رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫من سوزومه هستم.
‫من خدمتکار یک عمارت ‫در بریتانیا هستم.
‫اما...
‫به دلایل مختلف، ‫اون عمارت فرو ریخت.
‫وای!
‫تا وقتی تعمیر بشه،
‫من برای سال آینده ‫اینجا تو ژاپن می‌مونم!
‫تموم شد!
‫امروز چی بخورم؟
‫چند روز پیش
‫چی؟! به کسی علاقه داری؟!
‫تو، سورا؟
‫تو، سورا؟!
‫بیخیال. فراموشش کن.
‫صبر کن! وایسا، وایسا! ببخشید.
‫مطمئنم اون بزرگتره. گاهی ‫تو راه مدرسه می‌بینمش.
‫یه کم عجیبه... و ‫خیلی چشم تو چشم می‌شیم.
‫آره، باشه. ادامه بده.
‫همین.
‫همین؟!
‫خب، اگه اینطوریه،
‫یا یه کم بهت علاقه داره...
‫یا فقط بچه‌ها رو دوست داره. سخت نگیر.
‫اونقدرها هم بزرگتر ‫نیست!
‫برو ببین چه جور آدمیـه!
‫کنجکاوم!
‫چرا بحث همیشه ‫به روابط عاشقانه می‌کشه؟
‫وقتی اونجاست، نمی‌دونم. چطور ‫بفهمم چه جور آدمیه؟
‫اون یه خدمتکاره. دیگه چی ‫می‌خوای ببینی؟
‫چشمای آبی داره... ‫لنز رنگیه؟
‫چرا همیشه اون لباس خدمتکاری رو می‌پوشه؟
‫خب؟ خب؟ بامزه‌ست؟
‫چه جور آدمیه؟
‫اهل سکوته؟ کیوته؟
‫موهاش چطور؟ بلندن؟
‫بگو دیگه، بگو!
‫آه، از سرم نمی‌افته!
‫سورا!
‫فقط فکر کردن بهش هم ‫اذیتم می‌کنه!
‫بگو، بگو!
‫ببخشید.
‫متوجه شدم که داشتین ‫بهم زل میزدین.
‫اگه حرفی دارین، ‫می‌تونین بزنین؟
‫اوه...
‫لعنتی. اگه ژاپنی ‫حرف نزنه، بدبختم.
‫واقعاً داشتم زل میزدم؟
‫بــــــــنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــگ
‫اون اصلاً متوجه نشد!
‫مـ-مـ-مـ-متاسفم!
‫منظوری نداشتم...
‫خب، اگه دلیلی ‫نداره، لطفا دست بردار؟
‫آره، حتماً!
‫خیلی متاسفم.
‫ببخشید!
‫خیالم راحت شد! لباست کثیف نشد.
‫آره.
‫خب... فکر کنم همین بود.
‫باشه! باز هم خیلی ‫متاسفم که مزاحمت شدم.
‫فکر کنم دیگه همدیگه رو ‫نمی‌بینیم...
‫ببخشید.
‫اِهم...
‫اون بستنی! کجا می‌فروشنش؟
‫از دستگاه فروش خودکار ‫همین دور و بر اون گوشه می‌تونی بگیری.
‫از دستگاه فروش خودکار؟ ‫چه خوب!
‫خیلی ممنونم!
‫یوهو!
‫اون بستنی که همیشه می‌خوره! ‫همونی که کنجکاو بودم!
‫پس از اینجا می‌گیرنش!
‫ببینم... کدوم طعم؟
‫بنگ
‫نعنایی شکلاتی!
‫عطر نعنایی مستقیم می‌خوره ‫به دماغ‌ت! خیلی خنک کننده‌ست!
‫تکه‌های شکلاتش شیرین، ‫کمی تلخ و ترد هستن!
‫چه لذتی!
‫چون!
‫عصاره نعنا به تنهایی بی‌رنگه،
‫پس بستنی نعنایی شکلاتی در واقع ‫می‌تونست
‫سفید ساده باشه اگه ‫بدون هیچ تغییری درست می‌شد!
‫هیچ‌کس واقعاً نمی‌دونه چرا ‫این رنگی شد.
‫ولی حس تازگی داره و ‫کاملاً با طعمش جور درمیاد، نه؟
‫اگه دوباره ببینمش، ‫حتماً ازش تشکر می‌کنم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫تونستی با کسی که بهش علاقه داری ‫حرف بزنی؟
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
‫نه خدا شاهده
‫یه اتفاقی افتاده!
‫قورت...
‫همه‌شون ماسک زدن.
‫چشم‌هاشون قرمزه.
‫همه‌شون عطسه می‌کنن.
‫و همه‌شون دارن ‫به یه سمت می‌رن.
‫هی، اون...
‫کاراسو بود؟ نه.
