رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫تابستون داره تموم میشه!
‫من سوزومه‌ام.
‫یه خدمتکارم که تو یه عمارت ‫تو انگلستان کار می‌کنم.
‫ولی...
‫به خاطر یه سری اتفاقا، ‫اون عمارت خراب شد.
‫وای!
‫تا وقتی تعمیر بشه،
‫قراره یه سال اینجا تو ژاپن ‫بمونم!
‫تموم شد!
‫امروز چی بخورم؟
‫احساس می‌کنم دارم آب میشم...
‫اومدم!
‫ریکوتا-چان!
‫سوزومه، داریم میریم استخر.
‫استخر؟!
‫داشتم تو اتاقم از گرما ‫آب می‌شدم!
‫پس خیلی ممنون که دعوتم کردی.
‫همین‌طور فکر می‌کردم.
‫وای، چقدر دردسری تو!
‫ببینم، اون چیه مگه؟
‫برای محافظت از آفتابه!
‫تا وقتی خودت راضی باشی...
‫نمی‌دونستم اینجا نزدیکی‌ها استخر هست.
‫منم نمی‌دونستم میشه ‫بدون مایو اومد!
‫اونجا می‌فروشن.
‫تحقیق کردم، مشکلی نیست.
‫آفرین ریکوتا-چان، چقدر حواست جمعه!
‫امروز تعطیله
‫چرا استخر وسط تابستون ‫تعطیله؟!
‫ریکوتا-چان، اینا ساعت کاریشونه!
‫آروم باش.
‫ولی هوا خیلی گرمه!
‫آره، می‌دونم!
‫ریکوتا-چان، بگیر.
‫الان برمی‌گردم!
‫امروز تعطیله
‫باید با قطار بریم تا نزدیک‌ترین استخر...
‫اگه سوزومه رو می‌برم، ‫باید یه جای عالی باشه.
‫اَه، اینم امروز تعطیله.
‫ریکوتا-چان!
‫ببخشید منتظرت گذاشتم!
‫بِفرما!
‫اِ اِ اِ... اون چیه؟
‫اسمش بستنی یخ در بهشته!
‫پشمالو!
‫بستنی یخ در بهشت
‫توت فرنگی | طالبی | انبه | انگور
‫یادم اومد یه دستفروش ‫همین دور و بره!
‫فکر کردم کمکمون کنه یکم خنک بشیم.
‫خودت یه لقمه زدی، نه؟
‫داشت آب می‌شد سر راه، ‫یه کوچولو خوردم.
‫ولی چه رنگ صورتی قشنگی.
‫طعم توت فرنگیه.
‫بخور!
‫اون شربت خیلی شیرینه ‫که با یخ قاطی میشه...
‫شیرینه، سرده، خوشمزه‌ست!
‫قشنگیش اینه که می‌تونی ‫شیرینیش رو با نسبت شربت به یخ تنظیم کنی.
‫این یخ خالی رو با شربت بیشتر قاطی می‌کنم!
‫چیون!
‫بستنی یخ در بهشت حتی تو ‫«دفترچه بالین» دوره هیان هم ذکر شده.
‫اون زمان راه‌های محدودی ‫برای حمل یخ بود،
‫پس فقط اشراف می‌تونستن ‫قبل از آب شدنش بخورن.
‫ببین ببین!
‫چقدر قرمزه!
‫برگشتی سر حالت ‫ریکوتا-چان.
‫راستی، یه جایی هست ‫که می‌خوام بریم.
‫نمی‌دونستم اینجا رودخونه هست.
‫اون روز که داشتم قدم می‌زدم پیداش کردم.
‫نگو که...
‫ر
‫رفت!
‫رف
‫رفت!
‫بیا دیگه ریکوتا-چان!
‫جدی؟
‫اوووف
‫بیا! هم باحاله هم حال میده!
‫باشه باشه!
‫وای وای! سرده!
‫صبر کن، ولیِ ولرمه؟
‫دماش همه جا فرق داره!
‫مایوت زیرش بود!
‫باهوش بودیا.
‫ریکوتا-چان، دستمو بگیر.
‫نمی‌خوام بیفتی.
‫منم نمی‌خوام تو بیفتی.
