رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
BRAVO 0-7\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫کیریو عزیز،
.من دوسِت دارم
‫میای با هم بریم سر قرار؟
‫میکی، از شنیدن این خیلی خوشحالم.
‫اما نمی‌دونستم که...
‫...دوست داشتنِ کسی می‌تونه این‌قدر...
‫راستش رو بخوای، منم همیشه دوستت داشتم.
‫...دردناک باشه.
‫پس، کیریو.
‫سالن استراحت
‫معمولاً آخر هفته‌ها چیکار می‌کنی؟
‫اوه، پیاده‌روی می‌ری؟ چه عالی!
‫کاملاً بهت می‌خوره.
‫چه خوب.
‫آره، آره!
‫هی، کیریو.
‫گوش کن، اگه این شنبه‌ی پیشِ رو ‫کاری نداری...
‫می‌خوای با هم وقت بگذرونیم؟
‫دلم می‌خواد برم قایم شم.
‫چی؟
‫خودت گفتی که ‫تمرین کنیم، آیمی!
‫«می‌خوام ازش دعوت کنم ‫که یه روز با هم وقت بگذرونیم،
‫ولی اگه الان امتحانش کنم، ‫از استرس بالا میارم!»
‫می‌دونم، ولی...
‫فکر نمی‌کردم این‌قدر پوچ به نظر بیاد.
‫هی، فکر نمی‌کنی اگه یکی از ما ‫نقش کیریو رو بازی کنه،
‫خیلی بهتر جواب بده؟
‫فکر کنم بهتره فقط خودم باشم.
‫اینا متن آهنگه؟
‫بی‌خیال دیگه!
‫من نمی‌تونم نقش کیریو رو بازی کنم ‫چون لیاقتش رو ندارم!
‫ولی این‌طوری هیچ تمرینی نمی‌کنی، ‫آیمی.
‫بیا نوبتی تمرین کنیم!
‫بجنب کیریو. اونجا بشین.
‫باید من اول شروع کنم؟
‫اه...
‫بهش به چشم اولین قدمت ‫برای رسیدن به کیریو نگاه کن.
‫باشه، فکر کنم حق با توئه.
‫خیلی خب، شروع می‌کنم.
‫اوه، ام...
‫مـ-من کیریو هستم.
‫ام، از آشنایی باهات خوشبختم.
‫چیه، انگار رفته مصاحبه کاری!
‫مصاحبه کاری؟ ‫خفه شو، معلومه که نه!
‫خب، من که گول خوردم.
‫منظورم اینه که اصلاً شبیه ‫رفتار عادی کیریو نبود.
‫غافلگیر شدم چون ‫انگار اصلاً سعی نمی‌کردی.
‫مجبوری این‌قدر ایراد بگیری؟!
‫ای بابا، آیمی.
‫باید وقت بیشتری رو صرفِ ‫زیر نظر گرفتن کیریو کنی.
‫چی گفتی؟! من کلی زیر نظر دارمش!
‫این وضعیت کلاً بهم استرس می‌ده.
‫اگه خیلی زرنگی، ‫چرا خودت امتحان نمی‌کنی؟
‫ها، کیریو؟
‫حتماً.
‫وای خدای من، خودش بود!
‫محشره! تو فوق‌العاده‌ای، نامی!
‫دقیقاً مثل خودش شدی!
‫کیریو سر کلاس، درسته؟
‫آره.
‫صبر کن، می‌تونی بازم ادای اون رو دربیاری؟
‫حتماً.
‫«اوه، ام... آره.»
‫خودشه!
‫«اوه، ببخشید. ‫ام... داریم صفحه ۱۳۶ رو می‌خونیم، درسته؟»
‫خودشه!
‫خیلی بامزه بود.
‫کیری-
‫ها؟ صبر کن، چی گفتی؟ چی؟
‫چی خیلی بامزه بود؟ متوجه نشدم، چی؟
‫اون حرفت چی بود؟
‫تا حالا نشنیده بودم همچین چیزی بگه.