‫اِهم، اِهم...
‫سوزومه-سان؟
‫کوماتسو-سان!
‫صبح بخیر...
‫اونجا نرو، کوماتسو-سان!
‫نذار لوکوکلوریدیوم بگیرتت!
‫چی چی؟
‫چون!
‫لوکوکلوریدیوم
‫لوکوکلوریدیوم یه انگله که ‫حلزون‌ها رو زامبی می‌کنه و کنترلشون ‫می‌کنه.
‫حساسیت؟
‫آره.
‫چشم‌هات می‌خاره، دماغت آبریزش داره ‫و می‌تونه باعث عطسه‌های زیاد بشه.
‫همیشه هم خواب‌آلود می‌شی.
‫این علائم به نظرم دقیقاً مثل سرماخوردگیه، ‫ولی بازم نمی‌تونی سر کار نری؟
‫آره، می‌دونم.
‫اینجا یه فروشگاه غذای آماده‌ست.
‫بوی داشی‌شون فوق‌العاده‌ست!
‫بینیم گرفته، هیچی نمی‌تونم بو کنم.
‫تا حالا نیومدم اینجا. نمی‌دونم خوبه یا نه.
‫خودت خونه غذا درست می‌کنی، کوماتسو-سان؟
‫نه. اینجور جاها همه‌شون ‫وقتی من دارم میرم خونه بسته می‌شن.
‫خب، غذای ژاپنی دوست داری؟
‫مگه نگفتی اهل انگلیس هستی؟
‫آره! اونجا هم ‫گاهی می‌خوردم.
‫آهان، فهمیدم! نظرت چیه اگه ‫یه جای خوب پیدا کردم بهت خبر بدم؟
‫ممنون.
‫بهتره این دفعه جایی غیر از ‫فروشگاه سر راه برم.
‫تازه، همه دارن میان این طرف چون ‫می‌خوان برن ایستگاه قطار.
‫آ-آره، پس قضیه این بود!
‫خب، فعلا.
‫آره!
‫روز خوبی داشته باشید.
‫بعداً می‌بینمت...
‫حس می‌کنم یه دختر پولدار و باکلاسم.
‫تیان چا! طعم علف لیمو!
‫بذار ببینم...
‫می‌پرسی تیان چا چیه؟
‫چاییه که از ‫گیاهان خانواده گل رز درست می‌شه،
‫و گفته می‌شه که به تسکین ‫علائم آلرژی مثل تب یونجه کمک می‌کنه.
‫چون!
‫دلم می‌خواد برای کوماتسو-سان هم ‫بریزم، ولی اول باید خودم امتحانش کنم.
‫فکر کنم اگه مثل چای سیاه دم کنم...
‫اول قوری رو گرم می‌کنم.
‫عطر خوبی داره.
‫خیلی خوبه که برای ‫هر نفر جدا بسته‌بندی شده!
‫این درست نیست...
‫اگه آب داغ رو ‫از بالا با کمی نیرو بریزی،
‫برگ‌ها می‌رقصن ‫و طعمش بهتر هم می‌شه!
‫و حالا، یه دقیقه دم بکشه.
‫بوش شیرینه.
‫بذار امتحانش کنم.
‫آه
‫تیان چا...
‫طعم شیرین و کمی ‫تلخ چای چینی رو داره،
‫در حالی که علف لیمو ‫اون رو خیلی باطراوت می‌کنه.
‫شنیدم بعضی‌ها دوستش ندارن، ‫ولی این واقعاً راحت نوشیدنیه.
‫شرط می‌بندم سردش خیلی بهتر باشه.
‫فکر کنم اونم دوستش داشته باشه.
‫باشه... کلیدام کجاست؟
‫از طرف همسایه‌تون سوزومه تاچیبانا
‫چای و یه نامه؟
‫نانا کوماتسو-ساما، خوش اومدی.
‫این چایی به اسم تیان چاست که ‫گفته می‌شه برای آلرژی خوبه.
‫اگه دوست داشتی، لطفاً امتحانش کن.
‫مطمئنم امروز سخت کار کردی.
‫از طرف سوزومه تاچیبانا.
‫خوش آمدی
‫مثل یه خدمتکار واقعیه.
‫الان دیگه دیره، فردا ازش تشکر می‌کنم.
‫احتمالاً زود می‌خوابه.
‫اوه؟
‫ببخشید!
‫با من هستی؟
‫شما پرنسس هستی؟!
‫یه دامن چین‌دار با یه ‫پاپیون بزرگ پوشیدی...
‫و اون تاج سفید خالص!
‫لباس پرنسس پوشیدی، درسته؟
‫متاسفم که ناامیدت می‌کنم، ولی من ‫فقط یه خدمتکارم، نه یه پرنسس.
