رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫‫آره، الان دارم میام.
‫‫هنوز جزئیات کامل رو نمی‌دونیم،
‫‫ولی فقط یه نگهبان اونجاست، ‫‫‫نهایتاً دو تا، پس کار راحتیه.
‫‫مطمئنی؟
‫‫آره، اتفاقی این اطلاعات رو ‫‫‫به دست آوردم...
‫‫ولی درسته.
‫‫فهمیدم.
‫‫با واحد دفع تماس بگیر.
‫‫چشم!
‫‫دفترها رو چک کردم...
‫‫و هیچ راهی نیست که بتونیم ‫‫‫پول بیشتری ازشون بکشیم بیرون.
‫‫اگه یه فکری نکنیم، ‫‫‫رئیس پوست‌مون رو می‌کنه.
‫‫- هان؟ ‫‫‫- تو دیگه کی هستی؟
‫‫تو دیگه کدوم خری هستی، عوضی؟
‫‫هی، پیرمرد!
‫‫گفتم «تو دیگه کدوم خری هستی؟»
‫‫فندک داری؟
‫‫نه، هیچ فندک کوفتی‌ای ندارم!
‫‫فهمیدم.
‫‫دنبال چی می‌گرده؟
‫‫معلوم نیست؟
‫‫چی؟
‫‫پاک‌سازی آدم‌های غیرقابل‌اصلاح.
‫‫لعنتی!
‫‫تف بهش!
‫‫چرا اون؟
‫‫آدم‌کشی که اگه پولش خوب باشه، ‫‫‫هر کسی رو می‌کشه!
‫‫«اگه پولش خوب باشه»؟
‫‫این یکی رو نشنیده بودم.
‫‫من قانونم اینه که ‫‫‫فقط آدم‌های غیرقابل‌اصلاح رو بکشم.
‫‫هان؟
‫ببخشید.
‫تو رو خدا جونم رو ببخش.
‫‫بمیر!
‫‫لعنتی، ۲۵ نفر، نه؟
‫‫مثل همیشه عالی بود!
‫‫- کوتاتسو نکوتا... ‫‫‫- بله؟
‫‫اگه درست یادم باشه، گفتی یه نگهبان ‫‫‫هست، نهایتاً دو تا، درسته؟
‫‫شـ... شـ... شرمنده!
‫‫ولی با این حال، تونستی ‫‫‫همه‌شون رو از پا دربیاری!
‫‫از یه آدم‌کش افسانه‌ای همین انتظار می‌ره!
‫‫یه بار دیگه اون رو بگی، ‫‫‫همکاری‌مون تمومه.
‫‫حواسم به حرف زدنم هست!
‫‫چیز زیادی اینجا نیست، نه؟
‫‫لونه زنبور؟
‫‫هی، رئیس...
‫‫می‌شه من رو تا برگشتن برسونی؟
‫‫حتماً.
‫‫می‌خوای تو راه یه چیزی بخوریم؟
‫‫عالیه!
‫‫رامن یوشیدا
‫‫بفرما.
‫‫نمی‌تونم غذای داغ بخورم.
‫‫لعنتی، خیلی خوشمزه‌ست!
‫‫چقدر سیر ریختی توش؟
‫‫مهم نیست. اینجا کسی نیست که ‫‫‫لازم باشه جلوش رعایت کنم.
‫‫خب، من دارم می‌رم داخل!
‫‫آره.
‫ببخشید!
‫‫اشکالی نداره.
‫ببـ... ببخشید!
‫‫- ببخشید! ‫‫‫- هیچ‌وقت با بچه‌ها خوب نبودم.
‫‫هیچ‌وقت نمی‌دونم ‫‫‫چطور باید باهاشون حرف بزنم.
‫‫اگه یه کم تو این ‫‫‫چیزها بهتر بودم، شاید...
‫‫شاید الان...
‫‫اوضاع...
‫‫باید چیکار می‌کردم؟
‫‫هنوز هم نمی‌دونم.
