رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫می‌دونی، چیزی که برام عجیبه...
‫بیشتر از اینکه یه آدم‌کش افسانه‌ای ‫دوباره تبدیل به بچه شده...
‫اینه که تو چطور معتاد درس خوندن شدی!
‫صبر کن، فهمیدم!
‫برای اینه که وقتی دوباره بزرگ شدی،
‫بتونی دایره‌ی کارهای ‫شغلی‌ت رو گسترش بدی!
‫عمراً.
‫دارم درس می‌خونم چون برام لذت‌بخشه.
‫درس خوندن لذت‌بخشه؟
‫اصلاً نمی‌فهمم ‫داری چی می‌گی.
‫چرا نه؟
‫خب، فکر کنم وقتی جوونی ‫همین‌طوریه دیگه.
‫اوگا، صبح بخیر.
‫صبر کن، با منی؟
‫آره.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر...
‫تاکادا...
‫بابا.
‫واو!
‫لبخندت یه جوریه، اوگا، ترسناکه.
‫می‌تونی بیشتر توی چت گروهی ‫فعال باشی، می‌دونی که.
‫آره.
‫گروه؟
‫آهان، همون چت.
‫سعی‌م رو می‌کنم.
‫من واقعاً با بچه‌ها خوب نیستم.
‫- من یه آدم‌کش کهنه‌کار بودم که می‌تونست... ‫- صبح بخیر!
‫- ...حتی صدای گریه‌ی بچه رو هم خفه کنه... ‫- هی!
‫- ...و حالا شدم «اوگا». ‫- صبح بخیر!
‫‫‫شنبه، ۱۸ آوریل نورن میتسوئوکا
‫پس اون لنونه؟
‫اسمش نورنه!
‫آماده باش!
‫حاضر...
‫عالیه!
‫چه سریع!
‫یه آدم چطور می‌تونه انقدر سریع بدوه؟
‫- دقیقاً! ‫- خیلی سریعه!
‫واقعاً نمی‌شه از روی ظاهر ‫کسی رو قضاوت کرد.
‫اون می‌ره کتاب‌فروشی خرید کنه.
‫دنبال یه کتاب انگلیسی برای کلاسشه.
‫توی مغازه می‌گرده.
‫یه مرد میاد سمتش و اون می‌گه...
‫«لطفاً بهم نشون بدید ‫کتاب‌های انگلیسی کجان.»
‫مرد بهشون اشاره می‌کنه ‫و اون یه کتاب برمی‌داره.
‫لبخند می‌زنه، از پیدا کردنش خوشحاله.
‫اسمش نورن میتسوئوکاست.
‫اگه بتونی باهاش ارتباط برقرار کنی،
‫شاید بتونی اطلاعات ‫مفیدی به دست بیاری.
‫ها؟
‫یه لحظه صبر کن!
‫اون فقط دختر رئیس ‫شرکت داروییِ میتسوئوکاست، درسته؟
‫فکر نکنم اون چیزی بدونه...
‫می‌دونم.
‫ولی الان، هر چیزی که گیرمون بیاد ‫حتی یه سرنخ کوچیک هم غنیمته.
‫به هر حال...
‫هنوزم داری تنها زندگی می‌کنی، نه؟
‫خفه شو. تنهام بذار.
‫بیشتر از ۲۰ سال اختلاف سنی ‫بین ماست.
‫اگه باهاشون جور می‌شدم عجیب‌تر بود.
‫با این حال، از درس خوندن خوشم میاد.
‫ولی اینجا جای مناسبی ‫برای یه پیرمرد مثل من نیست.
‫بهترین کار اینه که برگردم به حالت عادی ‫و از اینجا بزنم بیرون.
‫آره، فکر کنم.
‫یعنی اِری بالاخره حق داشت.
‫خب، هر چی.
‫انتظار زیادی ندارم...
‫ولی به هر حال ‫سعی می‌کنم باهاش حرف بزنم.
‫امم، میتسوئوکا...
‫یه لحظه وقت داری؟
‫ها؟ چی؟ چندش.
‫اگه خبر مهمی نداری، ‫می‌شه گم بشی؟
‫آه، درسته.
‫بی‌خیال.
‫می‌بینمت.
‫کلاس بعدی علوم داریم!
