رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫خلاصه بگم، اون ‫تجسم خودِ دریاست.
‫موج‌سواری، قایق‌رانی، ماهی‌گیری، ‫جت‌اسکی، غواصی...
‫هر چیزی که بهش بگن «ورزش آبی»، ‫اون توش یه استعداد طبیعیه.
‫توی هر مسابقه‌ای شرکت کنه، برنده می‌شه.
‫هیچ‌کس حتی به گرد پاش هم نمی‌رسه.
‫اطلاعاتش هم به همین اندازه خیره‌کننده‌ست.
‫از تخصص دریانوردی گرفته تا ‫اقیانوس‌شناسی...
‫می‌تونه با متخصص‌های هر حوزه‌ای ‫رقابت کنه.
‫همون‌طور که یه بار یکی به شوخی گفت...
‫«تنها چیزی که کم داره آبششه.»
‫یه تک‌شاخ.
‫ملکه پری دریایی...
‫مای اتوهیمه!
‫سلام. از دیدنتون خوشبختم.
‫اینکه داور مسابقه رامن شدم ‫اصلاً اتفاقی نبود.
‫من واسه یه دلیلی اومدم اینجا،
‫ولی اون یکی خودم توی راهرو ‫با بی‌قراری وایستاده بود،
‫و یکی صداش زد.
‫هرچند وقتی سعی کردی مجبورم کنی ‫رامن کابوس‌وار نورن میتسوئوکا رو بخورم...
‫فکر کردم قبل از اینکه اصلاً وارد بشم ‫می‌میرم.
‫ایـ-این دختره دیگه چیه؟
‫چه دلیلی؟
‫یه تک‌شاخ اومده با اوگامی حرف بزنه؟ ‫این یعنی...
‫بی‌خیال، بعد از این همه اتفاق ‫تا الان دیگه فهمیدین، نه؟
‫یه دوئل میتسوئوکا!
‫بیا با هم رقابت کنیم، جوزو!
‫چی؟ نه، صبر کن، یعنی می‌دونستیم!
‫ها؟
‫ها...؟
‫صبر کن، این اصلاً چطور ممکنه؟
‫دوئل میتسوئوکا در واقع یه جنگه ‫واسه تعیین دوست‌پسر نورن، مگه نه؟
‫اگه یه دختر به چالش بکشتش... صبر کن. ‫می‌تونه؟
‫می‌تونه.
‫من قوانین رو خوندم، هیچ‌جاش ‫دوئل کردن رو واسه زن‌ها ممنوع نکرده.
‫فقط می‌گه کسی که باهاش قرار می‌ذاره ‫باید مرد باشه.
‫اگه جوزو ببره، حقش رو ‫واسه دوست‌پسر بودن حفظ می‌کنه.
‫اگه من ببرم، جوزو اون حق رو از دست میده، ‫ولی منم به دستش نمیارم.
‫یعنی این جایگاه خالی می‌شه.
‫و اگه این اتفاق بیفته، بقیه می‌تونن ‫واسه پر کردن این جایگاه دوئل کنن.
‫مثل وقتیه که یه کمربند قهرمانی ‫توی بوکس یا هر چیز دیگه‌ای بدون صاحب می‌شه.
‫ها؟
‫پس این هیچ سودی واسه تو نداره، اتوهیمه! ‫اصلاً واسه چی داری این کار رو می‌کنی؟
‫درسته! راستش قضیه دوئل فقط ‫بهانه‌ام واسه شروع بحث بود.
‫در هر صورت برام فرقی نمی‌کنه.
‫حتی منم واسه رفتن سر اصل مطلب ‫استرس می‌گیرم، می‌دونی که.
‫وقتی اون مسابقه فوتسال مقابل تنما تندو ‫رو دیدم، یهو بهم الهام شد!
‫همه به خاطر خبر مصدومیت تنما ‫بی‌خیالش شدن...
‫ولی من رو نمی‌تونی گول بزنی.
‫جوزو...
‫تو واقعاً فوق‌العاده‌ای، مگه نه؟
‫و بعدش اون روز، ‫من رو از اون تصادف نجات دادی، مگه نه؟
‫اونجا بود که اون یکی خودم هم ‫همین حس رو پیدا کرد!
‫کاملاً! صد در ‫صد عاشق شدم!