‫‫لعنتی، حتی نمی‌دونم ‫‫‫باید چی می‌گفتم.
‫‫ما حتی هیچ وجه اشتراکی نداریم. ‫‫‫نه علایق مشترک، هیچی.
‫‫- تنها چیزی که دارم شغلمه. ‫‫‫- بابا!
‫‫شغلی که انجامش می‌دم چون توش خوبم، ‫‫‫نه چون دوستش دارم.
‫‫چه زندگی کسل‌کننده‌ای داشتم.
‫‫رئیس!
‫‫کلید رو همین‌جا می‌ذارم!
‫‫باشه.
‫‫هی، می‌خوام برم دستشویی‌تون!
‫‫پس یه لطفی کن و وقتی اونجایی، ‫‫‫تمیزش هم بکن.
‫‫آخ!
‫‫یه زنبور؟
‫‫لعنتی!
‫‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم!
‫‫رئیس!
‫‫پیشم بمون!
‫‫کوزوئه...
‫‫نه، هیچ ایده‌ای ندارم!
‫‫کجام؟
‫‫اوه، بیدار شدی؟
‫‫اِری...
‫‫پس...
‫‫آره. تو آزمایشگاه منی.
‫‫می‌دونم تازه بیدار شدی،
‫‫ولی می‌تونی به چند تا سوال ‫‫‫سریع جواب بدی؟
‫‫آره.
‫اسم کاملت و سازمانت؟
‫‫جوزو اوگامی.
‫‫سندیکای آدم‌کش‌های زو (Z.O.O).
‫‫و من؟
‫‫اِری وانیبوچی.
‫‫رئیس بخش ‫‫‫علمی زو و...
‫‫همسر سابقم.
‫‫خب، حافظه‌ت که سالمه.
‫وضعیت بدنیت خوب بود،
‫‫ولی وقتی آوردنت اینجا، ‫‫‫همین شکلی بودی.
‫‫پس آره، نگران بودم.
‫علتش زهر زنبور بوده.
‫‫یه زنبور؟
‫‫اوه، درسته، یه کندو اونجا بود.
‫‫همم؟
‫‫تازه در موردش فهمیدم...
‫‫شرکتی که هدفت باهاش ‫‫‫سروکار داشت...
‫‫یه موسسه بود که روی دستکاری ژنتیکی ‫‫‫موجودات زنده هم تحقیق می‌کرد.
‫یعنی اون یه زنبور معمولی نبود.
‫‫چه غلطی کرده؟ اون دیگه کیه؟
‫‫صبر کن، منم؟
‫‫منظورم اینه که، منِ بچگی؟
‫‫برمی‌گردم به حالت قبلم، مگه نه؟
‫‫بگو که می‌تونم برگردم!
‫‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫‫بی‌خیال!
‫‫تو نابغه ‫‫‫سازمان هستی، اِری!
‫‫آره، ولی این چیزی نیست که ‫‫‫بشه راحت تحلیلش کرد.
‫‫مهم‌تر از اون...
‫‫صدام خیلی نازک شده!
‫‫پوستمم خیلی صاف شده.
‫‫خوش به حالت.
‫‫خوش به حالم؟
‫‫کجاش خوش به حالمه!
‫‫خب، فعلاً تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫‫‫اینه که اوضاع رو زیر نظر بگیریم.
‫‫چاره‌ای نداری جز اینکه ‫‫‫یه مدت از کار مرخصی بگیری.
‫‫چی؟
‫‫این که مشکل‌سازه!
‫‫من قسط خونه، ماشین و ‫‫‫نفقه بچه دارم!
‫‫خب، من شغل دارم، پس مشکلی ندارم.
‫‫سرد!
‫‫به هر حال، وقتی به رئیس گفتم...
‫‫اوه، از شیطان حرف زدیم و پیداش شد.
‫‫آره؟
‫‫اوه، واقعاً خودتی، جوزو؟
‫‫آره. صدام نازک شده، ولی خودمم.
‫‫آره.
‫‫به نظر میاد اوضاع ‫‫‫خیلی عجیب شده.
