‫ رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند
‫Yuki\h:مترجم
‫ANIMEX.CLICK
‫دست و پا چلفتی مبصر ‫دامن کوتاه و دختری با
‫بعدش خواهرم...
‫خیلی خنده‌داره!
‫هنوز به بخش اصلیش نرسیدم.
‫روزگار سرد و بی‌رحمیه.
‫روزهای بدی در پیشه.
‫ناپولیتن.
‫چی شده آکینا؟
‫شروع کردی به گفتن ‫جوک‌های خیلی بی‌مزه.
‫کمبود بوچیوم دارم.
‫ها؟
‫کافی نیست.
‫اصلاً کافی نیست.
‫بوچی؟ منظورت ایزوبوچی، ‫نماینده بهداشته؟
‫یعنی چی که «کافی» نیست؟
‫خوش به حالت، پو.
‫ساکورادایمون-کون هر روز صبح ‫دم در مدرسه می‌ایسته.
‫چی؟!
‫ولی من مجبورم روزهام رو ‫با گول زدن خودم بگذرونم
‫و روزی چند ده بار به این ‫عکس دوتاییمون خیره بشم.
‫صبر کن، اون واقعاً عاشق ایزوبوچیه؟
‫خیلی خب، پو!
‫بیا براش صحنه‌سازی کنیم؟ ‫به هر حال حوصله‌مون سر رفته.
‫عالیه.
‫آکینا، بسپارش به ما!
‫وقتی پای بقیه در میونه، ‫خیلی باانگیزه میشن.
‫نماینده بهداشت دست‌وپاچلفتی و دانش‌آموزی ‫که زیاد زمین می‌خوره
‫هی، هی، ایزوبوچیِ بزرگ.
‫ها؟ اوه، شمایید دخترا.
‫اگه کار ندارید نیاید اینجا. ‫فهمیدید؟
‫ما کار داریم. یه ‫بیمار.
‫آکینا رو می‌بینی؟
‫توی ورزش دوباره مچ پاش پیچ خورد.
‫چی؟
‫بازم تو، مو دم‌اسبی؟!
‫بجنب. پات رو بیار جلو دیگه.
‫هـ-هی!
‫اشکالی نداره، آروم باش.
‫بذار ببینم.
‫ها؟! اصلاً ورم نکرده که.
‫واقعاً پیچ خورده؟ بیخیال.
‫بوچی داره پاهای برهنه‌م رو لمس می‌کنه!
‫ولی من توی ورزش خیلی عرق کردم.
‫اگه بو بده چی؟
‫بو نکن، بوچی!
‫پاهام رو... بو نکن!
‫داری چه غلطی می‌کنی، احمق؟!
‫مـ-متاسفم!
‫هی، یه لحظه صبر کن! هی، وایسا!
‫متاسفیم!
‫تماس فیزیکی هنوز برام خیلی زیاده.
‫دارم بیش از حد بوچیوم مصرف می‌کنم.
‫بزدلِ عوضی!
‫پس الان دیگه خوبی؟
‫یعنی راضی شدی؟
‫آه! صبر کن، صبر کن!
‫پس حداقل...
‫اونجاست. بوچی شناسایی شد!
‫چرا مثل آدم ازش نمی‌خوای ‫که باهات عکس بگیره؟
‫عمراً! یواشکی عکس گرفتن از دور ‫خیلی بیشتر می‌چسبه!
‫نه، این اسمش تعقیب‌گریه!
‫اگه تنهایی این کار رو می‌کردم ‫یه روانی به نظر می‌رسیدم،
‫ولی وقتی گروهی باشیم امن‌تره، مگه نه؟!
‫تعداد نفرات مهم نیست، ‫بازم اسمش تعقیب‌گریه.
‫حالا! وقت عکاسیه!
‫یه عکس بی‌نقص!
‫چرا می‌پری وسط عکس، ‫نماینده کلاس دست‌وپاچلفتی؟!
‫ایزوبوچی، چه وقت‌شناس.
‫ها؟
‫آروم باش آکینا!
