟
‫‫چرا؟
‫وقتی نامزدم این‌قدر نگران به نظر میاد، ‫‫نمیتونم اونو نادیده بگیرم.
‫‫ا-اما یه بچه یازده ساله که نمی‌تونه ‫‫‫همه این کارها رو بکنه!
‫‫من ولیعهدم.
‫‫می‌تونم از کتابخونه کاخ استفاده کنم،
‫‫و با اجازه پدرم،
‫میتونم از متخصص‌های برجسته ‫‫‫کمک بگیرم.
‫‫و-واقعاً؟
‫‫نه، معلومه که نه!
‫‫برای یه ولیعهد معمولی، ‫‫‫این کار غیرممکنه!
‫‫این فوق‌العاده‌ست، زنو!
‫‫تو خیلی دوری، ولی بازم می‌تونم ‫‫‫صدای تو دلت رو بشنوم.
‫چطور ممکنه همه چیز این‌قدر ‫‫‫راحت و بی‌دردسر پیش بره؟
‫‫فکر کنم باید از نابغه‌ای مثل ‫‫‫شاهزاده‌ی رباتی انتظارش رو داشت.
‫ربات؟
‫لازم نیست درگیر جزئیاتش باشی، خواهش میکنم.
‫وقتی مادرت سالمه و آسیب به مردم ‫‫تا جای ممکن کنترل شده،
‫‫پس همه چیز خوبه، مگه نه؟
‫‫آ-آره، حق با توئه!
‫‫بالاخره، همه از چنگال شرورانه ‫‫‫این بیماری فرار کردن.
‫‫این بهترین نتیجست!
‫‫آره. می‌بینم که دیگه بی‌خیالِ ‫‫‫فکر کردن بهش شدی.
‫‫اوه، راستی. جدا از هدیه‌ی رسمی،
‫‫یه چیز دیگه هم هست که می‌خوام ‫‫‫بهت بدم، خانم برتیا.
‫‫هنوز هم سورپرایز دیگه‌ای برام داری؟!
‫‫این از طرف شخص خودمه. ‫‫‫یه هدیه‌ی تولد دست‌ساز.
‫‫اوه، خیلی قشنگه!
‫‫راستش رو بخوای، این در واقع ‫‫‫یه پادزهر همه‌کاره‌ست.
‫‫چـ-چی؟
‫پادزهر همه‌کاره؟
‫‫وقتی داشتم درباره چیزهای مختلف ‫‫‫تحقیق می‌کردم،
‫‫یه کتاب جالب توی کتابخونه ‫‫‫قصر پیدا کردم.
‫‫اون چیه؟
‫‫یه درز؟
‫‫تکون خورد.
‫‫با دانشی که از اونجا به دست آوردم، ‫‫‫سعی کردم این رو بسازم.
‫‫چون قراره همسرم بشی، ممکنه ‫‫‫جون تو هم به خطر بیفته.
‫‫فکر کردم می‌تونه یه طلسم محافظ باشه.
‫‫آره، خیلی بهت میاد.
‫‫مـ-ممنونم... واقعاً لطف کردید.
‫‫شاهزاده سیسیل.
‫‫من، برتیا ایبیل نوچس، ‫‫‫به این گردنبند قسم می‌خورم!
‫‫برای جبران دینی که به خاطر ‫‫‫لطف شما به گردن دارم،
‫‫مطمئن می‌شم که روند داستان رو ‫‫‫حسابی جمع‌وجور کنم...
‫‫و بهتون نشون می‌دم که می‌تونم ‫‫‫چه بانوی شرور باشکوهی بشم!
‫‫اول از همه، پدرم که باید ‫‫‫توی مسیر شرارت قرار می‌گرفت...
‫‫کاری می‌کنم که تبدیل به ‫‫یه شرور درست حسابی بشه!
‫‫نه، واقعاً نیازی نیست.
‫‫از دست دادن صدراعظم، ‫‫می‌تونه دردسرساز باشه.
...پس از تیتراژ ادامه دارد
‫‫من مطمئن می‌شم که عالی‌جناب ‫‫‫و شخصیت اصلی به پایان خوششون برسن!
‫‫آره. مثل اینکه بیشتر حرف‌هام رو ‫‫اصلا نمی‌شنوه.
‫‫خب، اشکالی نداره. به هرحال، ‫‫‫به نظر سرگرم‌کننده میاد.
‫‫تمام تلاشم رو می‌کنم!
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫برتیا دوباره عزمش رو جزم کرد.
رسانه‌ی انیمکس با افتخار تقدیم می‌کند A_Off_Originall :مترجم Animex.click
‫زخمی شدی؟
‫‫اشکالی نداره. لازم نیست بترسی.
‫‫یادم میاد...
‫‫من...
‫فصل ۲ گزارشی از اولین ظهور بانوی شرور خودخوانده در جامعه‌ی نجیب‌زادگان
‫‫«گزارشی از اولین ظهور بانوی شرور خودخوانده ‫‫در جامعه‌ی نجیب‌زادگان.»