رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫اولین نشست آدم‌کش‌ها ‫شنبه، ۳۰ خرداد
‫خب بچه‌ها، امروز یه دانش‌آموز ‫انتقالی جدید داریم.
‫امروز؟ بیشتر شبیه «دوباره» ـه.
‫این کلاس چقدر ‫دانش‌آموز انتقالی می‌گیره.
‫ایشون ایجی ریندو هستن. ‫بچه‌ها، کاری کنین حس راحتی کنه.
‫خداحافظ آرامش.
‫سلام دوباره، آقای قاتل.
‫- وای، چقدر گنده‌ست! ‫- واقعاً کلاس هفتمیه؟
‫اون پیچ روی پیشونیش دیگه چیه؟
‫مُده یعنی؟
‫پسر، یه شخصیت ‫عجیب غریب دیگه!
‫اوه، چی شده؟
‫وای، نه.
‫کاملاً تایپ منه.
‫نه بابا. جدی؟
‫جدیِ جدی!
‫احساس می‌کنم قبلاً ‫یه جا دیدمش.
‫گزارش
‫وجود حتی یه قاتل توی مدرسه راهنمایی ‫هم کاملاً دیوانه‌کننده‌ست.
‫خوشحالم از آشناییتون.
‫خیلی خب ریندو، برو بشین سر جات.
‫اما حالا چهار تا قاتل نفوذ کردن ‫توی مدرسه.
‫رسماً می‌شه گفت اوضاع ‫خیلی بحرانی و غیرعادیه.
‫اوگامی که خطر رو حس کرده بود، ‫همه‌شون رو دور هم جمع کرد...
‫و اولین نشست آدم‌کش‌ها رو راه انداخت.
‫از یوگانگ، دومین سازمان بزرگ چینی ‫توی این کار، شین کوهازامه.
‫و از ژاردین، بزرگ‌ترین سازمان ‫توی این حرفه، برادران ریندو.
‫خب، بالاخره پیداتون شد.
‫من و رئیس هم عضو زد.او.او هستیم،
‫یه سازمان قدیمی که رتبه سوم ‫رو توی این کار داره.
‫باورم نمی‌شه...
‫سه تا سازمان بزرگ، همه‌شون ‫به خاطر نورن اینجان.
‫واسه چی یهو ما ‫رو کشوندی اینجا؟
‫دیگه تا الان ‫همدیگه رو شناختین، نه؟
‫با وجود همه چیز، بیاین با هم بسازیم!
‫شر به پا نکنین!
‫خواهش می‌کنم ازتون!
‫چرا این‌قدر برات مهمه؟
‫نیازی به گفتن نبود. من قرار نیست ‫اینجا کسی رو بکشم.
‫دوئل با میتسوئوکا هم فعلاً کنسله.
‫منم همین‌طور.
‫ولی یه مسئله‌ای هست.
‫من نمی‌تونم با اینا کنار بیام.
‫مخصوصاً اون کوچیکه.
‫چند سال پیش، یکی از هدف‌های منو دزدید.
‫آها، اون دفعه رو می‌گی.
‫اونم فقط واسه این بود که ‫داشتی لفتش می‌دادی.
‫مزخرف تحویلم نده!
‫اونم بعد از اون کلک کثیفی که زدی!
‫اون یه هدف خاص بود! ‫خودم باید کارشو تموم می‌کردم!
‫که این‌طور؟ پس دلیل بیشتری داشتی ‫که زودتر کارشو تموم می‌کردی، احمق!
‫نکن، ایجی.
‫این قضیه بین من و اونه.
‫تمومش کنین! وقتی گفتم «بسازین»، ‫منظورم با همه بود!
‫اصلاً گوش می‌دادی چی می‌گم؟
‫دقیقاً منظورم از «شر» همین بود!
‫واسه این که بدونی...
‫منم ازت ناامید شدم.
‫ها؟
‫من توی دوئل باختم...
‫واسه همینم فعلاً بیخیالِ ‫نورن شدم.
‫ولی شنیدم...
‫شیر آتش‌نشانی
‫همین چند وقت پیش جلوی چشم خودت ‫دزدیدنش!
‫درسته که به خیر گذشت، ‫ولی با این عملکرد ضعیفت...
‫نمی‌تونم دختری که عاشقشم رو به تو بسپارم.
‫حالا کاری ندارم کی دزدیدتش.