‫ازت خوشم میاد، جوزو!
‫با من قرار بذار!
‫چی؟
‫ها؟
‫یه دردسر دیگه...
‫صبر کن... ها؟
‫منظورم اینه که، حتی اگه ازم خوشش نیاد،
‫هر پسری الان باید حداقل یه ذره ‫دست‌وپاش رو گم کنه، مگه نه؟
‫ولی این اصلاً هیجان‌زده نیست! ‫انگار وا رفته! این پسره واقعاً جدیه؟
‫بسیار خب...
‫بذار مطمئن بشم که ‫قضیه رو درست فهمیدم.
‫تو می‌خوای توی یه دوئل من رو ببری ‫تا من و میتسوئوکا از هم جدا بشیم،
‫و بعدش که سینگل شدم باهام قرار بذاری. ‫درسته؟
‫حتی اگه سینگل هم بودم، ‫باهات قرار نمیذاشتم.
‫حقیقتش اینه که...
‫شرایط زیادی وجود داره که چرا ‫الان دارم با میتسوئوکا قرار می‌ذارم.
‫ولی در واقع قصد ندارم ‫با کسی قرار بذارم.
‫متأسفم.
‫عالیه! این جنبه‌ی خونسردت ‫هم خیلی جذابه!
‫و عاشق اینم که سریع موقعیت رو درک کردی ‫و یه جواب واضح بهم دادی!
‫همون‌طور که گفتم، بخش دوئلش ‫واقعاً اهمیتی نداره!
‫من تسلیم نمی‌شم!
‫اون‌قدر بهت پیله میکنم ‫تا بالاخره ازم خوشت بیاد!
‫چی...
‫یه لحظه صبر کن!
‫منظورت چیه که ‫«دوئل اهمیتی نداره»؟
‫از نظر فنی، من و اون ‫الان داریم با هم قرار می‌ذاریم!
‫ها؟ من فقط می‌خواستم با یه دوئل ‫مجبورتون کنم بهم بزنین...
‫چون فکر می‌کردم این‌طوری ‫یه کم متمدنانه‌تر باشه.
‫ولی واقعاً چرا باید برام مهم باشه ‫پسری که دوستش دارم دوست‌دختر داره یا نه؟
‫در هر صورت، من کار خودم رو می‌کنم.
‫و مطمئنم که ‫می‌تونم کاری کنم عاشقم بشه.
‫همه چیز به این بستگی داره که کی بهتره. ‫هر کی برتر به نظر برسه.
‫چه مرد چه زن، قانون طبیعت همینه.
‫آها، پس از اون‌جور دختراست.
‫یه زن شکارچی!
‫علاوه بر این، جوزو همین الان گفت ‫که قصد نداره با کسی قرار بذاره.
‫پس این‌طور نیست که ‫عاشق هم باشین، مگه نه؟
‫این باعث میشه قضیه کاملاً ‫به خودم مربوط بشه.
‫شاید زیادی رک بودم.
‫خیلی رو داری که ‫این‌طوری حرف می‌زنی!
‫فقط به خودت مربوط نیست، احمق!
‫- پس با من دوئل کن، مای اتوهیمه! ‫- ها؟
‫طبق منطق خودت، اگه باهات دوئل کنم و ببرم، ‫ثابت می‌کنه که من برترم، مگه نه؟
‫اگه این‌طور شد، دیگه جرئت نکن ‫سمت اوگامی بیای!
‫نورن؟
‫این دیگه چی بود یهو؟
‫ولی خب، منم ترجیح می‌دم همه‌چیز ساده باشه!
‫قبوله! اگه ببرم، جوزو مال منه!
‫و تو هم دیگه هیچ‌وقت دخالت نمی‌کنی، ‫نورن میتسوئوکا!
‫ولی من قبول ندارم!
‫چطور قضیه تبدیل شد به دوئل سر من؟
‫همین الان گفتم که متأسفم، مگه نه؟
‫بی‌خیال، فقط یه دوئله! چیز خاصی نیست!
‫اولش می‌تونه فقط ظاهری باشه،
‫ولی سه‌سوته کاری می‌کنم دور انگشتم بچرخی.
‫نورن! تو هم لازم نیست باهاش دوئل کنی.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که به رد کردنش ‫ادامه بدم.
