رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
.‫صبح بخیر، کلود - سنسه
اولین هفته‌ی بازگشتت به کارت چطور بود؟
.بچه‌های خوبین
‫همه‌شون درس‌خون و مهربونن.
‫اوه، چه عجیب.
‫تا جایی که من شنیدم...
.‫یو اریس سر تک‌تک کلاس‌ها ‫چرت می‌زنه
‫لیو رگولوس برای جلب توجه ‫پشت تریبون می‌ره.
‫آستریا لیبرا هم به معلم‌های زن نخ میده.
‫شما از گل سرخ هم زیباترید.
‫ایو توروس هم با زور بازوش ‫هرجا میره تجهیزات رو داغون می‌کنه.
.باع، پس خبر داشتی
‫تازه این همه‌ش نیست.
‫تا الان داشتن بی‌سر‌و‌صدا کارشونو می‌کردن،
‫ولی خیلی‌هاشون خانواده‌های آشفته ‫یا جادوی مشکل‌سازی دارن.
‫خبر دارید که مردم به محفلتون ‫می‌گن جعبه پاندورا
‫تا به بقیه هشدار بدن که ‫نباید باهاتون ارتباط داشته باشن؟
‫لقب جالبیه.
‫این موضوع اصلاً شوخی‌بردار نیست.
‫اما بزرگ‌ترین مشکل شما در حال حاضر ‫کاستور جمنایه.
‫کاستور...
‫اون قبلاً تو بخش ‫دوره راهنمایی دیانا بود،
‫اونجا سریع دعوا راه می‌انداخت و ‫با بقیه‌ی دانش‌آموزها سرشاخ می‌شد.
‫اون یه بچه دردسرسازه که قبلاً ‫درگیر دعواهای فیزیکی شدیدی شده.
‫شنیدم که فقط کلاس‌های ‫شما رو می‌پیچونه.
...‫من به اراده‌ی فردی اهمیت می‌د
‫اون قراره مردود و ‫از مدرسه اخراج بشه.
فراموش کردید؟
‫شرط بازگشت به کارتون رو.
‫چی؟!
‫اگه حتی یکی از دانش‌آموزات مردود بشه، ‫تو هم باید از مدرسه بری؟!
‫این شرطی بود که برات گذاشتن؟!
‫خب، خودت که می‌دونی.
‫واسه همین باید هرطور شده کاستور رو ‫بکشم سر کلاس بعدازظهرم.
‫همون یارو ترسناکه، آره؟
آخه چرا سر کلاس من نمیاد؟
تو دیگه چرا اینجایی؟
‫از همون اولین باری که دیدمش ‫فهمیدم یه جورایی رو دنده‌ی لج افتاده.
ولی دلیلی به ذهنم نمیرسه که .بخواد ازم متنفر باشه
!‫نه، قطعاً یه دلیلی داره
‫تو بی‌ادبی، بدعنقی...
‫هیچ دلیلی نداره که کسی ازت خوشش بیاد.
‫ها؟ جون من؟
.که اینطور
‫پس فقط باید بهش بفهمونم که ‫من در واقع معلم مهربونی‌ام.
در واقع" ؟"
!اسپیکا - چان! و سنسه
‫شما دوتا اینجا چیکار می‌کنید؟
.ایو - چان
‫اوه، چه خوب شد.
‫می‌دونی کاستور کجاست؟
‫کاستور؟
‫از اون طرف صداهای دعوا میاد.
‫فکر کنم اون سمت باشه.
اینطوری پیداش میکنی؟
‫واقعاً اینجاست!
‫به چی زل زدی؟
‫واقعاً خیلی ترسناکه!
‫هی، حالت خوبه؟
‫کاستور! چرا این کارو کردی؟
‫داشت به بدنم دست‌درازی می‌کرد، ‫منم تلافی کردم. همین.
‫مزاحم خیابونی؟
‫به نظر میاد اونم مقصر بوده، ‫واسه همین این دفعه رو نادیده می‌گیرم،
‫ولی اگه همین‌طور به دعوا راه انداختن ‫ادامه بدی، اخراج می‌شی.
‫خب اخراجم کن، برام مهم نیست.
‫این کارو نمی‌کنم.
.تو دانش آموزمی
‫هر اتفاقی هم بیفته، من پشتتم.
‫می‌شه امروز بیای سر کلاس؟
‫بهت ثابت می‌کنم که ارزشش رو داره.
!راه چاره رو پیدا کرده
‫باشه.
‫پس قبول کردی!
‫اگه تو استعفا بدی، منم میام سر کلاس.
