(ผู้กลืนกินมอนสเตอร์)
(มีแค่ฉันที่กินอสูรแล้วแข็งแกร่งขึ้น)
ปล่อยให้รูดจัดการและทิ้งการป้องกันไป (ตอนที่ 12 นักผจญภัยผู้กลืนกินมอนสเตอร์)
เอาพลังเวททั้งหมดที่มีมาใช้เพื่อโจมตี
จงต้อนรับเสียงเรียกของข้า
ซาลัม อุลเดล โนเมีย วากิยัน
ชิลฟีด
ได้เวลาออกโรงแล้ว ดูดซับพลังเวท
ทำได้แล้ว
หลบออกไปรูด
จงรับไปซะ
การร่ายเวทผสานของภูตทั้งห้า
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
แค่การโจมตีเดียวก็คงปิดฉากได้แล้วละนะ
เยี่ยมมาก
ต่อไปก็ตาฉันแล้ว
ขอโทษด้วยนะ อุตส่าห์ใช้สกิลรับแทนช่วยไว้
แต่การโจมตีเมื่อกี้ ฉันใช้พลังเวทไปเกือบหมดแล้ว
พลังเวทที่เหลืออยู่ เอาไว้ใช้เพื่อป้องกันตัวเองเถอะ
จากตรงนี้ไปฉันจัดการเอง
ระวังตัวด้วยนะ
อื้ม
เวทแห่งความมืดที่ดูดซับเอาไว้
ดูท่าจะมีธาตุเวทอยู่พอตัวเลยนะ
พลังมันทะลักออกมา
ทุกครั้งที่โจมตีกลับ
คมดาบก็เริ่มฟันไม่เข้าขึ้นเรื่อย ๆ
การเสริมแกร่งจากธาตุเวทที่ดูดเข้าไป ค่อย ๆ เสื่อมสลายลงงั้นเหรอ
โดนซัดจนกระเด็นแล้ว
ก้าวพริบตา
ถูกอ่านทางได้แล้ว
แค่สกิลก้าวพริบตาครั้งแรก ก็จับระยะการเคลื่อนที่ได้แล้วงั้นเหรอ
รูด
ตอนนั้นเราเองก็...
สภาพใกล้ตายแบบนี้เหมือนกัน
แต่ว่านะ
ฉันตอนนี้กับในตอนนั้น
มันไม่เหมือนกันแล้ว
นั่นแหละ
กำลังรออยู่เลย
ถึงจะดูดซับความร้อนไม่ได้
แต่ดูดซับธาตุเวทที่อยู่ในบรีธได้
รับมันไว้ละ
การต้านทานไฟของฉัน
บ้าจริง ยังไม่จบอีกงั้นเหรอ
เริ่มต้านทานความร้อนไม่ไหวแล้ว
ไปเลย
ขอบใจ เอลิเซีย
สำเร็จ
รูด
จะใช้เวทฟื้นฟูให้เดี๋ยวนี้
ไม่เป็นไร
ฉันมีสกิลที่น่าจะใช้ได้อยู่
สกิล ดูดเลือด
มันเป็นสกิลของอสูรตัวแรกที่กินน่ะ
เท่านี้ก็ค่อย ๆ ฟื้นฟูทีละนิดได้แล้ว
พักกันสักหน่อยนะ
รับแทน
พวกเราทำได้แล้วนะ
อืม ทำได้แล้วเนอะ
ไม่นึกเลยว่าแค่เราสองคน จะจัดการมันได้จริง ๆ
ทีแรกไม่เชื่อหรอกเหรอ
ว่ากันตามตรงก็ใช่นะ
ฉันรู้ว่ารูดแข็งแกร่งมาก
แต่พูดตามตรงฉันนึกไม่ถึงว่า จะจัดการศัตรูระดับนี้ได้
เพราะงั้นถึงได้ถามหลายรอบไง
ว่าจะมาจริง ๆ เหรอ
เพราะงั้นถึงได้บอกหลายรอบแล้วไง
ว่าพวกเราคือปาร์ตี้น่ะ
ก็จริงนะ
นานมากเลยละ
ที่ไม่ได้ร่วมต่อสู้กับศัตรูสุดแกร่ง กับพวกพ้องที่สามารถฝากหลังไว้ได้แบบนี้น่ะ
เอลิเซีย
ฉันไม่ได้รู้สึกเศร้าหรอกนะ
ฉันแค่ตั้งตารออนาคตจากนี้น่ะ
พวกเราสองคนเพิ่งจะเริ่มกันเองใช่ไหมล่ะ
นั่นสินะ
นักผจญภัยแรงก์เอสงั้นเหรอ
เขาคนนั้นแข็งแกร่งกว่าเราในตอนนี้มาก
มันเพิ่งจะเริ่มจากตรงนี้ละ
ให้ตายเถอะ ดูไม่ได้เลยนะ
ดูเหมือนธาตุเวทจะหมดแล้วละ
แต่แบบนี้แหละค่อยสมเป็นรูดหน่อย
เอาล่ะ
เอาเป็นว่าขอรับเนื้อของมังกรไอพิษก่อน
แล้วก็ไปกันเถอะ
ไปชั้นลึกสุดของดันเจี้ยนนี้
นี่เหรอ หัวใจหลักของดันเจี้ยน
ถึงจะเป็นนักผจญภัยแล้ว แต่มีเพียงคนแค่หยิบมือที่ได้เห็นภาพนี้
นี่เป็นภาพที่มีเพียง ผู้พิชิตดันเจี้ยนเท่านั้นที่จะได้เห็น
เอลิเซียน่าจะเคยเห็นหลายรอบแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันตั้งใจขุดลงไปถึงชั้นลึกสุด ก็แค่ครั้งแรกเท่านั้นแหละ
ส่วนใหญ่พอจบชั้นที่ตั้งเป้าไว้ก็กลับแล้ว
ที่ได้เห็นแบบนี้จริง ๆ ก็คงแค่พอนับครั้งจากนิ้วมือได้เท่านั้นละ
แต่ถึงอย่างนั้นก็สุดยอดอยู่ดี
แล้วรูดล่ะ
แน่นอนว่าเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก
แค่ใช้วงเวทที่อยู่หน้าหัวใจหลัก
ก็จะวาร์ปกลับไป หน้าทางเข้าดันเจี้ยนได้ทันที
ดันเจี้ยนที่สามารถหาวัตถุดิบต่าง ๆ ที่หาไม่ได้จากบนพื้นดิน
ต่อให้พิชิตได้แล้ว ตามหลักจะต้องกลับไปโดยไม่ทำลายหัวใจหลัก
แต่ว่า...