‫قول می‌دم خامش ‫نشم، پس مشکلی نیست!
‫می‌دونم!
‫می‌دونم که تو احتمالاً ‫فکرای عجیب‌وغریب نمی‌کنی.
‫ولی حتی اگه تو هم همچین حسی نداشته باشی...
‫دیدن اینکه جلوی چشمام مدام این کار رو می‌کنه ‫برام خوشایند نیست.
‫امم، رئیس؟
‫این قضیه قراره...
‫به خیر بگذره؟
‫بسیار خب، پس حله!
‫خب، توی دوئل ما می‌تونیم نوع مسابقه ‫و تعداد شرکت‌کننده‌ها رو انتخاب کنیم،
‫ولی با این حال باید رسماً جوزو رو ‫به چالش بکشم. این حداقل کاریه که باید بکنم.
‫پس! مسابقه سه نفره می‌شه. ‫من در مقابل جوزو و میتسوئوکا.
‫در مورد رشته‌ی مسابقه هم، اومم...
‫موج‌سواری چطوره؟
‫حله!
‫هر کی روی بهترین موج سوار بشه، برنده‌ست.
‫قوانین دقیقش رو بعداً براتون می‌فرستم.
‫فعلاً، جوزو! خودت رو واسم آماده کن!
‫هی!
‫پس حریف بعدی مای اتوهیمه است.
‫باورم نمی‌شه آخرش کارشون به دوئل کشید، ‫اونم این شکلی!
‫موج‌سواری، هه؟
‫نورن، تا حالا انجامش دادی؟
‫نه، حتی یه بار هم انجام ندادم.
‫پس چرا گفتی «حله»؟
‫نورن، تو همیشه همین‌طوری ‫بی‌گدار به آب می‌زنی؟
‫تو چی، اوگامی؟
‫این زوج ناامیدکننده‌ان! ‫سه‌سوته ضربه‌فنی می‌شن!
‫هی، حالا که فکرش رو می‌کنم...
‫اوم؟
‫سال‌دومی‌ها و سال‌سومی‌ها، ‫جمع شین دور هم!
‫پچ‌پچ... ‫پچ‌پچ...
‫نورن... اوگامی...
‫شما دوتا سال‌اولی‌های عزیز ما هستین.
‫و ما به عنوان باشگاه اقتصاد خانه، ‫معلومه که می‌خوایم ازتون حمایت کنیم.
‫ولی با این وضعیت، ‫اصلاً شانسی ندارین.
‫به تمرین عضلانی نیاز دارین! ‫منظورم تمرین ویژه‌ست!
‫و از شانس خوب ما...
‫دوشنبه‌ی هفته‌ی بعد ‫سالگرد تأسیس مدرسه‌ست.
‫با شنبه و یکشنبه، ‫می‌شه یه تعطیلات سه‌روزه.
‫که یعنی...
‫می‌تونیم بریم اردوی تمرینی ساحلی!
‫هورا.
‫حالا قبل از اردوی تمرینی، ‫فکرم درگیر یه چیز دیگه هم شده.
‫قهوه می‌خوای، رئیس؟
‫اگه می‌گفتی خودم برات می‌آوردم.
‫نه، خوبه.
‫تازه تکالیفم رو تموم کردم،
‫ذهنم هم درگیر بود، واسه همین ‫در هر صورت می‌خواستم بیام اینجا.
‫ر-ر-رئیس، این اواخر ‫زیادی مهربون نشدی؟
‫صبر کن ببینم. نکنه داری می‌میری ‫یا یه همچین چیزی؟
‫چرا باید بمیرم؟
‫هیچ نشانه‌ای هم ازش نبوده.
‫آخه...
‫قبل از اینکه بچه بشی، ‫خیلی خشن‌تر بودی.
‫بیشتر از یه هدف وجود داشت، احمق! ‫درست تحقیق کن!
‫و اگه سیگار اشتباهی برات می‌آوردم، ‫می‌زدی تو سرم.
‫چند بار باید بهت بگم ‫من سیگار نعنایی نمی‌کشم، احمق؟
‫طوری باهام رفتار می‌کردی ‫انگار نوچه‌ی دست‌به‌سینه‌ی یاکوزام!