‫نگران نباش!
‫خودم می‌خوام دستتو بگیرم.
‫وای، چقدر دردسری تو!
‫لباسام خیلی سنگین شدن!
‫خوبه که خونه‌ات نزدیکه.
‫غـــــــم
‫وای! اینجا چقدر باکلاسه!
‫از ناکجا زنگ زد گفت بیا بریم...
‫اینجا از همه جا.
‫معلومه می‌دونه تو ذهنمه.
‫پس ایستگاه بودی؟
‫آره!
‫داستانش طولانیه.
‫یعنی خودمم نمی‌دونم چی بگم، ‫ولی... گوش میدی؟
‫می‌خواستم... می‌خواستم ‫باهات حرف بزنم راجع بهش.
‫این چیه؟ بازجوئیه؟
‫خلاصه...
‫اون دختره با لباس خدمتکاری ‫دلش بستنی می‌خواست...
‫بعد تو جلوی گرمازدگیش ‫رو گرفتی...
‫و تو جشن تابستونی ‫کمکش کردی دوستاشو پیدا کنه...
‫درسته؟
‫آره.
‫چه عجیبه!
‫انکارش نمی‌کنم.
‫فکر کردم میگی دوست دخترته.
‫نه، نیست.
‫فکر کردم چون یه دختر داری، ‫دیگه زیاد نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫گفتم که اینجوری نیست.
‫خب اگه اینجوریه، دیگه ‫نگرانش نیستم.
‫راستی، اگه باهاش رفیقی، ‫می‌خوام یه خواهش ازت بکنم.
‫خواهش؟
‫ببخشید.
‫چیزکیکتون.
‫چایی داغه، مراقب باشید.
‫نوش جان.
‫عالیه!
‫عالیه...
‫چیون!
‫قدیمی‌ترین سند ثبت‌شده از ‫چیزکیک به یونان باستان برمی‌گرده!
‫اولین نسخه‌اش با چربی حیوانی، ‫تخم‌مرغ، پنیر،
‫چیزکیک باستانی
‫و شیر توی برگ انجیر پیچیده ‫و جوشونده میشد!
‫حتی سندی هست که نشون میده ‫تو المپیک به ورزشکارا داده میشد!
‫اوه! خب، اون خواهشت چیه؟
‫آها، راست میگی.
‫قول بده نخندی.
‫می‌خوام ازش بخوای...
‫لباساشو دربیاره.
‫آره، خنده‌دار نیست.
‫مرز مشخص شد
‫صبر کن! نه! اشتباه فهمیدی!
‫دارم فکر می‌کنم لباس بدوزم.
‫لباس؟
‫خودآموخته‌ام،
‫پس درست نمی‌فهمم اون لباسای ‫بلند و حجیم چطور ساخته میشن.
‫اگه رفیقشی، می‌خواستم ‫بخوام قرضشون بده.
‫فکر می‌کردم آشپزی دوست داری ‫چون تو گروه خانه‌داریِ مدرسه‌ای.
‫فکر می‌کردم می‌تونم بدوزم، ‫ولی بیشترش آشپزیه.
‫ولی خوشم میاد.
‫اون پروژه تابستونی که گرفتیم ‫یادته؟
‫آره.
‫هدفم اینه که یه لباس برای اون بدوزم.
‫آها...
‫فکر کردم یه آدم عجیبی هستی که ‫دیوونه خدمتکاراست
‫و همش دنبال رمانسه. ببخشید.
‫نظر خیلی بدیه نسبت بهم!
‫من مثل تو، سورا، به چیزی مهارت ندارم.
‫پس هر چیزی که کمی جذابم کنه ‫رو امتحان می‌کنم.
‫فکر می‌کنی به چیزی مهارت دارم؟ ‫کدوم چیز؟
‫شنا، معلومه!
‫شنا، هوم؟
‫یادته چقدر تو دبستان تند بودی؟
‫آره، ولی... خیلی حالشو ندارم، ‫علاقه‌ای نیست.
‫به هر حال، نگران من نباش.
‫درباره خواهش کردن از تاچیبانا-سان...
‫می‌خوام کمک کنم، ولی شماره‌اشو ‫ندارم، سخته.
