رسانه انیمکس با افتخار تقدیم میکند Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫خانم‌ها و آقایان!
‫ممنون که واسه بخش آخر جشنواره ‫فرهنگی دبیرستان کومازاوا اومدین،
‫مهمونی پرام رقص!
‫اونایی که نیمه گم‌شده‌شون ‫رو پیدا کردن،
‫و اونایی هم که هنوز پیدا نکردن،
‫لطفاً تا جایی که می‌تونین خوش بگذرونین!
‫این دیگه چیه؟
‫ها؟ الان چه خبر شده؟
‫این یه فلش‌مابه؟!
‫هی، هی، هی!
‫یعنی رقصنده‌های حرفه‌ای ‫آوردی اینجا؟!
‫ایول! دمت گرم!
‫نه بابا، منم خودم تازه فهمیدم!
‫فکر کنم رئیس خودش یه جوری ‫این رو هماهنگ کرده.
‫لعنت به گروه نادشیکو ‫که از این سالن ورزش استفاده می‌کنن!
‫دیگه شورش رو درآوردن!
‫هی، شماها!
‫روابط نامشروع شما باعث می‌شه همه‌تون—
‫تالاپ
‫چیزی نیست.
‫حالت خوبه، کائورو کون؟
‫یامادا هاناکو،
‫من نمی‌تونم دستت رو بگیرم.
‫من به عنوان معاون باید با ‫روابط نامشروع برخورد کن—
‫چی؟!
‫انعطاف‌پذیری.
‫افتخار رقص می‌دین؟
‫پس یه جایی همین‌اطرافه؟
‫همون مردی که روپوش سفید تنشه؟
‫اون که مرد روپوش سفیدپوش نیست.
‫بس کن. تمومش کن.
‫جدی نمی‌دونم اصلاً ‫اون مرد اینجا هست یا نه.
‫هی، هی، هی، بچه‌ها!
‫هی، هی، هی!
‫چرا مثل دیوارنشین‌ها ‫اون گوشه کز کردین؟!
‫من اجازه نمی‌دم توی مهمونی من این‌طوری ‫کنین!
‫خب، آخه ما... می‌دونی چی می‌گم؟
‫ما که پارتنر نداریم، مگه نه؟
‫خیلی خب، پس!
‫من هر کاری از دستم بربیاد براتون می‌کنم!
‫خنده ریز
‫اه، این‌جور دخترا یکم رو مخن...
‫ما دخترای آروم‌تر رو ترجیح می‌دیم.
‫مشکلتون چیه؟?!
‫این‌قدر خودتون رو نگیرین!
‫اگه راست می‌گین، برین با اون ‫دخترایی که تک‌افتادن گپ بزنین!
‫ما ضد خشونتیم!
‫فهمیدیم بابا!
‫واقعاً که چه دردسری.
‫زیادی داری خودت رو به ‫آب و آتیش می‌زنی، نه؟
‫ایـ... ایزوبوچی کون؟! تـ... تو اینجا ‫بودی؟
‫صـ... صبر کن!
‫صبر کن، صبر کن، یامادا هاناکو!
‫چرا؟ مگه خوش نمی‌گذره؟
‫دستام رو ول کن!
‫معاون نباید توی ‫این کارهای بی‌شرمانه—
‫کجاش بی‌شرمانه‌ست؟!
‫بچگی‌هات موقع بازی همیشه ‫دست دخترا رو می‌گرفتی، مگه نه؟!
‫وقتی بچه بودم؟!
‫هر روز، نادشیکو...
‫دوست بچگیم منو دنبال خودش می‌کشوند، ‫واسه همین یادم نمیاد با دختری بازی کرده باشم—
‫کوبیدن پا
‫اوه، ببخشید.
‫ولی مگه یه کار به این سادگی ‫هم رابطه نامشروع حساب میشه؟
‫اصلاً تعریف تو از ‫«رابطه نامشروع» چیه؟
‫رابطه نامشروع یه کار ناپاکه
‫که جلوی رشد سالم جوون‌های پسر رو می‌گیره!
