رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫من سوزومه هستم.
‫من خدمتکاری هستم که در عمارتی در انگلستان ‫کار می‌کنم.
‫اما...
‫به دلایل مختلف، ‫آن عمارت فرو ریخت.
‫وای!
‫تا زمانی که تعمیر شود،
‫من سال آینده رو تو ژاپن ‫اقامت خواهم داشت!
‫تموم شد!
‫امروز چی بخورم؟
‫دوباره کمکم کرد.
‫سوزومه؟
‫بگو ببینم... دقیقاً داری چکار می‌کنی؟
‫ریکوتا-چان؟!
‫لطفاً اینقدر صدات رو بلند نکن.
‫د-درسته...
‫خیلی تعجب کردم.
‫یوکاتای قشنگی پوشیدی، ‫ریکوتا-چان.
‫این یوکاتا ست.
‫ولی چه خبره؟
‫چرا تو ژاپن هستی؟
‫ارباب منو اینجا فرستاد.
‫همه در عمارت چطورن؟
‫حالشون خوبه؟
‫جای نگرانی نیست.
‫اما اینکه عمارت فرو ریخت...
‫حتماً در طول بازسازی ‫خیلی اذیت می‌شید.
‫اونا فقط کارهایی را که باید انجام بدن، ‫انجام میدن.
‫در واقع ما بیشتر ‫نگران تو بودیم.
‫پس به خاطر همین اینجایی، ریکوتا-چان.
‫لطفاً راحت باش.
‫چای سرد آماده می‌کنم.
‫ممنونم.
‫راستی، سوزومه...
‫بله؟
‫بگو ببینم، تو این گرما ‫بیرون داشتی چیکار می‌کردی؟
‫راستش... فکر کنم نزدیک بود ‫از گرمازدگی بمیرم.
‫چی؟
‫فوراً لباست رو عوض کن.
‫این لباس تابستانیه؟
‫درسته.
‫ارباب از من خواست برات بیارم.
‫ارباب؟
‫فکر می‌کردم هوای گرم ‫کمی دیرتر شروع شه.
‫من هم همینطور فکر می‌کردم و آماده نبودم.
‫چرا این بیسکویت‌ها اینجان؟
‫اوه، درسته!
‫خیلی خوشحال شدم که اونا رو تو ژاپن دیدم.
‫بفرمایید!
‫تا لباست رو عوض نکردی، بیرون نیا!
‫باشه!
‫قبلاً همیشه تو عمارت ‫از اینها می‌خوردیم.
‫منظورت اینه که تو می‌خوردی.
‫من الان یکی می‌خورم.
‫نظرت چیه؟ خوبه، نه؟
‫شیرینه.
‫راستی، اینجا تو ژاپن به اینا ‫«کوکی» می‌گن.
‫بیسکویت نمی‌گن؟
‫جالب نیست که چیزها اینجا ‫با انگلستان اسم‌های متفاوتی دارن؟
‫جالبه. ممنون برای تنقلات.
‫بیسکویت
‫هاردتَک
‫کوکی
‫کرَکِر
‫بیسکویت
‫تو ژاپن، بیشتر خوراکی‌های ‫این شکلی جزو
‫دسته‌ی کلی «بیسکویت» محسوب می‌شن.
‫اما هر کدوم که شکر و چربی‌شون ‫بیشتر از ۴۰٪ باشه، «کوکی» نام می‌گیرن.
‫توی انگلستان این اصطلاح رو ‫به کار نمی‌برن، پس همه‌چی فقط بیسکویت ‫می‌شه.
‫چون!
‫لباسم رو عوض کردم.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی قشنگه.
‫دو کلمه!
‫این با چیزی که معمولاً ‫توی عمارت می‌پوشم فرق داره؟
‫ارباب برات مخصوص سفارش داده.
‫معلومه که خیلی دوست داره نازت رو بکشه.
‫اینجا یه کم کجه.
‫خیلی ممنونم.
‫ریکوتا-چان، فوراً برمی‌گردی ‫انگلستان؟
‫آره، همینطوره.
‫یه کم غمگینم می‌کنه...
‫غمگینم می‌کنه
‫ریکوتا-چان؟
‫خب، راستش...
‫ازم خواستن اوضاع رو هم چک کنم.
‫پس فکر کنم بد نباشه ‫یه کم بیشتر توی ژاپن بمونم.
‫واقعاً؟!
‫گفتم که، یهو صداتو ‫اینجوری بلند نکن!
‫ریکوتا-چان اینجاست...
‫خوشحالم می‌کنه!
‫پس، با این حساب، ارباب...
‫منم مدتی توی ژاپن ‫زندگی خواهم کرد.
‫چی؟ مگه زیادی نازش رو نمی‌کشی؟
‫من و تو هر دو.
‫اوه، راستی، لباس تابستونی ‫خیلی بهش میاد.