‫هر درسی رو با کتک بهم یاد می‌دادی!
‫این قهوه که ولرمه!
‫نه، من هیچ‌وقت...
‫واقعاً همین کار رو می‌کردم. ببخشید.
‫خب، نمی‌دونم. الان که بهش فکر می‌کنم، آره.
‫تا وقتی نگفته بودی متوجهش نشده بودم...
‫ولی شاید دخترای بزرگتر باشگاه اقتصاد خانه ‫از خیلی جهات روم تأثیر گذاشتن.
‫حالا با این حرفت ‫بحث رو برام سخت کردی.
‫راستش، یه چیزی هست که باید قبل از ‫اردوی تمرینی ازت بپرسم.
‫از من بپرسی؟
‫مسیرهای زندگی ‫شنبه، ۲۷ ژوئن
‫جلسه اولیا و مربیان
‫جلسه اولیا و مربیان؟
‫همون جلسه‌ای که با حضور معلم، ‫دانش‌آموز و ولی برگزار میشه؟
‫پسر، درست وقتی که ‫مسابقه موج‌سواری رو پیش رو داری.
‫واسه ولی باید چیکار کنم؟
‫دینگ
‫فهمیدم رئیس! ‫یه راه عالی واسه حل این قضیه هست!
‫ها؟ جدی میگی؟
‫فقط بسپارش به من!
‫آخ، راست می‌گی. امروز باشگاه تعطیله.
‫می‌خوای یه جا سر بزنیم؟
‫بقیه اون داستان رو برام تعریف کن.
‫برام یه سیب‌زمینی بزرگ و ناگت بخر!
‫- هی، ما بهترین دوستای همیم، مگه نه؟ ‫- ها؟ این حرف یهو از کجا اومد؟
‫تو هم واسه جلسه اولیا و مربیان ‫اینجایی؟
‫نه. منتظر نورن هستم.
‫احساس می‌کنم توی اون ‫رقابت رامن...
‫همدیگه رو در سطح خیلی عمیق‌تری ‫درک کردیم!
‫نه، اصلاً هم این‌طور نیست!
‫مهم‌تر از اون، ‫امروز مادر نورن داره میاد.
‫باید حتماً بهشون سلام عرض کنم!
‫ها؟ بعد می‌خوای چی بهش بگی؟
‫«از ملاقات با شما خوشبختم، مادر جان.»
‫«من شین کوهازامه هستم، مردی که ‫یه روزی رضایت شما رو جلب می‌کنه...»
‫«تا با نورن ازدواج کنه.»
‫آره جون خودت. تو دوئل رو باختی.
‫فعلاً که من نامزدم.
‫چی؟
‫پس حداقل بذار از اون بالا، ‫از توی سقف یه نگاه کوچولو بندازم!
‫همون‌جا بمون و دیگه هیچ‌وقت نیا بیرون، ‫مرتیکه‌ی عجیب‌وغریب!
‫اوه... تو هم واسه جلسه اولیا و مربیان ‫اینجایی؟
‫مال من یه روز دیگه‌ست. ‫منتظر برادرم هستم...
‫که این‌طور.
‫در ضمن، شما دوتا چقدر با هم صمیمی هستین.
‫ها؟
‫اوگا، نمی‌خوای بری خونه؟
‫نه، امروز با ‫معلمم جلسه دارم و...
‫اوه، جلسه اولیا و مربیان؟
‫صبر کن ببینم، یعنی پدر و مادر اوگا ‫به‌زودی میان اینجا؟
‫پس باید بهشون سلام کنیم!
‫برخورد اول خیلی مهمه، می‌دونی که!
‫نه، لازم نکرده! برین خونه!
‫وای!
‫ها؟ ریندو؟
‫صبر کن، چی؟ ‫اوگا، تو با ریندو دوستی؟
‫ها؟ اوه، خب، یه جورایی اون روز ‫با هم ورزش کردیم.
‫یا بهتر بگم، فکر کنم «گلف» بازی کردیم!
‫انجامش دادم
‫با کارت‌های مقوایی حرف می‌زنه؟ چقدر ‫بامزه‌ست!
‫واقعاً از این کار خوشش میاد.
‫تازه، نقاشی‌هاش هم واقعاً خوبن!
‫هی، من گربه دوست دارم! برام یکی بکش!