‫‫ولی من خوبم.
‫‫هنوزم می‌تونم با همین قیافه ‫‫‫کارم رو انجام بدم.
‫‫من پایه‌ام.
‫‫می‌دونستم اینو میگی.
‫‫اتفاقاً، یه کار ‫‫‫عالی برات دارم.
‫‫می‌خوام بری مدرسه راهنمایی.
‫‫ها؟
‫‫قضیه اینه.
‫‫می‌خوام سال دیگه دخترم رو تو یه ‫‫‫مدرسه راهنمایی خصوصی ثبت‌نام کنم.
‫‫می‌خوام بری اونجا و از داخل ‫‫‫در موردش تحقیق کنی.
‫‫هی! این مسخره‌بازی‌های پدرانه چیه؟
‫‫اسمش رو گذاشتی «کار» که مثلاً ‫‫‫یه ماموریت جدی به نظر بیاد!
‫‫ولی تمام چیزی که می‌خوای...
‫‫اینه که مدرسه‌ای که دخترت قراره ‫‫‫بره رو زیر نظر بگیری!
‫‫به نظر من که مشکلی نداره.
‫تو که قبل از راهنمایی ترک تحصیل کردی، ‫‫مگه نه؟
‫‫آره، ولی معنیش این نیست که ‫‫‫الان بخوام برگردم اونجا!
‫‫شاید هم یه پدر دلسوز باشم.
‫‫سعی نکن باکلاس جلوه‌اش بدی!
‫‫ولی این یه کاره.
‫‫بهت پول میدم.
‫‫شنبه، ۱۱ آوریل بریم مدرسه
‫‫اوه!
‫‫از قیافه‌ام خوشم اومد!
‫حس می‌کنم دارم کازپلی می‌کنم ‫‫یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫‫این عینک دیگه چیه؟
‫‫توش هندزفری و ‫‫‫دوربین کار گذاشته شده!
‫‫با توجه به اینکه از درون یه پیرمرد ‫‫‫از کار افتاده‌ای،
‫‫فعلاً من پشتیبانت هستم!
‫‫حرفت غلط نیست، ولی خیلی رک ‫‫‫می‌گی، جوجه‌رنگی.
‫‫این یه فاجعه‌ست.
‫‫من با بچه‌ها خوب نیستم، پس چرا ‫‫‫باید برم مدرسه راهنمایی؟
‫‫ولی به خاطر پولشه.
‫‫آدم گرسنه حق انتخاب نداره.
‫‫خب، قبولی‌ت رو تو مدرسه ‫‫‫راهنمایی ریکا تبریک می‌گم!
‫‫توی مدرسه ما...
‫‫خب، می‌خوام عضو تیم بسکتبال بشم ‫‫‫و تمام تلاشم رو بکنم.
‫‫از آشنایی باهاتون خوشبختم!
‫‫یه جورایی بامزه نیست؟
‫‫دقیقاً!
‫‫خیلی خب، نفر بعدی.
‫‫ام...
‫‫من جوزو اوگامی هستم.
‫‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫‫همین.
‫‫ها؟
‫‫همین؟
‫‫ردش کن.
‫‫خیلی افسرده‌ست.
‫‫معرفی‌ت افتضاح بود، رئیس!
‫‫ت-تو کوچولو...
‫‫قاطی شدن با کلاس هم ‫‫‫بخشی از کاره!
‫‫ام، راستش، فکر کنم ‫‫‫باید یکم بیشتر بگم.
‫‫سرگرمی‌ها...
‫‫ندارم.
‫‫مهارت‌های خاص...
‫‫تیراندازی، شاید؟
‫‫معرفی شخصی
‫‫اسلحه؟
‫‫- ها؟ نکنه تو جنگه؟ ‫‫‫- تو فازِ آدمای خفن و تاریکه؟
‫‫نکنه آخرش سر از زندان دربیاره؟
‫‫جوابت مزخرف بود، رئیس!
‫‫نه! ایرسافت!