.خندم اسنپ گرفته الان میرسه
!سنسه الاناست که از کوره در بره
...باید جیگر کنم و
‫این اصلاً درست نیست، کاستور! ‫باید بیای سر کلاس!
‫خیلی نزدیک شدی! از من بکش بیرون!
‫نه!
‫نباید اخراج بشی!
!اگه مجبور بشم، تا کلاس خِرکش میبرمت
‫بهم دست نزن! خیلی رو اعصابی!
‫قدیما خیلی مهربون‌تر بودی!
‫اون مال خیلی وقت پیش بود!
!عمراً بیام سرکلاس
‫امروز می‌خوایم این گیاه رو جمع کنیم ‫که بهش می‌گن مهرگیاه (ماندراک).
‫می‌خوام به چندتا گروه تقسیم بشید و ‫برید بالای کوه تا پیداشون کنید.
‫منم به تک‌تک گروه‌ها سر می‌زنم...
‫ممنون که اومدی سر کلاس.
!فقط واسه این اومدم که دهنت رو نمی‌بستی
‫شاید راضی کردنش اون‌قدرها هم سخت نباشه؟
‫تصمیم بی‌مورد نگیرید ‫یا وارد منطقه ممنوعه نشید.
‫کاستور، کمک‌مون کن گیاه رو پیدا کنیم.
‫ای بابا.
‫اشکال نداره، اشکال نداره.
‫تنبلی موقوف!
‫لعنتی، عجب جونوریه.
‫کاستور، تو هم توی بخش دوره ‫راهنمایی ایو بودی، مگه نه؟
.عاه، چه گندی
‫از این استفاده کن.
.اگه نکنی، لکه‌ش می‌مونه
‫ممنون.
!بلده چطور با دخترا رفتار کنه
‫هی، شاید اون‌قدرها هم که نشون میده ترسناک نباشه.
‫سلیقه بامزه‌ای داری، کاستور.
‫اوه، بی‌خیال.
‫چه ترسناک!
‫کاستور.
‫خیلی خوشحالم که اومدی سر کلاس.
‫اوضاع چطوره؟
‫استاد.
‫هر سوالی داری می‌تونی ازم بپرسی.
وای، معلم مغرورمون چقدر داره .زور می‌زنه مهربون باشه
‫می‌دونی کجا می‌تونی گیاه رو پیدا کنی؟
‫مهرگیاه بیشتر توی جاهای مرطوب رشد می‌کنه...
!خفه بابا
‫پاچه‌خواری دیگه بسه.
.از ته دل نگفتی، مرتیکه روانی
‫من فقط واسه این اومدم اینجا چون ‫توراس مجبورم کرد.
‫از فردا دیگه نمیام سر کلاس!
‫اوه؟
‫از این لحنت خوشم نمیاد.
!به اعصابت مسلط باش
‫باید نقش معلم مهربون رو بازی کنی!
‫نه.
‫باید رک و پوست‌کنده باهاش حرف بزنم، ‫وگرنه متوجه نمیشه.
‫از چیِ من خوشت نمیاد؟
‫یادت نمیاد، نه؟
‫فکر کنم واسه تو چیز مهمی نبوده.
‫صبر کن ببینم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫تو فرار کردی.
‫همون روزی که فرقه‌گراها حمله کردن!
‫ما دانش‌آموزها رو به امون خدا ول کردی ‫و دیگه هیچ‌وقت برنگشتی.
‫خب...
!سنسه
‫اون همون گیاهه؟
‫کاستور!
‫محکم بگیرش!
!جادوی ثور
‫نزدیک بودا!
!با آب یکی شد
‫ها؟ چرا؟!
‫محکم بگیر!
‫کاستور!
‫لعنتی... اون می‌خواد...
‫اوه، بی‌خیال.
‫خیلی دور افتادم.
‫خیسِ آب هم که شدم.
‫اونجاست!
خوبی، کاستور؟
!تـ ... تبدیل به دختر شد
‫خودشه... یادمه کی بود!
یعنی جمنای‌ها توانایی این رو دارن که به دختر تبدیل بشن؟
سنسه، گوشت با منه؟
‫ها؟ آره...
‫اه، استاد، داشتی ‫به بدن من زل می‌زدی؟
‫منحرف.
‫کاستور؟!
‫آروم باش.
‫من هیچ‌وقت این‌طوری به دانش‌آموزهام نگاه نمی‌کنم.
‫هنوزم جنبه شوخی نداری.
‫هی، اخلاقت کلاً عوض شد... ‫تو واقعاً کاستوری؟
‫این پلوکسه.