‫رئیس! خودتو جمع‌وجور کن!
‫غم‌انگیزترین چیزی که یه مرد مسن ‫میتونه از یه دختر جوون بشنوه...
‫«چندش!»
‫اونم با یه حس انزجار کامل!
‫خالص، صد درصد انزجار خالص!
‫رئیس!
‫ر-ر-رئیس!
‫بعدش، مثلاً دیشب، من داشتم...
‫آخ!
‫اوگا، چی شده؟
‫- چیکار می‌کنی؟ چندش! ‫- باز دوباره؟
‫اوه، نورن؟
‫اون واقعاً از پسرا متنفره.
‫صبر کن، تا الان نمی‌دونستی؟
‫خب، هم تو درس خوندن خوبه ‫هم تو ورزش،
‫و خونواده‌اش هم پولدارن.
‫تازه خیلی هم قدبلند و خوشگله، ‫مثل مدل‌هاست.
‫باورت نمیشه تا همین اواخر ‫دبستانی بوده.
‫واسه همین، کلی پسر بهش پیشنهاد میدن،
‫اونم بدون هیچ ملاحظه‌ای ‫خیلی بی‌رحمانه ردشون می‌کنه.
‫واسه همین، خب...
‫حتی دخترا هم باهاش نمی‌گردن.
‫یعنی، نزدیک شدن بهش سخته.
‫خب...
‫حالا چیکار کنیم، رئیس؟
‫اینجا که به بن‌بست خوردیم.
‫راهی به اون تو نیست.
‫هیچ پسری نمیتونه ازش چیزی بگیره.
‫مخصوصاً کسی که از درون یه پیرمرده.
‫خب، از همون اول هم بعید بود.
‫بیا بی‌خیال بشیم.
‫رامن ‫ناتسوکی‌یا
‫فکر کنم آره.
‫رامن
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫اولین باره میام این طرفا.
‫رئیس، سیر نزن!
‫خوش اومدید!
‫بفرمایید پشت پیشخوان!
‫ممنون که منتظر موندید!
‫اینم آب شما.
‫ممنون.
‫چی میل دارید؟
‫ام...
‫یه رامن با تخم‌مرغ طعم‌دار.
‫یه رامن با تخم‌مرغ!
‫الان آماده میشه!
‫نه، نه، نه!
‫اینجا چه خبره؟
‫نورن میتسوئوکا؟
‫چرا دختر رئیس یه شرکت دارویی ‫توی یه رامن‌فروشی کار می‌کنه؟
‫مگه دانش‌آموزای راهنمایی اجازه دارن ‫کار پاره‌وقت داشته باشن؟
‫البته خودم تو راهنمایی آدمکش بودم، ‫پس شاید نباید حرفی بزنم!
‫نه، صبر کن، شاید فقط یه دختریه ‫که خیلی شبیه اونه!
‫بفرمایید! ممنون که منتظر موندید!
‫اصلاً نمی‌دونم چه خبره،
‫ولی اول از همه باید غذا خورد.
‫عجب چیزیه!
‫در نگاه اول، یه رامن شویوی ‫کلاسیک و معمولی به نظر میاد...
‫ولی رشته‌ها، مخلفات... ‫کیفیتش یه سطح دیگه‌ست!
‫از همه مهم‌تر، این آب گوشت!
‫همینه!
‫سبکه، ولی غلظت و عمق طعمش ‫باورنکردنیه!
‫و با رشته‌ها هم عالی جور شده!
‫این...
‫محشره!
‫ببخشید آقا.
‫وقتی مغازه بسته شد، ‫می‌تونی پشت مغازه ببینیم؟
‫تو اوگامی هستی، درسته؟
‫چرا اومدی اینجا؟ از بین این همه جا؟
‫خب، چون من همین اطراف زندگی می‌کنم.
‫اینجا از ایستگاه دوره و ‫هیچ جای تفریحی هم نداره،
‫واسه همین مطمئن بودم آخرین جاییه که ‫کسی از مدرسه ممکنه پیداش بشه!
‫- لعنتی! ‫- فکر کردی جات امنه، آره؟
‫خواهش می‌کنم!
‫فقط لطفاً اینو تو مدرسه لو نده!