‫‫معلومه که تفنگ‌های اسباب‌بازی!
‫‫آره، اهل بازی‌های بقا هستم!
‫‫اوه...
‫‫از اون مدل بچه‌هاست.
‫‫در هر صورت، قطعاً یه بازنده‌ست.
‫‫آره، خیلی افسرده به نظر میاد.
‫‫خیلی خب، نفر بعدی.
‫‫بالاخره تموم شد.
‫‫اگه روز اول این‌طوری بود، ‫‫‫به آینده امیدی ندارم.
‫‫...و بعدش هم جوابم رو داد.
‫‫اوه، ببخشید، پسرِ اوتاکو.
‫‫بی‌خیال!
‫‫الان با تیر می‌زنتت.
‫‫خیلی ترسیدم!
‫‫می‌خوای دخلشون رو بیارم، رئیس؟
‫‫نه، ولشون کن.
‫ببخشید معطل شدید!
‫‫اومورایس آماده‌ست!
‫‫بزنید به بدن!
‫‫چرا داری تو خونه من آشپزی می‌کنی؟
‫‫هی، این خوشمزه‌ست!
‫‫اگه خودم چیزی درست نمی‌کردم،
‫‫حتماً می‌رفتی یه کاسه بزرگ ‫‫‫رامن پر سیر می‌زدی به بدن، نه؟
‫‫یه دانش‌آموز راهنمایی که بوی سیر میده ‫‫‫خیلی زود طرد میشه.
‫‫اون معرفی‌ات اون‌قدر افتضاح بود که ‫‫‫حتی خودمم حالم بد شد!
‫‫معلومه که باید ‫‫‫هویتت رو مخفی نگه داری،
‫‫ولی حواست باشه که هیچ دردسری ‫‫‫درست نکنی
‫‫که باعث بشه تعلیق یا اخراج بشی!
‫‫خلاصه اینکه اگه نتونی بری مدرسه، ‫‫‫درآمدت میشه صفر!
‫‫برای فردا آماده‌ای؟
‫‫چیه، مگه مامانمی؟
‫‫آماده چی؟
‫‫مگه غیر از ماموریت رئیس، ‫‫‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫‫خب، مدرسه جاییه که ‫‫‫باید توش درس بخونی.
‫‫از امروز درس‌ها رو شروع می‌کنیم.
‫‫اگه چیزی رو متوجه نشدید، ‫‫‫دستتون رو بالا ببرید.
‫‫خیلی خب، کتاب‌هاتون رو باز کنید.
‫‫درس خوندن، هان؟
‫‫وقتی بچه بودم...
‫‫سازمان من رو گرفت و ‫‫‫فرستاد سر تمرین.
‫‫مستقیم پرتم کردن وسط میدون.
‫‫با این حال، تونستم ‫‫‫تا اینجا دووم بیارم.
‫‫- خیلی خب، صفحه شش رو باز کنید... ‫‫‫- من ۳۹ سالمه.
‫‫- ...توی کتاب‌هاتون. ‫‫‫- من همه اینا رو گذروندم.
‫‫ازدواج کردم، ‫‫‫حتی یه دختر هم دارم.
‫‫- شروع می‌کنیم با... ‫‫‫- تو این سن و سال...
‫‫- اعداد مثبت و منفی. ‫‫‫- درس خوندن فقط...
‫‫این درباره ترتیب اعداد هست.
‫‫اول، اعداد مثبت.
‫‫همون یک، دو، سه و غیره هستن که ‫‫‫توی زندگی روزمره ازشون استفاده می‌کنید.
‫‫و حالا، یه مفهوم جدید.
‫‫اعداد...
‫‫همیشه فکر می‌کردم فقط زیاد میشن.
‫‫یه دنیای کامل هم از ‫‫‫اعداد منفی وجود داره؟
‫‫باورنکردنیه!
‫‫خیلی خب، برای امروز کافیه.
‫یادتون باشه درس‌ها رو مرور کنید،
‫‫و مشق‌هاتون رو هم فراموش نکنید.