‫من خودم از نورن محافظت می‌کنم!
‫اوه! اینجایی که، اوگامی.
‫امروز باشگاه نداریم، ‫بیا با هم بریم خونه.
‫شماها چرا همه‌تون اینجایین؟
‫فعلاً جلسه رو ختمش کنیم.
‫نگران نباش.
‫سال‌اولی‌ها و سال‌سومی‌ها...
‫معمولاً مسیرشون به هم نمی‌خوره، ‫مگر این که خودشون بخوان.
‫ای بابا.
‫ها؟ کفشام کو؟
‫امکان نداره! چرا؟
‫نورن...
‫به خودم اجازه دادم ‫برات گرمشون کنم.
‫الان اوایل تابستونه!
‫صبر کن ببینم... تو تویوتومی هیده‌یوشی ‫هستی؟
‫نه، اصلاً بحث این نیست! ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مواظب باش!
‫یه سوسک ژوئن.
‫بی‌آزاره که!
‫داری با ما میای خونه؟
‫خیلی هم داری نزدیک میای! ‫فازت چیه؟
‫می‌خوام ازت محافظت کنم، نورن عزیزم!
‫از این به بعد، همه‌جا باهاتم! ‫تصمیمم رو گرفتم!
‫ها؟
‫«همه‌جا»؟
‫همه‌جا!
‫موقع غذا خوردن، موقع حمام رفتن...
‫حتی موقع خوابیدنت!
‫ها؟ عمراً بذارم همچین کاری کنی! ‫احمقی چیزی هستی؟
‫اوگامی! شین داره عجیب رفتار می‌کنه!
‫معذرت می‌خوام.
‫همه‌ش تقصیر منه که ناامیدت کردم.
‫ناامید کردن من شین رو یه احمق میکنه؟
‫اولین نشست آدم‌کش‌ها
‫نتایج اولین نشست آدم‌کش‌ها.
‫یک... سه نفر از چهار شرکت‌کننده ‫دعوا راه انداختن.
‫دو... شین کوهازامه تبدیل به استاکر شد.
‫یعنی این گزارش تایید می‌شه؟
‫اون چی بود دیگه؟
‫قشنگ داری منو می‌بینی، احمق!
‫ببخشید، شوخی کردم.
‫دست به سرم نکش!
‫این رو خودت درست کردی؟
‫در ضمن، ظرف غذات چقدر کوچیکه!
‫اگه بزرگتر باشه، نمی‌تونم تمومش کنم.
‫حتی صداتم خیلی بامزه‌ست!
‫بچه‌ها، دست از سر من بردارین!
‫سلام. من می تامادا هستم.
‫سال‌دومیِ باشگاه خانه‌داری‌ام، ‫یعنی سنپایِ اوگامی و نورن حساب می‌شم.
‫ها؟ منو نمی‌شناسین؟
‫خب، فکر کنم تا الان...
‫بیشتر فقط اون گوشه موشه‌های ‫تصویر وول می‌خوردم.
‫نان آنپان
‫با این حال، از آشنایی باهاتون ‫خوشحالم.
‫در مورد قدم هم، خب یه جورایی...
‫چقدر نازه!
‫ولی یه لحظه صبر کن.
‫ها؟ اون سال‌دومیه؟
‫راستش آره. رک بگم، ‫من ریزه‌ترین آدمِ باشگاه‌ام.
‫واسه همین امروز اومدم ازتون مشورت بگیرم.
‫اوگامی!
‫ها؟
‫اوه، تامادا-سنپای؟
‫چی شده؟
‫می‌خوام هیکلم رو بسازم!
‫چی؟
‫چرا؟
‫نمی‌خوای بقیه کوچیک بشمارنت؟
‫آخه ما که هیچ‌وقت ‫همچین کاری باهات نکردیم.
‫ربطی به باشگاه خانه‌داری نداره.
‫خسته شدم از بس تو کلاس سوژه شدم.
‫ولی تو همین‌جوری هم ‫خیلی تو دل برو و با نمکی.
‫واسه تو که قدبلند و خوش‌استایلی ‫گفتنش راحته، نورن!
‫تو دلِ ما ‫کوتاه‌قدها رو درک نمی‌کنی!
‫همه می‌گن: «وای چقدر نازی!» ‫و می‌زنن رو سرم...
‫ولی من حیوون خونگیِ کسی نیستم!
‫می‌دونم!