‫هی، دوباره امتحان کن!
‫مصدوم شدی؟
‫آه، لعنتی!
‫هی! ای بابا!
‫این دفعه!
‫برو کنار، لعنتی!
‫چی رو برم کنار؟!
‫جلوی همه عکس‌ها رو نگیر!
‫داری چی می‌گی، ‫پوئم-سان؟
‫آه، تویی!
‫ببین، در مورد اون موقع...
‫عقب‌نشینی!
‫صبر کن!
‫می‌شه اون عکس آخری رو برام بفرستی؟
‫تاساکی طرفدار بی‌اله.
‫آخرش هم نتونستم ‫یه عکس خوب بگیرم.
‫بدتر از اون،
‫بوچی رو مصدوم کردم.
‫اووه.
‫اوه، ببخشید!
‫حالت خوبه؟
‫اگه بخوای، می‌تونیم برات ‫بستنی بخریم؟
‫ها؟!
‫نه، خوبم، خوبم!
‫آره، خوب می‌شم، چیزی نیست.
‫بذار جبران کنیم.
‫خیلی نازی. ‫دبیرستان همین نزدیکی می‌ری؟
‫لازم نیست نگران باشی.
‫من عاشق موهای دوتایی‌ام.
‫واقعاً حالم خوبه!
‫ها؟
‫بعداً می‌بینمت!
‫هی، هی، حالت خوبه؟
‫انقدر تند ندو دیگه.
‫امروز بدترین روزه!
‫فهمیدم، باشه؟!
‫اشتباه از من بود!
‫دیگه کسی رو تعقیب نمی‌کنم!
‫و دیگه چونه کسی رو لگد نمی‌زنم!
‫پس...
‫چی؟!
‫دارید با دختر من چیکار می‌کنید، ‫احمق‌های بی‌شعور؟!
‫دوره ریوا هستیم و ‫اون کت گنگستری پوشیده؟!
‫لعنتی، این یارو واقعاً خطرناکه!
‫بعداً می‌بینمت!
‫ایزوبوچی-کون.
‫ها؟!
‫می‌دونستم.
‫مچ پات دوباره پیچ خورده، مگه نه؟!
‫ها؟!
‫این کار وسط خیابون ‫دیگه خیلی زیاده!
‫برگشتن به مدرسه دردسره.
‫بیا راه خونه‌ت رو نشونم بده.
‫ب-باشه.
‫ام، ایزوبوچی-کون، ‫بابت اتفاق امروز متاسفم.
‫و ممنونم.
‫چیزی نیست.
‫نگران نباش. وظیفه‌مه، ‫من مسئول بهداشتم.
‫مهم‌تر از اون، ‫وقتی پات رو دیدم...
‫ب-بو می‌داد؟
‫عضله نداری و ‫کف پات هم کمی صافه.
‫یعنی خیلی راحت ‫لیز می‌خوری و می‌افتی.
‫پس این‌قدر احمقانه رفتار نکن. ‫یا بیشتر ورزش کن.
‫فهمیدی، احمق؟
‫ب-بله.
‫ام، ایزوبوچی-کون؟
‫می‌تونم یه خواهش ازت بکنم؟
‫صبح بخیر!
‫اوه، امروز خیلی سرحالی، آکینا.
‫اتفاق خوبی افتاده؟
‫خب، قراره تا یه مدت ‫غذاهای خیلی خوشمزه‌ای بخورم!
‫m 0 0 l 231 0 l 231 216 l 0 216
‫دست و پا چلفتی مبصر ‫دامن کوتاه و دختری با
‫دست‌وپاچلفتی و دامن‌کوتاه!
‫m 0 0 l 231 0 l 231 216 l 0 216
‫دست و پا چلفتی مبصر ‫دامن کوتاه و دختری با
‫دست‌وپاچلفتی و دامن‌کوتاه!
‫داری از مدرسه بازدید می‌کنی؟
‫مدرسه من؟
‫خب، آره.
