رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Bluekitty\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫بفرما.
‫این چیه میناتو؟
‫مامانم برام پرتقال تابستونی فرستاده.
‫پرتقال تابستونی!
‫واو، چه بوی خوبی میده!
‫چقدر زیادن!
‫حس تابستون رو بهم میده.
‫آره. هر چقدر بخوای می‌تونی بخوری.
‫هنوز به حالت عادی برنگشته.
‫حالش خوبه؟
‫از همیشه بی‌حال‌تر به نظر میاد.
‫بخاطر باختن به تنکو-سان اینطوری شده؟
‫یعنی چون ناراحته ‫نمی‌تونه به حالت قبل برگرده؟
‫اوه، یادم افتاد!
‫شیرینی‌های ژاپنی‌ام تموم شده.
‫یاماگامی-سان، دوست داری با هم بریم ‫بیرون یه چیز خوشمزه بخوریم؟
‫پیشنهاد خوبیه.
‫چی می‌خوای بخوری؟
‫یاماگامی، بد نیست که ‫با میناتو بری بیرون.
‫ما تا وقتی برگردی مراقب خونه هستیم.
‫درسته. پس بزن بریم.
‫{*\c&H3A40D6&}ﯽ{*\c&H383DD0&}ﮐ{*\c&H363AC9&}ﻮ{*\c&H3537C3&}ﻧ{*\c&H3334BD&}ﻮ{*\c&H3131B6&}ﺳ{*\c&H2F2FB0&}ﻮ{*\c&H2E2CAA&}ﮐ {*\c&H2A269D&}ﻥ{*\c&H282397&}ﺎ{*\c&H272090&}ﯾ{*\c&H251D8A&}ﺍ{*\c&H231B84&}ﺪ{*\c&H21187D&}ﺧ {*\c&H1E1271&}ﻍ{*\c&H1C0F6A&}ﺎ{*\c&H1A0C64&}ﺑ
‫‫مهمان‌های ناخوانده در گشت‌وگذار شهری
‫یاماگامی-سان می‌خوای بشینی رو شونه‌ام؟
‫هم؟
‫برای راحتی خودت میگم.
‫فهمیدم. پس در این صورت...
‫حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫یاماگامی-سان، اون رستوران چطوره؟
‫همم.
‫اوه، اون یکی هم ‫به نظر جای خوبیه.
‫انتخاب بینشون سخته.
‫بیا بریم جایی که بیشتر از همه دوست داری.
‫درسته.
‫چیزی هست که نظرت رو جلب کنه؟
‫انتشارات موساشی
‫اون تابلو.
‫این انتشارات همون مجله محلیه ‫که دوست داری بخونی.
‫درسته. صد سال پیش ‫فقط یه آلونک بود.
‫نمی‌دونستم این انتشارات ‫چنین تاریخچه‌ای داره.
‫آره. بریم تو.
‫صبر کن یاماگامی-سان! ‫برای چی می‌ریم اونجا؟
‫انتشارات موساشی
‫یه حرفی باهاشون دارم.
‫ص-صبر کن!
‫لعنتی، واقعاً خیلی بد شانسم.
‫همش توسط ارواح خبیث ‫تسخیر میشم.
‫فروش مجله محلی‌مون هم ‫اصلاً خوب نیست.
‫اوه، تووادا.
‫رئیس.
‫داری میری اطلاعات جمع کنی؟
‫بله، برای ویژه‌نامه ‫شیرینی‌های ژاپنی.
‫ویژه‌نامه ماه قبل درباره خمیر ‫لوبیا با تکه های لوبیا عالی بود.
‫اگه به دست یاماگامی-سان برسه، ‫شاید دوباره به شهرمون بیاد.
‫آ-آره...
‫رئیس قبلی هم خوشحال می‌شد.
‫یه جلسه دیگه دارم، ‫باید بهش برسم.
‫واقعاً مقاله‌ام به دست ‫این یاماگامی-سان می‌رسه...؟
‫دوباره تسخیر شدم؟!
‫ا-این خیلی بده!
‫هی، یاماگامی-سان!
‫نباید یهویی بپری تو!
‫ی-یاماگامی-ساما؟!
‫و-واقعاً خودتی؟!