‫می‌دونم کسی از روی بدجنسی این کار رو ‫نمی‌کنه!
‫حتی دارن بهم محبت می‌کنن!
‫ولی این یعنی من رو ‫هم‌سطح خودشون نمی‌بینن، مگه نه؟
‫پس اگه نمی‌تونم قد بکشم...
‫عرضم رو زیاد می‌کنم!
‫دمبل خریدم!
‫چطوری به این نتیجه رسیدی که ‫«هیکل ساختن» راه حلته؟
‫پسر، قابلیت تنظیم وزن هم دارن!
‫کاش فقط شانه‌هام...
‫کاش فقط شانه‌هام پهن‌تر بودن!
‫شانه ربطی به... صبر کن، ‫تصور کردنش هم کابوسه!
‫ولی تکلیف خیاطی و کاردستی‌هایی ‫که دوست داری چی می‌شه، سنپای؟
‫نمی‌خوام اون‌ها رو ول کنم.
‫فقط شانه‌های خربزه‌ای هم می‌خوام.
‫شانه‌های خربزه‌ای؟
‫باشه، قضیه رو فهمیدم، ‫ولی چرا اومدی سراغ من؟
‫ببخشید. راستش، ‫دقیقاً به خودت نیاز ندارم.
‫می‌خوام من رو به تنما تندو معرفی کنی.
‫ها؟
‫اگه قراره از کسی برنامه تمرینی بخوام...
‫باید از کسی باشه که ‫بدن بی‌نقص و فوق‌العاده‌ای داره، مگه نه؟
‫از هیکل ساختن رسیدی به ‫کمک خواستن از اون؟
‫ولی احتمال زیادی داره که ‫اون اصلاً ندونه من وجود دارم!
‫شیر خوشمزه
‫واسه همین فکر کردم تو بتونی...
‫آخه من که نمی‌دونم ‫چه توقعی ازم داری...
‫خواهش می‌کنم!
‫می‌خوام غول بشم!
‫باشه، فهمیدم! فقط دیگه جلوی من ‫پرس سرشانه نزن!
‫اوگامی و یه عضو باشگاه خانه‌داری؟ ‫چه خبره؟
‫ها؟ من رو می‌شناسی؟
‫خب، اسمت رو نمی‌دونم، ‫ولی چهره‌ت برام آشناست.
‫بچه‌های باشگاه خانه‌داری ‫یه حس و حال خاصی دارن.
‫خب، چیکار داشتین؟
‫بیا اول بشینیم!
‫فاق شلوارت دقیقاً جلوی چشممه!
‫می‌خوای هیکل بسازی تا بقیه کوچیک نشمارنت؟
‫به نظرم بی‌فایده‌ست. من که بی‌خیالش ‫می‌شدم.
‫منظورم اینه که می‌تونم واسه ‫تمرین کردن بهت برنامه بدم، حتماً.
‫ولی یه ذره گنده‌تر شدن ‫چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫اگه من یا اوگامی قضیه رو جدی بگیریم...
‫در هر صورت، با یه مشت ناک‌اوت می‌شی.
‫پس مشکل اصلی ‫احتمالاً این نیست. او؟
‫ها؟
‫می‌تونستی از این بدتر هم بگی؟
‫امم، تامادا-سنپای...
‫کسایی که واقعاً خودِ واقعی‌ت رو می‌شناسن ‫بهت زور نمی‌گن.
‫خودم این رو می‌دونم.
‫فقط قضیه اینه که پدر و مادرم هم ‫قدشون کوتاهه...
‫واسه همین وقتی بهش فکر می‌کنم...
‫که ممکنه تا آخر عمرم ‫مثل یه حیوون کوچولو باهام رفتار بشه...
‫مگر اینکه مدام خودم رو ثابت کنم... ‫خیلی رو مخ و خسته‌کننده به نظر میاد.
‫اگه این‌طوره، بعد از مدرسه...
‫میای با هم بریم مغازه داییم، ‫نه یعنی، خالم؟
‫شبانه روزی
‫خوش اومدی، جوزو!
‫بار جابامی
‫پس این همون سنپای باشگاهتونه ‫که تعریفش رو می‌کردی؟ از دیدنت خوشبختم!
‫چـ... چقدر غوله!
‫حتی از تنما هم گنده‌تره!
‫دیگه به سرش هم نمی‌رسم، ‫راحت می‌تونم مثل پل از زیرش رد بشم!