‫می‌خوای بری همون مدرسه‌ای که ‫خواهر بزرگت می‌ره؟
‫شما دو تا چقدر خواهرای صمیمی‌ای هستید، ‫هر چقدر هم که بزرگ بشید!
‫دخترای من خیلی نازن!
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫فقط چون به خونه نزدیکه.
‫امتحان ورودی‌اش هم آسون به نظر می‌رسه.
‫خب، اون پسره هم تونست قبول بشه دیگه.
‫برای همین این یکشنبه می‌رم ‫که از مدرسه بازدید کنم.
‫چی، یکشنبه؟
‫ببخشید، ولی اون موقع نمی‌تونم باهات بیام.
‫نه، اگه نباشی هم اشکالی نداره.
‫اما، روز بعد...
‫پوئم-چان برای یکشنبه ‫کلاس جبرانی داشت.
‫دفتر اساتید
‫چرا؟! لعنتی!
‫باید مواظب باشم ‫تو لیری نخورم.
‫اوه، درسته...
‫کلاس جبرانی بیشتر با دست‌وپاچلفتی ‫در روز بازدید خواهرش از مدرسه او
‫دانش‌آموزان ‫مدارس راهنمایی اطراف!
‫امروز، به بازدید از مدرسه‌مون ‫خوش اومدید!
‫مدرسه ما تأکید ویژه‌ای روی ‫فعالیت‌های کمیته و باشگاه‌ها داره.
‫هی، اون دانش‌آموز سال‌بالایی چه باحاله!
‫سینه‌هاش خیلی بزرگه!
‫دبیرستانی‌ها فوق‌العاده‌ان!
‫حالا، بذارید مدرسه رو بهتون نشون بدم!
‫دنبال من بیاید!
‫اوه، ببخشید. باید برم دستشویی.
‫جدی؟ باید منتظرت بمونیم؟
‫من خوبم. شما برید جلو.
‫کسی اینجا نیست.
‫کلاس ریاضی
‫درست مثل دفعه قبله.
‫اگه اون روز کلاس جبرانی ‫نداشتم...
‫شاید هیچ‌وقت با اون پسره ‫هم‌کلام نمی‌شدم.
‫اوه، پوئم-سان؟
‫هی، توگو.
‫بازم کارت به کلاس ‫جبرانی کشید، آره؟
‫چیه، مشکلی داری که اینجام؟
‫نه، این‌طور نیست...
‫خب، فکر کنم دارم.
‫کلاس جبرانی داشتن ‫چیز خوبی نیست.
‫پس چرا با نیش باز ‫اومدی تو؟
‫ها؟ من این کارو کردم؟
‫مطمئنی یه نماینده کلاس باید ‫با این بی‌خیالی بیاد کلاس جبرانی؟
‫حق با توئه. متأسفم.
‫اشتباه کردم که با لبخند اومدم تو.
‫فقط حس کردم که ممکنه اینجا باشی،
‫و ناخودآگاه باعث شد ‫لبخند بزنم.
‫این نشونه‌ایه ‫که خیلی شل گرفتم.
‫بیشتر مراقب می‌شم.
‫بی‌خیالش شو و بشین سر جات!
‫ببخشید!
‫صبح بخیر، پو!
‫خیلی خب، بیاید همگی تلاشمون رو بکنیم!
‫شما دخترا اینجا چیکار می‌کنید؟! از کی؟!
‫همین الان رسیدیم.
‫ببخشید که مزاحم خلوتتون شدیم.
‫امم، سلام...
‫شما دانش‌آموز این مدرسه‌اید؟
‫ها؟
‫اوه، نه...
‫وای! چه بی‌ادبانه رفتار کردم.
‫اوه، برای مراسم معارفه ‫مدرسه اومدید؟
‫عجب پررویی که ‫الان سر می‌رسی.
‫خیلی دیر کردی.
‫آره.
‫خجالت‌آوره که بگم، ‫ولی خواب موندم.
‫خب، بی‌خیال.
‫بیا با هم بریم.