‫یهو چقدر واقعی شد!
‫اون چیزی نبود که انتظار داشتم، ولی بازم ‫بامزه‌ست!
‫خیلی خب، الان واقعاً خیلی خوشحالم!
‫بیا بریم.
‫داشتین در مورد چی حرف می‌زدین؟
‫میو...
‫که این‌طور.
‫صبر کن، اون داداشش بود ‫که معنی «میو» رو فهمید؟
‫آره. ولی زیاد شبیه هم نیستن.
‫واقعاً خیلی باحاله!
‫جدی؟ فکر می‌کنی؟
‫از این گذشته، حال نکودا خوب می‌شه؟
‫اوه!
‫فهمیدم چی کار کنم، رئیس!
‫این قیافه‌ش... یه چیزی به ذهنش رسیده.
‫می‌خواد از یکی بخواد ‫نقش پدر یا مادرم رو بازی کنه، نه؟
‫امیدوارم از اری نخواسته باشه!
‫جوزو!
‫ببخشید معطل شدی!
‫زنونه پوشیدی؟
‫تازه چرا لباسش در اون حد ضایع نیست ‫که آدم بتونه راحت بهش بخنده؟
‫حتی نمی‌دونم چه واکنشی نشون بدم!
‫اگه افتضاح درستش کرده بودی، ‫می‌تونستم راحت بزنم تو سرت!
‫این مامان اوگامیه؟
‫ها؟ زیاد شبیهش نیست...
‫راستش با چیزی که تصور می‌کردم ‫خیلی فرق داره.
‫وای خدای من. شما دوستای جوزو هستین؟
‫خیلی ممنون که همیشه ‫مراقبش هستین!
‫ام، بله.
‫از دیدنتون خوشبختم.
‫تو چه جور مامانی تصور می‌کردی؟
‫احمق، تو آخه...
‫«احمق»؟ کدوم بچه‌ای ‫با مادرش این‌طوری حرف می‌زنه؟
‫دوران بلوغ و لجبازیه؟ واقعاً که!
‫نگران نباشین، رئیس!
‫هر اتفاقی بیفته، تا آخرش ‫نقش یه مامان بی‌نقص رو بازی می‌کنم!
‫من یه حرفه‌ای‌ام!
‫اصلاً تو باغ نیست!
‫بفرمایید، دخترا!
‫شکلات بردارین!
‫بگیرین! بگیرین!
‫ام، ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫این مامان نیست! این یه خاله اوساکاییه!
‫ممنون که منتظر موندین!
‫خانم اوگامی، بفرمایید داخل.
‫خیلی ممنون!
‫من مادر جوزو هستم.
‫ممنون که امروز وقت گذاشتین!
‫ها؟ اوه، بله. بفرمایید بنشینید.
‫به طرز عجیبی جوونه، ‫اصلاً هم شبیه هم نیستن!
‫ام، ببخشید، شما خواهر بزرگترِ ‫جوزو نیستین؟
‫وای، خدای من، استاد! ‫چقدر هندونه زیر بغل آدم می‌ذارین!
‫خب استاد، پسرم چطوره؟ ‫توی مدرسه با بقیه کنار میاد؟
‫ام، بله، به نظرم همین‌طوره.
‫توی رفتارش هیچ مشکلی نمی‌بینم.
‫کلاس‌ها رو جدی می‌گیره.
‫جوزو، ببین چقدر ازت تعریف می‌کنه!
‫خیال مامانی راحت شد!
‫- بس کن دیگه! ‫- البته...
‫یه مسئله‌ای هست....
‫یه مسئله؟
‫هی! مگه چیکار کردی؟
‫اوه، نه! نمی‌شه گفت ‫یه مشکل جدیه!
‫ولی قبلش، اشکالی نداره ‫این‌طوری می‌زنینش؟
‫وای، خدای من!
‫فقط یه چیزی که یکم نگرانم می‌کنه ‫اینکه هر از گاهی...
‫طرز حرف زدن و رفتار کردنش ‫عجیبه، انگار مثل میان‌سال‌هاست.
‫وای، واقعاً؟
‫نمی‌دونم این رفتارها رو از کی یاد گرفته!
‫- واقعاً که از دست این بچه! ‫- آی!
‫خب، خیلی ممنونم!