‫امم...
‫یه خدای جنگ غول‌پیکر؟
‫از همین اول کار شروع کردی، ها؟
‫خاکسترت می‌کنم!
‫ببخشید مامان. می‌دونم هنوز باز نکردین.
‫اوه، این موقع روز کاملاً مشکلی نداره.
‫بار جابامی
‫خب به هر حال، بفرمایید تو!
‫ممنون.
‫یعنی زنده از اینجا بیرون میرم؟
‫بار جابامی
‫مگه چشه؟ ‫ریزه‌میزه و بامزه بودن که خیلی خوبه.
‫ولی دقیقاً از همینش بدت میاد، نه؟
‫مگه چی می‌خوری که این‌قدر غول شدی؟
‫چه می‌دونم والا! لابد گوشت؟
‫خب، منطقیه.
‫راستش تا حالا کسی من ‫رو کوچیک نشمرده.
‫اگرم می‌شمردن، تا می‌خوردن می‌زدمشون.
‫می‌زدی؟
‫واسه همین، هیچ‌وقت حس تو رو تجربه نکردم.
‫درکت نمی‌کنم.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫حسودیت میشه؟
‫آره.
‫ولی...
‫من به تو حسودیم میشه.
‫خیلی ترجیح می‌دادم ‫یه دختر بامزه به دنیا میومدم...
‫تا توی این بدن مردونه و بیش از حد قوی ‫که هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بهش نزدیک بشه.
‫تو چیزی داری که منِ شکست‌ناپذیر ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم داشته باشم.
‫پس جوری غر نزن ‫که انگار یه طلسم وحشتناکه!
‫یه میز دونفره! اول کار هم هایبال بیارین!
‫مشتری‌های همیشگی نیستن.
‫چطوری این موقع روز ‫این‌قدر مست کردن؟
‫ببخشید، ما هنوز باز نکردیم!
‫بی‌خیال بابا! ما مشتری‌ایما!
‫صبر کن ببینم!
‫الان که درست دقت می‌کنم، تو بچه‌ای!
‫تو یه همچین جایی داری چیکار می‌کنی؟
‫هوی...
‫اون دختر موردعلاقه منه داری باهاش ور می‌ری.
‫دستت رو بکش.
‫اگه این‌قدر مستی، ‫چطوره بکشمت تا مستی از سرت بپره؟
‫شرمنده بابت این قضیه!
‫انگار باید یه چند لحظه ‫حساب این مشتری‌های جدید رو برسم.
‫بازم سر بزنید، باشه؟
‫بـ-بله، حتماً!
‫خـ-خیلی ترسناک بود!
‫من رو آوردی به چه جور جایی؟
‫ببخشید، اون تیکه آخر تو برنامه‌مون نبود!
‫شش بار زهره‌ترک شدم!
‫نمی‌تونم! این‌قدر همه‌چیز دیوانه‌کننده‌ست ‫که جز خندیدن کار دیگه‌ای از دستم برنمیاد!
‫شنیدم چیکار کردی، اوگامی!
‫تاما رو بردی به یه بار عجیب‌وغریب؟
‫ببخشید.
‫پس رفتن به اونجا.
‫نه بابا، ولی خوش گذشت!
‫به لطف اون، دیگه یه سری چیزها ‫واسم اهمیت نداره.
‫ممنون.
‫ولی هنوزم می‌خوام ورزش کنم.
‫حرکت نشر از جانب!
‫این اتفاق بعد از این افتاد که ‫تامادا-سنپای حرکت نشر از جانب رو زد.
‫اتاق خانه‌داری
‫بسیار خب، پس!
‫ما به گروه‌های دو نفره تقسیم میشیم ‫واسه یه چالش تمام‌عیار پختن رامن!
‫و بعدش یه مسابقه می‌ذاریم تا معلوم بشه ‫رامن کدوم گروه خوشمزه‌تره!
‫آخ‌جون! به نظر باحال میاد!
‫رامن چیه که آدم رو ‫این‌قدر به هیجان میاره؟
‫مگه نه؟
‫چی؟
‫رامن؟
‫نورن؟
‫وای خدای من!
‫خب...
‫این ضایع‌ست!
‫انگار دوران من فرا رسیده!
‫از الان چقدر به خودش مغرور شده! ‫کدوم دوران رو میگه؟
‫واسه بقیه دلم می‌سوزه،
‫ولی فکر کنم اینجاست که فرق بین ‫آدم‌های آماتور و یه حرفه‌ای معلوم میشه!