‫آره، من پلوکسم.
‫من و کاستور دوقلوهایی هستیم ‫که توی یه بدن شریکیم.
‫وقتی یه مرد بهم دست می‌زنه، ‫شخصیت کاستور میاد بیرون.
‫وقتی یه زن بهم دست می‌زنه، ‫شخصیت من میاد بیرون.
‫ایو همین الان بهم دست زد، ‫واسه همین شخصیت من اومد بیرون.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫خیلی وقت گذشته.
‫همه جمینای‌ها این‌طوری‌ان؟
‫نه، این جادو مخصوص ماست.
میخوای جادوی واقعی جمنای‌ها رو ببینی؟
‫نگاه نکن!
‫جادوی جمینای: تقویت آینه‌ای!
‫تادا.
‫وای، تغییر شکل دادی!
نه؟
‫جادوی نور من می‌تونه همه‌چیز رو اسکن و کپی کنه.
‫پس اون کپیِ لباس فرم منه؟
‫آره.
‫ولی دور سینه‌م یکم تنگه.
‫شاید باید لباس فرم ایو رو کپی می‌کردم.
‫هی!
‫فکر کنم مال منم خیلی بزرگه!
‫رقابت کردن رو بس کنید.
‫فقط من این‌طور فکر می‌کنم، یا واقعاً توی این محفل ‫کلی آدم با سینه‌های بزرگ هست؟
‫نمی‌دونم. من نبودم که ‫شماها رو انتخاب کردم.
‫حالا که فهمیدیم جمینای جاش امنه، ‫باید برگردیم سر کلاس.
‫پلوکس، از تو هم می‌خوام ‫توی پیدا کردن گیاه‌ها کمک کنی.
‫گیاه؟ منظورت...
‫این یکیه؟
‫کی وقت کردی...
‫دست‌پاچه شده.
‫واسه کسی که من رو برهنه دیده، ‫زیادی آروم به نظر می‌رسیدی.
می‌خواستم اون قیافه‌ی بی‌تفاوتت رو .خراب کنم
‫جادوم خیلی باحاله، نه؟
‫می‌تونم نور رو خم کنم و ‫نامرئی هم بشم.
‫که این‌طور.
‫و کپی تو شیشه رو از توی ردای من دزدید.
‫همون لحظه‌ای که لباس‌هات رو درآوردی و ‫ما رومون رو برگردوندیم، کپیت رو ساختی.
‫در حالی که تظاهر می‌کردی داری لباس فرم رو ‫کپی می‌کنی، جادوی انحراف نور رو به کار بردی.
‫درسته؟
.زدی وسط خال
‫به این می‌گن استاد من.
‫پسر. با جادوش کلود - سنسه رو ‫گول زد.
‫من تکلیفم رو انجام دادم. ‫حالا می‌تونم برم خونه؟
‫معلومه که نه. پسش بده.
‫خب پس سعی کن به زور ازم بگیریش.
‫خودت می‌دونی که نمی‌تونم با ‫دانش‌آموزهام رفتار خشنی داشته باشم.
‫خیلی مهربونی.
‫به فکر دانش‌آموزات هستی، هوم؟
‫اما...
‫وقتی کار به جاهای باریک بکشه، ‫در رها کردنشون تردید نمی‌کنی.
‫چرا یکی مثل تو هنوز داره درس میده؟
‫پس تو هم به خاطر اتفاق ‫اون روز از من متنفری.
‫اون دانش‌آموزها رو رها کرده؟ ‫جریان چیه؟
‫کاستور هم همین رو می‌گفت.
‫دو سال پیش، وقتی فرقه‌گراها ‫به دیانا حمله کردن،
‫اون به جای محافظت از ‫دانش‌آموزها، مثل یه ترسو فرار کرد.
شایعات حقیقت داشت؟
‫بیا اون گیاه رو پس بدیم، پلوکس.
‫می‌خوام با همدیگه دنبال یکی بگردیم.
‫آره!
‫ما الان وسط کلاسیم. ‫بعداً می‌تونیم حرف بزنیم.
‫پس شماها طرف اونید.
‫از این به بعد ما رو به حال خودمون بذارید.
‫ببخشید که کلاستون رو به هم زدم.
.فعلاً
‫اون...
‫پلوکس...
‫استاد، دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟
‫شما فرار کردید؟ این نمیتونه حقیقت داشته باشه؟
‫دو سال پیش، وقتی اینجا درس می‌دادم، ‫اون توی بخش دوره راهنمایی بود.