‫نامی، نکنه که...
‫کیریو بهت پیشنهاد داده؟
‫هوم، نه واقعاً.
‫فقط حدس می‌زنم ممکنه این‌طوری بگه.
‫چی؟! هی!
‫جاتو با من عوض کن!
‫منم می‌تونم کیریوی واقعی باشم!
‫ببین!
‫«سلام، من کیریو هستم!
‫ببخشید آیمی! من عاشق آیمی‌چان هستم!»
‫این دیگه کدوم خری بود؟!
‫اه، می‌دونستم! من نمی‌تونم کیریو باشم!
‫غیرممکنه... ‫حتی نمی‌تونم ادای اون رو دربیارم!
‫چطور؟
‫چون اون، یه جورایی، خداست.
‫هوم؟ کجا داری میری؟
‫ظرف غذامو تو کلاس جا گذاشتم.
‫ص-صبر کن.
‫بی‌خیال آیمی‌چان، ناراحت نباش.
‫حالم بد نیست.
‫فقط فکر نمی‌کنم درست باشه که ‫این‌قدر ساده با کیریو برخورد کنیم.
‫واضحه که اون تو یه سطح دیگه‌ای ‫از هستی نسبت به ما زندگی می‌کنه.
‫فکر نمی‌کنم این‌طور باشه. ‫ما عملاً هم‌کلاسی‌ش هستیم.
‫همین و بس.
‫حتی صدای باد شکمش رو هم نشنیدم.
‫باد شکم؟
‫کیریو... باد شکم در می‌کنه؟
‫بی‌خیال نامی. ‫کیریو رو چی فرض کردی؟
‫منظورم اینه که خودت بودی ‫که گفتی اون خداست.
‫خداها هم می‌تونن باد شکم در کنن.
‫تازه، یه کار الهی محسوب میشه. ‫باد شکمشون باید از طلا باشه.
‫خب پس چیکار می‌کنی؟
‫اگه کیریو باد شکم در کنه و صداش ‫بلندتر از صدای انفجار بمب باشه؟
‫از خوشحالی گریه می‌کنم.
‫خوشحال میشی؟
‫خب، اگه بلندتر از صدای بمب باشه،
‫یعنی صداش هفتصد میلیون ‫دسی‌بل بوده.
‫با یه همچین صدای بلندی،
‫حتی اگه دور هم باشه احساس نزدیکی ‫بهش می‌کنم،
‫و این یه چیز خاصه.
‫ولی اگه کیریو کنارت باشه، ‫پرده گوشت پاره میشه و می‌میری.
‫نه، نمی‌میرم.
‫بهت گفتم که، ‫ما همچین رابطه‌ای نداریم.
‫حرفم اینه که فقط افراد خاصی ‫صدای باد شکم کیریو رو می‌شنون.
‫مثلاً شریک زندگیش؟
‫چی؟!
‫می‌خوای بگی کیریو ‫دوست‌دختر داره؟!
‫نمی‌خوام باورش کنم،
‫ولی نمی‌تونیم ‫کاملاً ردش کنیم، مگه نه؟
‫اگه از دوران راهنمایی ‫با کسی باشه چی؟
‫ما که حتی روحمون هم خبردار نمیشه.
‫لعنتی!
‫ما هیچی از ‫کیریو نمی‌دونیم!
‫کاش یه دلیل منطقی برای ‫حرف زدن باهاش داشتیم.
‫آهان، شاید بتونیم بپرسیم ‫رنگ مورد علاقه‌اش چیه.
‫بعدش چطور می‌خوای بحث رو ادامه بدی؟
‫نه، منظورم یه چیز دیگه بود.
‫یه چیزی مثل این!
‫صـ... صبر کن...
‫این میز کیریو نیست؟
‫نکنه کتش رو جا گذاشته؟
‫منظورم همین بود، آیمی!
‫اگه براش پسش ببریم، ‫فرصت پیدا می‌کنیم که...