‫یونیفرمت مال راهنمایی ناکاته است، درسته؟
‫و مال تو هم راهنمایی شیرهاتا!
‫من کوهیناتا هستم.
‫امم، چی صدات کنم؟
‫من؟
‫اسمم کیکوکاست.
‫دوستام کی‌چان صدام می‌کنن.
‫چرا با اسم کوچیک و لقب ‫خودش رو معرفی کرد؟
‫باید همین‌طوری صداش کنم؟
‫کیکوکا-سان، تو یه کم ‫حواس‌پرت نیستی؟
‫زیاد بهت می‌گن؟
‫وای! تعجب کردم که فهمیدی.
‫راستش رو بخوای، خیلی دردسرسازم.
‫صبح‌ها خیلی بدقلقم، برای همین ‫کل دوران ابتدایی،
‫برادر سخت‌کوشم که یه سال ‫ازم بزرگتره،
‫هر روز صبح با مهربونی بیدارم می‌کرد.
‫حتی با هم می‌رفتیم مدرسه.
‫اما از وقتی ‫برادرم رفت دبیرستان،
‫دیگه نتونستم حتی یه بار هم ‫سروقت بیدار بشم،
‫و همیشه لب مرز دیر رسیدنم.
‫وای، خیلی بده.
‫می‌دونم که اوضاع نمی‌تونه همین‌طور بمونه،
‫برای همین تصمیمم رو گرفتم!
‫باید بیام همین دبیرستانی که ‫برادرم می‌ره
‫تا بتونم دوباره برنامه‌ام رو ‫با اون هماهنگ کنم!
‫عجب اراده‌ای داری!
‫منم یه خواهر دارم که یه سال ازم بزرگتره ‫و همین دبیرستان می‌ره،
‫ولی هیچ‌وقت به فکرم نرسیده بود ‫که با اون بیام مدرسه.
‫وای! تو هم خواهر بزرگتر داری، ‫کوهیناتا-سان؟
‫پس شاید خواهر تو و برادر من ‫با هم دوست باشن!
‫چه عالی می‌شه!
‫مطمئنم که ما دو تا دوستای خیلی خوبی ‫می‌شیم! موافق نیستی؟!
‫آ-آره.
‫ای وای، این دختره خیلی انرژی‌بره.
‫باید زودتر برگردم پیش بقیه.
‫کلاس‌های ریاضی
‫لعنتی، امتحان‌های میان‌ترم خیلی سخت بودن!
‫آره، واقعاً سخت بودن.
‫من همه درس‌ها رو گند زدم!
‫آکینا، این خیلی بده.
‫پس تو هم کلاس جبرانی داری، ‫ساکورادایمون-کون؟
‫تو هم جزو کسایی بودی که خراب کردن؟
‫خیلی خجالت‌زده‌ام!
‫اشکالی نداره!
‫بیا برای امتحان‌های بعدی ‫همه با هم درس بخونیم!
‫فکر خیلی خوبیه!
‫می‌تونیم بعد از مدت‌ها ‫خونه‌ی «پو» دور هم جمع بشیم!
‫درس خوندنِ یه مشت احمق ‫چه فایده‌ای داره؟
‫ساکورادایمون-کون، تو هم می‌خوای ‫بیای خونه‌ی «پو»، درسته؟
‫آره، می‌خوام.
‫خونه‌اش اون‌قدر دل‌نشین بود که...
‫وقتی اون روز رفتم اونجا، ‫انقدر راحت بودم که زمان از دستم در رفت.
‫چی؟!
‫خیلی دوست دارم یه وقت دیگه هم ‫به پدر و مادر و خواهرش سلام کنم.
‫شما دو تا کِی انقدر صمیمی شدید؟!
‫صبر کن ببینم، چطور سر از ‫خونه‌ی اون درآوردی؟!
‫مادرم اون رو به زور برد...
‫سلام کردن به «پدر و مادرش»؟!
‫تو هم با اون پدری که زیادی ‫عاشق دخترهاشه ملاقات کردی؟!
‫معلومه. با مشت‌هامون با هم حرف زدیم.