ถ้าเราปล่อยมันเอาไว้แบบนี้
สักวันมังกรไอพิษอาจจะเกิดขึ้นมาอีกก็ได้
ดันเจี้ยนใหม่อาเบลลิโอ
ถึงจะเจอความทรงจำอันเลวร้าย
แต่ก็เพราะมันเราถึงได้แข็งแกร่งขึ้น
ได้เจอกับเอลิเซียด้วย
ทำให้รู้จักสิ่งที่เรียกว่าปาร์ตี้จริง ๆ
ได้มีประสบการณ์สู้เพื่อใครสักคน
ไม่ใช่แค่เพื่อตัวเองอย่างเดียว
และได้เปิดเส้นทางไปสู่ความฝัน
ขอบคุณนะ
ดันเจี้ยนใหม่อาเบลลิโอ
แล้วก็... ขอลาก่อน
พวกรูดคุงล่ะ
ยังไม่ได้รับรายงานว่ากลับมาเลยค่ะ
งั้นเหรอ
เรารู้มาตลอด
ว่าเขามักจะถูกดูหมิ่น ว่าเป็น "คนคุ้ยไอพิษ"
สกิลเฉพาะตัวคือคุณสมบัติของคนคนนั้น
ไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่ว่า...
เขาก็ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิต กับพลังนั้นเพียงเท่านั้น
โดยไม่มองหาเส้นทางข้างหน้าเลย
ชีวิตในฐานะนักผจญภัยที่ไม่แสวงหาความสำเร็จ
จะกลายเป็นความทรมาน
หากเขามีชีวิตต่อไปโดยล้มเลิกความฝัน
เราก็เคยคิดว่านั่นก็คง จะเป็นชีวิตในแบบของเขาเอง
ขอรายงานครับ
จากชื่อรูดกับเอลิเซีย ที่เพิ่งกลับมาด้วยวงเวทเคลื่อนที่
ได้รับรายงานว่า...
ได้ทำการปราบมังกรไอพิษและ ทำลายหัวใจหลักของดันเจี้ยนสำเร็จแล้วครับ
ไม่นึกเลยว่าเขาคนนั้น จะเป็นคนช่วยดินแดนแห่งนี้เอาไว้
ไปต้อนรับพวกเขากัน
เหล่านักผจญภัยที่ มีพลังที่สามารถพลิกชะตาอนาคตได้
กลิ่นหอมน่ากินจัง
สเต็กมังกรไอพิษบาซิลิสตา
อุตส่าห์เก็บใส่เมจิกแบ็กมาตั้งเยอะ
แต่พอปราบเสร็จก็ต้องรีบกลับมาที่เมือง
พอกลับมาก็มัวแต่ยุ่ง เลยไม่มีโอกาสได้กินสักทีเลยละนะ
โดนกิลด์เรียกไม่รู้กี่รอบ ลำบากมากเลยเนอะ
เอาเถอะ ทั้งหมดก็เพื่อเวลานี้แหละ
ทั้งอุปกรณ์ทำอาหารและเครื่องปรุง ก็หามาใหม่ทั้งหมดแล้ว
เตรียมพร้อมอย่างสมบูรณ์
เต็มที่กับการกินจริง ๆ เลยนะ
ถ้างั้นก็เริ่มกันเลย
อร่อย
นี่เหรอรสชาติของมังกร
ต่างจากเนื้อทุกประเภทที่เคยกินมาเลย
ไขมันที่มีความหวานเข้มข้นละลายบนลิ้น
ผสานเข้ากับรสอูมามิเข้มข้นของเนื้อแดง ยิ่งทำให้รสชาติพิเศษขึ้นไปอีก
ฉันตัดสินใจแล้ว
คืนนี้พวกเราจะกินสเต็กเนื้อชั้นดีกัน
แต่นี่ฉันกำลังกินสเต็กอยู่เลยนะ
รูดกินคนเดียวมันขี้โกงนี่
ต้องรีบไปหาข้อมูลร้านดี ๆ แล้วสิ
รีบกินให้เสร็จเลย