‫‫روش استفاده از میکروسکوپ
‫‫این خیلی جالبه!
‫‫درس خوندن!
‫‫ریاضی، علوم، مطالعات اجتماعی، ‫‫‫ادبیات، همه‌شون!
‫‫یاد گرفتن چیزهایی که قبلاً نمی‌دونستم...
‫‫درک کردنشون در یه سطح عمیق‌تر!
‫‫خدای درس
‫‫نمی‌تونم جلوی هیجانم رو بگیرم!
‫‫آیا تمام این مدت عمداً سعی می‌کردم ‫‫‫به چیزی فکر نکنم...
‫‫فقط سرم رو بندازم پایین ‫‫‫و کارم رو انجام بدم؟
‫‫این نتیجه‌ی اون کاره؟
‫‫هر چیز کوچیکی که بهم یاد میدن...
‫‫بیشتر از یه لیوان ویسکی بعد از ‫‫‫یه کار موفق، بهم می‌چسبه!
‫‫رئیس!
‫‫شام حاضره—
‫‫چ-چی شده؟
‫‫این دیگه تبدیل به یه مشکل جدی شده.
‫‫ها؟
‫‫درس‌های دوره راهنمایی...
‫‫اونقدر لعنتی جذابن که دارم غرق میشم!
‫‫اصلاً نمی‌فهمم چرا این باید ‫‫‫یه مشکل محسوب بشه.
‫‫مرور درس‌ها و تکالیفم رو ‫‫‫خیلی سریع تموم کردم.
‫‫بعدش هم رفتم سراغ ‫‫‫پیش‌خوانی درس‌های فردا!
‫‫عجب، انگار این کلاس‌ها ‫‫‫حسابی گیرت انداختن.
‫‫شام چی داریم؟
‫‫ماهی خال‌مخالی با میسو.
‫‫- میگن DHA برای درس خوندن خوبه. ‫‫‫- دیروز، باز هم توی...
‫‫- تو توی جزئیات کار بی‌دقتی... ‫‫‫- ...مدرسه راهنمایی...
‫‫- ...ولی توی آشپزی... ‫‫‫- ...یه مرد با ماسک...
‫‫- ...عجیب وسواسی هستی. ‫‫‫- ...بی‌پروا وارد مدرسه شد...
‫‫- ... ‫‫‫- ...در روز روشن.
‫‫بعداً می‌بینمت!
‫‫باید چیکار کنم؟
‫‫امروز هم خیلی عالی بود!
‫‫مخصوصاً مطالعات اجتماعی.
‫‫با خودم گفتم...
‫‫«اوه، پس این اون بود. قبلاً توی کارم ‫‫‫جاهایی شبیه اون رو دیده بودم.»
‫‫چیزهایی از این قبیل.
‫‫وقتی به تجربه‌های زندگی خودت وصل میشه، ‫‫‫خیلی جذاب‌تر هم میشه!
‫‫رئیس، بهتره زودتر بری خونه.
‫‫با این حال...
‫‫من با بچه‌ها خوب تا نمی‌کنم.
‫‫می‌خوام هرچه زودتر به بدن قبلیم برگردم.
‫فقط منم یا ‫‫اونجا شلوغه؟
‫‫ها؟
‫‫همگی، سریع برگردید ‫‫‫داخل ساختمون!
‫‫اوه، درسته.
‫‫ماسک پاندا
‫‫جدی؟
‫‫با یه لگد پرشی زدش زمین؟
‫‫اون یارو کیه؟
‫‫چطور انقدر بدنش آماده‌ست؟
‫‫- خیلی خنده‌داره! ‫‫‫- هی، صبر کن.
‫‫اون...
‫‫داره میاد این طرف.
‫‫- داره مستقیم میاد سمت ما! ‫‫‫- امکان نداره!
‫‫باشه، تصمیمم رو گرفتم.
‫‫هر چی که هستم رو ببینید!
‫‫گ-گمشو بابا!
‫‫برو بذار دستگیرت کنن!