‫اینکه اصلاً واضح نیست.
‫میشه دقیق‌تر بگی چی ‫جلوی رشد سالمشون رو می‌گیره؟
‫مـ... مثلاً...
‫اینکه چنان غرق عشق و عاشقی بشن ‫که از درس و مشقشون بیفتن!
‫اوه؟
‫یا اینکه یهو به خودت بیای و ببینی ‫حواست پرت شده و داری واسه خودت سیر می‌کنی.
‫یا بی‌دلیل عصبانی بشی.
‫اوهو؟
‫یا برعکس، خیلی دلت بگیره و غمگین بشی.
‫یا توی شهر پرسه بزنی، با اینکه می‌دونی ‫هیچ شانسی واسه دیدنش نداری.
‫نه، صبر کن!
‫همه این‌ها که در مورد خود من صدق می‌کنه!
‫اون موقع که دنبال سایه یامادا هاناکو بودم ‫همین‌طوری رفتار می‌کردم...
‫اما الان چی؟!
‫الان که دوباره با یامادا هاناکو ‫روبرو شدم،
‫و تمام روز رو باهاش گذروندم،
‫فقط همین‌طوری دستش رو گرفتن...
‫باعث میشه این‌قدر احساس آرامش کنم!
‫این... دقیقاً برعکس اونه
‫که به عنوان رابطه ‫نامشروع تعریف کردم!
‫درسته که ‫احتمالاً کسایی هستن
‫که وارد روابط نامشروعِ ‫دور از شأن دانش‌آموزی میشن.
‫اما دست همدیگه رو گرفتن و رقصیدن ‫با کسی که دوستش داری
‫خیلی هم قشنگ و دوست‌داشتنیه، مگه نه؟
‫تو این‌طور فکر نمی‌کنی،
‫کائورو کون؟
‫هی.
‫پـ... پوئم سان.
‫چرا زیر قولت زدی؟
‫ها؟
‫به من نگو «ها»!
‫قول داده بودی با هم بگردیم. ‫یادت رفت؟
‫وای، نه!
‫معلومه که یادم بود!
‫ولی فکر کردم دلت ‫نمی‌خواد من رو ببینی.
‫تق
‫خودت واسه خودت قضاوت نکن! خنگول! دست‌وپاچلفتی!
‫ببخشید.
‫ام، راستش نمی‌خواستم مزاحم ‫کارهای شماها بشم.
‫نه، منم معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم که نماینده کلاسی.
‫می‌دونستم معاون بهت کار سپرده ‫و تو هم داشتی وظیفه‌ت رو انجام می‌دادی،
‫ولی باز هم لجم گرفت ‫و چند روز باهات حرف نزدم.
‫فکر کنم... داشتم لوس‌بازی درمی‌آوردم.
‫می‌دونستم مهربونی، واسه همین فکر کردم ‫خودت میای منت‌کشی،
‫و می‌خواستم تا اون موقع ‫عذاب وجدان داشته باشی.
‫تعجب کردم. این خیلی با تعریف من ‫از لوس‌بازی فرق داره.
‫فکر می‌کردم ازم عصبانی هستی، ‫نگو داشتی لوس‌بازی درمی‌آوردی...
‫که این‌طور. یه چیز جدید یاد گرفتم!
‫این‌قدر تحلیلش نکن!
‫در ضمن، اینکه زیر قولت زدی ‫یه قضیه جداست!
‫بله، می‌دونم. معلومه.
‫پوئم سان.
‫هوم؟
‫منم معذرت می‌خوام که قضاوتت کردم.
‫راستش، روم نمی‌شد باهات روبرو بشم.
‫ها؟! یه مرد با روپوش سفید؟! ‫یعنی همون مردی که نجاتت داد اینجاست؟!
‫مطمئن نیستم. فقط شنیدم یکی ‫یه نفر رو شبیه اون دیده.