‫ب-باشه، حتماً. خیالت راحت.
‫همیشه تنهایی برمی‌گردی خونه؟
‫آره. چطور؟
‫خب، کسی نمی‌تونه بیاد دنبالت؟
‫تو خیلی پولداری، مگه نه؟
‫از این چیزا متنفرم.
‫آره؟
‫رامنِ ‫ناتسوکی‌یا
‫ناتسوکی‌یا بود، درسته؟
‫مغازه‌ی عموی منه.
‫حقوقی چیزی هم نمی‌گیرم.
‫بیشتر شبیه اینه که دارم به ‫یه فامیل کمک می‌کنم.
‫پس اگه کار پاره‌وقت نیست، ‫چرا انجامش می‌دی؟
‫سوال خوبیه.
‫آره، می‌تونی بگی پولدارم.
‫خیلی پولدار، در واقع.
‫مادرم کاناداییه و ‫کاملاً از ظاهرم آگاهم.
‫می‌دونم که خوش‌شانس بودم، ‫باور کن.
‫خانواده‌ام حتی منو به پسرهایی معرفی ‫می‌کنن...
‫که فکر می‌کنن شوهر آینده‌ی ‫خوبی برام می‌شن.
‫و من هنوز فقط یه دانش‌آموز راهنمایی‌ام.
‫اونا تازه منو دیدن، ‫هیچی از من نمی‌دونن،
‫با این حال کلی هم مهربون می‌شن.
‫- حتی وقتی دبستان بودم... ‫- واقعاً دوست‌داشتنی هستی.
‫- ...بزرگ‌تر از سنم به نظر می‌رسیدم، واسه همین... ‫- اصلاً بهت نمی‌خوره که...
‫- ...مثل یه زن باهام رفتار می‌کردن. ‫- ...دانش‌آموز دبستان باشی.
‫واو، چه زیبا.
‫و تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم این بود: ‫«این واقعاً حال‌به‌هم‌زنه.»
‫و حالا که راهنمایی‌ام،
‫پسرهای کلاسم هم شروع کردن ‫همون‌طوری بهم نگاه کنن.
‫همه‌اش به خاطر این ‫ظاهرِ به‌اصطلاح خوش‌شانس منه.
‫اوه، جدی؟
‫پس اون تنفر شدیدت از پسرها ‫از اینجا آب می‌خوره.
‫واسه همینه که می‌خوام یه مغازه رامن داشته ‫باشم!
‫واقعاً؟
‫صبر کن، چرا؟
‫که بهت گفتم.
‫من واقعاً از طرز فکر قدیمی ‫خانواده‌ام متنفرم،
‫اینکه «زن باید ازدواج کنه ‫و خانه‌دار بشه»!
‫می‌خوام با دست خودم زندگیم رو بسازم.
‫می‌خوام طعم رامنِ ‫عموی عزیزم رو زنده نگه دارم.
‫عموی من رامن‌فروش شد...
‫چون از اینکه فقط با آدم‌های پولدار ‫بگرده متنفر بود.
‫هر وقت که ناراحت بودم،
‫بدون اینکه حرفی بزنه، ‫برام رامن درست می‌کرد.
‫رامنی که عموم برام درست می‌کرد...
‫واقعاً خوشمزه بود!
‫اوگامی، تو منو یاد عموم می‌ندازی.
‫نمی‌دونم چرا.
‫به خاطر همین، کلی حرف زدم.
‫منم یه آدم پیرم دیگه.
‫خب، مگه نباید همون کاری رو بکنی ‫که دلت می‌خواد؟
‫فقط چون بچه‌ای...
‫معنیش این نیست که مجبوری جوری زندگی کنی ‫که پدر و مادرت می‌خوان.
‫به هر حال، اون رامن واقعاً عالی بود!
‫مخصوصاً آبش!
‫واقعاً؟
‫مگه نه؟
‫اون آب رامن فوق‌العاده‌ست!
‫و امروز خیلی خوشحال شدم، ‫چون بهم اجازه دادن...
‫توی آماده‌سازی یه کم کمک کنم!
‫پایه‌اش عصاره مرغه،
‫ولی یه عصاره دریایی مخصوص هم ‫توش ترکیب می‌کنن!