‫توی محفل من نبود، ‫ولی از من خوشش می‌اومد.
‫دختر مهربون و شادی بود.
‫اما روز حمله تروریستی،
‫من اونا رو همون‌طور که داشتن ‫التماس می‌کردن کمکشون کنم، رها کردم.
‫این حقیقت داره.
‫چرا آخه...
‫متاسفم، ولی هنوز نمی‌تونم بهت بگم.
‫چرا نمی‌تونی؟
.این باریه که خودم باید به دوش بکشم
‫وقتی همه چیز درست شد، بهت می‌گم.
‫به هر حال، من می‌رم دنبال پلوکس بگردم.
‫منطقه ممنوعه جلوتره.
‫از جاتون جم نخورید. فهمیدید؟
.بـ ... باشه
‫باورم نمیشه اون شایعه حقیقت داشته.
‫نه...
‫چی؟
‫من یه نفر رو دیدم!
‫پلوکسه؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اون گفت از این جا جم نخوریم.
‫صبر کن... اون سایه...
‫توهم زدم یا واقعاً دارن دارشون می‌زنن؟
‫امکان نداره!
‫باید نجاتشون بدیم!
‫این کار رو نکن!
‫این دیگه چیه؟ نمی‌تونم تکون بخورم!
‫منم همین‌طور!
‫اه، چندش!
‫شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟
‫اومده بودیم دنبال تو بگردیم!
‫این یه طعمه‌ست.
‫طعمه؟
‫تله‌ی یه هیولاست.
‫از این برای جذب کردن مردم استفاده می‌کنه و...
‫باید از اینجا دور بشیم!
‫قضیه این حشره چیه؟ چندش‌آوره!
‫پلوکس، فرار کن!
‫برو استاد رو بیار!
‫چی؟ پس خودتون چی؟
‫ما تا وقتی استاد برسه می‌جنگیم.
‫عجله کن!
‫واو.
‫خیلی آرومی، ‫با اینکه از کاستور وحشت کرده بودی.
‫ولی...
‫مواظب باش!
‫جادوی دوپیکر: آگلایا!
‫صدا زدن اون استادِ مردنی هیچ فایده‌ای نداره
‫من از همه‌تون محافظت می‌کنم.
‫ممنون.
‫تو فوق‌العاده‌ای، پلوکس!
‫خیلی قوی هستی. ‫باورم نمیشه هم‌سن مایی.
‫به تعریف کردنت ادامه بده.
‫کاستور هم می‌تونه از همین جادو استفاده کنه؟
‫نی-سان توی جادو افتضاحه.
‫ولی می‌دونی، اون جادوی ‫جابه‌جایی بدن هم خیلی باحاله.
‫به نظر سرگرم‌کننده میاد.
‫مگه نه؟
‫خیلی از مردم فکر می‌کنن ‫عجیبه، ولی من دوسش دارم.
‫من و کاستور از وقتی به ‫دنیا اومدیم با هم بودیم.
‫بچه‌ها، کجایید؟
‫ایو!
‫خیلی تاریکه. هیچی نمی‌بینم.
‫درد داره. چه اتفاقی داره برام می‌افته؟
‫چرا این‌قدر زیادن؟
‫لعنتی...
‫دارن از همه‌جا میان.
‫این جادوی پلوکسه؟
‫داره می‌جنگه؟
‫نمی‌تونم از یه جادوی بزرگ استفاده کنم ‫چون ممکنه دوباره تبدیل به گربه بشم.
‫ولی باید سریع خودم رو برسونم اونجا.
‫جادوی دوشیزه!
‫جادوی دوپیکر!
‫جادوی گاو نر!
‫تا حالا چندتاشون رو نفله کردیم؟
‫بعد از ده تا دیگه حسابش از دستم در رفت.
‫باورم نمیشه این همه ازشون قایم شده بودن.
‫چیکار کنیم؟ با این وضع...
‫ببخشید...
‫بعد از اون جادوی تغییر شکل غول‌پیکرم، ‫دیگه جونی برای تکون خوردن ندارم.
‫نگران نباش، من...
‫تلاش خوبی بود! ولی اون بدل من بود!
‫من از همه محافظت می‌کنم!
‫به کاستور قول دادم...
‫که قوی‌تر بشم!
‫از پسش برمیام!
‫عقب‌نشینی کن! نیروی جادوییت داره تموم میشه!
‫الان سرم شلوغه! با من حرف نزن!
‫الان وقتش نیست!
‫کار تو نیست! فرار کن!
‫یعنی می‌گی بذارم و برم؟
‫من عقب‌نشینی نمی‌کنم.
