(ผู้กลืนกินมอนสเตอร์)
(มีแค่ฉันที่กินอสูรแล้วแข็งแกร่งขึ้น)
(ตอนที่ 5 เอลิเซียแห่งวายุมรกต)
ขอบคุณที่มาช่วยนะ (ตอนที่ 5 เอลิเซียแห่งวายุมรกต)
ถ้าไม่มีเธอมาช่วยก็ไม่รู้เลยว่าจะเป็นยังไง
สถานการณ์แบบนั้น ก็ปล่อยผ่านไปไม่ได้หรอก
ถึงจะพยายามทำเป็นเข้มแข็ง
แต่ร่างกายน่าจะยัง ถูกพลังคำสาปกัดกินอยู่แน่
เราทำการปฐมพยาบาลเท่าที่ทำได้ให้แล้ว
แต่สเตตัสก็ลดลงด้วยไอพิษ
สิ่งที่ควรทำตอนนี้ คือควรออกจากดันเจี้ยนกันก่อนสินะ
แต่จะว่าไปแล้ว
ก็ไม่นึกเหมือนกันนะว่า ในชั้นลึกของดันเจี้ยนแบบนี้จะได้เจอคนด้วย
ปาร์ตี้ของเธอล่ะ
หรือมาถึงที่นี่ด้วยตัวคนเดียวเหรอ
เอ่อคือเรื่องนั้น...
สมเป็นชั้นกลางนะ มีตัวค่อนข้างใหญ่ออกมาด้วย
คงเป็นหัวหน้าของผีเสื้อนั่นสินะ
เธอพักไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ถ้าแค่ตัวใหญ่ก็จัดการฉันไม่ได้หรอก
ไม่เป็นไรใช่ไหม
อื้ม
ไม่เป็นไร ไม่ได้โดนน่ะ
หน็อยแก ทำให้ตกใจซะได้
คิดว่าหนีขึ้นฟ้า แล้วฉันจะทำอะไรแกไม่ได้สินะ
สกิล
แอร์สลัช
เป็นไงล่ะ
ความรู้สึกที่โดนสกิลตัวเองเล่นงานน่ะ
อะไรกัน ละอองอัมพาตหรอกเหรอ
เสียใจด้วยนะ แต่พิษอัมพาตใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก
แย่แล้ว เธอ...
เวทวายุ
สมกับเป็นเอลฟ์เลย
ทั้งพิษทั้งอัมพาต ไม่ได้ผลกับเธอเลยสินะ
แล้วก็แอร์สลัชเมื่อกี้เนี่ย
มันคือสกิลของพวกอสูรไม่ใช่เหรอ
เอ่อ อา เรื่องนั้นน่ะ
นี่ หรือว่าจะโดนละอองอัมพาตไป
ไม่เป็นไร
นี่ไม่ใช่หรอก
นั่นสินะ
พอออกไปจากที่นี่แล้ว ฉันจะเล่าเรื่องของฉันให้ฟังก่อน
ที่ที่ไม่มีไอพิษเนี่ย มันรู้สึกดีจริง ๆ เลยเนอะ
พอออกจากดันเจี้ยนแล้ว รู้สึกสบายขึ้นเยอะเลย
แบบนั้นก็ดีแล้ว
ว่าแต่เรื่องที่พูดเมื่อกี้นี่คือ...
ขอแนะนำตัวก่อนจะอธิบายเรื่องราวนะ
ฉันชื่อเอลิเซีย เป็นอดีตนักผจญภัยละ
เอลิเซียนี่หรือว่า "เอลิเซียแห่งวายุมรกต" งั้นเหรอ
รู้จักด้วยเหรอ
"ร่องรอยแห่งนภา" ปาร์ตี้แรงก์เอส ชั้นแนวหน้าของอาณาจักรรูเดียส
ไม่มีใครไม่รู้จักสมาชิกปาร์ตี้นั้นหรอก
แต่ถ้าจำไม่ผิดร่องรอยแห่งนภา...
ใช่
เมื่อห้าปีก่อนพวกฉัน...