‫برگر ‫مخصوص سه پنیر
‫چرا اینقدر بی‌قراری؟
‫عالیه! روت حساب می‌کنم!
‫فردا می‌بینمت
‫چرا اینقدر بی‌قراری؟
‫اَه، فقط یوجیروئه.
‫صبر کن، «بی‌قراری»؟
‫ترسوندمت...
‫ترسوندیم...
‫الان دارم میرم کارائوکه. میای؟
‫الان دارم میرم ‫کارائوکه. میای؟
‫امروز نمی‌تونم...
‫امروز نمی‌تونم.
‫امروز نمی‌تونم...
‫فهمیدم!
‫می‌بینمت!
‫تماس از تلفن عمومی؟!
‫الو؟
‫حالت الان خوبه؟!
‫آره!
‫خیلی خیلی ممنونم.
‫رسیدم خونه و حالم کاملاً خوبه.
‫اوه، می‌شه یه لحظه صبر کنی؟
‫ببخشید بابت اون قضیه.
‫خب، تونستی با ‫دوستت ملاقات کنی؟
‫چی؟ می‌خوای ازم تشکر ‫کنی؟ اوه، لازم نیست.
‫خب، در این صورت...
‫باشه، آره، برای من اوکیه.
‫درسته. پس می‌بینمت.
خیالم راحت شد.
‫یادم رفت اسمش رو بپرسم...
‫شیر خوشمزه
‫ممنونم ارباب، که به ریکوتا-چان اجازه دادید ‫یه مدت بیشتر تو ژاپن بمونه.
‫خیلی سپاسگزارم.
‫مطمئنم مادربزرگ و پدربزرگ خوشحالن ‫که بعد از مدتی دوباره می‌بیننش.
‫اون چیه؟
‫کارتن؟
‫کسی داره آشغال می‌ریزه؟
‫مطمئنم این آپارتمان خالیه.
‫میندازمش با آشغال‌ها.
‫روز بعد
‫دوباره اونجاست.
‫باد انداختش اونجا؟
‫گرفتمت.
‫با این حال، چطور ممکنه یه چیزی دقیقاً ‫تو همون جا قرار بگیره؟
‫روز بعد
‫دوباره ظاهر شد!
‫دقیقاً همون جاییه که دیروز بود.
‫هیچ بالا و پایینی نداره.
‫فقط یه تیکه کارتن معمولیه.
‫کارتن که خودش راه نمیره...
‫هیچ نشونه‌ای هم نمی‌بینم که ‫یه حیوونی آورده باشه اینجا.
‫واقعاً کی این کار رو می‌کنه؟
‫کسی این رو با ‫کاتر بریده...
‫جیغ!
‫کسی عمداً این‌ها رو اینجا می‌ذاره؟
‫ولی چرا؟
‫نمی‌تونم بفهمم چرا کسی این کار رو می‌کنه.
‫ممکنه ما...
‫یه پرونده در دست اقدام داشته باشیم؟!
‫در این صورت...
‫شیر خوشمزه
‫لوبیای شیرین
‫نان
‫طبقه همکف رو از اینجا می‌بینم.
‫کارتن قبلی ‫رو جمع کردم.
‫فقط مونده حقیقت رو کشف کنیم.
‫خب، حالا قسمت خوشمزه!
‫نون شیرین و لطیف، پر ‫از لوبیای قرمز شیرین!
‫همیشه دلم می‌خواست این رو امتحان کنم ‫بعد از دیدنش تو تلویزیون!
‫یه میان‌وعده برای تعقیب و گریز!
‫چون!
‫وقتی به آنپان فکر می‌کنید، ‫تصور می‌کنید چی روش باشه؟
‫اگه دونه‌های کنجد سیاه روش باشه، ‫معمولاً داخلش لوبیای کامل داره.
‫اگه دونه‌های خشخاش روش باشه، ‫معمولاً خمیر لوبیا صاف شده داره!
‫همراه با شیر...
‫شررررپ
‫خیلی خوشمزه ست!
‫طعم لطیف و غنی بعد از ‫شیرینی لوبیا تو دهنم پخش می‌شه!
‫شررررپ
‫خیلی خوشمزه بود!
‫عالی بود!
‫یادم رفت دارم مراقب اوضاعم!
‫ها؟
‫خیلی سریع برگشت ‫وقتی حواسم به آنپان بود!
‫نمی‌خواستم اینطور فکر کنم، ‫ولی اگه یه چیز ترسناک باشه
‫و مربوط به ارواح باشه چی؟!
‫هی.
‫تو همیشه اون کسی هستی که ‫کارتن‌ها رو می‌بری؟
‫تهد آمیز
‫نه... اگه الان عقب بکشم، ‫دیگه چطور می‌تونم ادعای پاکیزگی کنم؟
‫نمی‌تونم وظیفه‌ام رو انجام بدم!