‫با تمام جادویی که دارم می‌جنگم!
‫لعنتی! پلوکس تو خطره!
‫جادوم تموم شد.
‫پلوکس!
‫ببخشید دیر کردم.
‫تو چرا اینجایی، کلود؟
‫تو که مثلاً یه بزدل بودی!
‫این دفعه من ازت محافظت می‌کنم.
‫از همه‌تون.
‫استاد، این حشره‌ها چی‌ان؟
‫این‌ها حشرات جادویی هستن.
‫خودشون رو شبیه درخت می‌کنن و با ‫تله و ماده چسبناک به آدم‌ها حمله می‌کنن.
.‫بهشون جنگل‌های متحرک هم معروفن
‫شنیدم بعضی وقت‌ها دسته‌جمعی ‫به روستاها حمله می‌کنن.
‫دارن به این سمت پرواز می‌کنن!
‫جیغ اون حشره‌های دیگه ‫حتماً توجهشون رو جلب کرده.
‫چـ... چیکار کنیم؟
‫نگران نباشید.
.خوب دووم آوردید
.بقیه‌ش رو بسپارید به من
‫نمی‌ذارم حتی یکیشون فرار کنه.
‫جادوی برتر کماندار...
‫کمان باد: تیر بارانی!
‫خیلی قشنگه...
‫این جادو رو یادمه.
‫روزی که وارد دیانا شدم...
‫همون لحظه اول که دیدمش، مسحورش شدم.
‫با جادوی ستایش.
‫جادویی که ستایشش می‌کردم... جادوی کلود.
‫خیلی ترسناک بود!
‫من میرم مطمئن بشم چیزی باقی نمونده باشه.
!این دفعه دیگه حق نداری جیم بشی
‫دارم دوباره به حالت گربه برمی‌گردم.
.بقیه‌ش دست خودتو میبوسه
‫بـ... باشه...
‫ولی قبلش، یه چیز دیگه...
‫پولوکس، کاستور، معذرت می‌خوام که ‫اون روز تنهاتون گذاشتم.
‫حقیقت داره که توی یه موقعیت ‫وحشتناک رهاتون کردم.
‫نمی‌خوام برای خودم بهونه بیارم.
‫پس اگه یه فرصت دیگه بهم بدید،
‫این دفعه هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم ‫تا از دانش‌آموزهام محافظت کنم.
‫می‌خوام خودتون شاهد این موضوع باشید.
‫خب! فعلاً خداحافظ!
‫این چش شده؟
‫هوف. کسی ندید.
‫هی پولوکس، انگار .سنسه هم دلیل خودش رو داشته
‫هرچند گفت هنوز نمی‌تونه بهمون بگه.
‫چرا آخه؟
‫منم سر در نمی‌ارم.
‫ولی امروز بهمون کمک کرد.
‫اون‌قدر با عجله اومد که ‫رداش تیکه‌پاره شده بود.
‫واسه همین فکر کنم بد نباشه بهش اعتماد کنم.
‫البته که از کمکش واسه امروز ممنونم.
‫ولی نمی‌تونم اون‌قدر راحت فراموش کنم که ‫اون روز ما رو به امون خدا رها کرد.
‫اما یه چیزی رو نمی‌فهمم.
‫اون که خیلی قویه.
‫پس چرا فرار کرد؟
‫می‌خوام خودم بفهمم که ‫واقعاً چه جور آدمیه.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
BlackNava&WhiteNava\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫واسه همین از این به بعد میام سر کلاس.
‫این رو بهش بگو.
‫پولوکس...
‫خدا رو شکر.
‫راستی، قضیه این گربه چیه؟
‫پولوکس...
‫ممنونم ازت.
‫هرچند...
‫حتی توی منطقه ممنوعه هم ‫نباید حشرات جادویی پیدا بشه.
‫ممکنه کسی عمداً...
‫بی‌خیال بابا.
‫همه حشرات جاسوس رو کشت.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫راسته که کلود برگشته؟
‫الان بکشیمش؟
‫نه.
‫هدف ما کلود نیست.
‫اون دختریه که از جادوی رستاخیز استفاده می‌کنه،
‫اسپیکا ویرگو.
.آریا همیشه حس رقابتی داشت
‫رو اعصابه!
‫ولی من باید قوی‌تر بشم.
‫اصلاً اهمیت نده بقیه چی میگن! بی‌خیالش شو!
‫‫ قسمت بعدی: اسپیکا و آریا
قســــ5ـــمت
‫هاف، هاف، هاف! هاف!