‫حالا چه اون مرد اینجا باشه چه نباشه، ‫ واسه من فرقی نمی‌کنه.
‫چیز مهمی نیست.
‫فقط...
‫پچ‌پچ پچ‌پچ
‫یه بزرگسال با روپوش سفید یعنی ‫ یا معلمه یا یه بازدیدکننده.
‫ولی اگه معلم بود، یه دانش‌آموز بهش ‫ نمی‌گفت «مردی با روپوش سفید».
‫بدجوری کنجکاو شده!
‫نـ... نمی‌خوای بری دنبالش بگردی؟
‫ها؟!
‫ببخشید!
‫پچ‌پچ پچ‌پچ
‫این‌قدر نگران بقیه نباش!
‫گشتن به چه دردم می‌خوره؟
‫اون که بچه‌روپوشوی سه سال پیش رو ‫ یادش نمیاد!
‫ایـ... این شبیه بوچی نیست.
‫اون معمولاً خودش تنهایی می‌دوید می‌رفت.
‫فهمیدم!
‫بوچی، تو...
‫ایزوبوچی کون... نه، بوچی!
‫ها؟! «بوچی»؟!
‫روپوش سفید می‌پوشه
‫من این کارت رو به ‫تو می‌سپارم، بوچی!
‫من حامی تمام دخترهای عاشق هستم!
‫هل دادن جیغ هل ‫دادن جروبحث
‫ها؟! به کی می‌گی ‫ «دختر عاشق»؟!
‫من این رو نمی‌خوام! احمق!
‫اشکال نداره، اشکال نداره!
‫فهمیدم، خب؟
‫من کارهای نماینده بهداشتت رو ‫ برات انجام می‌دم، باشه؟!
‫احمقی؟! ولم کن!
‫دیوونه شدی؟! بی‌خیال شو!
‫روم نمی‌شد باهات روبرو بشم.
‫این دفعه، برای اولین بار تو زندگیم،
‫به کارم به عنوان نماینده کلاس شک کردم.
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫طبق دستورالعمل‌هایی که ‫ معاون تعیین کرده،
‫تماس فیزیکی بین یک زن و مرد به معنی رابطه نامشروعه.
‫قبلاً احتمالاً هیچ‌وقت ‫ به این شک نمی‌کردم.
‫ولی...
‫پوئم سان!
‫بله؟!
‫من تو رابطه‌مون جدی‌ام، پوئم سان!
‫هیچ نیت ناپاکی تو قلبم نیست!
‫باور دارم که با نیت پاک و واقعی ‫ باهات دوست شدم!
‫می‌دونم، می‌دونم!
‫مـ... منم توش جدی‌ام!
‫بله! دقیقاً!
‫تو هم تو رابطه‌مون جدی هستی، ‫ پوئم سان!
‫با این حال، من هنوزم...
‫لطفاً ازم متنفر باش!
‫صبر کن! ببین، داری چی می‌گی؟ ‫ اصلاً حرفات معنی نداره!
‫پوئم سان...
‫من همش دلم می‌خواست لمست کنم.
‫ها؟ ها؟
‫توی تعطیلات تابستون،
‫وقتی با هم توی شهر ‫گشت می‌زدیم،
‫وقتی پشت تلفن ‫با هم گپ می‌زدیم،
‫وقتی با هم از مدرسه ‫پیاده می‌اومدیم خونه...
‫یه حسی بهم دست می‌داد.
‫دلم می‌خواست لمست کنم، پوئم سان.
‫اولین باره این حس رو دارم...
‫اما اگه حرف‌های معاون ‫درست باشه،
‫و اینا افکار ناپاک و تلاش برای ‫رابطه نامشروع به حساب بیاد،
‫اون‌وقت روم نمی‌شد ‫توی چشمت نگاه کنم، پوئم سان.
‫من که همیشه این‌قدر روی قوانین ‫و اخلاقیات حساس بودم،
‫دلم می‌خواست یه دختر رو لمس کنم...
‫دلم می‌خواست تو رو لمس کنم، پوئم سان.
