(ผู้กลืนกินมอนสเตอร์)
(มีแค่ฉันที่กินอสูรแล้วแข็งแกร่งขึ้น)
(ตอนที่ 8 พลังเวทและธาตุเวท)
เสียงระเบิดและ เสียงกรีดร้องชวนขนลุกเมื่อกี้
นักผจญภัยพวกนั้น โดนบาโฟเมตจัดการไปแล้วเหรอ
ขอโทษด้วย
ถ้าเกิดฉันไม่บาดเจ็บ คงมีคนนึงอยู่ที่นี่และอีกคนไปช่วยสู้ให้ได้แล้ว
นี่เธอ
ขอบคุณที่ช่วยอพยพนะ
ปลอดภัยงั้นเหรอ
ใช่
ขับไล่บาโฟเมตไปได้แล้วละ
โห
แค่สองคนก็จัดการอสูรระดับนั้นได้
พวกเธอสุดยอดมากเลยนะ
ถ้ามีแค่พวกฉันก็คงทำอะไรไม่ได้แน่
พวกเธอช่วยเอาไว้เลยจริง ๆ
แต่เราก็ทำได้แค่สร้างบาดแผลให้มันน่ะ
ถ้ามันยังไม่ตาย คงได้ย้อนกลับมาโจมตีอีกแน่
พวกฉันเลยตั้งใจว่าจะไล่ตามมันไป
ก็เลยมีเรื่องอยากขอร้องนิดหน่อย
ถ้าพวกเราทำได้จะทำให้ทุกอย่างเลย
ถ้ามีของกินอะไรติดตัวมา ก็ช่วยแบ่งให้หน่อยได้ไหม
พอดีเริ่มหิวขึ้นมาแล้วน่ะ
กลับมาแล้ว
อ้าว กลับมาแล้วเหรอ
พวกคนในหมู่บ้านเป็นยังไงบ้าง
เหมือนจะอพยพได้ครบทุกคนเลยละ
เพราะนักผจญภัยพวกนั้นช่วยไว้เลย
ฉันบอกไปว่าพวกเรา จะไล่ตามบาโฟเมตที่หนีไป
ถ้าไม่มีศพเหลืออยู่ตรงนั้น ก็คงไม่ถูกสงสัยหรอก
โทษทีนะ ขอบคุณมาก
ไม่เป็นไรหรอก
ปาร์ตี้ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว
เอาละ ใกล้ได้ที่แล้วละนะ
ทาด้า ซุปบาโฟเมตเสร็จแล้ว
เพิ่มเครื่องเทศกับสมุนไพรลงไป
ถึงจะมีกินสาบแพะอยู่บ้าง แต่ก็อร่อยจนมองข้ามมันได้เลย
ก็น่ากินอยู่หรอก
แต่พอเห็นกินอสูรที่รูปร่างคล้ายมนุษย์ ก็แอบรู้สึกต่อต้านนิดหน่อยนะ
พอพูดแบบนั้นแล้วมันก็ดูเหมือนจริง ๆ ละ
ก็จริง เริ่มกลัวตัวเองที่ชินแล้วแฮะ
แต่เอาเถอะ ตัวแรกที่กินก็เป็นมิโนทอร์ด้วย
มาคิดตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วมั้ง
สตันพิก
เฮ้ ๆ อสูรจะโผล่มาเยอะไปแล้วไหม
ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว
ขอเดบิวต์เวทต่อสู้หน่อยก็แล้วกัน
เอาละนะ
ไฟเออร์บอล
ชะอ้าว
ไม่ใช่ว่าใช้เวทมนตร์ได้แล้วเหรอ
พลังเวทของฉันก็เหลือน้อยแล้ว คงช่วยสนับสนุนได้ไม่มากหรอกนะ
ยกโทษให้ไม่ได้
รู้ไหมว่าฉันเสียเวลาไปกับ การเอาเลือดออกและช้อนฟองทิ้งตั้งเท่าไหร่
อุตส่าห์ตั้งใจจะเปลี่ยนรสชาติ แล้วลิ้มรสมันให้เต็มที่แล้วแท้ ๆ
แกต้องรับผิดชอบ
เอาเนื้อของแกมาให้ฉันกินซะ
ใจเย็น ๆ ก่อนสิ
สกิล "ก้าวพริบตา" ที่เมื่อกี้สตันพิกใช้
พลังการพุ่งชนมันจะเพิ่มขึ้น ทำให้พลังโจมตีแต่ละทีรุนแรงเอาเรื่องเลยละ
ถ้าคิดเผื่อกรณีฉุกเฉิน
ก็ควรสู้โดนเว้นระยะ ให้การใช้ "ก้าวพริบตา" มันมาไม่ถึง
เพราะงั้นตรงนี้ก็ต้อง...
