رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند A_Off_Originall\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫جشن فارغ‌التحصیلی که متوقف شده بود، ‫بدون هیچ مشکلی دوباره از سر گرفته شد.
‫وقتی من و تیا داشتیم با هم حرف می‌زدیم،
‫اونا کارها رو جلو بردن. ‫و این رو مدیونشون هستیم.
‫اما...
‫گزارشی از بررسی رفتارهای ‫ نامزد من، بانوی ‫شرور خودخوانده
‫فصل ۱۱
‫گزارشی از بررسی ‫بانوی شرور خودخوانده و خاندان سلطنتی
‫روز بعد
‫هنوزم مشکلاتی داشتیم.
‫در مورد نحوه‌ی برخورد ‫با هیرونیا، دختر بارون...
‫من به شما باور داشتم!
‫معلومه عالی‌جناب هیچ‌وقت توی ‫چنگال‌های شیطانی اون شرور نمی‌افتن.
‫می‌دونستم بالاخره متوجه می‌شید ‫که حق با من بوده!
‫به من نزدیک نشو.
‫چی؟
‫من فقط اومدم پیامی رو برسونم ‫و کمی با هم صحبت کنیم.
‫فعلا، چطوره اونجا بنشینی؟
‫متوجهم.
‫عالی‌جناب می‌خواد درباره‌ی ‫اون نور مقدس بدونن، درسته؟
‫اون کار من—
‫اون اتفاق به خاطر ‫خارج از کنترل شدن یه روح نور بود.
‫چی؟
‫پرنده‌ی تو یه روح نور بود.
‫روح؟
‫می‌دونستم! هر چی باشه من شخصیت اصلیم!
‫من کسیم که تمام موجودات ‫الهی من رو به عنوان قدیس—
‫اگر برات سوءتفاهم پیش اومده توضیح دادن ‫سخت می‌شه، پس این رو بهت می‌گم.
‫روح‌ها واقعا کمیاب هستن، ‫اما تعداد زیادی از اون‌ها وجود دارن،
‫و افرادی هستن که اونا رو ‫نزدیک خود نگه می‌دارن.
‫تو آدم خاصی نیستی.
‫ایـن... این نمی‌تونه حقیقت داشته باشه!
‫آخه توی بازی هیچ حرفی ‫درباره‌ی ارواح نزده بودن!
‫برای اینکه دولت نتونه از اون‌ها ‫سوءاستفاده کنه،
‫وجودشون از همه به جز اشراف‌زادگان ‫رده‌بالا مخفی نگه داشته می‌شه.
‫کاملا طبیعیه که دختر بارونی مثل تو ‫چیزی درباره‌شون ندونه.
‫اگه در آینده در این باره ‫با کسی صحبت کنی،
‫نمی‌تونم امنیتت رو تضمین ‌کنم.
‫روی همکاریت حساب می‌کنم.
‫چند روز بعد
‫عالی‌جناب.
‫عالی‌جناب؟
‫عالی‌جناب، دوشیزه برتیا ‫اومدن تا شما رو ببینن.
‫سیسیل-ساما! چه اتفاقی ‫برای دوشیزه هیرونیا افتاد؟
‫خوش اومدی، تیا.
‫می‌خوای از سرنوشتش باخبر بشی؟
‫البته که می‌خوام!
‫پس بیا اینجا.
‫چی؟
‫می‌خوای دربار‌ش بشنوی، مگه نه؟
‫ا-ایـن‌طوری خوبه؟
‫بله، پس همون‌طور که قول داده بودم بهت می‌گم.
‫وقتی بی‌هوش بودم،
‫روح نور «آینده‌ی درستی» که توی ‫خاطراتت وجود داره رو به من نشون داد.
‫پس می‌دونید که باید من رو انتخاب کنید!
‫چون اون آینده‌ایه که شما رو ‫به خوشبخت‌ترین آدم تبدیل می‌کنه!
‫اگر تو به اون می‌گی خوشبختی من، ‫پس من اون رو نمی‌خوام.
‫این فقط به خاطر اینه که هنوز یه عروسکی ‫واسه همین نمی‌تونی خوشبختی رو حس کنی!
‫چونکه من و شما با هم نیستیم.
‫حداقل،
‫قبل از اینکه بیام اینجا تو رو ببینم، ‫دیگه از «عروسک» بودن دست برداشتم.
‫دختر سرنوشت من...
‫برتیای من، منو یه انسان کرد، متوجهی؟
‫چی؟! منظورت از این حرف چیه؟
‫اون قرار بود شرور داستان باشه!
‫این فقط به خاطر اینه که اون ‫از همون اول روند داستان رو تغییر داد!
‫همین‌طوره.
‫دوشیزه برتیایی که روح نور به من ‫نشون داد، واقعا آدم دیگه‌ای بود.
‫مگه نه؟ ذات واقعی اون همینه.
‫پس می‌بینی که اون داره فریب—
‫و من یک نفر دیگه رو هم ‫می‌شناسم که کامل تغییر کرده.
‫چی؟! یعنی کس دیگه‌ای هم بود ‫که داستان بازی رو تغییر می‌داد؟
‫ولی کی؟
‫تو.
‫مـ-من که رویدادهای داستان رو دقیقا همون‌طور که ‫روند داستان باید پیش می‌رفت، انجام دادم، نه؟
‫چطور آدم دیگه‌ای شدم؟
‫توی اون دنیای دیگه...
‫در ابتدا، اون یه دوشیزه روستایی بود ‫که با آداب جامعه‌ی اشرافی آشنایی نداشت.
‫اما موقع فارغ‌التحصیلی من، به دوشیزه‌ای ‫فوق‌العاده باوقار تبدیل شده بود.
‫در مقایسه با اون، تو قوانین ‫جامعه رو رعایت نمی‌کنی.
‫تو هیچ‌وقت وقار و ادب رو یاد نگرفتی.
‫همین چند وقت پیش شنیدم که استاد
‫از بی‌ادبی تو موقع صرف چای کلافه شده بود.
‫توی این چهار سال گذشته، ‫تو واقعا چی یاد گرفتی؟
‫همسر ولیعهد شدن یعنی اینکه هر حرکت تو
‫به عنوان نماینده‌ی این پادشاهی دیده می‌شه.
‫اشتباهات شخصی تو ‫به پای ضعف پادشاهی نوشته می‌شه.
‫بی‌وقاری تو رو به معادل ‫بی‌اعتباری پادشاهی تلقی می‌شه.
‫داری می‌گی که می‌تونی ‫چنین نقش مهمی رو ایفا کنی؟
‫خـ-خفه شو!
‫اینا دیگه چیه؟
‫توی اون بازی اصلا همچین رویدادی نبود.
‫قبولش ندارم.
‫قبولش ندارم. قبولش ندارم!
‫هرگز اینجور آینده‌ای رو قبول نمی‌کنم!
‫درسته. پی-‌چان کجا رفت؟
‫اگه اون با من باشه، همه می‌فهمن ‫که من خاص هستم.
‫اگه منظورت پرندته، ‫اون دیگه توی این دنیا وجود نداره.
‫چی؟
‫نور اون زندگی دیگه خاموش شده.
‫این اتفاق همون موقعی افتاد که سعی کرد ‫با وجود بی‌ملاحظه بودنت ازت محافظت کنه.
‫پی-چان؟
‫این نتیجه تمام کارهاییه که کردی،
‫و آینده‌ای که هر دوتون انتخاب کردید.
‫د-داری دروغ می‌گی.
‫پی-چان؟
‫پی-چان!
‫پی-چان؟ پی‌-چان!
‫نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫من این رو نمی‌خوام! حتی اگه هیچکس ‫حرف‌هام رو باور نمی‌کرد،
‫پی-چان تنها کسی بود که... ‫همیشه کنارم بود.
‫این اولین باره که همچین رفتاری ‫از خودش نشون میده.
‫هرچند اون رابطه به جای بدی منتهی شده،
‫اما واقعا پیوندی بین اون دوتا وجود داشت.
‫صحبت ما همین‌جا تموم می‌شه،
‫اما در آخر، از من خواسته شد ‫که پیامی رو بهت برسونم.
‫«حتی اگه نتونی من رو ببینی، ‫من همیشه باهات هستم.»
‫این چیزی بود که ازم خواست بهت بگم.
‫این یادگاری از اونه.
‫این یه تیکه از روح اونه.
‫به تو می‌سپارمش.
‫درست زمانی که هسته‌اش ‫داشت از هم می‌پاشید،
‫از نیروی زنو کمک گرفتم ‫تا این تیکه رو حفظ کنم.
‫خیلی ضعیفه، اما هنوز ردی از ‫اراد‌ش توی اون باقی مونده.
‫بسیار خب، باقی حرفا رو ‫می‌ذاریم برای تالار حضار.
‫پی-چان...
‫بعد از اون، به عنوان بخشی از مجازاتش،
‫تصمیم گرفته شد که ‫به یه صومعه فرستاده بشه.
‫پدر، من یه درخواست دارم.
‫لطفا اجازه بدید من انتخاب کنم ‫که هیرونیا به کدوم صومعه بره.
‫پدر، واقعا انقدر به من ‌اعتماد ندارید ‫که این‌طور نگاهم می‌کنید؟
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫متشکرم.
‫هیرونیا رو به اینجا آوردیم.
‫حالا، مجازاتی که برات ‫تعیین شده بهت ابلاغ میشه.
‫سیسیل.
‫بله.
‫خاندان بارون هرگونه پیوندی رو ‫با شما قطع خواهد کرد،
‫و شما به عنوان یک رعیت ‫به صومعه فرستاده می‌شید.
‫ما هم با همین راضی ‌می‌شیم.
‫حالا، من بهت یه انتخاب می‌دم.
‫سرت رو بالا بیار.
‫باید به حرفام با دقت گوش کنی.
‫صومعه‌ای با شرایطی سخت ‫در شمالی‌ترین نقطه‌ی پادشاهی ما،
‫یا صومعه‌ای در جنوب پایتخت با منطقه‌ای ‫خوش‌آب‌وهوا و فاصله‌ی سه روز سواری کالسکه؟
‫دوست داری به کدوم‌یکی بری؟
‫به نظر میاد گزینه‌ها اصلا هم‌تراز نیستن.
‫به خاطر شرایط ‫سخت صومعه‌ی شمالی،
‫هرچند به‌ندرت،اما شنیدم که بعضی ‫جونشون رو اونجا از دست دادن.
‫واقعا؟
‫از طرفی، شنیدم که مردم شمال ‫به نور الهی باور دارن،
‫و نیروی اون اونجا بسیار قویه.
‫میگن اگه کسی مدام دعا کنه، چیزی که ‫از دست رفته ممکنه دوباره جون بگیره.
‫گفت می‌شه همچین معجزه‌ها‌یی ‫ممکنه اونجا رخ بده.
‫اون روح نور جونش رو فدای تو کرد.
‫اما تو چی؟ برای اون تا کجا پیش میری؟
‫شمال یا جنوب؟ کدومش رو انتخاب می‌کنی؟
‫مـ... من...
‫من...
‫به شمال میرم!
‫که این‌طور؟
‫پس هماهنگی‌های لازم رو انجام میدیم.
‫حالا، تا زمانی که ‫تاریخ دقیق مشخص بشه،
‫با اون مثل گذشته قبل رفتار می‌شه.
‫اطاعت، سرورم!
‫خداحافظ.
‫تو دیگه شخصیت اصلی نیستی. ‫دیگه خاص نیستی.
‫فقط یه دخترک جوون به اسم هیرونیا هستی.
‫اگه داری نقش شخصیت اصلی رو رها ‌می‌کنی
‫و می‌خوای به خاطر دوستت، به تنهایی ‫به عنوان یک زن زندگی کنی،
‫اون‌وقت از تصمیمت استقبال می‌کنم.
‫مطمئنم تیا هم نمی‌خواست ‫تو خوشبخت نباشی.
‫و این‌طور شد که اون سفرش رو به ‫صومعه‌ای در مناطق شمالی آغاز کرد.
‫شخصیت اصلی همینه دیگه!
‫فکرش رو بکن، رفت تا برای ‫یه روح آسیب‌دیده دعا کنه!
‫خب، من بخش‌های دردسرساز رو حذف کردم ‫و طوری تعریف کردم تا تیا خوشش بیاد،
‫اما دروغی هم بهش نگفتم.
‫اون تصمیم واقعا شجاعت زیادی می‌خواست!
‫چه فداکاری زیبایی!
‫شخصیت اصلی واقعا با بقیه‌ی ما فرق داره!
‫این‌طوری تو آغوشم اسیرت کردم، ‫اون‌وقت تو فقط به فکر اون هستی؟
‫مثل اینکه باید تلاش‌هام رو جدی‌تر کنم.
‫تـ-تلاش جدی؟
‫من که همین حالا همه رو فرستادم برن، ‫همه هم فکر می‌کنن که ما—
‫عالی‌جناب، چی دارید میگید؟!
‫بله، مثل همیشه، حتی اگه همه رو مرخص کنم، ‫نمی‌تونم ارواح رو از خودم دور کنم.
‫فقط یه شوخی بود.
‫این‌جور کارا از لذت‌هایین که ‫می‌ذارم برای بعد از ازدواجمون.
‫اوه.
‫چی؟!
‫توی این وضعیت، انگار لاک‌پشتی هستین ‫که بچه‌هاش رو کول کرده...
‫چـ-چطور می‌تونید این‌قدر راحت ‫حرف‌های عاشقانه بزنید؟
‫زنو.
‫اونجا اسب من می‌شی تا سوارت بشم؟
‫چی؟
‫گفتم یه اسب. اسب.
‫خوب نیست کسی رو از بازی جا بذاریم، ‫پس تو اسب شو و منم سوارت می‌شم.
‫یالا، یه شیهه‌ برام بکش.
‫معذرت می‌خوام!
‫خب، در هر صورت، دیگه لازم نیست ‫نگران شخصیت اصلی باشی.
‫پس تیا، خیالت راحت باشه ‫و دیگه بیا عروس من شو.
‫عـ-عـ-عروس؟!
‫این تصمیم وقتی خیلی کوچک بودیم گرفته شده.
‫چرا الان از شنیدنش تعجب می‌کنی؟
‫اما خب، من همیشه فقط تلاش کردم ‫که یه بانوی شرور درجه‌یک باشم،
‫واسه همین اعتمادبه‌نفس این رو ‫ندارم که ملکه بشم.
‫من تو رو می‌شناسم تیا. از پسش برمیای.
‫اما...
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫مـ-من...
‫حالا که کار به اینجا رسیده،
‫تمام تلاشم رو می‌کنم تا به سیسیل-ساما ‫کمک کنم پادشاه محشری بشه!
‫این‌طوری می‌تونم مطمئن بشم که اون ‫خیلی و خیلی خوشبخت می‌شه!
‫اگه اینطوره، همیشه باید کنارم بمونی.
‫قول می‌دم که بمونم.
‫من یه عامل غیرمعمولیم که باعث شد ‫روند داستان تغییر کنه،
‫پس مسئولیتش رو تمام‌وکمال ‫قبول می‌کنم و کارم رو شروع می‌کنم!
‫شنیدن این حرفت بهم آرامش داد.
‫حتی اگه روند داستان تغییر کنه، ‫مهم‌ترین نتیجه هیچ‌وقت عوض نمی‌شه، مگه نه؟
‫نتیجه؟
‫مهم‌ترین چیز اینه که...
‫دختر سرنوشت من ‫درست همین‌جاست...
‫و ما به لذت بردن از زندگی ‫شیرینمون در کنار هم ادامه می‌دیم.
‫بله!
‫و برای همینه که نیازی نیست بدونی.
‫نیازی نیست چیزی از این خونی که ‫در رگ‌های من جریان داره بدونی.
‫شب اعلام مجازات هیرونیا بود.
‫فارغ‌التحصیلیت رو تبریک می‌گم.
‫خسته نباشی.
‫ممنونم.
‫ماجرای دوشیزه هیرونیا ‫دردسر بدی بود، این‌طور نیست؟
‫حالا که اون مشکل دردسرساز ‫حل شد، حالم بهتره.
‫هرچند، احتمالا از الان به بعد برای ‫کارهای عروسی خیلی سرت شلوغ می‌شه.
‫اون اصلا اذیتم نمی‌کنه. مشتاقانه ‫منتظرشم، پس نگرانش نیستم.
‫که این‌طور؟
‫شاید پرسیدنش بعد از این همه مدت عجیب باشه، ‫اما سیسیل، از بودن با برتیا لذت می‌بری؟
‫فکر می‌کنی بتونی باخاش خوشبخت بشی؟
‫بله، البته!
‫هیچ زن دیگه‌ای وجود نداره که بتونه ‫من رو این‌قدر شاد و خوشبخت کنه.
‫البته اگه فقط یه چیز باشه ‫که بخوام بهش ایراد بگیرم،
‫اینه که ممکنه از شدت علاقه‌ام به اون، ‫ناخواسته یک کشور رو به نابودی بکشم.
‫که این‌طور؟ پس این‌طوریه!
‫پدر، من هم می‌تونم سؤالی ازت بپرسم؟
‫برای همین اومدی اینجا، ‫مگه نه؟ چی می‌خوای بپرسی؟
‫قبلا ازتون درباره‌ی دختر سرنوشت پرسیده بودم.
‫از اون موقع تا حالا چیزی یادتون نیومده؟
‫نه، من چیزی در این باره نمی‌دونم.
‫پس، درباره‌ی افرادی مثل من چی می‌دونید؟
‫چیزی هست که دارید از من ‫پنهان می‌کنید، مگه نه؟
‫این رو از کجا فهمیدی؟
‫فقط یه حدس بر اساس ‫اطلاعاتی بود که جمع کردم،
‫اما عکس‌العمل الآنتون مطمئنم کرد.
‫واقعا که تو چقدر...
‫حالا دیگه بهم می‌گید، مگه نه؟
‫احتمالا همون‌طوریه که حدس زدی.
‫توی خاندان سلطنتی، افرادی مثل تو،
‫بچه‌هایی با توانایی‌های فوق‌العاده، ‫هر از گاهی متولد می‌شن.
‫اون‌ها در ازای این توانایی‌های بالا، ‫احساسات زیادی از خودشون بروز نمی‌دن
‫و به قدری به همه‌چیز بی‌علاقه‌ان ‫که می‌شه گفت هیچ حسی ندارن.
‫برای همین، مدام در جستجوی
‫چیزی هستن که بتونه ‫احساساتشون رو بیدار کنه،
‫و وقتی اون چیز رو پیدا می‌کنن، ‫دیوونه‌وار بهش وابسته می‌شن.
‫و گفته می‌شه که این تأثیر خون
‫بنیان‌گذار پادشاهی ما، شاه توجین هست.
‫منظورتون پادشاه قهرمانه؟
‫اون لقب رو بعدها بهش دادن.
‫شاه توجین در واقع فقط...
‫عاشق جنگ و نبرد بود.
‫که این‌طور. پس تشنه‌ی خون و خونریزی بوده.
‫اما بعد از اون مردم به اون ‫لقب پادشاه قهرمان رو دادن.
‫زنی که همسرش شد نقش ‫زیادی در این داشت.
‫شاه توجین و ملکه آنی.
‫برای حفظ روابط دوستانه بین قبایلشون،
‫اون دو نفر رو به هم رسوندن ‫و به نامزدی هم در اومدن.
‫شاه توجین از کودکی بسیار باهوش بود
‫اما علاقه‌ی چندانی به هیچ‌چیز نشون نمی‌داد.
‫با این حال، ملکه آنی مدام ‫اون رو به چالش می‌کشید
‫و اونم بیشتر وقتا باهاش بازی می‌کرد.
‫می‌گم، نظرت چیه این‌بار ‫با هم مسابقه‌ی دو بدیم؟
‫حوصله ندارم. به هر حال ‫هیچ‌کس نمی‌تونه من رو ببره.
‫اوه، واقعا؟
‫هرکی زودتر دستش به ‫اون درخت بخوره، برنده‌ست!
‫مثل اینکه چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
‫چیزی که اون علاقه‌ی شدیدی بهش پیدا کرد، ‫بازی‌های جنگی بود.
‫اون غرق این بازی‌ها شد،
‫و درست وقتی که بازی روی تخته ‫دیگه براش راضی‌کننده نبود،
‫جنگ بین قبایل شروع شد.
‫شاه توجین که دیگه یه مرد جوان بود.
‫اون نیروها رو برای نبرد رهبری کرد
‫و طولی نکشید تا قبایل زیادی رو ‫تحت فرمان خودش دربیاره.
‫شاه توجین دنبال نبردهای بیشتری بود، ‫اما زنی سد راهش شد.
‫اگه بخوای بی‌دلیل جون آدما رو بگیری، ‫اون‌وقت ازت متنفر می‌شم.
‫این حرف‌ها چنان اضطراب عمیقی ‫در دل شاه توجین ایجاد کرد
‫که می‌گن اون بلافاصله ‫دست از جنگیدن کشید.
‫اون واقعا دختر سرنوشت شاه بود.
‫حق با توئه. نمی‌شه گفت که نبود.
‫خوشبختانه، جنگ تنها چیزی نبود ‫که توجهش رو جلب می‌کرد.
‫اون به ملکه آنی هم وابستگی عمیقی داشت.
‫و همین جلوش رو ‌گرفت.
‫اون خودش رو وقف ‫ساختن یک قلمرو صلح‌آمیز کرد،
‫و به همین خاطر پادشاه قهرمان لقب گرفت.
‫اگه تیا هم چنین حرفی به من می‌زد،
‫فکر کنم منم دقیقا همون کاری ‫رو می‌کردم که می‌خواست.
‫بعد از اون، هر چند صد سال یک‌بار،
‫فردی مثل شاه توجین،
‫با توانایی‌های خارق‌العاده ‫در خاندان سلطنتی متولد می‌شد.
‫بدون استثنا، همه‌شون استعداد ‫شرور شدن رو در وجودشون داشتن.
‫اونا مثل شمشیری دو لبه بودن.
‫اگه توجهشون به کارهای خوب جلب می‌شد، ‫پادشاهان خردمندی می‌شدن،
‫اما اگه به راه نادرست کشیده می‌شدن، ‫به پادشاهان نادانی تبدیل می‌شدن،
‫یا قبل از اینکه این اتفاق بیفته، ‫ناپدید می‌شدن.
‫پس نویسنده‌ی کتاب‌هایی که ‫در کتابخونه مخفی پیدا کردم،
‫یکی از همون اعضای خاندان سلطنتی بوده.
‫اونجا دانشی پیدا کردم ‫که مثلش تو دنیا وجود نداشت،
‫دانشی که نباید تو دنیا پخش می‌شد ‫و کوهی از کتاب‌های حاوی اون اونجا بودن.
‫کمی بعد از تولدت،
‫مشخص بود که کلمات رو خیلی زودتر ‫از نوزادهای دیگه درک می‌کنی.
‫مغزم قفل کرد.
‫با اینکه می‌دونستم ‫چنین احتمالی وجود داره،
‫اما هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫بچه‌ی خودم یکی از اونا باشه.
‫حتما خیلی ناامید شده بودید.
‫چرا باید ناامید می‌شدم؟
‫مگه خاندان سلطنتی ‫یه وارث باهوش نمی‌خواد؟
‫من فقط نگران بودم.
‫چون دلم می‌خواست فرزندم همه‌چیز رو ‫احساس کنه و به خوشبختی برسه.
‫و به خاطر همین تصمیم گرفتم که قمار کنم.
‫اون قمار برتیا بود، مگه نه؟
‫بله. اون کمی حواس‌پرت و دست‌وپاچلفتیه،
‫اما پر از احساس، ‫دلسوز و مهربونه.
‫به نوعی، اون دقیقا نقطه‌ی مقابل توئه.
‫فکر کردم اگه تو با اون باشی،
‫شاید چیزی در وجود تو هم ‫شروع به رشد کنه.
‫به نظر می‌رسه فکرتون درست بوده.
‫از وقتی که باهاش آشنا شدی، ‫به نظر می‌رسه داری لذت می‌بری،
‫برای همین خیالم خیلی راحت شد.
‫راستی، اولین باری رو که از من ‫کادوی تولد خواستی یادت میاد؟
‫بله، جوانه‌ی برگ لوئونا ‫خواسته بودم، مگه نه؟
‫اون موقع، من و ملکه ‫به سلامتی این اتفاق جشن گرفتیم.
‫ظاهرا بدون اینکه خودم بفهمم، ‫کلی باعث نگرانی شما شدم.
‫چیزی نیست. این سرنوشت پدر و مادره.
‫فقط برای جبرانش باید ‫تعهدت رو به پدر و مادرت نشون بدی.
‫منظورتون اینه که می‌خواید ‫وظایف رسمی بیشتری روی دوش من بندازید؟
‫به نظرم این از مزایای داشتن یه پسر باهوشه.
‫در حال حاضر، تا زمانی که تیا ‫کنار من باشه، تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫این یعنی سرنوشت این قلمرو تو دستای اونه.
‫اگه درباره‌ی خونی که در رگ‌های ‫خاندان سلطنتی جریان داره بهش می‌گفتم،
‫مطمئنم می‌تونستم تمام عمر ‫کنار خودم نگه دارم.
‫اما چیزی که من می‌خوام، یه عروسک ‫خیمه‌شب‌بازی نیست که هر چی بگم اطاعت کنه.
‫تادااا!
‫کسی رو می‌خوام که غیرقابل‌پیش‌بینی باشه ‫و هرکاری بخواد بکنه،
‫زنی که عاشقشم مثل یه جعبه‌ی سورپرایزه.
‫بیشتر از هر چیز دیگه‌ای،
‫می‌خوام کسی باشم که ‫با اراده‌ی خودش انتخابم می‌کنه.
‫دارم میام تو.
‫وای، خدای من.
‫می‌دونستم آخرش این‌طوری می‌شه.
‫واقعاً که. آدم این‌قدر مست کنه که ‫جلوی بچه‌اش بیهوش بشه...
‫شاید احساس کرده بار بزرگی ‫از روی دوشش برداشته شده.
‫از قبل می‌دونستی، مگه نه؟
‫بله.
‫تو پسر مایی و ما بهت افتخار می‌کنیم.
‫ما بازم حواسمون بهت هست.
‫اما اگه اشک برتیای دوست‌داشتنی ‫و عزیزم رو دربیاری، هیچ‌وقت نمی‌بخشمت.
‫حتما این موضوع رو به خاطر می‌سپارم.
‫خب دیگه، من این مرد رو با خودم می‌برم.
‫سیسیل، تو هم بهتره ‫قبل از زیادی حوردن بس کنی.
‫حتما.
‫عزیزم، لطفا خودت راه برو، باشه؟
‫باشه.
‫ممنونم پدر، مادر.
‫۲ سال بعد
‫عمارت نوچس
‫بهترین ۱۰۰ کاری که می‌خوام نو عروسیم انجام بدم
‫می‌خوام همه با بارانی از گل با ما جشن بگیرن!
‫می‌خوام بعد از مراسم، مثل یه پرنسس تو بغلش بلندم کنه!
‫من و شاهزاده سیسیل
‫کیک
‫هر دو خانواده
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس A_Off_Originall\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫عروسی؟ عمرا بذارم اتفاق بیفته.
‫فصل ۱۲ ‫گزارشی از بررسی بانوی شرور خودخوانده در نقش همسر
‫«گزارشی از بررسی بانوی شرور خودخوانده در نقش همسر»