‫لـ لطفاً آشغال‌هاتون رو اینجا نذارید!
‫آشغال؟ نمی‌بینی—
‫آه، باشه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫بیا.
‫چقدر بامزه!
‫صبر کن، پرستو هست؟
‫آره هست. درست اون بالا.
‫از قد تو دیده نمی‌شد.
‫هر سال اونجا لونه می‌سازن و ‫همه جور چیز از شکاف‌ها می‌افته پایین،
‫واسه همین یه کم کارتن براشون گذاشتم.
‫می‌فهمم. پس واسه ‫همین هی تکرار می‌شد.
‫وقتی می‌بینم چقدر سخت دارن‫بچه‌هاشون رو بزرگ می‌کنن، نمی‌تونم ‫نادیده‌شون بگیرم.
‫خیلی متاسفم. خبر نداشتم.
‫اشکالی نداره. فهمیدنش آسون نبود.
‫بابت همه این‌ها متاسفم.
‫و ممنون که تمیزش کردی!
‫روز بعد
‫اون بالا پرستو هست!
‫ممنون بابت کمکت
‫چقدر بامزه!
‫می‌خواستم قبل از ‫اینکه بارون شروع بشه برم...
‫ولی به نظر نمی‌رسه ‫به این زودی‌ها بند بیاد.
‫از اون چیزی که انتظار داشتم بلندتر بود.
‫شبیه یه گله...
‫پس وقتی بسته‌ست غنچه‌ست؟
‫شاید نیلوفر صبحگاهی باشه.
‫بوی سبزه و خاک رو حس می‌کنم...
‫مگه فصل بارندگی شروع شده؟
‫هوا انقدر خیسه که ‫حس می‌کنم زیر آبم.
‫اون آبی بود که تو ‫یه درخت جمع شده بود؟
‫جالبه که بارون رو ‫از پشت چتر می‌بینم.
‫روزهای بارونی حال می‌ده...
‫ولی حتی از داخل هم حس رطوبت می‌آد.
‫تو روزهایی مثل امروز، نصیحت مادربزرگم رو ‫گوش می‌دم ‫و از چیزی که تازه خریدم لذت می‌برم.
‫بیا! عسل و لیمو!
‫عسل و لیمو ‫با پوست ‫لیموهای داخلی
‫توش تیکه‌های ‫پوست لیمو شناوره.
‫بوی عسلش فوق‌العاده‌ست!
‫یه کم تو یه لیوان بریز...
‫آب اضافه کن...
‫و مخلوطش کن!
‫حالا شربت لیمو داری!
‫تا-دا
‫بیا امتحانش کنیم.
‫آه
‫چون!
‫نوشیدنی‌هایی به اسم «لیموناد» ‫در سراسر دنیا وجود دارن،
‫ولی مواد تشکیل‌دهنده‌اش ‫تو هر کشور فرق می‌کنه!
‫تو آمریکا و ژاپن معمولاً ‫آب لیموی مخلوط با آب سرده،
‫ولی تو بریتانیا، لیموناد با ‫آب گازدار درست می‌شه.
‫تو ژاپن، نسخه‌ی گازدارش ‫اغلب «لیموناد گازدار» نامیده می‌شه.
‫چون!
‫یادم رفت آب گازدار بخرم، ‫ولی با آب معمولی هم خوبه.
‫عسلش شیرینه، ‫لیمویش ترش و تلخه.
‫این منو سرحال میاره، ‫حتی تو این خونه‌ی مرطوب.
‫ولی حس می‌کنم یه چیزی رو ‫فراموش کردم...
‫ای وای. باید قبض برق رو بدم.
‫الان باید برگردم...
‫چرا وقتی نزدیک ‫خونه‌ام یادم افتاد؟
‫می‌خوام بخوابم!
‫کوماتسو-سان! عصر بخیر.
‫سوزومه-سان؟
‫حتماً پیش‌بند سفیدش بود.
‫پس تو هم شب‌ها بیرون می‌ری؟
‫منظورت چیه؟
‫به نظر میاد از اونایی هستی که زود ‫می‌خوابن.
‫راست می‌گی!
‫معمولاً زود می‌خوابم، ولی امروز ‫اصلاً خوابم نمی‌برد.
‫آره. بعضی روزا همین‌طوری‌ان، نه؟
‫آره.
‫ممنون که گذاشتی باهات بیام.
‫راستش داری کمکم می‌کنی، ‫پس ممنونم.
‫خیلی روشنه...
‫زیاد طول نمی‌کشه. می‌خوای بیای تو؟
‫نه ممنون. همین‌جا منتظر می‌مونم.
‫باشه.
‫اون چیه؟
‫جشن تابستانی
‫جشن؟
‫این منو یاد...