‫داری واسه ما قیافه میای، ‫ولی مگه تو...
‫هنوز فقط یه کارآموز ساده ‫توی مغازه عموت نیستی؟
‫خب، گروه‌ها مشخص شدن.
‫گروه‌ها: نیشیمورا-شیرایشی، ‫کوهازامه-یامائوکا / تامادا-کیتو،/ اوگامی-میتسوئوکا
‫ارائه کارها یک هفته دیگه‌ست!
‫از این زمان واسه تحقیق و امتحان کردن ‫دستور پخت‌ها استفاده کنید، هر کاری لازمه!
‫راستی، یادم اومد ‫تو رامن دوست داری، مگه نه؟
‫بله!
‫تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫تو هم رامن دوست داری، نورن؟
‫- هان؟ ‫- هان؟
‫از قضا، من روی غذاهای چینی ‫خیلی وسواس دارم.
‫اصلاً نمی‌تونم سرهم‌بندی کنم.
‫من واقعاً دوستت دارم، نورن...
‫ولی این دفعه، خب...
‫شرمنده‌ام.
‫اوه...
‫هان؟
‫صبر کن.
‫شرمنده واسه چی؟
‫منظورت اینه که: ‫«شرمنده، ولی من قراره ببرم»؟
‫آره. شرمنده‌ام.
‫چی؟
‫نه، نه، نه، یه لحظه صبر کن!
‫نمی‌دونم چین چند هزار سال ‫از ما جلوتره،
‫ولی رامن توی ژاپن ‫مسیر تکاملیِ خاص خودش رو رفته!
‫الان دیگه واسه خودش ‫یه سبکِ مستقل و مایه‌ی افتخاره.
‫پس فقط چون زودتر شروع کردین، ‫قیافه نگیر.
‫دقیقاً به خاطر همینه که ‫زودتر شروع کردیم.
‫قبول دارم که رامن ‫مسیر تکاملیِ خاص خودش رو رفته.
‫ولی از نظر عمق و تنوع، ‫هنوز خیلی راه داره.
‫چیزی که هنوز خام و ناپخته‌ست،
‫نباید جوری راه بره که انگار ‫کامل و بی‌نقصه.
‫داری خیلی گنده حرف می‌زنی!
‫واسه شنیدن بهونه‌ت موقع باختن ‫لحظه‌شماری می‌کنم!
‫از قبل عذرخواهی کردم ‫چون قرار نیست ببازم.
‫این که عذرخواهی نیست!
‫این کری‌خوندنه!
‫نمی‌خوام اشکت رو دربیارم.
‫لطفاً بکش کنار.
‫بسیار خب.
‫پس این یعنی جنگ.
‫نورن؟
‫این یه دوئله!
‫اگه من ببرم، دیگه دست از تعقیبم برمی‌داری!
‫آروم باش! این که جایزه نیست، ‫حداقل کاریه که باید بکنه!
‫قبوله!
‫و اگه من ببرم، باید برام ‫کتاب داستان بخونی!
‫فانتزی‌های عجیب و غریبت ‫دیگه زیادی داره جزئی می‌شه!
‫حالا که قضیه حل شد، بریم اوگامی!
‫واسه تحقیق باید همه رامن‌فروشی‌ها رو بگردیم و بخوریم!
‫منم همین‌طور! یامائوکا، با من بیا!
‫هی! باشگاه هنوز تعطیل نشده!
‫- ما هم بریم. ‫- بله، حتماً.
‫عجب دردسر ‫بزرگی درست شد.
‫خب، بریم مغازه بعدی!
‫صبر کن...
‫نورن...
‫مگه قراره چند جا بریم؟
‫الان دیگه...
‫منفجر می‌شم.
‫چی؟
‫هنوز مغازه هشتمیم!
‫هشت کاسه رامن رسماً مرز مرگباره!
‫پس خودم تنهایی می‌رم!
‫تو برو خونه!
‫چطور این‌همه خورد و ‫هنوزم راحت می‌دوئه؟
‫یه قاشق دیگه بخورم، می‌ترکم!
‫یه دقیقه استراحت می‌کنم.
‫اقیانوس
‫حالت خوبه؟
‫بـ... بله!
‫خیلی ممنونم!
‫خوشحالم که خوبی!