‫دهنت رو ببند!
‫ببخشید.
‫هی، معلم دیر نکرده؟!
‫این کلاس‌ها کِی شروع می‌شن؟!
‫جیک‌جیک.
‫تسوکیشیما؟! تو کِی اومدی اینجا؟!
‫ها؟ من یه مدتیه که اینجام.
‫قبل از اینکه شماها شروع کنید مثل ‫فیلم‌های عاشقانه رفتار کنید، اینجا بودم.
‫ها؟ یعنی تو هم برای ‫کلاس‌های جبرانی اینجایی؟
‫هی!
‫هی، هی!
‫من رو با خودتون یکی نکنید!
‫الان می‌زنم تو دهن این پسره.
‫پس برای چی اینجایی؟
‫چه می‌دونم. اومدم که کتک بخورم؟
‫لطفاً صبر کن، پوئم-سان.
‫قبل از اینکه به خشونت متوسل بشی، ‫می‌ذاری من از زیر زبونش بکشم؟
‫تسوکیشیما!
‫خب، امروز دارن از مدرسه ‫بازدید می‌کنن.
‫واسه همین با اینکه روز تعطیلم بود، ‫ازم خواستن کتابخونه رو نشونشون بدم.
‫کمی زودتر اومدم و به معلم ریاضی، ‫موراتا-سنسی، برخوردم.
‫هر کتابی باشه برات فرقی نداره، نه؟
‫کلاس ما همیشه اینجوری ‫با تسوکیشیما حرف می‌زنه.
‫گفت کلاس‌های امروز آزاده،
‫و هر وقت این تکالیف رو انجام دادید، ‫می‌تونید برید خونه.
‫حالا هم به عنوان دستیار کتابخونه ‫کار دارم، پس می‌رم.
‫ای بابا، دیگه برام مهم نیست.
‫دارم برگه‌های تکلیف رو پخش می‌کنم.
‫سلام، به قلعه‌ی من خوش اومدید، ‫دانش‌آموزهای راهنمایی!
‫این کتابخونه‌ی پرافتخار ماست،
‫که بزرگ‌ترین فضا و مجموعه رو ‫توی شهر داره!
‫اون دستیار کتابخونه خیلی باحاله!
‫خوب همه‌جا رو نگاه کنید.
‫دبیرستانی‌ها فوق‌العاده‌ان!
‫کتاب‌ها هم حوصله‌شون سر رفته.
‫دستیار کتابخونه!
‫خسته نباشی که تو روز تعطیل اومدی!
‫چیزی نیست.
‫به خاطر دانش‌آموزان سال‌پایینی ‫بامزه‌ی آینده‌ام بود.
‫خیلی ممنونم!
‫ای بابا...
‫اون منو کشونده اینجا که یکشنبه ‫کتابخونه رو بگردونم،
‫و خودش حتی اینجا نیست! ‫چه جالب‌!
‫پِچ پچ
‫حتی به اون گوریلش سپرده که ازم تشکر کنه، ‫اون پیرزنِ پررو.
‫خب، قبل از اینکه برم خونه، ‫باید کتاب‌هایی که اون بچه‌ها
‫با بی‌دقتی لمس کردن رو مرتب کنم. ‫چه عذابی.
‫هی، چه اتفاقی افتاده، ‫بچه‌گربه‌های گم‌شده‌ی من؟
‫بقیه همگی زودتر رفتن.
‫حس می‌کنم کس دیگه‌ای هم اینجا بود، ‫نکنه خیالاتی شدم؟
‫اوه، پس اینجا کتابخونه‌ست؟
‫چه جای قشنگیه!
‫بیا از این فرصت استفاده کنیم و نگاهی ‫بندازیم.
‫بیا بریم، کیکوکا-سان!
‫نباید دور و برِ آدم‌های ‫مشکوک بپلکیم!
‫ولی اون مرد با اون همه حالت‌های ‫چهره‌اش خیلی جالب بود.