‫جشن معروف پنیر غلتان بریتانیا
‫جشن پنیر غلتان می‌ندازه.
‫تو ژاپن مردم چی رو غلت می‌دن؟
‫مُوچی؟
‫ببخشید معطل شدی.
‫بیا. این برای توئه.
‫ممنون که اومدی... ‫و به یاد شب بیرون رفتنمون.
‫اینجا رو از ‫خط پرفراژ باز می‌کنی.
‫فهمیدم.
‫بنگ!
‫داغ داغ
‫ک-کوماتسو-سان، این چیه؟
‫مرغ سوخاریه.
‫اوه، ببخشید، مرغ دوست نداری؟
‫پس من می‌خورم—
‫عاشق مرغم!
‫برات گرفتم، پس نگران نباش.
‫ممنون بابت پذیرایی!
‫آبدار
‫نظرت چیه؟
‫نیازی به پرسیدن نیست، نه؟
‫چون!
‫کاراگه و مرغ سوخاری هر دو ‫تکه‌های مرغ سرخ‌شده در روغن هستن،
‫ولی یه فرقی دارن.
‫کاراگه مرغیه که ‫قبل از سرخ شدن مزه‌دار شده،
‫در حالی که مرغ سوخاری ‫چاشنی رو تو پوشش خودش داره.
‫گوشت آبدار و داغ تو یه پوشش پرمزه ‫و کلی روغن...
‫چقدر گناه بزرگیه این وقت شب!
‫ولی... نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم!
‫خیلی ممنونم، کوموتسو-سان.
‫خوشحالم که دوستش داری.
‫اوه، ولی نذار ‫رو لباست بریزه.
‫باشه!
‫می‌خواستم بپرسم...
‫چرا همیشه لباس خدمتکارت رو می‌پوشی؟
‫اوه، ب-ببخشید.
‫اگه نمی‌خوای لازم نیست ‫بگی.
قلوپ قلوپ قلوپ قلوپ
‫آره، تقصیر منه. راحت باش.
‫خیلی خوشمزه بود! بازم ممنون!
‫من... واقعاً هیچ‌وقت ‫زیاد وقتم رو بیرون از عمارت ‫تو انگلیس نگذروندم.
‫این لباس رو ‫خیلی وقته که می‌پوشم...
‫پس، ام، فکر کنم...
‫می‌شه گفت یه جورایی بهم ‫آرامش می‌ده.
‫وقتی مجبور شدم تنها بیام ‫ژاپن، خیلی نگران بودم...
‫ولی فکر کردم اگه بتونم اینو بپوشم، ‫حالم خوب می‌شه.
‫فکر کردم باعث می‌شه احساس کنم ‫خودمم، هر جا که باشم.
‫چه طرز فکر جالبی داری.
‫یه جورایی بهت حسودیم می‌شه.
‫حسودیت؟
‫و-ولی...
‫شاید یه کم دارم اغراق می‌کنم!
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫کمکم می‌کنه، ام، احساس ‫قدرت کنم.
‫خیلی بهت میاد.
‫ممنون که تعریف کردی.
‫قبلاً نگران بودم، ولی الان ‫از وقتم اینجا لذت می‌برم.
‫مادربزرگم اینجاست و ‫دوستم هم اومده دیدنم.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫و تو هم اینجایی، کوموتسو-سان.
‫خوشحالم.
‫اوه، دوست داری یه لباس ‫خدمتکاری با من بپوشی، کوموتسو-سان؟
‫برای جشنواره‌ی غلتیدن!
‫غلتیدن...؟
‫ببخشید، در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫خدمتکار خانم یاغی شده
‫می‌خوام برم خونه بخوابم...
‫وقتی جوجه‌های پرستو از تخم بیرون میان، ‫والدینشون پوست تخم رو می‌ندازن.
‫پس شاید...
‫سوزومه-سان یاغی شده...
‫کوموتسو-سان!
‫به این نگاه کن!
‫اون چیه؟
‫پوست تخم مرغه!
‫پیداش کردم!
‫تازه فهمیدم که وقتی ‫جوجه‌های پرستو از تخم بیرون میان،
‫والدینشون پوست تخم رو بیرون می‌ندازن.
‫خیلی چیزا ازش یاد می‌گیرم!
‫آسودگی
‫تو داشتی در مورد پرستوها حرف می‌زدی.
‫آره!
‫اگه پوست تخم مرغ دیگه‌ای پیدا کنم، ‫حتماً بهت می‌دم!
‫حتماً...
‫مراقب پرستوها هستن.
‫کنجکاوم ببینم تنقلاتی دارم که ‫بتونم براشون بیارم یا نه.
‫روز بعد از بارون، گودال‌ها برق ‫می‌زنن و همه چیز زنده به نظر میاد!
‫وقتی گشنته، برنج هم همونقدر وسوسه‌انگیزه!