‫اگه به خاطر این ازم متنفر بشی، اصلاً ‫سرزنشت نمی‌کنم.
‫خب؟ الان ازم متنفری؟
‫ها؟ چی شد؟
‫من همین الان لمست کردم، ‫دارم می‌پرسم الان ازم متنفری؟!
‫چی؟! نه، عمراً!
‫معلومه که نه!
‫پس امکان نداره منم ‫به خاطر این ازت متنفر بشم.
‫مگه خنگی؟!
‫یعنی این‌طوریه؟
‫مگه نیست؟ من که نمی‌دونم.
‫که این‌طور.
‫خب؟
‫ها؟
‫حالا که واقعاً داری لمسم می‌کنی، ‫چه حسی داری؟
‫ها؟ خب...
‫خیلی نرم و لطیفه.
‫منظورم این نبود!
‫دارم می‌پرسم فکر می‌کنی ‫احساست ناپاکه؟
‫خب، راستش...
‫الان کلی احساسات مختلف دارم، ‫برای همین واقعاً نمی‌دونم.
‫ولی...
‫نمی‌خوام باور کنم خوشحالی‌ای که ‫تو این لحظه حس می‌کنم،
‫چیز بدیه.
‫حتی اگه این احساسات ناپاک باشن.
‫خب، پس مشکلی نیست، مگه نه؟
‫فعلاً همین‌قدر کافیه.
‫m 0 0 l 231 0 l 231 216 l 0 216
‫نماینده دست‌وپاچلفتی و ‫دختر دامن کوتاه
‫دست‌وپاچلفتی و دامن‌کوتاه!
‫m 0 0 l 231 0 l 231 216 l 0 216
‫نماینده دست‌وپاچلفتی و ‫دختر دامن کوتاه
‫دست‌وپاچلفتی و دامن‌کوتاه!
‫آخرش هم اون دختر مو خرگوشی ‫حرفش رو به کرسی نشوند.
‫کارت مخصوصم رو دادم رفت...
‫من چقدر آدم مهربونی‌ام.
‫چی؟!
‫هی!
‫اوه، لیریک سان!
‫روزتون به خیر.
‫ظهر به خیر، کیکوکا سان.
‫داشتم فکر می‌کردم که ‫باید یه جا همدیگه رو ببینیم.
‫اوه، ایشون مادرم هستن.
‫عجب، پس تو باید خواهر کوچیکترِ ‫ساکورادایمون کون باشی.
‫دخترم درباره‌ت بهم گفته بود.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫من ساکورادایمون کیکوکا هستم.
‫ها؟
‫کیکوکا سان، مگه تو هم ‫با پدر و مادرت نیومده بودی؟
‫آره، اومده بودم ولی...
‫یهو از سر کار باهاشون تماس گرفتن،
‫واسه همین زود رفتن.
‫وای، پس حتماً خیلی سرشون شلوغه.
‫شوگو سان، چرا هنوز ‫روپوش سفیدت تنته؟
‫ها؟ اوه، عادت کردم. یادم رفت درش بیارم.
‫البته چون دارم می‌رم سر کار، ‫همین‌طوری تنم باشه بهتره، نه؟
‫نه. وقتی کنارت راه می‌رم ‫خجالت می‌کشم.
‫واقعاً اینجا نیست، نه؟
‫لعنتی!
‫خب، بالاخره وقت معرفی ‫شاه و ملکه رقص امشب رسیده!
‫کدوم زوج قراره ‫جایزه نفیس ما رو ببره؟!
‫ها؟ یامادا هاناکو؟! ‫کجا غیبت زد؟!
‫شاه و ملکه باشکوه امشب ما...
‫رئیس و معاون ‫شورای دانش‌آموزی هستن!
‫نادشیکو؟! تو یهو از کجا پیدات شد؟!
‫ایـ... این دیگه چیه؟!
‫اینجا چه خبره، نادشیکو؟!
‫یامادا هاناکو کجا غیبش زد؟!