‫و خیلی روی سبزیجات معطرش ‫حساسن...
‫خب، من باید اینجا بپیچم، پس...
‫آه، درسته.
‫این به این معنی نیست که...
‫فردا تو مدرسه یهو بخوای ‫با من صمیمی بشی.
‫باشه.
‫برگشت به حالتِ «متنفر از مردا».
‫چه غلطا!
‫اومدن و دزدیدنش؟ ‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫خب، پدرش رئیس یه شرکت بزرگه ‫که درگیر کارهای مشکوکیه.
‫دلایل زیادی وجود داره که ‫کسی بخواد هدف قرارش بده.
‫رئیس!
‫دارم بررسیش می‌کنم!
‫هاچیوجی
‫یه مینی‌ون سیاهه. ‫پلاک هاچیوجی داره.
‫مهر ثبت نداره...
‫پس احتمال زیاد ‫پلاک جعلیه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫من...
‫به نظرم ‫خوشمزه‌ترین غذای دنیا...
‫رامنه.
‫ها؟
‫توی اون کیف یکی از اون ‫گلوله‌های ردیاب هست، درسته؟
‫و اپلیکیشن دریافت سیگنالش هم هست؟
‫آره، درسته.
‫صبر کن، می‌خوای دنبالشون بری؟ ‫خیلی دیره!
‫خیلی دارن تند می‌رن!
‫و اون گلوله برای کلت کمریه، مگه نه؟
‫عمراً بتونی به ماشین بزنی!
‫همه اینا رو می‌دونم.
‫فکر کردی چند ساله ‫دارم این کارو می‌کنم؟
‫توی این وضعیت، نشونه‌گیری ‫معنی نداره!
‫چطور ممکنه...
‫هیس!
‫خب، بذار به حساب تجربه ‫و غریزه یه کهنه‌کار.
‫گرفتم.
‫باورم نمی‌شه!
‫ها؟
‫حتماً خیالاتی شدم.
‫برو بیرون و چک کن.
‫دستور نده، فقط رانندگی کن!
‫من...
‫هنوز فقط یه کاسه خوردم.
‫می‌خوام دنبال وارث اون رامن برم!
‫عمراً بذارم اون از دستم بره!
‫داری بهشون می‌رسی!
‫آره!
‫آروم باش، اتفاقی نمی‌افته.
‫اگه ساکت بمونی، ‫کاری نمی‌کنیم که اذیت بشی.
‫احتمالاً.
‫عجب، از نزدیک خیلی بامزه‌ست!
‫واقعاً دانش‌آموز راهنماییه؟
‫خیلی راحته.
‫شاید یه ماچ ازش بگیرم.
‫به من دست نزن، عوضی!
‫کارت رو درست انجام بده.
‫خب، بابت اون احمق متاسفم.
‫نگران نباش. بعداً می‌کشمش.
‫در عوض، می‌تونی یه چیزی بهم بگی؟
‫اون داروی فوق‌سری که ‫شرکت پدرت داره روش کار می‌کنه...
‫تو رازش رو می‌دونی، مگه نه؟
‫ها؟
‫این یعنی چی؟ ‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫نه، نه.
‫مشتری این‌طور به ما گفت.
‫«دقیق نمی‌دونیم چیه، ‫ولی شک نداریم که دست اونه.»
‫نمی‌دونم! واقعاً!
‫من هیچ‌وقت چیزی درباره ‫کار پدرم نشنیدم!
‫اوه، واقعاً؟
‫بهت می‌گم که نمی‌دونم!
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی!
‫اون مغازه رامن که توش کار می‌کنی...
‫مغازه عموی عزیزته، درسته؟
‫راستش...
‫دیروز رفتم اونجا غذا بخورم.
‫کف مغازه و پیشخوان خیلی کثیف بود...
‫و در کل، مزه‌اش افتضاح بود.
‫به اون آشغال حتی نمی‌شه گفت «غذا».
‫جایی مثل اون باید نابود بشه...
‫باید تیکه‌تیکه‌ش کرد!
‫بس کن!
‫عموی من هیچ ربطی به این ماجرا نداره!
‫آره، خب...
‫اگه اون راز رو بهم بگی، ‫شاید آروم بشم.
‫نمی‌دونم!