‫حالت چهره؟ ساختار استخون‌بندی صورتش ‫واقعاً عوض شد!
‫کلاس‌های ریاضی
‫بابا، همه‌ی اعضای کمیته‌ی این مدرسه ‫عجیب‌غریبن، مگه نه؟
‫هی! کسی اینجا زخمی نشده؟!
‫اینم یکی دیگه از اون عجیب‌غریب‌ها!
‫چه خبر، ایزوبوچی؟
‫ها؟
‫فکر کنم اینجا کسی نیست.
‫امروز دانش‌آموزهای راهنمایی ‫دارن از مدرسه بازدید می‌کنن،
‫واسه همین اون زنِ گوریل‌صفت ازم خواست ‫که اینجا آماده‌باش باشم.
‫خب پس نباید توی اتاق بهداری ‫منتظر می‌موندی؟
‫ها؟!
‫بچه‌های راهنمایی تا چشمت رو برمی‌گردونی ‫شروع می‌کنن به دعوا کردن.
‫اگه گشت نزنم، همه‌جا پر از ‫آدم‌های زخمی می‌شه.
‫فکر نکن همه مثل تو ‫دوران راهنمایی بودن!
‫خب، بی‌خیال.
‫اگه کسی زخمی نشده، کارم اینجا تمومه.
‫بعداً می‌بینمت. حداقل سعی کن خوب کار کنی.
‫ها؟
‫صبر کن، مگه نباید بری ‫کلاس‌های جبرانی؟
‫ها؟ چرا باید برم؟
‫اون فقط برای کساییه که ‫نمره‌های بدی گرفتن.
‫بعداً می‌بینمت.
‫با اینکه اینجوریه، ایزوبوچی-کون ‫از همه اینجا باهوش‌تره.
‫می‌دونی...
‫باید بریم سر کارمون.
‫درسته.
‫نمی‌دونم بقیه کجا رفتن.
‫اوه!
‫اونجا رو ببین.
‫بیا دنبالشون بریم!
‫آره!
‫کیکوکا-سان؟!
‫حالت خوبه؟
‫توی راهروها ندوید، ‫بچه‌های عوضی!
‫بجنبید!
‫این مدرسه دانش‌آموزهای خلافکار داره؟!
‫متاسفیم!
‫بیا بریم، کیکوکا-سان.
‫واقعاً بابت اون قضیه متاسفم.
‫چی؟!
‫ها؟! هی تو! ‫زخمی نشدی که، شدی؟!
‫بذار ببینم!
‫هـ-هـ-هی!
‫ها؟ خفه شو، بچه!
‫حالا آدم باش و با من بیا!
‫به اتاق بهداری.
‫دیگه بسه! اون که عذرخواهی کرد!
‫اشکالی نداره، کوهیناتا-سان!
‫این مرد نماینده بهداشته!
‫پشت لباسش هم نوشته!
‫نماینده بهداشت که اینو ‫پشت لباسش گلدوزی نمی‌کنه!
‫بزن بریم!
‫باشه!
‫آه، هی!
‫هوف، بالاخره تموم شد.
‫بعد از این چیکار می‌کنید؟
‫من که میرم خونه.
‫من بعد از این باید برم ‫کلاس‌های جبرانی.
‫منم باید برای تور بازدید ‫از مدرسه کمک کنم.
‫فهمیدم، فهمیدم.
‫پس فکر کنم برم یه سری به ‫اتاق باشگاه بزنم.
‫خب، ساکورادایمون-کون،
‫تو پو رو تا دروازه مدرسه همراهی کن.
‫ها؟!
‫مشکلی پیش اومده، پوئم-سان؟
‫هیس! خواهر کوچیکم امروز ‫برای تور بازدید اینجاست!
‫نمی‌خوام باهاش روبرو بشم،
‫چون اگه بفهمه کلاس جبرانی دارم ‫آبروم میره!
‫ها؟ خواهر منم باید برای ‫تور امروز اینجا باشه.
‫جدی؟ اصلاً نمی‌تونم تصور کنم ‫چه شکلیه.