‫تو می‌تونی یاماگامی-سان رو ببینی؟
‫من بهش اجازه دادم ببینه.
‫ت-تو واقعاً وجود داری!
‫ولی خیلی بامزه‌ای.
‫من یاماگامی‌ام، خدای کوهستان.
‫تو نویسنده مقالات ‫شیرینی‌های ژاپنی هستی؟
‫ب-بله!
‫من همیشه منتظر مقالات ‫شیرینی‌های ژاپنی‌ام.
‫یاماگامی-ساما واقعاً ‫مقالاتم رو می‌خونه...
‫گ-گوش کن یاماگامی-ساما!
‫میشه لطفاً رئیس ما رو ببینی؟
‫اون خیلی وقته منتظرته!
‫نه فقط رئیس، همه کارمندها ‫منتظرت بودن!
‫همه رو جمع می‌کنم، میشه ‫کمی بیشتر اینجا بمونی؟
‫رئیس! همه! بیاید پایین!
‫یاماگامی-ساما اینجاست!
‫رئیس!
‫چه-چه خبر شده تووادا-کون؟
‫ی-یاماگامی-ساما الان اینجاست!
‫چی؟
‫انتشارات موساشی
‫کجا؟
‫من همین‌جام.
‫یاماگامی-سان، با این ظاهرت ‫اونا مطمئن نیستن خودت باشی.
‫ما منتظرت بودیم.
‫بنیان‌گذار و رئیس قبلی، ‫رئیس موساشی،
‫خیلی درباره‌ت برام گفته بود.
‫انتشارات موساشی
‫ها؟
‫شنیدم وقتی به رئیس ‫موساشی کمک می‌کردی،
‫اون تو رو به شیرینی‌فروشی‌ها می‌برد.
‫چی؟
‫انتشارات موساشی
‫آره. اون و من با هم زیاد ‫به شیرینی‌فروشی می‌رفتیم.
‫پس با هم صمیمی بودید.
‫ت-تو هنوز هم مقالات ما رو...؟
‫آره.
‫وای!
‫امروز اومدم اینجا که ‫یه چیزی درباره‌ش بگم.
‫ک-کدوم موضوع؟
‫آره. ویژه‌نامه بعدی باید...
‫درباره خمیر لوبیای نرم باشه، ‫نه خمیر با تکه های لوبیا.
‫هر چی شما بگید!
‫بسیار خب! شماره بعدِ ‫ویژه‌نامه، درباره خمیر نرمه.
‫چشم قربان!
‫حالا، بریم یه چیز خوشمزه بخوریم.
‫بله، بریم.
‫تمام خمیرهای نرم ‫شهر رو بررسی کنید!
‫انتشارات موساشی
‫بله! بریم!
‫باشه!
‫بجنبید همگی!
‫پس به جز صاحب اچیگو-یا، ‫کس دیگه‌ای رو هم می‌شناختی.
‫آره. اون قدیما، آدم‌های بیشتری بودن ‫که می‌تونستن غیرانسان‌ها رو ببینن.
‫جدی؟
‫انگار حال و هواش بهتر شده.
‫بیا به راه ادامه بدیم.
‫اوه، بوی غذای خیلی خوبی ‫از اون رستوران میاد.
‫بوی کاریه.
‫کاری! به نظر عالی میاد!
‫یاماگامی-سان، شرط می‌بندم ‫خوشمزه است! بزن بریم.
‫آره، بریم.
‫خوش اومدید.
‫هر وقت آماده بودید ‫سفارش بدید.
‫ممنون.
‫ها؟ چرا دو تا؟
‫اون نمی‌تونه تو رو ببینه، درسته؟
‫نه تنها نمی‌تونه منو ببینه،
‫بلکه هیچ حسی هم نسبت ‫به حضور من نداره.
‫پس چطور...؟
‫یاماگامی-سان، مردم متوجهت میشن!
‫نگران نگاه بقیه نباش.
‫خوب نگاه کن.
‫ها؟
‫ا-اون چیه؟
‫با اینکه کوچیکه، اونم یه خداس.
‫یه خدا؟
‫هنوزم بیشتر می‌خوای؟
‫باشه. پس بذار یکی دیگه سفارش بدم.