‫‫نگران نباش!
‫‫مطمئنم که می‌تونم فرار کنم.
‫‫و حتی اگه گیر بیفتم، ‫‫‫براش آماده‌ام!
‫‫حتی اگه همین‌جا کارم تموم بشه، عیبی نداره.
‫‫هر چی دارم رو...
‫‫به پات می‌ریزم.
‫‫- چندش! ‫‫‫- این یارو دیگه چه مرگشه؟
‫‫- تو پاندا‌بازِ منحرفِ چندش! ‫‫‫- آه، فصل بهاره، نه؟
‫‫اونا همون دو تا دختری نیستن که ‫‫‫اون‌طوری باهات رفتار کردن؟
‫‫مجبور نیستی بهشون کمک کنی.
‫‫چرا ولشون نمی‌کنی؟ ‫‫‫قرار نیست که بمیرن.
‫‫شیر آتش‌نشانی
‫‫آره، راست میگی.
‫‫ولی با این حال...
‫‫اون دو تا تقریباً هم‌سن ‫‫‫دختر خودم هستن.
‫‫ها؟
‫‫من یه مرد بالغ و کاملم.
‫‫تا جایی که به من مربوطه، ‫‫‫اونقدر آدم پستی نیستم...
‫‫که فقط چون مجبور نیستم، ‫‫‫به کسی کمک نکنم.
‫‫صبر کن، اصلاً نباید ‫‫‫هویتت لو بره!
‫‫آره، می‌دونم.
‫‫ها؟
‫ادبیات ژاپنی ۱ ‫‫دوره متوسطه اول
‫‫فهمیدم!
‫‫یه پرده دود با گچ!
‫‫و لعنتی، اون سرعت عملش عالی بود!
‫‫میشه یه لحظه خفه بشی؟
‫‫کی اونجاست؟
‫‫ها؟
‫‫می‌خواستم با یه مشت ناکار بشه.
‫‫این یارو اصلاً قوی نیست، ولی...
‫‫آه، درسته. ‫‫‫چون تبدیل به بچه شدم.
‫‫تـ-تو کی هستی؟
‫‫هه، اگه قراره این‌طوری باشه...
‫‫پس همه‌مون با هم ‫‫‫کار رو تموم می‌کنیم!
‫‫صبر کن، اون رو ‫‫‫کدوم گوری قایم کرده بودی؟
‫‫این دیگه فراتر از ‫‫‫یه بازی ساده با آتیشه.
‫‫اگه دوباره همچین کاری کنی، ‫‫‫سرت رو می‌زنم.
‫‫نه اون یکی.
‫‫ها؟
‫‫صبر کن، کسی که نجاتمون داد...
‫‫اوتا...
‫‫اوگامی؟
‫‫ها؟
‫‫نـ-نه بابا.
‫‫یه غریبه همین‌طوری رد می‌شد ‫‫‫و زدش داغون کرد.
‫‫من فقط یه دانش‌آموز معمولی ‫‫‫سال اولی‌ام...
‫‫که مثل بقیه بچه‌ها میام مدرسه ‫‫‫تا درس بخونم!
‫‫- ها؟ ‫‫‫- ها؟
‫‫خب، دیگه!
‫‫من رفتم!
‫‫فردا می‌بینمتون!
‫‫ها؟
‫‫چرا بیهوش شده؟
‫‫- خودش رو منفجر کرد؟ ‫‫‫- هی!
‫‫- خیلی ترسناک بود! ‫‫‫- عقب وایسید!
‫بمب دستی توسط مظنون ‫‫به صورت خانگی ساخته شده بود...
‫‫دستگیری منحرف در مدرسه
‫و هویت کسی که دانش‌آموزا رو نجات داد ‫‫همچنان مشخص نیست.
‫‫- وای! ‫‫‫- فرد بازداشت شده...
‫‫- پس همچین چیزایی واقعاً اتفاق میفته، نه؟ ‫‫‫- ...فاقد محل سکونت ثابت...