‫اون روز از تلفن عمومی ‫بهم زنگ زد.
‫این چه قیافه‌ایه؟
‫میای باهم یه باشگاه ‫هواداری از خدمتکارا راه بندازیم؟
‫از کجا این فکر به ذهنت رسید؟
‫مگه دوستش نداری؟
‫پس واقعاً یه آدم عجیبی هستی ‫که دیوونه خدمتکاره و دنبال رمانس!
‫بابا، توی باشگاه بودن باحاله!
‫اِ، این که موضوع نیست!
‫آب جوش
‫برر
‫سرده...
‫تابستون رفت... همینجوری.
‫هیا!
‫امروز یکم خسته‌ام...
‫یه کم آب می‌خورم.
‫اوه، راستی...
‫بعد یکم آب سرد اضافه کن...
‫دنج
‫چیون!
‫چون آب داغ ساده به دمای ‫بدن نزدیکه،
‫میگن خوردنش اول صبح ‫گردش خون رو بهتر می‌کنه
‫و کمک می‌کنه بیدار بشی.
‫آروم شدم
‫کی می‌دونست آب داغ ساده ‫اینقدر آرامش‌بخشه؟
‫ابرهای بزرگ و پشمالو نمیبینم...
‫شاید امروز آستین بلند بپوشم.
‫هنوز وسط روز خیلی گرمه!
‫خوشحالم آستین بلند ‫نپوشیدم.
‫بفرما بیا تو!
‫ببخشید خونه‌ام کوچیکه... ‫خب، که می‌دونی!
‫ممنون که دعوتم کردی.
‫کمی قبل‌تر
‫باشه!
‫آب، غذا، چراغ قوه، و کلاه ایمنی!
‫کاملاً آماده‌ام!
‫حالا دیگه از طوفانم نمی‌ترسم...
‫اوه، آره، شام!
‫یه چیزی میخورم.
‫حتماً حالم بهتر میشه...
‫باد خیلی قوئیه!
‫می‌ترسم!
‫سعی کن موقع طوفان بیرون نری! ‫خطرناکه! چیون!
‫کوماتسو-سان!
‫هاه؟ جواب نمیده؟
‫آها. خونه نیست.
‫اواخر تعطیلات تابستون
‫پیش خانواده‌ست
‫باید برگردم.
‫وای، بیرون هم تاریکه!
‫انگار کل محله برق نداره.
‫سلام. ‫این طوفان عجب چیزیه، نه؟
‫داری اونجا گریه می‌کنی؟
‫بیا حوله!
‫اوه، خیلی ممنون!
‫من آنزو شینگتسو‌ام، واحد ۲۰۲. ‫آنزو صدام کن.
‫و... تو ته راهروئه، درسته؟
‫بله! اوه، من سوزومه تاچیبانام.
‫تاچیبانا-سان، هوم؟
‫با چه کانجی‌هایی نوشته میشه؟
‫اوه، فقط یه کاراکتره.
‫با ریشه «درخت»؟ فهمیدم.
‫خوشبختم!
‫خب، مثل خونه‌ات باش.
‫وای... چه فضای قشنگی.
‫روشنه و حالم خوبه.
‫اون چراغ عالیه. معمولاً موقع ‫کمپ ازش استفاده می‌کنم.
‫ولی اینجور مواقع هم ‫خیلی به کار میاد.
‫کمپ؟
‫چای میخوری؟
‫اوه، نه ممنون.
‫داشتم از بس فقط رادیو گوش میدادم ‫حوصله‌ام سر میرفت.
‫پس خوشحال میشم یکم بمونی.
‫بشین.
‫چی؟! تنها از انگلستان اومدی اینجا؟
‫چه باحاله!
‫ولی صبر کن. سوزومه تاچیبانا ‫اسم ژاپنیه، نه؟
‫خب، مادربزرگم بریتانیاییه ‫و پدربزرگم ژاپنیه.
‫واو! پس لنز رنگی نداری؟ ‫چشات خیلی قشنگه!
‫چه چیزایی از ژاپن دوست داری؟
‫هفته پیش رفتم جشن تابستونی.
‫تو محله ما؟ قشنگ بود!