‫دقیقاً همونیه که اون گفت، کائورو کون.
‫ما به عنوان شاه و ملکه ‫مهمونی رقص انتخاب شدیم!
‫حالا بیا روی صحنه!
‫در ضمن، این جشنواره فرهنگی نشونه‌ی ‫پایان دوره‌ی خدمت اون‌ها در شوراست.
‫آها، حالا فهمیدم.
‫تبریک می‌گم، جناب معاون!
‫خسته نباشید!
‫همگی براشون دست بزنید!
‫«ترجیح می‌دم جشنواره‌ای بسازم که ‫معاون هم بتونه قبولش کنه»، هه؟
‫این وضعیت قطعاً ‫مجبورش می‌کنه که قبولش کنه.
‫رئیس واقعاً ترسناکه.
‫ممنون از همگی! ایول!
‫آتیش‌بازی!
‫وای! چه باحاله!
‫امسال سنگ تموم گذاشتن، نه؟
‫مـ... من واقعاً گیج شدم.
‫بابت تمام زحمات امسالت ‫ممنونم، جناب معاون.
‫هوم!
‫این حرف منه، سرکار خانم رئیس!
‫آخیش. بالاخره همه‌چیز به خیر گذشت.
‫دیگه نای ایستادن ندارم.
‫ولی با این حال...
‫همین که جشنواره خوب پیش رفت، ‫برام یه دنیا ارزش داره.
‫آتیشم خاموش شد. ‫چیزی جز خاکستر سفید باقی نمونده.
‫چی؟ مهمونی رقص تموم شد؟
‫ایـ... ایزوبوچی کون؟!
‫جـ... جستجوت برای پیدا کردن ‫مرد روپوش‌سفید چطور پیش رفت؟!
‫ها؟ آها، آخرش نتونستم پیداش کنم.
‫اوه! روپوش سفیدت! ‫پسش می‌دم! معذرت می‌خوام!
‫خب، چون نتونستم پیداش کنم،
‫پوشیدن روپوش سفید
‫این کارت هنوز برام باقی مونده.
‫بیا بعد از این بریم یه چیزی بخوریم.
‫بعد از یه کار بزرگ، ‫باید جشن گرفت، مگه نه؟
‫خب، به نظرم کارشون رو ‫خیلی خوب انجام دادن.
‫اجرای فوق‌العاده‌ای برای ‫پایان دادن به جشنواره فرهنگی بود.
‫اوه؟ تو مانگا هم ‫اینجا گذاشتی؟
‫این انتخاب خودت بود، تسوکیشیما کون؟
‫تاساکی روی!
‫آره، مانگاها هم کتاب‌های حسابی هستن.
‫مگه چه اشکالی داره؟
‫منم عاشقشونم.
‫البته کار قبلی این نویسنده...
‫آره می‌دونم! اون یه شاهکار بود.
‫تو هم موافقی؟
‫با اینکه هیچ اقتباسی ازش نشده،
‫ولی قشنگ معلومه چیزی رو ‫که دوست داره می‌کشه.
‫آره، می‌دونستم.
‫سال دوم رامبو، سال دوم اوتاچی ‫سال اول هومینید ویرانگر، ناشر چونو
‫من عاشق عمق پنهانِ ‫این‌جور کارها هستم.
‫شک ندارم.
‫تو همون هومینید ویرانگری.
‫منم لذت‌های پنهان خودم رو دارم.
‫هوا یه کم سرد شده، نه؟
‫هوم؟ واقعاً؟
‫دیگه پاییز شده.
‫امم، ولی من هنوز یه کم سردمه.
‫عه؟ حالت خوبه، پوئم سان؟
‫نکنه سرما خوردی؟
‫نه، چیزی نیست.
‫باید واضح‌تر بگی، وگرنه ‫واقعاً نمی‌فهمم حالت خوبه یا نه.
‫داشتم سعی می‌کردم بهش بفهمونم ‫که می‌خوام دوباره دستش رو بگیرم.
