رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند WearyNoble\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫وایسا!!
‫الان چی شد؟
‫خیلی متاسفم، داداش...
‫به خاطر من، تو...
‫تقصیر تو نیست، سارا. ‫نگرانش نباش.
‫وقتی حس کردم ‫می‌خوام نجاتت بدم،
‫یهو از بدنم آتیش زد بیرون.
‫من مریضم؟
‫تو مریض نیستی، سارا!
‫لعنتی...
‫داره چه بلایی سرش می‌آد؟
‫قراره چه بلایی سرم بیاد؟
‫می‌ترسم، داداش! ‫خیلی می‌ترسم!
‫هر اتفاقی هم که بیفته، ‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫نگران نباش، سارا.
‫داداش!
‫سـ... سارا!
‫داداش!
‫سارا!
‫داداش!
‫داداش...
‫سـ... سارا؟
‫چرا نجاتم ندادی؟
‫قول داده بودی ‫که ازم محافظت می‌کنی!
‫لعنتی... ‫بازم همون خواب تکراری.
‫[قسمت ۷ ‫قشقرق به خاطر یک پر]
‫منم می‌خوام توی شن بازی کنم!
‫پیوکو، کجی داره حمام شن می‌کنه.
‫ها؟
‫مرغ و خروس‌ها برای پاک کردن حشرات ‫و آلودگی از پرهاشون، حمام شن می‌گیرن.
‫درست مثل آدم‌ها که حمام می‌کنن ‫تا تمیز و سلامت بمونن.
‫آها...
‫البته من یه روش ‫باکلاس‌تر رو ترجیح می‌دم.
‫من از این استفاده می‌کنم! ‫اسپری ضدحشره مخصوص مرغ‌ها!
‫یه خانم باوقار باید همیشه ‫راه‌حل‌های باوقار انتخاب کنه!
‫آها...
‫امم، ببخشید...
‫شما همون مرغ و خروس‌هایی هستین ‫که با هیولاها می‌جنگن؟
‫تو این رو از کجا می‌دونی؟
‫می‌دونستم خودتین!
‫وای! معرکه‌ست!
‫ما شما رو توی ‫گوشی آدم‌ها دیده بودیم.
‫شما حتی توی دنیای کبوترها هم ‫خیلی معروفین!
‫داریم از نزدیک می‌بینیمشون! ‫خیلی خفنن!
‫امم، خب اگه شما این‌طور می‌گین...
‫راستش یکم خجالت‌زده شدم...
‫اوه! چطوره از اون بپرسیم؟
‫چی؟ ‫عمراً قبول کنه!
‫به نظر می‌آد با خانواده‌شه.
‫پرسیدنش که ضرری نداره...
‫امم، مایل هستین...
‫توی یه قرار دسته‌جمعی به ما ملحق بشین؟...
‫قرار دسته‌جمعی؟
‫منظورت از اون کارهاییه که ‫زن و مردهای انسان انجام می‌دن؟
‫بله! الان توی دنیای کبوترها ‫خیلی پرطرفداره.
‫پـ... پرطرفدار؟!
‫اصلاً روحمم خبر نداشت...
‫نفر سوممون مجبور شد یهویی ‫بره سر کار کبوتر نامه‌بر،
‫واسه همین دقیقه‌نود کنسل کرد.
‫واسه همین می‌خواستیم بدونیم ‫مایل هستین
‫به جای اون به ما ملحق بشین؟
‫من؟
‫راستش، من علاقه‌ای به کبوترها ندارم.
‫خواهش می‌کنم، فقط با ما بیاین!
‫با حضور شما اون‌جا، ‫کلی حرف واسه گفتن هست!
‫علاوه بر این، فکر کنم خانم‌ها عاشق ‫صحبت کردن با یه قهرمان باشن!
‫خواهش می‌کنم، فقط واسه یه مدت کوتاه بیاین!