‫یه لحظه خفه شو.
‫بـ... ببخشید.
‫نمی‌خوای کسی صدامون رو بشنوه، نه؟
‫موضوع این نیست.
‫ممکنه آب دهنمون بریزه روی لباسش.
‫نامی، می‌دونی ‫چه گنجی دستمونه؟
‫یکی از وسایل شخصی فوق‌العاده ‫ارزشمند کیریو.
‫قبل از اینکه براش ببریم،
‫باید اول ادب رو رعایت کنیم ‫و قدردانیمون رو نشون بدیم...
‫هی، هی، هی، هی، هی!
‫نامی! داری چیکار می‌کنی، ‫چرا باهاش ور میری؟!
‫می‌خوام ببرم پسش بدم به کیریو.
‫چی؟! اصلاً عادلانه نیست!
‫باید... باید منصف باشیم!
‫بیا سنگ کاغذ قیچی بازی کنیم!
‫برنده کت رو می‌بره ‫به کیریو پس میده!
‫اگه اصرار داری.
‫آماده باش!
‫سنگ، کاغذ، قیچی! یک، دو، سه!
‫اوه...
‫تو اولین نفری هستی که دیدم ‫توی سنگ کاغذ قیچی از دو دست استفاده ‫می‌کنه.
‫ها؟ تو خانواده ما همیشه ‫اینطوری بازی می‌کردیم...
‫جدی؟
‫اه، اینطوری نمیشه! دوباره ‫برگشتیم سر خونه اول!
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫بیا یه راه دیگه امتحان کنیم.
‫هر کی بتونه توی شصت ثانیه
‫بیشترین چیزهایی که از کیریو ‫دوست داره رو بنویسه، برنده میشه.
‫باشه. این دیگه راهی برای تقلب نداره.
‫ببینم کدوممون احساسات ‫عمیق‌تری نسبت بهش داریم.
‫آماده...
‫شروع!
‫روده کوچک
‫چشم‌ها
‫گوش‌ها
‫بینی
‫دهان
‫مو
‫استخوان‌ها
‫معده
‫شش‌ها
‫قلب
‫کبد
‫کلیه‌ها
‫لوزالمعده
‫روده بزرگ
‫روده میانی
‫روده باریک
‫آیمی، نمی‌تونی فقط با لیست کردن ‫اعضای بدنش امتیاز بگیری!
‫چی؟
‫من عاشق کل وجودشم، اعضای بدنش هم ‫جزوشه، پس مشکلی نمی‌بینم!
‫خب، من با اختلاف بردم، ‫پس کتش رو من می‌برم.
‫فعلاً، نامی!
‫دارم میرم اونقدر به کیریو نزدیک بشم ‫که صدای باد شکمش رو بشنوم!
‫یه لحظه صبر کن!
‫آیمی، این... این درست نیست.
‫تمام این مدت درگیر این بودیم ‫که کی برنده میشه و کی بازنده.
‫مگه ما قرار نبود دوست باشیم؟
‫نه.
‫ما رقیبیم.
‫اگه می‌خوای عاشق کسی بشی،
‫باید آماده باشی براش بجنگی.
‫فکر کردی می‌تونیم دوست باشیم ‫و با هم کار کنیم
‫وقتی عاشق یه نفر هستیم؟
‫واقع‌بین باش، نامی.
‫آیمی!
‫صبر کن، یه لحظه وایسا!
‫اصلاً نمی‌تونم تحمل کنم که...
‫مراقب باش!
.‫راستش، منم همیشه ازت خوشم میومد
‫خیلی خوشحالم!
‫تاناکا-سنپای!
‫اونا دیگه کین؟
‫وای نه، الان می‌خوان همدیگه رو ببوسن!
‫به نظر نمیاد به این زودیا ‫تکون بخورن.
‫آیمی، حالا چیکار کنیم؟
‫فکر کنم مجبوریم با هم همکاری کنیم.