ถอยกันก่อน
โธ่เว้ย
ท่าจะพ้นแล้วละนะ
แล้วก็เรื่องที่เวทมนตร์เมื่อกี้ไม่ทำงานน่ะ
อืม
ไม่สามารถใช้สกิลที่ได้รับมาได้แบบนี้เนี่ย
ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย
แล้วที่ผ่านมา ตอนเวลาใช้งานสกิลเวทเป็นยังไงเหรอ
เหมือนสกิลปกติไหม
นั่นสินะ
จากความรู้สึกก็ใช้มันได้แบบไม่มีอะไรเปลี่ยนนะ
สกิลพวกนั้นคือไฟเออร์บอล หรือเฟลมสเปียร์เหรอ
เปล่า กฎเกณฑ์แห่งเวทธาตุไฟน่ะ
กฎเกณฑ์แห่งเวทธาตุไฟ
หรือสมองของรูดจะน่าอนาถ จนไม่สามารถเข้าใจผลักเกณฑ์ได้กันนะ
แรงไปไหมเธอ
แต่รูดใช้เวทธาตุไฟได้อยู่แล้วนี่นะ
ถึงจะพลังเวทน้อยจนพลังทำลายต่ำก็เถอะ
การกินของอสูรคือการรับธาตุเวทเข้าไปในตัว
หรือว่า
การใช้เวทจากสกิลเวทมนตร์ มันจำเป็นต้องควบคุมธาตุเวทรึเปล่านะ
งั้นเหรอ
ไม่ใช่พลังเวทแต่เป็นธาตุเวท
ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องธาตุเวทเท่าไหร่
แต่ถ้าสกิลของรูด คือการรับพลังของอสูรมาละก็...
เข้าใจแล้ว จะลองทำดู
นึกให้ออก
พลังมหาศาลที่พรั่งพรูเข้ามา หลังจากกินมิโนทอร์เข้าไป
ถ้าสามารถดึงสิ่งนั้น ออกมาจากภายในร่างกายได้ละก็...
ทำได้แล้ว
แค่สัมผัสและนำธาตุเวทออกมา
ก็ใช้มันราวกับเป็นส่วนนึงของร่างกายได้
สุดยอดทงคัตสึที่ทำจากสตันพิก
ขอโทษที่ให้รอนานนะ
ฉันก็รู้แหละว่ามันเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับรูด
แต่ทำหน้าแบบนั้นมันชวนหงุดหงิดไงก็ไม่รู้
การใช้เวทจากสกิลเวทมนตร์
มันต้องใช้ธาตุเวทไม่ใช่พลังเวท
การโจมตีเมื่อกี้ก็ดูไม่เหมือน ธาตุเวทจะหมดเลยด้วย
ท่าทางจะมีธาตุเวทพอสมควรเลยนะ
ใช่
ทันทีที่สัมผัสได้ถึง ธาตุเวทที่ไหลเวียนในตัว
ก็เข้าใจวิธีใช้สกิลได้ในทันทีเลย
ถ้าธาตุเวทถูกใช้แทนพลังเวทจริง ๆ
ก็อาจทำสิ่งที่คล้าย ๆ การเสริมแกร่ง อาวุธและร่างกายด้วยเวทก็ได้นะ
หมายถึงพวกเวทเสริมแกร่งเหรอ
เปล่า พูดให้ถูกก็ไม่ใช่เวทแต่เป็น การประยุกต์ใช้การควบคุมพลังเวทมากกว่า
อย่างการห่อหุ้มพลังเวททั่วร่าง เพื่อเสริมสมรรถภาพร่างกาย
หรือหุ้มอาวุธเพื่อเพิ่มพลังโจมตี
พวกที่เชี่ยวชาญเรื่องนี้มาก จะถึงขั้นปล่อยคลื่นดาบออกไปได้เลยนะ
อย่างนี้นี่เอง
เพราะรูดมีพลังเวทน้อย