‫‫- فکر کنم آره. ‫‫‫- ...و شغل است...
‫و پلیس داره بررسی می‌کنه که آیا ‫‫او با جرایم دیگه‌ای هم در ارتباط بوده یا نه.
‫‫هی، بعد از این، بیاید بریم بیرون!
‫‫من پایه‌ام!
‫‫منم همین‌طور!
‫‫چرا حالا که هستیم یه گروه ‫‫‫چت کلاسی درست نمی‌کنیم؟
‫‫فکر خوبیه!
‫‫منم هستم.
‫‫آیدیت رو برام بفرست.
‫‫فقط موند...
‫‫اوه.
‫‫اون؟
‫‫خب، بیخیالش بشیم بهتره.
‫‫به نظر نمیاد از این ‫‫‫چیزا خوشش بیاد.
‫‫حتماً، اصلاً من رو نادیده بگیرید.
‫‫- راستش، برای منم فرقی نداره. ‫‫‫- نه، بیا ازش بپرسیم.
‫‫آره، نمی‌تونیم همین‌طوری سرخود ‫‫‫از گروه حذفش کنیم، مگه نه؟
‫‫- ها؟ ‫‫‫- دقیقاً.
‫‫نه، منظورم اینه که من کاملاً اوکی‌ام.
‫‫یه گروه چت کلاسی ساختن.
‫‫می‌خوای عضو بشی؟
‫‫و، ام...
‫‫حس می‌کنم...
‫‫باید بابت اون روز ازت تشکر کنم.
‫‫ممنون.
‫‫هرچند برام مهم نیست ‫‫‫توی گروه چت باشم یا نه.
‫‫خب...
‫‫هرچی.
‫‫همین الان...
‫‫این سرعت دیوانه‌وار دیگه چیه؟
‫‫اصلاً نمی‌تونم پا به پاشون بیام،
‫‫و اعلان‌ها هم ‫‫‫همین‌طور بی‌وقفه میان!
‫‫چطور متوقفش کنم؟
‫باشه باشه، دیگه کافیه، ببخشید!
‫‫لطفاً رحم کنید!
‫‫این دیگه ناامیدکننده‌ست.
‫‫دوره راهنمایی خیلی بی‌رحمه.
‫‫خب، پیرمردها خیلی کند تایپ می‌کنن.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫‫سیگار می‌خوای؟
‫‫ترکش کردم.
‫‫تازه، از وقتی که ‫‫‫توی این بدن گیر افتادم،
‫‫دیگه نمی‌تونم لب به الکل ‫‫‫یا سیگار بزنم.
‫‫ولی با این حال...
‫‫خیلی حس بهتری دارم نسبت به وقتی که...
‫‫یکی از کارهای قبلیم رو تموم می‌کردم.
...‫‫پس از تیتراژ ادامه دارد
‫‫فعلاً، فکر کنم...
‫‫یکم دیگه ادامه بدم.
‫‫خیلی خب.
‫‫وقتشه برم سراغ تکالیفم.
‫‫چی شده، اِری؟
‫‫در مورد اون زنبوریه که نیشت زد.
‫‫اون موجود در طبیعت وجود نداره.
‫‫به صورت مصنوعی ساخته شده.
‫‫و شرکتی که اون رو ساخته ‫‫‫داروسازی میتسوئوکا بوده.
‫‫توی ده سال گذشته ‫‫‫رشد سریعی داشته...
‫‫و حالا دومین شرکت بزرگ ‫‫‫کشور محسوب می‌شه.
‫‫و این رو داشته باش.
‫‫باورت می‌شه یا نه...
‫‫دختر رئیس اون ‫‫‫شرکت توی کلاس توئه.
‫‫- صبح بخیر. ‫‫‫- اگه بتونی باهاش ارتباط بگیری...
‫‫...شاید بتونی اطلاعات ‫‫‫مفیدی به دست بیاری.
‫‫اسمش هست...
‫‫نورن میتسوئوکا.
‫‫صبح بخیر.
!صبح بخیر