‫یه خدمتکار؟
‫خب... من کسی هستم که ‫از یه پرنسس مراقبت می‌کنه.
‫به غذا خوردن و لباس پوشیدن کمک می‌کنم.
‫مثل مامان؟
‫خدمتکار مثل مامانه؟
‫می‌فهمم چرا اینطور فکر می‌کنه...
‫ولی یه تفاوت اساسی وجود داره!
‫آه، آره! راستی، درباره مامان...
‫این رو بهم داد!
‫مینی بولُو
‫بولُو!
‫چیون!
‫«بولُو» تو پرتغالی یعنی «کیک».
‫یکی از شیرینی‌هایی هست که
‫از خارج در دوره آزوچی-مومویاما
‫به ژاپن معرفی شد، و الان انواع مختلفی داره، مثل بولوی تخم‌مرغی!
‫این یکی یه میان‌وعده‌ست!
‫مامانم گفت اگه گشنم شد بخورمش!
‫همین الان؟
‫قبل از خوردن دست‌هامون رو بشوریم!
‫آره!
‫بیا، اینم برای تو.
‫خیلی ممنونم.
‫ولی اون میان‌وعده‌ی باارزش توئه، مگه نه؟
‫لطفاً نگران من نباش.
‫آره.
‫درسته. باارزشه.
‫راستش...
‫میشه منم یکی امتحان کنم؟
‫آره!
‫خیلی بهت میدم!
‫خیلی ممنون!
‫وقتی گازش می‌زنی، انگار آب می‌شه.
‫خیلی شیرین و دلنشینه...
‫یه جورایی حس نوستالژی بهم دست می‌ده.
‫هی!
‫خوشمزه‌ست، نه؟
‫آره!
‫وقتی یه چیز باارزش رو تقسیم می‌کنی، خوشمزه‌تر هم می‌شه.
‫آره!
‫پس، خدمتکارها مامان هستن؟
‫هیچ‌وقت جوابی براش پیدا نکردم!
‫از عمارت چه خبر؟ همه خوبن؟
‫همه خوبن؟ خوشحالم که می‌شنوم!
‫بله. لطفاً مراقب خودتون باشید، ارباب،
‫و سلام من رو به همه برسونید.
‫بله. باشه.
‫به زودی دوباره زنگ می‌زنم.
‫تماست تموم شد؟
‫بله! ممنون که اجازه دادید از تلفنتون استفاده کنم.
‫مطمئنی نمی‌خواستی با ارباب صحبت کنی؟
‫خیلی زحمت می‌شه، پس اشکالی نداره.
‫گفت که همه توی عمارت یا تو مسافرتن یا دیدن خانواده.
‫عالیه! پس می‌تونی با خیال راحت از وقتت اینجا لذت ببری.
‫بله... حق با شماست.
‫به هر حال، مادربزرگ، این چیه؟
‫کیکیو ‫شینگن ‫موچی
‫کیکیو شینگن موچی هست.
‫چیون!
‫یه شیرینی معروف از یاماناشی هست.
‫اسمش از تاکدا شینگن گرفته شده،
‫یاماناشی
‫شخصیتی که مردم یاماناشی خیلی براش احترام قائل بودن.
‫از یه آشنایی گرفتمشون.
‫مگه بسته‌بندی‌هاشون بامزه نیستن؟
‫ببخشید، اینا برای آدماست.
‫نمی‌دونم...
‫چطور این رو می‌خورن؟
‫اوه، بذار بهت یاد بدم، عزیزم.
‫مرحله اول: روکش رو ‫زیر ظرف بذار.
‫مرحله دوم: شربت شکر ‫سیاه و درپوش رو بردار.
‫مرحله سوم: کل ظرف رو ‫روی روکش خالی کن.
‫چی؟ واقعا؟
‫مرحله سوم: کل ظرف رو ‫روی روکش خالی کن.
‫پوز خند
‫باور می‌کنم، مادربزرگ!
‫بزن بریم! بزن بریم!
‫منظره‌ی خیلی ‫قشنگی نیست...
‫واقعا که حسابی ریختیش بیرون، نه؟
‫مرحله چهارم:
‫شربت شکر رو روش بریز و ‫چهار گوشه روکش رو به هم بچسبون.
‫مرحله پنجم: ورز بده!
‫و درست مثل این، با یه جور جادو، ‫موچی خوشمزه کیکیو شینگن داری—
‫داری گریه می‌کنی؟!
‫ب-بهم گفته بودین که نباید ‫با غذا بازی کنم!
‫تو کوچولوی بامزه‌ای.
‫بیا.
‫برکت آرد سویای برشته شده ‫که کاملاً در شربت شکر خیس خورده... به به!
‫موچی نرم و پفکیه، و درست ‫همراه با اون‌ها تو دهنت آب می‌شه!