‫از دیدنتون خوشحال شدم!
‫منم همین‌طور.
‫ممنون که امروز تشریف آوردین.
‫مراقب خودتون باشین.
‫برسیم خونه، ‫حسابی از خجالتش درمیام.
‫ها؟
‫نورن؟
‫اوه، اوگامی...
‫وای، جوزو! یه دوست دیگه؟
‫خدای من، چقدر دوست‌هات خوشگلن!
‫دیگه این بازیگری رو تمومش کن!
‫این مامانِ اوگامیه؟ اصلاً شبیه ‫اون چیزی که فکر می‌کردم نیست.
‫سلام! من مادرِ جوزو اوگامی هستم.
‫ممنون که هوای پسرم رو دارین!
‫از دیدنتون خوشبختم. ‫من مادرِ نورن میتسوئوکا هستم.
‫پسرتون خیلی به دخترم کمک می‌کنه.
‫اوه! شما اهل خارج هستین؟
‫چقدر زیبایین! ‫ژاپنیتون هم حرف نداره!
‫اوه، نه اصلاً! ‫هنوز خیلی چیزها هست که باید یاد بگیرم!
‫- پس این مادرِ نورنه. ‫- نه، واقعاً عالی صحبت می‌کنین!
‫- از اونی که فکر می‌کردم عادی‌تره. ‫- اهل کجا هستین؟
‫کانادا.
‫وای، چه جالب!
‫کانادا؟
‫- همون کانادایی که شیره افرا... ‫- اصلاً شبیه هم نیستن.
‫- ...از شیر آبش می‌چکه؟ ‫- اصلاً این‌طور نیست!
‫خب رئیس، یه جوری از پسش براومدیم!
‫خب؟
‫به عنوان مامانت چطور بودم؟
‫فوق‌العاده بود.
‫اون‌قدر خوب که دلم می‌خواد بکشمت.
‫مگه نه؟
‫راستش خیلی روی گریمم ‫فکر کرده بودم.
‫روی نقشم هم ‫حسابی کار کردم!
‫نکوتا، بدون من برو خونه.
‫ها؟
‫می‌خوام یکم تنها باشم.
‫اون هنوز سال اولیه...
‫ولی می‌خوام درباره آینده‌ش صحبت کنیم.
‫البته عجله‌ای برای تصمیم‌گیری نیست،
‫ولی اگه به دبیرستان ‫و تحصیلات عالی فکر می‌کنین،
‫همیشه بهتره از قبل براش آماده بشین.
‫آینده‌ی من، هه؟
‫برای یه آدم میان‌سال مثل من، ‫این موضوع باید کاملاً بی‌ربط باشه،
‫واسه همین هم احتمالاً توی ذهنم مونده.
‫استاد می‌خواد دکتر بشه.
‫پس می‌ره ‫دبیرستان و بعدش دانشگاه.
‫نورن هم...
‫احتمالاً یه روزی مغازه رامن باز می‌کنه.
‫هرچند بعید می‌دونم این رو ‫توی جلسه اولیا و مربیان بگه.
‫تنما هم می‌گفت...
‫می‌خواد توی سه تا ‫ورزش حرفه‌ای بشه، نه؟
‫با شناختی که ازش دارم، ‫بعید نیست واقعاً از پسش بربیاد.
‫راستش، مدرسه واقعاً خوش می‌گذره.
‫ولی بعضی وقت‌ها...
‫اون‌قدر پر از امید و فرصت به نظر می‌رسن ‫که حتی نمی‌تونم بهشون نگاه کنم.
‫اونا یه آینده پیشِ رو دارن،
‫ولی من یه پیرمردم که آینده‌ای نداره.
‫اینجا چیکار می‌کنی، اوگامی؟
‫خیلی تو فکر و خیال غرق شدی.
‫مثل همیشه، اصلاً شبیه ‫یه کلاس هفتمی نیستی.
‫اوه، آبجی بزرگه!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من باید این رو ازت بپرسم. ‫این موقع وقت اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آها، راستی. ریو گفت که ‫جلسه اولیا و مربیان داشتی.
‫آره. تو هم داشتی؟
‫نه، من سال سومم، ‫واسه همین مال من مشاوره تحصیلی بود.