‫این یارو داره چی بلغور می‌کنه؟
‫ها؟
‫چطور جرأت کردی بگی اون رامن مزه‌ش افتضاحه؟
‫شاید کلاً ذائقه نداری.
‫ها؟
‫اوه، ببخشید.
‫صبر کن!
‫نمی‌خوای هویتت ‫لو بره، مگه نه؟
‫چرا؟ تو کی هستی؟
‫- آقای تاجیما! ‫- این دیگه چیه؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی، جوجه؟
‫من از تو بزرگترم، احمق.
‫قبل از اینکه لهت کنم، ‫یه چند تا نصیحت از بزرگترت بشنو.
‫اول اینکه، هیچ‌وقت به غذایی که ‫کسی برات پخته نگو «آشغال».
‫دوم اینکه...
‫خفه شو! اون دنیا می‌فهمی ‫که این بازی نیست!
‫هی. مجبورم نکن ‫بیشتر نصیحتت کنم.
‫وقتی کسی داره حرف می‌زنه...
‫- ...تا آخرش گوش کن. ‫- ها؟ چی؟
‫اوه، گلوله‌های پلاستیکی غیرکشنده؟
‫من خارج از ساعت کاری کسی رو نمی‌کشم.
‫اون صدا چی بود؟
‫از اون طرف اومد!
‫انگار هنوز کلی ازشون ‫باقی مونده!
‫- باید بزنیم بیرون... ‫- صبر کن، اصلاً چه خبره؟
‫- ...با اون دختره غیرممکنه! ‫- دارین با هم می‌جنگین؟
‫اوه، چه خبره؟
‫این رو از روم بردار!
‫قراره باهم یه دور بزنیم.
‫بیا، این رو محکم بگیر.
‫هی، هی، چیکار داری...
‫از چیزی که فکر می‌کردم سنگین‌تری.
‫اون دیگه کدوم خریه؟
‫تکون نخور!
‫ببخشید!
‫چه خبره؟
‫مستقیم به سمت پله‌ها!
‫د-داره حالم بد می‌شه!
‫هوف!
‫تونستی بزنی بیرون!
‫گور بابای این کار!
‫مثل یه قورباغه‌ لهت می‌کنم!
‫ضدگلوله، هان؟
‫شاید حتی ۹ میلی‌متری هم کارساز نباشه.
‫اگه فقط رئیس ‫بود، یه چیزی،
‫ولی با اون دختری که همراهشه...
‫عذر می‌خوام!
‫خوبه که تو راه این رو برداشتم.
‫اوه...
‫و برای ادامه حرفی که تو کلاس ‫می‌زدم...
‫دومین نصیحتم.
‫شاید طرز فکر ‫قدیمی‌ای باشه...
‫ولی به هر حال...
‫هر مردی که نتونه با یه زن ‫مهربون باشه، آشغاله.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫هوف، خسته شدم.
‫به نظر میاد کار تمومه، رئیس!
‫خب حالا...
‫ها؟
‫می‌شه یه بو از این بکشی؟
‫این دیگه...
...‫‫پس از تیتراژ ادامه دارد
‫باشه.
‫اوه...
‫چی شده؟
‫جزوه درسم رو جا گذاشتم.
‫ها؟
‫چی؟
‫همه اینا خواب بود؟
‫آخ!
‫خواب نبود.
‫پس کی...
‫ا-اون صدا...
‫نکنه...
‫اوگامی!
‫صبح بخیر.
‫دیشب، تو بودی که...
‫نجاتم دادی؟
‫نجاتت دادم؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫اوه، منظورت کار کردن ‫توی مغازه رامن‌فروشیه؟
‫نه، اون نه—اصلاً حرفش رو نزن!
‫نمی‌زنم...
‫ولی اگه بشه، یه چیزی هست ‫که می‌خوام در ازاش ازت بخوام.
‫چ-چی می‌خوای؟
‫می‌خوام گهگاهی بیام اونجا ‫و رامن بخورم...
‫ولی می‌شه دفعه بعد مهمونم کنی؟
‫این که شد دو تا چیز.
‫ولی باشه.
‫می‌تونم تخم‌مرغ اضافه کنم؟
‫مخلفات اضافه ممنوع!
‫ای بابا، بی‌خیال!