ได้ท้าทายอสูรที่เฝ้ารออยู่ในชั้นลึกสุด ของดันเจี้ยนแรงก์เอส "ดันเจี้ยนห้วงลึก"
ลีดเดอร์เสียชีวิตในการต่อสู้นั้น
หนึ่งคนบาดเจ็บหนักจนต้องถอนตัว
ส่วนอีกคนก็ถูกดันเจี้ยนกลืนกินเข้าไป
ส่วนฉันแม้จะเอาชีวิตรอดกลับมาได้
แต่ก็ไม่ได้ปลอดภัยหรอกนะ
เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ
นี่คือคำสาปที่โดนในตอนนั้น
หลักฐานของ "คำสาปลดเลเวล" น่ะ
คำสาปลดเลเวลเหรอ
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
ฉันก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเหมือนกัน
ฉันก็พยายามใช้หลากหลายวิธี เพื่อลบล้างคำสาปแล้ว
แต่ก็ทำได้แค่ให้มันออกฤทธิ์ช้าลงเท่านั้น
พวกนักล่านักผจญภัยเมื่อกี้รู้คำสาปของฉัน
แล้วคงประเมินว่า ตอนนี้น่าจะขายเป็นสินค้าได้
ถ้าลบล้างคำสาปไม่ได้
ที่เหลือก็มีแค่ต้องจัดการ อสูรที่ทำการสาปเท่านั้นสินะ
หลังจากนั้นก็ผ่านมาห้าปีแล้ว
อย่าว่าแต่ชั้นลึกสุดเลย แค่ชั้นลึกก็ไม่มีใครไปถึงสักคน
ความหวังที่จะจัดการเจ้านั่น ก่อนที่เลเวลของฉันจะกลายเป็นศูนย์
มันเลือนลางมากเลยเนอะ
ถ้าเลเวลกลายเป็นศูนย์ แล้วจะเป็นยังไงเหรอ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ความรู้สึกที่มีทุกครั้งที่เลเวลลดลง
สิ่งที่รอฉันอยู่ก็คงเป็น...
ความตายละนะ
ต่อให้ต้องตายเพราะคำสาป
ฉันก็ไม่อยากให้คนอย่างพวกนั้น ได้ทำตามใจชอบเหมือนกัน
คำสาปนั่น
ฉันอาจจะลบล้างมันได้นะ
ช่วยรับสกิลที่ฉันกำลังจะใช้มันทีได้ไหม
เข้าใจแล้ว
สกิล รับแทน
คำสาปของฉันกำลังย้ายไปที่เขา
หยุดนะ ปล่อยไว้แบบนี้คำสาปจะไปที่เธอ
ไม่เป็นไรหรอก
หนีไป
เอาละ ท่าทางจะไม่มีปัญหานะ
เมื่อกี้มันคืออะไรกันแน่
คำสาปที่เธอเป็นยังไงบ้าง
ไม่จริง
คำสาปถูกปลดไปแล้ว
ยูนีคสกิลของฉันคือ "ต้านทานสถานะผิดปกติ"
เลยคิดว่าถ้าฉันรับคำสาปไว้ ก็น่าจะทำให้มันไร้ผลได้น่ะ
แต่ก็เดิมพันด้วยการไม่รู้ว่า คำสาปนับเป็นสถานะผิดปกติรึเปล่า
ดีแล้วที่เป็นไปได้ด้วยดี
เธอบ้ารึเปล่า
ทำเรื่องบ้าบิ่นขนาดนั้น เพื่อคนที่เพิ่งจะเจอกันเนี่ยนะ
แต่ว่า...