‫یعنی... اونجایی که اون مرده ‫نشسته، یه خدا هست؟
‫اما من که چیزی حس نمی‌کنم.
‫یه یوکایه؟
‫در واقع، آره.
‫کلی از اونا دور و بر ‫اون مرد جمع شدن.
‫جدی؟
‫ولی من باید بتونم یوکای‌ها رو ببینم.
‫مدت زیادی از وقتی که ‫خونه رو ترک کردی گذشته.
‫واسه همین حست ضعیف شده.
‫راست میگی.
‫خداها و یوکای‌ها اینجا دور هم جمعن.
‫این دیگه چه جور جاییه؟
‫خودت که همیشه با خداها می‌گردی.
‫فکر کنم راست میگی.
‫خب، کاری سفارش نمیدی؟
‫اوه، یادم رفت!
‫ببخشید.
‫خیلی خوبه!
‫تندی‌ش عالیه. بد نیست.
‫خوشحالم که یاماگامی-سان ‫دوستش داره.
‫یاماگامی-سان، اون قیچی خود ‫به‌خود تکون می‌خوره، نه؟
‫اون تبدیل به یه تسوکوموگامی شده.
‫تسوکوموگامی؟
‫وقتی یه وسیله برای مدت خیلی طولانی ‫استفاده و نگهداری بشه،
‫روح پیدا می‌کنه و ‫تبدیل به تسوکوموگامی میشه.
‫تو خونه خودت هم یکی هست.
‫متوجه نشدی؟
‫چی؟ واقعاً هست؟
‫آره. همون زنگوله بادی.
‫چی؟ ولی اون زنگوله بادی ‫هیچ‌وقت خودبه‌خود تکون نخورده.
‫اون فقط می‌خواد به عنوان ‫یه زنگوله بادی باقی بمونه.
‫واسه همینه که اجازه دادم اینجا بمونه.
‫اصلاً خبر نداشتم.
‫امسال هم کامل ازش استفاده کن.
‫هر از گاهی بهش برس. ‫از این کار خوشش میاد.
‫خوب ازش مراقبت می‌کنم.
‫ممنون که اومدید!
‫منتظر دیدار دوباره‌تون هستیم.
‫ها؟
‫چی شده؟
‫زنگ به صدا در نیومد.
‫چرا؟ یکم پیش که ‫صداش بلند شد.
‫اون زنگ هم یه تسوکوموگامیه.
‫واقعاً؟
‫فکر کنم وقتی موجودی غیر از انسان ‫وارد بشه، به کارکنان خبر میده.
‫واسه همینه بهمون دو تا مِنو داد.
‫دقیقاً.
‫پس اینجا غذاخوری‌ایه که ‫خداها و یوکای‌ها هم می‌تونن بیان.
‫یاماگامی. یاماگامی!
‫سری. چی شده؟
‫مهمون‌های ناخونده اومدن.
‫فهمیدم.
‫خیلی بوی گندی میدن!
‫تا حالا کسی رو به این ‫بو گندویی ندیده بودم!
‫این که چیزی رو توضیح نمیده.
‫هرچند اشتباه هم نمی‌گی.
‫شماها حواستون بهشون باشه.
‫چشم!
‫لعنتی، چقدر هواش سنگینه!
‫هوا افتضاح شرجیه.
‫واقعاً وحشتناکه.
‫شک ندارم، این خونه‌ی همونیه که ‫اون پلاک‌های چوبی رو ساخته.
‫شالیزار اینجا بوی گند میده.
‫دیگه نمی‌تونم این تعفن رو تحمل کنم.
‫باید کلاً شالیزارها رو از بین برد.
‫اون‌وقت دیگه نمی‌تونی غذای ‫مورد علاقه‌ت، برنج رو بخوری.
‫نمی‌تونم بذارم همچین چیزی بشه.
‫بریم با این یارو حرف بزنیم تا ‫پلاک‌ها رو ارزون ازش بخریم.
‫این دو تا، تا مغز استخون فاسدن.
‫انگار دنبال پلاک‌های ‫چوبی میناتو هستن.
‫کوسونوکی-سان!
‫خونه نیست؟
‫بوی گندتون از شالیزار هم بدتره.
‫الان ادای یاماگامی رو درآوردی؟
‫می‌گن روح آدم‌های فاسد ‫بوی خیلی بدی میده،
‫حتی چشمام هم حسش ‫می‌کنن. خیلی بوی تیزی داره.
‫تا حالا کسی رو مثل اونا ندیده بودم.
‫فکر کنم چاره‌ای نداریم.
‫ای بابا! دارن سعی می‌کنن ‫به زور در رو باز کنن!
‫نمی‌دونستم همچین آدم‌های بی‌ارزشی هم ‫وجود دارن. خدا به داد برسه.
‫هرطور صلاح می‌دونی عمل کن.
‫هورا!
‫حتماً، همین کار رو می‌کنیم.
‫کاری می‌کنم از اومدنشون پشیمون بشن.
‫{*\c&H3A40D6&}ﯽ{*\c&H383DD0&}ﮐ{*\c&H363AC9&}ﻮ{*\c&H3537C3&}ﻧ{*\c&H3334BD&}ﻮ{*\c&H3131B6&}ﺳ{*\c&H2F2FB0&}ﻮ{*\c&H2E2CAA&}ﮐ {*\c&H2A269D&}ﻥ{*\c&H282397&}ﺎ{*\c&H272090&}ﯾ{*\c&H251D8A&}ﺍ{*\c&H231B84&}ﺪ{*\c&H21187D&}ﺧ {*\c&H1E1271&}ﻍ{*\c&H1C0F6A&}ﺎ{*\c&H1A0C64&}ﺑ
‫لعنتی! این در اصلاً باز نمیشه!
‫احمق، چرا اینقدر طولش میدی؟
‫اصلاً تکون نمی‌خوره!
‫بده من.
‫اینکه بازه!
‫واقعاً؟ ولی چرا؟
‫دهاتی‌ها همینن دیگه، بی‌دقت.
‫کوسونوکی-سان.
‫اوی، کوسونوکی-سان!
‫کوسونوکی-سان!
‫شک ندارم که اینجا نیست.
‫جدیه؟
‫نه تنها دروازه، حتی ‫در رو هم باز گذاشته؟
‫چقدر می‌تونه بی‌خیال باشه؟
‫دقیقاً.
‫هوم؟ بوی پرتقال میاد؟
‫تو هم حسش می‌کنی؟
‫ولی هیچ پرتقالی دور و برم نمی‌بینم.
‫بی‌خیال.
‫اگه اینجا نیست، بیا بریم ‫داخل خونه رو بگردیم.
‫چه خونه بزرگیه.
‫این خونه دیگه چه مرگشه؟! ‫چقدر راهرو داره!
‫چرا وایسادی؟
‫هنوز نفهمیدی؟!
‫این اصلاً طبیعی نیست!
‫ممکن نیست یه خونه انقدر ‫راهروی طولانی داشته باشه!
‫ر-راست می‌گی.
‫و این بو...
‫بوی پرتقال داره قوی‌تر میشه.
‫چه بوی خوبی میده!
‫آره. خیلی خوش‌شانسیم که اینو داریم.
‫شما دوتا، موقع حرف زدن ‫دماغتون رو از اون دور کنید.
‫این پرتقال‌های تابستانی ‫واقعاً نجاتمون دادن.
‫اگه نبودن، بوی تعفن اینا ‫حالمون رو به هم می‌زد.
‫بوی پرتقال شدیدتر شد.
‫راهرو داره ناپدید میشه؟!
‫داداش، اگه همین‌طور پیش بره، ما...
‫ا-انو، فرار کن!
‫ص-صبر کن!
‫این خونه چه مرگشه؟!
‫فایده نداره! گیرمون می‌اندازه!
‫چ-چی شد؟
‫چه می‌دونم؟ ف-فرار کن!
‫جواب داد، توریکا.
‫آره. ما بهشون یاد دادیم که وقتی
‫بوی پرتقال تابستانی رو حس می‌کنن، بترسن.
‫اگه دوباره بیان اینجا، با ‫مرکبات بهشون حمله می‌کنیم.
‫شاید به میناتو پیشنهاد بدم که یه
‫خوشبوکننده با رایحه پرتقال دم در بذاره.