‫اینکه می‌خوام چه دبیرستانی برم، ‫اوضاع امتحانات ورودی چطوره...
‫از این‌جور چیزا. ‫دیگه باید تصمیمم رو بگیرم.
‫واسه همین اومدم اینجا ‫تا یکم با خودم خلوت کنم.
‫خب، پس می‌خوای بری ‫هنرستان آشپزی یا یه چیزی شبیه این؟
‫ها؟ چرا باید برم؟
‫قصد دارم برم ‫یه دبیرستان معمولی نظری.
‫ها؟ اصلاً انتظارش رو نداشتم!
‫نمی‌خوای مسیر آشپزی رو ‫ادامه بدی؟
‫«مسیر آشپزی» دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫آشپزی رو دوست دارم، خب آره...
‫ولی این دلیل نمی‌شه که ‫بخوام سرآشپز بشم.
‫علاوه بر این، فکر نمی‌کنم لازم باشه ‫از الان کل زندگیت رو مشخص کنی.
‫فکر می‌کنی همه باید از قبل ‫یه هدف یا رویایی داشته باشن؟
‫منظورم اینه، به نظرم سبک زندگی ‫داداشم و تنما خیلی باحاله.
‫ولی خودم ترجیح می‌دم فعلاً تصمیم نگیرم.
‫وقتی برم دبیرستان، ‫انتخاب‌های بیشتری خواهم داشت.
‫وقتی برم دانشگاه هم ‫حتی بیشتر از اون.
‫می‌خوام از بین تمام اون فرصت‌ها ‫راه زندگیم رو انتخاب کنم.
‫مگه درس خوندن ما یکی از دلیلاش نیست؟
‫البته من اصلاً به باهوشیِ ‫داداشم نیستم.
‫صبر کن. یعنی ممکنه واقعاً...
‫وجود داشته باشه؟
‫ها؟
‫مگه بده یه آدمکش بیاد مدرسه؟
‫اون موقع هنوز برام جا نیفتاده بود.
‫فکر می‌کردم هر اتفاقی هم که بیفته،
‫به محض اینکه بدنم به حالت اولش برگشت، ‫دوباره برمی‌گردم به آدمکشی.
‫تا الان فقط به خاطر این درس می‌خوندم ‫که برام سرگرم‌کننده بود.
‫دستور زبان: نهاد و گزاره
‫ولی...
‫اگه یه هدف مشخص کنم و ‫براش تلاش کنم...
‫منم می‌تونم یکی داشته باشم؟
‫یه زندگی که توش آدمکش نباشم...
‫یه آینده...
‫ها؟
‫صبر کن، داری گریه می‌کنی، اوگامی؟
‫نه.
‫نور غروب آفتاب چشمم رو می‌سوزونه.
‫مگه پیرمردی؟
‫نه! ها؟ عمراً!
‫خب! به هر حال، حرفم اینه که بیا ‫تا می‌تونیم از همه‌چیز لذت ببریم!
‫نه فقط درس خوندن، بلکه فعالیت‌های باشگاهی!
‫اون اردوی تمرینی ساحلی که گفتیم ‫قراره به همه خیلی خوش بگذره!
‫ها؟
‫رئیس باشگاه؟ اوگامی؟
‫اوه، نورن!
‫تو هم اومدی اینجا یکم بری تو فکر؟
‫ها؟
‫فکر و خیال؟
‫توی اون دوئل هر چی داری رو کن! ‫اردوی تمرینی هم واسه همین کاره.
‫در-درسته!
‫دریا...
‫راستی، یه نفر هم همراهمون میاد ‫که از موج‌سواری خیلی سردرمیاره.
‫ها؟ کی؟
‫برسیم اونجا خودت می‌فهمی!
‫آه، بـ-بله، چشم.
‫من کی قراره به حالت عادی برگردم؟
‫یا قراره تا ابد همین‌طوری بمونم؟
‫خب، یه جا نشستن و غصه خوردن ‫فایده‌ای نداره.
‫هر چی می‌خواد بشه، بشه.
‫اصلاً شاید جالب هم بشه.
‫من که به دردسر عادت دارم!
‫و تا آخرین ذره‌ش رو هم ‫با قدرت پشت سر می‌ذارم!
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫ساخت فصل دوم کیل بلو تایید شد!!