ขอบคุณนะ
อื้ม
อาหารก็ถูก เหล้าก็อร่อย
รู้จักร้านดี ๆ ด้วยนี่นา
ดีใจที่ชอบนะ
ฉันไม่เมาอยู่แล้ว
แล้วก็ไม่ค่อยจะดื่มเหล้าด้วยละนะ
ขอเพิ่มด้วยค่า
ว่าแต่ดื่มขนาดนั้นจะไม่เป็นไรเหรอ
เมื่อกี้ยังบาดเจ็บหนักอยู่เลย
ไม่เป็นไรหรอก
แค่นั้นสำหรับนักผจญภัย เขาไม่นับเป็นการบาดเจ็บกันหรอก
กลับไปที่เมืองและรักษาอย่างดีแล้วด้วย
ที่สำคัญ
วันน่ายินดีขนาดนี้ จะไม่ดื่มได้ยังไงไหวล่ะคะ
แล้วต่อจากนี้เอลิเซียจะเอายังไงต่อล่ะ
นั่นสินะ
ก่อนอื่นฉันอยากรู้เรื่องของรูด
ทำไมเธอถึงมาเป็นนักผจญภัยเหรอ
มันก็เป็นเรื่องที่ได้ยินกันบ่อย ๆ แหละ
เมื่อก่อนหมู่บ้านที่ฉัน เคยอาศัยอยู่ถูกอสูรทำลายน่ะ
ทั้งครอบครัวและเพื่อน ทุกคนถูกฆ่าตายกันหมด
แล้วฉันก็คิดว่า ตัวเองคงจะโดนฆ่าด้วยเหมือนกัน
ในตอนนั้นก็มีนักผจญภัยเข้ามา
ฉันไม่มีวันลืมภาพนั้นได้เลยละ
สักวันฉันอยากเป็นนักผจญภัยแรงก์เอส
และได้ช่วยเหลือผู้คนมากมาย เหมือนกับเขาคนนั้น
นั่นแหละคือเป้าหมายของฉันน่ะ
เป็นเป้าหมายที่ดีเลยนี่
ไม่หัวเราะเหรอ
คนที่หัวเราะกับความฝันคนอื่น
มีแค่คนที่ล้มเลิก กับความฝันไปแล้วเท่านั้นละ
ฉันเองก็เป็นหนึ่งคนที่มาถึงจุดนี้ได้
เพราะฝันอยากอยู่แรงก์เอสเหมือนกัน
อีกอย่าง
ต่อจากนี้ฉันจะต้องแข็งแกร่งขึ้น กว่าเมื่อห้าปีก่อนด้วย
ตอนนี้เพื่อนของฉันก็คงยังถูกขังอยู่ ในชั้นลึกสุดของดันเจี้ยนห้วงลึกแน่
ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาแบบไหน
ฉันก็ตั้งใจว่าจะไป ท้าทายอสูรตัวนั้นอีกครั้ง
อย่างน้อยก็จนกว่าพวกเราจะแข็งแกร่ง พอให้ไปถึงเป้าหมายของตัวเอง
พวกเรามาร่วมปาร์ตี้กันไหม
ไม่ละ คือฉันน่ะ...
เฮ้ ๆ ดื่มกับผู้หญิงที่สวยใช้ได้เลยนี่หว่า
ใช่ไหม ไอ้คนคุ้ยไอพิษ
เจ้าพวกนี้คือคนในตอนนั้นนี่
นี่ น้องสาวเอลฟ์
อย่ามัวมาดื่มกับไอ้คนแบบนี้ แล้วไปกับพวกเรา...
ออกไปซะ
หน็อยแก
หยุดกันทั้งหมดนั่นแหละ
ที่นี่คือร้านเหล้านะ
ถ้าจะทะเลาะกันละก็...
ก็มาตัดสินกันด้วย การดวลว่าใครดื่มได้มากกว่าเถอะ
ผู้ชนะคือ เอลิเซีย
ให้ตายสิ
ก่อนท้าดื่มก็ดื่มไปเยอะแล้วแท้ ๆ
ทำได้ดีเลยนี่
ว่าแต่ทำไมเอลิเซีย ถึงไปแข่งดื่มกับเจ้าพวกนั้นล่ะ
ถ้าจะแข่งกันก็น่าจะให้ฉันทำนะ
เธอคือผู้มีพระคุณของฉันนะ
จะให้ใจเย็นทนเงียบดู ผู้มีพระคุณโดนล้อเลียนได้ยังไงกัน
โอ๊ะ
ช่วยไม่ได้นะ
สกิล รับแทน
การเมาก็เป็นสถานะผิดปกติไงล่ะ
เลยใช้สกิลรับแทนไป
นอกจากคำสาปก็ยังใช้กับการเมาด้วย
สกิลที่วิเศษขนาดนี้
ยังไงพวกเราก็ควรร่วมปาร์ตี้กันนะ
ดีละ
มาดื่มกันต่อเลย
เอาแต่พอดีนะ