‫بجنب!
‫منو جا نذار!
‫رستوران
‫کاری خیلی خوشمزه‌ای بود.
‫خوبه. بیا دوباره بیایم اینجا.
‫حتماً.
‫فکر کردم یاماگامی-سان رو خوشحال ‫کردم، ولی هنوز به حالت اولش برنگشته.
‫خب، دیگه بریم خونه؟
‫آره، حتماً.
‫سری و بقیه منتظرمون هستن.
‫ظاهراً وقتی نبودیم، از شر یه ‫سری مهمون ناخونده خلاص شدن.
‫چی؟
‫کی فکرشو می‌کرد پرتقال‌های ‫تابستانی‌ به دردت بخورن؟
‫پرتقال‌های تابستانی؟
‫ایستگاه اتوبوس
‫از اینکه رو شونه‌ام ‫نشستی خوشت میاد؟
‫آره. خیلی راحته.
‫اوه، اون پیرزنه است.
‫کامی بزرگ.
‫ها؟ «کامی بزرگ»؟
‫سلام.
‫اوه، سلام.
‫برای مجسمه‌ جیزو هدیه آوردید؟
‫اوه، خب...
‫مامان!
‫نگرانت شده بودم.
‫بازم تنهایی اومدی اینجا.
‫بیا بریم خونه، مامان.
‫باشه، باشه.
‫ب-ببخشید.
‫بله؟
‫کامی بزرگ کیه؟
‫اوه، خدای کوهستانیه که ‫مادرم می‌پرستتش.
‫همیشه بهم می‌گفت که کامی بزرگ ‫توی اون کوه زندگی می‌کنه.
‫برای همین هنوزم میاد تا به
‫مجسمه جیزویی که وقف کامی ‫بزرگ شده، ادای احترام کنه.
‫نمی‌دونستم.
‫ما دیگه رفع زحمت می‌کنیم.
‫مردم خیلی دوستت دارن، یاماگامی-سان.
‫آره.
‫ها؟
‫برگشتی به حالت عادی‌!
‫آره.
‫حتی با ابهت‌تر از قبل!
‫معلومه. من خدای کوهستانم.
‫یاماگامی-سان، لطفاً یکم کمش کن!
‫چ-چشمام!
‫مگه نگفته بودم که ‫بالاخره برمی‌گردم؟
‫خوشحالم که حالت بهتره.
‫منظورت چیه؟
‫راستش، فکر می‌کردم اصلاً ‫به حالت قبل برنمی‌گردی
‫چون بعد از باختن به تنکو ‫سان افسرده شده بودی.
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫همون‌طور که همیشه بهت می‌گم، ‫فقط زیادی از قدرتم استفاده کردم.
‫جدی؟ پس چرا صبح این‌قدر ‫بی‌حال بودی که...
‫صبح؟
‫اوه، ویژه‌نامه مجله درباره ‫خمیر با تکه های لوبیا بود،
‫واسه همین حالم گرفته بود.
‫ویژه‌نامه خمیر لوبیا؟!
‫پس قضیه این بود.
‫خب، بریم خونه.
‫چیزی شده؟
‫نه، فقط خوشحالم که بهتری.
‫شاید یاماگامی-سان به خاطر این به حالت
‫عادی برگشت که مردم این شهر ‫به وجودش باور دارن.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Bluekitty\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫چی گفتی؟
‫آنشو و اون یکی یارو ‫خونه میناتو کوسونوکی بودن؟
‫و چی شد؟
‫نگران نباش.
‫ظاهراً اون جن‌گیرها ‫کاملاً گول خوردن.
‫خوبه.
‫اون دیگه چه خونه‌ای بود؟
‫داداش، بیا فقط برگردیم خونه.
‫از وقتی اومدیم این شهر ‫هیچ خیری ندیدیم.
‫نه، هنوز تسلیم نمی‌شم.
‫تا وقتی یه پول درست‌وحسابی ‫از این شهر در نیارم، نمی‌رم.
‫ها؟
‫اون دیگه چیه؟
‫قسمت ۱۰: «آموزش ناخواسته ‫با خدای خشمگین»
‫‫قسمت بعد
‫آموزش ناخواسته با خدای خشمگین