‫جالب به نظر می‌آد. ‫کجی، بهتره باهاشون بری.
‫خـ... خب، حالا که این‌قدر اصرار می‌کنین...
‫فکر کنم بتونم واسه یه مدت کوتاه ‫بیام.
‫- خیلی ممنون! ‫- خیلی ممنون!
‫چی؟! ‫چرا یه خروس این‌جاست؟
‫چه ضدحالی.
‫به نظر می‌آد این قرار افتضاحه.
‫این اون چیزی نبود که قولش رو داده بودی.
‫بـ... ببخشید! اِ، چه عجیب!
‫نمی‌شناسینش؟
‫اون خروس معروفیه ‫که با هیولاها می‌جنگه!
‫- تا حالا اسمش رو هم نشنیدم. ‫- تا حالا اسمش رو هم نشنیدم.
‫در هر صورت، خروسا نمی‌تونن پرواز کنن. ‫خیلی ضدحاله.
‫صدای «قوقولی‌قوقو» درمیارن ‫و یه جوری عجیبن.
‫اون چیه از زیر گلوش آویزونه؟ ‫چندش‌آوره!
‫چی گفتی؟!
‫هی شماها!
‫آقا رو مسخره نکنین!
‫پیوکو، آروم باش.
‫کجی، خوب گوش کن.
‫راستش رو بخوای،
‫نمی‌تونم تحمل کنم که این‌طوری ‫پشتمون بدگویی می‌کنن.
‫دارم از عصبانیت منفجر می‌شم!
‫واقعاً داره پرهام می‌ریزه!
‫ولی کجی، خشونت ممنوع.
‫این یه قرار دسته‌جمعیه. ‫میدان جنگ این‌جا یه رابطه اجتماعیه.
‫پس باید توی این قرار ‫مخشون رو بزنیم
‫و به‌شون نشون بدیم که ‫مرغ‌‌وخروس‌ها واقعاً چه‌قدر فوق‌العاده‌ان.
‫این‌طوری برنده می‌شیم.
‫که این‌طور. ‫پس همه‌چیز به من بستگی داره.
‫بسپارش به من.
‫غرور من به عنوان یه خروس ‫توی این جنگ در میونه...
‫منظورم این قراره.
‫از جذابیت بی‌نظیرم استفاده می‌کنم و ‫کاری می‌کنم عاشقم بشن!
‫اوه...؟
‫برو تو کارش، آقا!
‫- یه جای کار می‌لنگه. ‫- برو تو کارش آقا! برو تو کارش!
‫- امیدوارم حالش خوب باشه. ‫- برو تو کارش، آقا!
‫بیاین با معرفی شروع کنیم!
‫من کن هستم!
‫من ماسا هستم. از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫من آن هستم.
‫من سیکو هستم.
‫من مارین هستم. از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫اسم...
‫من...
‫آه! کجی!
‫شما خیلی باحالین، آقا!
‫اصلاً باحال نیست.
‫رو اعصابه.
‫چندشه.
‫باید حدس می‌زدم این‌طوری می‌شه.
‫واو!
‫عالیه، تو یه کبوتر مسابقه‌ای هستی!
‫ما کبوترها به طور غریزی ‫جهت‌یابی‌مون عالیه،
‫واسه همین می‌تونم ۱۰۰ کیلومتر پرواز کنم ‫و بازم راه خونه رو پیدا کنم.
‫حالا وقتشه که ‫خودت رو بهشون نشون بدی!
‫آه، باشه!
‫می‌دونین، خروسام خیلی خفنن!
‫ما صبح زود بیدار می‌شیم و صدامون بلنده.
‫این که صبح به این زودی ‫خیلی رو اعصابه!
‫آره، خیلی سر و صدا داره، نه؟
‫یه چیز دیگه! یه چیز دیگه بگو!
‫ما تند می‌دویم!
‫پرواز کردن که سریع‌تره...
‫آره.
‫زیاد کاربردی به نظر نمی‌آد.
‫- من می‌دونم! ‫- من می‌دونم!
‫ما تاج‌های بزرگی داریم!
‫تاج که واقعاً اون‌قدرها لازم نیست!
‫ما چیزهای بد رو توی سه ثانیه ‫فراموش می‌کنیم!
‫فکر نکنم فقط چیزهای بد رو ‫فراموش کنین.
‫اه. زیاد باهوش به نظر نمی‌آد.
‫من اصلاً از افراد خنگ ‫خوشم نمی‌آد.
‫موافقم!
‫این قضیه داره بیش‌تر و بیش‌تر ‫غیرقابل‌تحمل می‌شه.
‫یه جورایی دلم براش می‌سوزه.
‫دیگه کافیه!
‫برام مهم نیست شما ‫درباره خروسا چی فکر می‌کنین.
‫تا وقتی با غرور زندگی کنم، ‫فقط همین برام مهمه.
‫من راهی رو می‌رم که خودم انتخاب کنم.
‫این تنها کاریه که می‌تونم بکنم.
‫- چقدر باحال! ‫- چقدر باحال!
‫تا حالا پرنده‌ای به این مردونگی ندیده ‫بودم!
‫من دقیقاً دنبال مردی ‫مثل اون می‌گشتم!
‫اگه دقت کنی، ‫واقعاً جذاب و خوش‌تیپه.
‫ها؟ چی؟
‫من... درست نمی‌فهمم... ‫به این می‌گن...
‫برنده شدن در آخرین لحظه؟!
‫با من دوست می‌شی؟
‫نه، با من!
‫با من ازدواج کن!
‫- هوی! این آقا شوهر منه! ‫- خواهش می‌کنم!
‫این‌جا چه خبره؟
‫خب، شما من رو آوردین این‌جا...
‫- خواهش می‌کنم! ‫- هوی، با من ازدواج کن!
‫اون یه مرد هرزه‌ست.
‫تـ-تو من رو فروختی!
‫- بدترینه. ‫- پست‌فطرت.
‫آشغال.
‫- حیف شد. ‫- چه ناامیدکننده.
‫حس خیلی بدی دارم. متاسفم. ‫نمی‌دونم قبلش چه مرگم شده بود.
‫چیزی نیست.
‫به هر حال اونا فقط کبوتر بودن.
‫من چم شده؟
‫الیزابت!
‫دفعه بعد دیگه نمی‌بخشمت!
‫فهمیدی؟!
‫دفعه بعد حواست باشه ‫سالم نگهش داری، باشه؟
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫فرار کن، کیسوکه.
‫- دنبالش کنین! ‫- نه، صبر کنین.
‫حتی اگه بذاریم بره، گروگان داریم.
‫دیر یا زود ‫برمی‌گرده.
‫برمی‌گردم نجاتت می‌دم، پدر!
‫لطفاً دووم بیار!
‫داری چیکار می‌کنی، الیزابت؟
‫دارم ناهار درست می‌کنم.
‫هی!
‫من این ماهی رو قبلاً دیدم!
‫همونیه که ‫پشت پیرمرد بود!
‫بهش می‌گن ماهی کپور، پیوکو.
‫با قلاب گرفتیش؟
‫اصلاً و ابداً.
‫فقط یه جریان برق فرستادم توی اون قسمت ‫از برکه که فکر می‌کردم کپورها اون‌جان.
‫آسون بود، نه؟
‫نمی‌دونستم می‌تونی این کار رو بکنی.
‫به نظر باحال می‌آد!
‫منم می‌خوام این کار رو بکنم!
‫منم می‌تونم انجامش بدم؟
‫هوم...
‫شاید چند ماهی ‫برات زود باشه.
‫منم می‌تونم کپور بگیرم، ‫یادت باشه!
‫از این استفاده می‌کنم—
‫همون‌طور که گفتم، برات زوده.
‫فعلاً از این چشم‌پوشی می‌کنم...
‫اوه! اون‌جا یه کار مناسب ‫برای اون هست...
‫پیوکو...
‫می‌شه لطفاً سه تا گل قاصدک ‫از اون‌جا برام بچینی؟
‫می‌خوام بریزمشون توی غذا.
‫گل برای تزیین غذامون، آره؟
‫این‌که مثل آب خوردنه!
‫گل... گل...
‫چقدر گل این‌جاست، ‫مگه نه؟
‫ها؟
‫این گل‌ها کوچیک و نازن، ‫درست مثل خودم!
‫همین‌ها رو می‌چینم!
‫اونا هم گلن، پیوکو... ‫ولی...
‫قاصدک‌هایی که ‫می‌خواستم بچینی اینا هستن.
‫من فقط داشتم مسیر رو دور می‌زدم
‫و می‌خواستم اون گل‌ها رو ‫بعداً بچینم!
‫اگه از قبل چیدیشون، ‫پس فکر کنم همه‌چیز بی‌فایده بود!
‫مرحله آخر هم چاشنی زدن ‫با نمک و فلفله، و...
‫آماده‌ست!...
‫سوتۀ ماهی سفید با ‫سس سبزیجات دو رنگ،
‫و تزیین گل قاصدک.
‫آخ‌جون! من عاشق ماهی‌ام!
‫قابل خوردنه؟
‫چه بی‌ادب!
‫آشپزی یکی از استعدادهای منه، ‫فهمیدی؟!
‫یعنی می‌خوام بگم، مگه چقدر می‌تونه خوب ‫باشه؟
‫خوشمزه‌ست!!!
‫این چیه؟ سس سبزیجات ‫کاملاً با ماهی کپور جفت‌وجور شده،
‫بوی زهمش رو گرفته ‫و طعم غنی‌ش رو بیرون کشیده!
‫طعمش دقیقاً مثل زمانیه که
‫یه ملخ و یه قورباغه رو ‫هم‌زمان خوردم...
‫و یه انقلاب توی پرزهای چشایی‌م ‫رخ داد! حتی از اونم بهتره!
‫من یه نابغه‌ام!
‫بیاین بخوریم!
‫صبر کن!
‫سهم من از همه کوچیک‌تره!
‫چی؟! همه‌شون هم‌اندازه‌ان!
‫نخیر! این یکی ‫یه گوشه‌ش کمه!
‫طمع نکن!
‫تنها چیز کوچیکی که این‌جا وجود داره، ‫شخصیت خودته!
‫فقط شکرگزار باش ‫که یه سهمی بهت رسیده!
‫یه نصفه دیگه بهم بده، ‫اون‌وقت شکرگزار می‌شم!
‫- هوی! مسخره‌بازی درنیار! ‫- بذار بیش‌تر بخورم!
‫- عمراً! ‫- بذار بیش‌تر بخورم!
‫بذار بیش‌تر بخورم!
‫هوی عمو، من گشنه‌م نیست، ‫پس می‌تونی مال من رو بخوری!
‫اوه، دستت درد نکنه!
‫ها؟
‫تو واقعاً سهم یه بچه رو می‌خوری؟!
‫آشغالِ پست‌فطرت!
‫چقدر خوشمزه‌ست!!
‫همین الان تفش کن بیرون!
‫نمی‌تونم!
‫خب؟ خبر جدیدی از ‫هیولا سفید داری؟
‫نه.
‫از آخرین باری که دیده شده، ‫هیچ خبری نیست.
‫از اون موقع به بعد هیچ سرنخ جدیدی پیدا ‫نکردم.
‫تنها کاری که الان می‌تونیم بکنیم اینه که ‫بریم به همون جایی که آخرین بار دیده شده.
‫شاید اون‌جا یه سرنخی پیدا کنیم.
‫هنوز حداقل ۲۵۰ کیلومتر ‫دیگه باید بریم...