ก็เลยไม่เคยฝึกวิชาพวกนั้นมาก่อนสินะ
เวทธาตุไฟของฉันก็ใช้พลังได้ แค่สำหรับใช้ทำอาหารเท่านั้นด้วยละนะ
แต่ฉันในตอนนี้ก็สามารถ ใช้ธาตุเวทได้แทนพลังเวทแล้วด้วย
ที่สำคัญ
แค่กินอสูรเข้าไป ก็เหมือนจะเพิ่มธาตุเวทได้ด้วย
พูดอีกอย่างคือสามารถดูดซับธาตุเวท จากการกินอาหารแล้วกักเก็บในร่างกายได้
ไม่ ที่สำคัญกว่านั้น
พอเป็นทงคัตสึแล้วยิ่งดูน่ากินมากอะ
เอลิเซียก็กินด้วยไหม อาหารจากอสูรน่ะ
ไม่
หัวหน้าปรากฏตัวสินะ
เร็วมาก
ก้าวพริบตา
ช่วยได้มากเลย
อุตส่าห์คิดว่าสัมผัสได้ตั้งแต่ไกล ๆ
แต่กลับเข้าใกล้ในพริบตาเลย
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ไม่ได้อยู่ในดันเจี้ยนแท้ ๆ แต่ทำไมอสูรแบบนี้ถึงโผล่มาได้
กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
อาหารที่คนเขาอุตส่าห์ตั้งใจทำตั้งนาน
อย่ามาทำมันพังแบบนี้สิวะ
ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เจ้านั่น ก็แทบจะถูกย่างทั้งตัวแล้วนะ
เปล่า ด้วยสกินต้านทานไฟ
ต่อให้โดนไฟคอกจากน้ำมัน มันก็คงจะไม่รู้สึกอะไรหรอก
สเตตัสมันมีสูงก็จริง
แต่สกิลก็มีแค่ก้าวพริบตากับต้านทานไฟ
สกิล กฎเกณฑ์แห่งเวทธาตุดิน
จงรู้ซึ้งถึงความแค้นที่มีต่อของกินซะ
ร่างเหล็ก
รูด
ชิลฟีด
โจมตีไปได้หนึ่งทีแล้ว
แต่ว่า...
ความหนาของขนที่แข็งแกร่ง กับกล้ามเนื้อที่กำยำมันก็ไม่ใช่สกิลอะไรทั้งนั้น
ถึงจะมีเวทธาตุดิน หรือเวทธาตุลมของภูตก็เถอะ
แต่พลังโจมตีคงไม่พอแน่ ๆ
มาแล้ว
อย่าไปมองที่อื่นสิ
ยังไม่จบสักหน่อยไอ้หมูเวร
คงใช้ก้าวพริบตากับร่างเหล็ก ไม่ได้ไปอีกสักพัก
ถ้าฉันทำให้การต่อสู้นี้ยืดเยื้อ
มันอาจเปลี่ยนเป้าหมาย ไปเล่นงานเอลิเซียแทนก็ได้
แล้วตัวฉันในตอนนี้ก็ไม่มี สกิลที่สามารถปิดฉากมันในทีเดียวได้
แต่ว่าหมอนั่น
ก็ดูเหมือนจะไม่มีความสามารถอื่น นอกจากบุกเข้ามาจู่โจมตรง ๆ
ถึงนี่จะเป็นการลงมือจริงแล้ว
แต่ก็ขอลองหน่อยก็แล้วกัน
ดึงธาตุเวทที่อยู่ภายในร่างกายออกมา
จินตนาการให้มันเข้าไปที่ดาบ
รูด
ทำได้แล้ว
เสริมแกร่งอาวุธจากธาตุเวท
นี่เธอใช้มันตอนสู้จริงเลยเหรอ
ลองทำดูเพราะคิดว่ามันน่าจะทำได้น่ะ
แต่เหมือนธาตุเวทจะหายฮวบไปแล้ว
ดาบของช้าน!
ตายจริง