‫گندش بزنن، الانه که بالا بیارم!
‫ام... چیزه...
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫حالت خوبه؟
‫جاییت درد نگرفت؟
‫روز مسابقه
‫مسابقه رامن باشگاه خانه‌داری ‫همین الان شروع می‌شه!
‫ایول!
‫راستی، برای اینکه داوری عادلانه باشه،
‫دختری که اتفاقی داشت رد می‌شد ‫داور مسابقه می‌شه!
‫ببخشید که یهویی غافلگیرت کردیم.
‫نه بابا، اصلاً این‌طور نیست.
‫من رامن دوست دارم، واسه همین...
‫پس اول از همه، تیم کوهازامه و یامائوکا!
‫رامنی فراتر از تصورتون رو تماشا کنید!
‫نودل بیانگ‌بیانگ
‫نودل بیانگ‌بیانگ!
‫چی؟ کانجیِ اون که کلاً فراتر از ‫تصورمه! اصلاً نمی‌تونم بخونمش!
‫این یه غذای محلیه ‫برای استان شانشی چین،
‫که با نودل‌های خیلی پهن و صاف درست ‫می‌شه...
‫یه چیزی شبیه کیشیمن، ‫که با سس و مخلفات مخلوط می‌شه.
‫واو! واقعاً همچین چیزی وجود داره؟
‫و برای اینکه سیرکننده‌تر بشه،
‫ما پهنا و ضخامت نودل‌ها رو ‫سه برابر حد معمول کردیم!
‫حالا!
‫بفرمایید نوش جان کنید!
‫نمی‌تونم...
‫از این لذت ببرم!
‫نودل‌هاش سنگین‌تر از اونن که بشه خورد! ‫صفر امتیاز!
‫صـ... صفر؟
‫همش ادعا بودی، شین!
‫خنده‌ام بند نمیاد!
‫این مسابقه مال منه!
‫تو الان دقیقاً کی هستی؟
‫نفر بعدی!
‫تیم میتسوئوکا و اوگامی!
‫یادداشت‌های رامن
‫من هر نوع رامنی که فکرش رو بکنی ‫امتحان کردم...
‫و بالاخره به ‫رامن نهایی رسیدم!
‫پس بالاخره «رسیدیم»، آره؟
‫بفرمایید نوش جان کنید!
‫رامن ترکیبی تونکوتسو و سویا ‫نمک میسو تانتان...
‫کیتکاتا دریایی استخوان خوک ‫مرغ پایتان...
‫سیر و سبزیجات دوبل کارامه ‫چومولونگمای چربی!
‫این طلسمه؟ اینا بیشتر شبیه ‫اصطلاحات سفارش دادن توی مغازه‌ان!
‫بکش... منو...
‫این دیگه رامن نیست، یه هیولاست! ‫حمله وحشیانه نمک، شکر و چربیه!
‫اگه توی بدن اصلی خودم بودم، ‫این چیز بهم...
‫تمام بیماری‌های زمینه‌ای رو می‌داد!
‫بکش منو!
‫خب، وقت تست کردنه!
‫معذرت می‌خوام!
‫واقعاً نمی‌تونم!
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫آره، حق داری! ببخشید بابت این! صفر امتیاز!
‫تشویق ‫تشویق
‫خب، بریم بعدی!
‫آخر سر، آبجی‌بزرگه و نیشیمورا برنده شدن.
‫ما بردیم!
‫دمتون گرم! سال‌بالایی‌ها این‌جوری کار رو ‫درمیارن!
‫تمام رامن‌ها بعد از مسابقه ‫توسط کارکنان خورده شد.
‫ممنون!
‫و ببخشید که تو رو هم کشوندیم توی این کار.
‫نه بابا، بهم خوش گذشت.
‫راستی، راستش یه چیز مهم‌تری هست ‫که می‌خواستم درباره‌ش باهات حرف بزنم.
‫ها؟
‫وایسا.
‫تو همون دختری نیستی که اون روز کمکش کردم؟
‫بله، خودمم!
‫و، ام...
‫اوگامی...
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫اشکالی نداره کنترل رو بدم به اون یکی و خودم بخوابم؟
‫ها؟
‫بله؟
‫ها؟
‫صبر کن، چی؟
‫این دیگه چه معنی‌ای می‌ده؟
‫چرا یهو خوابش برد؟
‫ممنون که منتظر موندین.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK