WEBVTT

00:00.000 --> 00:12.000
<i>‫ </i>رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند

00:00.000 --> 00:12.000
‫Yuki\h:مترجم

00:00.000 --> 00:12.000
<b></b>‫ANIMEX.CLICK

00:00.000 --> 00:05.000


00:00.600 --> 00:02.670
‫ها؟! پنج سانتی‌متره!

00:02.670 --> 00:05.630
‫نه! معلومه که از اون بلندتره!

00:05.630 --> 00:07.820
‫مثل همیشه که بی‌ادبه!

00:07.820 --> 00:10.070
‫فقط با چشم حدس نزن و غر نزن!

00:10.070 --> 00:13.200
<i>‫اگه خیلی کوتاهه، یه اندازه
‫دقیق بهم بده.</i>

00:13.200 --> 00:16.020
‫پس اجازه بده با دستم
‫یه اندازه سریع بگیرم.

00:16.020 --> 00:21.280
‫داری چیکار می‌کنی، منحرف؟!

00:24.580 --> 00:26.900
‫این ساکورادایمون توگوئه،

00:26.900 --> 00:29.030
‫دست‌پاچلفتی

00:27.130 --> 00:29.650
‫نماینده کلاسِ بیش از حد جدی
‫و دست‌پاچلفتی.

00:41.170 --> 00:44.040
‫دست و پا چلفتی مبصر
‫دامن کوتاه و دختری با

00:41.170 --> 00:44.040
‫دست و پا چلفتی مبصر
‫دامن کوتاه و دختری با

02:06.540 --> 02:11.510
‫مبصر دست‌پاچلفتی و کتابدار

02:06.830 --> 02:08.250
‫هی، پوئه،

02:08.250 --> 02:11.200
‫شنیدم امروز صبح دوباره با
‫ساکورادایمون-کون درگیر شدی؟

02:11.200 --> 02:13.630
‫خیلی حسودیم می‌شه که اینقدر صمیمی هستید.

02:13.630 --> 02:16.140
‫دیگه باید با هم وارد رابطه بشید.

02:17.630 --> 02:21.090
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫بین ما همچین خبری نیست.

02:21.090 --> 02:22.790
‫می‌دونم، می‌دونم.

02:22.790 --> 02:26.100
‫ولی ما هنوز خوشحالیم، باشه؟

02:26.100 --> 02:29.190
‫اینکه داری به یه پسر خاص
‫نزدیک می‌شی.

02:29.190 --> 02:31.440
‫مخصوصاً وقتی قبلاً تبدیل به
‫ترمیناتور می‌شدی،

02:31.440 --> 02:34.930
‫و هر پسری که تو راهنمایی مسخره‌ت
‫می‌کرد رو نابود می‌کردی.

02:34.930 --> 02:36.990
‫من کسی رو نابود نکردم!

02:38.220 --> 02:41.000
‫اون صاف و پوست‌کنده زد تو دهنشون.

02:43.000 --> 02:45.060
‫ای بابا، این دو تا...

02:45.060 --> 02:47.750
‫همه اینا تقصیر توگوئه!

02:48.130 --> 02:50.450
‫اون پسر دست‌پاچلفتی و گیج...

02:50.450 --> 02:52.030
‫من چی؟

02:53.380 --> 02:55.110
‫کجا می‌ری، پوئم-سان؟

02:55.430 --> 02:57.380
‫دارم می‌رم کتابخونه.

02:57.380 --> 02:59.300
‫اوه، برای چرت زدن؟

02:59.300 --> 03:02.940
‫تاساکی-سان بهم گفت
‫زیاد تو کتابخونه چرت می‌زنی.

03:02.940 --> 03:05.940
‫اگه اینقدر بخوابی و شب خوابت نبره
‫می‌خوای چیکار کنی؟

03:05.940 --> 03:09.000
‫به تو ربطی نداره.
‫اصلاً تو اینجا چیکار می‌کنی، توگو؟

03:08.770 --> 03:15.530
‫نماینده کلاس

03:09.000 --> 03:10.590
‫دارم گشت می‌زنم.

03:10.590 --> 03:13.670
‫وظیفه‌مه که نظم مدرسه رو
‫برقرار کنم.

03:13.670 --> 03:15.130
‫جدی؟

03:17.150 --> 03:20.910
‫حالا، ببینم امروز چه کتابی
‫باید بخونم.

03:20.910 --> 03:23.560
‫اولش فقط برای چرت زدن اومدم اینجا،

03:23.560 --> 03:27.340
‫ولی تازگی‌ها به کتاب خوندن
‫علاقه‌مند شدم.

03:27.700 --> 03:30.420
‫اوه! اون یکی به نظر خوب میاد.

03:36.140 --> 03:37.080
‫ببخشید.

03:37.940 --> 03:40.680
‫متاسفم. قفسه کتاب شیطونیه.

03:40.680 --> 03:42.430
‫این همون کتابی بود که دنبالش بودی؟

03:42.430 --> 03:45.560
‫هوم؟ آ-آره، ممنون!

03:47.120 --> 03:49.150
‫نه، نه، خواهش می‌کنم.

03:49.150 --> 03:51.130
‫باعث افتخارمه که کمک کردم،

03:52.090 --> 03:53.230
‫زیبای خفته.

03:54.690 --> 03:56.570
<i>‫ای-این یارو!</i>

03:56.570 --> 03:58.320
<i>‫این رفتارش یعنی...</i>

03:58.760 --> 04:00.070
<i>‫نه، قطعاً همونه!</i>

04:00.240 --> 04:03.580
‫کتابدار
‫تسوکیشیما سی‌ایچی

04:00.870 --> 04:03.580
‫ببین، نگاه کن، می‌دونستم!
‫اونم یکی از اعضای کمیته‌ست!

04:04.100 --> 04:08.110
‫چرا تو این مدرسه هیچ آدم عادی‌ای
‫توی کمیته نیست؟!

04:11.650 --> 04:12.840
‫ببخشید که یهویی اینجوری کردم.

04:13.190 --> 04:15.960
‫من دستیار کتابخونه هستم، تسوکیشیما.

04:15.960 --> 04:19.790
‫انگار این اواخر داری از کتابخونه
‫به درستی استفاده می‌کنی،

04:19.790 --> 04:21.220
‫واسه همین خوشحال شدم.

04:21.220 --> 04:22.200
‫ها؟

04:22.200 --> 04:26.720
‫خب، قبلاً فقط کنار پنجره
‫می‌خوابیدی، مگه نه؟

04:26.720 --> 04:28.900
‫با یه قیافه خیلی آروم.

04:28.900 --> 04:31.100
<i>‫وقتی خوابم حق نداری بهم زل بزنی!</i>

04:31.100 --> 04:34.730
‫این کتابخونه مجموعه خیلی
‫پرباری داره.

04:34.730 --> 04:38.240
‫مطمئنم می‌تونی شاهکارهای زیادی پیدا کنی
‫که هنوز نخوندی.

04:38.240 --> 04:44.990
‫اوه، ولی به نظرت وقتی اینجا کتاب می‌خونم
‫خیلی عجیب به نظر نمی‌رسم؟

04:44.990 --> 04:47.400
‫نگران این هستی؟

04:47.400 --> 04:50.370
‫هرچند... فکر کنم شاید حق با تو باشه.

04:50.700 --> 04:53.920
‫وقتی با جدیت غرق کتاب خوندن می‌شی،

04:55.600 --> 05:01.010
‫مثل یه تابلوی نقاشی زیبا می‌مونی
‫که توی موزه به نمایش گذاشتن!

05:01.010 --> 05:06.360
‫جدی؟!

05:01.380 --> 05:03.890
‫واقعاً؟!

05:06.360 --> 05:09.350
‫اگه از این نویسنده خوشت میاد،
‫این یکی رو بهت پیشنهاد می‌کنم.

05:10.270 --> 05:12.530
‫اگه دوست داشتی، خوشحال می‌شم
‫نظرت رو بدونم.

05:13.920 --> 05:17.270
‫تسوکیشیما-کون، ما دوباره اومدیم!

05:17.270 --> 05:19.610
‫بگو امروز چه کتابی پیشنهاد می‌کنی!

05:19.610 --> 05:21.530
‫خب خب، خانم‌های جوان.

05:21.530 --> 05:23.450
‫توی کتابخونه باید ساکت باشیم.

05:23.450 --> 05:27.270
<i>‫شاید ادای آدم‌های خاص رو دربیاره،
‫ولی واقعاً کارش رو بلده.</i>

05:27.680 --> 05:29.160
<i>‫فکر کنم یه نگاهی بهش بندازم.</i>

05:30.150 --> 05:32.600
‫وقتی خوندش،
‫واقعاً جالب بود.

05:34.600 --> 05:36.660
‫تسوکیشیما سی‌ایچی، درسته؟

05:36.660 --> 05:37.630
‫می‌شناسمش.

05:37.630 --> 05:39.820
‫آدم عجیبی بود،

05:39.820 --> 05:42.460
‫ولی شاید دوباره ازش
‫یه پیشنهاد کتاب بخوام.

05:42.460 --> 05:45.890
‫پوئم-سان، فکر کردم داری می‌ری
‫کتابخونه که چرت بزنی.

05:45.890 --> 05:48.480
‫اتفاقاً این اواخر دارم کتاب می‌خونم!

05:48.480 --> 05:50.010
‫جدی؟

05:50.010 --> 05:53.610
‫خوشحالم که یه رو دیگه ازت
‫کشف کردم که قبلاً نمی‌دونستم!

05:54.300 --> 05:56.850
‫اه، ای بابا! خفه شو.

05:56.850 --> 05:57.650
‫می‌دونم!

05:57.650 --> 06:00.370
‫می‌خوای تسوکیشیما رو ببینی؟

06:00.370 --> 06:02.320
‫اون هم‌کلاسی منه.

06:03.940 --> 06:05.660
‫مگه نه؟

06:05.660 --> 06:06.900
‫ها؟!

06:06.900 --> 06:09.030
‫این دیگه خیلی عجیبه!

06:11.580 --> 06:12.410
‫نه!

06:12.410 --> 06:14.780
‫این اصلاً اون نیست!

06:14.780 --> 06:16.870
‫شاید شبیهش باشه، ولی خودش نیست!

06:16.870 --> 06:18.540
‫ها؟ نه، خودشه.

06:18.540 --> 06:20.980
‫تسوکیشیما، ببخشید که
‫وسط کتاب خوندنت مزاحمت شدم.

06:20.980 --> 06:22.310
‫یه لحظه وقت داری؟

06:23.450 --> 06:24.160
‫ها؟!

06:24.160 --> 06:25.300
‫اصلاً اون نیست!

06:25.300 --> 06:27.970
‫تسوکیشیما، ایشون پوئم-سان هستن.

06:27.710 --> 06:28.680
‫ها؟!

06:27.970 --> 06:31.060
‫گفت که از کتابی که اون روز بهش
‫پیشنهاد دادی خیلی خوشش اومده.

06:31.060 --> 06:35.060
‫اوه، ام، ممنون بابت دیروز.

06:41.030 --> 06:41.870
‫خواهش می‌کنم.

06:41.690 --> 06:43.820
<b>‫اصلاً اون نیست</b>

06:41.870 --> 06:43.820
‫اصلاً اون نیست!

06:43.820 --> 06:45.900
‫ها؟ ولی اون...

06:47.070 --> 06:48.570
‫این دیگه چیه؟

06:47.070 --> 06:54.580
‫غرغر
‫غرغر

06:48.570 --> 06:52.200
‫یهو وسط مطالعه‌ام مزاحم می‌شید،
‫بعد شروع می‌کنید به شوخی و خنده؟

06:52.200 --> 06:54.580
‫من تسوکیشیما هستم، همین و بس.

06:54.580 --> 06:56.420
‫پس اگه متوجه شدید،
‫لطفاً برید پی کارتون.

06:56.420 --> 06:57.410
‫که این‌طور!

06:56.420 --> 06:59.080
‫مزاحم می‌شید. مزاحم می‌شید.

06:57.160 --> 06:59.080
‫غرغر غرغر

06:57.410 --> 06:59.080
‫آروم باش، پوم-سان!

06:59.080 --> 07:04.010
‫بالاخره فهمیدم چرا
‫نمی‌دونستی اون کیه.

06:59.080 --> 07:00.690
‫خدای من، چقدر ترسناک!

07:00.690 --> 07:02.930
‫مشکل زن‌های هیستریک
‫همینه دیگه.

07:01.630 --> 07:04.840
‫غرغر
‫غرغر

07:02.930 --> 07:04.840
‫هیستریک!

07:04.010 --> 07:04.840
‫ها؟

07:05.190 --> 07:08.970
‫این بین همه بچه‌های کلاس
‫یه چیز عادیه،

07:08.970 --> 07:10.060
‫ولی اون در واقع...

07:25.930 --> 07:27.600
‫هی، زیبای خفته!

07:27.600 --> 07:31.160
‫خیلی خوشحالم که کتابی که بهت
‫پیشنهاد دادم رو خوندی!

07:31.160 --> 07:34.900
‫تسوکیشیما یه نمونه کلاسیکه:
‫تو خونه شیر، بیرون موش!

07:34.900 --> 07:36.160
‫شیر در خانه؟

07:35.080 --> 07:36.160
‫شیر در خانه

07:36.160 --> 07:38.540
‫شیر در کتابخانه

07:36.680 --> 07:38.540
‫شیر در خانه.

07:38.860 --> 07:41.140
‫بابت ترسوندنت متاسفم،
‫زیبای خفته.

07:41.140 --> 07:42.530
‫ولی حقیقت داره.

07:42.530 --> 07:44.800
‫من در واقع خیلی درون‌گراتر از
‫چیزیم که به نظر می‌رسم.

07:44.800 --> 07:48.290
‫اما وقتی توی این فضا هستم که
‫دور و برم پر از کتاب‌های محبوبمه،

07:46.650 --> 07:50.300
<i>‫پس می‌خوای بگی
‫این نسخه خودِ واقعیته؟</i>

07:48.290 --> 07:50.300
‫می‌تونم خودِ واقعیم باشم!

07:50.300 --> 07:53.930
‫ببین، نمی‌گم خیلی مهمه، ولی
‫میشه دیگه بهم نگی زیبای خفته؟!

07:53.930 --> 07:55.930
‫ها؟ از این اسم خوشت نمیاد؟

07:55.930 --> 07:58.690
‫چرا باید خوشم بیاد؟! خجالت‌آوره، تمومش کن!

07:59.000 --> 08:01.600
‫باشه، باشه.
‫حیف شد، ولی می‌فهمم.

08:02.230 --> 08:05.940
‫فکر کردم از اسم واقعیت
‫خجالت‌آورتر نیست،

08:05.940 --> 08:06.860
‫ولی درک می‌کنم.

08:06.860 --> 08:09.450
‫هی، هی، هی! اون روی تاریکت
‫یهو داره میاد بیرون!

08:09.450 --> 08:12.200
‫تسوکیشیما، منظورت از
‫«زیبای خفته» چیه؟

08:12.200 --> 08:13.700
‫به اون گیر نده!

08:13.700 --> 08:16.190
‫این فقط یه لقبیه که
‫من بهش دادم.

08:16.190 --> 08:19.100
‫آخه همیشه میومد کتابخونه
‫که چرت بزنه.

08:19.100 --> 08:21.830
‫هرچند این لقب برای اون
‫شاید زیادی بامزه باشه.

08:21.830 --> 08:26.240
‫«زیبای خفته» برازنده دختری که
‫مثل خرس می‌خوابه نیست،

08:21.830 --> 08:27.380
‫خروپف خروپف

08:26.240 --> 08:28.640
‫با دهن باز و خروپف‌های
‫وحشتناک.

08:27.380 --> 08:29.340
‫بس کن!

08:29.340 --> 08:33.450
‫دروغ می‌گی! من خروپف نمی‌کنم!

08:34.250 --> 08:35.320
‫فکر کنم!

08:35.320 --> 08:37.600
‫درسته تسوکیشیما!
‫حرفت رو پس بگیر!

08:37.600 --> 08:40.650
‫حتی اگه با دهن باز
‫خروپف هم می‌کرد،

08:38.100 --> 08:44.230
<b>‫دهن باز</b>

08:39.350 --> 08:44.230
<b>‫خروپف</b>

08:40.650 --> 08:41.900
‫باز هم پوم-سان هست!

08:41.900 --> 08:44.230
‫معلومه که هنوز هم
‫مثل یه پرنسس بامزه‌ست!

08:41.900 --> 08:44.230
‫پرنسس

08:41.900 --> 08:44.230
‫پرنسس

08:44.230 --> 08:46.730
‫تو هم دیگه باید خفه شی!

08:46.730 --> 08:50.940
<i>‫واقعاً هیچ آدم حسابی‌ای توی
‫کمیته این مدرسه پیدا نمیشه!</i>

08:50.940 --> 08:54.150
‫هرچند پوم-چان بیشتر از چیزی که
‫نشون می‌داد خوشحال بود.

08:54.150 --> 08:58.220
‫می‌دونم. یه کتاب عالی برات
‫پیدا می‌کنم، ساکورادایمون.

08:58.220 --> 08:59.620
‫ممنون می‌شم.

08:59.940 --> 09:01.840
‫راستی ساکورادایمون،

09:02.120 --> 09:05.660
‫دیدم که وقتت رو توی زنگ ناهار
‫با گشت‌زنی تلف می‌کردی.

09:05.660 --> 09:07.070
‫دوستی نداری؟

09:07.070 --> 09:09.380
‫هی، هی، هی!
‫نیمه‌ی تاریکت، نیمه‌ی تاریکت!

09:09.380 --> 09:11.980
‫پرسه زدن بی‌دلیل توی مدرسه
‫اتلاف وقت نیست؟

09:09.380 --> 09:17.010
‫بِل بِل بِل

09:11.980 --> 09:14.240
‫اگه کتاب می‌خوندی،
‫وقتت رو بهتر صرف می‌کردی.

09:14.240 --> 09:17.010
‫هرچند تضمینی نیست که کتاب خوندن
‫باعث بشه آدم‌حسابی بشی.

09:18.300 --> 09:21.640
‫حالا هم که بدجوری دلش رو شکستی،
‫دیگه بسه!

09:21.640 --> 09:22.790
‫اوه؟

09:22.790 --> 09:24.540
‫داری از دوست‌پسرت دفاع می‌کنی؟

09:24.540 --> 09:26.850
‫چه تحسین‌برانگیز.

09:27.400 --> 09:32.650
‫اون! دوست‌پسرم! نیست!

09:31.900 --> 09:32.650
‫دوربین ۱

09:32.650 --> 09:33.280
‫دوربین 2

09:33.280 --> 09:33.910
‫دوربین 3

09:35.950 --> 09:37.660
‫خارج از کتابخانه

09:40.870 --> 09:46.210
‫جیر جیر جیر

09:42.950 --> 09:44.370
‫هی، هی، هی!

09:44.370 --> 09:46.920
‫قهرمان‌های خشن دیگه
‫مربوط به گذشته‌ان!

09:46.920 --> 09:49.400
‫باید خودت رو با زمانه وفق بدی،

09:48.880 --> 09:51.190
‫می‌خوای دوباره انجامش بدم؟

09:49.400 --> 09:51.190
‫وگرنه خواننده‌ها ولت می‌کنن.

09:53.980 --> 09:57.970
‫سروکله زدن با آدم‌های دیوونه‌ی
‫کمیته واقعاً خسته‌کننده‌ست.

09:59.540 --> 10:03.020
‫هی! منظورم تو هم بودی، توگو!

10:03.020 --> 10:04.230
‫متأسفم.

10:04.230 --> 10:05.970
‫ها؟ چی؟

10:05.970 --> 10:09.630
‫واقعاً حرف‌های تسوکیشیما
‫ناراحتت کرده؟

10:10.010 --> 10:10.900
‫نه...

10:11.490 --> 10:15.700
‫فقط فهمیدم که اگه درست فکر کنم،
‫هیچ دوستی ندارم.

10:15.700 --> 10:17.120
‫پس اون بخشش بود؟

10:17.480 --> 10:19.110
‫نه، مهم نیست.

10:19.110 --> 10:21.200
‫مدرسه قراره جایی برای
‫یادگیری باشه،

10:21.200 --> 10:23.870
‫اگه دوست نداشته باشم هم
‫مشکلی پیش نمیاد.

10:23.870 --> 10:26.120
‫نمی‌دونستم به این
‫چیزها اهمیت می‌دی.

10:26.780 --> 10:28.020
‫می‌دونی...

10:28.020 --> 10:30.820
‫خب، با وجود هر چی که می‌گم،

10:31.130 --> 10:33.080
‫ما دوستیم، فهمیدی؟!

10:33.080 --> 10:33.880
‫فهمیدی؟!

10:36.200 --> 10:39.720
‫ج-جدی می‌گی، پوم-چان؟!

10:39.720 --> 10:40.500
‫بیم!

10:39.720 --> 10:41.770
‫بیم

10:40.500 --> 10:41.770
‫چقدر چندش!

10:41.770 --> 10:44.410
‫خیلی ممنونم، پوم-چان!

10:44.410 --> 10:46.660
‫تو واقعاً زن فوق‌العاده‌ای هستی.

10:46.660 --> 10:47.650
‫آره.

10:50.280 --> 10:52.370
‫اما حقیقت این بود که...

10:52.840 --> 10:57.020
‫اون امیدوار بود یه روزی بشه
‫همون آدم خاصِ ساکورادایمون-کون.

10:58.410 --> 10:59.640
‫شوخی کردم!

11:00.640 --> 11:03.040
‫دیالوگ‌های خودت رو اضافه نکن!

11:03.040 --> 11:04.370
‫اوه، مچمون رو گرفتی؟

11:04.370 --> 11:06.790
‫نتونستیم جلوی خودمون رو بگیریم،
‫جو بین شما خیلی خوب بود.

11:06.790 --> 11:09.880
‫ساکورادایمون-کون،
‫ما هم دوستت هستیم، معلومه!

11:09.880 --> 11:11.570
‫منم همین‌طور، منم همین‌طور!

11:11.570 --> 11:13.190
‫خیلی ممنونم!

11:13.190 --> 11:16.650
‫از مهربونی همه‌تون واقعاً تحت تأثیر قرار
‫گرفتم.

11:17.370 --> 11:20.330
‫اون یهو سه تا دوست پیدا کرد.

11:21.050 --> 11:26.010
‫m 0 0 l 231 0 l 231 216 l 0 216

11:21.050 --> 11:26.010
‫دست و پا چلفتی مبصر
‫دامن کوتاه و دختری با

11:22.850 --> 11:25.180
‫دست‌وپاچلفتی و دامن‌کوتاه!

11:26.060 --> 11:31.020
‫m 0 0 l 231 0 l 231 216 l 0 216

11:26.060 --> 11:31.020
‫دست و پا چلفتی مبصر
‫دامن کوتاه و دختری با

11:28.150 --> 11:29.400
‫دست‌وپاچلفتی و دامن‌کوتاه!

11:33.400 --> 11:36.390
‫گرسنمه. بریم کافه‌تریا.

11:36.390 --> 11:37.460
‫باشه.

11:37.460 --> 11:39.010
‫ها؟ پو کجاست؟

11:39.010 --> 11:41.280
‫بلافاصله بعد کلاس غیبش زد.

11:41.820 --> 11:45.620
‫اون دختر گاهی وقت ناهار
‫کلاً غیبش می‌زنه.

11:45.620 --> 11:47.540
‫اینجاست.

11:47.540 --> 11:48.790
‫غیب شد.

11:49.160 --> 11:49.920
‫نیست!

11:50.330 --> 11:51.920
‫ظرف ناهارم...

11:52.460 --> 11:57.420
‫روزی که با دست‌وپاچلفتی ناهار خورد

11:52.490 --> 11:54.170
‫غیب شده!

11:54.510 --> 11:57.920
‫ها؟! نکنه خونه جا گذاشتمش؟!

11:57.920 --> 12:00.800
‫نه، مامان همین امروز صبح گفت...

12:01.070 --> 12:04.310
‫پو-چان، مامان امروز برات ناهار درست کرده!

12:04.310 --> 12:06.180
‫دارم می‌ذارمش توی کیفت، باشه؟

12:06.180 --> 12:09.080
‫امکان نداره بعد از اون فراموشش کرده باشم.

12:09.080 --> 12:10.020
‫یعنی...

12:10.020 --> 12:11.690
‫چی شده، پوم-سان؟

12:11.990 --> 12:14.040
‫توگو؟! کِی اومدی...

12:14.040 --> 12:16.370
‫عجیبه که تنها می‌بینمت.

12:16.730 --> 12:20.320
‫آره، گاهی وقتا،
‫فقط دلم می‌خواد تنها باشم.

12:20.320 --> 12:23.500
‫ولی به نظر می‌رسه
‫بیشتر از این حرفا درگیری.

12:24.950 --> 12:26.220
‫گرسنمه!

12:26.220 --> 12:26.910
‫مگه نه؟

12:26.220 --> 12:26.910
‫ها؟!

12:26.910 --> 12:28.350
‫این خیلی بده!

12:28.350 --> 12:30.620
‫اوه نه، خوبم. مشکلی نیست.

12:30.620 --> 12:31.960
‫از بوفه یه چیزی
‫می‌گیرم می‌خورم.

12:31.960 --> 12:33.670
‫این که نشد راه حل!

12:33.670 --> 12:36.610
‫مادرت اون رو با عشق
‫برات درست کرده!

12:36.610 --> 12:38.170
‫بیا همین الان بریم پیداش کنیم!

12:38.170 --> 12:41.240
‫هی! جدی می‌گم، خوبم!

12:43.680 --> 12:46.620
‫توی کلاس نیست؟

12:46.620 --> 12:49.940
‫حتی یادم نمیاد
‫از کیفم درش آورده باشم.

12:49.940 --> 12:53.310
‫از این وضعیت خوشم نمیاد.

12:53.310 --> 12:54.820
‫ها؟ منظورت چیه؟

12:55.210 --> 12:59.400
‫اصلاً دلم نمی‌خواد به دانش‌آموزای
‫مدرسه شک کنم که کار بدی کردن...

12:59.990 --> 13:02.940
‫باید احتمال دزدی رو
‫هم در نظر بگیریم!

13:02.940 --> 13:04.040
‫نه، اصلاً!

13:04.040 --> 13:06.330
‫کی میاد ناهار یکی دیگه رو
‫بدزده؟!

13:06.330 --> 13:09.190
‫معلومه! منم می‌خوام باور کنم
‫که هیچ‌کس این کارو نمی‌کنه!

13:09.190 --> 13:12.080
‫برای همین باید حتماً
‫ظرف ناهارت رو پیدا کنیم!

13:12.080 --> 13:14.850
‫گفتم که خوبم! ای بابا!

13:16.060 --> 13:20.220
‫اول، بیا مرور کنیم
‫امروز چیکار کردی.

13:20.220 --> 13:22.310
‫از اینجا شروع کردی، درسته؟

13:22.310 --> 13:24.590
‫صبحش رو هم یادمه.

13:28.180 --> 13:30.250
‫صبح بخیر، پوم-سان!

13:30.250 --> 13:33.810
‫بهت گفتم اسم کوچیکم رو
‫با صدای بلند داد نزن!

13:34.270 --> 13:37.050
‫می‌شه این سلام و احوال‌پرسی صبح رو
‫نادیده بگیریم؟

13:37.050 --> 13:39.250
‫خودم شاهدش بودم،

13:39.250 --> 13:42.030
‫و توی اون شلوغی،
‫غیرممکنه کسی دزدیده باشه.

13:42.030 --> 13:44.660
‫پس اولین جایی که بعدش
‫رفتی...

13:45.420 --> 13:46.910
‫اتاق بهداری بود؟

13:46.910 --> 13:50.650
‫دم در لیز خوردم،
‫واسه همین رفتم چسب زخم بگیرم.

13:51.040 --> 13:53.040
‫راست می‌گه، ایزوبوچی؟

13:53.040 --> 13:54.220
‫آره.

13:54.220 --> 13:56.790
‫اون دختر قطعاً
‫امروز صبح اینجا بود.

13:56.790 --> 13:58.630
‫خوب یادمه.

14:00.050 --> 14:04.010
‫نماینده بهداشت (و وقار)

14:00.460 --> 14:01.420
‫چی؟!

14:01.420 --> 14:03.110
‫«یه چسب زخم بده»؟!

14:03.110 --> 14:06.640
‫دختر، تو دانش‌آموز دبیرستانی هستی
‫و یه چسب زخم همراهت نداری؟!

14:06.640 --> 14:08.840
‫چه فرض عجیبی.

14:08.840 --> 14:10.530
‫فقط یکی بهم بده.

14:10.530 --> 14:12.740
‫بیا. زود باش یکی رو انتخاب کن.

14:12.740 --> 14:14.330
‫پاندا یا خرس؟

14:14.330 --> 14:15.270
‫چه بامزه!

14:15.270 --> 14:17.550
‫آره. اینم بگیر.

14:17.770 --> 14:18.590
‫چی؟!

14:18.590 --> 14:20.280
‫داری چه غلطی می‌کنی؟!

14:20.280 --> 14:20.880
‫ها؟

14:20.880 --> 14:25.410
‫ولی مامان... پدر و مادرم می‌گن باید
‫تمیزش کنم وگرنه عفونت می‌کنه!

14:25.410 --> 14:27.230
‫مال کدوم قرنی هستی؟!

14:27.230 --> 14:28.780
‫اطلاعاتت خیلی قدیمیه!

14:28.780 --> 14:30.080
‫هی! بس کن!

14:28.780 --> 14:31.080
‫فقط بگیرش زیر آب!

14:30.080 --> 14:31.530
‫روش آب نریز!

14:31.530 --> 14:33.140
‫گفتم بس کن!

14:35.540 --> 14:38.540
‫دیگه هیچ‌وقت به اون زن
‫چسب‌زخم نمی‌دم.

14:38.540 --> 14:40.670
‫تو هم خیلی لجبازی.

14:40.670 --> 14:44.170
‫قبل از اینکه پوم-سان بیاد،
‫دانش‌آموزی اینجا نبود، درسته؟

14:44.170 --> 14:46.580
‫آره، اول صبح بود.

14:46.580 --> 14:48.900
‫به نظر میاد اینجا هم سرنخی پیدا نمی‌کنیم.

14:48.900 --> 14:50.810
‫بریم جای بعدی، پوم-سان.

14:50.810 --> 14:53.850
‫ای بابا، الان خیلی گرسنمه.

14:54.350 --> 14:56.810
‫میز امانت

14:55.130 --> 14:56.820
‫آره، درسته.

14:57.560 --> 15:01.190
‫اون صبح زود اومد اینجا
‫که کتابش رو پس بده.

15:01.190 --> 15:02.790
‫دانش‌آموز دیگه‌ای هم اینجا بود؟

15:02.790 --> 15:03.750
‫بودن.

15:04.190 --> 15:07.860
‫صندوق بازگشت

15:04.540 --> 15:08.610
‫چند نفر دیگه هم مثل اون اومدن
‫که کتاب‌هاشون رو پس بدن.

15:10.580 --> 15:15.680
‫البته وقتی داشتم کتاب رو پس می‌دادم،
‫کسی بهم نزدیک نشد.

15:15.680 --> 15:17.330
‫منم همین رو یادمه.

15:17.330 --> 15:19.750
‫فهمیدم. هوم...

15:19.750 --> 15:21.590
‫اول از همه، ساکورادایمون،

15:21.590 --> 15:25.720
‫این فکر مسخره‌ت که یکی ناهارش رو
‫دزدیده از همون اول احمقانه نبود؟

15:25.720 --> 15:28.210
‫منم از همون اول همین رو گفتم.

15:28.210 --> 15:29.770
‫نه، ما نمی‌دونیم.

15:29.770 --> 15:32.760
‫شاید یه مزاحم (استاکر)
‫در کار بوده باشه.

15:33.570 --> 15:34.220
‫هوم؟

15:37.550 --> 15:38.610
‫ببخشید.

15:43.280 --> 15:45.490
‫انگار اصلاً کسی رو داره!

15:45.490 --> 15:46.860
‫جیر جیر جیر

15:49.360 --> 15:51.690
‫توی کتابخونه هم سرنخی نبود.

15:51.690 --> 15:52.790
‫بعدش کجا بریم؟

15:52.790 --> 15:54.330
‫بعدی...

15:55.510 --> 15:58.000
‫بی‌خیال. اون یکی بی‌ربطه.

15:58.000 --> 16:00.750
‫از کجا مطمئنی بی‌ربطه؟

16:00.750 --> 16:02.660
‫باید بررسی‌ش کنیم تا مطمئن شیم.

16:02.660 --> 16:03.630
‫کجاست؟

16:03.630 --> 16:05.380
‫بی‌خیال.

16:05.380 --> 16:06.880
‫بی‌خیال نیست!

16:06.880 --> 16:08.570
‫بعدش کجا رفتی؟

16:10.630 --> 16:11.890
‫دستشویی!

16:11.890 --> 16:13.140
‫مجبورم نکن بگم!

16:15.700 --> 16:16.330
‫اون...

16:16.890 --> 16:17.830
‫دستشویی؟!

16:17.830 --> 16:21.010
‫درسته که مدرسه ما همیشه
‫دستشویی‌هاش تمیزه،

16:21.010 --> 16:25.400
‫ولی با این حال، من خجالت می‌کشم
‫کیسه غذا ببرم توی دستشویی!

16:25.400 --> 16:28.650
‫انقدر داد نزن «دستشویی»!

16:29.080 --> 16:34.040
‫درسته که اگه ببریش توی کابین،
‫یه جای کاملاً بسته‌ست.

16:34.040 --> 16:36.220
‫دزدیدنش غیرممکنه.

16:36.220 --> 16:39.160
‫ولی بعدش تمام
‫مدت توی کلاس بودم،

16:39.160 --> 16:41.870
‫واسه همین جای دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه.

16:43.360 --> 16:45.030
‫این راهرو...

16:45.390 --> 16:48.380
‫این مسیر برای رفتن به کلاس،
‫یه کم طولانی نیست؟

16:49.410 --> 16:51.680
‫من این مسیر رو دوست دارم.

16:51.680 --> 16:54.930
‫ببین، گل‌های ادریسی
‫شکوفه دادن و قشنگن، مگه نه؟

16:54.930 --> 16:57.010
‫تو گل ادریسی دوست داری؟

16:57.490 --> 17:01.360
‫خوشحالم که یه جنبه غافلگیرکننده
‫دیگه ازت شناختم، پوم-سان.

17:01.360 --> 17:03.320
‫دیگه بسه!

17:04.890 --> 17:06.340
‫اه، دیگه بسه!

17:06.340 --> 17:09.510
‫دارم میرم پیش
‫دخترا توی کافه‌تریا!

17:10.950 --> 17:12.580
‫تو هم میای؟

17:12.580 --> 17:14.200
‫تو هم حتماً
‫چیزی نخوردی، نه؟

17:15.100 --> 17:16.170
‫آره.

17:16.170 --> 17:18.240
‫ببخشید که هیچ کمکی ازم برنیومد.

17:19.700 --> 17:22.630
‫اوه، پو اینجاست!

17:22.630 --> 17:24.480
‫ساکورادایمون-کون هم باهاته؟

17:24.480 --> 17:26.100
‫بیا پیش ما بشین.

17:26.100 --> 17:27.960
‫کجا بودی، پو؟

17:27.960 --> 17:31.000
‫خب، یه چیزی رو گم کردم.

17:31.000 --> 17:34.170
‫واسه همین داشتم مسیرهایی که
‫از صبح رفتم رو دوباره چک می‌کردم.

17:34.170 --> 17:35.990
‫ها؟ حالت خوبه؟

17:35.990 --> 17:37.380
‫چی گم کردی؟

17:37.380 --> 17:41.280
‫پس یعنی رفتی بهداری
‫و کتابخونه هم سر زدی؟

17:41.280 --> 17:43.050
‫حتماً خسته شدی.

17:51.720 --> 17:54.920
‫تاساکی-سان، تو از کجا اینا رو می‌دونی؟

17:54.920 --> 17:56.120
‫ها؟ چی رو؟

17:56.120 --> 18:00.840
‫از کجا می‌دونی که ما تازه
‫از بهداری و کتابخونه برگشتیم؟!

18:01.260 --> 18:06.380
‫ها؟ چون کل صبح رو با پو بودم.

18:10.010 --> 18:11.220
‫پوئم-سان.

18:11.650 --> 18:16.460
‫چیزی که می‌خوام بگم
‫شاید خیلی براتون شوک باشه.

18:16.460 --> 18:17.440
‫ببخشید؟

18:17.440 --> 18:20.370
‫با این حال، باید بگم!

18:20.370 --> 18:22.480
‫به خاطر اخلاقیات این مدرسه!

18:22.480 --> 18:23.990
‫و از همه مهم‌تر،

18:23.990 --> 18:25.480
‫به خاطر خودت!

18:27.370 --> 18:29.750
‫کسی که ناهار پوئم-سان رو دزدید...

18:32.600 --> 18:33.990
‫تو بودی،

18:33.990 --> 18:36.370
‫مگه نه، تاساکی-سان؟!

18:40.370 --> 18:41.620
‫ها؟

18:42.580 --> 18:43.590
‫ناهار؟

18:43.590 --> 18:44.900
‫اوه نه، هیچی نیست.

18:45.120 --> 18:47.990
‫اگه تمام مدت با پوئم-سان بودی،

18:47.990 --> 18:50.620
‫خیلی راحت می‌تونستی ناهارش رو
‫بدون اینکه کسی بفهمه بدزدی!

18:52.020 --> 18:53.250
‫اوه!

18:55.720 --> 18:59.580
‫انگار دستم رو خوندی،
‫ساکورادایمون-کون!

18:59.580 --> 19:00.280
‫ادامه بده!

19:00.280 --> 19:01.210
‫این کار رو نکن.

19:01.210 --> 19:04.310
‫هنوز هم دیر نشده! ناهاری که
‫دزدیدی رو پس بده!

19:06.260 --> 19:07.750
‫چه آدم ساده‌لوحی!

19:07.750 --> 19:11.070
‫فکر کردی ناهارش هنوز باقی مونده؟!

19:11.070 --> 19:12.580
‫ت-تو نمی‌تونی این کار رو کرده باشی!

19:12.580 --> 19:14.130
‫چه کار بی‌رحمانه‌ای!

19:14.130 --> 19:16.200
‫با این وضع، پوئم-سان...

19:16.200 --> 19:18.950
‫خیلی زود گرسنه‌اش می‌شه!

19:18.950 --> 19:21.620
‫پو، تو با خودت ناهار آورده بودی؟

19:21.620 --> 19:25.240
‫واسه همینه که گاهی اوقات
‫موقع ناهار غیبت می‌زنه؟

19:26.260 --> 19:28.580
‫اوه، خ-خب، آره.

19:28.580 --> 19:31.870
‫می‌تونستی با ما
‫بخوریش. پس چرا؟

19:30.230 --> 19:35.360
<i>‫از کوهیناتا پوئم-سان از کلاس ۱-۶
‫خواهش می‌کنم به دفتر بیاد.</i>

19:32.580 --> 19:34.180
‫آ-آره...

19:35.970 --> 19:37.680
<i>‫مادرتون اینجاست.</i>

19:35.970 --> 19:36.730
‫اوه؟

19:36.730 --> 19:37.680
‫اوه؟

19:43.160 --> 19:45.610
‫آه، پو-چان!

19:45.610 --> 19:48.270
‫اینجا! این طرف!

19:49.230 --> 19:50.640
‫خیلی متاسفم!

19:50.640 --> 19:53.890
‫مامان حواسش نبود و یادش رفت
‫بذارتش توی کیفت!

19:53.890 --> 19:54.780
‫باشه.

19:54.780 --> 19:58.240
‫فکر کردم ممکنه گرسنه بمونی،
‫واسه همین با عجله آوردمش!

19:58.240 --> 20:00.490
‫باشه مامان. اشکالی نداره.

20:00.490 --> 20:02.170
‫سلام خانم!

20:02.170 --> 20:03.080
‫سلام.

20:03.080 --> 20:05.250
‫اوه خدای من، تاساکی-چان و آکینا-چان.

20:05.250 --> 20:09.060
‫شما دو تا که تازگی‌ها اصلاً نیومدید
‫پیش ما، دلم براتون تنگ شده بود.

20:09.610 --> 20:11.000
‫مامان، بسه.

20:11.000 --> 20:13.000
‫اوه خدای من، این دیگه کیه؟

20:13.600 --> 20:14.900
‫از آشنایی باهات خوشبختم.

20:14.900 --> 20:16.130
‫من ساکورادایمون توگو هستم—

20:16.130 --> 20:17.170
‫اوه!

20:17.170 --> 20:19.450
‫خیلی چیزها درباره‌ات
‫از پو-چان شنیدم!

20:19.450 --> 20:21.910
‫اون بهم گفت که یه پسر مبصر
‫خیلی جالب توی کلاسشون هست.

20:21.910 --> 20:22.700
‫مگه نه؟

20:22.700 --> 20:23.890
‫مامان، بسه!

20:23.890 --> 20:26.790
‫هی، چه جور
‫ناهاری براش درست کردی؟

20:26.790 --> 20:28.110
‫عزیزم، می‌خوای ببینی؟

20:28.110 --> 20:29.730
‫خیلی به ناهار امروز افتخار می‌کنم!

20:29.730 --> 20:31.210
‫مامان! بسه!

20:31.210 --> 20:35.460
‫پرش کردم از چیزهایی که پو-چان دوست داره!

20:36.070 --> 20:40.280
‫پو  چان ♥

20:37.360 --> 20:40.280
‫ا-این پری‌کیوره؟

20:40.280 --> 20:43.300
‫یه جورایی حدس می‌زدم
‫یه چیز بامزه باشه، ولی...

20:43.300 --> 20:46.680
‫اینم مال الان نیست،
‫مال ۱۰ بار پیشه، درسته؟

20:46.680 --> 20:49.410
‫واقعاً عاشق «چور چری» بودی، نه؟

20:49.410 --> 20:54.800
‫مامان! بسه!

20:57.920 --> 21:02.010
‫خیلی وقته مامان پو رو ندیده بودیم،
‫ولی ازش خوشم میاد.

21:00.000 --> 21:12.000
<i></i>‫ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس

21:00.000 --> 21:12.000
‫Yuki\h:مترجم

21:00.000 --> 21:12.000
<b></b>‫ANIMEX.CLICK

21:02.010 --> 21:03.850
‫خیلی بامزه‌ست.

21:05.180 --> 21:08.430
‫بجنب پو. خیلی خوشمزه‌ست! بخورش!

21:08.430 --> 21:11.710
‫پوئم-سان،
‫خجالت کشیدن نداره.

21:11.710 --> 21:16.590
<i>‫منم با خواهر کوچیکم
‫«سول کچینگ! پری‌کیور» می‌دیدم!</i>

21:16.590 --> 21:22.260
‫از دوست داشتن یکی از شاهکارهای
‫این سری خجالت نکش!

21:22.260 --> 21:24.000
‫ساکورادایمون-کون، اشتباه می‌کنی.

21:24.000 --> 21:25.070
‫مشکل این نیست.

21:25.410 --> 21:28.580
‫فقط بحث پری‌کیور نیست.

21:29.100 --> 21:34.640
‫همیشه برام ناهار با طرح شخصیت‌های
‫انیمه و مانگای مورد علاقه‌م درست می‌کنه.

21:34.640 --> 21:36.340
‫فکر می‌کنه ازشون لذت می‌برم.

21:36.860 --> 21:41.270
‫مامانم خیلی سرش شلوغه،
‫واسه همین هر روز این کار رو نمی‌کنه،

21:41.270 --> 21:43.640
‫ولی هر بار یه شخصیت متفاوته.

21:43.640 --> 21:47.850
‫چطور بهش بگم چون خجالت‌آوره
‫دیگه این کار رو نکنه؟

21:48.910 --> 21:50.350
‫واقعاً دردسره.

21:50.750 --> 21:52.140
‫ای بابا.

21:52.750 --> 21:55.730
‫ساکورادایمون-کون، یه لحظه بیا.

21:57.230 --> 22:01.990
‫تو واقعاً آدم فوق‌العاده‌ای‌ها،
‫پوئم-سان! خیلی مهربونی!

22:03.520 --> 22:06.000
‫اون ناهارهای بامزه هم خیلی بهت میاد!

22:06.000 --> 22:08.850
‫ای بابا! تو دخالت نکن!

22:08.850 --> 22:11.850