‫جشنواره فرهنگی دبیرستان کومازاوا ‫دیگه به پایان رسید!
‫من رفتم!
‫آبجی از وقتی جشنواره فرهنگی تموم شده، ‫حسابی شنگول و سرحاله.
‫مطمئنم یه اتفاق ‫خوب براش افتاده.
‫وای، وای، وای، وای!
‫«یه اتفاق خوب»؟!
‫صبح به خیر.
‫صبح به خیر!
‫*بو کشیدن*
‫*نزدیک شدن*
‫نماینده کلاس
‫پوئم سان!
‫پوئم سان، صبح به خیر!
‫تالاپ تولوپ
‫سـ... سلام.
‫صبح به خیر، توگو.
‫این روزا زودتر میای مدرسه.
‫آخ، لعنتی. چرا این‌طوری شدم؟
‫از وقتی جشنواره فرهنگی تموم شده، ‫هر وقت این پسره رو می‌بینم...
‫حس می‌کنم جذاب‌تر شده؟
‫منظورم اینه که هنوزم ضایعه‌ست.
‫ولی چرا ازش خوشم میاد؟
‫خب، این روزا فقط ‫زودتر از خواب بیدار می‌شم.
‫ها؟! این که نگران‌کننده‌ست!
‫بی‌خوابی گرفتی؟
‫اگه این‌طوره، یه ‫بیمارستان عالی هست—
‫آه، نه، نه! اصلاً لازم نیست ‫نگرانش باشی!
‫لعنتی!
‫معلومه چون می‌خوام اول صبح ‫قبل از هر کسی تو رو ببینم!
‫خیلی حسودیم میشه که این‌قدر ‫با دوست‌پسرت صمیمی هستی.
‫این یعنی رویداد عشقیِ جشنواره‌مون ‫یه موفقیت بزرگ بوده!
‫تـ... تو هم که بعد از مهمونی ‫با ایزوبوچی رفتی بیرون!
‫ما حتی خودمون رو عقب کشیدیم تا ‫شما دوتا بتونین با هم تنها باشین.
‫خفه شو!
‫صد بار تا حالا ‫درباره‌ش حرف زدیم!
‫اوکونومی‌یاکی
‫فوچان
‫اون‌قدر هول شدم که دستم سر خورد،
‫و اوکونومی‌یاکی رو ‫کوبیدم تو صورت بوچی!
‫جییییییییییغ
‫بعد از اون گندی که زدم و جو جهنمی شد، ‫مهمونی هم تموم شد!
‫ببخشید، حواسم نبود.
‫هوی، بی‌خیال!
‫حلال‌زاده پیداش شد!
‫بازم که تویی!
‫بعد از اون قضیه اوکونومی‌یاکی، ‫حس می‌کنم داری باهام دعوا راه می‌ندازی.
‫چی؟!
‫نـ... نـ... نه بابا! اصلاً این‌طور نیست!
‫پسر، تو همین‌طوری هم ‫خیلی دست‌وپاچلفتی هستی!
‫بیشتر مراقب باش، آکینا!
‫ها؟! هوی، هوی!
‫الان به اسم کوچیک صدات کرد؟!
‫راستش فکر می‌کردم یه ذره هم ‫شانس نداری، ولی...
‫ببین، یه شانس واقعی جلو روته!
‫مـ... مـ... من...
‫موفق شدم!
‫یه فایل صوتی فوق‌العاده نایاب ضبط کردم!
‫بیشتر مراقب باش، آکینا!
‫واسه همینه که هیچ‌وقت ‫نمی‌تونم ضبط مخفیانه رو کنار بذارم!
‫بیشتر مراقب باش، آکینا!
‫هر شب قبل خواب بهش گوش می‌دم!
‫تو از اونایی هستی که ‫هر چی نشونه‌ست رو خراب می‌کنی.
‫تو این کلاس هم نیست؟!
‫کجایی، یامادا هاناکو؟!
‫کائورو کون.