‫وقتی بچه بودم، از پوشیدن یوکاتا ‫انقدر هیجان داشتم که همیش گم میشدم.
‫منم اون روز گم شدم!
‫نمیشه جذب جشن و شادیش نشی، نه؟
‫اون روز هم با یه دوستم ‫رفتم کنار رودخونه.
‫خوبه!
‫فکر نمی‌کردم، ولی آدم طبیعت‌دوستی ‫هستی، تاچیبانا-سان؟
‫عاشق کمپم.
‫چادر زدن کنار رودخونه و ‫گوش دادن به صدای آب بهترینه.
‫چه عالی. ‫خودمم دوست دارم برم.
‫خیلی باحاله.
‫هوای تازه نفس می‌کشی ‫و با طبیعت یکی میشی...
‫شبا هم کنار آتیش گرم میشی.
‫واو، چه حسی داره.
‫ترسناک بود، نه؟
‫داشتم شام می‌خوردم.
‫میخوای بمونی با هم بخوریم؟
‫چیون!
‫نودل فوری حدود سال ۱۹۶۰ ‫اختراع شد!
‫اینا رو همیشه تو سوپرمارکت ‫می‌بینم!
‫سس سویا میخوری یا طعم دریایی؟
‫انتخاب سختیه.
‫ولی مگه اینا غذای ذخیره‌ات نیستن؟
‫به خاطر طوفان با هم آشنا شدیم، ‫یکم جشن بگیریم.
‫ضمناً دست نخوردن و سالمن!
‫می‌خوام بیشتر از داستاناتم بشنوم.
‫وا! چه باحاله!
‫فکر کردم اینجوری ‫آب جوش آوردن باحاله.
‫قشنگه، نه؟
‫آب بریز توش...
‫شبیه گربه‌ست.
‫دقیقاً سه دقیقه صبر کن!
‫آنزو-سان، چقدر آشپزی بلدی!
‫فکر نکنم این آشپزی حساب بشه...
‫اِ، این آهنگ خیلی خوشم میاد.
‫اسمش چیه؟
‫اسمش...
‫آب و هوای ژاپن خیلی عوض میشه. ‫خیلی فرق داره با اونجایی که بودم.
‫آره، قشنگه که میشه ‫از فصلا لذت برد.
‫طبیعت هم که زیاده.
‫اِ! سه دقیقه گذشت.
‫حاضره!
‫نوش جان!
‫آب‌گوشت سس سویای قوی داره ‫که با نودل‌ها خوب میشه...
‫میگو بافت خوبی میده ‫و تکه‌های تخم‌مرغ آب‌گوشت رو خوب جذب می‌کنن...
‫اضافه کن گوشتشو!
‫صبر کن... این گوشت دقیقاً چیه؟
‫این تیکه‌های مکعبی...
‫خب، به هر حال...
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫آره! آره!
‫مدتیه نخورده بودم.
‫نمی‌تونم دست نگه دارم!
‫منم همینطور! منم!
‫وای، چقدر زود تموم شد.
‫انقدر حواسم به خوردنش بود.
‫روشن شد!
‫برق اومد! برگشتیم به دنیا!
‫به نظر میاد بارونم کم شده.
‫اِ...
‫امروز به خاطر طوفان ‫خیلی نگران شدم...
‫ولی به خاطر تو، آنزو-سان، ‫یه روز باحال و خاص شد!
‫خیلی آرومم کردی.
‫خیلی ممنون!
‫خجالت آوره که اینقدر صریح ‫میگی.
‫این طوفان خیلی بزرگ و شدید بود، ‫و منم... اوه.
‫اِ...
‫راستش منم یکم دلم ‫گرفته بود.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
Yuki\h:مترجم
ANIMEX.CLICK
‫ممنون که همراهم بودی.
‫از خونه‌ام یه سری چیز خوردنی میارم!
‫آره! بریم به حرف زدن ادامه بدیم!
‫حس میکنم پاییز داره میاد.
‫هوا داره خنک‌تر میشه ‫و قدم زدن بیرون حال میده.
با خاطراتی که از تابستون به یاد دارم !برای یه بشقاب کاری دست به هرکاری میزنم