‫کیریوی عزیز،
.من دوست دارم
‫ولی نمی‌دونستم دوست داشتنِ کسی ‫می‌تونه انقدر دردناک باشه.
‫عاشق یه نفر بودن یا هر چی...
‫آره، یه فاجعه‌ی تمام‌عیاره.
‫ولی اگه با هم باشیم...
‫نه، چون با هم هستیم...
‫ببخشید.
‫معذرت می‌خوام، ‫ولی ما باید از اینجا رد بشیم.
‫...کارهایی هست که می‌تونیم انجام بدیم.
‫آیمی، برو سمت چپ!
‫سمت چی؟
‫آهان، گرفتم!
‫عالیه، حالا بزن بریم!
‫مطمئنی؟
‫این یه فرصت نادر برای توئه که ‫به کیریو نزدیک‌تر بشی.
‫اگه یهویی کسی که تا حالا باهاش ‫حرف نزده یچیزی بهش بده
.زهره ترک میشه
.نباید به بختمون لگد بزنیم
‫بهت میگم که، ‫هنوز وقتش نرسیده.
‫آها، باشه.
‫یه یادگاری.
‫کسی که ناراحت نمیشه، میشه؟
‫بعداً برام بفرستش!
‫هی، آیمی.
‫بیا تو راه خونه ‫بازیِ «کیریو» بازی کنیم.
‫ها؟ وای خدای من، تو نابغه‌ای.
‫باشه، من شروع می‌کنم.
‫«کیریو».
‫آیمی، از همین الان خرابش کردی!
‫آهان، اینجاست.
‫فکر کردم تو کلاس جا گذاشتمش.
‫اون چیه؟
.چه وحشتناک
‫قسمت 1
‫کیریو-کون عزیز
‫«کوه‌های سرسبز و پرطراوت ‫و گل‌های سرخ آتشین...»
‫یادم رفت زودتر بهت بگم...
‫دیروز با کیریو رفتم قرار.
‫چی؟ منظورت چیه آیمی؟
‫بعد از فعالیت‌های باشگاه دعوتم کرد، ‫رفتیم یه کافه.
نوشابه طالبی که کیریو سفارش داد...
‫تکه‌های یخ به اندازه توپ فوتبال داشت.
‫تکه‌های یخ منفجر شدن ‫و خوردن به کارکنا.
‫بعد، یهو، ‫محیط اطراف تغییر کرد.
‫داری درباره یه خواب حرف می‌زنی؟
‫یه میمون کوچولوی پشمالو ‫که داشت کیک کاستلا می‌خورد...
‫تو داری درباره یه خواب حرف می‌زنی!
‫صبر کن، آیمی!
‫وای، ترسوندیم!
‫فکر کردم واقعاً با کیریو ‫رفتی قرار!
‫آره، حتماً، تو خواب ببینی.
‫می‌دونی، حالا که فکرش رو می‌کنم، ‫تو همیشه با من میای خونه.
‫اصلاً امکان نداره که بخوای ‫با کیریو تا خونه بیای.
‫اوه.
‫یادم افتاد. ‫تو هم توی خواب من بودی.
‫ها؟
‫من بودم؟
‫یهو پات گیر کرد ‫و الکی افتادی زمین.
‫چرا نقش من اینقدر کسل‌کننده بود؟
‫به هر حال، آیمی...
‫نباید بیشتر حواست به ‫دنیای واقعی باشه؟
‫اوه، بی‌خیال.
‫نمی‌خوام اینو از یه آدمِ ‫سستی مثل تو بشنوم.
سست؟
‫من دارم کلی تلاش می‌کنم ‫که خواب کیریو رو ببینم.
‫چون توی دنیای واقعی باهاش حرف نمی‌زنم،
‫پس خواب دیدنش ‫بهترین کاریه که از دستم برمیاد.
‫مگه جدی گرفتنِ این ‫کار چه اشکالی داره؟
‫آیمی...
‫نامی، قبل خواب اون ‫وردها رو می‌خونی؟
.تو قراره خواب کیریو رو ببینی
‫«سست»؟
‫خیلی خب.