‫حالا که اینقدر دور شدیم، ‫دیگه خطری نیست.
‫کوهیناتا-سان، تو فوق‌العاده‌ای.
‫خیلی سریع می‌دوی.
‫اوه، ببخشید، ناخودآگاه تند دویدم.
‫خب، اینجا واقعاً مدرسه فوق‌العاده‌ایه.
‫آره، دقیقاً همون‌طور که برادرم گفت.
‫مدرسه خیلی باحالیه.
‫برادرم خیلی جدی و مهربونه،
‫ولی زیادی سخت‌کوشه و قبلاً ‫خیلی کم می‌خندید.
‫اما از وقتی که وارد ‫دبیرستان شده،
‫همش میگه: «هر روز خیلی خوش می‌گذره.»
‫و با یه لبخند بزرگ روی صورتش، ‫اتفاقات اون روز رو برام تعریف می‌کنه.
‫پودینگ-سان بود، درسته؟
‫اون با کسی دوست شده که ‫یه اسم بامزه مثل اون داره.
‫نمی‌خوام بد بگم، ‫ولی اسم افتضاحیه.
‫برادرم گفت که خیلی بهم میاد.
‫واسه همین می‌خواستم ببینم ‫این مدرسه چطوریه!
‫فهمیدم.
‫تیم دو و میدانی اینجا عالیه،
‫و من می‌خواستم جدی دنبالش کنم.
‫خواهرم از این ‫چیزا سر در نمیاره،
‫واسه همین خودم تحقیق کردم.
‫چه عالی!
‫مطمئنم می‌تونی برنده بشی، کوهیناتا-سان!
‫برنده چی؟
‫امیدوارم هر دومون بتونیم بیایم اینجا.
‫آره.
‫فکر کنم اینجا با تو، کیکوکا-سان، ‫خیلی بهم خوش بگذره.
‫اسم من کوهیناتا لیریکه.
‫اگه سال دیگه همدیگه رو دیدیم، ‫یادت بمونه.
‫ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس
‫Yuki\h:مترجم
‫ANIMEX.CLICK
‫چه اسم قشنگی!
‫هرگز فراموشش نمی‌کنم!
‫اوه؟
‫ها؟
‫وای!
‫آبجی!
‫داداش!
‫لیریک-سان واقعاً دوستت داره، مگه نه؟
‫اینکه می‌خواد بیاد مدرسه تو.
‫این‌طوری نیست که فکر می‌کنی.
‫اون تو راهنمایی دو و میدانی کار می‌کنه، ‫واسه همین احتمالاً می‌خواد عضو تیم بشه.
‫تیم مدرسه‌مون قویه، مگه نه؟
‫فهمیدم.
‫پس دلیل اصلی اینکه هر روز صبح ‫می‌دوئه همینه.
‫اگه خواهرم و لیریک-سان بیان مدرسه‌مون، ‫خیلی شلوغ‌تر و باحال‌تر می‌شه.
‫کلاس‌های جبرانی‌مون هم ‫یه ذره اعصاب‌خردکن شده بود.
‫خوش گذشت.
‫هرچند یه ذره حیف شد.
‫ها؟ چطور؟
‫فکر می‌کردم امروز ‫فقط دوتایی باشیم.
‫خدایی، این پسره...
‫چ-چرا اون کارو کردی، پوئم-سان؟!
‫حالت خوبه؟
‫صورتت کاملاً قرمز شده.
‫چیزی نیست.
‫فقط هوا امروز گرمه.
‫دیگه کاملاً وارد تابستون شدیم.
‫آره. نمی‌دونم باید با تازاکی و بقیه ‫کجا بریم وقت بگذرونیم...
‫برنامه‌ای نداری، درسته؟
‫می‌خوای با ما بیای؟
‫ها؟ می‌تونم؟
‫خیلی دوست دارم!
‫ولی باید یه جای درست و حسابی ‫برای دانش‌آموزهای دبیرستانی انتخاب کنیم!
‫چی؟ اینجا چجور جاییه؟