‫صبر کن، مادربزرگ، تو داری ‫مال خودت رو فرق داری می‌خوری؟
‫با این روش، یه ‫دونه موچی رو برمی‌داری
‫و شربت رو می‌ریزی توش بدون اینکه ‫همه چیز رو بیرون بریزی.
‫لب خند
‫می‌تونی هر جور که دوست داری بخوریش.
‫گوش می‌دادی؟
‫فقط این رو فهمیدم که شما، استاد، ‫نگران هستید.
‫درسته. خب، فکر کنم فقط تلفنی ‫صحبت کردیم.
‫شاید هنوز برای سوزومه زود بود.
‫می‌شه بری ژاپن و حالش رو بپرسی؟
‫چی شده؟
‫چیزی نیست...
‫با کمال میل.
‫یه نونوایی!
‫نون... نون، ها؟
‫ولی من قبلاً مخلفات ‫شام امشب رو خریدم.
‫دفعه بعد برمی‌گردم.
‫نون تازه از تنور داریم!
‫تازه پخته شده!
‫حالا این یه داستان دیگه‌ست!
‫سوسیس در خمیر کروسان
‫پای سیب
‫نون خامه‌ای نون لوبیا
‫توصیه شده! ‫روسْک
‫نان نیمه موجود! ‫باگت
‫منو انتخاب کن! منو انتخاب کن!
‫منو انتخاب کن!
‫باید منو ‫انتخاب کنی!
‫منو انتخاب کن! منو انتخاب کن!
‫منو انتخاب کن! ‫منو انتخاب کن!
‫باید منو ‫انتخاب کنی!
‫منو انتخاب کن! ‫منو انتخاب کن!
‫منم خوشگلم!
‫منو انتخاب کن! منو انتخاب کن!
‫باید منو انتخاب کنی!
‫منو انتخاب کن! ‫منو انتخاب کن!
‫منم خوشگلم!
‫منو انتخاب کن!
‫نـ-نون داره باهام حرف می‌زنه!
‫اول از همه... آماده شو!
‫سینی سطح ۱
‫انبر سطح ۲
‫تازه پخته! تازه پخته!
‫نون تازه پخته!
‫چقدر جذاب!
‫نه، وایسا!
‫تازه پخته! تازه پخته!
‫نون تازه پخته!
‫تازه پخته! تازه پخته!
‫نون تازه پخته!
‫پخت امروز
‫انتخاب ویژه! ‫نان طالبی
‫این همون چیزیه که دنبالشم!
‫یه امتیاز از سینی تازه پخته شده!
‫این خوراکی‌های امروز رو پوشش می‌ده!
‫این سینی هم تازه پخته شده!
‫لطفاً دوباره تشریف بیارید!
‫زیاد خریدم، امیدوارم مادربزرگ ‫و کوماتسو-سان کمی ازش بردارن.
‫فراپه
‫سینی تازه پخته شده ‫جداگانه بسته‌بندی شد!
‫حس خوبی می‌ده.
‫انگار یه حیوان کوچولو دستمه.
‫ممکنه تا وقتی ‫برگردم خونه سرد بشن!
‫نه... نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته!
‫کجا می‌تونم وایستم و بخورم؟
‫همین بغل یه نیمکت هست!
‫نون خربزه‌ای تازه پخته!
‫بخوریمش!
‫لایه رویی بیسکویتی فوق‌العاده ترد و خشکه!
‫داخلش نرمه و ‫بوی کره می‌ده.
‫فقط وقتی تازه پخته شده باشه ‫می‌تونی این ترکیب منحصر به فرد ترد و نرم ‫رو داشته باشی!
‫چون! چون!
‫وقتی نون خربزه‌ای برای اولین بار فروخته ‫شد،
‫«خربزه» در واقع به ‫«مَکوا اوری» اشاره داشت،
‫پس نان خربزه‌ای ‫اصلی شکلی بادامی داشت!
‫بعد از واردات خربزه‌های مشک، ‫نان گرد شد، مثل الان،
‫که باعث می‌شه ‫راحت‌تر با میوه مرتبط بشه.
‫وای... دست از خوردن نکشیدی.
‫اوه، خیلی خوشمزه‌ست!
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫خیلی خوشمزه بود!
‫غرش
‫ترشک، بنفشه، علف چشم پرنده...
‫قاصدک...
‫شبدر سفید...
‫معمولاً سه برگ هستن ‫ولی می‌تونن چهار برگ هم باشن؟
‫می‌تونم یکی پیدا کنم؟
‫اوه!
‫نه، اون نبود.
‫یه ضرب‌المثل ژاپنی هست: ‫«ایچِگو، ایچیه».
‫همون‌طور که باید هر برخورد رو گرامی ‫بداریم،
‫باید هر وعده غذاییمون رو هر روز قدر بدونیم!