‫قبول دارم که داری سخت تلاش می‌کنی.
‫اما کدوم مهم‌تره:
‫اینکه تو خواب کیریو رو ببینی...
‫یا اینکه کیریو خواب تو رو ببینه؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه تو توی خوابش ظاهر بشی،
‫یعنی اون مجبوره که ‫یه جورایی ازت خوشش بیاد.
‫چی؟!
‫پس باید یه کاری کنی که ‫تاثیر عمیقی روش بذاری
‫تا اونم خواب تو رو ببینه!
‫نمی‌فهمم چی می‌گی، ‫ولی ایده فوق‌العاده‌ایه!
‫خیلی خب! نقشه کشیدم!
‫جلوی روش بالا میارم.
‫کابوس! اونجوری ‫کابوس می‌بینه!
‫مهم نیست، همین که ‫خوابم رو ببینه کافیه!
‫نه!
‫منظورم این بود که با هم سرِ یه ‫علاقه مشترک هیجان‌زده بشید یا...
.اونجوری برای اینکه یادش بمونه و تاثیر گذار باشه کافی نیست
‫ص-صبر کن! دارم بهت می‌گم، فکر بدیه!
‫یه لحظه صبر کن، آیمی!
...اون یه
‫یه میمون کوچولوی پشمالو ‫که داره کیک کاستلا می‌خوره...
‫بس کن مامو!
‫غذا رو از روی زمین نخور!
‫بیا پیش مامان!
‫چی؟ جدی؟ یه میمون؟
‫و داره کیک کاستلا می‌خوره؟
‫یه پیرزن که داره میمون می‌گردونه؟
‫ه-هی، چقدر احتمال داره ‫خوابی که دیدی...
‫یه پیشگویی بوده باشه؟
‫نامی...
‫افتادی زمین.
‫وای خدای من، کیریو واقعاً ‫امروز می‌خواد بهم پیشنهاد بده!
‫آیمی، بیا بریم پارتی تاکویاکی.
‫چی؟! ولم کن!
‫نه! نمی‌ذارم قرار تو و کیریو ‫به یه پیشگویی تبدیل بشه!
‫بی‌خیال شو، نامی!
‫«بخت یاری‌کننده جسوران است» یا یه همچین ‫چیزی!
‫آیمی! ‫نوشابه طالبی عجیب یا تاکویاکی خوشمزه؟!
‫فقط می‌تونی یکی رو انتخاب کنی!
‫من نوشابه طالبی بزرگم رو با کیریو ‫می‌خورم، ممنون!
‫ها؟ اوه.
‫سومه‌تانی-سان!
‫و... میوشی-سان، درسته؟
‫ها؟ اوه، آره...
‫هنوز نرفتید خونه؟ ‫چیکار می‌کنید؟
‫معلم آیمی رو صدا زد ‫به دفترش...
‫پس منتظر اونید؟
‫چه کار خوبی کردی، سومه‌تانی-سان!
‫ا-اوه، هی، کیریو!
‫زمان‌بندی عالیه.
‫در مورد اون قضیه ازشون بپرس.
‫صبر کن، چی؟
‫یه...
‫یه قضیه؟
‫ها؟
‫ک...کیریو...
‫چیزی هست که ‫بخوای ازم بپرسی؟!
‫ام... آره، من...
‫تا حالا تعداد خال‌های ‫بدنت رو شمردی؟
‫موموسه.
‫جدی؟
‫می‌دونی که مربی قراره ‫دوباره برامون سخنرانی کنه.
‫گوش کن، نامی...
‫من مال خودم رو پنیری می‌خوام.
‫تاکویاکی رو.
‫باشه، پنیری!
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
BRAVO 0-7\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫آیمی
‫رسیدم
‫رسیدم خونه
‫تقدیم به عزیزترینم...
‫کیریو.
رسیدم خونه
‫دوستت دارم.
‫آخ...