‫ها؟
‫حالا که فکرش رو می‌کنم... ‫پیوکو کجاست؟
‫چی؟! فقط یه دونه حشره؟
‫بهت گفتیم ده تا بگیری، ‫مگه نه؟
‫داری ما رو مسخره می‌کنی، ها؟!
‫گـ-گرفتن ده تا غیرممکنه!
‫لطفاً من رو ببخشید!
‫دلیل خاصی داره که ‫از دستوراتم سرپیچی می‌کنی؟
‫خودت می‌دونی حالا چی میشه، ‫مگه نه؟!
‫بمیر!
‫دست نگه دار!
‫آسیب دیدی؟
‫نـ-نه!
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟!
‫همف!
‫می‌پرسی من کی‌ام؟
‫من «پیوکوی بامرام» هستم!
‫[مرام]
‫من طبق باورهای بابابزرگ زندگی می‌کنم و ‫هرگز نمی‌ذارم شرورها قسر در برن!
‫ورودم کاملاً بی‌نقص بود!
‫پس این جوجه‌کوچولو می‌خواد با ما بجنگه؟
‫باشه. با کمال میل قبول می‌کنم.
‫می‌کشیمت!
‫پوف! قبل از این‌که دوباره کار بدی بکنی ‫خوب فکر کن، فهمیدی؟
‫لعنتی. کار من هنوز تموم نشده!
‫یالا! اگه جرئتش رو داری انجامش بده!
‫برو بابا!
‫غیرقابل‌بخششه‌!
‫نمی‌ذارم قسر در بری!
‫ها؟
‫هشدار حمله هیولا صادر شد.
‫- هشدار حمله هیولا صادر شد. ‫- برگرد این‌جا!
‫خطر.
‫- فوراً منطقه رو تخلیه کنید. ‫- برگرد این‌جا، وروجک!
‫همین الان وایسا، وروجک!
‫وای‌نمی‌ستم!
‫برگرد این‌جا!
‫پـ... پدربزرگ!
‫یک میلیارد سال برات زوده ‫که بخوای با من دربیفتی!
‫ها؟!
‫اون چی بود...؟
‫آسیب ندیدی، پیوکو؟
‫وایسا... پیوکو؟
‫چرا من این‌قدر ضعیفم؟
‫چرا نمی‌تونم مثل الیزابت ‫برای آقا مفید باشم؟
‫همیشه باید یکی نجاتم بده.
‫هی آقا، من گشنه‌م نیست ‫پس می‌تونی مال منم بخوری!
‫خوب می‌دونم...
‫که این تنها کاریه که از دستم برمی‌آد....
‫می‌دونم بی‌مصرفم و ‫چیزی جز موی دماغ نیستم.
‫ولی نمی‌خوام این‌طوری باشه! ‫نمی‌خوام براش مایه‌عذاب باشم!
‫شاید...
‫وقت رفتنم از پیشش رسیده....
‫دلش درد می‌کنه؟
‫فکر کنم واسه یه چیزی ‫دپرس شده.
‫کجی...
‫یه چیزی هست که ‫یه کم نگرانم کرده.
‫الان حدود یک ماهه که ‫پیوکو با ماست...
‫[وظیفه]
‫ولی اصلاً رشد نکرده.
‫از هر طرف که بهش نگاه کنی، ‫عجیب نیست؟
‫پس تو هم متوجه شدی.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من...
‫بالاخره پیدات کردم...
‫دا...
‫داش....
‫حـ... حالت خوبه؟!
‫اون... اون چی...
‫گفت؟!...
‫بالاخره وقتش رسیده که ‫خانواده گوشیکیدوری وارد میدون بشه.
‫ولی کیسوکه، این شهر ‫خطرناک به نظر می‌رسه.
‫قسمت بعد: ‫هر پری آوازخوان نیست.
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس WearyNoble\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫اوه، یه خانوم پیدا کردم!
‫[جوایز مسابقه نقاشی طرفداران]