‫چـ... چـ... چیه نادشیکو؟! ‫چی می‌خوای؟!
‫من باید بپرسم جلوی کلاس ما ‫داری چیکار می‌کنی.
‫بـ... بـ... به تو ربطی نداره!
‫چی شد، داری می‌ری کائورو کون؟
‫ایش!
‫حالا که وظیفه‌م تو شورا تموم شده، ‫تصمیم گرفتم برای عشق زندگی کنم!
‫دیگه وقت ندارم با ‫تو سر و کله بزنم!
‫حالا، حالاها صبر کن، کائورو کون!
‫می‌خوام درباره ‫استفاده از بلیط‌های سفری
‫که اون روز تو جشن رقص بردیم ‫باهات صحبت کنم!
‫عمراً اگه با تو بیام سفر!
‫این مانگای سوررئال گگ ‫سوپرنوا نیست؟!
‫من مخصوصاً جلد چهارمش رو پیشنهاد می‌کنم.
‫پیشنهاد من تک‌جلدیِ «رطوبت رو بکشیم؟» هست.
‫خیلی خندیدم! حس دیالوگ‌نویسی‌شون ‫فوق‌العاده بود!
‫اوه؟ کی این‌قدر دیر شد؟
‫منم باید کم‌کم کتابخونه رو ببندم.
‫پسر، فکرشم نمی‌کردم این‌قدر ‫حرف واسه گفتن داشته باشیم.
‫اگه دوست داری، بازم همدیگه رو ‫ببینیم و گپ بزنیم.
‫هر وقت بخوای، با کمال میل.
‫دفعه بعد می‌تونیم درباره ‫اون شاهکار کلاسیک صحبت کنیم؟
‫آره، همون! عاشقشم!
‫سلیقه‌هامون خیلی شبیهه، ‫تسوکیشیما کون!
‫می‌دونستم.
‫فکر می‌کردم تو هم ازش خوشت بیاد.
‫آخ، ولی می‌دونی...
‫اون بخش ناامیدکننده آخرش رو ‫یادت میاد؟
‫می‌دونم. اون پایانش ‫رو مخ منم رفته بود.
‫مگه نه؟
‫البته این کاملاً سلیقه‌ایه ‫ولی بازم...
‫اینکه قهرمان‌های داستان به هم برسن ‫و پایان خوشی داشته باشن خوبه، ولی...
‫فکر کنم نویسنده می‌خواسته با این کار ‫به شخصیت‌هاش آرامش بده،
‫ولی در نهایت خیلی سرهم‌بندی‌شده از آب ‫دراومده.
‫حالم از این به هم می‌خوره که شخصیت‌های ‫اضافی رو هم به زور به هم چسبوندن!
‫واقعاً رو مخه، مگه نه؟!
‫اصلاً یه وضعی!
‫به لطف تفاهم بی‌نظیری که ‫در سلیقه‌شون داشتن،
‫عشقی که می‌تونست بینشون شکل بگیره، ‫دود شد و رفت هوا.
‫اینجاها دیگه پرنده هم پر نمی‌زنه، ‫چه برسه به بچه‌های مدرسه، نه؟
‫آره، همین‌طوره.
‫امم، خب، ببین...
‫پوئم سان!
‫آ-آره. ببخشید.
‫داره کم‌کم تاریک میشه.
‫باید خیلی مواظب باشیم!
‫من از سمت خیابون راه میرم.
‫ببخشید که زودتر حواسم نبود.
‫خب، راه بیفتیم؟
‫آره.
‫چیزی شده؟
‫نه، هیچی نیست!
‫آخ، مواظب باش، پوئم سان! خطرناکه!
‫نماینده دست‌وپاچلفتیِ ‫کلاس و دخترِ دامن‌کوتاه
ارائه‌ای از رسانه پارسی‌زبان انیمکس Yuki\h:مترجم ANIMEX.CLICK
‫نماینده دست‌وپاچلفتیِ ‫کلاس و دخترِ دامن‌کوتاه